ဆူပွက်သွေးလွှင့်စင်ခြင်း။ အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ရှစ်ဟန်ရှန်။ (၃)

"အဖေ... ဂရုစိုက်ပါ!"

နောက်ဆုံးတွင် ပိုင်ရှောက်သည် မြေကြီးကိုတောင် တုန်လှုပ်စေသော စစ်ပွဲအော်ဟစ်သံများကို ကြားတော့ သူ့မျက်လုံးထောင့်များမှ မျက်ရည်များ စီးကျလျက် တစ်ဘက်လှည့်ကာ ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်း၏ အခြေစိုက်စခန်းမှ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းတစ်ခုရှိသည့် အိမ်နောက်ဘက်ခြံဝင်းရှိ အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

“ကလောက်!”

ပိုင်ရှောက် ထွက်သွားပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သွေးတွေရွှဲနေတဲ့ အရာဝတ္ထုတစ်ခုဟာ ခြံဝင်းတံတိုင်းပေါ်ကို ပျံတက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျလာကာ ကြိမ်ဖန်များစွာ လိမ့်သွားသည်။ ၎င်းက ယောက်ျားတစ်ယောက်၏ ဦးခေါင်းဖြစ်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာဖြင့် သူ့မျက်နှာအနှံ့ သွေးများ စွန်းထင်းနေ၏။

"ယွီရှား"

သူက ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်းရဲ့ ဒုဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ယွီရှားရဲ့ ခေါင်းဆိုတာ ပိုင်ထျန်းဟောက် မှတ်မိသွားသောအခါ သူ့ရဲ့ ပါးစပ်က တွန့်ချိုးသွားလေ၏။ ဒုခေါင်းဆောင် ကွယ်လွန်သွားလေပြီ။ ရန်သူက ဒီနေရာကို ရောက်နေပြီလား။

"ဘုန်း ဘုန်း"

ဘုန်းကနဲအသံများကြားတွင် တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ပိတ်နေသော ခြံတံခါးများကို သံချပ်ကာအဖြူရောင်နှင့် ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းတပည့်နှစ်ယောက်က ဝင်တိုက်မိပြီး ခြံဝင်းထဲသို့ ပြုတ်ကျလာလေ၏။

သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသော ဤကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်း၏တပည့်နှစ်ယောက်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ တစ်ယောက်၏ခမောက်သည် တွန့်လိမ်နေသဖြင့် သူ၏ဦးနှောက်များသည် ကွဲအက်နေသော ခမောက်အကွက်များထဲမှ ထွက်လာပြီး ကျန်တစ်ဦးမှာ ဆင်နင်းခံရသကဲ့သို့ ရင်ကာနှင့် ရင်ဘတ်အပေါက်တွင် အပေါက်ကြီးတစ်ခုရှိနေသည်။

"ဟားဟားဟား။ ပိုင်ထျန်းဟောက်၊ မင်း ငကြောက်လို ထွက်မပြေးတာတော့ ငါတကယ် အထင်ကြီးသွားပြီကွာ!"

အရိုင်းဆန်သော ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောသံကြီးသည် ကျိုးပဲ့နေသော ခြံဝင်းတံခါးကိုဖြတ်၍ လူအုပ်ကြီးထဲသို့ တိုးဝင်လာလေ၏။ သူတို့တစ်ဦးစီသည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုပြီးနောက် ရန်သူများ၏ သွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေကာ အားကောင်းသန်မာသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေလျက်။

ထိုဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောသံကြီးကို ထုတ်လွှင့်ခဲ့သော ခေါင်းဆောင်သည် ဧရာမ လူထွားကြီး တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ အမှန်တော့ သူသည် အလွန်အရပ်ရှည်ကာ နှစ်မီတာမြင့်ပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် တင်းတင်းတောင့်တောင့်ရှိသည်။ ကျားနောက်ကျောနှင့် ဝက်ဝံလိုခါးတို့က အနက်ရောင်ဝတ်စုံအား ဖောင်းကြွစေလေ၏။ သူ၏လက်ချောင်းများက ကလေးလက်မောင်းကဲ့သို့ ကြီးမားကာ လက်မောင်းများက လူတစ်ယောက်၏ ပေါင်လုံးများကဲ့သို့ ထူထဲသည်။

