တိုက်ပွဲ၏ အစ

ယန်ကျန့်၏ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာမှု အစည်းအဝေး ခန်းမဆောင်ထဲက လူတိုင်းကို အမှတ်တမဲ့ ဖြစ်သွားစေသည်။

ခဏလေးအကြာကမှ၊ သူတို့ တာချန်းမြို့ထဲက ဤ မသေချာမရေရာသော အကြောင်းအချက်ကို ဖယ်ရှားရှင်းလင်းသင့်သလား ဆိုသည်ကို ဆွေးနွေးနေခဲ့ကြသည်။

သူတို့ ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးသည်နှင့် မကြာမီပင် သူ သူတို့ တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုလား၊ သို့မဟုတ် တမင်တကာလား။

"ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းချင်တယ် ဟုတ်လား။ ကျွန်တော့်မှာ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လောကထဲမှာ ထွက်ပြီး လှုပ်ရှားနေတဲ့အခါ ဘယ်သူက ရန်သူ အနည်းငယ် မရှိဘဲ နေမှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတာတော့ မေးချင်တယ်။ ကျွန်တော် ဒီမှာရှိတဲ့ ခင်ဗျားတို့ထဲက ဘယ်သူ့ကိုမှ စော်ကားခဲ့မိပုံ မရဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။" ယန်ကျန့် အစည်းအဝေး စားပွဲပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး၊ သူ့ကို ချိန်ထားသော ပစ္စတို ငါးလက် သို့မဟုတ် ခြောက်လက်ကို ရင်ဆိုင်လျက်၊ သို့တိုင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ဘာကြောက်ရွံ့မှုမှ မပြပေ။

သူ တည်ငြိမ်နေသည်၊ အလွန် တည်ငြိမ်နေသဖြင့် သူ အခန်းထဲက လူများကို ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုအဖြစ်ပင် မမှတ်ယူသည့်အလား။

"ဝမ်ရှောင်ကျန်၊ ခင်ဗျားက ကလပ်ရဲ့ ဥက္ကဌပဲ။ ခင်ဗျား ဒါကို ကျွန်တော့်ကို ရှင်းပြနိုင်မလား။ သဘောတူညီချက်ကို ဆွဲဖြဲပြီး အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ အကြမ်းဖက်မှုကို အသုံးချတာ—ခင်ဗျားရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ ဘာကြောင့်မှန်းတောင် မသိဘဲ သေဆုံးသွားမှာကို ကျွန်တော် စိုးရိမ်မိတယ်။ တကယ် နှမြောစရာပဲ။"

ဝမ်ရှောင်ကျန်၏ မျက်နှာ မဲမှောင်သွားသည်။

"မင်းနဲ့ ရှောင်ကျန် ကလပ်ကြားမှာ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အငြိုးအတေး မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ တည်ရှိမှုက အချို့သော လူတွေရဲ့ လမ်းတွေကို ပိတ်ဆို့ထားခဲ့ပြီ။ တာချန်းမြို့ထဲက အခြေအနေ အချို့သော ပုဂ္ဂိုလ်တွေရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ ရှိနေရမယ်၊ နောက်ခံ ဒါမှမဟုတ် အဆက်အသွယ် မရှိတဲ့ ဆင်းရဲတဲ့ ကျောင်းသားတစ်ယောက်ဆီကို လွှဲပြောင်းပေးလို့မဖြစ်ဘူး။ မင်း မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အရေးပါမှုကို အခုထိ သဘောမပေါက်သေးတာ ဖြစ်နိုင်လောက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုပဲ။"

"မင်း အကဲဖြတ်မှု အောင်မြင်ပြီး တာဝန်ခံတစ်ဦး ဖြစ်လာတာနဲ့၊ မင်း တာချန်းမြို့ရဲ့ လုံခြုံရေးကို လွှဲပြောင်းယူလိမ့်မယ်။ မင်း လွှဲပြောင်းယူလိုက်တာနဲ့၊ တာချန်းမြို့ထဲက အကျိုးစီးပွား အုပ်စုတွေ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲမှုတွေ ကြုံတွေ့ရလိမ့်မယ်။ လူအများအပြား အဲ့ဒါ ဖြစ်ပျက်တာကို မြင်တွေ့ချင်စိတ် မရှိကြဘူး၊ မင်းရဲ့ ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်စွမ်း မရှိမှုက သိပ် ကြီးမားလွန်းလို့ပဲ။"

