သံသားရဲသံချပ်ကာ။ မုန်တိုင်းကျရောက်လာခြင်း။ (၃)

စူးချန်ခုန်းသည် ထူထဲသော ငွေရောင်တိုက်ပွဲဝင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး မျက်လုံးများသာ ပေါ်လွင်နေသည်။

ချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် အတော်အတန် ထူသောကြောင့် အရပ်ရှည်ပြီးသား စူးချန်ခုန်းသည် ပို၍ကြီးမားပုံရပြီး သာမန်လူများက သူ့ရှေ့တွင် ကလေးများကဲ့သို့ သေးငယ်သွားစေသည်။

ထို့အပြင် သူ၏ ဦးခေါင်း၊ ရင်ဘတ်၊ ကျောရိုး၊ လက်ဆစ်၊ ဒူးနှင့် တံတောင်ဆစ်တို့တွင် ပေဝက်ခန့် ရှည်လျားသော သတ္တုအချွန်အတက်များသည် အေးစက်သော အလင်းရောင်ဖြင့် လင်းလက်နေလေ၏။

စူးချန်ခုန်းသည် ထိုနေရာတွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကာ သူ့ကိုကြည့်ရုံဖြင့် ဦးရေပြား တဆတ်ဆတ်တုန်ကာ နှလုံးတုန်သွားစေသည်။ သူဖန်တီးထားသော တိုက်ပွဲသံချပ်ကာသည် သတ်ဖြတ်ရန် အမှန်တကယ် တိုက်ပွဲဝင်ရန် တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ် နှစ်မျိုးလုံးအတွက် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သတ္တု သားရဲရိုင်းတစ်ကောင် သွေးအေး လူသတ်စက်တစ်ခုနှင့် တူလေသည်။

“ချွမ်း”

စူးချန်ခုန်းသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ခါလိုက်ရာ လေးလံသော ခြေသံများက မြေပြင်ပေါ်တွင် ပဲ့တင်ထပ်ကာ ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ပွတ်တိုက်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဝှစ်၊ ဝှစ်၊ ဝှစ်”

ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ကာ စူးချန်ခုန်းသည် သတ္တုသားရဲ ကခုန်နေဟန်တူသော ဝူချင်းရှီကို လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှ လေပြင်းများက ဂူအတွင်းမှ ပေါင်းပင်များကို နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲစေပြီး လေထဲတွင် ဖြတ်သွားသော သတ္တုအချွန်များ၏ အသံကြောင့် မည်သူမျှ အနားတောင် မကပ်နိုင်တော့ပေ။

"တိုက်ပွဲဝင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ တစ်ခုလုံး အလေးချိန် ၁၄၀ ကီလိုဂရမ်ခန့် အလေးချိန်ရှိပြီး ခံနိုင်ရည်ရှိတယ် ... အဲ့တာက ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ အလေးချိန်ကို ဖြန့်ဝေပေးတယ်။ ဝန်က အရမ်းမလေးဘဲ ငါ့အရှိန်နဲ့ ဖျတ်လတ်မှုကို အပြင်းအထန် မထိခိုက်စေဘူး။"

စူးချန်ခုန်းက စမ်းသပ်ပြီးနောက် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

၁၄၀ ကီလိုဂရမ်အလေးချိန်ရှိသော တိုက်ပွဲသံချပ်ကာတစ်ခုလုံးသည် သာမန်လူများကို မလှုပ်မယှက်ဖြစ်စေပြီး နတ်ဘုရားခွန်အားနယ်ပယ်တွင် ကိုယ်ခံပညာဆိုင်ရာ အနုပညာရှင်များကို သေချာပေါက် အကျိုးသက်ရောက်စေမည်ဖြစ်သော်လည်း နတ်ဘုရားရဲစွမ်းသတ္တိနယ်ပယ်တွင် မဟာအောင်မြင်မှု ရရှိထားသူများသာ ၎င်းကို သက်ရောက်မှုမရှိဘဲ ဝတ်ဆင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

“ဒီချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်စုံကို သံသားရဲလို့ အမည်ပေးမယ်။ ပြီးတော့ ငါလည်း ဒီအထဲမှာ နေသားတကျ လှုပ်ရှားဖို့ လိုတယ်။”

စူးချန်ခုန်းသည် တိုက်ပွဲသံချပ်ကာကို သံသားရဲဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။

နောက်ရက်များတွင် သံသားရဲသံချပ်ကာကို ကျင့်သားရစေရန် စူးချန်ခုန်းသည် ဂူထဲတွင် နေ့တိုင်းဝတ်ဆင်ကာ ဝူချင်းရှီကို လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။

ရန်သူများကို သတ်ရန်အတွက် အထူးပြုလုပ်ထားသော အသစ်ဖန်တီးထားသည့် သံသားရဲသံချပ်ကာကြောင့် စူးချန်ခုန်း အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

"ဒီလ နှစ်ရက်အတွင်း တစ္ဆေဈေးကွက် ဖွင့်တော့မှာဆိုတော့ လွဲသွားလို့ မဖြစ်ဘူး!"

စူးချန်ခုန်းသည် တစ္ဆေဈေးကွက်အကြောင်းကို မမေ့ခဲ့ပါ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ချင်းရွှေမြို့ရှိ တစ္ဆေဈေးကွက်ရှိရာ ကျက်တီးတောင်သို့ ခရီးထွက်လာခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် အနီရောင် သရဲမျက်နှာဖုံးကို မ၀တ်ဘဲ မျောက်မျက်နှာဖုံးကို ၀တ်ဆင်ကာ မတူညီသော အသွင်အပြင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ညဘက်တွင် လမင်းကြီးက ထိန်ထိန်သာနေသဖြင့် အလင်းရောင်များ ထွန်းလင်းနေရာ ကျက်တီးတောင်ကို ပို၍ပင် အထီးကျန်ဆန်စေလေ၏။ ထို့အပြင် ရွာပျက်ဟောင်းကြီးမှ မှိန်ပျပျ မီးရောင်များ ထွန်းညှိကာ တစ္ဆေဈေးကွက်ကို သတ်မှတ်ရက်အတိုင်း ဖွင့်လှစ်ပြီဖြစ်ကြောင်း အချက်ပြလိုက်သည်။

တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံ အမျိုးမျိုးနှင့်၊ မျက်နှာဖုံးများ တပ်ဆင်ထားသော လူများသည် သူတို့၏ သရုပ်မှန်များကို ဖုံးကွယ်ကာ ၀ယ်မရသော ပစ္စည်းအချို့ကို ရောင်းချရန် သို့မဟုတ် ပုံမှန်ဈေးကွက်တွင် မရရှိနိုင်သော တစ်ခုခုကို ဝယ်ယူရန် ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် လာရောက်ကြသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူဝယ်လိုသော အဆိပ်ပြင်းသည့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များအတွက် ရေးထားသော စာလုံးများပါရှိသည့် သစ်သားဆိုင်းဘုတ်ကို ချိတ်ကာ လမ်းဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။

တစ္ဆေဈေးကွက်ရဲ့လမ်းတွေမှာ သူတို့လိုအပ်တဲ့ပစ္စည်းတွေကို ရွေးတဲ့လူတွေနဲ့ စည်ကားနေပြီး လူတော်တော်များများရှိပေမယ့် အတော်လေး တိတ်ဆိတ်နေ၏။

တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းရင်း မကြာခင်မှာပဲ ခွေးမျက်နှာဖုံးဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်က စူးချန်ခုန်းရှေ့မှာ ရပ်လိုက်ပြီး “မင်းဝယ်ချင်တဲ့ သွေးပိုးကောင်မြက်တွေ ငါ့မှာရှိတယ်” ဟု အသံတိုးတိုးနှင့် ဆိုလေ၏။

