အပြစ်မှတ်မြင့်မားလွန်းခြင်း

“- လျူလုံကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီးစီးပါပြီ။ အတွေ့အကြုံအမှတ် လေးသောင်းလေးထောင်၊ ဆန်းကြယ်မှတ် လေးထောင်လေးရာ၊ အပြစ်မှတ် ငါးရာ ရရှိပါသည်...”

သူတို့စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်အတွင်း လျူလုံ၏ သေဆုံးမှုသတင်းက ရောက်ရှိလာပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် အတွေ့အကြုံအမှတ်များ ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ဆန်းကြယ်အတွေ့အကြုံမုဒ်ကို အမြဲဖွင့်ထားခြင်းမရှိသဖြင့် မြင့်မားသော အတွေ့အကြုံအမှတ်များ မရရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ၎င်းသည် သူ့အတွက် ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ အတွေ့အကြုံအမှတ် သိန်းရာချီရရှိခြင်းသည် သူ့အတွက် ကံကောင်းခြင်းနှင့်သာ တူသည်။ အဓိကအရေးကြီးသည်မှာ မစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်ရန်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဖီးနစ်အသိုက်တွင် တန်ဖိုးရှိသော ရတနာတစ်ခုခုရရှိမည်ဆိုလျှင် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်စုစည်းမြက်ကဲ့သို့ အရာမျိုးရရှိမည်ဆိုပါက အလွန်အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

ဖီးနစ်အသိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ဝိညာဉ်စုစည်းမြက်တစ်ပင်မျှပင် မရှိမည်ဟု သူမယုံကြည်ပေ။

တစ်ဝက်နေ့ခန့် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် သူတို့ရှေ့ရှိ သေမင်းမြူခိုးများသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ပျံ့လွင့်လာသည့် လက္ခဏာများ ပြသလာသည်။

“ကြည့်စမ်း... ဒီသေမင်းမြူခိုးတွေ နောက်ဆုံးမှာ ပျံ့လွင့်လာပြီ...”

သူတို့မှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ ဤနေရာတွင် အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ရပြီး ယခုမှသာ ပျံ့လွင့်လာသည်ကို တွေ့ရသည့်အတွက် အားလုံးဝမ်းသာလှသည်။ ဤနေရာရှိ မည်းမှောင်သောအငွေ့များသည် အပြင်ဘက်ထက် ပိုမိုပြင်းထန်လှပြီး ၎င်းတို့၏ စွမ်းအင်ကို ယခင်ထက် ပိုမိုများပြားစွာ စားသုံးနေသည်။

“တကယ်ပဲ... နောက်ဆုံးတော့ ပျံ့လွင့်လာပြီ...”

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း ၎င်းသည် ယခုမှ စတင်ခြင်းသာဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် နှေးကွေးစွာ လှုပ်ရှားမည်ဆိုပါက သေမင်းမြူခိုးများသည် ထပ်မံလှိမ့်ဝင်လာနိုင်သည်။

ဤခရီးလမ်းသည် အလွန်ခက်ခဲလှပြီး မြေအောက်ဘုံသို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အမှန်တကယ် မလွယ်ကူပေ။ သို့သော် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ကျင့်စဉ်ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရရှိလိုသောကြောင့် လူများစွာသည် မြေအောက်ဘုံသို့ သွားရောက်လိုကြသည်။ ဤနေရာထက် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သိပ်သည်းဆမှာ များစွာပိုမိုထူထပ်လှသည်။ မည်မျှထူထပ်သည်ကိုမူ သွားရောက်ကြည့်ရှုမှသာ သိရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

မကြာမီတွင် သေမင်းမြူခိုးများသည် လျင်မြန်စွာ ပျံ့လွင့်သွားပြီး တစ်ခဏအတွင်း အလွန်ပါးလျသွားသော်လည်း ဤဧရိယာတစ်ခုလုံးကို အုပ်မိုးထားသည့် မြူခိုးအလွှာတစ်ခုမှာ လုံးဝပျောက်ကွယ်မသွားပေ။

သို့သော် ဝိုးတိုးဝါးတားဖြင့် ရှေ့လမ်းကို မြင်နိုင်လာပြီဖြစ်သည်။ ယခင်ကဲ့သို့ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့်ပင် ရှင်းလင်းစွာ စူးစမ်းမရနိုင်ခဲ့သည်မဟုတ်ပေ။

“မြန်မြန်သွားကြစို့... နောက်ကျရင် အချိန်မမီတော့ဘူး...”

