← Chapters

ဆူပွက်သွေးကွဲခြင်း။ အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ရှစ်ဟန်ရှန်။(၂)

Vol. 6 Ch. 80

ဆူပွက်သွေးကွဲခြင်း။ အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ရှစ်ဟန်ရှန်။(၂)

Vol. 6 Ch. 80

ရိုးသားသောမျက်နှာဖြင့် စူးချန်ခုန်းက ဆိုလေ၏။ "ကျွန်တော် ဒီဆေးကို လိုချင်တာက ဘယ်သူ့ကိုမှ ထိခိုက်စေဖို့ မဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခုခံကာကွယ်ဖို့အတွက် လိုလို့ပါ။ သိုင်းလောကက အန္တရာယ်တွေ ပြည့်နှက်နေပြီး ဆေးကို သမားတော်ဟွားရှန် ကိုယ်တိုင်လုပ်စရာ မလိုအပ်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်ကို ဆေးညွှန်းသာ ပေးလိုက်ပါ။”

စူးချန်ခုန်းက စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆိုလေ၏။ စူးချန်ခုန်းအပေါ် သူနဲ့ သူ့တပည့်တို့က ကျေးဇူးကြွေးတင်နေတဲ့အတွက် သမားတော်ဟွားရှန်က သက်ပြင်းချပြီး နောက်ဆုံးမှာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ… ဆူပွက်သွေးကွဲခြင်း ဆေးချက်နည်းကို ဆရာဝမ်ကို ပေးလိုက်ပါ့မယ်။ ကတိပေးထားတဲ့အတိုင်း အပြစ်မဲ့သူတွေကို အန္တရာယ်ပြုဖို့ မသုံးမိပါစေနဲ့။”

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" သမားတော်ဟွားရှန်က သဘောတူတာကိုမြင်တော့ စူးချန်ခုန်းက ဝမ်းသာအားရနှင့် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် အချိန်ဆွဲမနေဘဲ သမားတော်ဟွားရှန်သည် သူနှင့်အတူ ယူဆောင်လာသော စာရွက်နှင့် စုတ်တံကို ထုတ်ကာ ရေးတော့သည်။

နာရီဝက်ခန့်ကြာပြီးနောက် သမားတော်ဟွားရှန်က စူးချန်ခုန်းအား ဆေးဖက်ဆိုင်ရာ ချက်နည်းကို ပေးအပ်ပြီး သတိပေးလိုက်သည်။ "ဒီဆူပွက်သွေးကွဲခြင်းဆေးချက်နည်းက ကျွန်တော့်ဆီ အမှတ်မထင်ဘဲ ရောက်လာတာ။ အဲ့တာက ဆူပွက်နေတဲ့ ရေတွေလိုပဲ သွေးတွေကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် စီးဆင်းစေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို ပိုလျှံစေနိုင်တယ်။ အထူးသဖြင့် အဆိပ်သင့်ပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှုပ်ရှားရင် သူတို့ရဲ့ သွေးကြောတွေတောင် ကွဲထွက်သွားနိုင်တယ်..."

"အမ်.. နားလည်ပါပြီ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သမားတော်ဟွားရှန်!"

စူးချန်ခုန်းသည် သတိပေးစကားကို ကြားသောအခါ လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စာရွက်ကို သေချာ သိမ်းထားလိုက်သည်။

ချီသွေးနယ်ပယ်ရှိ ကိုယ်ခံပညာရှင်များသည် ချီစွမ်းအင်နှင့် သွေးအားကောင်းပြီး ဤဆူပွက်သွေးကွဲခြင်း ဆေးသည် သွေးကို အဆိပ်သင့်စေရန် အထူးရည်ရွယ်ထားသည်။ ချီသွေးနယ်ပယ်ရှိ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးပင်လျှင် ထိုအဆိပ်ခတ်မိပါက သေစေနိုင်မည့်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

"သမားတော်ဟွားရှန်၊ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဂရုစိုက်ပါ။ သိုင်းလောက ခရီးလမ်းတွေက ရှည်လျားပါတယ်။"

ဆေးညွှန်းကို လုံခြုံအောင် သိမ်းပြီးနောက် စူးချန်ခုန်း ဆက်မနေတော့ပါ။ သမားတော်ဟွားရှန်ကို ဂရုစိုက်ဖို့ ပြောပြီးနောက် နောက်လှည့်ကာ ထွက်သွားတော့သည်။

စူးချန်ခုန်း ထွက်ခွာသွားပုံကိုကြည့်ရင်း သမားတော်ဟွားရှန်က အတွေးထဲ နှစ်ဝင်နေပုံရသည်။

“ဆရာ… ဘာဖြစ်လို့လဲ” သူ့ဘေးနားက လူငယ်လေးက ဇဝေဇဝါနှင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ဆရာဝမ်နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ ခံစားချက်ကို ငါ ခံစားလိုက်ရလို့ပါ။” သမားတော်ဟွားရှန်သည် ခေါင်းယမ်းကာ သူဘာကြောင့် ဒီလိုခံစားချက်မျိုး ခံစားလာရသည်ကိုလည်း အံ့သြနေမိသည်။

