ဒီလောက်တိုက်ဆိုင်နေတာလား

ယီထျန်းယွမ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးက ဘာမှ မတားမြစ်ဘဲ သာမန်အားဖြင့် ပြုံးလိုက်ရင်း... လေးနက်စွာပြောလိုက်သည်။

“ဝိညာဉ်ဘုရင်က ဘယ်လိုရွေးချယ်ရွေးချယ် ကျွန်ုပ်တို့က အမြဲထောက်ခံမှာပါ။ ဒီနေရာက ကိစ္စအားလုံးကို ကျွန်ုပ်တို့က ဖြေရှင်းပေးမယ်။ ဝိညာဉ်ဘုရင် စိတ်ချလက်ချ အနားယူရင်း လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေလို့ ရပါတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်ကလည်း ပြုံးလိုက်သည်။ သူ လိုအပ်နေသည်မှာ ဤသို့သော ခံစားချက်ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထျန်းလုံကမူ ဤအဆင့်အထိ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။ ကောင်းကင်နဂါးအင်ပါယာတွင် အရည်အချင်းရှိသူများ မနည်းသော်လည်း လူထုစိတ်ဓာတ် စုစည်းမှုပိုင်းတွင် ယီထျန်းယွမ်က မယှဉ်နိုင်အောင် သာလွန်နေသည်။ အထူးသဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီးနောက် အင်ပါယာကို ဆက်လက်အုပ်ချုပ်ရန် အခက်အခဲ ဖြစ်နေမည်ပင်။

နယ်မြေတစ်ခုကို ရွေးချယ်ပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်အတွက် လုပ်စရာမရှိတော့ပေ။ အားလပ်ချိန်တွင် သူသည် ကျင့်စဉ်အခန်းတစ်ခုထဲသို့ ဝင်သွားပြီး စူပါအားဖြည့်ထားသည့် ကံထူးရှင်ဘီးကို ချက်ချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။ ယခင်က ရရှိခဲ့သည့် တစ်ကြိမ်ဆွဲခွင့်ကို သူ ဖြုန်းတီးလိုခြင်း မရှိချေ။

“ဖွင့်လိုက်စမ်း...”

ယီထျန်းယွမ်က ဤဆွဲခွင့်အခွင့်အရေးကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ကံထူးရှင်ဘီးသည် လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ကံကောင်းသောအလင်းကို ဖွင့်လိုက်ရာ ကံထူးမှုသည် တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားသည်။ ယခင်က သူ အဆင့်မြှင့်တင်ထားခဲ့သဖြင့် ကံထူးမှုသည် ပို၍ပင် အံ့အားသင့်ဖွယ် ဖြစ်လာသည်။

ဤမျှ မြင့်မားသော ကံထူးမှုဖြင့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို မဆွဲနိုင်မည်ကို သူ မယုံကြည်ပေ။ ဤဗားရှင်းတွင် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို သူ တစ်ကြိမ်မျှ မရရှိခဲ့သေးသဖြင့် ယခုတစ်ကြိမ် သေချာစွာ ဆွဲကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခု ရရှိနိုင်မလား ဆိုတာကို စမ်းကြည့်လိုသည်။

သူ ယခုရရှိထားသည့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များမှာ မနည်းလှပြီဖြစ်သော်လည်း၊ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို များများရလေ ပိုကောင်းလေဖြစ်သဖြင့် မည်သူက မလိုချင်ဘဲရှိမည်နည်း။ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များသည် များပြားလေ အကျိုးများလေဖြစ်သည်။ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အလှည့်ကျသုံးလိုက်လျှင် ရန်သူများကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

“နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ပဲ ဖြစ်ရမယ်... နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ပဲ ဖြစ်ရမယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် စိတ်ထဲတွင် ဆုတောင်းနေသည်။ သူ၏ ကံထူးမှုတန်ဖိုးများမှာ ဤမျှမြင့်မားနေပြီး ကံကောင်းသောအလင်းကိုပါ ဖွင့်ထားသည့်အတွက် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခုမျှ မရလျှင်တောင် ဖြစ်နိုင်ပါမည်လား။

