ယုံမင်လမ်းကြောင်း

ဖီးနစ်ငှက်ကလေး၏ စကားများကြောင့် လူအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ဘာပြောရမည်ကို မသိကြတော့ပေ။ ယီထျန်းယွမ်နှင့် ရှီရွှေယွမ်တို့သည် လျှို့ဝှက်စွာ ပေါင်းသင်းနေသည်လား...။ သို့သော် ၎င်းသည် မမှန်ကန်ပေ။ ၎င်းတို့သည် အချင်းချင်း သဘောကျသူများဖြစ်သဖြင့် စိုးရိမ်စရာမလိုပေ။

အကြောင်းမှာ နန်းတော်သခင်၏ အဆင့်အတန်းကြောင့်လား...။ ဤသေမင်းစည်းမျဉ်းကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားနိုင်သည်။ ဘာမျှပြောင်းလဲ၍မရသည့်အရာ မရှိပေ။ နန်းတော်သခင်တွင် အိမ်ထောင်ဖက်မရှိရဟူသော စည်းမျဉ်းသည် မူလနန်းတော်သခင်၏ ဘိုးဘေးများအပေါ် မုန်းတီးမှုကြောင့်သာ ထုတ်ပြန်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

လူသည် သက်ရှိဖြစ်ပြီး စည်းမျဉ်းသည် သက်မဲ့အရာဖြစ်သည်။ လိုအပ်သလို ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး မည်သည့်ပြဿနာမှ မရှိပေ။ သို့သော် ယခုဖြစ်ပေါ်လာသော ပြောင်းလဲမှုသည် လူအများကို အံ့အားသင့်စေသည်။

သူတို့သည် ဘာပြောရမည်ကို မသိကြတော့ဘဲ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သလို ခံစားရသည်။ သူတို့ကို မိသားစုအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုစေရမည်လား။

“ဒါက တကယ်ပဲ အထင်လွဲမှုပါ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မသက်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ထျန်းယွမ်... ဒါက ဘာကိစ္စလဲ... သေချာရှင်းပြရမယ်နော်...”

ရှီရွှေယွမ်သည် ဘာပြောရမည်ကို မသိတော့ဘဲ ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို ပွေ့ဖက်ပြီး “မေမေ” ဟု ခေါ်လိုက်သည့်အခါ၊ မည်သူမဆို ထိတ်လန့်သွားမည်ဖြစ်သည်။

“ဒီအကြောင်းက ရှည်လျားတဲ့ ဇာတ်လမ်းပါ... ကိစ္စက ပိုကြီးမသွားခင် မင်းတို့ကို အရင်ရှင်းပြလိုက်မယ်”

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ကို အစည်းအဝေးခန်းတစ်ခုထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ဖီးနစ်ငှက်ကလေး၏ မူလဇစ်မြစ်ကို အကြမ်းဖျင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။ ဖီးနစ်ငှက်ကလေး၏ မျိုးနွယ်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဖော်ပြလိုက်သည်။ ဤအရာကို ဖုံးကွယ်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။ ထိုနေရာတွင်ရှိသူများသည် သူ့အား ဘယ်သောအခါမှ သစ္စာဖောက်မည်မဟုတ်သည့် ရင်းနှီးသူများသာ ဖြစ်သည်။

အမှန်တရားကို သိရှိပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများသည် ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ ဖြစ်လာသည်။ ဤမိန်းကလေးသည် ဖီးနစ်ငှက်တစ်ကောင်ဖြစ်မည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် သူမအား အဝတ်အနည်းငယ် လှစ်ပြလိုက်ရာ ဖီးနစ်ငှက်ကလေး၏ အမွေးအနည်းငယ်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး အားလုံးက သဘောပေါက်သွားကြသည်။

“ဒီမှာ ကြည့်ပါ... အရင်က ဒီဖီးနစ်ငှက်ကလေးကို တွေ့ခဲ့တုန်းက အရမ်းသေးငယ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ယုံမင်မီးတောက်တွေကို အများကြီး စားလိုက်ရတော့ အခုလို ပုံစံဖြစ်သွားတာ... ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကို ဖေဖေလို့လည်း ခေါ်တယ်”

“ဒါက ဒီလိုကိစ္စပေါ့...”

