သံသားရဲသံချပ်ကာ။ မုန်တိုင်းကျရောက်လာခြင်း။ (၂)

ယန်စုန့်အား နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်လာသည်။ "ဝမ်ထိုက်နဲ့ သရဲမျက်နှာတို့ရဲ့ အသွင်အောက်မှာ ငါလုပ်ဆောင်နေပေမယ့်လည်း ကမ္ဘာပေါ်မှာ လေမတိုးနိုင်တဲ့ တံတိုင်းတစ်ခုမှ မရှိဘူး။ မထင်မှတ်ထားတဲ့ မတော်တဆမှုမျိုးတွေကိုဆိုရင် ပြောစရာတောင် မလိုဘူး။ ရှစ်ကျစ်ကျန်း ငါ့ဆီရောက်လာရင် အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်။ စောစော ပြင်ဆင်ထားရမယ်!"

စူးချန်ခုန်းသည် ရှစ်ကျစ်ကျန်းကို တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်ရာတွင် အောင်ပွဲခံနိုင်ရင် ယုံကြည်ချက်ရှိသော်လည်း ရှစ်ကျစ်ကျန်းကို တစ်ယောက်တည်း တိုက်ရမည် မဟုတ်ပါ။ သူ့အမိန့်အောက်တွင် တပည့်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ တစ်ထောင်နီးပါးခန့် ရှိသည်။

ရက်စက်ပြီး ကြမ်းကြုတ်သော ထူးချွန်သည့် သိုင်းပညာရှင် အများအပြားဟာ စူးချန်ခုန်းကိုပင် မဆိုနှင့် ချီသွေးနယ်ပယ်ရှိ သာမန်သိုင်းပညာရှင်ကိုတောင် ဝိုင်းပြီး အသေသတ်နိုင်လောက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် စစ်တပ်ကို တစ်ကိုယ်တည်း ဖြတ်ကျော်ကာ ပြိုင်ဘက်ထောင်ပေါင်းများစွာကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်မှု မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် သူ ကောင်းကောင်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရမည် ။

“ဆူပွက်သွေးကွဲဆေးကို နောက်လလယ်မှ တစ္ဆေဈေးကွက် ဖွင့်တဲ့အခါ ငါကံစမ်းကြည့်မယ်။”

ထို့အပြင် ရန်သူများစွာနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ခံနိုင်ရည်အားက အဓိက မဟုတ်ပေ။ အရေးကြီးဆုံးကတော့ ခုခံနိုင်စွမ်းဖြစ်သည်။

အကယ်၍ တိုက်ခိုက်သူ ဒါဇင် သို့မဟုတ် ရာပေါင်းများစွာ၏ ဝိုင်းအုံမှုကို ခံရပါက ဦးတည်ချက်တစ်ခုမှ တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်နိုင်သော်လည်း အခြားရှုထောင့်မှ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ မြင်သာသော လှံတံကို ရှောင်ရန် လွယ်ကူသော်လည်း ဝှက်ထားသောမြှားကို ခုခံရန် ခက်ခဲလှသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ရွှေပိုးသံချပ်ကာကို ၀တ်ဆင်ထားသော်လည်း ၎င်းသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကိုသာ အကာအကွယ်ပေးနိုင်သည်။ သူ၏ဦးခေါင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းရှိ အရေးကြီးသောနေရာများသည် အားနည်းနေဆဲဖြစ်သည်။

"ငါချပ်ဝတ်တန်ဆာ ၀တ်ဖို့ လိုတယ်... တစ်ကိုယ်လုံးကို ကာကွယ်နိုင်တဲ့ ဝတ်စုံ!"

စူးချန်ခုန်းက သူ့လက်သီးတွေကို ဆုပ်ထားပြီး ခုခံမှုက တိုက်ခိုက်တာထက် ပိုအရေးကြီးတယ်ဆိုတာ သိလိုက်သည်။

ရန်သူက သူ့တံခါးကို လာမခေါက်သေးပေမယ့် သူ့သရုပ်မှန်ကိုတောင် မသိသေးပေမယ့် မနက်ဖြန်ရောက်လာမှာလား မတော်တဆဖြစ်သွားမှာလားဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပါ။ ဘေးအန္တရာယ်ကင်းရှင်းသည့် အချိန်များတွင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားဖို့က အရေးကြီးပါသည်။

ဤသို့ လေးလံလှသော အတွေးများဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် သံနက်အိမ်တော်သို့ အမြန်ပြန်လာပြီး ကြီးကြပ်ရေးမှူးလျိုအား "ကြီးကြပ်ရေးမှူးလျို၊ ကျွန်တော် မကြာသေးမီက ပိုက်ဆံလိုနေပြီး အပိုဝင်ငွေရဖို့ နေ့လယ်ပိုင်းနဲ့ ညနေပိုင်းတွေမှာ အချိန်ပိုအလုပ် လုပ်ချင်ပါတယ်"

