ကိုယ်တိုင်ကူးမလား၊ ငါတွန်းချပေးရမလား

ထူးကဲသောကျင့်စဉ်စွမ်းအင်ရှိသည့် လျှို့ထူးသုံးဖော်တို့မှာ ဤသို့ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရပြီး စုစုပေါင်းအချိန်မှာ မီးခြစ်ဆံတစ်ချောင်းလောင်ကျွမ်းသည့်အချိန်မပြည့်မီ ဖြေရှင်းခံလိုက်ရသည်။ ဤစွမ်းအားမှာ လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်အံ့ဩစေလောက်သည့် အင်အားဖြစ်သည်။

လူတိုင်းမှာ မျက်လုံးပြူးသွားကြပြီး နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုအပြင် ပို၍ပင် ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ယီထျန်းယွမ်က လျူလုံတို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ရက်စက်သောအရောင်အဝါများ လက်ခနဲဖြတ်သွားသည်။

“မင်းတို့ရော... ဘယ်လိုဖြေမလဲ... ကိုယ်တိုင်ခုန်ဆင်းပြီး နှစ်ခါလှည့်ကူးမလား... ဒါမှမဟုတ် ငါကိုယ်တိုင် တွန်းချပေးရမလား...”

လျူလုံတို့မှာ မျက်နှာများ ညှိုးငယ်သွားကြသည်။ မူလက လျှို့ထူးသုံးဖော်နှင့် ပူးပေါင်းပြီး ယီထျန်းယွမ်တို့ကို ဖြေရှင်းရန် စီစဉ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ယီထျန်းယွမ်က သူတို့အားလုံးကို ဖြေရှင်းပစ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေတွင် သူတို့မှာ ဘာပြောရမည်မသိတော့ပေ။

“ကျွန်တော်... ကျွန်တော်... ဒီမြေပုံကို အခြေအနေမထားဘဲ အလကားပေးပါမယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ...”

လျူလုံတစ်ယောက် တုန်ယင်စွာဖြင့် ဒူးထောက်လိုက်သည်။ ဤအခါတွင် သူသည် လုံးဝအလျှော့ပေးလိုက်ပြီဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်မျှပင် ပုန်ကန်လိုစိတ်မရှိတော့ပေ။ ပုန်ကန်ခြင်းသည် အချည်းနှီးဖြစ်ပြီး သေဆုံးမှုကိုသာ ပိုမိုမြန်ဆန်စေမည်ကို သူသိရှိထားသည်။

လျှို့ထူးသုံးဖော်တို့သည် အကောင်းဆုံးဥပမာဖြစ်သည်။ တစ်ခဏအတွင်း အလဲထိုးသတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည်မှာ ပုန်ကန်ခြင်း၏အကျိုးဆက်ပင်ဖြစ်သည်။

“ငါပြောပြီးသားပါ... ကိုယ်တိုင်ဆင်းသွားလို့ရတယ်... ဒါမှမဟုတ် ငါကိုယ်တိုင် တွန်းချပေးမယ်... တစ်ခုခုကို ရွေးလိုက်စမ်း...” ယီထျန်းယွမ်၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်လှပြီး ယုံမင်မြစ်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့... ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်လုံးလည်း ဆင်းရမှာလား...” ဘေးနားရှိ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ အဆင့်မြင့်သူနှစ်ဦးမှာ မျက်နှာများ ညှိုးငယ်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ဤကိစ္စမှာ သူတို့နှင့် မသက်ဆိုင်သလို ထင်ရသည်မဟုတ်ပါလား။

“ဟုတ်တယ်... မင်းတို့မှာ ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အကြံမရှိခဲ့ဘူးလို့ပြောမလို့လား...” ယီထျန်းယွမ်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ “အနည်းဆုံးတော့ မင်းတို့ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာတွေကြည့်ရင် အဲဒီလို အကြံရှိတယ်ဆိုတာ သိသာထင်ရှားတယ်...”

စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် စွမ်းအားဖိအားတစ်ခုကို သူတို့ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ အလွန်ပြင်းထန်သော ဖိအားမလိုအပ်ဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်ရှိသည့် စွမ်းအားဖြင့်ပင် သူတို့ကို လုံးဝဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

သူတို့၏ မျက်နှာအရောင်များ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ စကားမှာ မမှားပေ။ သူတို့တွင် ထိုသို့သော အကြံအစည်ရှိခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် လျူလုံ၏ စကားကို နားထောင်ပြီး ယီထျန်းယွမ်တို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ သို့သော် အခြေအနေမှာ လုံးဝပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီး သူတို့မှာ လုံးဝအလဲထိုးခံလိုက်ရသည်။ ယခု နောင်တရရန်ပင် အချိန်မမီတော့ပေ။

“ကျွန်တော်တို့... ကျွန်တော်တို့...” သူတို့မှာ မျက်နှာများ ညှိုးငယ်စွာဖြင့် တစ်စုံတစ်ခု ပြောလိုသော်လည်း မည်သို့ရှင်းပြရမည်မသိတော့ပေ။

ထိုအခါ ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာပင် မြစ်ဘက်သို့ မေးငေါ့ပြလိုက် ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့... ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်တိုင်ခုန်ဆင်းပါ့မယ်...”

သူတို့နှစ်ဦးမှာ ခဏရပ်တန့်လိုက်ပြီး အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးများကို အရင်သောက်သုံးလိုက်ကာ ယုံမင်မြစ်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤယုံမင်မြစ်ထဲမှ ရေများသည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာပြီး တစ်ခဏအတွင်း ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး မည်းမှောင်သွားသည်။

သို့သော် အသက်ရှင်ရန်အတွက် သူတို့မှာ ရှေ့သို့ မဆုတ်မနစ် ကူးခတ်လိုက်ရသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ရိုးရှင်းစွာ ကူးခတ်ခြင်းမျှသာ မဟုတ်တော့ဘဲ ဤနေရာတွင် သေဆုံးရမည်ဖြစ်သည်။

လျူလုံတစ်ယောက် ထိုမြစ်ကူးသွားသူများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်နှာအရောင်များ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အဆိပ်သင့်ခြင်းသည် မည်ကဲ့သို့ ခံစားရမည်ကို သူသိရှိထားပြီး ၎င်းမှာ လုံးဝမလွယ်ကူသည့် ခံစားမှုဖြစ်သည်။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သွားများကို တင်းတင်းကိုက်ခဲကာ ပြောလိုက်သည်။ “သခင်ကြီး... ဒီမြေပုံကို ပေးအပ်ရုံသာမက... အခြားလျှို့ဝှက်ချက်တွေလည်း ပြောပြပါမယ်... အဲဒါတွေက တကယ်ကို တန်ဖိုးရှိပါတယ်...”

ထျန်းလျံချန်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး သူမည်သို့ဆုံးဖြတ်မည်ကို မသိရှိပေ။

ယီထျန်းယွမ်မှာ ခေါင်းသာ တစ်ချက်ခါယမ်းလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်... ကျွန်တော် ခုန်ဆင်းမယ်...”

လျူလုံသည် သွားများကို တင်းတင်းကိုက်ခဲလိုက်ပြီး ကိုယ်လှည့်လိုက်သည့်အခါ မျက်ဝန်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်အနည်းငယ် ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း ယခုအခါ သူမှာ ထိန်းချုပ်ထားရုံသာ တတ်နိုင်သည်။ မည်သို့ပင်ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားစေကာမူ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ တစ်ဖက်တွင် သေမင်းမြူခိုးထဲသို့ ထွက်ပြေးရမည်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဖက်တွင် ယုံမင်မြစ်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းရမည်ဖြစ်သည်။ တတိယရွေးချယ်စရာမရှိပေ။

သူသည် ယုံမင်မြစ်ကမ်းနားသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ခုန်ဆင်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည့်အခါ ရုတ်တရက် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သေမင်းမြူခိုးထဲသို့ အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူသည် ယုံမင်မြစ်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းရန် မရွေးချယ်ဘဲ သေမင်းမြူခိုးထဲသို့ ထွက်ပြေးရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ယုံမင်မြစ်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းခြင်းသည် အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အလမ်းရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်။ သေမင်းမြူခိုးထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှာ ချက်ချင်းသေဆုံးခြင်းမရှိပေ။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်က လိုက်လာမည်ဟု မယုံကြည်ပေ။

