ဆွေးနွေးဖလှယ်ခြင်း

ယီထျန်းယွမ်၏ ရောက်ရှိလာမှုသည် ထူးထူးခြားခြား အာရုံစူးစိုက်မှုကို မဖြစ်ပေါ်စေပေ။ အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့သာ သူ့ကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပြီး ကျန်အဖွဲ့များကမူ သူ့ကို ဂရုမစိုက်ကြပေ။ အခြားအဖွဲ့များသည် စွမ်းအားအဆင့်များလည်း မနိမ့်ကြဘဲ ၎င်းတို့သည် တစ်ဖွဲ့တည်းအဖြစ် လှုပ်ရှားနေကြသဖြင့် သူ့ကို ဖိတ်ခေါ်ရန်မလိုအပ်သည်မှာ သဘာဝကျသည်။

ထျန်းလျံချန်၏အဖွဲ့သည် တစ်ဖွဲ့တည်းဖြစ်သော်လည်း လူအရေအတွက်နည်းပါးလွန်းသဖြင့် လူသစ်ကို ဖိတ်ခေါ်လိုကြသည်။ သို့သော် လျံလုံ၏အဖွဲ့ကမူ လာသမျှလူကို လက်ခံလျက် အင်အားကြီးငယ်ရောထွေးနေသည်။

“ကျွန်တော်ကူညီပေးစရာတစ်ခုခုရှိလား...”

ယီထျန်းယွမ်က ဘေးတွင်သာ ရပ်ကြည့်နေရသည်က အနည်းငယ်အဆင်မပြေသလို ခံစားရသဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“မင်းကတော့ အဲဒီမှာပဲ ငြိမ်ငြိမ်နေရုံပါ... ဒီကိစ္စကို ငါတို့လုပ်လိုက်မယ်... မင်းက အင်အားစုဆောင်းထားပြီး နောက်မှသွားတဲ့အခါ တိုက်ခိုက်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေရုံပဲ... ငါတို့ဒီမှာ အသက်ရှင်ဖို့ ကြောက်တတ်တဲ့သူတွေကို မလိုချင်ဘူး... သေရမှာကြောက်တယ်ဆိုရင် အခုချက်ချင်း ထွက်သွားတာ အကောင်းဆုံးပဲ... မဟုတ်ရင် ဒီယုံမင်မြစ်က မင်းရဲ့သင်္ချိုင်းဖြစ်သွားလိမ့်မယ်...” လျံဟူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ၎င်း၏အသံထဲတွင် စိတ်ခံစားမှုဟူ၍ မရှိသလောက်ဖြစ်သည်။

ဤစကားသည် အကြံပေးသည့်သဘောလည်းပါသော်လည်း အမှန်တရားကိုသာ ဖွင့်ဟပြောဆိုထားခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုစကားများသည် နားထဲတွင် အနည်းငယ်ထိခိုက်စရာဖြစ်နေသည်။ လျံဟူ၏ ပြောဆိုပုံကြောင့် သူ့ကို မနှစ်သက်သလို ခံစားရသည်ဟု ထင်မြင်စေသည်။

“လျံဟူ... စကားပြောရင် ဒီလောက် ဒုတ်ထိုးအိုးပေါက်မပြောနဲ့... ဒီကိုလာတဲ့သူတွေက ဒီနေရာက အန္တရာယ်များမှန်း ဘယ်သူမသိဘဲနေမှာလဲ... စွမ်းအားနည်းတဲ့သူဆိုရင် အပြင်ကိုတောင် ဝင်မလာနိုင်ဘူး... ဒီကိုရောက်လာတာကိုက တော်တော်လေးစွမ်းရည်ရှိမှပါ... ငါ့အထင်ကတော့ ယီညီအစ်ကိုမှာ သေချာပေါက် စွမ်းရည်ရှိမှာပါ...”

