ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခြင်း
Vol. 9 Ch. 122
"ယန်ကျန့်၊ ငါ ဒီမှာ။"
ဖြူစင်ပြီး ချစ်စရာကောင်းသော ဂါဝန်တို ဝတ်ဆင်ထားကာ သူမ၏ ဖြူဖွေး သွယ်လျသော ခြေထောက်များကို ဖော်ပြနေသည့် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၊ အိတ်တစ်လုံး သယ်ဆောင်ပြီး ဒေါက်ဖိနပ်စီးလျက် ကြက်ကြော်ဆိုင်ထဲသို့ လျှောက်ဝင်လာသည်။
သူမ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးတစ်ခု သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ကျန်းယန် သူမ၏ ဂရုတစိုက် စီစဉ်ထားသော ဝင်ရောက်မှုအတွက် တစ်ရာတွင် ရှစ်ဆယ့်နှစ်မှတ် သူ့ကိုယ်သူ ပေးလိုက်သည်။
ယန်ကျန့် သူမကို ကျန်တဲ့ ၁၈ မှတ်ကို အံ့ဩတကြီးနဲ့ ပေးလိမ့်မည်ဟု သူမ ယုံကြည်သည်။
သူမ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။
သူမ ယန်ကျန့်၏ စိတ်ထဲက "စာရင်းကိုင် အစ်မကြီး" ပုံရိပ်ကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်ပြီး သူမ၏ စတိုင်လ်ကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်ချင်သည်။
ဖောက်သည်များစွာ သူတို့၏ ခေါင်းများကို လှည့်ကာ ကျန်းယန်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
အထူးသဖြင့် သူမ၏ သွယ်လျသော ခြေထောက်များပေါ်တွင် တဝဲလည်လည်။
အဲ့ဒီ ခြေထောက်တွေ...
အမျိုးသား ဖောက်သည်များစွာ တိတ်ဆိတ်စွာ သူတို့ဘာသာ တွေးလိုက်ကြသည်။
"အစ်မကြီး ကျန်း၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို မြင်ရင်၊ ဒီကို လာခဲ့လိုက်ရုံပဲ။ ကျွန်တော် စားပွဲကို ဟိုဘက် ရွှေ့ပြီး ခင်ဗျားကို ထိုင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်စေချင်တာလား။" ယန်ကျန့် မျက်ခုံး အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး သူ၏ ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။
"သိပြီ။"
ကျန်းယန် တခစ်ခစ် ရယ်လိုက်ပြီး၊ လူဆိုးမလေး ရဲ့ ကစားဟန် အရိပ်အယောင်ဖြင့်၊ နာခံစွာ လျှောက်လာခဲ့သည်။
"ခင်ဗျား ရုပ်ရည် နည်းနည်း လွဲနေသလိုပဲ။ ခင်ဗျား တစ္ဆေတစ်ကောင်နဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာလား။" ယန်ကျန့် သူမ၏ လည်ပင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို စစ်ဆေးပေးရမလား။"
"ငါ မကြုံခဲ့ရပါဘူး! ဒီလောက် အကြောက်လွန်မနေစမ်းပါနဲ့၊" ကျန်းယန် ပြောလိုက်သည်။
"တကယ်လား။ ဘာလို့ ကျွန်တော် ခင်ဗျား တဖြည်းဖြည်း လူထူးဆန်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာနေသလို ခံစားနေရတာလဲ။ အဲ့ဒါ ကျွန်တော် လူ့အဖွဲ့အစည်းနဲ့ အဆက်အသွယ်ပြတ်နေတာ ကြာလွန်းပြီး လိုက်မမီနိုင်တော့လို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျား အစွန်းရောက်သွားပြီလား။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့ စတိုင်လ်ကို နားမလည်နိုင်ဘူး၊" ယန်ကျန့်က သံသယဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းယန် ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။
သူမ သူ့အတွက် အထူးတလည် ဝတ်စားဆင်ယင်ခဲ့ပြီး၊ သူက တကယ်ပဲ သူမ လူထူးဆန်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာနေတယ်လို့ ပြောရသလား။
"ငါ လုံးဝ ပုံမှန်ပဲ။ ကျေးဇူးပြုပြီး၊ မင်းရဲ့ အတွေးတွေကို တည့်တည့်ထားပါ၊" ကျန်းယန် ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ပုံမှန်မဟုတ်ဘူးလား။" ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။
ကျန်းယန် မျက်လုံးလှန်လိုက်သည်။
"မဟုတ်ဘူး၊ မင်း လုံးဝ ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး။"
"ဒါဆို ဘာက ပုံမှန်လို့ သတ်မှတ်လဲ။" ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။
"တခြား အတွေ့အကြုံမရှိသော လူငယ်လေးတွေလိုပဲ၊ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို ကြည့်ရတာ ကြိုက်တာ၊ အရောင်အသွေးစုံသော အကြောင်းအရာတချို့ ပြောတာ၊ မသင့်တော်သော ရုပ်ရှင်တချို့ ကြည့်တာ၊ အဲ့ဒီလိုပေါ့။ ဥပမာအားဖြင့်၊ တကယ်လို့ မင်း ငါ့အပေါ်မှာ စိတ်ကူးယဉ်မှုတွေ ရှိနေရင်တောင် ငါ လုံးဝ စိတ်ထဲ ထားမှာ မဟုတ်ဘူး၊" ကျန်းယန်က အနည်းငယ် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"ခင်ဗျားရဲ့ အသက်အရွယ်နဲ့၊ လူငယ် ချောချောလေးတွေအကြောင်း စိတ်ကူးယဉ်နေတုန်းပဲ၊ ပြီးတော့ ခင်ဗျား လူထူးဆန်း မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောသေးတယ် ဟုတ်လား။"
"..."