သို့သော် သူ အနည်းငယ်မျှသာ ပြေးထွက်နိုင်သေးသည့်အခါ ယီထျန်းယွမ်သည် သူ့ရှေ့သို့ လျှပ်တစ်ပြက်ရောက်ရှိလာပြီး အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ လျူလုံထက် အဆပေါင်းများစွာ မြန်ဆန်လှပြီး တစ်ခဏအတွင်း လျူလုံကို ပိတ်ဆို့လိုက်နိုင်သည်။ ထွက်ပြေးရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

အစပိုင်းမှစ၍ ယီထျန်းယွမ်သည် လျူလုံတွင် လှည့်စားလိုစိတ်ရှိမည်ဟု ထင်မြင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ထင်သည့်အတိုင်း လျူလုံသည် သေမင်းမြူခိုးထဲသို့ ထွက်ပြေးရန် ကြံစည်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသည့် ယီထျန်းယွမ်သည် လျင်မြန်စွာ ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး လွယ်ကူစွာ သူ့ကို တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

“ဘယ်ကိုသွားမလို့လဲ...”

ယီထျန်းယွမ်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်... ကျွန်တော် နည်းနည်းပြေးလှုပ်ရှားပြီးမှ ဆင်းမလို့ပါ...” လျူလုံသည် မျက်နှာညှိုးငယ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အဲဒီလိုလုပ်စရာမလိုပါဘူး... ငါတွန်းချပေးမယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို ခြေထောက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ လျူလုံသည် အော်ဟစ်ကာ ရေထဲသို့ ကျသွားပြီး မြစ်အောက်သို့ လျင်မြန်စွာ နစ်မြုပ်သွားပြီး ထပ်မံပေါ်မလာတော့ပေ။

ဤကန်ချက်မှာ လုံးဝမပေါ့ပါးခဲ့ဘဲ လျူလုံ၏ အရိုးများကိုပင် ကျိုးကြေစေခဲ့သည်။ ဤအခြေအနေတွင် ကူးခတ်နိုင်စွမ်းရှိလျှင်မှသာ အံ့ဩစရာဖြစ်မည်။

“- လျှို့ဘုန်းကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီးစီးပါပြီ။ အတွေ့အကြုံအမှတ် တစ် သန်း၊ ဆန်းကြယ်မှတ် လေးထောင့်ခြောက်ရာ၊ အပြစ်မှတ် ကိုးရာ ရရှိပါသည်။ သိုင်းပညာ လျှို့ဘုန်းခြေသည်း၊ လျှို့ဘုန်းခြေလှမ်း ရရှိပါသည်။ ပစ္စည်း အဆိပ်ဖြေဆေးလုံး၊ ကုသဆေးလုံး၊ လျှို့ဘုန်းခြေသည်းချွန် ရရှိပါသည်။”

“- လျှို့ရန်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီးစီးပါပြီ။ အတွေ့အကြုံအမှတ် တစ် သန်း၊ ဆန်းကြယ်မှတ် လေးထောင်ခြောက်ရာ၊ အပြစ်မှတ် ကိုးရာ...”

ဤအချိန်တွင်မှသာ သူတို့နှစ်ဦးသည် ယုံမင်မြစ်ထဲတွင် လုံးဝသေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ယခင်က တွန်းချခံရသည့်အခါ သေဆုံးခြင်းမရှိခဲ့သော်လည်း ခဏအကြာတွင် ပြင်းထန်သောအဆိပ်ကြောင့် သေဆုံးသွားရခြင်းဖြစ်သည်။