ထျန်းလျံချန်က လျံဟူကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး စကားပြောရာတွင် သတိထားရန် သတိပေးလိုက်သည်။ ဤသို့ ထိမိထိရောက်ပြောဆိုနေခြင်းက အခြားသူများကို စိတ်ဆိုးစေနိုင်သည်ဟု သတိပေးလိုက်သည်။

“ထျန်းအကိုကြီး... ငါက အမှန်တရားကိုသာ ပြောနေတာပါ... ဒီလိုကိစ္စတွေက မဖြစ်ဖူးတာလည်း မဟုတ်ဘူး... တချို့က ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ မာနကြီးပြီး တခြားသူတွေကို ဒုက္ခပေးတတ်ကြတယ်...” လျံဟူက မိမိ၏အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ပင် ပြောသည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ယီထျန်းယွမ်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး သတိပေးလိုက်သည်။ “နောက်ကျ မင်း သတိထားပြီး လှုပ်ရှားပေးပါ... ငါ့စကားက ဒီလိုပဲ ဒိုးဒိုးဒေါက်ဒေါက်ပြောတတ်တာပါ... မင်းကို အရမ်းအင်အားကြီးနေဖို့ မလိုဘူး... ဒါပေမယ့် အနည်းဆုံး ငါတို့ကို နောက်ကျောကနေ ဓားနဲ့မထိုးဖို့နဲ့ ငါတို့ရဲ့ခြေထောက်ကို မဆွဲထားဖို့ပဲ လိုတယ်... ဒါမှ ငါတို့ စိတ်ချလက်ချနဲ့ မင်းကို နောက်ကျောအပ်နိုင်မှာ...”

“ဒီယုံမင်မြစ်ကို ငါတို့တစ်ယောက်မှ တစ်ခါမှ မဖြတ်ကျော်ဖူးဘူး... ဒါကြောင့် လမ်းတစ်လျှောက် ဘယ်လောက်အန္တရာယ်များမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိဘူး... အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့အချင်းချင်း ယုံကြည်မှုရှိဖို့ လိုတယ်... မင်းက ဘယ်အင်အားစုက လာတယ်ဆိုတာ ငါမသိပေမယ့် ဒီအဖွဲ့ထဲ ဝင်လာပြီဆိုတော့ မင်းရဲ့မာနကို ချထားပြီး ငါတို့ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေကို နားထောင်ရမယ်...”

လျံဟူက ဆက်လက်သတိပေးပြောဆိုနေပြီး ပြောပြီးသည့်နောက် ဆေးပုလင်းတစ်လုံးကို ယီထျန်းယွမ်ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ “ဒါက အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးပဲ... ယုံမင်မြစ်ရဲ့ အဆိပ်အတွက် သုံးရမယ့်ဆေးလုံး... မြစ်ရေနဲ့ ထိမိတာနဲ့ ချက်ချင်းသောက်ရမယ်... မဟုတ်ရင် အကျိုးဆက်ကို မခံနိုင်ဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်က ထိုအဆိပ်ဖြေဆေးလုံးကို လက်ခံလိုက်ပြီး လျံဟူကို မျက်လုံးကျဉ်းကျဉ်းဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ လျံဟူသည် စကားပြောရာတွင် ထက်ထက်ရှရှဖြစ်နေသော်လည်း စိတ်နှလုံးမှာ နူးညံ့သည်ကို တွေ့ရသည်။ သူ ယခုမှပဲ အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သော်လည်း လျံဟူက သတိပေးမှုများစွာပြုလုပ်ပြီး ဆေးလုံးပါ ပေးလိုက်သည်မှာ အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသူကို အဖွဲ့ဖော်အဖြစ် သတ်မှတ်ကာ ဂရုစိုက်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

“လျံဟူက ဒီလိုစရိုက်ပဲ... ယီညီအစ်ကို ဂရုမစိုက်ပါနဲ့...” ဘေးတွင် လှေဆောက်နေသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးက ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်က ယန်ကျီကျွမ်ပါ... သူတို့ရဲ့ညီအစ်ကိုပါ... အတူတူ မြေအောက်ဘုံကို သွားပြီး စွန့်စားကြည့်ဖို့ပါ... ဒီနေရာမှာ နေရတာ ကန့်သတ်ချက်တွေ များလွန်းတယ်...”

