ရင်းနှီးသော တစ်စုံတစ်ခု
Vol. 9 Ch. 125
ဖြစ်ရပ် မြို့လယ်ခေါင်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး၊ သိသာထင်ရှားသော ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
ဆယ်မိနစ်အတွင်းမှာပင်၊ အထူးယာဉ်များ ဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ ရောက်ရှိနှင့်နေပြီ။
ဤအမှုအတွက် တာဝန်ခံမှာ လျိုကျန့်မင်၊ တပ်မှူးလျို ဖြစ်သည်။
မကြာသေးမီက၊ တပ်မှူးလျို ခေါင်းကိုက်ဝေဒနာများဖြင့် နပန်းလုံးနေခဲ့ရသည်။
သူ၏ အသက်သုံးဆယ်ကျော်အရွယ်တွင်၊ သူ သူ၏ စွမ်းအင်နှင့် အသက်ရှင်သန်မှု အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသင့်သည်။
သို့သော်၊ သူ ယာဉ်ပေါ်မှ ခြေလှမ်းထွက်လိုက်သောအခါ၊ သူ၏ တင်းမာပြီး လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထင်ကျန်နေသော မောပန်းနွမ်းနယ်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။
"ချက်ချင်း ရွှေ့ပြောင်းပါ။ သက်ဆိုင်ခြင်းမရှိသော ဝန်ထမ်းအားလုံးကို ဧရိယာမှ ဖယ်ရှားပါ၊" သူ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့၊ တပ်မှူး၊" လျင်မြန်သော တုံ့ပြန်မှု ထွက်ပေါ်လာသည်။
တပ်မှူးလျို သူ၏ ပြတ်သားမှုအတွက် လူသိများသည်။
သူ အမိန့်များ ထုတ်ပြန်ရာတွင် အချိန် မဖြုန်းတီးပေ။
"တပ်မှူး၊ ငါတို့ လူအုပ်ထဲမှာ ယန်ကျန့်ကို သတိပြုမိလိုက်တယ်။ သူ ဖြစ်ရပ်ကို စောစောကတည်းက မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ပုံရတယ်။ ငါတို့ သူ့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းသင့်လား။" သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦး ချဉ်းကပ်လာပြီး သတင်းပို့လိုက်သည်။
ယန်ကျန့် ဟုတ်လား။
တပ်မှူးလျို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
သူ ယန်ကျန့်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အချက်က သူ့ကို အံ့ဩစေခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ယန်ကျန့်၏ တည်ရှိမှုက ဤဖြစ်ရပ် တစ်ခုခု... မသန့်ရှင်းသော အရာတစ်ခုနှင့် ဆက်စပ်နေနိုင်ဖွယ် အရှိဆုံး ဖြစ်ကြောင်း သူ့ကို သဘောပေါက်စေခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
တစ်နည်းအားဖြင့်၊ ဤသည်မှာ တစ္ဆေဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ခြေများသည်။
ပြီးတော့ တစ္ဆေဖြစ်ရပ်များနှင့် ပတ်သက်လာလျှင်၊ သူတို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်၍ မရပေ။
သူတို့ ထိုကဲ့သို့သော အရာများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် စွမ်းဆောင်ရည် မရှိကြပေ။
သူတို့ လုပ်နိုင်သမျှမှာ ၎င်းကို အထက်လူကြီးများထံသို့ သတင်းပို့ရန်သာ ဖြစ်သည်။
"ယန်ကျန့်၊ မင်္ဂလာပါ။ ငါတို့ ထပ်တွေ့ကြပြန်ပြီ၊" တပ်မှူးလျို သူ့ကို နှုတ်ဆက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူ လျှောက်သွားပြီး လမ်းဘေးတွင် ရပ်နေသော ယန်ကျန့်ကို အလေးပြုလိုက်သည်။
"တပ်မှူးလျို၊ ခင်ဗျား နောက်တစ်ကြိမ် အလုပ်များနေပြန်ပြီနဲ့ တူတယ်။ သေဆုံးထိခိုက်မှုတွေ မမြင့်မားပေမယ့်၊ သက်ရောက်မှုက သိသာထင်ရှားတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါက အရင် ကုန်တိုက် ပျောက်ဆုံးမှု ဖြစ်ရပ်ထက် အများကြီး ပို ဆိုးရွားတယ်၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
"ပျက်စီးမှု အတိုင်းအတာကို ခင်ဗျား သိပါသလား။" တပ်မှူးလျို မေးလိုက်သည်။