စူးချန်ခုန်း စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာသွားသည် သွေးပိုးကောင်မြက်သည် ဆူပွက်သွေးကွဲခြင်းဆေးအတွက် လိုအပ်သော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ချင်းရွှေမြို့ဧရိယာတွင် ရှာမတွေနိုင်ဘဲ အလွန်ရှားပါးကောင်း သူသိသည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းက အသံ ခပ်နိမ့်နိမ့် ခပ်ဩဩဖြင့် “မင်းရဲ့စျေးကိုပြော၊ ဈေးမှန်ရင် မင်းမှာ ရှိသလောက် ငါယူမယ်”

“စုစုပေါင်း သွေးပိုးကောင်မြက် လေးကောင် တစ်ကောင်ကို ငွေဆယ်တုံး ဈေးအလျှော့အတင်းမရှိ။”

ခွေးမျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသည့် အမျိုးသားက အသံတိုးတိုးဖြင့် ဆိုသည်။

သွေးပိုးကောင်မြက်လေးကောင်သည် စုစုပေါင်း ငွေလေးဆယ်ကုန်ကျပြီး စျေးကြီးသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ရှားပါးသော ဈေးခေါ်သည့် တန်ဖိုးများနှင့် ငွေဒါဇင်အနည်းငယ်သည် စူးချန်ခုန်းအတွက် သိပ်မများလှပါ။ သူ မတွန့်မဆုတ်ဘဲ တည့်တိုးသာ ပြောလိုက်သည်။ “ရတယ်။”

စူးချန်ခုန်းက ငွေလေးဆယ်ကို ပေးဆောင်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ခွေးမျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော အမျိုးသားက ရင်ဘတ်ထဲမှ ပိတ်အိတ်ကို ထုတ်ကာ စူးချန်ခုန်းအား ပေးလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းက ဖွင့်ပြီး စစ်ဆေးလိုက်သည်။ အိတ်ထဲတွင် သွေးရောင် ပိုးကောင် လေးကောင်ပါရှိပြီး လက်ချောင်းလေး တစ်ချောင်းခန့် ထူထပ်ကာ မြက်ပင်ကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက်နှင့် သွေးရနံ့သင်းပျံ့နေလေ၏။

“အင်း”

စူးချန်ခုန်းက ပြဿနာမရှိဘူးလို့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရာ ခွေးမျက်နှာဖုံးတပ်ထားတဲ့လူက တခြားနေရာကို ထွက်သွားတော့သည်။

ဆူပွက်သွေးကွဲခြင်းအတွက် လိုအပ်သော ရှားပါး ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းတစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ရရှိပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ငွေအနည်းငယ်သုံးစွဲ၍ ပါဝင်ပစ္စည်း ရပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် ဆူပွက်သွေးကွဲခြင်း ဖော်စပ်ရန် လိုအပ်သော အဆိပ်အတောက်ပါဝင်ပစ္စည်းတစ်မျိုးနှင့် ဒုတိယလူ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

သန်းခေါင်ယံအချိန်သို့ ရောက်သည်နှင့် တစ္ဆေဈေးကွက်သို့ လာရောက်လည်ပတ်သူ အများအပြားသည် ထွက်ခွာရန် ပြင်နေကြပြီဖြစ်ပြီး လမ်းများမှာလည်း မှိန်ဖျော့ဖျော့ မီးရောင်များသာ ကျန်ရှိကာ လူအုပ်ကြီး နည်းပါးလာသည်။

မျက်နှာဖုံးအောက်မှ စူးချန်ခုန်းရဲ့ မျက်ခုံးတွေက တင်းတင်းကြပ်ကြပ် တွန့်ချိုးနေလေ၏။ "ငါ ဝမ်းနီမြွေသွေး လိုနေသေးတယ်"

ပါဝင်ပစ္စည်းများ စုဆောင်းမှုမှာ ပြီးလုနီးပါးဖြစ်သော်လည်း သူ မဝယ်နိုင်သေးသော ပစ္စည်းတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။ အကယ်၍ သူသည် ဤအချိန်တွင် မရယူနိုင်ခဲ့ပါက နောက်လ တစ္ဆေဈေးပြန်ဖွင့်အထိ စောင့်ရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းက အချိန်ကုန် လူပင်ပန်းပြီး အောင်မြင်မည်ဟုလည်း အာမခံချက် မရှိပေ။