ယန်ကျီကျွမ်က စကားပြောရင်း လှေဆောက်နေမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေသည်။ ၎င်းတို့တည်ဆောက်နေသည့်လှေမှာ အလွန်ရိုးရှင်းပြီး သစ်သားများကို ပေါင်းစပ်ထားရုံသာ ဖြစ်သည်။

“ဒါက လျံအကိုကြီးရဲ့ ကောင်းတဲ့စိတ်ထားဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်... ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော်ကို လက်ခံပေးတာကိုက ကျွန်တော် အရမ်းဝမ်းသာပါတယ်...” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် နားထဲမသက်ရှိသော စကားများကို မနှစ်သက်သူမဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် လျံဟူ၏ ပြောဆိုချက်များသည် မမှားပေ။ အကယ်၍ ညွှန်ကြားချက်များကို နားမထောင်ပါက အစီအစဉ်များသည် ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

“ယီညီအစ်ကို... မင်းက ဒီလိုလက်ခံနိုင်တာ ကောင်းပါတယ်...” ထျန်းလျံချန်က ပြုံးရွှင်စွာ ပြောပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် ဆက်လက်ပြောလိုက်သည်။ “ယီညီအစ်ကို... မင်းက လျံလုံအဖွဲ့ကို မပါဝင်လိုက်တာ တော်သေးတယ်... လျံလုံဆိုတဲ့သူက နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတယ်... သူက လူယုတ်မာတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူငယ်ချင်းတွေကိုတောင် ရောင်းစားတတ်တယ်... အဲဒီဘက်က လူတွေကို ငါတို့ သတိပေးပြီးပြီ... ဒါပေမယ့် သူတို့က လျံလုံရဲ့ လှည့်စားမှုအောက်မှာ ရှိနေကြတာ... ငါထင်တာကတော့ လျံလုံမှာ ရန်သူတွေ အများကြီးရှိပြီး အဲဒီရန်သူတွေက သူ့ကို လမ်းမရှိအောင် ဖိအားပေးလိုက်တာနဲ့ မြေအောက်ဘုံကို ထွက်ပြေးလာရတာဖြစ်မယ်...”

ထျန်းလျံချန်က မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ပုခုံးတွန့်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် သတိပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း အခြားသူများက နားမထောင်ပါက မတတ်နိုင်ပေ။

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ၎င်း၏ခံစားချက်နှင့် ထျန်းလျံချန်၏ပြောဆိုချက်များသည် တထပ်တည်းကျသည်။ လျံလုံသည် သူ့အား အတုအယောင်ခံစားမှုသာ ပေးစွမ်းနိုင်သဖြင့် ၎င်း၏အဖွဲ့သို့ မပါဝင်လိုက်သည်မှာ မမှားပေ။

“ထျန်းအကိုကြီး... ကျွန်တော် နည်းနည်းရိုင်းတဲ့မေးခွန်းတစ်ခုမေးလို့ရမလား...” ယီထျန်းယွမ်က ခဏစဉ်းစားပြီးမှ မေးလိုက်သည်။

“ရပါတယ်... မေးပါ...” ထျန်းလျံချန်က ဖြေလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားတို့က မြေအောက်ဘုံမှာ တိုးတက်လမ်းရှာဖို့ စီစဉ်ထားတာလား... ဒီနေရာမှာ ကန့်သတ်ချက်တွေ အများကြီးရှိတယ်ဆိုတာ မှန်ပေမယ့် ဘယ်အင်အားကြီးအုပ်စုထဲမှာမှ ဝင်ဖို့တို့၊ အင်ပါယာတစ်ခုခုထဲ ဝင်ဖို့တို့ မစဉ်းစားဖူးဘူးလား...” ယီထျန်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။

