အရူးအမူး စုပ်ယူခြင်း
Vol. 32 Ch. 479
ယီထျန်းယွမ်သည် အောက်သို့ ပြန်ဆင်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့သဖြင့် မည်သူမဆို သူ့အပေါ် ရန်ငြိုးဖွဲ့လိုစိတ်ရှိသည်ဖြစ်စေ ၎င်းသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပေ။
လူးထျန်သည် ယီထျန်းယွမ်၏ ပျောက်ကွယ်သွားသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။
“ကြည့်ရတာ ငါတို့က တကယ်ပဲ ရေတွင်းထဲက ဖားတွေပဲဖြစ်မယ်... မသိတာတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်... ငါ့မှာ လျှောက်ရမယ့်လမ်း အများကြီး ကျန်သေးတယ်...”
ထို့နောက် လူးထျန်သည် ချက်ချင်းပင် အပေါ်သို့ တက်လှမ်းလာပြီး လျင်မြန်စွာ တက်လှမ်းရင်း တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဆယ်တောင်ကျော်အထိ ရောက်ရှိသွားကာ ပိုမိုမြင့်သော နေရာသို့ ဆက်လက်တက်လှမ်းသွားသည်။ သူသည် မြေအောက်ဘုံသို့ သွားရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီဖြစ်ပြီး၊ ဤနေရာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် မရည်ရွယ်တော့ပေ။
၎င်းတို့၏ အတွေးများသည် မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ၊ ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ကို ဂရုမစိုက်သလို၊ ဂရုစိုက်လိုစိတ်လည်း မရှိပေ။
သူသည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပေါ်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီးနောက် မည်းမှောင်သော တိမ်များဖြင့် အမြဲတစေ ဖုံးလွှမ်းခံထားရသည်။ ၎င်းမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အရာမှ အနှောင့်အယှက်ပေးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဤနေရာသည် မူလကပင် အလွန်ခက်ခဲသည့်နေရာဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ အခြားအရာများ ထပ်မံအနှောင့်အယှက်ပေးလာပါက၊ အမှန်တကယ်ပင် အသက်အန္တရာယ်ရှိလာနိုင်သည်။
“- ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ကစားသမား ‘ယီထျန်းယွမ်’ သည် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ် အဆင့် ၅ သို့ အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပါသည်။”
နောက်ဆုံးတွင်၊ အချိန်အတန်ကြာ အရူးအမူး စုပ်ယူပြီးနောက်၊ သူသည် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ် အဆင့် ၅ သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဆန်းကြယ်မှတ်ပုံစံအောက်တွင်သာ ဤမျှလွယ်ကူစွာ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မူလအဆင့်အတိုင်း စုပ်ယူခဲ့ပါက၊ လိုအပ်သော အချိန်သည် အလွန်ကြာရှည်လှမည်ဖြစ်သည်။
ဤနေရာသည် သူ့အတွက် အတွေ့အကြုံအမှတ်များကို အဆုံးမရှိ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သည့် နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူသည် အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခံစားရပြီး၊ ဤသို့ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပါက၊ အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ပင် တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
“ဒီနေရာက အတွေ့အကြုံအမှတ်တွေ တကယ်ကို ပေါများလှတယ်... အတွေ့အကြုံအမှတ်တွေကိုသာမက၊ ယုံမင်မီးလျှံရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတန်ဖိုးတွေကိုပါ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်တယ်... ဒါက တကယ်ကို အကောင်းဆုံး ကျင့်စဉ်နေရာပဲ...”
ယီထျန်းယွမ်သည် ဤနေရာအပေါ် အလွန်တရာ ကျေနပ်မိသည်။
အောက်ဘက်တွင် ဆွဲထားခံထားရသော ထျန်းလျန်ချန်တို့သည် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်သန်စွမ်းလာကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်တစ်ဦးတည်း အပေါ်တွင် တက်လှမ်းနေပြီး၊ အမြန်နှုန်းမှာလည်း နှေးကွေးနေသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ၊ ၎င်းတို့သည် အလွန်တရာ ရှက်ရွံ့စိတ်ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။
“ယီညီ... ဒီနေရာကစပြီး ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်တိုင်ပဲ တက်လှမ်းလိုက်ပါတော့မယ်...”
