မှန်ထဲက အသံ

သူတို့ရှေ့မှ အခြေအနေမှာ အမှန်တကယ် ထူးဆန်းလှသည်။

အကြီးဆုံး ဝမ်းကွဲအစ်ကို သေဆုံးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

အစား၊ သူ တစ်နည်းနည်းဖြင့် မှန်အတွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ မမြင်နိုင်သော တစ္ဆေ သူ၏ နေရာကို ယူခဲ့ပြီး လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

တကယ်လို့ ယန်ကျန့် တစ္ဆေ၏ ဟန်ဆောင်မှု အသေးစိတ်အချက်များကို သတိပြုမိလောက်အောင် အသေးစိတ်မကျခဲ့လျှင်၊ ၎င်း သူတို့ကို အောင်မြင်စွာ လှည့်စားခဲ့ပြီး မြောင်ရှောင်ဆန်းကို ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်လောက်သည်။

အဲ့ဒါ ဖြစ်ပျက်သွားသည်နှင့်၊ ၎င်း ဖြစ်ပေါ်စေမည့် ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်သော တုံ့ပြန်မှုများမှာ ယန်ကျန့် စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် မစတင်နိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ ဤဖြစ်ရပ်မှတဆင့်၊ ယန်ကျန့် တစ္ဆေ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာအဆင့် အလွန်အမင်း မြင့်မားခြင်း မရှိကြောင်း ကောက်ချက်ချနိုင်သည်။

၎င်း အသေးငယ်ဆုံး ဆွပေးမှုတွင် ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်မည့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တစ္ဆေအမျိုးအစား မဟုတ်ပေ။

မဟုတ်လျှင်၊ အကြီးဆုံး ဝမ်းကွဲအစ်ကို အခုအချိန်မှာ သေဆုံးနှင့်နေလောက်ပြီ။

"ယန်… ယန်ကျန့်၊ ငါတို့ အခု ဘာလုပ်ရမလဲ။" ကျောက်လေ မေးလိုက်ပြီး၊ သူ၏ အသံ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်ယင်နေသည်။

ယခင်က သူတို့ တစ္ဆေဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားနေသလား မသေချာခဲ့စဉ်က သူတို့ ဤမျှ ထိတ်လန့်တကြား မဖြစ်ခဲ့ကြပေ။

သို့သော် အခု သူတို့ တစ္ဆေတစ်ကောင် သူတို့ကို လိုက်ပါနေကြောင်း သေချာသွားသည့်အတွက် သူတို့ ဘယ်လို တည်ငြိမ်နေနိုင်မည်နည်း။

ယန်ကျန့် သူ၏ ရှေ့မှ မှန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်၊ "ခုလောလောဆယ် ထိတ်လန့်မနေနဲ့ဦး။ ဒီတစ္ဆေ ငါတို့ စားသောက်ဆိုင်မှာ ရှိနေစဉ်ကတည်းက ရှိနေခဲ့ပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ နာရီအနည်းငယ်အတွင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ မသတ်ခဲ့တဲ့အတွက်၊ အဲ့ဒါက သူ့အပေါ် ချည်နှောင်ထားတဲ့ ကန့်သတ်ချက် တစ်မျိုးမျိုး ဒါမှမဟုတ် အထူး အခြေအနေ တစ်ခုခု ရှိနေတယ်လို့ ဆိုလိုတယ်။ ဒါကြောင့်၊ လောလောဆယ်တော့၊ ငါတို့ ဘေးကင်းတယ်။"

"အခုလောလောဆယ်၊ ငါ သိချင်တာက ဒီတစ္ဆေ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို မှန်အတွင်းထဲသို့ ဘယ်လို ဆွဲသွင်းနိုင်ခဲ့သလဲ ဆိုတာပဲ။"

"နင် ထင်တာ တစ္ဆေက တကယ်တော့ မှန်ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နိုင်မလား။" ဝမ်ရှန်းရှန်းက အနည်းငယ် အေးစက်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး၊ မှန်က အဆင်ပြေတယ်။ အဲ့ဒါက သာမန် မှန်တစ်ချပ် သက်သက်ပဲ။ ပြဿနာက တစ္ဆေမှာ တည်ရှိနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေ အစောပိုင်းက သူ့ကိုယ်သူ ပြသပြီးနောက်၊ အဲ့ဒါ နောက်တစ်ကြိမ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ ငါ သူ့ရဲ့ လက္ခဏာတွေကို အပြည့်အဝ မသိရှိသေးဘူး။ ပို နားလည်ဖို့၊ ငါတို့ ရှန့်ကွမ်းယွန်ကို မေးမြန်းဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။"

"ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ထောက်ရှုလျက်၊ သူ အစောပိုင်းက အိမ်သာ သွားခဲ့စဉ် အဲ့ဒီ မမြင်နိုင်တဲ့ တစ္ဆေနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရမှာ သေချာတယ်။"

"ဒါကြောင့်၊ ငါတို့ သူ့ကို မေးခွန်းအချို့ မေးဖို့ လိုအပ်တယ်။ တစ္ဆေကို နားလည်ခြင်းအားဖြင့်သာ ငါတို့ ဒီအခြေအနေကို ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မယ်။"

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ္ဆေများကို သတ်ဖြတ်၍ မရနိုင်သောကြောင့်တည်း။

ထို့ကြောင့်၊ တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် ကြုံတွေ့သည့်အခါ၊ ပထမဆုံး အတွေးမှာ တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတွင် ပါဝင်ရန် မဖြစ်သင့်ပေ။

ဦးစားပေးမှာ မိမိကိုယ်ပိုင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရေးကို သေချာစေရန်နှင့် တစ္ဆေနှင့် တိုက်ရိုက် ထိတွေ့မှုကို ရှောင်ရှားရန် ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေများ မသေနိုင်၊ သို့သော် လူများ သေနိုင်သည်။

ယန်ကျန့်ကဲ့သို့သော တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းကျောင်းထားသူပင်လျှင်၊ တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ပေါ့ဆရန် မရဲပေ။

"ဒါပေမဲ့ သူ့ဖုန်း ကျကွဲသွားပြီ၊ ဒါကြောင့် ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်သွားပြီ။ စကားပြောဖို့ အဆင်မပြေဘူး။ ငါတို့ စာရေးပြီး ပြောရလိမ့်မယ်။ ဘယ်သူ့ဆီမှာ ဘောပင်နဲ့ စက္ကူ ရှိလဲ။ မရှိဘူးဆိုရင်၊ တစ်စုံတစ်ယောက် သွားဝယ်ဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်၊" ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

"မရှိဘူး။"

"ငါ စာမလေ့လာဘူး။ ဘာလို့ ငါ အဲ့ဒီအရာတွေကို သယ်ဆောင်ထားရမှာလဲ။" ကျန်းဝေ ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ရှန်းရှန်းလည်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဘယ်သူက သွားဝယ်မှာလဲ။ ဒါမှမဟုတ် ဖြစ်နိုင်တာက ငါတို့ အောက်ထပ်က ဧည့်ကြိုကောင်တာကနေ နည်းနည်း ငှားလို့ရနိုင်တယ်။" ယန်ကျန့် အကြံပြုလိုက်သည်။

"အစ်ကိုယန်၊ ငါတို့ အခု ထိတ်လန့်စရာ ရုပ်ရှင်တစ်ကား အလယ်မှာ ရောက်နေတာ။ တစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားခြင်းက ငါတို့ကို အသတ်ခံရစေနိုင်တယ်။ အတူတူပဲ နေကြရအောင်။ အဲ့ဒါ အလုံခြုံဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ၊" ကျန်းဝေ ပြောလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ခေါင်းကို ပြင်းထန်စွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါဆို ငါ သွားမယ်။ မင်းတို့အားလုံး ဒီမှာ စောင့်နေ။"

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်လို့ မင်း ထွက်သွားခဲ့ရင်၊ ငါတို့ တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေဦးမှာပဲ။ အတူတကွ ချည်နှောင်ထားတဲ့ အားနည်းသူများ အစုအဝေးက အားနည်းသူများ ဖြစ်နေဆဲပဲ။ တကယ်လို့ ငါတို့ တစ္ဆေတစ်ကောင်နဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရင်၊ ငါတို့ ပြီးပြီပဲ၊" ကျန်းဝေ ချက်ချင်း ကန့်ကွက်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ငါတို့အားလုံး အတူတူ သွားကြရအောင်၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ရှန်းရှန်း အကြံပြုလိုက်သည်၊ "ငါတို့ သွားဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး။ ငါတို့ မှန်ပေါ်မှာ ရေနဲ့ ရေးလိုက်ရုံပဲလေ။ သူ နားလည်သင့်ပါတယ်။"

