ဆေးလုံးလိုချင်သေးတဲ့သူ ဘယ်သူရှိသေးလဲ

ဤနေရာ၌ အောင်မြင်မှုမရရှိသူများအားလုံးသည် ကျရှုံးသူများဖြစ်ကြပြီး၊ အချို့မှာ တစ်ကြိမ်နှစ်ကြိမ်သာမက ဆယ်ကြိမ်ကျော်ပင် ကျရှုံးခဲ့ကြသည်။ သို့ရာတွင် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ သနားကရုဏာပြသည့် အကြည့်မျိုးမပေးကြပေ။ ဂရုစိုက်ရန်ပင် စိတ်မဝင်စားဘဲ၊ အားလုံးသည် ဘေးတွင်ထိုင်ကာ တရားထိုင်လျက် အားပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေကြသည်။

“ဟဲ့... လူသစ်တွေထပ်ရောက်လာပြီ... ဒီတစ်ခါဆို တစ်ခါတည်းမှာ လေးယောက်လာတာပဲ... ဒီလောက်ကံကောင်းနိုင်ရိုးလား... မယုံနိုင်စရာပဲ...”

“ဟုတ်တယ်... ဒါပေမဲ့ ရောက်လာလို့ ဘာဖြစ်မှာလဲ... ဒီနေရာကို တစ်ခါရောက်ကြည့်လိုက်ရင် သေမင်းမြူခိုးကို ဖြတ်လာတာဟာ ဘာမှအဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးဆိုတာ သူတို့သိလာလိမ့်မယ်... ဒီနေရာက သေမင်းမြူခိုးထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုခက်တယ်...”

“ဟီး... လူသစ်တွေ ကျရှုံးနေတာကို ထပ်ကြည့်ရတော့မှာပေါ့... တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် ပြုတ်ကျလာတာ... ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်တုန်းကဆို တစ်ယောက်က တုံ့ပြန်ဖို့အချိန်မမီလိုက်လို့ ပြုတ်ကျပြီး သေသွားတာမဟုတ်လား...”

“ဒီလူသစ်တွေ ပထမဆုံးအကြိမ်မှာ ဘယ်လောက်ထိ တက်နိုင်မလဲဆိုတာ မသိဘူး... ငါထင်တာကတော့ အများဆုံး အမြင့်ငါးဆယ်ကျပ်လောက်ပဲ တက်နိုင်မယ်... ဒီထက်ပိုမတက်နိုင်ဘူး...”

“ငါးဆယ်ကျပ်ဟုတ်လား... ငါကတော့ လေးဆယ်ကျပ်လောက်ဆိုရင်တောင် မဆိုးဘူးထင်တယ်... လူသစ်တွေက ဒီနေရာအကြောင်း ဘာမှမသိဘဲ ရောက်လာတာ... ဒီမှာရှိတဲ့ မည်းနက်တဲ့အငွေ့တွေရဲ့ တိုက်စားမှုကို ဘယ်လိုခံနိုင်ပါ့မလဲ...”

သူတို့သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် စကားစမြည်ပြောဆိုနေကြပြီး၊ ရုတ်တရက် အာရုံစူးစိုက်မှုအားလုံးသည် ယီထျန်းယွမ်တို့ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်တို့သည် တက်ရန်ပြင်ဆင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် သူတို့အတွက် စကားစမြည်ပြောစရာ အကြောင်းအသစ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပုံရသည်။

ဤနေရာသည် ပေါ်လွင်စွာ သဟဇာတဖြစ်နေပုံရသော်လည်း၊ တကယ်တမ်းတွင် ဤနေရာ၌ရှိသူတိုင်းသည် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသူများဖြစ်ကြသည်။ အန္တရာယ်များစွာကို ဖြတ်ကျော်လာနိုင်သူများဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့၏ အဆင့်အတန်းသည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် မြေအောက်ဘုံသို့ ဦးတည်လာသူများတွင် ကောင်းသူဆိုးသူ ရောနှောနေပြီး၊ ဆိုးသူများကပင် ပိုများနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းတို့တွင် ယီထျန်းယွမ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ ဤနေရာ၌ ဆေးလုံးများမှလွဲ၍ လက်နက်များကဲ့သို့သော အခြားအရာများသည် မည်သည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မရှိပေ။ ယုံမင်တံခါးကို ဖြတ်ကျော်ရန် မည်သို့မျှ အကူအညီမပေးနိုင်သဖြင့် လုယူရန်လည်း အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ သို့သော် အကယ်၍ ဆေးလုံးတစ်လုံးမျှ မရှိတော့ပါက၊ ထိုအခါမှာ အကျိုးအမြတ်ရှာရန် ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်လာနိုင်သည်။