စူးချန်ခုန်းသည် အရင်တစ်ခေါက် ဒူးလေးလုပ်ခဲ့စဉ်က အနားယူချိန်၌လည်း အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ အလားတူတောင်းဆိုမှုကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ညွှန်ကြားရေးမှူးလျိုက အနည်းငယ် အံ့သြသွားကာ ပြုံးပြလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။ "ရတာပေါ့။ အိမ်တော်သခင်က သူ့ကို ဒီလိုအသေးအမွှားကိစ္စတွေနဲ့ နှောက်ယှက်စရာ မလိုဘူးလို့ ပြောတယ်။" "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကြီးကြပ်ရေးမှူးလျို" စူးချန်ခုန်းကလည်း ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်စုံကို ဖန်တီးရန်အတွက် သံနက်အိမ်တော်မှ အလုပ်ရုံကို ထုံးစံအတိုင်း အသုံးပြုရန် လိုအပ်သည်။

"အားကောင်းတဲ့ ခံစစ်နဲ့ အလွှာပေါင်းစုံပါတဲ့ လေးလံတဲ့ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ တစ်ပိုင်းကို သွန်းလုပ်ချင်တယ်!"

စူးချန်ခုန်းသည် သူ့အခန်းသို့ ပြန်သွားပြီး အသေးစိတ်ပုံစံများကို စတင်ရေးဆွဲခဲ့သည်။ နေ့စဥ် သွန်းလုပ်ခြင်းသည် သူ့အတွက်တော့ ကြာရှည်စွာ နှစ်မြုပ်ထားသည့် အလုပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အစာစားခြင်းနှင့်တူသည်။ သူ၏ ပန်းပဲကျွမ်းကျင်မှုသည် လေးနက်သော ကျွမ်းကျင်မှု အနီးအနားတွင်ရှိရာ သူ့စိတ်ကူးအချို့ကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။

ပုံကြမ်းများကို စတင်ရေးဆွဲစဉ်တွင် ချွန်ထက်သော ထိုးနှက်ချက်များနှင့် ထိုးဖောက်ခြင်းတို့ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို စိတ်ကူးကြည့်ခဲ့သည်။ အလေးချိန်က သေချာပေါက် သိသာမှာ ဖြစ်ပေမယ့် ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် ရောက်ရှိပြီးသား သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို လေးလေးလံလံ ဝတ်ထားရင်တောင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် လှုပ်ရှားနိုင်ပါသည်။

တစ်နာရီကျော်ကြာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု ပြုလုပ်ပြီးနောက် သံချပ်ကာဝတ်စုံအတွက် အသေးစိတ်ပုံစံသည် စာရွက်ပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သံလက်စွပ်အိတ်များ၊ အကာများ၊ ခမောက်များ၊ ခြေထောက်အကာများ၊ ရင်ကာများ... အဆိုပါ အစိတ်အပိုင်းများသည် သာမန်ချပ်ဝတ်တန်ဆာများနှင့်မတူဘဲ စူးချန်ခုန်း၏ ဒီဇိုင်းက တီထွင်ဆန်းသစ်သည်။ သူသည် ဓားသွန်းလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် သံမဏိခေါက်ခြင်း နည်းပညာများကို အသုံးပြုကာ ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို အလွှာသုံးဆင့်ခွဲထားသည်။ အလယ်အလွှာသည် ချည်သားနှင့် သစ်စေးကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်နေသည်။ ဤနည်းအားဖြင့် လေးလံသော တူဖြင့် ထိလျှင်ပင် သံချပ်ကာ အလွှာသုံးလွှာ၏

ကြားခံကြောင့် ထိခိုက်မှု သိသိသာသာ လျော့ကျသွားမည်ဖြစ်သည်။ သဘာဝအားဖြင့် ၎င်းသည် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ထူးထူးခြားခြား ထူထပ်ကာ လေးလံစေသည်။ အံ့သြဖွယ်ရာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်ရှိသော သိုင်းပညာရှင်များသာ ဝတ်ဆင် အသုံးပြုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

“ပြီးတော့… အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုတွေကို တားဆီးဖို့ အဆူးတွေလည်း ထည့်ဦးမှပဲ” စူးချန်ခုန်းသည် မကျေနပ်သေးဘဲ နောက်ထပ်ပြောင်းလဲမှုများ ပြုလုပ်ကာ အသေးစိတ်ပုံစံများကို ထပ်ဆွဲခဲ့သည်။

ဒူးများ၊ ခါးရိုးအဆစ်များ၊ တံတောင်ဆစ်များ၊ ရင်ကာများ၊ ခမောက်များ—ဤအစိတ်အပိုင်းများအားလုံးကို ချွန်ထက်သောအဆူးများဖြင့် တပ်ဆင်ထားသောကြောင့် ဖြူကောင်ကဲ့သို့ဖြစ်စေသည်။ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို လက်လက်ချင်း တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့မယ်ဆိုရင် တိုက်ခိုက်ဖို့ လွယ်ကူတဲ့နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့မှာမဟုတ်သလို အဲဒီအစိတ်အပိုင်းတွေပေါ်က အဆူးတွေကလည်း မျက်စိနောက်စရာကောင်းနေလိမ့်မည်။

"အလုပ်သွားလုပ်ရအောင်!"