မြစ်ထဲမှ ကူးခတ်ထွက်လာသည့် ကျင့်စဉ်သမားနှစ်ဦးသည် အပြင်တွင် တစ်ခါလှည့်ကူးပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ကမ်းပေါ်သို့ ပြန်ကူးလာခဲ့သည်။ ကမ်းသို့ရောက်ရှိသည့်အခါ ကမ်းစပ်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ အပေါ်သို့ တက်လာခဲ့သည်။ တက်လာပြီးနောက် သူတို့မှာ အဆက်မပြတ် အမောဖြေနေရပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး မည်းမှောင်နေသည်။ ဤအဆိပ်များသည် အရိုးထဲသို့ပင် စိမ့်ဝင်သွားပြီဖြစ်ပြီး ၎င်းကို ဖယ်ရှားရန် အလွန်ကြီးမားသော အားထုတ်မှု လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ မြေပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေပြီး လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းမရှိတော့ဘဲ အသက်ရှူရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ သူတို့သည် ကြိုတင်ပြီး အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးများကို များစွာသောက်သုံးထားခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိမရှိကို မသိရှိပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် သူပြောသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဤသို့လုပ်ဆောင်ခဲ့သဖြင့် သူတို့ကို အသက်ချမ်းသာပေးခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့လျှင် ၎င်းမှာ သူတို့၏ စွမ်းရည်ပင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အသက်မရှင်နိုင်ခဲ့လျှင်မူ သူတို့၏ ကံတရားကိုသာ အပြစ်တင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

“ယီညီငယ်... မင်းရဲ့ စွမ်းအားက...”

ထျန်းလျံချန်းတို့သည် ဤအခါမှသာ သတိပြန်ဝင်လာပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

မူလက သူသည် သိမ်းသွင်းသူတစ်ဦးဖြစ်ရုံဖြင့် လုံလောက်စွာ သန်မာသည်ဟုသာ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ဤမျှအထိ ထူးကဲလှမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ အခြားသူများကို လုံးဝအလဲထိုးနိုင်ခဲ့သည်။

“ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားက မဆိုးဘူးမဟုတ်လား... မင်းတို့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်က သူတို့အား ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူ့အပေါ် ရန်လိုစိတ်မရှိသူများကို ယီထျန်းယွမ်သည် အမြဲပြုံးရွှင်စွာ ဆက်ဆံတတ်သည်။

“မဟုတ်ပါဘူး... ငါတို့ပြောချင်တာက မင်းက တကယ်ကို သန်မာလွန်းတယ်လို့ပါ... ဒါက တကယ်ပဲ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်လား...” ထျန်းလျံချန်းက အံ့ဩစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အင်း... ဟုတ်တယ်... စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်ပဲ...” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ဖြေလိုက်သည်။

“တကယ်ပဲ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်ပဲ...” သူတို့မှာ အသက်ရှူသံတစ်ချက် ဆွဲယူလိုက်ရသော်လည်း ၎င်းမှာ သူတို့၏ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။

ဤစွမ်းအားကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်ရှိသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် လိမ်ညာခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ယခင်က စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်စွမ်းအားကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ပြီး အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ကို မသုံးခဲ့ပေ။

“ဒီလိုစွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် မင်းကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်တယ်လို့ ဘယ်လိုပြောရဲမှာလဲ... တကယ်တော့ ငါတို့ကမှ မင်းအတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေမှာပါ...”

ထျန်းလျံချန်းက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ယခင်က သူတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို ဂရုစိုက်ပေးခဲ့သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ သူတို့ကို လုံးဝအလဲထိုးနိုင်သည်ကို တွေ့ရသည့်အခါ သူတို့ကသာ ဂရုစိုက်ခံရမည့်သူများဖြစ်သည်ဟု ခံစားရသည်။

“ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်တယ်ဆိုတာ မရှိပါဘူး... အချင်းချင်း ပံ့ပိုးကူညီဖို့ပဲ အရေးကြီးတယ်... ငါတို့ဟာ မြေအောက်ဘုံကို ရောက်ရှိဖို့ အချိန်ကျန်သေးတယ်...” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်... တခြားစကားတွေ မပြောတော့ဘူး... ငါတို့ မင်းကို မြေအောက်ဘုံကို သေချာပို့ဆောင်ပေးမယ်လို့ အာမခံတယ်...” ထျန်းလျံချန်းက ရင်ဘတ်ကို တစ်ချက်ရိုက်လိုက်ပြီး ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ... မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ငါကြည့်နေမယ်...” ယီထျန်းယွမ်က သာမန်ပြုံးလျက် ဖြေလိုက်သည်။

အခန်း (၄၇၀) ပြီးပါပြီ။