“ဟီးဟီး... လူသစ်တွေရေ... မင်းတို့မှာ ဆေးလုံးပိုတာရှိလား...” စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိ သန်မာသူတစ်ဦးက ဘေးမှထရပ်လိုက်သည်။ သူသည် အားပြန်လည်ဖြည့်တင်းပြီးစီးသည့်အချိန်ပင်ဖြစ်ပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်တို့ကို မြင်လိုက်သည့်အခါ ဤဘက်သို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

ဤစိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူသည် အသက်အရွယ်အားဖြင့် လေးဆယ်ကျော်ခန့်သာရှိပြီး၊ မျက်နှာထားမှာ သာယာနူးညံ့ပုံပေါက်သည်။ သို့ရာတွင် ဤနေရာ၌ မည်သူ၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် မည်သည့်အတွေးများရှိနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

ထျန်းလျန်ချန်တို့သည် စိတ်ထဲ၌ ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်သွားကြပြီး၊ ဤသန်မာသူသည် မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လာသည်ကို မသိရသဖြင့် အလွန်အမင်း သတိထားလိုက်ကြသည်။ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်လာမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။

ယီထျန်းယွမ်ကတော့ မျက်နှာထားအေးဆေးစွာဖြင့် သာမန်အားပြန်လည်ဖြည့်တင်းဆေးလုံးနှစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ထိုသူဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီနေရာအကြောင်း အသေးစိတ်ပြောပြပေးနိုင်မလား...”

ထိုစိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူသည် ဆေးလုံးပုလင်းကို လက်ခံယူပြီး ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ အနံ့အနည်းငယ်ရှူမိပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “မဆိုးဘူး... တော်တော်လေးကောင်းတဲ့ အားပြန်လည်ဖြည့်တင်းဆေးလုံးပဲ... ကျေးဇူးပဲ...”

ဆေးလုံးကို လက်ခံယူပြီးနောက်၊ ထိုသန်မာသူသည် ပြုံးကာ ဆက်ပြောသည်။ “ဒီနေရာအကြောင်း အသေးစိတ်လား... တကယ်တော့ ရိုးရှင်းပါတယ်... ဒီတံခါးကို တက်ပြီး ဖြတ်သွားနိုင်ရင် မြေအောက်ဘုံကို ရောက်မှာပါ... ဒါကို အားလုံးသိပြီးသားပဲ မဟုတ်လား...”

ထျန်းလျန်ချန်တို့သည် စိတ်ထဲ၌ ဒေါသထွက်သွားသည်။ ဤစကားသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် စကားမျှသာဖြစ်သည်။ ဤနေရာသို့ ရောက်လာသူတိုင်း အနည်းနှင့်အများတော့ သိထားပြီးသားဖြစ်သည်။ တက်ပြီး ဖြတ်သွားလျှင် မြေအောက်ဘုံသို့ ရောက်မည်မှာ သိသာထင်ရှားသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့လိုချင်သည်မှာ ဤနေရာ၏ အသေးစိတ်အခြေအနေများဖြစ်သည်။

“အေးအေးဆေးဆေးနေ... ဒီကလူသစ်လေးက တော်တော်ကောင်းတာပဲ... လုံးဝမစိတ်လှုပ်ရှားပုံပဲ... ဒီလိုစိတ်ထားမျိုးကိုပဲ လိုတယ်... ဘာကြောင့်ဆို မင်းတို့ ဘယ်လောက်ပဲ စိတ်လှုပ်ရှားနေနေ၊ ဒီနေရာမှာ အကြိမ်အနည်းငယ်ကြိုးစားပြီးရင် စိတ်လှုပ်ရှားတာက ဘာမှအသုံးမဝင်ဘူးဆိုတာ သိလာလိမ့်မယ်...” ထိုစိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်လှည့်ကြည့်ပြီး ပြုံးကာ ဆက်ပြောသည်။ “မြင်လား... ဒီမှာရှိတဲ့သူတွေအားလုံးက ကျရှုံးသူတွေပဲ... ငါလည်းအပါအဝင်ပေါ့... ဒီနေရာမှာ တစ်ကြိမ်နှစ်ကြိမ်လောက် မကျရှုံးခဲ့တဲ့သူ ဘယ်သူရှိမှာလဲ... ဒါကြောင့် အေးအေးဆေးဆေးနေကြပြီး ငါပြောတာကို အဆုံးထိ နားထောင်ကြဦး... စိတ်မလှုပ်ရှားနဲ့...”

