ဖိတ်ခေါ်ခြင်း

အထဲသို့ ရောက်ရောက်ချင်းပင် နတ်ဆိုးသစ်ပင်များ၏ ဖုံးကွယ်တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။ အပြင်ပန်းမှ မည်သည့်ထူးခြားမှုမှ မတွေ့ရဘဲ အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသည့်အခါ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာသည်မှာ စွမ်းအားနိမ့်သူများအတွက် သေရေးရှင်ရေးဖြစ်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ စုစည်းမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများပင် အလွယ်တကူ သေဆုံးနိုင်သည်။

ဤနေရာသည် အထဲသို့ ဝင်ရောက်ရုံမျှသာ ဖြစ်သေးသည်။ ရှေ့ဆက်သွားလျှင် မည်သည့်အခြေအနေမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

“ဒီနေရာကလည်း တကယ့်ကို ဆန်းကြယ်လှတာပဲ... နတ်ဆိုးသစ်ပင်တွေပါ ရှိသေးတယ်...” ယီထျန်းယွမ်က တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤနတ်ဆိုးသစ်ပင်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လက်လျှောက်သွားသည်။ သိပ်မသွားရသေးခင်မှာပင် ထက်ထက်ရှရှသစ်ကိုင်းများက သူ့ဆီသို့ အဆက်မပြတ် ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်လာသည်။ သူကမူ မီးလျှံတစ်စုံကို လွှတ်တင်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုနတ်ဆိုးသစ်ပင်များကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ဤနတ်ဆိုးသစ်ပင်များသည် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ်အဆင့်သာ ရှိသဖြင့် ရရှိလာသော အတွေ့အကြုဈအမှတ်များသည် မမြင့်မနိမ့်ဖြစ်သည်။ ယခင်ကဆိုလျှင် ဤအတွေ့အကြုံအမှတ်များသည် ကောင်းမွန်သည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ဤအမှတ်များသည် သိပ်မထင်ရှားတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဆန်းကြယ်မှတ်များကို အသုံးပြုပြီး အဆင့်မြှင့်မုဒ်ကို ဖွင့်ရန်ပင် ပျင်းရိနေသည်။ အကယ်၍ နတ်ဆိုးသစ်ပင်များက အုပ်စုလိုက် တိုက်ခိုက်လာခဲ့လျှင် ဆန်းကြယ်မှတ်များကို အသုံးပြုရန် ထိုက်တန်နိုင်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ တစ်ပင်နှစ်ပင်သာ ဖြစ်နေသည့်အခါ ဆန်းကြယ်မှတ်များကို အလဟဿဖြုန်းရန် မလိုအပ်ပေ။ ယခင်က သူ၏အဆင့်နိမ့်နေချိန်တွင်ဆိုလျှင် ဤအတွေ့အကြုံအမှတ်များကို အသုံးပြုရန် သင့်လျော်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ဆန်းကြယ်မှတ်များသည် တစ်မိနစ်မပြည့်မီ ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ်ဖြစ်နေသည်။

လမ်းတစ်လျှောက် နတ်ဆိုးသစ်ပင်များက ရံဖန်ရံခါ တိုက်ခိုက်လာသော်လည်း အရေအတွက်မှာ မများပေ။ ၎င်းတို့၏အားသာချက်မှာ ရုတ်တရက်တိုက်ခိုက်နိုင်မှုသာဖြစ်သည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်အတွက် ဤတိုက်ခိုက်မှုများသည် အသေးအဖွဲသာဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏စွမ်းအားအဆင့်သည် သိပ်နိမ့်လွန်းသဖြင့် သူသည် အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။