"မသေချာဘူး၊" ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ခင်ဗျား တာဝန်ခံအသစ်၊ ကျောက်ခိုင်မင်ကို အကြောင်းကြားသင့်တယ်။ သူ့ကို ဒါကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခိုင်းလိုက်ပါ။ ဒါက ခင်ဗျား ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခု မဟုတ်ဘူး။"
တပ်မှူးလျို ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုကို အတင်း ပြုံးလိုက်သည်။
"နောက်ထပ် တစ္ဆေဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဟုတ်လား။"
"ဒါပေမဲ့ တာဝန်ခံအသစ်က ကိုင်တွယ်ရ လွယ်ကူတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ သူ့ကို အကြောင်းကြားခဲ့ရင်တောင်၊ သူ ဒီကို ဘယ်အချိန်မဆို မြန်မြန် ရောက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်လို့ ဖြစ်နိုင်ခဲ့ရင်၊ ခင်ဗျား ကူညီပေးလို့ ရမလား။ ငါတို့ ခင်ဗျားကို ဖြစ်ရပ်တစ်ခုလုံး ဖြေရှင်းပေးဖို့ မတောင်းဆိုပါဘူး၊ လူအနည်းငယ် ပို ကယ်တင်ပေးရုံပဲ။ အဲ့ဒါ လုံလောက်ပါပြီ။"
ယန်ကျန့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ငါတို့နိုင်ငံမှာ ဆိုရိုးစကားတစ်ခု ရှိတယ်: 'ရာထူးတစ်ခုတွင် ရှိနေသည့်အခါ၊ ကိုယ့်တာဝန်ကိုယ် အာရုံစိုက်သင့်သည်' တဲ့။ အခုလောလောဆယ်၊ ကျောက်ခိုင်မင်က တာချန်းမြို့ရဲ့ တာဝန်ခံပဲ။ ကျွန်တော် ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဒီအတိုင်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လို့မရဘူး။ တကယ်လို့ အခြေအနေတွေ ပိုဆိုးသွားခဲ့ရင်၊ တာဝန် ကျွန်တော့်အပေါ် ကျရောက်လိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင်၊ တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ ကိစ္စတွေထဲကို တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းက ကျွန်တော့် လုပ်ပိုင်ခွင့်ကို ကျော်လွန်ရာရောက်လိမ့်မယ်။ ခင်ဗျား နားလည်မယ်လို့ ကျွန်တော် သေချာပါတယ်၊ တပ်မှူးလျို။"
တပ်မှူးလျို ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ သူ နားလည်ကြောင်း ပြသလိုက်သည်။
သူ အမှုအခင်းများကို ယခင်က ကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးပြီး အမှုတစ်ခုအတွက် လူတစ်ဦးတည်းသာ တာဝန်ခံ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိရှိသည်။
အခြားသူများ ဝင်ရောက်စွက်ဖက် မပြုသင့်ပေ။
သို့သော်၊ ယန်ကျန့်၏ စကားများမှာ ယဉ်ကျေးမှု သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။
သူ့မှာ ကောင်းသော အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ တစ္ဆေဖြစ်ရပ်တစ်ခုတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိပေ။
ယန်ကျန့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ဆန္ဒမရှိကြောင်း မြင်သောအခါ၊ တပ်မှူးလျို ကယ်ဆယ်ရေး ကြိုးပမ်းမှုများကို ညွှန်ကြားရန် အာရုံစိုက်ရန် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။
သူ အလွန် အလုပ်များနေသည်။
သို့သော် သူ၏ ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်ဆောင်မှုများ ရှိနေသော်လည်း၊ ရလဒ်များမှာ အနည်းငယ်သာ ဖြစ်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ နောက်ထပ် အမျိုးသား ဝန်ထမ်းတစ်ဦး၊ ကြောက်ရွံ့မှုကို မခံနိုင်တော့ဘဲ၊ ဆယ့်ငါးထပ်မှ ငိုယို အော်ဟစ်ရင်း ခုန်ချလိုက်သည်၊ "ငါ မသေချင်ဘူး! ကူညီပါ!"
သူ၏ အသံထဲက စိတ်ပျက်အားငယ်မှု လူတိုင်းအတွက် ထိတွေ့ခံစားနိုင်လောက်သည်။
"ထပ်!"