“တကယ်တော့ ဒီနေရာမှာ ဘာမှခက်ခဲတာမရှိဘူး... အပေါ်ကိုတက်လေလေ၊ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ မည်းနက်တဲ့အငွေ့တွေက ပိုပြီးသန်မာလာလိမ့်မယ်... ထို့အပြင် အပေါ်ကိုတက်လေလေ ဖိအားကလည်း ပိုကြီးလာလိမ့်မယ်... အထူးသဖြင့် အဲဒီမည်းနက်တဲ့တိမ်ထုကို ရောက်တဲ့အခါဆိုရင် ပိဿာတစ်သောင်းလေးတဲ့ ဖိအားတစ်ခုက ဖိချလာသလိုပဲ... ဒါ့အပြင် မည်းနက်တဲ့အငွေ့တွေရဲ့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှုကလည်း ရှိသေးတော့ ခန္ဓာကိုယ်က ပိုပြီးခံနိုင်ရည်မရှိတော့ဘူး... ဒါကြောင့် အားခမ်းလာပြီး အပေါ်ကနေ ပြုတ်ကျဖို့ သိပ်ကိုလွယ်ကူတယ်...”

“စွမ်းရည်ရှိတဲ့သူဆိုရင် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ထိန်းညှိနိုင်ပြီး မထိခိုက်ဘဲ အောက်ကို တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းလာနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ ထိန်းညှိမှုမလုပ်နိုင်ခဲ့ရင်တော့ သေရာလမ်းပဲ... အဲဒီဘက်မှာရှိတဲ့သူတွေလိုပဲ...”

သူသည် ဘေးဘက်ရှိ အရိုးပုံများကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ ထိုအရိုးများသည် ယခင်က အလောင်းများဖြစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ယခုတော့ အရိုးစုများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ဤနေရာ၌ အချိန်သိပ်မကြာလိုက်ဘဲ အလောင်းတစ်ခုသည် အရိုးစုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။

အရိုးစုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့သည် မြေပြင်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ “ဝါးမျိုခံ” လိုက်ရပြီး တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဤသို့သော ထူးဆန်းသည့်ဖြစ်ရပ်များသည် ဤနေရာ၌ မကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။ ဤနေရာ၏ တိုက်စားမှုသည် အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် အရိုးစုများကို ဝါးမျိုပစ်သည်မှာ ပုံမှန်ဖြစ်သည်။

“ဒါ့အပြင် တခြားသတိထားစရာမရှိဘူး... တကယ်လို့ ဒီတံခါးကို ဘယ်လိုမှ မဖြတ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်တယ်ဆိုရင် မူရင်းလမ်းအတိုင်း ပြန်သွားလိုက်တာပဲ အကောင်းဆုံးပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာ ဆက်နေနေရင်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သန်မာအောင် လေ့ကျင့်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်... ငါကတော့ ခဏနေရင် ပြန်သွားတော့မယ်... ဆေးလုံးပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပဲ ညီငယ်လေး...” ထိုစိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူသည် ပြုံးကာ ပြောပြီးနောက် ဘေးသို့ပြန်လျှောက်သွားကာ ထိုင်လိုက်ပြီး ဆေးလုံးကို သောက်သုံးကာ အားပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေပြန်သည်။

သူ၏ အားပြန်လည်ဖြည့်တင်းနှုန်းသည် နှေးကွေးနေသည်ဟု ထင်ပုံရသဖြင့် ဆေးလုံးတောင်းရန် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပုံရသည်။

“ဟီးဟီး... မင်းမှာ အားပြန်လည်ဖြည့်တင်းဆေးလုံးတွေ တော်တော်များများ ရှိပုံပဲ... ညီငယ်လေး... ငါ့ကိုလည်း နည်းနည်းလောက် ပေးပါလား...” နောက်ထပ် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူတစ်ဦးက အကျိုးအမြတ်ရှိမည်ဟု ထင်ကာ ဤဘက်သို့ လျှောက်လာသည်။

“မင်းမှာ ဘယ်လိုသတင်းအချက်အလက်ရှိလဲ... ပြောပြပေးရင် ဒီဆေးလုံးပုလင်းက မင်းအတွက်ပဲ...” ယီထျန်းယွမ်သည် ဆေးလုံးပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူသည် ဤနေရာ၏ အခြေအနေကို အနည်းငယ်သိရှိလိုရုံသာဖြစ်သည်။