ဤနေရာသည် မြေပုံတွင် မှတ်သားထားသော ပထမဆုံးအန္တရာယ်နယ်မြေဖြစ်သည်။ ဆက်လက်ထဲထဲဝင်ဝင် သွားလာရင်း လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော အရိုးစုများကို စတင်တွေ့မြင်ရသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ အများစုမှာ ပုပ်သိုးလျက်ရှိပြီး အရိုးများပင် ဤနေရာ၏ မြေဆီလွှာထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း စိမ့်ဝင်ကာ ပြိုကွဲသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် မြေသြဇာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ သစ်တောကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်မှာ ကျယ်ပြန့်သော မြစ်တစ်စင်းဖြစ်သည်။ ထိုမြစ်သည် မင်ရောင်ဖြင့် မည်းမှောင်နေပြီး မင်ရည်မြစ်တစ်စင်းနှင့်ပင် တူလှသည်။ မြစ်တစ်ဝိုက်တွင် မြင့်မားသော ချောက်ကမ်းပါးများရှိပြီး ၎င်းတို့ထံတွင် ဝိညာဉ်ပင်များနှင့် ဝိညာဉ်ပန်းများ ပေါက်ရောက်နေသည်။ ယီထျန်းယွမ်က အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် သိမ်းကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့၏အဆင့်မှာ မနိမ့်မမြင့်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့သည် အဓိကမဟုတ်ပေ။ အဓိကမှာ နောက်ဆုံးတော့ ဤနေရာ၌ လူများကို တွေ့မြင်လိုက်ရခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ သူမြင်ရသည်မှာ ကျင့်စဉ်သမားများစွာသည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် လှေများကို တည်ဆောက်နေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အနီးအနားမှ ဧရာမသစ်ပင်များကို ခုတ်လှဲကာ လှေတစ်စီးအဖြစ် ပေါင်းစပ်တည်ဆောက်နေကြပြီး မြစ်ကိုဖြတ်ကျော်ရန် ပြင်ဆင်နေကြပုံရသည်။

အချို့မှာ လှေတည်ဆောက်ပြီးနောက် ကမ်းစပ်သို့ ကပ်လျက် ချောက်ကမ်းပါးများပေါ်သို့ တက်ကာ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များနှင့် ဝိညာဉ်ပန်းများကို ခူးဆွတ်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။ စတုတ္ထအဆင့်နှင့် ပဉ္စမအဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များနှင့် ဝိညာဉ်ပန်းများသည် ၎င်းတို့အတွက် ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည်။

ဤနေရာရှိ ကျင့်စဉ်သမားများ၏ စွမ်းအားအဆင့်မှာ အများစုသည် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများလည်း အနည်းငယ်ရှိသည်။ အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိ အင်အားကြီးသူများကိုမူ မတွေ့ရပေ။ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများသည် ပျံသန်းနိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း ဤနေရာ၌ ပျံသန်းခြင်းမပြုနိုင်ပေ။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဤနေရာတွင် နဂါးဝိုင်းဂူထဲကဲ့သို့ အင်အားတစ်ခုက ပျံသန်းမှုကို ဖိနှိပ်ထားသည်ကို ခံစားမိသည်။

အကယ်၍ ပျံသန်းနိုင်ခဲ့လျှင် ၎င်းတို့သည် ဤသို့ လှေတည်ဆောက်နေရန် မလိုအပ်ဘဲ တစ်ခါတည်း ပျံသန်းဖြတ်ကျော်သွားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

“ဒီနေရာကလည်း တကယ့်ကို စည်ကားလှပါလား...” ယီထျန်းယွမ်က တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့အား အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် သိမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဤနေရာ၌ ကျင့်စဉ်သမားများသည် အဖွဲ့လိုက်ခွဲထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ ၎င်းတို့တွင် အမျိုးသားရော အမျိုးသမီးပါ ပါဝင်ပြီး အချင်းချင်း ပူးပေါင်းကာ လှေတည်ဆောက်နေကြသည်။ သူ၏ရောက်ရှိလာမှုသည် ချက်ချင်းပင် လူအများ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။ အချို့ကမူ သူ့ကို တစ်ချက်သာ ကြည့်ပြီး ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေကြသည်။ အချို့ကမူ သူ့ကို အပေါ်အောက် သေချာစူးစိုက်ကြည့်ရှုနေကြသည်။