စူးချန်ခုန်း စိတ်ပူနေချိန်တွင် မျက်နှာကို အနက်ရောင်ဇာနှင့် ဖုံးအုပ်ထားသော အနက်ရောင်၀တ်စုံနှင့် လူတစ်ယောက်က သူ့ဆီ ချဉ်းကပ်လာလေ၏။ စူးချန်ခုန်းရှေ့မှ ဆိုင်းဘုတ်ကို စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် သူက “မင်းက ဝမ်းနီမြွေသွေး လိုတယ်ပေါ့” ဟု ခပ်ပြတ်ပြတ်အသံနဲ့ ဆိုသည်။

"ဟုတ်တယ်။ မင်းမှာရှိလား" စူးချန်ခုန်းသည် တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ထိန်းထားသော်လည်း ထိုမေးခွန်းကို တက်တက်ကြွကြွ မေးလိုက်သည်။

"မရှိဘူး။ ဒါပေမယ့် လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က တောင်ကြီးတစ်ခုပေါ်မှာ ဝမ်းနီမြွေတွေကို ငါတွေ့ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီမှာ ဝမ်းနီမြွေတစ်ကောင်ထက် ပိုရှိတယ်။ ငွေ ၅ တုံးပေး။ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ပြောပြမယ်။"

အနက်ရောင် ဇာဖုံးနှင့် လူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အချက်အလက်တစ်ခုအတွက် ငွေ ငါးစ ပေးရမည်ဆိုတော့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ပြီးတော့ သူက တောင်တွေထဲသွားပြီး မြွေကို ကိုယ်တိုင်ဖမ်းရမှာလား။

သို့သော်လည်း အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် အနက်ရောင် ဇာဖုံးတပ်ဆင်ထားသော လူသည် ဈေးစကားမဆိုဘဲ အလကားပြောခဲ့လျှင် စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ စိတ်ရင်းကို သံသယ ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု သုံးသပ်ခဲ့သည်။ အောင်မြင်မှုအာမခံချက်မရှိသော နောက်လာမည့်လ၏ တစ္ဆေဈေးကွက်ကို စောင့်မျှော်နေမည့်အစား မြွေတစ်ကောင် သို့မဟုတ် နှစ်ကောင်ကို ကိုယ်တိုင်သွားဖမ်းတာက ပိုကောင်းပါသည်။

အနက်ရောင် ဇာဖုံးနဲ့ ယောက်ျားက သူ့ကို လှည့်စားနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် တစ္ဆေဈေးကွက်ကို မကြာခဏ လာလည်တဲ့သူတွေက သာမန်လူတွေ မဟုတ်သလို ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငွေလေးငါးစ မရှိလောက်အောင် မွဲနေသူတွေ မဟုတ်ပါပေ။

“ကောင်းပြီ၊” စူးချန်ခုန်းက ငွေငါး၏ကို ထုတ်ယူပြီး အနက်ရောင် ထိုသူအား ကမ်းပေးလိုက်၏။

ငွေကိုယူပြီးနောက် ထိုအမျိုးသားက “ဝါးစိမ်းတောင်၊ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လခွဲခန့်က အဲ့ဒီနေရာမှာ ဝမ်းနီမြွေတွေကို ငါမြင်ဖူးတယ်” ဟုဆိုသည်။

ဝမ်းနီမြွေများတွေ့ရှိသည့်နေရာကို ပြောပြပြီးနောက် အနက်ရောင်မျက်နှာဖုံးနှင့် လူက လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေသော်လည်း ကောင်းကင်ကြီး တဖြည်းဖြည်းလင်းလာပြီး ဈေးပိတ်သွားသောအခါတွင် ဝမ်းနီမြွေသွေးကို မဝယ်နိုင်ခဲ့ပေ။

"ငါကိုယ်တိုင် ဖမ်းရတော့မှာပေါ့။"

အခြားရွေးချယ်စရာမရှိသော စူးချန်ခုန်းသည် ဆူပွက်သွေးကွဲခြင်းဆေးအတွက် ပါဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ပျောက်ဆုံးနေဆဲဖြစ်ပြီး တစ္ဆေဈေးကွက်မှထွက်ခွာကာ ဝါးစိမ်းတောင်သို့ ခရီးထွက်ခဲ့သည်။