ကျန်းယန်၏ ပါးစပ် တွန့်သွားပြီး၊ သူမ စားပွဲကို လှန်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။
သူမကို အစကတည်းက ဒီလောက် လူငယ်လေးတစ်ယောက် ရွေးချယ်မိအောင် ဘာဝင်ပူးသွားခဲ့သလဲ။
ဒါ တကယ်ပဲ အသက်အရွယ်ကြောင့် ဖြစ်တဲ့ မျိုးဆက် ကွာဟမှုလား။
သူမ သူ၏ တွေးခေါ်ပုံကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်ခဲ့။
"ငါ စိတ်ဆိုးတယ်။ ငါ မင်းနဲ့ စကားမပြောချင်ဘူး၊" ကျန်းယန် ပြောလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ ခေါင်းကို လွှဲလိုက်သည်။
"ရေခဲမုန့် စားချင်လား။"
"ငါ စတော်ဘယ်ရီ အရသာ လိုချင်တယ်၊ ကျေးဇူးပဲ။"
ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်၊ "ကျွန်တော်လည်း နည်းနည်း လိုချင်တယ်။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်အတွက် တစ်ခု သွားဝယ်ပေးလို့ ရမလား။"
"ဟင်။"
ကျန်းယန် သူ့ကို မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ပိုက်ဆံပေးမယ်" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းယန် စိတ်လွတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
ဒါ ဘယ်သူ ကျွေးတာလဲ ဆိုတာနဲ့ ဆိုင်လို့လား။ မင်း ဝယ်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းက ယောက်ျားလေ! ငါ မင်းနဲ့ ဈေးဝယ်ထွက်လာတာ၊ ဒါ မင်း ငါ့ကို ဆက်ဆံပုံလား။
လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်ခြင်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကော။
သို့သော် ခဏအကြာတွင်။
ကျန်းယန် လက်တစ်ဖက်စီတွင် ရေခဲမုန့်တစ်လုံးဖြင့် ကောင်တာမှ လျှောက်ထွက်လာပြီး၊ ယန်ကျန့်ဆီသို့ ဦးတည်လာခဲ့သည်။
"ရှောင်ယန်၊ မင်း ဒီမှာ ရှိနေမယ်ဆိုတာ ငါ သိသားပဲ။ မင်းကား အပြင်မှာ ရပ်ထားတာ ငါ တွေ့လိုက်တယ်၊" နူးညံ့သော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျန်းယန် အသံကြောင့် တုန်လှုပ်သွားသည်။
သူမ ကြောက်ရွံ့သော အမျိုးသားတစ်ဦး ပေါ်လာခဲ့ပြီ။
"ချန်ဖုန်း၊ ဘာလို့ မင်း ဖြစ်နေပြန်တာလဲ။ မင်း ငါ့ကို ဘယ်လို ရှာတွေ့တာလဲ။"
"ဒါပေါ့၊ အဲ့ဒါက ငါ့ကို လမ်းညွှန်ခဲ့တဲ့ အချစ်ပဲလေ၊" ချန်ဖုန်းက မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြရင်း ပြောလိုက်ပြီး၊ ဆွဲဆောင်မှု တဖွားဖွား ထုတ်လွှတ်နေသည်။
ကျန်းယန် စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ မျက်လုံးလှန်လိုက်ပြီး လျှောက်ထွက်သွားသည်။
"ပြီးတော့ ဒီတစ်ယောက်က ဘယ်သူလဲ။"
ချန်ဖုန်း လိုက်ပါလာပြီး ကျန်းယန်ထံမှ ရေခဲမုန့်ကို ယူလိုက်သော အမျိုးသားကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါ့ရည်းစား၊" ကျန်းယန် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ပြောလိုက်သည်။
ရည်းစား ဟုတ်လား။