“ကျွန်တော် ထျန်းလျံချန်ပါ... ညီအစ်ကိုရ... မြေအောက်ဘုံကို သွားမလို့လား... ဒါမှမဟုတ် ဒီနေရာမှာပဲ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေ ခူးဆွတ်မလို့လား...” ထျန်းလျံချန်ဆိုသူ အမျိုးသားတစ်ဦးက ချက်ချင်း လျှောက်လှမ်းလာကာ စကားစလိုက်သည်။

ထိုသူ၏အဖွဲ့တွင် လူသုံးဦးသာရှိပြီး အခြားအဖွဲ့များတွင် လူလေးဦးငါးဦးစီ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ၎င်းတို့အဖွဲ့မှာ လူနည်းပါးနေသည်က အနည်းငယ် အဆင်မပြေဖြစ်နေသည်။

“မြေအောက်ဘုံကို သွားမလို့ပါ...” ယီထျန်းယွမ်က ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဖြေလိုက်သည်။

ထျန်းလျံချန်သည် အသက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ၎င်း၏စွမ်းအားအဆင့်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ် တတိယအဆင့်ဖြစ်သည်။ မည်သည့်ဂိုဏ်းမှ ဖြစ်သည်ကိုမူ မသိရပေ။

“မြေအောက်ဘုံကို သွားမယ်ပေါ့... ကောင်းပြီ... ကျွန်တော်တို့လည်း အဲဒီကိုပဲ သွားမလို့ပါ... ဒါနဲ့ မေးခွင့်ရှိမယ်ဆိုရင် ညီအစ်ကိုရဲ့ စွမ်းအားအဆင့်က ဘယ်လောက်လဲဗျ...” ထျန်းလျံချန်က ယဉ်ကျေးစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းအားအဆင့်ကို မသိရှိနိုင်ဘဲ သူ့ပုံပန်းသည် အလွန်ငယ်ရွယ်နေသည်ဟုသာ ခံစားရသည်။

“စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ပါ...” ယီထျန်းယွမ်က ရိုးရှင်းစွာ ဖြေလိုက်သည်။

“ထျန်းအကိုကြီး... ဒီကောင်လေးကို ယုံကြည်ရမယ်လို့ ထင်လား...” ထိုအခါ ထျန်းလျံချန်၏အဖွဲ့မှ အသက်သုံးဆယ်ခန့်ရှိ အမျိုးသားတစ်ဦးက လှမ်းပြောလိုက်သည်။ ၎င်း၏အသံသည် နားထဲတွင် စူးရှလှပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် အလွန်ငယ်ရွယ်ပုံပေါက်နေသဖြင့် ၎င်းတို့အတွက် ယုံကြည်စိတ်ချရမှုမရှိဟု ထင်မြင်မိသည်။ အမှန်တွင် ပုံပန်းသည်က စွမ်းအားကို ဆုံးဖြတ်ရာတွင် အဓိကမဟုတ်ပေ။ အချို့သော စွမ်းအားမြင့်သူများသည် ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်နှင့်ပင် တူညီနေတတ်သည်။ ဤနေရာ၌ပင် အသက်နှစ်ဆယ်ခန့်ပုံပေါက်သော်လည်း အမှန်တကယ်အသက်မှာ သုံးဆယ်ကျော် သို့မဟုတ် လေးဆယ်ကျော်ရှိသူများလည်း ရှိသည်။ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။

အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီးကျင့်စဉ်သမားများသည် အသက်ခြောက်ဆယ်ခုနစ်ဆယ်ရှိလျှင်ပင် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်နှင့် တူညီနေတတ်သည်။ သို့သော် ပုံပန်းငယ်ရွယ်နေသည်ဆိုရုံဖြင့် သက်တမ်းကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်မဟုတ်ပေ။ သက်တမ်းကုန်ဆုံးခါနီးတွင် မည်သို့ပင်ကြိုးစားထိန်းသိမ်းထားစေကာမူ အိုမင်းရင့်ရော်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ဘဲ လျင်မြန်စွာ အိုမင်းသွားတတ်သည်။