“သွားကြစို့၊ ငါတို့က ရေနက်ရွာကို ညမမှောင်ခင် ရောက်ဖို့ လိုတယ်။” သမားတော်ဟွားရှန်သည် သူ့အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး ကိုယ်လူချောလေးနှင့်အတူ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

ဤပြတ်သားသော ဆရာဝမ်က သံနက်အိမ်တော်တွင် သူနှင့်အတူ ဝူချင်းရှီကို ဝီရိယရှိရှိ သင်ယူခဲ့သည့် လူငယ်လေးဖြစ်သည်ကိုတော့ သမားတော်ဟွာရှန်းသည် လုံးဝမသိခဲ့ပေ။

ဆေးဝယ်ရန် ဂျင်ဆင်းအိမ်တော်သို့ လာရာမှ သမားတော်ဟွားရှန်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရခြင်းသည် စူးချန်ခုန်းအတွက်တော့ ကျေးဇူးကို ပြန်လည်ပေးဆပ်နိုင်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်။

သမားတော်ဟွားရှန်သည် လွန်ခဲ့သည့်နှစ်များကဲ့သို့ပင် ဖျားနာသူများကို ကုသရန် လှည့်လည်သွားလာခဲ့ပြီး စူးချန်ခုန်းက သူ၏မူလဆန္ဒအတိုင်း အထွတ်အထိပ်သို့တက်ကာ မိမိကိုယ်ကို အားဖြည့်ရင်း မည်သူမျှ မဖြစ်နိုင်လောက်သည့် အမတလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းနေခဲ့သည်။

သံနက်အိမ်တော်ကို ပြန်ရောက်တော့ စူးချန်ခုန်းဟာ ပုံမှန်အတိုင်း သူ့ရဲ့လက်သီးသိုင်းနဲ့ ဓားသိုင်းကို လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စူးချန်ခုန်းသည် သူရရှိထားသော ဆူပွက်သွေးလွှင့်စင်ခြင်းစာရွက်ကို လေ့လာခဲ့သည်။

"ဒီမှာပါတဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို... ငါ ဂျင်ဆင်းအိမ်တော်ကိုသွားပြီး လျိုဖုန်းကို ကူဝယ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုနိုင်တယ်။ သူတို့ တကယ်မဝယ်နိုင်ရင် တစ္ဆေဈေးကွက်မှာ ရနိုင်တယ်။"

စူးချန်ခုန်းသည် သမားတော်ဟွာရှန်းထံမှ ရရှိသော ဆူပွက်သွေးကွဲခြင်းဆေးညွှန်းကို လှန်ကြည့်လိုက်သည်။

ဆူပွက်သွေးကွဲခြင်းဆေးက ပြင်းထန်သော အဆိပ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို လိမ်းကျံထားသူများသည် ဆူပွက်နေသောရေကဲ့သို့ သူတို့၏သွေးများ ပွက်ပွက်ဆူလာမည်ဖြစ်ပြီး ချီသွေးနယ်ပယ်ရှိ သိုင်းပညာရှင်ပင်လျှင် ခံနိုင်ရည်မရှိပါ။ ဤအဆင့်၏ရန်သူများနှင့် နောင်လာမည့်ထိတွေ့မှုကို တားဆီးရန်အတွက် စူးချန်ခုန်းသည် ဆူပွက်သွေးကွဲခြင်းအဆိပ်ကို ပြင်ဆင်ရန် အလွန်စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ဆူပွက်သွေးကွဲခြင်းအဆိပ်အတွက် လိုအပ်သော ပါဝင်ပစ္စည်းများမှာ အများစုမှာ အဆိပ်အတောက်ဖြစ်စေသော အရာများဖြစ်ပြီး ထိုပါဝင်ပစ္စည်းများကို စျေးကွက်တွင် မဝယ်ယူနိုင်ပေ။ ၎င်းတို့ကို မှတ်ပုံတင်ရန် လိုအပ်လောက်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် အတော်လေးကို ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

စူးချန်ခုန်းသည် မရောက်တာ အချိန်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သော တစ္ဆေဈေးကွက်ကို တွေးနေမိသည်။ အဲဒီမှာ သူ့ကံကြမ္မာကို စမ်းကြည့်နိုင်ပြီး လိုအပ်တဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေအားလုံးကို စုဆောင်းထားနိုင်လေ၏။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏နေ့ရက်များကို ငြိမ်သက်စွာ ဖြတ်သန်းနေချိန်တွင် ချင်းရွှေမြို့၏ သိုင်းလောကတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေမည့် အဓိကဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ညနေပိုင်းတွင် ဂိုဏ်း၏ဌာနချုပ်ဖြစ်သည့် ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်း အခြေစိုက်စခန်း၌ တစ်ချိန်က ခမ်းနားထည်ဝါသော အဆောက်အအုံများ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ပြည့်နှက်နေသည့် ဤနေရာသည် ယခုအခါ လူသတ်ရန် ကြွေးကြော်သံဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်ကာ သွေးများဖြင့် လွှမ်းခြုံထားလေ၏။

