ဖြေရှင်းခြင်း
Vol. 32 Ch. 469
“သုံးယောက်သား အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ပြောတာလား...” လျှို့ချန်း မှင်တက်မိသွားပြီး လျူလုံတို့လည်း အံ့ဩသွားကြသည်။ သူတို့ထင်ထားသည်မှာ တကယ့်ဆုလာဘ်တစ်ခုခုကို ပြောလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ဟူ၍သာ ဖြစ်နေသည်။
“ဟွန့်... ငါတို့အစ်ကိုကြီးက ငါတို့ကို လှည့်စားနေတာပဲ...” လျှို့ဘုန်း အေးစက်စွာ အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး ခါးမှ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ကာ ယီထျန်းယွမ်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
လျှို့ချန်း လက်မြှောက်ပြီး အလျင်စလိုမလုပ်ရန် အချက်ပြလိုက်သော်လည်း သူ့မျက်ဝန်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီဖြစ်သည်။
“မင်းကိုယ်မင်း အရမ်းသန်မာတယ်လို့ ထင်နေတာလား... ငါတို့တစ်အုပ်လုံးကို တစ်ခါတည်း မျိုချလို့ရမယ်လို့ ထင်နေတာလား...”
သူပြောသည့်အချက်မှာ လျူလုံတို့ပါ ပါဝင်သည့်အတွက် သူတို့လည်း ထိုးစစ်ဆင်လာမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စုစုပေါင်း စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ အဆင့်မြင့်သူခြောက်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် သူတို့မှာ ကိုယ်တိုင်ကပင် ထူးကဲသောကျင့်စဉ်စွမ်းအားရှိသူများဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တိုက်ပွဲဖြစ်လျှင် သူတို့သာလွှမ်းမိုးနိုင်မည်မှာ သေချာသည်။
“မင်းဘယ်လိုထင်လဲ...”
ယီထျန်းယွမ်က အေးဆေးစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“သူတို့ကို ငါ့အတွက်သတ်ပေးပြီး ယုံမင်မြစ်ထဲ ခုန်ဆင်း... တစ်ခါလှည့်ကူးလိုက်ရင် မင်းတို့သုံးယောက်ကို အသက်ချမ်းသာပေးမယ်...”
“ငါ နားမမှားဘူးမဟုတ်လား... သူတို့ကို သတ်ခိုင်းပြီး ငါတို့ကို မြစ်ထဲ ခုန်ဆင်းပြီး ကူးခိုင်းမလို့လား... မင်းက ငါတို့ သုံးယောက်အဖွဲ့ကို ဘာထင်နေတာလဲ...” လျှို့ချန်း ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်လောက်သန်မာတယ်လို့ ထင်နေတာလဲ... မင်းက သားရဲထိန်းသူဖြစ်ရင်တောင် အခု ယုံမင်ငါးမန်းကို ကမ်းပေါ်တက်ပြီး ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ လှုံ့ဆော်နိုင်လို့လား...”
သူတို့သည် ယီထျန်းယွမ်မှာ သားရဲထိန်းသူဖြစ်သည်ကို လုံးဝစိုးရိမ်မှုမရှိပေ။ ယုံမင်ငါးမန်းများသည် အင်မတန်သန်မာသည်ဆိုသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်၏ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ အကန့်အသတ်ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် ကမ်းပေါ်တွင် ယုံမင်ငါးမန်းကို မည်သို့လှုံ့ဆော်နိုင်မည်နည်း။ ယုံမင်ငါးမန်းများသည် ကမ်းပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နိုင်စွမ်းမရှိသလို ကူးလှုပ်နိုင်စွမ်းလည်း မရှိပေ။
ယုံမင်ငါးမန်းများသည် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိသည်ဆိုသော်လည်း ဉာဏ်ရည်မဖွံ့ဖြိုးသေးသဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ကျင့်စဉ်သမားများကဲ့သို့ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမရှိသည့်အတွက် ပျံသန်းနိုင်စွမ်းမရှိပေ။
စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ အဆင့်မြင့်သူများသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်နိုင်ရန် စွမ်းအင်ဖြင့် ထောက်ကန်ထားနိုင်သည်။ သို့သော် ထိုအကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ မတူညီပေ။
“ယုံမင်ငါးမန်းတွေ မလိုအပ်ပါဘူး... ငါတို့တင်လည်း လုံလောက်တယ်...” လန်းဟူ ဧရာမပုဆိန်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး တိုက်ပွဲအတွက် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
“မင်းတို့လား...” လျှို့ချန်း အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။ “မင်းတို့လို အဆင့်နိမ့်ကောင်တွေကို ငါဘယ်နှစ်ယောက်သတ်ခဲ့ပြီးလဲ မသိတော့ဘူး... ငါ့ရှေ့မှာ အသက်ရှင်ဖို့ တောင်းပန်ခဲ့ရတဲ့ ကောင်တွေကလည်း အတော်များများရှိခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့...”
