ကျောက်စိမ်းလို လှပခြင်း (၂)

သို့သော် သူသည် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ၏ ပုံစံနှင့် ဒီဇိုင်းကို မှတ်သားထားလိုက်သည်။ နောင်တွင် အသုံးဝင်ကောင်းဝင်နိုင်သည်။

ဤအလောင်းနှစ်ခုသည် ဤနေရာတွင် အတော်ကြာ ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ဤအမျိုးသမီးအရိုးစုရှိ အရိုးများက မပျက်စီးဘဲ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေဆဲဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်နွေးထွေးမှုပင် ရှိနေသေးသည်။

သို့သော်...

"ဟင်"

လင်းယွဲ့က ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။

ဤအမျိုးသမီးအရိုးစု၏ ညာဘက်နံရိုးတွင် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ၌ အပေါက်တစ်ခုရှိပြီး ထိုအပေါက်မှတစ်ဆင့် ဘယ်ဘက်ခြမ်းရှိ စတုတ္ထမြောက်နံရိုးက ကျိုးနေပုံရသည်ကို အနည်းငယ် မြင်နိုင်သည်။

နံရိုးတစ်ခု ပျောက်ဆုံးနေခြင်းပင်။

တောက်ပသောလုံပုလဲကို အသုံးပြု၍ လင်းယွဲ့သည် အမျိုးသမီးအရိုးစု၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို စစ်ဆေးကြည့်ရှု့လိုက်ပြီး ဘယ်ဘက်ခြမ်းရှိ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ၏ အောက်ပိုင်းအောက်၊ နူးညံ့သော အထည်အောက်တွင် အနည်းငယ်ဖောင်းကားနေသည်ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူသည် တိတ်ဆိတ်နေသော သံချေးတက်နေသော သံဓားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တစ်ဝက်ကျိုးနေသော အကိုင်းအခက်တစ်ခုကို ဂရုတစိုက် ကောက်ယူကာ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်သည်။

ထိုအခါ သံဓားက တုံ့ပြန်မှုမရှိပေ။

သံဓားသည် သူ၏ နယ်နိမိတ်ကို ကျော်လွန်ရန် မစဉ်းစားသမျှ ပြဿနာမရှိပုံပင်။

သူသည် မိသားစုခေါင်းဆောင်၏ အလောင်းကို တိုက်ရိုက်ကန်ခြင်း သို့မဟုတ် မဖွယ်မရာပြုခြင်းကဲ့သို့သော မိုက်မဲသောအပြုအမူမျိုးကို ပြုလုပ်မည်မဟုတ်ပေ။

လင်းယွဲ့သည် အကိုင်းအခက်၏အဆုံးဖြင့် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်သောအခါ အောက်တွင် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ကျိုးပဲ့နေသော အရိုးတစ်ပိုင်းကို ချက်ချင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ပုံသဏ္ဍာန်အရ ၎င်းသည် အမျိုးသမီးအရိုးစု၏ ပျောက်ဆုံးနေသော နံရိုးဖြစ်သင့်သည်။

"ကောင်းပြီ ကျိုးပဲ့နေတဲ့ အရိုးတစ်ပိုင်း ရှိတယ်..."

လင်းယွဲ့သည် ရွှင်လန်းမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် အကိုင်းအခက်၏အဆုံးကို အသုံးပြုကာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေသော ကျိုးပဲ့နေသော အရိုးကို ဂရုတစိုက် လှိမ့်လိုက်သည်။

လုပ်ငန်းစဉ်တစ်လျှောက်လုံး သူသည် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို မတော်တဆ မထိမိစေရန် သတိထားခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူသည် အရိုးစုတစ်ခုလုံးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လှဲချလိုက်ပါက သံချေးတက်နေသော သံဓားကြောင့် ယနေ့ သွေးထွက်ရပေလိမ့်မည်။

ခဏအကြာတွင်…

"ရပြီ"

လင်းယွဲ့သည် သက်ပြင်းချကာ ဖြူဖျော့သော ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ အရိုးအသေးလေးကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး "ဒါ တကယ် အလုပ်ဖြစ်နိုင်တယ်" ဟု မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် အရိုးအသေးလေးကို ကိုင်ကာ ဂရုတစိုက် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

