ကျောက်စိမ်းလို လှပခြင်း (၃)

လင်းယွဲ့သည် နံရံကိုမှီကာ ထရပ်လိုက်ပြီး အောက်တွင် ထူးဆန်းသော ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ အမျိုးသမီးအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းက ပထမဆုံးအကြိမ်မဟုတ်သော်လည်း လွန်ခဲ့သော သုံးလက သူသည် ရှားဟုန်နှင့် နီးစပ်ရန်နှင့် သူ့အတွက် ထောင်ချောက်ဆင်ရန် လေပန်းပွင့်ဝင်းအတွင်းရှိ လှပသော စန္ဒရားဆရာမအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအလှလေး၏ အကြွင်းအကျန်များကို ကြည့်သောအခါ သူမက အတော်အတန် အရပ်ရှည်ကြောင်း၊ ၁၇၅ စင်တီမီတာခန့်ရှိမည်ဟု သူ ယခင်က သတိမထားမိခဲ့ပေ။

နောက်ထပ် မစဉ်းစားဘဲ လင်းယွဲ့သည် တောက်ပသောလုံပုလဲကို ကိုင်ကာ လိုဏ်ဂူ၏ အနက်ပိုင်းသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။

သံချေးတက်နေသော သံဓားအနီးသို့ သူရောက်သောအခါ….

"ဟူး"

ဓားသံက ကြည်လင်တောက်ပစွာ မြည်ဟည်းလာပြီး ယခင်ကထက် များစွာကျယ်လောင်ကာ ကလေးတစ်ဦးသည် မိခင်နှင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကွဲကွာပြီးမှ ပြန်တွေ့ရသကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်သော ခံစားချက်ကိုပင် သယ်ဆောင်လာသည်။

မှော်ရတနာများက သူတို့၏ပိုင်ရှင်ကို မှတ်မိကြသည်။

သီအိုရီအရ သူတို့သည် သူတို့၏ပိုင်ရှင်ကို သဘာဝအားဖြင့် တိုက်ခိုက်မည်မဟုတ်ပေ။

လင်းယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု လျှပ်တပြက် ပေါ်လာသော်လည်း သူသည် သံချေးတက်နေသော ဓားကို ချက်ချင်း ဆုပ်ကိုင်ရန် မရဲဘဲ အကိုင်းအခက်တစ်ခုဖြင့် ဂရုတစိုက် ထိုးကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအကိုင်းအခက်က မပျက်စီးဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဓားချီမှ တိုက်ခိုက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

လင်းယွဲ့သည် သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း သူသည် ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ရန် မရဲသေးပေ။

ဤဓား၌ အသိအမှတ်ပြုနည်းအချို့ရှိမရှိ၊ ထိလိုက်သည်နှင့် ဓားသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ သူ့ကို အစစ်အမှန်ပိုင်ရှင် မဟုတ်ကြောင်း သိရှိပါက၊ အတုအယောင်ပိုင်ရှင်ဖြစ်သော သူ့ကို နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

ထို့ကြောင့် သတိထားခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းကို တစ်ခါမှ မလုပ်ခဲ့ဖူးသော သာမန်လူတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် သူသည် နတ်လက်နက်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းကို အသုံးပြုနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် သူ့ကို ပို၍ သံသယဖြစ်စေမည်သာဖြစ်သည်။

သူသည် ဓားကို လိုချင်လျှင်ပင် နောက်မှ စောင့်နိုင်သေးသည်။

ချက်ချင်းပင် လင်းယွဲ့သည် သူ၏ခြေထောက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်ကာ ဓားကို မထိဘဲ ဂရုတစိုက် ကျော်နင်းလိုက်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဤဓားသည် ရိုးရှင်းသော ဉာဏ်ရည်သာရှိပြီး ဉာဏ်ပညာမရှိပေ။ ဓားသည် လှုပ်ပင် မလုပ်နိုင်ပေ။ မဟုတ်ပါက သူ၏သခင်ဖြစ်သော သူ့ကို အခုပင် ခုန်အုပ်မိမည် မဟုတ်လော။

"ဟူး နောက်ဆုံးတော့ ရောက်ပြီ"

လင်းယွဲ့သည် အလောင်းနှစ်ခုနှင့် ဓားတို့ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော အကာအရံအတွင်း၌ ရပ်နေပြီးနောက် သက်ပြင်းရှည်ချလိုက်သည်။

ဒါက မလွယ်ဘူး။

ထို့နောက် သူသည် တောက်ပသောလုံပုလဲကို ကောက်ယူကာ လိုဏ်ဂူ၏အဆုံးရှိ ကျောက်နံရံဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

လိုဏ်ဂူ၏အဆုံးသည် အတော်အတန်ကျယ်ဝန်းပြီး ကျောက်နံရံသည် အမြင့် ၁၅ ပေခန့်နှင့် အကျယ် ၁၄ ပေခန့်ရှိပြီး အလုံးစုံအားဖြင့် အတော်အတန်ပြန့်ပြူးကာ လျှို့ဝှက်တံခါးဖြစ်ကြောင်း လုံးဝမဖော်ပြဘဲ လုံးဝသာမန်အတိုင်း မြင်တွေ့ရသည်။

"တံခါးဖွင့်ဖို့ဆိုရင် လိုဏ်ဂူအိမ်ရဲ့ မူလပိုင်ရှင်ရဲ့ လိုရှုနံပါတ်တွေအတိုင်း အထူးနေရာကိုးခုကို ခေါက်ရမယ်"