“အို့... ဒီမေးခွန်းကိုပြောတာကိုး... ငါတို့လည်း ဒါကို စဉ်းစားဖူးပါတယ်... အင်ပါယာအင်အားစုတွေကတော့ လောလောဆယ် တော်တော်များများရှိတယ်... ဥပမာ မကြာသေးခင်က ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ထျန်းယွမ်အိမ်တော်ဆိုတာ... သူတို့က အင်ပါယာတစ်ခုတည်ထောင်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်လို့ ကြားတယ်... အဲဒါကလည်း တော်တော်ကောင်းတဲ့ အင်အားစုတစ်ခုပဲ... တခြားအင်ပါယာအင်အားစုတွေလည်း မဆိုးပါဘူး... ဒါပေမယ့် ငါတို့သုံးယောက်က လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်စဉ်သမားတွေဖြစ်နေတော့ ဒီလိုအင်အားစုတွေထဲ ဝင်ပြီး ကန့်သတ်ခံရတာကို မကြိုက်ကြဘူး...” ထျန်းလျံချန်က ပြုံးရွှင်စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။ “မဟုတ်ရင် ငါတို့က ဒီလို အန္တရာယ်များတဲ့ မြေအောက်ဘုံကို ဘာလို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လာမှာလဲ... ဘယ်သူမှ ဘယ်လိုလမ်းကြောင်းက ဘယ်လိုဖြစ်မလဲဆိုတာ မသိဘူး... ဒါပေမယ့် ငါတို့က စွန့်စားကြည့်ချင်တာပဲ... မြေအောက်ဘုံမှာ ပိုမိုအင်အားကြီးတဲ့ အင်အားစုတွေ၊ ပိုမိုကြွယ်ဝတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ ရှိတယ်လေ...”

“ထျန်းအကိုကြီး ပြောတာမှန်တယ်... ငါတို့သုံးယောက်က အပြင်မှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် လှည့်လည်နေကျဖြစ်နေတော့ အင်အားစုတစ်ခုခုထဲ ဝင်တာမျိုးကို မလိုချင်ဘူး... အကယ်၍ ငါတို့က အင်အားစုတစ်ခုခုထဲမှာ ဝင်ထားရင် မြေအောက်ဘုံကို လာဖို့ စဉ်းစားမှာမဟုတ်ဘူး... ဒီနေရာမှာရှိတဲ့ လူအများစုကလည်း ဘယ်အင်အားစုနဲ့မှ မပတ်သက်တဲ့ လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်စဉ်သမားတွေပဲ... အဲဒါကြောင့် မြေအောက်ဘုံကို ရွေးလာကြတာ... မဟုတ်ရင် ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေ ခူးဖို့လာတာ ဒါမှမဟုတ် အင်အားစုတစ်ခုခုနဲ့ ပြဿနာဖြစ်ပြီး မြေအောက်ဘုံကို ထွက်ပြေးလာရတာမျိုးပဲ...” ယန်ကျီကျွမ်က စကားထဲဝင်ပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ၎င်းတို့၏စကားများသည် မမှားပေ။ ဤနေရာ၌ ရှိသူများသည် ဤနေရာတွင် ကိုယ်တိုင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လိုသူများနှင့် ရန်သူများမှ လိုက်လံဖမ်းဆီးခံရသူများသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် အနီးအနားရှိ လူများ၏ အကြည့်များသည် ရန်လိုပြီး သူ့ကို ဂရုမစိုက်ကြခြင်းဖြစ်သည်။ ရန်သူများမဟုတ်ပါက ၎င်းတို့သည် လက်နက်ကိုင်တိုက်ခိုက်ရန်ပင် ပျင်းရိကြသည်။