၎င်းတို့သည် ရုတ်တရက် နားလည်သဘောပေါက်သွားကြပြီး စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩမှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ အသက်ရှင်လျက် ဖီးနစ်ငှက်တစ်ကောင်သည် ၎င်းတို့၏ ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး လူသားပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

“ယန်အာ... နောက်ပိုင်းမှာ ငါ့ကို ဖေဖေလို့ ခေါ်တာ ပြဿနာမရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို မေမေလို့ မခေါ်တော့နဲ့နော်... ရတယ်မလား...” ယီထျန်းယွမ်သည် ဖီးနစ်ငှက်ကလေးကို သင်ကြားပြသလိုက်သည်။ သူသည် ဖီးနစ်ငှက်ကလေး၏ နာမည်ကို မသိခဲ့ပေ။ ယခင်က မီးဖီးနစ်ငှက်ကြီးက သူမကို ယီထျန်းယွမ်ထံ အပ်နှံစဉ်တွင် “ယန်အာ” ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်ကိုသာ သိထားသည်။

“မရဘူး...”

ငြင်းဆိုလိုက်သူမှာ ယန်အာမဟုတ်ဘဲ ရှီရွှေယွမ်ဖြစ်သည်။ သူမသည် ယန်အာကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“သူ ဘယ်လိုခေါ်ခေါ် ခေါ်ချင်သလို ခေါ်ပါစေ... ဘာမှ ပြင်ဆင်စရာမလိုဘူး။ သူက အရမ်းချစ်စရာကောင်းတယ်။ ငါ သူ့ကို မွေးစားသမီးအဖြစ် လက်ခံလိုက်ပြီ... ဒီမှာ ဘာပြဿနာရှိလဲ...”

“ဒါက...”

ယီထျန်းယွမ်သည် သက်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် အထင်လွဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်မည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယန်အာကို ၎င်းတို့၏ သမီးအဖြစ် အထင်လွဲခံရပါက အနည်းငယ် ဒုက္ခရောက်နိုင်သည်။ သူ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆို ရပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ရှင်းပြရမယ်။ ယန်အာရဲ့ မျိုးနွယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားရမယ်။ သူ့ကို ငါ အပြင်က ခေါ်လာပြီး မွေးစားသမီးအဖြစ် လက်ခံထားတယ်လို့ပဲ ပြောကြမယ်... ဒီကိစ္စအရေးကြီးတာမို့ အားလုံး ဒီစကားကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် နားထောင်ပေးပါ...”

ရှီရွှေယွမ်သည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဇီယူဝေ့အပါအဝင် အခြားသူများသည် အနည်းငယ် အားကျသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ အမှန်တရားကို သိရှိပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး အနည်းဆုံး မတင်မကျ မဟုတ်တော့ပေ။

၎င်းတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်သည် ရှီရွှေယွမ်၏ နားထဲသို့ တိုးညင်းစွာ တိုးပြောလိုက်သည်။

“မင်း ကလေးတစ်ယောက် လိုချင်တယ်ဆိုရင် ခဏကြာရင် ငါတို့ တစ်ယောက်ယူကြမယ်... ရတယ်မလား...”

ဤစကားထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုက်နက် ရှီရွှေယွမ်၏ နားရွက်များသည် နီရဲသွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်က ဤမျှရဲတင်းသော စကားများကို ပြောလိမ့်မည်ဟု သူမမထင်ထားခဲ့ပေ။ သူမသည် မထိန်းနိုင်ဘဲ သူ့ကို တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ... ငါ ယန်အာကို ခေါ်ပြီး ဆော့မယ်...”

ထို့နောက် သူမသည် ယန်အာကို ခေါ်ဆောင်ကာ အပြင်သို့ ထွက်သွားသည်။

“မွေးစားမေမေ မင်းကို အရသာရှိတဲ့ အစားအသောက်တွေ ခေါ်သွားကျွေးမယ်... ရတယ်မလား...”

“ရတယ်... ရတယ်...”

ယန်အာသည် ချက်ချင်း လိုက်သွားပြီး အနည်းငယ်မျှ ဆန့်ကျင်မှုမရှိပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားသော နောက်ကျောကို ကြည့်ရင်း သက်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“မင်းက ငါ့အပိုင်ပဲ...”