"အဲ့ဒီ အကြောင်းပြချက် မင်းအတွက် လုံလောက်ရဲ့လား။"

ယန်ကျန့် သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်၊ "အာဏာ လွန်ဆွဲပွဲ ဟုတ်လား။ အဲ့ဒါ ခင်ဗျားတို့ လူကြီးတွေ လုပ်တတ်တဲ့ အရာတစ်ခုလိုတော့ အသံထွက်သားပဲ။ အကျိုးစီးပွားတွေအတွက်၊ ခင်ဗျားတို့ ဘာမဆို လုပ်လိမ့်မယ်။ အသက်အနည်းငယ်က ခင်ဗျားတို့အတွက် ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိဘူး။ ဒါဆို၊ ယန်လီရဲ့ မိသားစု လေးယောက်—အဲ့ဒါ ခင်ဗျားတို့ သတ်ခဲ့တာလား။"

"ယန်လီရဲ့ သေဆုံးမှု ကလပ်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ ငါက မူရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်။ ငါ ကလပ်အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ကို ဘယ်တော့မှ လက်ဖျားနဲ့တောင် မထိဘူး။ သူ တစ္ဆေရဲ့ ပြန်လည်နိုးထမှုကြောင့် သေဆုံးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။" ဝမ်ရှောင်ကျန် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"တစ္ဆေရဲ့ ပြန်လည်နိုးထမှုကြောင့် သေဆုံးတာ ဟုတ်လား။" ယန်ကျန့် မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ပြောနေတာက သူ့ရဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံး သေဆုံးနေပြီ ဆိုတာပဲ။ ခင်ဗျား မကြားချင်ယောင်ဆောင်နေတာလား။ တစ္ဆေရဲ့ ပြန်လည်နိုးထမှုက သူ့မိသားစုအထိ သက်ရောက်သွားလို့လား။ ကျွန်တော် ယန်လီရဲ့ အိမ်ကနေ ခုမှ လာခဲ့တာ။ သူ့မိန်းမနဲ့ ကလေးနှစ်ယောက် မီးဆိုင်းမှာ ချိတ်ဆွဲထားဆဲပဲ၊ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေ ပုပ်သိုးနေပြီ။"

"ကျွန်တော့်ကို ပြောစမ်းပါ၊ ဘယ်သူ ဒါကို လုပ်ခဲ့တာလဲ။"

"ငါ ဒီအကြောင်း ဘာမှ မသိဘူး၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒါ မင်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပို စိုးရိမ်သင့်တယ်။ ကလပ်က မင်း ကြိုက်သလို ဝင်ထွက်သွားလာလို့ရတဲ့ နေရာတစ်ခု မဟုတ်ဘူး။ ငါ မင်းကို ပြောလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်—ခုနက အစည်းအဝေးအတွင်းမှာ၊ ရှောင်ကျန် ကလပ် ဟွမ်ကန်းရွာ ဖြစ်ရပ်အတွင်း ကျခံခဲ့ရသော ဆုံးရှုံးမှုတွေကြောင့် မင်းကို အဆိုးဘက်သို့ သက်ရောက်စေသော အကြောင်းအချက်တစ်ခုအဖြစ် ဖယ်ရှားရှင်းလင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။"

"မင်းကြောင့်၊ ငါတို့ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ လေးယောက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်။ ဒါက ကလပ်ကို သိသိသာသာ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး လူအများအပြားရဲ့ အကျိုးစီးပွားတွေကို ထိခိုက်ခဲ့တယ်။ မင်း ငါတို့ကို ရှင်းလင်းချက်တစ်ခု ပေးသင့်တယ်လို့ မထင်ဘူးလား။" ဝမ်ရှောင်ကျန်၏ မျက်နှာ ခက်ထန်နေသည်။

တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ အရေအတွက် နည်းပါးနေနှင့်ပြီ။

ဟွမ်ကန်းရွာ ဖြစ်ရပ်ပြီးနောက်၊ ရှောင်ကျန် ကလပ် အဖွဲ့ဝင် လေးယောက် ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။

ကျန်းဟန် ထွက်ခွာသွားခြင်းနှင့် ယန်လီ သေဆုံးခြင်းတို့နှင့်အတူ၊ အဲ့ဒါက သွယ်ဝိုက်သော ဆုံးရှုံးမှု ခြောက်ခု ဖြစ်စေသည်။

ဤအကြွေး ယန်ကျန့်၏ ပုခုံးများပေါ်သို့သာ တင်နိုင်သည်။

ဝမ်ရှောင်ကျန် ကလပ်၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို ထိန်းသိမ်းထားရန် သူ၏ သေဆုံးမှုကို လိုအပ်သည်။