သူသည် နဂါးလို လျှောက်လှမ်းကာ ကျားခြေလှမ်းများဖြင့် ရောက်လာလေ၏။ သူ၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် အားအင်အပြည့် တုနှိုင်းမဲ့ အရောင်အဝါတို့နှင့် ပြည့်နှက်နေကာ သူ၏ တန်ခိုးနှင့် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာတို့ကို တစ်ခါတည်းနှင့် ထုတ်ဖော်ပြသနေလျက်။

တကယ်တော့ ဒါက အမှန်ပါပင်။ ဤဧရာမ လူထွားကြီးသည် ချင်းရွှေမြို့၏ သိုင်းလောကတစ်ခွင်တွင် နာမည်ဆိုးနှင့် ကျော်ကြားနေသော အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ရှစ်ကျစ်ကျန်းမှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပါပေ။

ရှစ်ကျစ်ကျန်းသည် အစောပိုင်း သုံးနှစ်မှ လေးနှစ်ခန့်က ချင်းရွှေမြို့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်းကို တစ်ကိုယ်တည်း တည်ထောင်ခဲ့သည်။ သူသည် ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်းထက် ကျော်လွန်၍ ၎င်း၏စွမ်းအားကို ချဲ့ထွင်ကာ ချင်းရွှေမြို့သိုင်းလောကတွင် နံပါတ်တစ် အရှင်သခင်ဖြစ်လာသည့် အရှိန်ဖြင့် သူကိုယ်တိုင်ပင် ရဲစွမ်းသတ္တိရှိပြီး သူ့အားတွန်းလှန်နိုင်မည့်သူ မရှိပါပေ။

"ရှစ်ကျစ်ကျန်း၊ မင်းဒီကိုလာရဲတယ်ပေါ့။ ငါကြောက်မယ်လို့ ထင်နေလား။ ဒီနေ့ ငါ မင်းရဲ့ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်မယ်!"

ပိုင်ထျန်းဟောက်၏ မျက်လုံးများသည် အမုန်းတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ သူ ကြိုးကြိုးစားစား တည်ဆောက်ထားတဲ့ ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာ ဒီလူဖြစ်သည်။ အခုတော့ သူ့မှာ လုပ်စရာတစ်ခုတည်းသာ ကျန်တော့သည်။ သူ့ရှေ့က ရှစ်ကျစ်ကျန်းကို သတ်ပစ်ဖို့ပင်။ အတူတူသေရမယ် ဆိုရင်တောင်မှပေါ့။

“အစ်ကို… ဒီလူအိုကြီးက ကိုင်တွယ်ရခက်တယ်။ အတူတူရှင်းရအောင်။” ရှစ်ကျစ်ကျန်း၏ နောက်တွင် အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်း၏ တတိယ ခေါင်းဆောင် ချန်ကျွမ်းက အသံတိုးတိုးနှင့် ဆိုလေ၏။ သူသည် ပိုင်ထျန်းဟောက်က သေဖို့ပြင်ဆင်ထားကြောင်း သိလေသည်။

သေချင်စိတ်ရှိတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ဟာ အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကတော့ သူ့ကို လူခွဲပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ပါပဲ။

"ငါ ရှစ်ကျစ်ကျန်းဟာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး တုနိုင်းမဲ့တဲ့ မွန်းတည့်ချိန် နေမင်းကြီးလိုပဲ။ ဒီကောင် အနိုင်ယူမှာကို ငါဘာလို့ ကြောက်နေရမှာလဲ။ ကျန်တဲ့သူတွေ ခြံပြင်ကို ထွက်။ သူ့ခေါင်းကို ငါကိုယ်တိုင် လိမ်ချိုးပစ်ချင်တယ်။"

သို့သော် ရှစ်ကျစ်ကျန်းက ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။ ပိုင်ထျန်းဟောက်၏မျက်နှာထက်တွင် သူသည် အားနည်းသောကြောင့် သူများနှင့်ပေါင်းကာ အနိုင်ကျင့်သည့်ပုံနှင့် အထင်သေးမှာစိုးသောကြောင့် ပိုင်ထျန်းဟောက်ကို သူတစ်ယောက်တည်း အနိုင်ယူရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး ချင်းရွှေမြို့၏ သိုင်းလောက၏ ဘုရင်အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း ကြေငြာရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

“ဟုတ်ကဲ့!”