ချန်ဖုန်း ယန်ကျန့်ကို အကဲဖြတ် ကြည့်လိုက်သည်။
လူငယ်လေး အသက် နှစ်ဆယ်ထက် ပိုကြီးပုံမရ၊ ပြီးတော့ သူ အနည်းငယ် ကြည့်ကောင်းသော်လည်း၊ သူ ဘာတွေ ဝတ်ထားတာလဲ။ သူ၏ လက်တိုရှပ်အင်္ကျီ အစွန်းအထင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ ညစ်ပတ် နံစော်နေကာ၊ သူ ပုပ်သိုးနေသော အရာတစ်ခု၏ အနံ့ ထွက်နေသည်။
သူ့အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ရုံဖြင့်ပင် တစ်စုံတစ်ဦးကို ပျို့အန်ချင်စိတ် ပေါက်စေသည်။
ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် သူ ဘယ်လို ဘဝမျိုး ဖြတ်သန်းနေရသလဲ။
ကျန်းယန်ကို ဘာဝင်ပူးသွားလို့ ဒီလောက် လူထူးဆန်းတစ်ယောက်ကို သဘောကျသွားရတာလဲ။
သူမမှာ ထူးဆန်းသော စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုခု ရှိနေတာလား။
"မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်တော်က ချန်ဖုန်းပါ၊ ရှောင်ယန်ရဲ့ ကောလိပ် အတန်းဖော်ပါ။ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။"
ချန်ဖုန်း ယဉ်ကျေးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။
ယန်ကျန့် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ စားနေသော ကြက်ပေါင်ကို ချထားကာ၊ သူ၏ လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။
"ယန်ကျန့်။"
ချန်ဖုန်း ဆီပေနေသော လက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရွံရှာမှု လှိုင်းလုံးတစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး၊ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပဲ မသိချင်ယောင်ဆောင်လိုက်သည်။
"ရိုင်းလိုက်တာ။"
ချန်ဖုန်း မလှုပ်မယှက် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ယန်ကျန့် မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။
ချန်ဖုန်း ဒေါသကြောင့် နင်သွားလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
"မင်းကမှ ရိုင်းတာ! မင်းလက်က သိပ် ညစ်ပတ်နေတာပဲ။ အဲ့ဒါကို ဆေးကြောဖို့ မင်း မသိဘူးလား။"
"တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အစာစားချိန်ကို နှောင့်ယှက်တာက အလွန် မယဉ်ကျေးဘူးဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား။ တစ်စုံတစ်ယောက် စားသောက်နေတုန်း လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ဖို့ ကြိုးစားတာကို မပြောနဲ့ဦး။ ပြီးတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်နဲ့ စကားပြောတဲ့အခါ၊ မင်း သူတို့ကို အထင်သေး မကြည့်သင့်ဘူး။ မင်း ထိုင်သင့်တယ်... မင်း ခေတ်သစ် ယဉ်ကျေးမှု စည်းကမ်းများ ဘယ်နှစ်ခု တက်ဖူးလဲ။ မင်း တကယ်ပဲ ကောလိပ်ဘွဲ့ရတစ်ယောက် ဟုတ်ရဲ့လား။"
ယန်ကျန့် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"အမ်..."