ရှီရွှေယွမ်သည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေပြီး မည်သူမှ အစားထိုးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ကိစ္စများ ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ၊ သူသည် ရှီရွှေယွမ်ကို သူ၏ လက်တွဲဖော်အဖြစ် တရားဝင်လက်ခံရန် သေချာပေါက် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ အချိန်ကြာရှည်ကတည်းက သူ့တွင် ဤအတွေးရှိခဲ့ပြီး ယခုထိတိုင် တစ်ခါမျှ ပြောင်းလဲမှုမရှိခဲ့ပေ။

၎င်းတို့တွင် သွေးသားဆက်နွှယ်မှု မရှိသလို ၎င်းတို့၏ ဆက်ဆံရေးသည် အလွန်သဟဇာတဖြစ်နေသည်။ ထိုပြင်းထန်သော ခံစားချက်များသည် မကြာမီတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကိစ္စများ မများပြားလွန်းခဲ့ပါက သူသည် ရှီရွှေယွမ်နှင့် လျင်မြန်စွာ ပေါင်းသင်းနှီးနှောနေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူသည် အင်ပါယာ တည်ဆောက်မှု ပြီးစီးရန်သာ စောင့်ဆိုင်းနေပြီး ထိုအခါ ရှီရွှေယွမ်ကို ဧကရီတစ်ပါးအဖြစ် တရားဝင်ကြေငြာကာ သူနှင့်အတူ ထျန်းယွမ်အင်ပါယာကို စီမံခန့်ခွဲစေမည်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးကို ရှာဖွေရန် တစ်ဦးတည်း ထွက်ခွာသွားသည်။ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးသည် မြေပုံတစ်ခုပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ခုကို စူးစမ်းနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ယီထျန်းယွမ်ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ၊ သူသည် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဝိညာဉ်ဘုရင်... မင်းရောက်လာပြီ။ ငါ အင်ပါယာမြို့တော်အတွက် နေရာအနည်းငယ် ရွေးထားပြီးပြီ။ မင်း လာကြည့်လို့ ရတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် လျှောက်လာပြီး မြေပုံပေါ်တွင် ခဏကြည့်လိုက်ရာ မကြာမီတွင် နေရာတစ်ခုကို မှတ်သားလိုက်သည်။

“ဒီနေရာပဲ ယူမယ်... ဒီနေရာက အနည်းငယ် ဗဟိုပိုင်းမှာ ရှိတယ်”

“ငါလည်း ဒီနေရာက တော်တော်ကောင်းတယ်လို့ ထင်တယ်။ လောလောဆယ် ဒီနေရာက အကောင်းဆုံးပဲ။ မြေအောက်မှာ ဝိညာဉ်သွေးကြောတစ်ခုရှိတယ်။ အင်ပါယာကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရေး အစီအရင်ကြီးတစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ အသုံးပြုလို့ ရတယ်...”

ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ယခင်ကတည်းက ရည်မှန်းထားသော နေရာတစ်ခုရှိခဲ့သော်လည်း အင်ပါယာမြို့တော်၏ တည်နေရာကို ဆုံးဖြတ်ရန်မှာ ယီထျန်းယွမ်ကိုယ်တိုင်သာ လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သဖြင့် သူပြန်လာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။

“ဒါဆို ဒီနေရာကိုပဲ ရွေးမယ်... ဒီအကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါ သိပ်မကျွမ်းကျင်ဘူး။ ဘိုးဘေးကိုပဲ အပ်ထားလိုက်မယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် မြေပုံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ရုတ်တရက် သူ၏ အကြည့်သည် နေရာတစ်ခုပေါ်တွင် စုစည်းသွားပြီး မြေပုံကို ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဒီနေရာကို ယုံမင်လမ်းကြောင်းလို့ ခေါ်တာလား...”

“ဟုတ်တယ်... ဒါက ယုံမင်လမ်းကြောင်းပဲ။ ယုံမင်ကုန်းမြေရဲ့ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နေရာတစ်ခုဖြစ်တယ်။ နဂါးဧကရာဇ်နိုင်ငံရဲ့ နဂါးဝိုင်းဂူနဲ့ ဆင်တူတယ်” ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးသည် စူးစမ်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဝိညာဉ်ဘုရင်... မင်း ဒီနေရာနားမှာ အင်ပါယာမြို့တော်ကို တည်ဆောက်ချင်တာလား... ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒီနေရာရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က အတော်လေး အန္တရာယ်များတယ်။ ဒီနေရာမှာ အင်ပါယာမြို့တော်တည်ဆောက်ရင် အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်”

“မဟုတ်ဘူး... ငါ တစ်ခုခုကို သတိရလိုက်တာ”