“ယီညီအစ်ကိုရော... လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်စဉ်သမားမဟုတ်ဘူးလား...” ယန်ကျီကျွမ်က မေးလိုက်သည်။

ထျန်းလျံချန်နှင့် လျံဟူတို့ကလည်း ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်လျက် သူ၏အဖြေကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။

“ကျွန်တော်က လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်စဉ်သမားမဟုတ်ပေမယ့် သိပ်မကွာပါဘူး... မြေအောက်ဘုံမှာ ဘယ်လိုအခြေအနေရှိမလဲဆိုတာ သွားကြည့်ဖို့ပဲ စဉ်းစားထားတာပါ...” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးရွှင်စွာ ဖြေလိုက်သည်။

ဤစကားသည် မမှားပေ။ သူသည် ယခုအခါ လွတ်လပ်သော ကျင့်စဉ်သမားတစ်ဦးနှင့် မကွာခြားဘဲ အိမ်တော်သခင်အဖြစ်လည်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် လှုပ်ရှားနေသူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤသို့ပြောဆိုခြင်းသည် မမှားပေ။

၎င်းတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင်ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း ဆက်လက်မေးမြန်းခြင်း မပြုကြပေ။ ဤကိစ္စသည် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စဖြစ်သည်။ လွတ်လပ်သော ကျင့်စဉ်သမားဟုတ်သည်ဖြစ်စေ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့နှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။ ၎င်းတို့သည် ယာယီအဖွဲ့ဖွဲ့လှုပ်ရှားနေသူများသာဖြစ်ပြီး မြေအောက်ဘုံသို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် အုပ်စုဖျက်သိမ်းကာ ကိုယ်စီလမ်းခွဲသွားကြမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထူးထူးခြားခြား ဆက်နွယ်မှုများ ရှိလာမည်မဟုတ်ပေ။

မကြာမီတွင် လှေတည်ဆောက်မှုမှာ ပြီးစီးလုနီးပါးဖြစ်သွားပြီး အခြားအဖွဲ့များလည်း ၎င်းတို့၏လှေများကို ဆောက်လုပ်ပြီးစီးကာ ရေထဲသို့ ချထားပြီး မြစ်အတွင်းသို့ လှေလှော်ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏အဖွဲ့သည်လည်း လှေများကို ပြီးစီးအောင် ဆောက်လုပ်ပြီးဖြစ်ပြီး တစ်ဦးလျှင် လှေများစွာကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် ထည့်သွင်းထားသည်။

လမ်းတစ်လျှောက် မည်သည့်အန္တရာယ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို မသိရသဖြင့် လှေများစွာကို အဆင်သင့်ပြင်ဆင်ထားရန် လိုအပ်သည်။ အကယ်၍ လှေပျက်စီးသွားပါက ယုံမင်မြစ်၏ အဆိပ်သင့်ရေထဲတွင် ကူးခတ်သွားလာရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ယုံမင်မြစ်၏ အဆိပ်သည် အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် ရေထဲတွင် အကြာကြီးနေရပါက သေဆုံးနိုင်သည်။

“ယီညီအစ်ကို... ငါတို့ အခုအထဲကို ဝင်တော့မယ်... မင်း အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား...” ထျန်းလျံချန်က မျက်နှာထားတည်ကြည်စွာ မေးလိုက်သည်။

“အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီးပါပြီ... အချိန်မရွေး ထွက်လို့ရပါတယ်...” ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင် အခု တရားဝင်ထွက်ခွာကြမယ်...”

ထျန်းလျံချန်က အဖွဲ့သားများကို ဦးဆောင်ကာ လှေပေါ်တက်လိုက်ပြီး ယုံမင်မြစ်အတွင်းသို့ လှေလှော်ဝင်ရောက်သွားသည်။

အခန်း (၄၆၂) ပြီးပါပြီ။