ဒါပေါ့၊ တခြား အကြောင်းပြချက်များ ရှိသေးသည်၊ သို့သော် ဤသည်မှာ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ရှင်းလင်းချက် ဟုတ်လား။ ခင်ဗျားတို့ ကလပ်က ရှင်းလင်းချက်တစ်ခု လိုချင်မှတော့၊ ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို တစ်ခု ပေးမယ်။"

ယန်ကျန့် စားပွဲပေါ်က တိပ်ခွေလိပ်တစ်ခုကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ဝမ်ရှောင်ကျန်ဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ တိပ်ခွေကို ယူလိုက်ပါ။"

"မင်း သေလမ်းရှာနေတာပဲ! ဒီနေရာမှာ ဒီလောက် မောက်မာရဲတယ်ပေါ့။ သူဌေးဝမ်၊ ဘာလို့ ခင်ဗျား သူ့နဲ့ အချိန်ဖြုန်းနေရတာလဲ။ ခင်ဗျား မလှုပ်ရှားရင်၊ ကျွန်တော် လှုပ်ရှားမယ်!" ထိပ်ပြောင် အမျိုးသား၊ လေဟူ၊ ဒေါသဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"သူ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေတော့ ဘာဖြစ်လဲ။ သူ့ကို သေနတ် ငါးလက် ဒါမှမဟုတ် ခြောက်လက် ချိန်ထားတာ၊ နတ်ဘုရားတစ်ပါးတောင် ဒူးထောက်လိမ့်မယ်။ သူ သူ့မှာ စွမ်းရည်တချို့ ရှိရုံနဲ့ သူ အနိုင်မတိုက်နိုင်ဘူးလို့ တကယ် ထင်နေတာလား။"

"ငါတို့ တစ္ဆေတွေကို မသတ်နိုင်ခဲ့ရင်၊ ငါတို့ ဒီလူကို မသတ်နိုင်ဘူးလား။"

ယန်ကျန့် သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ လူတွေမှာ ဦးနှောက် လုံးဝ မရှိဘူးလား။ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတွေရဲ့ ကိစ္စတွေက သာမန်လူတွေ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်သင့်တဲ့ အရာတစ်ခု မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားတို့ အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီလား၊ ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျားတို့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတချို့ကိုပဲ တောင့်တနေတာလား။"

"ယန်ကျန့်၊ မင်း ထက်မြက်တယ်။ မင်း မင်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို တစ်ချိန်လုံး ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တယ်။ ကျောက်ခိုင်မင် မင်းရဲ့ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ ဖိုင်ကို ဆွဲထုတ်ခဲ့တုန်းကတောင်၊ သူ ရခဲ့တာအားလုံးက မင်းရဲ့ မိသားစုနောက်ခံအကြောင်း အသေးအဖွဲ အသေးစိတ်အချက်အလက်တချို့ပဲ။ မင်း ထိန်းကျောင်းထားတဲ့ တစ္ဆေအကြောင်း ဖော်ပြထားတဲ့ တစ်ခုတည်းသောအရာက 'တစ္ဆေမျက်လုံး' ပဲ။ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ ဖိုင်က မင်းကို တစ္ဆေမျက်လုံး ထိန်းကျောင်းသူလို့ တံဆိပ်ကပ်ထားတာ။"

ဝမ်ရှောင်ကျန် ဆက်ပြောသည်၊ "မင်း ဟွမ်ကန်းရွာကနေ ထွက်သွားပြီးနောက်၊ မင်း ငါ့ညီနဲ့ တွေ့ခဲ့ရမှာ သေချာတယ်။ မင်း သူနဲ့ ဘာအပေးအယူ လုပ်ခဲ့လဲ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်း ဖြစ်နိုင်တာက ဒုတိယတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းကျောင်းဖို့ အခွင့်အရေး မရခဲ့သေးဘူး။ မင်း တစ္ဆေရဲ့ ပြန်လည်နိုးထမှုနဲ့ သိပ်မဝေးတော့ဘူး။"

"ဒါကြောင့်၊ သာမန်လူတွေ မင်းကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်သေးတယ်။"

"ဒါဆို မင်း ဘာကို စောင့်နေတာလဲ။ လာခဲ့လေ။ ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာ မင်း ငါ့ကို သတ်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ မင်းကို သတ်မလားပဲ။"