၎င်းတို့သည် အနည်းငယ်မျှဖြစ်စေ ဆက်လက်ထိန်းထားနိုင်ရန် ကြိုးစားလိုကြသည်။ တစ်လှမ်းမျှဖြစ်စေ ထိန်းထားနိုင်လျှင် ထိန်းထားလိုကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်တစ်ဦးတည်း လူသုံးယောက်ကို ထမ်းတင်ထားရသည်ကို မမြင်လိုကြပေ။ ၎င်းတို့သည် ဤနေရာ၏ ဒုက္ခဆင်းရဲကို ကိုယ်တိုင်ခံစားဖူးသည့်အတွက်၊ ထိုခံစားချက်သည် မည်သို့ဖြစ်သည်ကို နားလည်ကြသည်။
ယခုအခါ ယီထျန်းယွမ်သည် လူသုံးယောက်စွမ်းအင်ကို ထမ်းထားရသည့်အတွက်၊ ၎င်းတို့သည် ထိုအရာကို စဉ်းစားမိရုံမျှဖြင့်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ခံစားရသည်။
“မင်းတို့ အဲဒီမှာ အေးအေးဆေးဆေး နေရင်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မည်းမှောင်တဲ့ အငွေ့တွေကို ချိန်ညှိလိုက်... ဒါတွေကို မဖယ်ရှားနိုင်ရင် မင်းတို့ရဲ့ အသက်အန္တရာယ်ရှိလာနိုင်တယ်... ငါက ဒီလောက်အားစိုက်ထုတ်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ သေလူတစ်ယောက်ကို ဆွဲတင်ရတာမျိုးကို မလိုလားဘူး...” ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ဤစကားများသည် မမှားပေ။ ၎င်းတို့သည် အတော်လေး အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ စုပ်ယူခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ မည်းမှောင်သော အငွေ့များကို အနည်းငယ်ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပြီး အနည်းငယ် ပြန်လည်သန်စွမ်းလာသော်လည်း၊ ၎င်းသည် အနည်းငယ်မျှသာဖြစ်သည်။ ဤနေရာသည် အလွန်ပြင်းထန်သည့်အတွက်၊ မကြာမီမှာပင် ၎င်းတို့သည် ထပ်မံသတိလစ်သွားနိုင်သည်။
သူသည် ထျန်းလျန်ချန်တို့၏ အတွေးများကို နားလည်သော်လည်း၊ သူသည် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ အပေါ်သို့ ရောက်ရှိလိုပြီး၊ အချိန်များစွာ ဖြုန်းတီးလိုစိတ် မရှိပေ။
၎င်းတို့သည် တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်၏ စကားများကို နာထောင်ရုံသာ တတ်နိုင်သည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားပြီး၊ ပြန်လည်သန်စွမ်းရန် အချိန်များစွာ လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ယီထျန်းယွမ်အား ဦးစွာသွားရန်သာ ခွင့်ပြုနိုင်ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို စောင့်ဆိုင်းပါက မည်သည့်အချိန်တွင် ဖြတ်ကျော်နိုင်မည်ကို မသိနိုင်ပေ။
၎င်းတို့သုံးဦးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ အကြည့်များမှ ပြတ်သားသော စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုများကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။
ယီထျန်းယွမ်သည် လျင်မြန်စွာ အပေါ်သို့ တက်လှမ်းလာပြီး၊ မည်းမှောင်သော တိမ်များကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက်၊ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် တောင်ထိပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ အမြင့် အတောင် ၁၂၀ ခန့်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက်၊ သူသည် တောင်ထိပ်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။
“ရောက်ပြီ...”
ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ ဤအမြင့်သည် သိပ်မမြင့်လှသော်လည်း၊ ခက်ခဲမှုမှာ မသေးငယ်ပေ။ ထို့နောက် သူသည် သုံးလေးလှမ်းမျှဖြင့် အပေါ်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီး၊ ၎င်းတို့ကို တောင်ထိပ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ အောက်သို့ ချပေးလိုက်သည်။
တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကြီးမားလှသော ပို့ဆောင်ရေးစက်ဝိုင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး၊ ၎င်းမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အရာမှ မရှိခဲ့ပေ။ ဤပို့ဆောင်ရေးစက်ဝိုင်းကို ဖြတ်ကျော်ပါက မြေအောက်ဘုံသို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဟု ထင်ရသည်။
ဤပို့ဆောင်ရေးစက်ဝိုင်းသည် တစ်ဖက်သတ်ပို့ဆောင်ရေးသာဖြစ်ပြီး၊ အပြန်အလှန်ပို့ဆောင်ရေး မဟုတ်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ဤနေရာတွင် လူများ ထွက်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။
“မင်းတို့ ဒီမှာ အနားယူကြဦး... ငါ အောက်ကို ခဏဆင်းသွားလိုက်အုံးမယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် မည်သည့်ရှင်းပြချက်မှ မပေးဘဲ၊ ချက်ချင်းပင် ကျောက်နံရံအတိုင်း အောက်သို့ ဆင်းသွားသည်။
ဤသည်မှာ ၎င်းတို့အားလုံးကို အံ့အားသင့်စေသည်။ အခြားသူများသည် အပေါ်သို့ရောက်သည်နှင့် ဘယ်သောအခါမှ အောက်သို့ ပြန်ဆင်းလိုကြခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်ကမူ ထူးခြားစွာ၊ အောက်သို့ တစ်ကြိမ်ပြန်ဆင်းလိုသည်။
သို့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ အပေါ်တွင်သာ ထိုင်ကာ တရားထိုင်ပြီး ပြန်လည်သန်စွမ်းရန် လုပ်ဆောင်ကြရသည်။ ဦးစွာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မည်းမှောင်သော အငွေ့များကို ဖယ်ရှားရန်သာ အာရုံစိုက်ကြသည်။ သို့မဟုတ်ပါက လှုပ်ရှားရန်ပင် အဆင်မပြေဖြစ်နေမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို အကြီးအကျယ် နှောင့်ယှက်ထားပြီးဖြစ်သည့်အတွက်၊ အနည်းဆုံး လမ်းလျှောက်ရန်မျှဖြစ်စေ ကိုယ်တိုင်လုပ်ဆောင်ရမည်မဟုတ်ပါလား။
ယီထျန်းယွမ်သည် အောက်သို့ ဆင်းသွားပြီးနောက်၊ အောက်ဆုံးအထိ မဆင်းခဲ့ဘဲ၊ မည်းမှောင်သော တိမ်နေရာတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ ဤနေရာမှ စွမ်းအင်များကို အရူးအမူး စုပ်ယူလိုက်သည်။ ဤမျှလောက် အတွေ့အကြုံအမှတ်များကို သူသည် မည်သို့လျှင် လက်လွတ်ခံနိုင်ပါမည်လဲ။
“ဘွဲ့အမည်ကို ဖယ်ရှားလိုက်...”
ယီထျန်းယွမ်သည် စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်သူ၏ ဘွဲ့အမည်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ၎င်းသည် တပ်ဆင်ထားရန် မလိုအပ်ဘဲ ဖယ်ရှားနိုင်သည့်အရာဖြစ်သည်။ ဘွဲ့အမည်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်နှင့်၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မည်းမှောင်သော တိမ်များသည် ထွက်ပေါက်တစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်သည့်နှယ်၊ သူ့ထံသို့ အရူးအမူး စီးဝင်လာကာ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး အရူးအမူး စုပ်ယူလိုက်သည်။
“ဖျပ်...”
ယုံမင်မီးလျှံသည် လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူလိုက်ပြီး၊ လာသမျှကို အကုန်လုံး လက်ခံယူလိုက်သည်။ လာသမျှ မည်မျှပင်ဖြစ်စေ၊ စုပ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းသည် သူ့အတွက် အလွန်အာဟာရဓာတ်ဖြည့်ပေးနိုင်သည့် ဆေးဖြည့်တင်းပစ္စည်းဖြစ်သည်။
“ကျွမ်းကျင်မှုတန်ဖိုး ၂,၀၀၀ မှတ်၊ ၃,၀၀၀ မှတ်၊ ၃,၅၀၀ မှတ်...”
တန်ဖိုးများသည် လျင်မြန်စွာ ထပ်ပေါင်းတက်လာသည်။ ၎င်းသည် ဆန်းကြယ်မှတ်များကို အသုံးပြု၍ အဆင့်မြှင့်ရန် မလိုအပ်ဘဲ၊ ဤမည်းမှောင်သော တိမ်များသည် ကျွမ်းကျင်မှုတန်ဖိုးများပင်ဖြစ်သည်။ ဤမည်းမှောင်သော တိမ်များသည် ယုံမင်မီးလျှံမဟုတ်သော်လည်း၊ ယုံမင်မီးလျှံနှင့် သက်ဆိုင်မှုရှိမည်မှာ သေချာသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ကျွမ်းကျင်မှုတန်ဖိုးများကို မည်သို့ရရှိနိုင်မည်နည်း။
အချိန်အတန်ကြာ စုပ်ယူပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် ကြည်လင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“- ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ကစားသမား ‘ယီထျန်းယွမ်’ သည် အလယ်တန်းယုံမင်မီးလျှံကို အဆင့်မြှင့်ပြီး၊ အထက်တန်းကမ္ဘာမြေအဆင့် ယုံမင်မီးလျှံသို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပါသည်။ နောက်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ကျွမ်းကျင်မှုတန်ဖိုး ၁၀,၀၀၀,၀၀၀ မှတ် လိုအပ်ပါသည်။”
အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက်၊ စုပ်ယူအားသည် သိသိသာသာ တိုးမြှင့်လာပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မည်းမှောင်သော တိမ်များကို အရူးအမူး ဆွဲယူလာကာ၊ ပိုမိုများပြားသော ကျွမ်းကျင်မှုတန်ဖိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့်နှယ်ဖြစ်သည်။
“ကျွမ်းကျင်မှုတန်ဖိုး ၁၀,၀၀၀ မှတ်၊ ၂၀,၀၀၀ မှတ်၊ ၃၀,၀၀၀ မှတ်...”