ချင်းရွှေမြို့ နယ်မြေအတွင်း တည်ရှိသော ဝါးစိမ်းတောင်သည် စိမ်းလန်းသောဝါးများ ရှင်သန် ပေါက်ရောက်နေပြီး မြွေများနှင့် အင်းဆက်ပိုးမွှားများအတွက် ပုံမှန် နေထိုင်ရာ နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် မြွေဖမ်းခြင်းဆိုင်ရာ အတွေ့အကြုံအနည်းငယ်သာရှိသော်လည်း မြွေများသည် မှောင်မိုက်စိုစွတ်သောနေရာများတွင် ပုန်းအောင်းနေသည့် ယင်သတ္တဝါများဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။ ဝါးစိမ်းတောင်သည် အလွန်ကြီးမားခြင်း မရှိသောကြောင့် စနစ်တကျရှာဖွေခြင်းမှ တစ်ရက် သို့မဟုတ် နှစ်ရက်အတွင်း ရလဒ်များထွက်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ဝါးစိမ်းတောင်တွင် မြွေအမဲလိုက်ခြင်းကြောင့် သံနက်အိမ်တော်သို့ အချိန်မီ ပြန်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ကံကောင်းထောက်မစွာနှင့် သူကြိုပြီး ထွက်ခွာရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သံနက်အိမ်တော်၌ ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

"ဒုတ် ဒုတ် ဒုတ်"

သံနက်အိမ်တော်အပြင်ဘက်တွင် အနက်ရောင် ၀တ်ဆင်ထားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများနှင့် မြင်းစီးသူရဲအုပ်စုသည် သူတို့၏မြင်းများနှင့် ရှေ့သို့ ချီတက်လာခဲ့ကြသည်။

"အနက်ရောင် မြင်းတပ်ဂိုဏ်း... အနက်ရောင် မြင်းတပ်ဂိုဏ်း ရောက်လာပြီ!" သံနက်အိမ်တော်၏ နံရံမြင့်ကြီးပေါ်တွင် စောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုရန် တာဝန်ရှိအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်ကာ စီးနင်းသူများကို အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်း၏ အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိသွားပြီ အော်ပြောလိုက်သည်။

“ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်”

သံနက်အိမ်တော်အတွင်းတွင် သိသိသာသာ တစ်ခုခုဖြစ်နေကြောင်း အဖွဲ့ဝင်အားလုံးကို သတိပေးသည့် ခေါင်းလောင်းသံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်းရောက်ပြီလား"

"ဒါက သိပ်စောလွန်းတယ် မဟုတ်ဘူးလား။ နှစ်စဉ် အခွန်ကောက်ဖို့ ရောက်လာကြပြီလား"

သံနက်အိမ်တော် တစ်ခုလုံးသည် အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်းမှ သိုင်းပညာရှင်များ ရောက်ရှိလာသည်ကို ကြားသိလိုက်ရသဖြင့် အံ့သြတုန်လှုပ်သွားပြီး နှစ်သစ်မတိုင်မှီ အဘယ်ကြောင့် လာရသနည်းဟု တွေးတောမိသည်။

သို့ပေမယ့် အခြေအနေကို ဘယ်သူမှ ပေါ့ပေါ့တန်တန် မပြောရဲကြပါ။ သူတို့အားလုံးသည် ဓားများ၊ တူများနှင့် အခြားလက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ အိမ်တံတိုင်းနှင့် တံခါးများတွင် ခုခံကာကွယ်ရန် အသင့်ပြင်ထားကြသည်။

သံနက်အိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိလာသော ရာနှင့်ချီသော သူရဲကောင်းများ၏ ခေါင်းဆောင်မှာ သံနက်အိမ်တော်၏ တတိယမြောက် ခေါင်းဆောင်ချန်ကျွမ်းမှလွဲ၍ အခြားလူမဟုတ်ပေ။