မကြာမီတွင် ကံထူးရှင်ဘီးသည် နှေးကွေးလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ညွှန်တံသည် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်အမျိုးအစားပေါ်တွင် မရပ်တန့်ဘဲ အထူးအမျိုးအစားပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

“တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို မရဘူးလား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်လျက်ရှိသည်။ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်အမျိုးအစားသည် ဆွဲရရန် အလွန်ခက်ခဲပုံရသည်။ သူ၏ ကံထူးမှုတန်ဖိုးများ မနည်းလှသော်လည်း ဤစွမ်းရည်ကို အလွယ်တကူ မဆွဲနိုင်ခဲ့ပေ။ ဤအားဖြည့်ထားသည့် ကံထူးရှင်ဘီးသည် မည်သို့တွက်ချက်ထားသည်ကို သူ မသိရှိသော်လည်း၊ တစ်ခုသာ သေချာသည်မှာ ဘီးအဆင့်မြင့်လေလေ၊ ရှားပါးပစ္စည်းများကို ဆွဲရန် ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါးလေလေဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒုတိယအရှားပါးဆုံး အမျိုးအစားဖြစ်သည့် အထူးပစ္စည်းကို ဆွဲရခြင်းသည်လည်း အင်မတန် ကောင်းမွန်သော ရလဒ်ဖြစ်သည်။

“ဘာထွက်လာမလဲ မသိဘူး...” ယီထျန်းယွမ်သည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ ဤအဆင့်မြင့် အထူးပစ္စည်းများသည် ယခုအချိန်ထိ ညံ့ဖျင်းသည့်အရာ မရရှိခဲ့သေးသဖြင့် သူ အနည်းငယ်မျှော်လင့်ထားသည်။

“ဂလုံး...”

သေတ္တာငယ်တစ်လုံးသည် ပစ္စည်းအိတ်ထဲသို့ ကျရောက်လာသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူသည် ထိုသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ရာ ရတနာတစ်ခုသည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ကစားသမား ‘ယီထျန်းယွမ်’ သည် ရှားပါးပစ္စည်း ‘အရိပ်ဝတ်ရုံ’ ကို အောင်မြင်စွာ ရရှိခဲ့ပါသည်...”

အရိပ်ဝတ်ရုံ : ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အတွင်း မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုကိုမဆို ၁၀ စက္ကန့်ကြာ ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်။ ပြန်လည်အားဖြည့်ချိန် တစ်နာရီ။

“ဒါ တကယ်ကောင်းတဲ့ပစ္စည်းပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မထိန်းနိုင်ဘဲ အော်ပြီး ဝမ်းသာသွားသည်။ ဤအကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ယခင်က အမှောင်ရိပ်ဝတ်ရုံနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ပို၍ပင် ကြာရှည်ခံသည်။ အရေးကြီးဆုံးမှာ ခံနိုင်ရည်အား များစွာ တိုးမြှင့်ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။ အမှောင်ရိပ်ဝတ်ရုံသည် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အတွင်းသာ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ဤအရိပ်ဝတ်ရုံသည် ထိုအဆင့်ထက် သာလွန်ကာ အသက်ကယ်တစ်ခုအဖြစ် ပိုမိုထိရောက်သည်။

ဤစူပါအားဖြည့်ထားသည့် ကံထူးရှင်ဘီးသည် အဆင့်မြင့်သည့်အတွက် သုံးစွဲပစ္စည်းများပင်လျှင် အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ အကယ်၍ ဤဆွဲခွင့်ကို လက်ဆောင်အဖြစ်ရရှိခဲ့လျှင် သုံးစွဲပစ္စည်းထွက်လာသည်က ပြဿနာမဟုတ်သော်လည်း၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၂ သန်းဖြင့် ဝယ်ယူပြီး ဆွဲရသည်ဆိုလျှင် သုံးစွဲပစ္စည်းထွက်လာပါက မတန်လှပေ။ ဆန်းကြယ်မှတ် ၂ သန်းသည် ရရှိရန် မလွယ်ကူသည့်အရာဖြစ်သည်။

ဤရတနာကို ရရှိပြီးနောက် သူသည် ပို၍ပင် လုံခြုံလာသည်ဟု ခံစားရသည်။ အန္တရာယ်ရှိသည့်နေရာများသို့ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ရန် ပြဿနာမရှိတော့ပေ။