ထျန်းလျံချန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ မြေပုံတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းတွင် အသေးစိတ်လမ်းကြောင်းများကို ဖော်ပြထားပြီး ဤသေမင်းမြူခိုးကို မည်သို့ဖြတ်ကျော်ရမည်ကို ညွှန်ပြထားသည်။

ယီထျန်းယွမ်က မြေပုံသို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းသည် သူရရှိထားသည့် ယုံမင်လမ်းကြောင်းမြေပုံနှင့် အကြမ်းဖျင်း တူညီပြီး ကြီးမားသော ကွဲပြားမှုမရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် စစ်မှန်သော မြေပုံကို ရရှိထားခဲ့ပြီး အတုအယောင်မြေပုံမဟုတ်ကြောင်း မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူတို့သည် ဤဆိုင်ရာ သတင်းအချက်အလက်များစွာကို ရှာဖွေခဲ့ပြီး မြေပုံများစွာကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ဤမြေပုံကို အတည်ပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ထျန်းလျံချန်းသည် လမ်းကြောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ချက်ချင်းဦးဆောင်လျက် ရှေ့သို့လှမ်းလိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

“အရင်က ယီညီငယ်ပဲ အားထုတ်ခဲ့ရတာ... အခုတော့ ငါတို့အလှည့်ရောက်ပြီ... ဒီမြေပုံကို ကြီးမားတဲ့ အားထုတ်မှုနဲ့ ရထားတာ... ဒါနဲ့ဆိုရင် သေချာပေါက် ထွက်သွားနိုင်မှာ...”

“ဘာလို့များ ဒီလောက်ယုံကြည်မှုရှိရတာလဲ...” ယီထျန်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။

“သေချာပေါက်ပေါ့... ဒီမြေပုံကို မြေအောက်ဘုံက ပြန်လာတဲ့ အဆင့်မြင့်သူတစ်ယောက်ဆီက မနည်းကြိုးစားပြီး ဝယ်ယူထားတာ... ဘယ်လိုလုပ် မမှန်နိုင်မလဲ...” ထျန်းလျံချန်းက ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။ “ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုမရှိဘဲ ဒီကို ဝင်လာရင် သေဖို့ပဲ ဖြစ်မယ်... ငါတို့မှာ ရန်သူလည်းမရှိဘူး... ကောင်းကင်နယ်မြေမှာ အဆင်ပြေစွာ နေထိုင်နေရတာ... သေချင်ရင်တောင် ဒီကိုလာမှာ မဟုတ်ဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ လက်ခနဲ တောက်ပလာသည်။ “မြေအောက်ဘုံက ပြန်လာတဲ့ အဆင့်မြင့်သူတစ်ယောက်ဆိုတော့... သူက တကယ်ပဲ မြေအောက်ဘုံက ပြန်လာတာလား...”

ဤသတင်းမှာ မဆိုးလှပေ။ သူသည် မြေအောက်ဘုံ၏ ကျင့်စဉ်သမားများ မည်သို့ပြန်လာကြသည်ကို အမြဲသိချင်နေခဲ့ပြီး ယခုမှသာ အနည်းငယ် စူးစမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေးရလာပုံရသည်။

“သေချာပေါက်ပေါ့... သူ့မှာ မြေအောက်ဘုံရဲ့ သက်သေပစ္စည်းရှိတယ်... ကောင်းကင်နယ်မြေမှာ ဒါမျိုး လုံးဝမရှိဘူး...” ထျန်းလျံချန်းက ယုံကြည်စိတ်ချစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် သူ ဘယ်ကနေ ပြန်လာတာလဲ... အဲဒါ သိလား...” ယီထျန်းယွမ်က ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။