"အဲ့ဒါ အကြံကောင်းပဲ၊" ကျောက်လေ လျင်မြန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဘယ်သူမှ ထွက်ခွာသွားရန် မရဲပေ။

သူတို့အားလုံး အတူတကွ ကပ်နေကြသည်၊ အထူးသဖြင့် ယန်ကျန့် ပတ်ပတ်လည်တွင်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ သူနှင့်အတူ ရှိနေလျှင် အနည်းငယ် ပို လုံခြုံသည်ဟု ခံစားရသောကြောင့်တည်း။

"ကျန်းဝေ၊ မင်း သွားရေး။ ငါ ပြောပေးမယ်၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလို့ ကျွန်တော်လဲ။ အစ်ကိုယန်၊ ကျွန်တော် မလုပ်နိုင်ဘူး။ ကျွန်တော့် လက်ချောင်းတွေကို ကြည့်ပါ။ ကျွန်တော် မနေ့က ကြက် (ဂိမ်း) အရမ်းများများ ကစားခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့် လက်ချောင်းတွေ ကြွက်တက်နေတုန်းပဲ။ ကျွန်တော် သူတို့ကို မလှုပ်ရှားနိုင်ဘူး။ သိပ် နာကျင်တာပဲ။ ကျွန်တော် ဆေးရုံ သွားဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ ထင်တယ်။ ကျွန်တော် မသန်စွမ်း ဖြစ်သွားဖို့ သိပ် ငယ်လွန်းသေးတယ်၊" ကျန်းဝေ ပြောလိုက်ပြီး၊ သူ၏ လက်ကို ချဲ့ကားထားသော နာကျင်မှုဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

"ကျောက်လေရော။" ယန်ကျန့် သူ့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

ကျောက်လေ ရုတ်တရက် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ "အစ်ကိုယန်၊ ကျွန်တော့် ရင်ဘတ် တင်းကြပ်နေသလို ခံစားရတယ်။ ကျွန်တော် အသက်ရှူလို့မရဘူး။ ကျွန်တော် သတိလစ်တော့မယ်လို့ ထင်တယ်။ ကျွန်တော် အသက်ရှူကျပ်နေသလို ခံစားရတယ်။ အဲ့ဒါ အရက်အဆိပ်သင့်ခြင်း ဖြစ်ရမယ်။ အစောပိုင်းက ဘီယာ မကောင်းခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။"

သူ စကားပြောရင်း၊ သူ နံရံတစ်လျှောက် လျှောကျသွားပြီး၊ ပြိုလဲဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

"ခွေးမသားတွေ၊ မင်းတို့အားလုံး မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေပြီ။ တကယ်လို့ မင်းတို့ နောက်မှ တစ္ဆေတစ်ကောင်နဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရင်၊ အကူအညီအတွက် ငါ့ဆီ လာမတောင်းနဲ့။ ငါ မင်းတို့ကို မသိဘူး၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ၊ ကျန်းဝေ ရုတ်တရက် ရယ်လိုက်သည်။ "ယန်ကျန့်၊ ငါ ခုမှ သတိရတယ်။ ငါ့ ညာလက် ကြွက်တက်နေပေမယ့်၊ ငါ့ ဘယ်လက်က အဆင်ပြေတယ်။ ငါ ငါ့ ဘယ်လက်နဲ့ ရေးနိုင်တယ်။ အဲ့ဒါ လုံးဝ ပြဿနာ မရှိပါဘူး။ ကြည့်လေ၊ ငါ့ ဘယ်လက်က သိပ် ပျော့ပြောင်းတာပဲ။ စာရေးတာက ပြဿနာ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

တကယ်လို့ ယန်ကျန့် သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးတော့မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်၊ ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မှာလဲ။

"ကျွန်တော်လည်း ရုတ်တရက် နည်းနည်း ပို ကောင်းလာသလို ခံစားရတယ်။ ကျွန်တော့် အရက်အဆိပ်သင့်ခြင်းက အဲ့ဒီလောက် မဆိုးပါဘူး။ ကျွန်တော် စီမံခန့်ခွဲနိုင်မယ်လို့ ထင်တယ်၊" ကျောက်လေ ပြောလိုက်ပြီး၊ မတ်တပ်ရပ်ရန် ရုန်းကန်နေကာ၊ အားနည်းဟန်ဆောင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်၊ "မင်းလက် ကြွက်မတက်နေမှတော့၊ ကျန်းဝေ၊ မင်း ရေးရလိမ့်မယ်။"