“ဒီတစ်ကြိမ် ယုံမင်လမ်းကြောင်းထဲကို ဝင်ရောက်မယ်ဆိုရင် ပိုလုံခြုံမှာပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျင့်စဉ်အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ မကြာမီတွင် ရှီရွှေယွမ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် ရန်အာနှင့်အတူ ဝိညာဉ်သစ်သီးများကို စားနေပြီး ရန်အာကမူ လာသမျှကို မငြင်းဆန်ဘဲ အလွန်အရသာတွေ့စွာ စားနေသည်။

သူမတို့နှစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယီထျန်းယွမ်သည် နှလုံးသားထဲမှ ပြုံးမိသွားသည်။ သူတို့သည် တကယ့်ကို မိခင်နှင့်သမီးနှယ် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ရန်အာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ရန်အာကို ဖီးနစ်အသိုက်သို့ အရင်ပို့ဆောင်ပေးရန် လိုမလား။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် ဤသည်မှာ တာဝန်တစ်ခုဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ပြီးမြောက်အောင်လုပ်နိုင်ခဲ့လျှင် ဆုလာဘ်များက မဆိုးလှသည့်အပြင် ဖီးနစ်များထံမှ အကူအညီလည်း ရရှိနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ယုံမင်လမ်းကြောင်းကို ခဏထားကာ ဤတာဝန်ကို ဦးစားပေးလုပ်ဆောင်ရန် ပိုကောင်းမည်ဟု တွေးမိသည်။

စဉ်းစားပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်သည် သူမတို့ရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး... ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်၏။

“အဒေါ်၊ ကျွန်တော် ရန်အာကို ဖီးနစ်အသိုက်ကို အရင်ပို့ဖို့ စဉ်းစားနေတယ်... သူ့အမေက ကျွန်တော့်ကို တာဝန်ပေးထားတာမို့ သူ့ကို ဖီးနစ်အသိုက်ကို ပို့ပေးရမယ်...”

“အခုပဲ သူ့ကို ပို့ပေးမယ်ပေါ့...”

ရှီရွှေယွမ်သည် အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် ရန်အာနှင့် ခဏမျှသာ အတူရှိခဲ့ရပြီး ယခုပင် ပို့ဆောင်ရတော့မည်ဖြစ်သဖြင့် စိတ်ထဲတွင် မလွှတ်နိုင်သည့်ခံစားချက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

“ဟုတ်ပါတယ်... ကတိတစ်ခုကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ရမှာပါ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ယခင်ကပင် ကတိထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤတာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။ တာဝန်မဟုတ်သည့်တိုင် သူသည် ရန်အာကို ဖီးနစ်အသိုက်သို့ ပို့ဆောင်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာသည်သာ ရန်အာအတွက် အကောင်းဆုံး နေရာထိုင်ခင်ဖြစ်ပြီး အပြင်လောကသည် သူမ၏အိမ်စစ်စစ် မဟုတ်ပေ။

“ကောင်းပြီ...” ရှီရွှေယွမ်သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်... “ဒါဆို ဖီးနစ်အသိုက်က ဘယ်မှာလဲဆိုတာ မင်းသိလား...”

“အဲ့ဒါကတော့ ပြဿနာမရှိပါဘူး... ကျွန်တော် မြန်မြန်ပြန်လာမှာပါ...” ယီထျန်းယွမ်တွင် ဝိညာဉ်လမ်းညွှန်မှုရှိသဖြင့် ဖီးနစ်အသိုက်ကို ရှာဖွေရာတွင် ကြီးမားသောပြဿနာ မရှိဟု ယုံကြည်သည်။

အကယ်၍ ဝိညာဉ်လမ်းညွှန်မှု မရှိခဲ့ပါက သူသည် ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြန်လည်စဉ်းစားရမည်ဖြစ်ပြီး ရန်အာကို အရင်ပို့ရန် လိုမလိုကို ချိန်ဆရမည်ဖြစ်သည်။ ယခုတွင် ဝိညာဉ်လမ်းညွှန်မှုရှိသဖြင့် ကိစ္စများသည် ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် သူသည် လျင်မြန်စွာ တာဝန်ပြီးမြောက်နိုင်ပြီး ဆုလာဘ်များကိုလည်း ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