သူသည် လိုဏ်ဂူအဝင်ဝအနီးသို့ ရောက်သည်အထိ မရပ်ခဲ့ပေ။

ထို့နောက် လင်းယွဲ့သည် သူ၏ရင်ဘတ်မှ လူသားအရေခွံမျက်နှာဖုံးနှင့်တူသော အရာအားလုံးအသက်ဟူသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းကို ထုတ်ယူကာ ဓားငယ်ဖြင့် သူ၏လက်ချောင်းကို လှီးဖြတ်ပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ အရိုးပေါ်သို့ သွေးစက်ချလိုက်သည်။

အရိုးအသေးလေး သွေးဖြင့် နီရဲသွားသည်နှင့် လင်းယွဲ့သည် အရာအားလုံးအသက်ကို ချက်ချင်း ကောက်ယူကာ အရိုးကို ပတ်ပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားလိုက်သည်။

ဤဖြူဖျော့သော လူသားအရေခွံသည် အရိုးပေါ်ရှိ သွေးကို ချက်ချင်း စုပ်ယူကာ အရိုးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပတ်ရစ်ပြီး လျင်မြန်စွာ လက်ဆစ်အရွယ်သာရှိသော အစုအဝေးအဖြစ် ကျုံ့သွားကာ သူ၏လက်ထဲတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ လူးလွန့်နေသည်။

အတွင်း၌ အရိုး၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ အသွင်အပြင်ကို အနည်းငယ် မြင်နိုင်သည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် သက်ရှိသတ္တဝါတစ်ကောင်က အရိုးကို ကြေညက်နေသကဲ့သို့ အလွန်ထူးဆန်းထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသည်။

လင်းယွဲ့သည် ဤမြင်ကွင်းနှင့် မစိမ်းသက်တော့ဘဲ စိတ်ရှည်ရှည်ဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

တော်တော်ကြာပြီးနောက် အရာအားလုံးအသက်သည် နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားမှုရပ်သွားပြီး အနည်းငယ် ပွင့်ထွက်ကာ အရိုးကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။

လင်းယွဲ့သည် အရိုးကို ပြန်ကောက်ယူလိုက်ပြီး ယခင်ကထက် အနည်းငယ်သေးငယ်သွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

အရာအားလုံးအသက်သည် အရိုးအနည်းငယ်ကို ကြေညက်သွားစေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

"အလုပ်ဖြစ်ရဲ့လား"

လင်းယွဲ့သည် အနည်းငယ် ပျော်ရွှင်မှုအသွင်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြသလိုက်သည်။

အကြောင်းအရာ၏ သွေး သို့မဟုတ် ဆံပင်ကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းအနည်းငယ်ကို ရရှိနိုင်သမျှကာလပတ်လုံး ဤ အရာအားလုံးအသက်ဟူသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းဖြင့် ၎င်းကို ချေဖျက်ပြီး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်မည်ပင်။

ထို့နောက် ၎င်းကို ဝတ်ဆင်ခြင်းဖြင့် မိမိကိုယ်ကို အပြည့်အဝ ဖုံးကွယ်နိုင်သည်။

"စမ်းကြည့်ရအောင်"

လင်းယွဲ့သည် နောက်ပိုင်းတွင် လဲကျခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန် ကျောက်နံရံကို မှီကာ ချက်ချင်း ထိုင်ချလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် အရေခွံနှင့်တူသော အရာအားလုံးအသက်ကို လုံးဝဖြန့်လိုက်ပြီး သူ့ခေါင်းကို နောက်သို့ လှန်ကာ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ညင်သာစွာ တင်လိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ဖိချကာ သူ၏အရေပြား၏ လက်မတိုင်းနှင့် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် စိတ်ဖြင့် ၎င်းကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်….