ယန်ကျန့် အစည်းအဝေး စားပွဲတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ခေါင်းကို သူ၏ လက်ဖြင့် ထောက်ထားကာ ဝမ်ရှောင်ကျန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အခြားသူများအတွက်မူ၊ သူ ဂရုမစိုက်ပေ။

တကယ်လို့ သူတို့ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူများ မဟုတ်ခဲ့လျှင်၊ သူတို့ ယမ်းတောင့်စာ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

"မင်း သိပ် ယုံကြည်မှု ရှိတာပဲ၊ ယန်ကျန့်။ မင်း ငါ့ညီဆီကနေ ဘာရခဲ့လဲ။" ဝမ်ရှောင်ကျန် ယန်ကျန့်ကို မကြောက်ဘဲ သူ၏ ညီကိုသာ ကြောက်ရွံ့သည်။

ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်၊ "ဖြစ်နိုင်တာက ငါ ဘာမှ မရခဲ့ဘူး။ ဘာလဲ။ ခင်ဗျား ကြောက်နေတာလား။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒါပေမဲ့။ ကျွန်တော့်မှာ အဲ့ဒီ ဘရုစ်ပီနဲ့ ဆက်နွယ်မှုတချို့ ရှိနေပေမယ့်၊ ခင်ဗျားကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ကိစ္စရောက်လာရင် ကျွန်တော် နောက်တွန့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျား စိတ်ချနိုင်ပါတယ်။"

ဝမ်ရှောင်ကျန် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

သူ နောက်ထပ် ဘာမှ မပြောတော့ဘဲ လေဟူနှင့် အခြားသူများကို အချက်ပြလိုက်သည်။

ဤအမျိုးသားများ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူများ မဟုတ်သော်လည်း၊ သူတို့တွင် ခိုင်မာသော ကျွမ်းကျင်သော အရည်အချင်းများ ရှိသည်။

သာမန် တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူများပင်လျှင် သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ခက်ခဲနေသည်ကို တွေ့ရှိလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး သာမန်လူများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သော ထိခိုက်မှုကို လုံးဝ လျစ်လျူမရှုနိုင်ပေ။

ယန်ကျန့် အနိုင်မတိုက်နိုင်သော တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းကျောင်းထားခြင်း မဟုတ်လျှင်ပေါ့။

သို့သော် ထိုအရာ၏ ဖြစ်နိုင်ခြေ လုံးဝနီးပါး မတည်ရှိပေ။

"လှုပ်ရှား!" လေဟူ အခြားသူများကို အချက်ပြလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင်၊ သူတို့ သူတို့၏ သေနတ်များကို ကျည်ထည့်လိုက်ပြီး သူတို့၏ ခါးများမှ အထူး ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။

"စောင့်၊ စောင့်! ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ရန်ပွဲက ငါတို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ ခင်ဗျားတို့ မစတင်ခင် ငါတို့ကို ထွက်သွားခွင့် ပေးလို့ရမလား။" ကုမ္ပဏီတစ်ခုခု၏ CEO ဖြစ်ပုံရသော ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားတစ်ဦး ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားသည်။

သူတို့ ကလပ်၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို ရန်ပုံငွေ ထောက်ပံ့နေသော ရှယ်ယာရှင်များသာ ဖြစ်ကြပြီး ဤ သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ပတ်သက်လိုစိတ် လုံးဝ မရှိကြပေ။

"ခင်ဗျားတို့ ဘာတွေ စဉ်းစားနေကြတာလဲ။ ခင်ဗျားတို့အားလုံး အရွယ်ရောက်ပြီးသားတွေပဲ။ ခင်ဗျားတို့ နည်းနည်းလောက် အတွေ့အကြုံရှိသလိုမနေနိုင်ကြဘူးလား။" ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား မြက်ပင်ကို ဖြတ်လျှင် အမြစ်ပါ ဆွဲနှုတ်ရမည်။ ဒီလူတွေ ခုနက သဘောတူညီကြောင်း လက်မြှောက်ခဲ့ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူတို့ လက်မြှောက်ခဲ့ကြမှတော့၊ သူတို့ အကျိုးဆက်များကို ခံယူရလိမ့်မယ်။ မျက်လုံးတစ်လုံးအတွက် မျက်လုံးတစ်လုံး—အဲ့ဒါကသာ မျှတတယ်။"

ဒိုင်း!