သူ သတိရလိုက်သည့်အရာမှာ အလွန်ရိုးရှင်းသည်။ ၎င်းမှာ နဂါးဝန်ကြီးချုပ်နှင့် မင်ချန်းထံမှ ရရှိခဲ့သော ရတနာနှစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကြောင့် သူသည် ဤနေရာကို မှတ်သားလိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ယုံမင်လမ်းကြောင်းမြေပုံ： ယုံမင်လမ်းကြောင်း၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များ၊ အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများကို မှတ်သားထားသည် (ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ်အဆင့်အထက် သွားရောက်ရန် အကြံပြုသည်)။

မြေအောက်ဘုံရတနာမြေပုံ： မြေအောက်ဘုံရှိ ရတနာနေရာများကို ဖော်ပြထားပြီး ယုံမင်လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်ကာ မြေအောက်ဘုံသို့ရောက်မှသာ အသုံးပြုနိုင်သည် (ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ်အဆင့်အထက် သွားရောက်ရန် အကြံပြုသည်)။

ဤရတနာနှစ်ခုကို ယခင်က စစ်ဆေးခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ၎င်းတို့တွင် အသုံးဝင်သော အချက်အလက်များ နည်းပါးသည်။ ယုံမင်လမ်းကြောင်းသည် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသည်ကိုပင် မသိခဲ့သဖြင့် ၎င်းတို့ကို မည်သို့အသုံးပြုရမည်ကို မသိခဲ့ပေ။ ယခုမူ ဤနေရာတွင် ယုံမင်လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိနေသည်ကို သိရှိလိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် မြေအောက်ဘုံသို့ တကယ်ဦးတည်သွားသည်လား။

“ဒီယုံမင်လမ်းကြောင်းက တကယ်ပဲ မြေအောက်ဘုံကို ဦးတည်သွားတာလား...” ယီထျန်းယွမ်သည် မေးလိုက်သည်။

“ဒဏ္ဍာရီအဆိုအရ ဟုတ်တယ်လို့ ပြောရမှာပါ။ အချို့လူတွေ စူးစမ်းဖို့ သွားခဲ့ကြပေမယ့်၊ ပြန်လာတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဘူးလို့ ဒဏ္ဍာရီမှာ ပြောတယ်။ နဂါးဝိုင်းဂူနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ဒီနေရာက အများကြီး ပိုအန္တရာယ်များတယ်” ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးက ပြောလိုက်သည်။ “ဘယ်လိုလဲ... ဝိညာဉ်ဘုရင်... မင်း ဒီနေရာကို သွားကြည့်ဖို့ စဉ်းစားနေတာလား...”

“အဲဒီစိတ်ကူးရှိတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများသည် တဖျတ်ဖျတ်တောက်လာသည်။ သူ့တွင် ဤရတနာမြေပုံများရှိသဖြင့် အနည်းငယ်မျှ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ ယခင်က နဂါးဝိုင်းရတနာမြေပုံမှ ရရှိခဲ့သော အရာများသည် မဆိုးခဲ့ပေ။ ယခုအခါ သူသည် အလျင်အမြန် သန်မာလာရန် လိုအပ်နေသဖြင့် ကောင်းမွန်သော ရတနာများ ရရှိနိုင်ပါက ၎င်းသည် သူ့အတွက် ကြီးမားသော အကူအညီဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

“ဝိညာဉ်ဘုရင်... မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က အခု အရမ်းအားကောင်းပေမယ့် ဒီလို အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နေရာတွေကို သွားတဲ့အခါ သတိထားရမယ်။ ငါတို့ အင်ပါယာတစ်ခုလုံးရဲ့ အဓိက မဏ္ဍိုင်က မင်းပဲ... မင်း တစ်ခုခု မတော်တဆ ဖြစ်သွားခဲ့ရင် ငါတို့ အင်ပါယာက ပြိုလဲသွားလိမ့်မယ်...” ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးက သတိပေးလိုက်သည်။

“ဒါက သေချာပေါက်ပါ... ဒါပေမယ့် တချို့နေရာတွေကို မသွားမဖြစ်သွားရမယ်။ မဟုတ်ရင် ကိုယ့်ရဲ့ အင်အားကို မမြှင့်တင်ဘူးဆိုရင် နတ်ဘုရားနိုင်ငံကို ဘယ်လိုတွန်းလှန်မလဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤပြဿနာကို နားလည်သော်လည်း အင်အားမမြှင့်တင်ပါက ၎င်းသည် သေရန်စောင့်နေခြင်းနှင့် မခြားနားပေ။

အခန်း (၄၅၈) ပြီးပါပြီ။