ချန်ဖုန်း ခဏတာ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။
ဤကလေး တော်တော် စကားပြောကောင်းတာပဲ။
"ချန်ဖုန်း၊ မင်း ထွက်သွားသင့်ပြီ။ ဒါက အချိန်ကောင်း မဟုတ်ဘူး၊" ကျန်းယန် ပြောလိုက်သည်။
ချန်ဖုန်း ပြုံးလိုက်သည်။
"အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒီနေ့က မမျှော်လင့်ဘဲ ကြုံတွေ့ဆုံစည်းမှုတစ်ခုပဲ။ ကျွန်တော် ဒီသူငယ်ချင်းနဲ့ စကားစမြည် ပြောလိုက်မယ်။"
"ယန်ကျန့်၊ မင်း စိတ်မရှိဘူးဆိုရင် မေးပါရစေ၊ မင်း အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းအတွက် ဘာလုပ်လဲ။ ဘယ်ကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်လုပ်လဲ။"
သူ စကားပြောရင်း၊ သူ ထိုင်ချလိုက်သည်။
"အလုပ် ဟုတ်လား။ အလုပ်လုပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါ ဒီဘဝမှာ ဘယ်တော့မှ အလုပ်လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ များသောအားဖြင့် ငွေညှစ်ခြင်းနဲ့ ခြိမ်းခြောက်ငွေတောင်းခြင်းနဲ့ အသက်မွေးတယ်။ မင်း တော်တော် စကားပြောကောင်းပြီး မျက်နှာပြောင်တိုက်ပုံရတယ်။ ငါ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပါလား။ ငါ့မှာ အရောင်းသမားတစ်ယောက် အဆင်သင့် လိုအပ်နေတယ်။ တကယ်လို့ မင်း ဆန္ဒရှိရင်၊ ငါ မင်းကို အရောင်းအဝယ်တစ်ခုစီအတွက် တစ်ရာခိုင်နှုန်း (1%) ကော်မရှင် ပေးမယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခြေခံလစာတော့ မရှိဘူး၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
"မင်း နောက်နေတာ ဖြစ်ရမယ်။ ငါက ကောလိပ်ဘွဲ့ရတစ်ယောက်၊ ယဉ်ကျေးတဲ့ လူတစ်ယောက်။ ငါ လူမိုက်တစ်ယောက်အတွက် ဘယ်လို အလုပ်လုပ်နိုင်မှာလဲ။ ပြီးတော့ အဲ့လို နည်းလမ်းတွေနဲ့ ရှာဖွေရရှိတဲ့ ပိုက်ဆံက ဘဝကို ရပ်တည်စေနိုင်တယ်လို့ မင်း တကယ် ထင်နေတာလား။ တကယ်လို့ မင်း စိတ်မရှိဘူးဆိုရင်၊ မင်းရဲ့ လစဉ်ဝင်ငွေကို ငါ့ကို ပြောပြလို့ ရမလား။" ချန်ဖုန်း မေးလိုက်သည်။
ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်၊ "ငါ မင်းကို တိကျတဲ့ ပမာဏ မပြောနိုင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ နေထိုင်မှုစရိတ်အားလုံး၊ ဇိမ်ခံပစ္စည်းတချို့ အပါအဝင်၊ အားလုံး ရှာဖွေရရှိထားတာ ဆိုတာ ငါ မင်းကို အာမခံနိုင်တယ်။"
ဤကလေး တော်တော် ယုံကြည်မှု ရှိတာပဲ!
ချန်ဖုန်း ယန်ကျန့်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
သူ ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများ တစ်ရာယွမ်ထက် ပို ကုန်ကျနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သူ ဈေးပေါသော ကြက်ကြော် စားနေသည်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ညစ်ပတ် နံစော်နေသည်၊ ပြီးတော့ သူ၏ ဘေးတွင် ပလတ်စတစ်အိတ်တစ်လုံး ရှိနေပြီး၊ တစ်နေရာရာမှ ကောက်ယူလာခဲ့ပုံရသည်၊ ကတ်ထူပုံးများဟု ထင်ရသော အရာများဖြင့် ပြည့်နေသည်။
သူ၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ရွှေရောင် ဆွဲဆန့်တုတ်ရှည်၊ ယွမ် ရာဂဏန်းအနည်းငယ် တန်ဖိုးရှိနိုင်သည်မှလွဲ၍၊ ဘယ် ဇိမ်ခံပစ္စည်း လက္ခဏာမှ မရှိပေ။
"ငါ့ကို အားကျတဲ့ အကြည့်နဲ့ မကြည့်နဲ့။ တကယ်လို့ မင်း ငါ့အတွက် အလုပ်လုပ်ရင်၊ မင်းလည်း ဒီအရာအားလုံးကို တတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
မင်းအတွက် အလုပ်လုပ်ရမှာ ဟုတ်လား။
အမှိုက်ကောက်သမားအဖြစ်လား။
ချန်ဖုန်း ရယ်လိုက်သည်။
သူ ရယ်မောခြင်းကို မရပ်တန့်နိုင်ခဲ့။