အမျိုးသမီးများကမူ ပုံပန်းကို ငယ်ရွယ်အောင် ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း အမျိုးသားများက ထိုသို့ပြုလုပ်လျှင် အခြားကျင့်စဉ်သမားများက ၎င်းတို့ကို မနှစ်သက်ကြပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် ယီထျန်းယွမ်ကို မယုံကြည်နိုင်သည်ဟု ထင်မြင်ကြခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မသိသည်မှာ ယီထျန်းယွမ်၏ပုံပန်းသည် သူ၏အမှန်တကယ်အသက်အရွယ်ပင်ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က မိမိ၏စွမ်းအားအဆင့်ကို ဖွင့်ဟပြောဆိုပြီးနောက် ထျန်းလျံချန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ထိုစွမ်းအားအဆင့်ကို စိတ်ကျေနပ်သည်ဟု ထင်မြင်လိုက်သည်။

“မင်းတို့မခေါ်ချင်ရင် ငါတို့ဘက်က ခေါ်ချင်တယ်...”

ထိုအခါ အခြားသက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက ပြုံးရွှင်စွာ လျှောက်လှမ်းလာပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

“ညီအစ်ကိုရ... ငါတို့ဘက်ကို လာမလား... ငါတို့လည်း မြေအောက်ဘုံကို သွားမလို့ပါ... အတူတူသွားမလား...”

“လျံလုံ... မင်းကဘာကြီးလဲ... ငါက မခေါ်ချင်ဘူးလို့ ပြောလိုက်လား...” ထျန်းလျံချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သူ၏အဖွဲ့မှ မည်သူမျှ ဖယ်ထုတ်ရန် မပြောရသေးခင်မှာပင် အခြားအဖွဲ့မှ လူကို လာရောက်ဖိတ်ခေါ်နေခြင်းကို သဘောမကျပေ။ ယုံမင်လမ်းကြောင်းသည် အန္တရာယ်များလှသဖြင့် လူတစ်ဦးထပ်တိုးလာလျှင် အနည်းငယ်ပို၍ လုံခြုံမှုရှိသည်။ အထူးသဖြင့် အလွန်ရင်းနှီးသော အဖွဲ့မဟုတ်ပါက လူများများ စုဖွဲ့လျက် သွားလာခြင်းက ပိုမိုလုံခြုံစေသည်။

“မင်းက မပြောပေမယ့် မင်းအဖွဲ့က လူက ပြောလိုက်ပြီလေ...” လျံလုံက ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။ “ညီအစ်ကိုရ... ငါတို့ဘက်ကို လာပါလား... ငါတို့ဘက်က မင်းကို သိပ်ကိုကြိုဆိုပါတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က လျံလုံ၏အဖွဲ့ဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ ၎င်းတို့အဖွဲ့တွင် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ ကျင့်စဉ်သမားများစွာ ပါဝင်နေပြီး စုစုပေါင်းအင်အားမှာလည်း မဆိုးလှပေ။ သို့သော် လူအရေအတွက်များလွန်းသဖြင့် လှုပ်ရှားရာတွင် အဆင်မပြေဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ယီထျန်းယွမ်သည် လူနည်းစုဖြင့် လှုပ်ရှားရန်ကိုသာ ပိုမိုနှစ်သက်သည်။

“ကျွန်တော်က ဒီညီအစ်ကိုကို ဖယ်ထုတ်ဖို့ မပြောလိုက်ပါဘူး... ထျန်းအကိုကြီးရဲ့ အမြင်ကို သိချင်ရုံပါ...” ထိုအခါ အေးစက်စက်ပုံပေါက်နေသည့် အမျိုးသားက မျက်နှာအမူအရာမရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။ ၎င်း၏ပုံမှန်စကားပြောပုံမှာ ဤသို့ပင်ဖြစ်ပုံရသည်။