အမျိုးသား မြေပြင်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အခု အသက်မဲ့ အလောင်းတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ။
သွေးများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားပြီး၊ မြင်ကွင်းမှာ ကြည့်ရန် သိပ် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လွန်းသည်။
အချို့လူများ ခုန်ချရန် မရဲကြသော်လည်း၊ သူတို့ မကြာမီ မမြင်နိုင်သော တစ်စုံတစ်ခု၏ မှိန်ဖျော့သော ရုံးခန်း အဆောက်အဦးအတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများ နောက်တစ်ကြိမ် ပဲ့တင်ထပ်လာသော်လည်း၊ ၎င်းတို့ လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားကြသည်။
အချို့ ဘာဖြစ်နေသည်ကို ခန့်မှန်းမိနှင့်နေပြီ။
၎င်းတို့မှာ သူတို့၏ သေဆုံးမှုများကို ရင်ဆိုင်နေရသော လူများ၏ အော်ဟစ်သံများ ဖြစ်သည်။
စဉ်းစားစပြုလာခဲ့သူများ တစ်ခုခု အလွန် မှားယွင်းနေကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။
တကယ်လို့ ၎င်း မီးလောင်မှုတစ်ခု ဆိုလျှင်၊ မီးတောက်များ ဘယ်မှာလဲ။
တကယ်လို့ အတွင်းထဲတွင် ရာဇဝတ်ကောင်များ ရှိနေလျှင်၊ ဘာလို့ ဆူညံပွက်လောရိုက်မှု မရှိတာလဲ။
အဲ့ဒီ အဆောက်အဦးအတွင်းထဲမှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။
ရှင်သန်လိုစိတ် ဤမျှ ပြင်းပြသော လူများကို ဆယ့်ငါးထပ်မှ ခုန်ချရန် ဘာက တွန်းအားပေးနိုင်သနည်း။
တကယ်လို့ သူတို့ ထိုကဲ့သို့သော အမြင့်မှ ခုန်ချရဲခဲ့လျှင်၊ အဲ့ဒါက အတွင်းထဲက စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှု ဆယ့်ငါးထပ်မှ ပြုတ်ကျမည့် ကြောက်ရွံ့မှုထက် ပိုဆိုးသည်ဟု ဆိုလိုလေသလား။
မကြာမီ၊ အော်ဟစ်သံများ တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးလာသည်။
"ပြီးလုနီးပါးပဲ၊" ယန်ကျန့် ရေရွတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ရုတ်တရက်၊ ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူ ပုံရိပ်တစ်ခု ရုံးခန်း အဆောက်အဦးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မှန်ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
သူ၏ ထောင့်မှ၊ သူ ပုံရိပ်၏ ဦးခေါင်း အပေါ်ပိုင်းတစ်ခြမ်းကိုသာ မနည်း မြင်နိုင်သည်။
ကျန်တစ်ပိုင်း ဖုံးကွယ်နေသည်။
ပုံရိပ် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကောင်းပြီး၊ လုံးဝ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကာ၊ သဘာဝမကျသော တည်ငြိမ်မှုတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
၎င်းမှာ အစောပိုင်းက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်နေသော လူများနှင့် သိသိသာသာ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သည်။
ပုံရိပ်၏ မျက်နှာ အမူအရာကင်းမဲ့နေပြီး၊ သူ၏ အရေပြား နာမကျန်းဖြစ်နေသကဲ့သို့ ပြာနှမ်းမည်းညစ်နေသည်၊ ရက်ပေါင်းများစွာ အပြင်တွင် ထားရှိခဲ့သော အလောင်းတစ်လောင်းကဲ့သို့။
၎င်းတွင် အသက် သို့မဟုတ် တက်ကြွမှု လက္ခဏာ မရှိပေ။
၎င်း သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေပြီး၊ ရှင်းပြမရနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အေးစက်မှု အာရုံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
"အဲ့ဒါ... တစ္ဆေတစ်ကောင်လား။" ယန်ကျန့် သူ့ဘာသာ တွေးလိုက်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူ သူ၏ တစ္ဆေမျက်လုံး လှုပ်ရှားနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်၊ ၎င်း သူ့အလိုလို ပွင့်ချင်နေသည့်အလား။
သို့သော် သူ ထိုတိုက်တွန်းမှုကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။
ပုံရိပ် ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ခဏ ရပ်နေပြီးမှ လှည့်ကာ ဆယ့်ငါးထပ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သို့သော်၊ ပုံရိပ် လှည့်လိုက်စဉ်၊ ယန်ကျန့် သူ၏ မျက်လုံးများကို တစ်ချက် လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။
၎င်းတို့ မည်းနက်နေပြီး၊ မျက်ဆံများ ကင်းမဲ့နေကာ၊ အမှောင် ဟင်းလင်းပြင် နှစ်ခုကဲ့သို့။
၎င်းတို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကောင်းပြီး ဆိုးရွားလှသည်။
၎င်း တစ်ခဏတာ အကြည့် သက်သက်သာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယန်ကျန့် ရုတ်တရက် မှတ်မိသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
"အဲ့ဒါ အဲ့ဒီအရာပဲ!"
