လှေကို ကိုယ်တိုင်လှော်စရာမလိုပါဘူး

ယီထျန်းယွမ်တွင် အကြံအစည်တစ်ခုရှိသော်လည်း အခြားသူများတွင် ထိုသို့သောအကြံမျိုး မရှိကြပေ။ ၎င်းတို့သည် ယုံမင်ငါးမန်းကို အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ် ဖမ်းယူရန် တစ်ခါမျှ မတွေးဖူးကြပေ။ ၎င်းတို့သည် သားရဲထိန်းသူများ မဟုတ်သဖြင့် ဤကိစ္စအား တစ်ခါမျှ စဉ်းစားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် လှေလှော်ခြင်းကို မကူညီသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ၎င်းတို့အားလုံး မှင်တက်မိသွားကြသည်။ လျံဟူသည် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဟဲ့ကောင်လေး... မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ... မြန်မြန်လှေလှော်စမ်း... ဒီနေရာက ယုံမင်ငါးမန်းတွေကို ဘယ်လိုမှ သတ်လို့မပြီးဘူး... ပိုပြီးတော့ ပေါ်လာလိမ့်မယ်...”

လျံဟူ၏ စကားသည် အကြောင်းမဲ့ပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ယုံမင်ငါးမန်းများ တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုများပြားလာပြီး ၎င်းတို့၏ မည်းမှောင်သော ခန္ဓာကိုယ်များသည် ယုံမင်မြစ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကာ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်အနေအထားဖြင့် ၎င်းတို့ဆီသို့ ခုန်တက်လာရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။ သွေးနံ့ကို အနံ့ခံမိသည်နှင့် တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

၎င်းတို့သည် ဤလှေပေါ်ရှိသူများကို သားကောင်အဖြစ် စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး ချိန်ရွယ်ပြီးသည်နှင့် ခုန်တက်တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် လှေလှော်ခြင်းကို ဆက်လက်မပြုလုပ်ဘဲ အခြားအဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့သည် အလျင်အမြန် လှေလှော်နေကြပြီး တစ်ဖွဲ့ထက်တစ်ဖွဲ့ ပိုမိုမြန်ဆန်ကာ ဤနေရာမှ ချက်ချင်းထွက်ခွာလိုနေကြသည်။

“ဟုတ်တယ်... မြန်မြန်လှော်စမ်းပါ...”

ယန်ကျီကျွမ်သည်လည်း ဘေးမှ မနေနိုင်ဘဲ ထပ်ပြောလိုက်သည်။ ယခုအခါ ၎င်းတို့သည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သွားသလို နေရာ၌ပင် ရပ်တန့်နေသည်။

လျံဟူနှင့် ထျန်းလျံချန်တို့သည် ယုံမင်ငါးမန်းများကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် တာဝန်ယူထားပြီး လှေလှော်ခြင်းကို ယီထျန်းယွမ်နှင့် ယန်ကျီကျွမ်တို့သာ လုပ်ဆောင်ရသဖြင့် ၎င်းတို့၏ အမြန်နှုန်းသည် သိပ်မမြန်ဆန်ပေ။ ယခုအခါ ယန်ကျီကျွမ်တစ်ဦးတည်းသာ လှေလှော်နေရသဖြင့် အမြန်နှုန်းသည် ပိုမိုနှေးကွေးလျက် အနည်းငယ်သာ ရှေ့သို့တိုးနိုင်သည်။

“ဟားဟား... ငါက အဲဒီအမှိုက်လေးကို လက်မခံလိုက်လို့ တော်သေးတာပေါ့... ကြောက်လွန်းလို့ မှင်တက်မိနေပြီ...” လျံလုံသည် ဤဘက်မှ အခြေအနေကို သတိပြုမိသဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ၎င်းတို့အဖွဲ့ထဲသို့ လက်မခံခဲ့သည်ကို အလွန်ကျေးဇူးတင်နေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ဦး ထပ်တိုးလာမည်ဖြစ်သည်။

အခြားအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့မှ လူများသည်လည်း ဤဘက်မှ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မထီမဲ့မြင်ပြုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤအဖွဲ့မှာ အလွန်သနားစရာကောင်းပြီး ယုံမင်ငါးမန်းများစွာကို မြင်လျှင် မှင်တက်မိသွားသည့် မိုက်မဲသူတစ်ဦးနှင့် ဆုံတွေ့ရသည်ဟု ထင်မြင်ကြသည်။

“ဟဲ့ကောင်လေး... မင်း ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ...” လျံဟူသည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လျက် ၎င်းအား နိုးကြားလာစေရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ “မြန်မြန်လှေလှော်စမ်း... မကြောက်နဲ့... ငါတို့က ဒီဟာတွေကို တားဆီးပေးမယ်...”