ရုတ်တရက် အရိပ်တစ်ခုက လျှပ်တစ်ပြက်ပေါ်လာပြီး လျှို့ချန်းရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။ သူ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် လက်ဖဝါးတစ်ဖက်က လှုပ်ရှားလာပြီး “ဖြန်း” ခနဲ အသံမြည်ကာ သူ့မျက်နှာပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။
လျှို့ချန်းတစ်ယောက် မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ဖက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကာ အကွာအဝေးတစ်ခုအထိ လျှောထွက်သွားပြီးမှ ခက်ခက်ခဲခဲ ရပ်တန့်နိုင်ခဲ့သည်။ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖောင်းကားသွားပြီး သွားများမှာ ကျိုးကြေသွားသည်မှာ မည်မျှရှိသည်ကို မသိနိုင်တော့ပေ။ ပါးစပ်ထဲမှ သွေးများထွက်ကျလာပြီး မျက်နှာမှာ ကြည့်ရုံဖြင့် ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်ဖြစ်နေသည်။
ထို့နောက် နောက်ထပ်အရိပ်တစ်ခုက လျင်မြန်စွာ ရောက်လာပြီး လျှို့ချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ခြေထောက်တစ်ဖက်ဖြင့် နင်းထားလိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
“အသက်ရှင်ဖို့ တောင်းပန်ရတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ...”
စကားဆုံးသည်နှင့် ယီထျန်းယွမ်က ပြင်းထန်စွာ ခြေထောက်ဖြင့် နင်းချလိုက်သည်။ “ဘုန်း” ခနဲ အသံမြည်လာပြီး လျှို့ချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေကြီးထဲသို့ နစ်ဝင်သွားသည်။ ပြင်းထန်သော နင်းချမှုကြောင့် လျှို့ချန်းတစ်ယောက် သွေးတစ်ပွက်အန်ထွက်လာပြီး အဆီအသည်းများပင် ကွဲထွက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြောင်းလဲမှုကြောင့် လူတိုင်းမှာ မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပေ။ ကျင့်စဉ်အဆင့်အမြင့်ဆုံးဖြစ်သည့် လျှို့ချန်းမှာ တစ်ခဏအတွင်း အလဲထိုးခံလိုက်ရသည်။ သူ့ကို အလဲထိုးသတ်ဖြတ်လိုက်သူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ယီထျန်းယွမ်ပင်ဖြစ်သည်။ အလွန်ငယ်ရွယ်ပုံပေါက်သည့် လူငယ်လေးတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော စွမ်းအားကို ပြသနိုင်ခဲ့သည်။
“ငါ... ငါ...”
“သေစမ်း...”