သူ တစ္ဆေကို မှတ်မိလိုက်သည်။
၎င်းမှာ ကျိုးကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော တစ္ဆေကလေးငယ် ဖြစ်သည်။
ဟုတ်သည်၊ မှားယွင်းမှု မရှိပေ။
မည်းနက် ဟောက်ပက်ဖြစ်နေသော မျက်လုံးများနှင့် ပြာနှမ်းမည်းညစ်သော အရေပြား—၎င်း သေချာပေါက် တစ္ဆေကလေးငယ် ဖြစ်သည်။
ယန်ကျန့် ၎င်းနှင့် ယခင်က နှစ်ကြိမ် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပြီး မှားယွင်းစွာ မှတ်မိမည် မဟုတ်ပေ။
ပထမအကြိမ်၊ ၎င်း ခုမှ နိုးထလာခဲ့ပြီး၊ ကျိုးကျန့်ကို သတ်ဖြတ်ကာ သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ တွားသွားထွက်လာခဲ့သည်။
၎င်း ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ ပုံစံတွင် ရှိနေခဲ့သည်။
ဒုတိယအကြိမ်မှာ ဝမ်ရှန်းရှန်း၏ အိမ်တွင် ဖြစ်သည်။
ထိုစဉ်က၊ တစ္ဆေကလေးငယ် ကလေးတစ်ဦး၏ ပုံစံသို့ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး လမ်းလျှောက်နိုင်သည်။
သို့သော် အခု၊ ၎င်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း လူငယ်တစ်ဦး၏ အသွင်အပြင်ကို ဆောင်ယူထားခဲ့ပြီ။
ထပ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ပြာနှမ်းမည်းညစ်သည့် မြူခိုးမှာ သူတို့၏ နောက်ဆုံး ကြုံတွေ့မှုအတွင်း တစ္ဆေကလေးငယ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေခဲ့သော တစ္ဆေနယ်မြေ ဖြစ်သည်။
ထိုစဉ်က၊ ၎င်း မှိန်ဖျော့သော ခြေရာတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ အပြည့်အဝ ဖြစ်ထွန်းသော တစ္ဆေနယ်မြေနှင့် ဝေးကွာနေခဲ့သည်။
သို့သော် အခု၊ ၎င်း တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ရန် အလွန် နီးကပ်နေပြီ။
"တကယ်လို့ ဒီတစ္ဆေကလေးငယ် ဆက်လက် ကြီးထွားနေခဲ့ရင်၊ တာချန်းမြို့ နေထိုင်၍မရနိုင်သော နေရာ ဖြစ်သွားနိုင်လောက်တယ်၊" ယန်ကျန့် တွေးလိုက်ပြီး၊ ကျောချမ်းမှုတစ်ခု သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် လျှောက်သွားသည်။
ဤတစ္ဆေ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာနေသည်။
"ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားကြရအောင်၊" သူ သူ၏ နောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး၊ လှုပ်ရှားရန် သိပ် ကြောက်လန့်နေသော ကျန်းယန်ကို ပြောလိုက်သည်။
အခု သူ တစ္ဆေကို အသိအမှတ်ပြုမိပြီ ဖြစ်သည့်အတွက်၊ နေပြီး စောင့်ကြည့်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။
သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင်...
"ဗရွမ်း!"
အင်ဂျင် ဟိန်းဟောက်သံ လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။
အထူးယာဉ်တစ်စီး၊ အားကောင်းပြီး သားရဲကဲ့သို့သော၊ အနီးအနားက လမ်းဆုံတစ်ခုမှ ပေါက်ထွက်လာသည်။
၎င်း လှည့်နေသော ကားတစ်စီးကို တိုက်မိပြီး၊ လူသွားစင်္ကြံပေါ်သို့ ထိုးတက်သွားကာ၊ အရှိန်မလျှော့ဘဲ၊ ယန်ကျန့်ဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်လာသည်။
ယန်ကျန့် သူ၏ လမ်းတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ တစ္ဆေမျက်လုံးများထဲမှ တစ်လုံး ပွင့်လာသည်။
ခေါင်းပြတ် အရိပ်တစ်ခု သူ၏ နောက်ဘက်တွင် ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ မတ်တပ်ရပ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့်အလား မြေပြင်မှ မှိန်ဖျော့စွာ ထလာသည်။
"အဲ့ဒါ ငါ့ဆီ လာနေတာလား။" သူ တွေးလိုက်ပြီး၊ ယာဉ် သူ့ကို တိကျစွာ ပစ်မှတ်ထား လော့ခ်ချထားကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။