အခြား အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်းမှ သိုင်းသမားများက အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေကြသော်လည်း သူတို့က အမိန့်ကို မဖီဆန်ရဲဘဲ ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြရာ ပိုင်ထျန်းဟောက်နှင့် ရှစ်ကျစ်ကျန်းတို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"လာလေ"

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အော်သံသည် ညအခါ၌ တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ရောက်ရှိလာခြင်းကို ကြေညာလိုက်သည့်နှယ်။ ခြံဝင်းထဲတွင် ချင်းရွှေမြို့၏ ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်နှစ်ဦးသည် ကြည့်ရှုသူများကို မမြင်နိုင်လောက်အောင် အသေအကြေ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

"ဟားဟားဟား။ ပိုင်ထျန်းဟောက်၊ မင်းရဲ့ဓားက မထက်သေးဘဲနဲ့များ ဝံ့ကြွားရဲသေးတယ်ပေါ့။"

ခဏအကြာတွင် သေခါနီး လူတစ်ယောက်၏ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ရှစ်ကျစ်ကျန်း၏ ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောသံနှင့်အတူ ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲ၏ အဆုံးသတ်မှုကို အချက်ပြလိုက်သည်။

ခြံဝင်းက ပျက်ဆီးနေပြီး ကျောက်တုံးများ ကွဲအက်သွားကာ နံရံများက ဝက်ဝံတစ်ကောင် သောင်းကျန်းကာ ကုတ်ခြစ်ထားသကဲ့သို့ ပြိုပျက်နေလေ၏။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော ဓားသွားကျိုးများ ရှိနေပြီး ၎င်းတို့၏ အစွန်းများသည် မချွန်ထက်တော့ပေ။ ရှစ်ကျစ်ကျန်းသည် သွေးတစ်စက်စက် ကျနေပြီး ဒေါသတကြီးနှင့် မယုံနိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေသော ပိုင်ထျန်းဟောက်၏ ဦးခေါင်းကို ကိုင်လျက် ဝံ့ကြွားစွာ မတ်တပ်ရပ်နေသည်။

အနီးကပ်စစ်ဆေးကြည့်ပါက ရှစ်ကျစ်ကျန်း၏ အပေါ်ပိုင်းအဝတ်အစားများသည် အပိုင်းပိုင်း စုတ်ပြဲသွားကာ၊ တြိဂံပြောင်းပြန်ကဲ့သို့ ကြွက်သားများ ဖောင်းကားနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဓားဒဏ်ရာများစွာဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ တစ်ချို့က ဒဏ်ရာဟောင်းများဖြစ်ကာ တစ်ချို့က မကုသခဲ့ရသည့် အမာရွတ်များ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့က သူ၏ ဂုဏ်ယူစရာများပင်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ နတ်ဘုရား ရဲစွမ်းသတ္တိက ကမ္ဘာပေါ်မှာ ပြိုင်ဘက်မရှိ။ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ တန်ခိုးက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေတယ်။" အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်း၏ တပည့်များအားလုံးက စိတ်နှလုံးထဲတွင် စစ်မှန်သော နှစ်သက်သဘောခြင်းများအပြည့်နှင့်။ သူတို့၏ မျက်နှာထက်တွင်လည်း ကြည်ညိုလေးစားမှုနှင့် ရူးသွပ်ခြင်းတို့ဖြင့် တောက်ပနေလျက်။

ပိုင်ထျန်းဟောက်သည် ချင်းရွှေမြို့သိုင်းလောကတွင် ကာလကြာရှည် ကျော်ကြားခဲ့သော ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ဖြစ်သော်လည်း ရှစ်ကျစ်ကျန်းရဲ့ ခေါင်းဖြတ်သတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

"အစ်ကိုကြီးရဲ့ ရင်အုံကြွက်သားတွေက အရမ်းကြီးပြီး တင်းမာနေတာပဲ... ငါတကယ် စုပ်ချင်လိုက်တာ!"