"သူတို့ကို သတ်. ဒီအားနည်းတဲ့ ကောင်တွေကို ချေမှုန်းပစ်။ ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တစ်ဦးစီရဲ့ ဦးခေါင်းက ငွေ ၅၀ တန်ပဲ"

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် မြင်းစီးသူရဲတစ်စုသည် အဆောက်အဦးများကြားတွင် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ အချို့က အကြမ်းပတမ်း အော်ဟစ်နေကြပြီး အချို့က ဝေဒနာကြောင့် မြည်ကြွေးနေကြလေ၏။

"ဖောက်"

ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်းမှ တပည့်ငယ်တစ်ဦးသည် လေထဲသို့ ပျံတက်လာသော လှံဖြင့် ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရပြီး နံရံတွင် ကပ်လျက် ထိုးသတ် ခံလိုက်ရသည်။ သူ၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ စီးကျလာပြီး သူ့မျက်လုံးများတွင် မလိုလားခြင်းနှင့် သေခြင်းတရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်းကို တစ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်နှစ်ကြာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်း သည် ၎င်း၏တပ်ဖွဲ့များကို ဆက်တိုက်စုဆောင်းပြီး တိုးချဲ့ခဲ့သည်။ သူတို့၏ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ရှစ်ဟန်ရှန်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် သူတို့ကို တွန်းလှန်နိုင်မည့်သူ မရှိတော့ပေ။ သူတို့က ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်းကို နေ့စဥ်နှင့်အမျှ အားနည်းသွားအောင် တွန်းပို့နေခဲ့။ ယနေ့တွင် အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်းသည် ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်းကို အပြည့်အဝ ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့သည်။ ရာနှင့်ချီသော စိတ်ဓာတ်မြင့်မားသော မြင်းစီးသူရဲများသည် ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်းကို လွှမ်းမိုးပြီး ပြိုကွဲအောင် တွန်းလှန်ခဲ့ကြသည်။

"ရှောက်အာ၊ ဒီက ထွက်သွား! မင်းအသက်ရှင်နေသရွေ့ နလန်ပြန်ထူဖို့ မျှော်လင့်ချက် အမြဲရှိတယ်။ မင်းသိတဲ့အရပ်မှာ ငါ့မိသားစုရဲ့ စည်းစိမ်တွေကို လွှဲပေးထားပြီးပြီ။ မင်း နလန်ပြန်ထူနိုင်ရမယ်!"

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်း၏နောက်ဘက် ခြံဝင်းအတွင်း၌ နားထင်တွင် ငွေရောင်ရှိပြီး ရှိန်စရာကောင်းလှသည့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် အဖြူရောင် ၀တ်စုံနှင့် ချောမောလှပသော လူငယ်တစ်ဦးကို အရေးတကြီး ညွှန်ကြားနေလေ၏။

ထိုအဖြူရောင်၀တ်စုံနှင့် လူငယ်လေးက ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်ငယ်လေး ပိုင်ရှောက်မှလွဲ၍ အခြားမဟုတ်ပေ။ အနှီလေးစားစရာကောင်းသည့် အဘိုးကြီးမှာ ချင်းရွှေမြို့၊ ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်း၏ ကျော်ကြားခဲ့သော ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ပိုင်ထျန်းဟောက် ဖြစ်သည်။

"အဖေ၊ ကျွန်တော်တို့ သွားမယ်ဆိုရင် အတူတူသွားမယ်လေ။" ပိုင်ရှောက်က သူ့မျက်ရည်များကို မထိန်းနိုင်တော့။

"အော်ငိုမနေနဲ့။ ယောကျာ်းမပီသဘူး! ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါက ဘယ်လိုလုပ် သူရဲဘောကြောင်ပြီး ထွက်ပြေးနိုင်မှာလဲ။ ငါသေရရင်တောင် အဲဒီခွေးကောင် ရှစ်ကျစ်ကျန်းကို ငါနဲ့အတူ ခေါ်သွားမယ်။ မြန်မြန်ထွက်သွားတော့!"

ပိုင်ထျန်းဟောက်က အားမလိုအားမရဖြစ်ကာ ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။ သံမဏိက သံမဖြစ်နိုင်တော့သလို ခံစားရသည်။ ယခုအခြေအနေမှာ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့နေပြီး ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်းသည် သမိုင်းစာမျက်နှာများတွင် ကျရှုံးသွားနိုင်လောက်သော်လည်း သူတစ်ပါး၏ ပါးစပ်ထဲတွင် ရယ်မောစရာအဖြစ် ယုတ်ညံ့သောဘဝတွင် ရှင်သန်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ သူသေရမယ်ဆိုရင်တောင် သိက္ခာရှိရှိ သေလိုက်မည်။

All Chapters