ယီထျန်းယွမ်က ပြင်းထန်စွာ ခြေထောက်ဖြင့် ထပ်မံနင်းချလိုက်သည်။ “ဒုန်း” ခနဲ အသံမြည်လာပြီး လျှို့ချန်းမှာ မြေကြီးထဲသို့ လုံးဝနစ်ဝင်သွားကာ အသက်ရှူသံမျှပင် မကျန်ရှိတော့ပေ။ ဤရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော စွမ်းအားအောက်တွင် လျှို့ချန်းမှာ မည်သို့မျှ ခံနိုင်ရည်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
“- လျှို့ချန်းကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီးစီးပါပြီ။ အတွေ့အကြုံအမှတ် တစ်ဆယ့်နှစ်သိန်း၊ ဆန်းကြယ်မှတ် လေးထောင်ရှစ်ရာ၊ အပြစ်မှတ် တစ်ထောင် ရရှိပါသည်။ သိုင်းပညာ လျှို့ထူးနင်းခြင်း၊ ရိုင်းပြစွမ်းအား ရရှိပါသည်။ ပစ္စည်း အဆိပ်ဖြေဆေးလုံး၊ လျှို့ထူးခြေသည်း၊ ငါးဆအတွေ့အကြုံဆေးလုံး ရရှိပါသည်။”
အပြစ်မှတ်များမှာ အမှန်ပင် အလွန်မြင့်မားလှသည်။ ဝန်ကြီးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ပိုမိုမြင့်မားလှသည်။ ဝန်ကြီးများသည် လူသတ်မှုနည်းပါးသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ သူတို့၏ လုပ်ရပ်များမှာ ကောင်းကင်ကိုပင် ဆန့်ကျင်လှသည့်အတွက် အပြစ်မှတ်များ မြင့်တက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။
တစ်ခဏအတွင်း လျှို့ချန်းမှာ သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရပြီး ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ဤကဲ့သို့ ထူးကဲသော လူသားတစ်ဦး ရှိနိုင်သည်လား။ ကျင့်စဉ်အဆင့်အမြင့်ဆုံးဖြစ်သည့် လျှို့ချန်းမှာ တစ်ခဏအတွင်း အလဲထိုးခံလိုက်ရသည်မှာ ယီထျန်းယွမ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ သူတို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည်ကို ညွှန်ပြလျက်ရှိသည်။
“အ... အစ်ကိုကြီး...” သူတို့တစ်တွေ ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ အလွန်လေးစားရသည့် အစ်ကိုကြီးဖြစ်သူမှာ ဤမျှလွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။
“မဖြစ်နိုင်ဘူး... ယီညီငယ်ရဲ့ စွမ်းအားက ဒီလောက်သန်မာနေတာလား... လျှို့ထူးညီနောင်သုံးဖော်ရဲ့ အကြီးဆုံးကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ သတ်ပစ်လိုက်နိုင်တယ်ဆိုတော့...”
ထျန်းလျံချန်းတို့မှာ အံ့ဩမှင်တက်မိနေကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ထူးချွန်သူဖြစ်မည်ကို သူတို့သိထားပြီးဖြစ်သည်။ ယခင်က ယုံမင်ငါးမန်းကို လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်မှာ သူ၏ စွမ်းအားမှာ အားနည်းသူမဟုတ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤမျှအထိ သန်မာလှမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့် ၈ ရှိသူတစ်ဦးကို နှစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုက်နိုင်ပြီး စကားတစ်ခွန်းပင် မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။
လျူလုံတို့မှာ ခြေထောက်နှစ်ဖက်လည်း တုန်ယင်လာသည်။ လျှို့ထူးသုံးဖော်ကို ကြောက်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ဤအလွန်ငယ်ရွယ်ပုံပေါက်သည့် လူငယ်လေးမှာ သူတို့ထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုကြောက်စရာကောင်းသည့်သူဖြစ်နေသည်။ လျှို့ချန်းကို လွယ်ကူစွာ အလဲထိုးသတ်ဖြတ်နိုင်သည့် ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ မည်မျှထိ သန်မာနိုင်မည်နည်း။ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်လား။
သူတို့မှာ အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ကို စဉ်းစားလိုက်ရန်ပင် မဝံ့မရဲဖြစ်နေသည်။ အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲပြီး ဖီးနစ်အမွေးကဲ့သို့ ရှားပါးလှသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်ရှိသူများမှာ မနည်းမနောရှိသော်လည်း အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့် ရှိသူများမှာ အလွန်ရှားပါးလှသည်။