ချန်ကျွမ်းသည် ရှစ်ကျစ်ကျန်း၏ ကြီးမားပြီး ကြံ့ခိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို သံမှိုရိုက်ထားသကဲ့သို့ စွဲစွဲလမ်းလမ်း စိုက်ကြည့်ကာ မနေနိုင်ဘဲ တံတွေးကို မျိုချလိုက်လေ၏။

"တတိယညီလေး!" ရှစ်ဇီကျန်း၏ အကြည့်က သူ့ဘက်သို့ လှည့်လာသည်။

"အာ...ဟုတ်!" ချန်ကျွမ်းက အသိစိတ် ပြန်ဝင်လာပြီး အမြန်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"လူတစ်ချို့ကိုခေါ်ပြီး အဲဒီသေနာလေးတွေကို လိုက်ရှာ။ ပိုင်ထျန်းဟောက်က ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်းရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ အများကြီးကို ရွှေ့ထားတယ်။ အဲ့တာတွေ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ပိုင်ရှောက်ပဲ သိတယ်။"

ရှစ်ကျစ်ကျန်းက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့!”

ချန်ကျွမ်းသည် အမိန့်ကို လက်ခံပြီး သူ့လူများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

"ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်း ပျက်သုဉ်းသွားတော့၊ ငါ ချင်းရွှေမြို့ သိုင်းလောကရဲ့ တစ်ဦးတည်းသောဘုရင် ဖြစ်လာမှာပဲ!"

ရှစ်ကျစ်ကျန်းက သူ့လက်ထဲက ပိုင်ထျန်းဟောက်ရဲ့ ခေါင်းကို ကြည့်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွေက အပြုံးလေးနှင့် ကွေးတက်သွားလေ၏။

သို့သော် မကြာမီတွင် ရှစ်ကျစ်ကျန်း၏ အပြုံးသည် ပို၍ အေးစက်လာကာ "ငါ့ညီတွေကို သတ်ရဲတဲ့ အဲ့ဒီ သောက်သရဲမျက်နှာရဲ့ ခေါင်းကို လိမ်ချိုးပြီး သေးအိုးအဖြစ် သုံးပစ်ဦးမယ်!"

လွန်ခဲ့သောနှစ်လကျော်က အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်း၏ဒုခေါင်းဆောင် ချောင်ဟုန်သည် ထိပ်တန်းအဖွဲ့ဝင်တစ်ဒါဇင်ကျော်နှင့်အတူ တောထဲတွင် ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသောကြောင့် ရှစ်ကျစ်ကျန်းအား ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။

စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအပြီးတွင် ထိုတောအုပ်မှ မိုင်ရာနှင့်ချီဝေးကွာသော မေပယ်လ်မြို့တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သရဲမျက်နှာဟု လူသိများသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကိုယ်ခံပညာရှင်သည် ကြာနက်ဂိုဏ်း၏ တပည့်များကိုသတ်ပစ်ရန် အချိန်ကိုက် ပေါ်လာတတ်ကြောင်း သိခဲ့ရသည်။

ထို့အပြင် သရဲမျက်နှာသည် အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်းနှင့် ရန်ငြိုးရှိပုံရပြီး ကြာနက်ဂိုဏ်း၏တပည့်များကို သတ်ရန် တစ်ချိန်က သူတို့၏ စတုတ္ထခေါင်းဆောင် အယောင်ဆောင်ခဲ့သည်။ ၎င်းက အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်းအတွက် အနည်းငယ် ပြဿနာဖြစ်စေခဲ့သည်။

မေပယ်လ်မြို့ရှိ ကြာနက်ဂိုဏ်း၏ တပည့်များကို သရဲမျက်နှာက ပထမဆုံး သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ထို့နောက် လမ်းတွင် ယွီကျောင်းတို့ကို လိုက်ရှာနေသော ချောင်ဟုန်နှင့် အခြားသူများကို သတ်ခဲ့ရာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ မရှိခဲ့ကြောင်း သေချာလုနီးပါးပင်။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သူသည် သာမန်ရန်သူမဟုတ်သည်မှာ အမှန်ပင်။

"သရဲမျက်နှာ... အမြီးပဲပြပြီး ခေါင်းကိုဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ကြွက်လိုကောင်။ မင်းကို ငါ ဖမ်းမမိပါစေနဲ့လို့ မျှော်လင့်ထား... မဟုတ်ရင်တော့..."

ရှစ်ကျစ်ကျန်းက ထိုသို့ တွေးတောရင်း မုန်းတီးမှုကနေ သွားတွေ ယားယံလာပြီး ရန်သူကို အဆိုးရွားဆုံး ပေးဆပ်စေရမယ်လို့ ကတိပြုလိုက်လေ၏။