လျံဟူသည် ဒေါသထွက်ကာ ၎င်းကို ရေထဲသို့ ကန်ထုတ်လိုက်ခြင်း မပြုဘဲ ဘေးမှ စိတ်သက်သာရာရစေရန် စကားအနည်းငယ် ပြောလိုက်သည်။

“လျံအကိုကြီး... စိတ်မပူပါနဲ့... ကျွန်တော် ဘာကိုမှ ကြောက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး...” ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်က ဒီအခွင့်အရေးကို စောင့်နေတာပါ... ယုံမင်ငါးမန်းတွေ အနားကို မရောက်လာရင် ကျွန်တော်မှာ အခွင့်အရေး မရှိဘူးလေ...”

“ဘာလဲ...” ၎င်းတို့သည် ခေါင်းထဲ ရှုပ်ထွေးသွားပြီး ယီထျန်းယွမ် ဘာပြောနေသည်ကို နားမလည်ကြပေ။

“ဒီမှာ ငြိမ်ငြိမ်နေပြီး ကျွန်တော်ကို ကြည့်နေလိုက်ပါ...” ယီထျန်းယွမ်သည် ဤသို့ပြောလျက် သစ်သားဖောင်တစ်စီးကို ထုတ်လိုက်ပြီး ထိုဖောင်ပေါ်သို့ တစ်ဦးတည်း ခုန်တက်သွားကာ ထိုနေရာတွင် တစ်ယောက်တည်း ရပ်တည်နေသည်။

ဤလုပ်ရပ်သည် လျံလုံကို မျက်ရည်များထွက်လာသည်အထိ ရယ်မောစေသည်။ “ဒီမိုက်မဲလေးက တစ်ယောက်တည်း အရှေ့ကို ထိုးဖောက်သွားတာပဲ... ဒါက သေချင်နေတာမဟုတ်လား... ဒါလည်း ကောင်းတာပဲ... ဒီမှာရှိတဲ့ ယုံမင်ငါးမန်းတွေကို အကုန်ဆွဲဆောင်သွားပြီး ငါတို့ကို ကူညီပေးလိုက်တာပဲ... မိုက်မဲတဲ့သူတွေပဲ...”

ဤသို့ပြောပြီးနောက် လျံလုံသည် ဘေးမှ ယုံမင်ငါးမန်းတစ်ကောင်ကို ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ခုတ်သတ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ အလောင်းကို ယီထျန်းယွမ်ရှိရာသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ သွေးနံ့သင်းသင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ယုံမင်ငါးမန်းများကို ပိုမိုဆွဲဆောင်လာစေသည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် ထျန်းလျံချန်တို့ကို ဒေါသထွက်စေသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့ကို သေစေရန် ရည်ရွယ်သည့်လုပ်ရပ်မဟုတ်ပါလား။

“လျံလုံ... မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ...” ထျန်းလျံချန်သည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဘာမှ မလုပ်ပါဘူး... မင်းတို့ အေးအေးဆေးဆေး ခံစားလိုက်ကြပါ... ငါတို့က အရင်သွားနှင့်မယ်နော်...” လျံလုံသည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလျက် ထွက်ခွာသွားသည်။

“လျံလုံ... မင်းကို ငါလိုက်ဖမ်းပြီး မိလို့ကတော့ကွာ မင်းကို အရှင်မထားဘူးမှတ်...”

ထျန်းလျံချန်သည် ဒေါသအမျက်ထွက်လျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ဤအရေးကြီးသောအချိန်တွင် လျံလုံ၏ အကွက်ဆိုးကို ခံလိုက်ရမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော် ၎င်းတို့၏ အာရုံသည် ယခုအခါ လျံလုံထံတွင် မဟုတ်တော့ဘဲ ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် တစ်ယောက်တည်း ခုန်ထွက်သွားပြီး လှေလှော်ခြင်းကို မလုပ်ဘဲ သူရဲကောင်းဆန်ဆန် ထွက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လျံဟူတို့သည်လည်း မှင်တက်မိသွားသည်။

“မင်းကောင်လေး... ဘာကြီးကျယ်ချင်နေတာလဲ... မြန်မြန်ပြန်လာစမ်း... ငါတို့က ဒီကောင်တွေကို ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်...” လျံဟူသည် ဧရာမပုဆိန်ကြီးကို ကိုင်ဆွဲလျက် ကူညီရန် ထွက်လာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ယုံမင်ငါးမန်းတစ်ကောင်သည် ယီထျန်းယွမ်ဆီသို့ ခုန်တက်လာသည်။