"အစ်ကို၊ ဘာလို့ ကျွန်တော် ထပ်ဖြစ်ရတာလဲ။"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ္ဆေ မင်းကို လိုက်ပါနေတယ်လို့ ငါ သံသယဝင်လို့ပဲ။"

ယန်ကျန့် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်၊ "မင်း အစောပိုင်းက မင်း မှန်နဲ့ တစ်ညလုံး ကျောက်-စက္ကူ-ကတ်ကြေး ကစားခဲ့တယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။"

"အခု ရှန့်ကွမ်းယွန် မှန်အတွင်းထဲကို ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ။ အဲ့ဒါ သိပ် တိုက်ဆိုင်လွန်းတယ်။ ဒါကြောင့်၊ မင်းက အသံသယအဖြစ်ဖွယ် အကောင်းဆုံးပဲ။ တကယ်လို့ မင်း ရှေ့မတိုးထွက်ခဲ့ရင်၊ ဘယ်သူက တိုးထွက်မှာလဲ။ မင်းရဲ့ အရှုပ်အရှင်းကို ရှင်းလင်းဖို့ တခြားသူတွေကို မင်း မျှော်လင့်လို့မရဘူး။ ဒါ့အပြင်၊ ငါ အဲ့ဒါကို မလုပ်နိုင်ဘူး။ ငါ နိုးကြားနေဖို့ လိုအပ်ပြီး အာရုံပျံ့လွင့်ဖို့ မတတ်နိုင်ဘူး။"

ကျန်းဝေ ဆိုးရွားစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "အဲ့ဒါ အန္တရာယ်များလား။"

"ငါ မသိဘူး။ ဖြစ်နိုင်တာက များတယ်၊ ဖြစ်နိုင်တာက မများဘူး။ ဒါမှမဟုတ် မင်း စက္ကူနဲ့ ဘောပင်အချို့ သွားယူနိုင်တယ်၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့အားလုံး အတူတူ သွားကြရအောင်။ အဲ့ဒါ အလုံခြုံဆုံး နည်းလမ်းလို့ ငါ ထင်တယ်။ အဲ့ဒါ အချိန်အကြာကြီး ကြာမှာ မဟုတ်ဘူး၊" ကျန်းဝေ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်၏ ပါးစပ် တွန့်သွားသည်။ "တကယ်လို့ မင်း ဒီလို ဆက်လုပ်နေရင်၊ ငါ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ထိုးပစ်တော့မယ်။ မင်းတို့အားလုံး သိပ် ဆုံးဖြတ်ချက် မပြတ်သားကြဘူး။ တကယ်လို့ တစ္ဆေ မင်းတို့ကို တကယ် သတ်ချင်ခဲ့ရင်၊ မင်းတို့အားလုံး အနည်းဆုံး သုံးကြိမ် သေနှင့်နေလောက်ပြီ။"

"ကျွန်မ ရေးမယ်။ ကျွန်မ ကျွန်မရဲ့ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုကို ဒီမှာ တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့လို့မဖြစ်ဘူး။"

မြောင်ရှောင်ဆန်း သူမ၏ မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ အသံ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်ယင်နေသည်။

"သေသေချာချာ စဉ်းစားပါ။ မှန်ကိုယ်တိုင်က ပြဿနာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေက အဲ့ဒါနဲ့ သေချာပေါက် ဆက်နွယ်နေတယ်။ အန္တရာယ်အချို့ ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်ပြီး၊ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

သူ မြောင်ရှောင်ဆန်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဤမျှ သတ္တိ ပြသလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒီကိစ္စ ကျွန်မရဲ့ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုကို ကျွန်မကြောင့် ဖြစ်ခဲ့ရတာ။ တကယ်လို့ ကျွန်မ သူ့ကို စုဝေးပွဲ လာဖို့ မတောင်းဆိုခဲ့ရင်၊ သူ ဒီအခြေအနေထဲကို ရောက်ရှိခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ တကယ်လို့ ငါတို့ ထွက်သွားပြီး ပြန်လာခဲ့ရင်၊ သူ မှန်ထဲမှာ ရှိနေဦးမှာလား မသေချာဘူး။ တကယ်လို့ ငါတို့ မရှိတဲ့အချိန်အတွင်း တစ်ခုခု ဖြစ်သွားခဲ့ရင်ရော။" မြောင်ရှောင်ဆန်း အရေးတကြီး ပြောလိုက်သည်။