နေ့ခင်းဘက်တွင် ပန်းပဲဆရာများအားလုံး အလုပ်ရုံမှ ထွက်ခွာပြီး အနားယူကြသောအခါ အလုပ်ရုံရှိ စူးချန်ခုန်းသည် သူစိတ်ကူးထားသည့် လေးလံသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ထုလုပ်ရန် အားသွန်ခွန်စိုက် စတင်ခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ကျောက်စိမ်းဖြူဂိုဏ်းတွင် ရှိနေစဉ် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ပြုလုပ်ခြင်း အတွေ့အကြုံ ရခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင် သူ၏ ပန်းပဲစွမ်းရည်သည် ထိုအဆင့်ထက် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီး သံချပ်ကာ ထုတ်လုပ်ခြင်း အဆင့်အားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း ပြီးမြောက်နိုင်စေခဲ့သည်။

"ချွမ်း ချွမ်း ချွမ်း!"

စူးချန်ခုန်းသည် လေးလံသော တူကို မမောပန်းနိုင်သည့် စက်တစ်လုံးကဲ့သို့ သံတုံးတစ်ခုစီအား ဂရုတစိုက်နှင့် ထပ်ခါတလဲလဲ ထုရိုက်ကာ သံမဏိဖြစ်အောင် သွန်းလုပ်နေသည်။

ဤသည်မှာ စူးချန်ခုန်းကိုယ်တိုင်အတွက် ပြုလုပ်ထားသော တိုက်ပွဲသံချပ်ကာဖြစ်သောကြောင့် ထုံးစံအတိုင်း သူသည် ခြေလှမ်းတိုင်းကို စေ့စေ့စပ်စပ် ပြီးမြောက်အောင် အတတ်နိုင်ဆုံး အာရုံစိုက်ပြီး ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် လက်အိတ်စွပ်များ၊ လက်အကာများနှင့် အခြားပိုကြီးသော အစိတ်အပိုင်းများကို ပထမဆုံး ဖန်တီးခဲ့သည်။ သံနက်အိမ်တော်မှာ ဒီလိုချပ်ဝတ်တန်ဆာကြီးတွေကို သိမ်းဆည်းရတာ အဆင်မပြေတဲ့အတွက် အပိုင်းတစ်ခုပြီးတိုင်း အနှီအိမ်ကြီးနဲ့ မိုင်အနည်းငယ်ဝေးတဲ့ လှိုဏ်ဂူဆီ သယ်ယူသွားသည်။ ထိုဂူထဲတွင် စူးချန်ခုန်းက ယခင်က သွန်းလုပ်၍ စုဆောင်းထားသော ဒူးလေးများကိုလည်း သိမ်းဆည်းထားသည်။

ဤတိုက်ပွဲဝင် သံချပ်ကာဝတ်စုံကို ပုံဖော်ရန်အတွက် စူးချန်ခုန်းသည် လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာကို လေ့ကျင့်သည့်အချိန်ဖြစ်သည့် သူ၏အနားယူချိန်ကို ပြန်လည်ဖြတ်တောက်ခဲ့သည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတစ်နေ့လုံး လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာကို လေ့ကျင့်ထားရင်တောင် အချိန်တိုအတွင်းမှာ အရည်အသွေးပြောင်းလဲမှုကို မရရှိနိုင်တဲ့အတွက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆက်လုပ်တာ ပိုကောင်းပါသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ စွမ်းရည်နှင့် ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် အချိန်ပိုအလုပ်လုပ်ခြင်းဖြင့် သူသည် သာမန်လူထက် ဆယ်ဆပိုမြန်သည်။

ဒါတောင်မှ ဒီတိုက်ပွဲ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်စုံကို ဖန်တီးတာ တစ်လနီးပါး ကြာခဲ့သည်။

ရက်နှစ်ဆယ်ကျော်အကြာတွင် သံနက်အိမ်တော်မှ မိုင်အနည်းငယ်ဝေးသော ကျက်တီးတောင်ပေါ်ရှိ ဂူတစ်ခုတွင် စူးချန်ခုန်းသည် ချပ်ဝတ်တန်ဆာအပိုင်းအစများကို ဖုံးအုပ်ထားသော အကာအကွယ်ကောက်ရိုးကို ရှာတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ဝတ်စုံ၏အစိတ်အပိုင်းများစွာကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး သံချပ်ကာ—လက်အိတ်စွပ်များ၊ ခြေထောက်အကာများနှင့် ရင်ကာအင်္ကျီကို စတင်ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

မိနစ်ပိုင်းအကြာတွင် အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် ဂူထဲတွင် အရပ်ရှည်သော အသွင်အပြင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။