သူ စကားပြော၍ မပြီးဆုံးမီတွင်၊ သေနတ်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျည်ဆန် ယန်ကျန့်၏ နဖူးကို ထိုးဖောက်သွားပြီး၊ အပေါက်တစ်ခု ချန်ရစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဘာသွေးမှ ထွက်မလာခဲ့ပေ။

"ငါ စကားပြောလို့ မပြီးသေးဘူး။ မင်း တကယ်ပဲ လုပ်ဆောင်ဖို့ အချိန်အခါကောင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့တာပဲ။"

ယန်ကျန့်၏ ဦးခေါင်း သေနတ်ပစ်ခတ်ခဲ့သော သူကို ရင်ဆိုင်ရန် ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လာသည်။

သူ၏ နောက်မှ အရိပ် လျင်မြန်စွာ ကြမ်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော် လျှောတိုက်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားသည်။

သေနတ်ပစ်ခတ်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသော်လည်း၊ သူ ထူးခြားမှု တစ်စုံတစ်ရာ မခံစားရပေ၊ ရုတ်တရက် အေးစက်မှုတစ်ခုမှလွဲ၍။

"အတူတူ တိုက်ခိုက်ကြ! သူက အမည်မသိ စွမ်းရည်တွေရှိတဲ့ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတစ်ယောက်ပဲ။ သူ့မျက်လုံးတွေကို သတိထား!" လေဟူ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး၊ ယန်ကျန့်ကို သေနတ်အချက်ပေါင်းများစွာ ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်ဒ

သေနတ်သံများ ကျယ်လောင်စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ အခန်းထဲက လူတိုင်းကို နားကွဲလောက်အောင် ဖြစ်စေသည်။

အထူးပြုလုပ်ထားသော ကျည်ဆန်များ သာမန် တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူအများစုကို သတ်ဖြတ်ရန် လုံလောက်သည်၊ သူတို့ ယဲ့ကျွင်း သို့မဟုတ် ယန်လီကဲ့သို့၊ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ သေဆုံးနှင့်နေပြီ မဟုတ်လျှင်ပေါ့။

"ယန်ကျန့်ရဲ့ စွမ်းရည်တွေ တကယ် ဘာတွေလဲဆိုတာ ကြည့်ဖို့ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချကြရအောင်။"

ဝမ်ရှောင်ကျန် ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး၊ လှုပ်ရှားရန် စီစဉ်မထားပေ။

ယန်ကျန့်၏ စွမ်းရည်များကို နားမလည်ဘဲ၊ ပြေးဝင်သွားခြင်းက မဆင်မခြင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သေနတ်ပစ်ခတ်မှု မြန်ဆန်စွာ ရောက်ရှိလာပြီး ထိုနည်းတူ လျင်မြန်စွာ အဆုံးသတ်သွားသည်။

မကြာမီ၊ လေထု ယမ်းငွေ့နံ့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

CEO အများအပြား နောက်ဘက်တွင် ပုန်းအောင်းနေကြပြီး၊ သိပ် အနီးကပ်လာရန် ကြောက်ရွံ့နေကြကာ၊ သူတို့ အပြန်အလှန် ပစ်ခတ်မှုတွင် ကြားညှပ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဤသည်တို့မှာ တကယ့် ကျည်ဆန်များဖြစ်ပြီး၊ အမှားအယွင်း တစ်ခုတည်းက သူတို့ကို သူတို့၏ အသက်ကို ကုန်ကျစေနိုင်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်၊ လေဟူနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးများ တုန်လှုပ်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

ယန်ကျန့် ထိုနေရာတွင်ပင် ထိုင်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ တစ်လက်မမျှ မရွေ့လျားခဲ့ပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ကျည်ဆန်ပေါက်များမှလွဲ၍၊ သူ လုံးဝ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်း မရှိဘဲ၊ သူတို့ကို ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သည့်အလား စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ကျည်ဆန်တွေ ကုန်သွားပြီလား။ တစ်တောင့်ကို ယွမ် တစ်သောင်း—ခင်ဗျားတို့ တကယ်ပဲ သုံးစွဲဖို့ ဆန္ဒရှိကြတာပဲ။ ခင်ဗျားတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီ အနည်းဆုံး တစ်သန်းလောက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရမှာပဲ၊ ဟုတ်လား။"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး! မင်း ဘယ်လို လုံးဝ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်း မရှိရတာလဲ။" တစ်စုံတစ်ယောက် မယုံကြည်နိုင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ကျည်ဆန်ပေါက်များ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်၊ ၎င်းတို့ ဗီဒီယိုဂိမ်းထဲတွင် ပြန်လည်ပြည့်စုံသွားသကဲ့သို့။