“သတင်းအချက်အလက်လား... ဘာမှမရှိဘူး... ဆေးလုံးနည်းနည်းလောက်ပဲ တောင်းချင်တာ...” ထိုကျင့်စဉ်သမားသည် တစ်စွန်းတစ်စ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုလည်း ပြန်သွားလိုက်ပါ...” ယီထျန်းယွမ်က အေးဆေးစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ဟီး... မင်းက တော်တော်ရဲတင်းတာပဲနော်... ဆေးလုံးတောင်းတာက ငါတစ်ယောက်တည်းမဟုတ်ဘူးနော်... မင်းပေးမှာလား မပေးဘူးလား...” ထိုကျင့်စဉ်သမားသည် မျက်နှာထားရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဘေးမှ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူ သုံးလေးဦးခန့် ထရပ်လာကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အငွေ့အသက်များသည် မဖြည့်စွမ်းနိုင်ပေ။ ယီထျန်းယွမ်တို့သည် လူသစ်များဖြစ်သည်ဟု ထင်ကာ ဆေးလုံးများကို အများအမြင်လုယူလိုကြပုံရသည်။ ဤနေရာ၌ ကြာရှည်နေထိုင်ခဲ့ရသဖြင့် ၎င်းတို့ပြင်ဆင်ထားသည့် အားပြန်လည်ဖြည့်တင်းဆေးလုံးများသည် အကုန်လုံးနီးပါး ကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤနေရာသို့ အလှူအတန်း လာလုပ်နေခြင်းမဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့တွင် ဆေးလုံးမရှိတော့သည်က သူနှင့် မည်သို့မျှဆက်စပ်မှုမရှိပေ။

“တော်ပြီ... တခြားသူတွေကို ငါဂရုမစိုက်ဘူး... ဒီကောင်လေးကိုတော့ ငါအကာအကွယ်ပေးမယ်...” ဤအချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်ထံမှ ဆေးလုံးရယူထားသူ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူက အေးစက်စွာ ဟမ်းခနဲ အော်လိုက်သည်။ သူ၏ အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိ အငွေ့အသက်သည် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဤနေရာ၌ရှိသည့် သန်မာသူများထဲတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်ဖြစ်သည်။

“လူးဘုန်း... မင်းက ငါတို့နဲ့ တမင်ရန်ဖြစ်ချင်နေတာလား...” ထိုကျင့်စဉ်သမားသည် မျက်ခုံးတွန့်ကာ စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေသည်။

“ဒီကောင်လေးက မဆိုးဘူးလို့ ငါထင်တယ်... ကျန်တဲ့သူသုံးယောက်ကို မင်းတို့ဘာလုပ်လုပ် ငါဂရုမစိုက်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်လေးကိုတော့ ဘယ်သူမှ မထိရဘူး...” လူးဘုန်းသည် အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏အသံထဲတွင် သြဇာအာဏာအပြည့်ရှိနေသည်။

ကျန်ရှိသော ကျင့်စဉ်သမားများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင်ကြည့်လိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ... မင်းကို ဂုဏ်ပြုပြီး ဒီကောင်လေးကို ငါတို့မထိဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျန်တဲ့သူသုံးယောက်ကိုတော့ လုံးဝထိလို့ရမယ်မဟုတ်လား...”

“သဘောပဲ...” လူးဘုန်းက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုကျင့်စဉ်သမားသည် ချက်ချင်းပင် ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းကံကောင်းတာပဲ... ကျန်တဲ့သူတွေ... ဆေးလုံးတွေကို ထုတ်ပေးလိုက်... မဟုတ်ရင် ငါတို့ကို ယဉ်ကျေးမနေတော့ဘူးနော်...”

လန်ဟူးတို့သည် ဒေါသထွက်ကာ ပြန်လည်ရန်တွေ့ရန်ပြင်ဆင်နေစဉ်၊ ရုတ်တရက် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားပြီး ထိုကျင့်စဉ်သမားကို အင်အားပြင်းပြင်းဖြင့် တစ်ဖက်သို့ ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုသူသည် ကျောက်နံရံပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိပြီး၊ သွေးတစ်ပွက်အန်ကာ မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး အသက်ရှူသံမျှပင် မကျန်တော့ပေ။

“- ချန်ယန်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး၊ အတွေ့အကြုံတစ်ရာနှစ်ဆယ်သိန်း၊ ဆန်းကြယ်မှတ်လေးထောင်ရှစ်ရာ၊ အပြစ်မှတ်ခြောက်ရာ ရရှိသည်။ နတ်ဆိုးဖမ်းဆုပ်တိုက်ကွက်၊ နတ်ဆိုးတိမ်ခြေလှမ်း ရရှိသည်။ ပစ္စည်းများအဖြစ် အားပြန်လည်ဖြည့်တင်းဆေးလုံး၊ အဆိပ်ပြေဆေးလုံး၊ ကျန်းယီချပ်ဝတ် (အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်လက်နက်) ရရှိသည်။”

“ဆေးလုံးလိုချင်သေးတဲ့သူ ဘယ်သူရှိသေးလဲ...” ယီထျန်းယွမ်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

အခန်း (၄၇၄) ပြီးပါပြီ။