သူမနှင့် ရှန့်ကွမ်းယွန်တို့ ဆွေမျိုးများ ဖြစ်ကြပြီး၊ သူမ၏ ကြောက်ရွံ့မှု ရှိနေသော်လည်း၊ သူမ သူ့ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဂရုစိုက်သည်။

ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်၊ "မင်း ဆုံးဖြတ်ပြီးမှတော့၊ စလိုက်ကြရအောင်။ တကယ်လို့ တစ်ခုခု ဖြစ်လာခဲ့ရင်၊ မင်း ဘေးကင်းလုံခြုံကြောင်း ငါ သေချာအောင် လုပ်ပေးမယ်။"

သူ၏ တစ္ဆေနယ်မြေ တစ်ခဏအတွင်း အသက်သွင်းနိုင်သည်။

၎င်း ဖွင့်လိုက်သည်နှင့်၊ သူ လူတိုင်းကို တစ်စက္ကန့်အတွင်း ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်သည်။

ဒါကြောင့်၊ သူ နိုးကြားနေပြီး ဘာမှ မှားယွင်းမသွားကြောင်း သေချာစေရမည်။

"ကောင်းပြီ၊" မြောင်ရှောင်ဆန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ရှန့်ကွမ်းယွန်ကို သူ အိမ်သာထဲမှာ ထူးဆန်းတာ တစ်ခုခု တွေ့ခဲ့သလား မေးလိုက်၊" ယန်ကျန့် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

မြောင်ရှောင်ဆန်း ချက်ချင်း သူမ၏ လက်ချောင်းကို ရေထဲ နှစ်လိုက်ပြီး မှန်ပေါ်တွင် ရေးလိုက်သည်: "ဝမ်းကွဲအစ်ကို၊ မကြောက်ပါနဲ့။ ယန်ကျန့် ဒါကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာတွေ့လိမ့်မယ်။ သူ ခင်ဗျားကို မေးခွန်းအချို့ မေးစရာ ရှိတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ ဖုန်း ကျကွဲသွားတဲ့အတွက်၊ ငါတို့ ဒီနည်းလမ်းနဲ့ ဆက်သွယ်ပြောဆိုရလိမ့်မယ်။"

မှန်၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ရှန့်ကွမ်းယွန် လုံးဝ စိတ်သောကရောက်နေပုံရသည်။

သူ မှန်ရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး၊ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေကာ၊ ၎င်းကို ထုနှက်ရင်း၊ ထွက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

သို့သော် အသုံးမဝင်ပေ။

သူ ပိတ်မိနေသည်၊ လှောင်အိမ်တစ်ခုအတွင်း၌ကဲ့သို့၊ လွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်း မရှိဘဲ။

မြောင်ရှောင်ဆန်း၏ စကားများ သူ့ကို မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

သူ လျင်မြန်စွာ သူ၏ ဘက်မှ မှန်ပေါ်တွင် ရေးလိုက်သည်: "ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ကူညီပါ!"

"ယန်ကျန့် သိချင်တာက ခင်ဗျား အစောပိုင်းက အိမ်သာထဲမှာ ထူးဆန်းတာ တစ်ခုခု တွေ့ခဲ့သလား ဆိုတာပါ၊" မြောင်ရှောင်ဆန်း လျင်မြန်စွာ ရေးလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ လက်ရေး ရှုပ်ပွနေသော်လည်း ဖတ်၍ရနိုင်သေးသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော် မျက်နှာပဲ သစ်နေခဲ့တာ။"

"ယန်ကျန့်၊ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။" မြောင်ရှောင်ဆန်း သူ့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ဆက်ပြောသည်၊ "သူ မှန်အတွင်းထဲကို ဘယ်လို ရောက်ရှိသွားခဲ့သလဲ သူ့ကို မေးလိုက်။"

မြောင်ရှောင်ဆန်း ထပ်မံ ရေးလိုက်သည်: "ဝမ်းကွဲအစ်ကို၊ မှန်အတွင်းထဲကို ဘယ်လို ရောက်သွားခဲ့တာလဲ။"

ရှန့်ကွမ်းယွန် အလျင်စလို ပြန်ဖြေသည်: "မသိဘူး။ ငါ ဘာလုပ်သင့်လဲ။ ငါထွက်ချင်တယ်။ ငါဒီနေရာကနေ ထွက်သွားချင်တယ်။ ငါ ဒီမှာ ထာဝရ ပိတ်မိနေတော့မှာလား။"