“အဲဒါကိုတော့ သူပြောဖို့ မလိုလားဘူး... ဘယ်လိုမေးမေးလည်း မပြောဘူး... သူ တစ်ခုခုဆိုးဆိုးဝါးဝါး အတွေ့အကြုံကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပုံရတယ်...” ထျန်းလျံချန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ “ပိုမိုသိရှိဖို့ ဒါမှမဟုတ် အခြားလမ်းကြောင်းတွေကို သိရဖို့ မျှော်လင့်ထားခဲ့ပေမယ့် မြေအောက်ဘုံကို သွားဖို့ဆိုရင် ဒီလမ်းကြောင်းတစ်ခုပဲ ရှိတယ်လို့ ထင်ရတယ်...”

“ဒါဆိုရင်တော့...”

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ မည်သည့်နေရာမှ ပြန်လာသည်ကို မသိရှိခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် ဤနေရာမှ ထွက်ပေါက်မရှိသည်ကို သေချာပြီဖြစ်သည့်အတွက် ၎င်းသည် လုံလောက်သည်။

ဤသို့ဖြင့် ဤနေရာကို စောင့်ကြပ်နေရန် မလိုအပ်သည့် အခြေအနေတစ်ခုကို ဖယ်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤနေရာမဟုတ်ပါက မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနိုင်မည်နည်း။

ထို့နောက် သူတို့သည် လျင်မြန်စွာ ခရီးဆက်လိုက်ကြသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ အဆင့်မြင့်သူနှစ်ဦးမှာ ယခုထိ ပြန်လည်နာလန်ထူနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ မြေပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်မရှင်မသိရပေ။ ထိုမျှပြင်းထန်သော အဆိပ်သင့်မှုကို ခံစားခဲ့ရပြီး အဆိပ်ဖြေရန် များစွာသော အားထုတ်မှု လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် အသက်ရှင်နိုင်မည်လား မသိရသော်လည်း ၎င်းသည် ယီထျန်းယွမ်ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့အား အခွင့်အရေးပေးခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့ အသက်မရှင်နိုင်ခဲ့လျှင် ၎င်းသည် သူတို့၏ ကံတရားကိုသာ အပြစ်တင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထျန်းလျံချန်း၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် သူတို့သည် လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့လှမ်းလိုက်ကြပြီး မြေပုံအတိုင်း ဘယ်ညာကွေ့သွားကြသည်။ သူတို့ရှေ့ရှိ နေရာသည် သစ်တောမဟုတ်ဘဲ ဝင်္ကပါကဲ့သို့ ကျောက်ဆောင်နံရံများဖြစ်ပြီး လမ်းကြောင်းများစွာကို ခွဲထွက်ထားသည်။ မည်သည့်လမ်းကြောင်းမှ မမှန်သည်ကို လုံးဝမသိရပေ။

မြေပုံရှိသည့်အတွက် လမ်းမှားမည်မဟုတ်ပေ။

“ဒီကိုသွားကြစို့...” ထျန်းလျံချန်းက သူတို့ကို ဘယ်ဘက်သို့ ဦးဆောင်သွားပြီး သတိပေးလိုက်သည်။ “သတိထားကြ... လမ်းမမှားပေမယ့် ဒီနေရာက လုံခြုံမှာ မဟုတ်ဘူး...”

ဤနေရာသည် သဘာဝအန္တရာယ်များဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့်သူတစ်ဦးမှ ဖန်တီးထားသည့် အခင်းအကျင်းမဟုတ်သဖြင့် အခြေအနေများပြောင်းလဲမှုအလိုက် အားလုံးပြောင်းလဲနိုင်သည်။