တန်ဖိုးများသည် အရူးအမူး တက်လာပြီး၊ စုပ်ယူမှုအမြန်နှုန်းသည် သိသိသာသာ တိုးမြှင့်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤနေရာရှိ မည်းမှောင်သော တိမ်များသည် တဖြည်းဖြည်း ပါးလျလာသည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ သူ၏ အရူးအမူး စုပ်ယူမှုကြောင့် ဤနေရာရှိ မည်းမှောင်သော တိမ်များသည် ပါးလျလာခဲ့သည်။
အခြားသူများသည် အနည်းငယ်မျှ စုပ်ယူရုံဖြင့်ပင် မထိန်းနိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။ သို့သော် သူသည် အရူးအမူး စုပ်ယူနေသည့်အတွက်၊ ဤနေရာရှိ မည်းမှောင်သော တိမ်များသည် မည်သို့လျှင် ပါးလျမသွားနိုင်ပါမည်နည်း။
အတွေ့အကြုံအမှတ်များဖြစ်စေ၊ ကျွမ်းကျင်မှုတန်ဖိုးများဖြစ်စေ၊ နှစ်မျိုးလုံးကို ရရှိခဲ့သည့်အတွက်၊ သူသည် အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခံစားရသည်။ ဤတစ်ကြိမ်ခရီးသည် အချည်းနှီး မဖြစ်ခဲ့ပေ။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင်ပင် သူ့ကိုယ်သူ အားဖြည့်နိုင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဖီးနစ်အဆောက်အဦသို့ ရောက်ရှိသွားပါက မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။
သူ၏ ရည်မှန်းချက်သည် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်တွင်သာ ကန့်သတ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ နတ်ဘုရားနိုင်ငံစွမ်းအားများထဲတွင်၊ ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့် ကျင့်စဉ်သမားများသည် အများအပြားရှိနိုင်သည်။ အကယ်၍ သူသည် ထိုအဆင့်သို့ မတက်လှမ်းနိုင်ပါက၊ သူ့အား စောင့်ကြိုနေမည်မှာ သေဆုံးခြင်းသာဖြစ်သည်။
မည်းမှောင်သော အငွေ့များသည် တဖြည်းဖြည်း ပါးလျလာသည်နှင့်အမျှ၊ အောက်ဘက်ရှိ လူများသည် ၎င်းတို့ ပါးလျလာသည်ကို စတင်သတိပြုမိကြပြီး၊ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်ကြသည်။
“မြန်မြန်ကြည့်စမ်း... အဲဒီမည်းမှောင်တဲ့ အငွေ့တွေ ပါးလျလာသလိုပဲ...”
“မဟုတ်တာလျှောက်ပြောနေတာ... မည်းမှောင်တဲ့ အငွေ့တွေက ဘယ်လိုလုပ် ပါးလျလာနိုင်မှာလဲ... မင်းထင်တာက ဒါတွေက သေမင်းမြူခိုးတွေလို့လား... ဟမ်... တကယ်ပဲ ပါးလျလာနေတာပဲ... ဘာဖြစ်နေတာလဲ...”
၎င်းတို့သည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အပေါ်သို့ မော့ကြည့်ကာ မည်းမှောင်သော တိမ်များကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ဤနေရာတွင် အခက်ခဲဆုံးအရာမှာ ဤမည်းမှောင်သော မြူတိမ်များပင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့ ပျောက်ကွယ်သွားပါက၊ ၎င်းတို့သည် သေချာပေါက် ဖြတ်ကျော်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ၎င်းတို့သည် ဤအခြေအနေကို ဖြစ်ပေါ်စေသူမှာ ယီထျန်းယွမ်ဖြစ်ကြောင်း မသိရှိကြပေ။
အခန်း (၄၇၉) ပြီးပါပြီ။