“လျံအကိုကြီး... အဲဒီမှာ ငြိမ်ငြိမ်နေပြီး ကျွန်တော်ကို ယုံကြည်ပါ...”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများသည် တဖျပ်ဖျပ်လက်လျက် ၎င်း၏လက်ထဲတွင် စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်အဆင့်ရှိ ဧရာမဓားကြီးတစ်လက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် နတ်ဘုရားလက်နက်အဆင့်ကို ထုတ်မပြဘဲ ထိုသူများကို ထိတ်လန့်မသွားစေရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ထိုသို့သော လက်နက်သည် စွမ်းအားကြီးမားလွန်းပြီး ယုံမင်ငါးမန်းများကို ဖမ်းဆီးရန် မလွယ်ကူပေ။

ထို့နောက် ၎င်းသည် ဧရာမဓားကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ခုန်တက်လာသော ယုံမင်ငါးမန်းကို ဖောင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် သစ်သားဖောင်သည် ပြင်းထန်စွာ ယိမ်းယိုင်သွားသော်လည်း လူဦးရေ နည်းပါးနေသဖြင့် ဤမျှလောက် အလေးချိန်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။

“ကျီ... ကျီ...”

ယုံမင်ငါးမန်းသည် အော်ဟစ်လျက် ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် ၎င်းကို ဒဏ်ရာမရရှိစေဘဲ ရိုးရှင်းစွာ ရိုက်ချလိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ဒဏ်ရာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိပေ။

“ဒါ ဘယ်လိုတိုက်ခိုက်မှုလဲ... ထမင်းတောင် မစားထားဘူးလား... ယုံမင်ငါးမန်းကို ဒဏ်ရာတောင် မရစေနိုင်ဘူး... ထျန်းလျံချန်... မင်းက တကယ်ကို ကောင်းတဲ့အဖော်ရွေးချယ်ထားတာပဲ...” လျံလုံသည် ယုံမင်ငါးမန်းများအားလုံး ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ ဆွဲဆောင်ခံရသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ၎င်းတို့အဖွဲ့သည် ဖိအားမရှိဘဲ အလွန်ပေါ့ပါးသွားသည်။

လူတစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရယ်မောလာကြပြီး ဤသို့သော မိုက်မဲသူတစ်ဦးကြောင့် ၎င်းတို့သည် ဤနေရာမှ ချောချောမွေ့မွေ့ ထွက်ခွာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဤမျှလောက် ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသည့် အခြေအနေကို မည်သူက မပျော်ရွှင်နိုင်မည်နည်း။

“လျံအကိုကြီး... အရင်က သူ့ကို မခေါ်ခဲ့တာ တော်သေးတာပေါ့... မဟုတ်ရင် ငါတို့တွေ ဒုက္ခရောက်နေမှာ...”

“ဟုတ်တယ်... ဒီလို မိုက်မဲတဲ့သူတွေကို လက်မခံတာ အကောင်းဆုံးပဲ... မဟုတ်ရင် နောက်ကျမှာ...”

“ဟေ့ဟေ့... သူတို့ကို သားကောင်အနေနဲ့ အသုံးပြုလိုက်တော့... ဒီတစ်ခေါက် ငါတို့ မြေအောက်ဘုံကို ချောချောမွေ့မွေ့ ရောက်နိုင်မှာပဲ...”

၎င်းတို့သည် အားလုံး ယီထျန်းယွမ်ကို မိုက်မဲသူဟု ထင်မြင်နေကြစဉ် ၎င်းသည် လက်ကို ရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများ တဖျပ်ဖျပ်လက်လျက် အော်လိုက်သည်။

“ဖမ်းဆီးမယ်...”

ထို့နောက် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ယုံမင်ငါးမန်းကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်ပြီး မကြာမီတွင် နားထဲသို့ နှစ်သက်ဖွယ်အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“- ယုံမင်ငါးမန်းကို အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးလိုက်ပြီး အတွေ့အကြုံအမှတ် သုံးသိန်းနှင့် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်ဖမ်းဆီးမှု ကျွမ်းကျင်မှတ် သုံးရာရရှိသည်...”