အရာအားလုံးအသက်မှ ပြင်းထန်သော ပူလောင်သည့်အပူက တောက်လျှောက်စီးဝင်လာကာ မီးဖိုကဲ့သို့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး သူ၏အသားနှင့်အရိုးများကို လုံးဝအရည်ပျော်စေရန် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။

သူ၏အသိစိတ်သည်လည်း လွင့်မျောလာပြီး သူသာ ကြိုတင်ထိုင်မနေခဲ့ပါက လဲကျသွားဖွယ်ရှိသည်။

ခဏအကြာတွင် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

လင်းယွဲ့ သတိပြန်ရလာသောအခါ အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းပြီး သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းလို ဖြူဖျော့ပြီး သွယ်လျနူးညံ့နေကာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် သူ၏လက်မဟုတ်ဘဲ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏လက်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ထို့နောက် သူသည် သူ၏ပါးပြင်နှင့် မျက်နှာအသွင်အပြင်တို့ကို ထိကိုင်လိုက်သည်။ လှပသော မျက်လုံးဝိုင်းလေးများ၊ လှပစွာပုံဖော်ထားသော နှုတ်ခမ်း ဖြောင့်သော်လည်း သေးငယ်သော နှာခေါင်း၊ သူ၏အရေပြားက ကြွေထည်ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ချောမွတ်နေသည်။

သူ့တွင် ရှည်လျားသော မင်ရောင်ကဲ့သို့ နက်မှောင်သော ဆံပင်များလည်းရှိပြီး ထူထဲပြီး ပုံသဏ္ဍာန်ကောင်းမွန်သည်။

ထို့အပြင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး၏ အရေပြားသည် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ချောမွတ်နေသောကြောင့် သူဝတ်ဆင်ထားသော အနည်းငယ်ကြီးမားသော ကြမ်းတမ်းသောအဝတ်အစားများက အလွယ်တကူ ချော်ထွက်သွားသည်။

သူ၏ပခုံးများသည် မသိစိတ်မှ အနည်းငယ် လိမ်သွားပြီး မရည်ရွယ်ဘဲ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ပခုံးတစ်ဖက်ကို ပေါ်လွင်စေခဲ့သည်။

တကယ်ကို ချောမွတ်လွန်းသည်။

လင်းယွဲ့သည် မျက်နှာအမူအရာမပြောင်းလဲဘဲ သူ၏အဝတ်အစားများကို ဆွဲတင်လိုက်သည်။

မှန်မရှိသော်လည်း၊ သူ၏လက်ရှိအသွင်အပြင်ကို သူ မသိသော်လည်း၊ သူသည် ဖြူဖွေးသော အလှတရားတစ်ခုနှင့်တူနေသင့်သည်။

"ငါ့အသံကော"

လင်းယွဲ့သည် သူ၏အသံကို စမ်းသပ်ရန် စကားပြောပြီး သူ့မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်သည်။

အသံသည် ချိုမြိန်ပြီး စေးကပ်ကာ ကလေးဆန်နေသလိုပင်။

အတော်လေး သာယာသည်။

သူမသည် အသက်ရှင်စဉ်က အသက်ရှူမှားလောက်အောင် လှပသော အမျိုးသမီးဖြစ်ခဲ့ပုံရသည်။

ဤသို့တွေးလိုက်သောအခါ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မသိစိတ်မှ အနည်းငယ် တုန်သွားပြီး ထိုဖြူဖျော့သော ပခုံးတစ်ဖက်ကို ထပ်မံပေါ်လွင်စေခဲ့သည်။

"..."

လင်းယွဲ့၏နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ်တွန့်သွားပြီး သူသည် မျက်နှာအမူအရာမပြောင်းလဲဘဲ ကော်လာကို ဆွဲကိုင်ကာ အားဖြင့် ဆွဲတင်လိုက်သည်။

သူသည် တမင်သက်သက် ကစားနေခြင်းမဟုတ်ပေ။

အရာအားလုံးအသက်တွင် အလွန်ထင်ရှားသော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတစ်ခုရှိသည်။

တစ်စုံတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီးသည်နှင့် ရှားဟုန်လီသည် ဆူဇီချူးအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ကလေးမလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ တီးတိုးပြောဆိုတတ်လာသကဲ့သို့ သူတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာများအပါ လွှမ်းမိုးမှုကိုလည်း ခံရနိုင်သည်။

ဤချိုမြိန်သောအသံရှိသော အလှသည် အသက်ရှင်စဉ်က မိမိကိုယ်ကို အလွန်အမင်း နှစ်သက်သူဖြစ်ပုံရသည်။