သူတို့ဆက်လက်ရှေ့သို့လှမ်းလိုက်စဉ် ရုတ်တရက် မည်းမှောင်သောအရိပ်တစ်ခုက ဤဘက်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်လာသည်။ အခြားမည်သူမျှမဟုတ်၊ သူ့ကိုသာ တိုက်ခိုက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်၏လက်ထဲတွင် ဓားရှည်တစ်ချောင်းကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ကိုယ်လှည့်ကာ ဓားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ခုတ်လိုက်သည်။ တစ်ခဏအတွင်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည့် အရိပ်ကို နှစ်ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် မည်းမှောင်သောသွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ သူသည် လျင်မြန်စွာ အကာအလွှာတစ်ခုကို ထောင်လိုက်ပြီး ထိုသွေးများကို အပြင်ဘက်တွင် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုမည်းမှောင်သောသွေးများသည် သူ၏အကာအလွှာနှင့် ထိတွေ့သည့်အခါ “ဇီဇီ” ဟူသော အသံထွက်ပြီး အကာအလွှာကို ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အားနည်းသည်မဟုတ်သဖြင့် ဖောက်ထွင်းနိုင်ခြင်းမရှိပေ။

“ယီညီငယ်... ဘာဖြစ်သွားတာလဲ...” သူ

တို့အားလုံး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မြေပေါ်တွင် အကောင်တစ်ကောင်၏ အလောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် လက်မောင်းအရွယ်အစားရှိ မည်းမှောင်သော အင်းဆက်တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး အလွန်ရွံစရာကောင်းလှသည်။

“ဒါက ယုံမင်ရေသန့်အင်းဆက်... ဒါကို ကိုက်ခံရရင် အဆိပ်များစွာ ထိုးသွင်းခံရမယ်... အတော်ရွံစရာကောင်းတယ်...” ထျန်းလျံချန်းက ၎င်းကို ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်ပြီး ပြောသည်။ “ပြီးတော့ အရှိန်လည်း တော်တော်မြန်တယ်... ယီညီငယ်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုက မဆိုးဘူး... မဟုတ်ရင်တော့ ဒါကို တကယ်ပဲ ပိတ်ဆို့ဖယ်ရှားလို့ မရဘူး...”

“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... ဆက်သွားကြစို့...” ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ကို ဆက်လက်သွားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ထျန်းလျံချန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူတို့ကို ဆက်လက်ဦးဆောင်သွားသည်။ ဆက်လက်လှမ်းလာစဉ်တွင် ယုံမင်ရေသန့်အင်းဆက်များ အနည်းအမျှ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော်လည်း ၎င်းတို့တွင် တူညီသော ဝိသေသတစ်ခုရှိသည်။ ၎င်းမှာ ယီထျန်းယွမ်ကိုသာ တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

“ထူးဆန်းတယ်... ဘာလို့ အကုန်လုံး ယီညီငယ်ကိုပဲ တိုက်ခိုက်နေရတာလဲ...” သူတို့သည် အလွန်အံ့ဩနေကြပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို နောက်ဆုံးတွင် မထားခဲ့ဘဲ ကြုံသလို ကျပန်းထားပြီး လှမ်းလှည့်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန်သာ ရည်ရွယ်ထားသည်။

“ဟုတ်တယ်... ယုံမင်ငါးမန်းတွေလည်း ဒီလိုပဲ...”

“ငါ့ရဲ့ စွမ်းအင်အော်ရာက အားနည်းနေတာမို့ ငါ့ကို ဦးစားပေးတိုက်ခိုက်တာဖြစ်မယ်...” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်ပေ။

သူသည် မိမိ၏ စွမ်းအင်အော်ရာကို အလွန်အားနည်းအောင် ထိန်းချုပ်ထားသည်နှင့်အမျှ ဤသတ္တဝါများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လွယ်ကူစွာ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ အဓိကအကြောင်းအချက်မှာ သူ၏ အပြစ်မှတ်မြင့်မားလွန်းခြင်းကြောင့် ရန်သူများ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအချက်သည်သာ အဓိကဖြစ်ပြီး ရန်လိုစိတ်ရှိသူများသည် သူ့ကို ဦးစားပေး တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ၎င်းသည် အပြစ်မှတ်မြင့်မားလွန်းခြင်း၏ အကျိုးဆက်ပင်ဖြစ်သည်။

အခန်း (၄၇၁) ပြီးပါပြီ။