မကြာမီ၊ ခြေရာအားလုံး ဖျက်ပစ်ခံလိုက်ရပြီး၊ သူ သူ၏ မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နားလည်မှုအဆင့်နဲ့ဆို၊ ကျွန်တော့်အတွက် ရှင်းပြဖို့ ခက်ခဲတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ဒုက္ခမခံတော့ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ခင်ဗျားတို့အားလုံး မကြာခင် သေဆုံးတော့မှာပဲ။"

ယန်ကျန့်၊ ထိုင်နေဆဲဖြစ်လျက်၊ သူ၏ လက်ကို မြှောက်တင်လိုက်ပြီး၊ အခု အမျိုးသားများထဲမှ တစ်ဦးကို ချိန်ထားသော ပစ္စတိုတစ်လက်ကို ကိုင်ထားသည်။

"ခင်ဗျားတို့ကို သတ်ဖို့ တခြား နည်းလမ်းတွေ အသုံးပြုတာက သိပ် ရက်စက်လွန်းလိမ့်မယ်။ ခင်ဗျားတို့ သုံးစွဲဖို့ ဆန္ဒရှိမှတော့၊ ကျွန်တော်လည်း ကပ်စေးနဲမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"တစ်တောင့်ကို ယွမ် တစ်သောင်း—ကျွန်တော် အဲ့ဒါကို တတ်နိုင်တယ်။"

"မကောင်းဘူး!" ချိန်ခံထားရသော အမျိုးသား မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး ချက်ချင်း အမြန်ဆုံးနှင့် အစံအမှန်ဆုံး ရှောင်တိမ်း လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

အတွေ့အကြုံရင့် သေနတ်သမား မဟုတ်သော မည်သူ့အတွက်မဆို၊ သေနတ်ချက်တစ်ခု အများဆုံး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်လိမ့်မည်၊ အသက်နေရာ မဟုတ်ပေ။

ဘိုင်း!

သို့သော် သေနတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ၊ ပညာရှင် ချက်ချင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားပြီး၊ သူ၏ နဖူး ပွင့်ထွက်သွားကာ၊ သွေးများ နေရာအနှံ့ ပန်းထွက်သွားသည်။

သူ၏ ရှောင်တိမ်း လှုပ်ရှားမှု သေလုဆဲဆဲ ဖားပြုတ်၏ နောက်ဆုံး ခုန်ပေါက်မှုနှင့် တူနေသည်—လုံးဝ အသုံးမဝင်ဘဲ အနည်းငယ် ရယ်စရာပင် ကောင်းနေသည်။

သို့သော် ဤအခြေအနေတွင် ဘယ်သူမှ ရယ်မောချင်စိတ် မရှိပေ။

"နောက်တစ်ယောက်။"

ယန်ကျန့် ထိုင်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ သေနတ် အခု ဒုတိယမြောက် လူကို ချိန်ထားသည်။

"ခွေးမသား!" ထိုအမျိုးသား၊ ပထမတစ်ယောက် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ပြီးသည့်အတွက်၊ ချွေးစေးများ ပြန်လာသည်။

ထိတ်လန့်တကြားဖြင့်၊ သူ အစည်းအဝေး စားပွဲအောက်သို့ ငုံ့ဝင်လိုက်သည်။

အထူး ကျည်ဆန်များတွင် ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်း ကန့်သတ်ထားသည်။

၎င်းတို့ လူများကို သတ်နိုင်သော်လည်း၊ တကယ်လို့ အရာဝတ္ထုတစ်ခုခုဖြင့် ပိတ်ဆို့ခံထားရလျှင်၊ သူတို့၏ သေစေနိုင်စွမ်း သိသိသာသာ လျော့ကျသွားလိမ့်မည်၊ သာမန် ကျည်ဆန်များနှင့် မတူဘဲ။

သို့သော် သူ ဤသို့ တွေးလိုက်စဉ်မှာပင်၊ သေနတ်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အမျိုးသား မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး၊ သူ၏ ဦးခေါင်းနောက်ဘက်တွင် အပေါက်တစ်ခု ပွင့်ထွက်သွားကာ၊ သွေးများ အနီးအနားက CEO အများအပြား၏ မျက်နှာများပေါ်သို့ စင်ထွက်သွားသည်။

သူတို့ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားပြီး၊ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်ယင်နေကြသည်။

အခြေအနေ လုံးဝ မကောင်းလှပေ။