ဤသို့သော အခက်အခဲမရှိဘဲ ယုံမင်ငါးမန်းကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ ငါးမန်း စွမ်းအားအဆင့်သည် မနိမ့်ကျရုံမျှမက သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် ပိုမိုမြင့်မားနေသဖြင့် အောင်မြင်မှုနှုန်းကို များစွာမြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။

“ရေထဲ ဆင်းသွား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ယုံမင်ငါးမန်းကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် ၎င်းသည် ရေထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားပြီး မြစ်အောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူအားလုံးသည် တစ်ခုခု မူမမှန်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ယုံမင်ငါးမန်းသည် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လာရမည်ဖြစ်သော်လည်း ဤမျှလောက် နာခံစွာ ရေထဲသို့ ပြန်ဆင်းသွားသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။

ထို့နောက် ယုံမင်ငါးမန်းတစ်ကောင်ထပ်မံ ခုန်တက်လာပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းကို ဖောင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်ပြီး ထပ်မံဖမ်းဆီးလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ထိုငါးမန်းကို ရေထဲသို့ ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီး စောင့်ဆိုင်းနေစေသည်။

လျံဟူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင်ကြည့်နေကြပြီး ဘာဖြစ်နေသည်ကို နားမလည်ကြပေ။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် ယုံမင်ငါးမန်းများကို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်သည်ကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း ၎င်းတို့ကို ဒဏ်ရာမရစေဘဲ ဘာကြောင့်မှန်း မသိနိုင်ကြပေ။

“ရှီး...”

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယုံမင်ငါးမန်းနှစ်ကောင်သည် တစ်ပြိုင်နက် ခုန်တက်လာသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများသည် အေးစက်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး လက်ထဲမှ ဧရာမဓားကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ကောင်သည် နှစ်ပိုင်းဖြစ်သွားပြီး ရေထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားကာ ကျန်တစ်ကောင်ကို ဖောင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်လှပြီး လူအများစုသည် အကြွင်းအကျန် အရိပ်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသဖြင့် အမှန်တကယ် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို မမြင်နိုင်ကြပေ။ ထို့ကြောင့် လူအားလုံး မှင်တက်မိသွားကြသည်။

“ဖမ်းဆီးမယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဖမ်းဆီးနည်းကို ထပ်မံအသုံးပြုလိုက်ပြီး တတိယယုံမင်ငါးမန်းကို အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းသည် ဖောင်ပေါ်မှ ပြန်လှည့်လာပြီး မူလဖောင်ပေါ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

“စိတ်ပူသွားစေမိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်... အခု ငါတို့ ဆက်သွားလို့ရပြီ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်လေး ကောင်းတယ်... မင်းရဲ့ စွမ်းအားက မဆိုးဘူးပဲ... ဒါဆို အခု မြန်မြန်လှေလှော်ကြစို့...” လျံဟူသည် ချက်ချင်းပင် လျှော်တက်တစ်ခုကို ပေးလိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်အား လှေလှော်ရန် ပြင်ဆင်စေသည်။

“မလိုပါဘူး... ကျွန်တော်တို့ လှေလှော်စရာ မလိုတော့ဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ရှေ့သို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်ပြီး ယုံမင်ငါးမန်းသုံးကောင်သည် ဖောင်ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာကာ အလွန်နာခံစွာ ရပ်ဆိုင်းနေသည်။

“ဒီသုံးကောင်ကို ငါတို့ရဲ့ဖောင်ကို ဆွဲခေါ်သွားခိုင်းလိုက်ရင် ရပြီလေ... လှေကို ကိုယ်တိုင်လှော်စရာ မလိုပါဘူးဗျာ ဟဲ... ဟဲ... ဟဲ...”

ဤမျှလောက် နာခံမှုရှိသော ယုံမင်ငါးမန်းသုံးကောင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လျံဟူတို့သည် မှင်တက်မိသွားသလို လျံလုံတို့လည်း မှင်တက်မိသွားကြသည်။

အခန်း (၄၆၅) ပြီးပါပြီ။

စာစဉ် ၃၁ ပြီးပါပြီ။

ဒီစာစဉ်ကို မူပိုင်ဖြန့်ချိသူရဲ့ Kpay/Wavepay နံပါတ်က

09796680308

Thant Zin Tun

ဖြစ်ပါတယ်။ တခြားနံပါတ်များစီကနေ ဝယ်ယူထားမိပါက သူခိုးအားပေးမှုသာ ဖြစ်ပါကြောင်း…။

ဘာသာပြန်သူထံမှ တိုက်ရိုက် အားပေးဖတ်ရှုမှုအတွက် အထူးကျေးဇူးတင်ပါသည်။