ယုံမင်အင်ပါယာကို ကြည့်လျှင် သိနိုင်သည်။ အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်သို့ ဖြတ်ကျော်နိုင်သူများမှာ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးအဆင့် သို့မဟုတ် အရေးပါသော ဝန်ကြီးများဖြစ်ကြသည်။ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ ကျင့်စဉ်အခက်အခဲမှာ အလွန်မြင့်မားလှပြီး ထို့ကြောင့် အဆင့်အတန်းမှာလည်း ကွဲပြားနေသည်။
“နောက်ဆုံးအကြိမ်ပဲ... မင်းတို့ ကိုယ်တိုင်ခုန်ဆင်းပြီး တစ်ခါလှည့်ကူးမလား... ဒါမှမဟုတ် ငါကိုယ်တိုင် ခြေထောက်နဲ့ တစ်ချက်ကန်ပြီး မြစ်ထဲထိုးချပေးရမလား...” ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
လျှို့ဘုန်းတို့မှာ တံတွေးတစ်ချို့ကို မျိုချလိုက်ရသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ ဤမျှထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖိအားအောက်တွင် သူတို့သည် ခုန်ဆင်းရမည်လား၊ မခုန်ဆင်းရဘူးလား။
“မင်း... မင်းက ငါတို့အစ်ကိုကြီးကို သတ်လိုက်တာ... မင်းနဲ့ ငါအသက်နှင့်ရင်းပြီး တိုက်မယ်...” လျှို့ဘုန်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အလျှော့မပေးဘဲ လက်နက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ကာ သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်လာသည်။
သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ လေပြင်းတစ်ခုကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှပြီး အလွန်အမင်း အရှိန်မြှင့်တင်လာကာ လူတိုင်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အရိပ်တစ်ခုသာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။
ယီထျန်းယွမ်က ကြည့်ရန်ပင် အလျှင်မလိုဘဲ ခြေထောက်ကို ပြန်လှည့်ကာ ပြင်းထန်စွာ ကန်ထုတ်လိုက်သည်။
“ဘုန်း”
ထိုအသံနှင့်အတူ လျှို့ဘုန်းမှာ အားပြင်းပြင်းဖြင့် လွင့်ထွက်သွားကာ ယုံမင်မြစ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ကျသွားသည်။
“ဝုန်း...”
လျှို့ဘုန်းမှာ ယုံမင်မြစ်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း နစ်မြုပ်သွားပြီး ထပ်မံပေါ်မလာတော့ပေ။ သူ၏ ထိုကန်ချက်အောက်တွင် သေဆုံးခြင်းမရှိခဲ့လျှင်တောင် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ ဒဏ်ရာပြင်းထန်နေသည့် အခြေအနေတွင် မည်သို့မျှ ပြန်လည်ကူးတက်နိုင်စွမ်းမရှိတော့ဘဲ မြစ်အောက်သို့ တဖြည်းဖြည်း နစ်မြုပ်သွားပြီး ထပ်မံပေါ်မလာတော့ပေ။
“ဒုတိယအစ်ကို... တောက်... မင်းနဲ့ ငါအသက်နှင့်ရင်းပြီး တိုက်မယ်...”
လျှို့ရန်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ အဆတ်မပြတ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။ သူသည် အသက်နှင့်ရင်းပြီး ယီထျန်းယွမ်နှင့် တိုက်ပွဲဆင်ရန် အလုံးအရင်းဖြင့် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။
“အင်း... မင်းတို့ညီအစ်ကိုတွေက တော်တော်သစ္စာရှိတာပဲ... ဒါဆို မင်းလည်း မြစ်ထဲ ဆင်းသွားလိုက်စမ်း...”
ယီထျန်းယွမ်က ခြေထောက်အောက်တွင် သက်ညှာမှုမရှိဘဲ ပိုမိုမြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး လျှို့ရန်ကို ပြင်းထန်စွာ ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် လျှို့ရန်မှာ ယုံမင်မြစ်ထဲသို့ လွင့်ထွက်ကျသွားသည်။
“ဝုန်း...”
နောက်ထပ်လူတစ်ဦး မြစ်ထဲသို့ ကျသွားပြီး ထပ်မံပေါ်မလာတော့ပေ။ ဤယုံမင်မြစ်သည် လူများကို ပေါ်လာစေမည့် မြစ်မဟုတ်ဘဲ လူများကို ဆွဲချရန်သာ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် လူများသည် မြစ်အောက်သို့သာ နစ်မြုပ်သွားပြီး ပေါ်မလာနိုင်ပေ။
တစ်ခဏအတွင်း ရိုင်းစိုင်းလှသည့် လျှို့ထူးသုံးဖော်မှာ ဤသို့ဖြင့် ဖြေရှင်းခံလိုက်ရသည်။
အခန်း (၄၆၉) ပြီးပါပြီ။