“လျံဟူ... မင်းကလည်း တကယ့်ကို အေးစက်လှချေပဲ... မင်းရဲ့ ဒီစိတ်နေစိတ်ထားကို နည်းနည်းလောက် ပြင်လိုက်ပါလား... မဟုတ်ရင် တစ်နေ့ကျ အပြင်မှာ ဘယ်လိုသေမှန်းတောင် သိလိုက်ရမှာမဟုတ်ဘူး...” လျံလုံက အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ဆီသို့ အကြည့်လွှဲကာ သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က လျံဟူဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒီညီအစ်ကိုရဲ့ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်က ဒီဘက်အဖွဲ့ကို ပါဝင်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်ပါပြီ...”

“ဟုတ်လား... ဒါဆိုလည်း ခရီးလမ်းတစ်လျှောက် အဆင်ပြေပါစေဗျာ...”

လျံလုံက ယီထျန်းယွမ်၏ ငြင်းဆိုမှုကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် မျက်နှာထားမကောင်းတော့ဘဲ အေးစက်စွာ ဟွှမ်းခနဲ ပြောလိုက်ပြီး ပြန်လှည့်ထွက်သွားသည်။

“မင်းပါဝင်လာတာကို ကြိုဆိုပါတယ်... ညီအစ်ကိုကို ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ...” ထျန်းလျံချန်က ပြုံးရွှင်စွာ မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ယီယွမ်ပါ...” ယီထျန်းယွမ်က မိမိ၏အမည်မှ ‘ထျန်း’ ဆိုသည့်စာလုံးကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီး ဖြေလိုက်သည်။ သူ၏အမည်မှာ သိပ်ထင်ရှားသည်မဟုတ်သော်လည်း ဖြစ်နိုင်လျှင် ဖုံးကွယ်ထားခြင်းက ပိုမိုကောင်းမွန်သည်။

“အို့... ယီညီအစ်ကိုပေါ့... ဒီကိုလာပါ... ငါတို့လှေကို ဆောက်နေတုန်းဆိုတော့ ခဏလေးစောင့်ပေးပါ... ဆောက်ပြီးရင် ချက်ချင်းထွက်လို့ရပါပြီ...” ထျန်းလျံချန်က ယဉ်ကျေးစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။ “လျံဟူက သူ့ရဲ့ပြောပုံက အမြဲတမ်း ဒီလိုပါပဲ... ဒီလိုပုံပေါက်နေပေမယ့် တကယ်တမ်းကျတော့ သူက အင်မတန်ဂရုစိုက်တတ်တဲ့သူပါ... ဒီလိုပြောနေကျ အကျင့်ပဲ ရှိတာပါ... အပြောမတတ်ဘူးဆိုပါတော့ကွာ...”

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် ၎င်းတို့၏စိတ်ထားကို အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် သိရှိနိုင်သည်။ လျံဟူနှင့် ထျန်းလျံချန်တို့၏ အဖွဲ့သည် သူ့အပေါ် ရန်လိုစိတ်အနည်းဆုံးဖြစ်ပြီး အခြားအဖွဲ့များကမူ သူ့အပေါ် ယုံကြည်မှုလုံးဝမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ၎င်းတို့အဖွဲ့သို့ ပါဝင်ရန် မရွေးချယ်ပေ။

အထူးသဖြင့် လျံလုံ၏အဖွဲ့မှာ သူ့အတွက် ခံစားချက်မကောင်းပေ။ ၎င်း၏အပြုံးသည် အလွန်အတုအယောင်ဖြစ်ပြီး ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို ငြင်းဆိုလိုက်သည့်အခါ ၎င်း၏မျက်ဝန်းထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို သူဖမ်းမိလိုက်သည်။

ဤသူ၏ စိတ်နှလုံးသည် အမှန်တကယ်ပင် နက်ရှိုင်းလှသည်။

အခန်း (၄၆၁) ပြီးပါပြီ။