"ငါ မင်းကို လူမိုက်တစ်ယောက် သက်သက်ပဲလို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက လူမိုက်တစ်ယောက်ထက် ပိုဆိုးနေတာပဲ။ မင်းက အမှိုက်ကောက်သမားတစ်ယောက်။ မင်းလိုလူမျိုး၊ ရွှံ့လိုလူက၊ ရှောင်ယန်ရဲ့ ရည်းစား ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သူမကို ထားခဲ့လိုက်။ မင်း သူမကို ပျော်ရွှင်မှု မပေးနိုင်ဘူး။ သူမကို နောက်ထပ် ဒုက္ခ မပေးနဲ့တော့။"
ယန်ကျန့် သူ ခုနက စားပြီးသွားသော ကြက်အရိုးဖြင့် စားပွဲကို ပုတ်လိုက်ပြီး လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ "မင်း ငါ့ကို စော်ကားခဲ့ပေမယ့်၊ ငါ မင်းကို ဒီတစ်ကြိမ် ခွင့်လွှတ်လိုက်မယ်။ ဒါ့အပြင်၊ အထင်မလွဲပါနဲ့။ ငါ သူမရဲ့ ရည်းစား မဟုတ်ဘူး။ တိတိကျကျ ပြောရရင်၊ သူမက ငါ့ရဲ့ ဝန်ထမ်းပဲ။ ငါ သူမကို ငှားရမ်းခဲ့တာ။ သူမ လက်ရှိမှာ ငါ့အတွက် အလုပ်လုပ်နေတယ်။"
"မင်း ဘယ်လို အဲ့လို ပြောနိုင်ရတာလဲ။ ငါတို့ အတူတူ နေခဲ့ကြတာလေ။ မင်း ဘယ်လို ငါ့ရည်းစား မဟုတ်ရတာလဲ။" ကျန်းယန်က မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ချန်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
ဖြစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။
ဒီလောက် တစ်သန်းမှာ တစ်ယောက်ပဲ ရှိနိုင်တဲ့ လူထူးဆန်းတစ်ယောက်၊ ပြီးတော့ မင်း သူ့ကို တွယ်ကပ်နေတုန်းပဲ ဟုတ်လား။
ဒါက ပရဟိတ လုပ်ငန်းတစ်မျိုးမျိုးလား။
"ငါ အဲ့ဒီမှာ ယာယီ နေနေတာ သက်သက်ပဲ။ ငါတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက လုံးဝ ငွေကြေးဆိုင်ရာ အလုပ်ရှင်-ဝန်ထမ်း တစ်ခုပဲ၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းယန် နှုတ်ခမ်းစူလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ရက်ပေါင်းများစွာ အတူတူ အိပ်ခဲ့ကြတာလေ။"
"အဲ့ဒါက မင်း ငါ့ဆီကနေ အိပ်ရာကို အရမယူနိုင်ခဲ့ဘဲ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ အိပ်ဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့လို့ပဲ၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
"ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။ မင်း ငါ့အတွက် တာဝန်ယူရမယ်၊" ကျန်းယန် ပြောလိုက်သည်။
"ငါက မင်းရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက်ပဲ တာဝန်ယူတာ၊ မင်းရဲ့ ခံစားချက်တွေအတွက် မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ မင်း ငါ့အတွက် အလုပ်လုပ်နေတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာပဲ၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
ချန်ဖုန်း သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှုကို နားထောင်ရင်း၊ သူ၏ စိတ် လိုက်မီရန် ရုန်းကန်နေရသည်။
အကြောင်းအရာ လမ်းကြောင်းလွဲသွားခဲ့ပြီ။
အဓိကအချက်က ယန်ကျန့်ကို ကျန်းယန်ထံမှ ထွက်ခွာသွားစေရန် မဟုတ်ဘူးလား။
သူ သူ၏ အတွေးများကို စုစည်းရန် လိုအပ်သည်။
အခု သူ သံသယဝင်လာသည်မှာ ကျန်းယန် ယန်ကျန့်နှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်ပြီး သူ့အပေါ် လှည့်ကွက်တစ်ခု ကစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဇာတ်လမ်းတစ်ခန်း သရုပ်ဆောင်ရန် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေရုံသာ။
"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ဒီဖုန်းကို လက်ခံဖို့ လိုအပ်တယ်။ ခွင့်လွှတ်ပါ၊" ချန်ဖုန်းက သူ၏ ဖုန်း မြည်လာသောအခါ ပြောလိုက်သည်။
သူ ထရပ်လိုက်ပြီး ယာယီ ထွက်ခွာသွားသည်။