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"သူ့ကို စိတ်တည်ငြိမ်အောင် ပြောလိုက်၊" ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ရှန့်ကွမ်းယွန်၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေ ဆိုးရွားလှသည်။

သူ စိတ်ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး၊ အသုံးဝင်သော အဖြေများ ရရှိရန် ခက်ခဲစေသည်။

"ဝမ်းကွဲအစ်ကို၊ စိတ်ငြိမ်ငြိမ်ထား။ တကယ်လို့ ဒီလို ဖြစ်နေခဲ့ရင်၊ ယန်ကျန့် နင့်ကို ကူညီနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သေသေချာချာ စဉ်းစားပါ။ အိမ်သာထဲမှာ ထူးဆန်းတာ တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့သလား။" မြောင်ရှောင်ဆန်း ထပ်မံ ရေးလိုက်သည်။

"ငါ မသိဘူး။ ငါ တကယ် မသိဘူး။ ငါမျက်နှာပဲ သစ်နေခဲ့တာ။ ငါမှန်အတွင်းထဲကို ဘယ်အချိန် ရောက်ရှိသွားခဲ့လဲဆိုတာတောင် သတိမထားမိလိုက်ဘူး။"

ရှန့်ကွမ်းယွန် သူ ရေးရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်: "ယန်ကျန့်ကို ငါ့ကို ကယ်တင်ဖို့ ပြောပါ။ မသေချင်ဘူး။ ဒီနေရာမှာ မသေချင်ဘူး။"

"ဒီအခြေအနေမှာ၊ သူ စိတ်တည်ငြိမ်မသွားမချင်း၊ အသုံးဝင်တဲ့ သဲလွန်စတွေ ရရှိဖို့ ခက်ခဲတယ်၊" ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "မြောင်ရှောင်ဆန်း၊ မင်းရဲ့ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုကို လောလောဆယ် နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်ပါ။ ငါတို့ မေးခွန်းတွေကို ခဏ ရပ်ထားလိုက်မယ်။"

ဘာ အသေးစိတ်အချက်အလက်မှ ပြန်မမှတ်မိနိုင်ဘဲ သို့မဟုတ် အသုံးဝင်သော သတင်းအချက်အလက် မပေးနိုင်ဘဲ၊ နောက်ထပ် မေးခွန်းများ မေးမြန်းခြင်းက အဓိပ္ပာယ်မဲ့ပေလိမ့်မည်။

မြောင်ရှောင်ဆန်း သူ့ကို နှစ်သိမ့်သော စကားလုံးများ ဆက်လက် ရေးသားရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ရှန့်ကွမ်းယွန် ရုတ်တရက် သူ၏ ဘက်မှ မှန်ပေါ်တွင် ရေးလိုက်သည်: "ကျွန်တော် တစ်စုံတစ်ယောက် အိမ်သာဆီ လာနေသံ ကြားတယ်လို့ ထင်တယ်။ အဲ့ဒါ အကူအညီလား။ ခင်ဗျားတို့ ရဲကို ဖုန်းဆက်ခဲ့သလား။ ကျေးဇူးပြုပြီး၊ သူတို့ကို ကျွန်တော့်ကို ကယ်တင်စေပါ။"

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ၊ မြောင်ရှောင်ဆန်း၏ လက် တောင့်တင်းသွားသည်။

သူမ အလိုအလျောက် မှန်မှ ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ မျက်လုံးများ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။

အခြားသူများလည်း သူတို့၏ ကျောရိုးကို အေးစက်မှုတစ်ခု လျှောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူတို့အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ယန်ကျန့်ပင်လျှင် နက်ရှိုင်းစွာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး၊ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်၊ သူတို့ဘက်မှ၊ ဘယ်သူမှ အိမ်သာဆီသို့ လာနေခြင်း မရှိသောကြောင့်တည်း။

တကယ်လို့ တစ်စုံတစ်ယောက် လာနေခဲ့ရင်တောင်၊ မှန်အတွင်း၌ ပိတ်မိနေသော ရှန့်ကွမ်းယွန်၊ ၎င်းကို မကြားသင့်ပေ။

တစ်ခုတည်းသော ရှင်းလင်းချက်မှာ အသံ မှန်အတွင်းထဲမှ လာနေခြင်း ဖြစ်သည်။