“ဖေဖေ... ငါတို့ ဘယ်သွားမှာလဲ...” ရန်အာသည် ဝိညာဉ်သစ်သီးများကို ပါးစပ်ထဲသို့ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး မရပ်မနား ထည့်စားနေရင်း မေးလိုက်သည်။

“အိမ်ပြန်မယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် သူမ၏ပုံစံကို ကြည့်ပြီး မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြုံးမိသွားသည်။ သူမသည် တကယ့်ကို အစားကြီးသောမင်းသမီးတစ်ဦးပင်ဖြစ်သည်။

“အိမ်ပြန်မယ်ပေါ့...”

ရန်အာ၏ ကြည်လင်သော မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထူးဆန်းသည့်အလင်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသလို ဖြစ်သော်လည်း အတိအကျ မမှတ်မိပေ။

မည်သည့်နတ်သတ္တဝါမဆို မိဘများထံမှ အချို့သော မှတ်ဉာဏ်များကို ထည့်သွင်းပေးထားလေ့ရှိပြီး သတ်မှတ်အသက်အရွယ်သို့ ရောက်ရှိမှသာ ထိုမှတ်ဉာဏ်များ ဖွင့်လှစ်လာတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် “အိမ်ပြန်မယ်” ဆိုသည့်စကားလုံးသည် သူမ၏ စိတ်နှလုံးကို ထိမိသော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် သူမ မည်သည်ကိုမျှ အတိအကျ မမှတ်မိသေးပေ။

အချို့သော ကိစ္စများကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်သည် မနှောင့်နှေးတော့ဘဲ ရန်အာကို ခေါ်ဆောင်ကာ ချက်ချင်း ပျံသန်းထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ယုံမင်အင်ပါယာ၏ အင်အားစုများက မည်သည့်အချိန်တွင် တိုက်ခိုက်လာမည်ကို သူ မသိရှိသော်လည်း၊ ယခုလုပ်ဆောင်ရမည်မှာ တာဝန်ကို အမြန်ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ပြီး သူ၏အင်အားစုကို တစ်ဆင့်မြှင့်တင်ရန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထွက်ခွာမည့်မတိုင်မီ သူသည် နဂါးကြီးနှစ်ကောင်ကို ထားခဲ့ပြီး ဤနေရာအတွက် ကာကွယ်ရန် မှာကြားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဤနေရာ၏ လုံခြုံရေးအတွက်ဖြစ်သည်။ သူ မရှိတော့သော်လည်း အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များကို ထားခဲ့သဖြင့် အင်အားကြီးရန်သူများကို ခုခံနိုင်ရန် လုံလောက်သည်ဟု ယူဆသည်။

ရန်အာကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ပျံသန်းလာပြီးနောက် သူသည် ဝိညာဉ်လမ်းညွှန်မှုကို ချက်ချင်းအသုံးပြုလိုက်ရင်း... “ဖီးနစ်အသိုက်ကို ရှာပေးပါ...” ဟု စိတ်ထဲတွင် ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

“ချွင်...”

အသံတစ်ခုနှင့်အတူ အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ဆွဲငင်အားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုဆွဲငင်အားသည် သူ့ကို ရှေ့သို့ ဆက်လက်လမ်းညွှန်ပေးနေသည်။ သူသည် ထိုခံစားချက်အတိုင်း လိုက်လျှောက်ပျံသန်းသွားရင်း အချိန်ကြာရှည် ပျံသန်းပြီးနောက် သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်မှာ ညှို့မှိုင်းသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အနက်ရောင်သစ်တောများ ဖုံးလွှမ်းထားကာ ညှို့မှိုင်းထိတ်လန့်ဖွယ် ဖြစ်နေသည်။

“ဒီကနေ သွားရမှာလား... တကယ်လား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မှင်တက်မိသွားသည်။ သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည့် ဤနယ်မြေသည် အခြားမဟုတ်ဘဲ ယုံမင်လမ်းကြောင်းပင်ဖြစ်နေသည်။

အခန်း (၄၅၉) ပြီးပါပြီ။