လင်းယွဲ့သည် နံရံကို မော့ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "ဒါပေမဲ့ ဘယ်နေရာအတိအကျလဲ။ နံရံတစ်ခုလုံးလား ဒါမှမဟုတ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျောက်နံရံသည် စတုရန်းမီတာ ဆယ်ခုကျော် ဧရိယာကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

ဘယ်နေရာကိုးခုက ဇယားကွက်ကိုဖြစ်ပေါ်စေတာလဲဆိုတာကို ဘယ်သူကသိမှာလဲ။

သူသည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီး တောက်ပသောလုံပုလဲကို ချထားလိုက်ပြီး သူ၏အိတ်ထဲရှိ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော မီးသွေးခဲတံကို ထုတ်ယူကာ နံရံတွင် ဇယားကွက်တစ်ခုဆွဲရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

ဖြည်းညှင်းစွာ ကြိုးစားကြည့်ရုံသာဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင်….

"အဲ"

လင်းယွဲ့သည် တောက်ပသောလုံပုလဲရောင်ခြည်က နံရံပေါ်တွင် မကျရောက်တော့ဘဲ ထို့နောက် နံရံတွင် အလင်း၏ မှိန်သောမျဉ်းများ ကန့်လန့်ဖြတ်၍ ပေါ်လာသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။

သို့သော် ဤမျဉ်းများက လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"ဒါက ထင်ယောင်ထင်မှား မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါက..."

လင်းယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု လျှပ်တပြက် ပေါ်လာပြီး သူသည် တောက်ပသောလုံပုလဲရောင်ခြည်ကို နံရံပေါ်သို့ ပြန်လည်ထိုးလွှတ်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။

ခဏအကြာတွင် သူသည် တောက်ပသောလုံပုလဲကို သူ၏အိတ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

လိုဏ်ဂူက မှောင်မိုက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ရှေ့ရှိ နံရံ၌ မျဉ်းများ ထပ်မံပေါ်လာသည်။ ဒေါင်လိုက် နှစ်ခုနှင့် အလျားလိုက် နှစ်ခုတို့ဖြင့် ဇယားကွက်တစ်ခုကို အတိအကျ ပုံဖော်ထားခြင်းပင်။

"ဒါဆို ဒါက အလင်းပြန်ပစ္စည်းပဲ"

တောက်ပနေသော မျဉ်းများကို ကြည့်ရင်း လင်းယွဲ့က ပြုံးလိုက်သည်။

အလင်းပြန်ပစ္စည်းအများစုက တောက်ပနိုင်ရန် အလင်းကို စုပ်ယူရန် လိုအပ်သည်။

သူသည် တောက်ပသောလုံပုလဲရောင်ခြည်ကို နံရံပေါ်သို့ ထိုးလွှတ်ပြီးနောက် ထိုနေရာရှိ အလင်းပြန်ပစ္စည်းက အလင်းကို စုပ်ယူလိုက်သောကြောင့် မှောင်မိုက်ထဲတွင် တောက်ပနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

"အရမ်းကောင်းတယ်"

ထို့နောက် လင်းယွဲ့သည် မီးသွေးခဲတံကို ယူကာ မှိန်ဖျော့စွာ တောက်ပနေသော မျဉ်းများကို ခြေရာခံပြီး ဒေါင်လိုက် နှစ်ခုနှင့် အလျားလိုက် နှစ်ခုတို့ကို ဆွဲကာ ဇယားကွက်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် သူသည် တောက်ပသောလုံပုလဲကို ပြန်ထုတ်ကာ ဇယားကွက်ပေါ်တွင် အာရဗီဂဏန်းများဖြင့် ၁ မှ ၉ အထိ ရေးလိုက်သည်။

လိုရှု၏ ဂဏန်းများအား တစ်မှကိုးအထိ ဒေါင်လိုက်၊ အလျားလိုက်နှင့် ထောင့်ဖြတ်ပေါင်းလိုက်လျှင် ဇယားကွက်၏ တည်ဆောက်ပုံအရ ၁၅ ရရှိသည်။

"ပြီးပြီ"

လင်းယွဲ့သည် သူဆွဲထားသော ဇယားကွက်ကို ကျေနပ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ယခု သူသည် မှားယွင်းသောနေရာများကို ခေါက်မည်မဟုတ်တော့ပေ။

"ဒီလိုဏ်ဂူအိမ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်တံခါးကို မူလပိုင်ရှင်ရဲ့ ဇယားကွက်နံပါတ်တွေအတိုင်း ခေါက်ရပေမယ့် သတ္တဝါအားလုံးရဲ့ အသွင်အပြင်က အတော်လေး ပြီးပြည့်စုံတယ်၊ သီအိုရီအရ အလုပ်ဖြစ်သင့်တယ်"

လင်းယွဲ့သည် နံရံကိုကြည့်ကာ သက်ပြင်းရှည်ရှည်ရှူသွင်းပြီး "ငါ ပြောင်းလဲခဲ့တဲ့ ဒီလှပတဲ့အမျိုးသမီးက ဒီလိုဏ်ဂူအိမ်ရဲ့ မူလပိုင်ရှင် အမှန်တကယ်ဟုတ်မဟုတ်တော့ မသိဘူး..."

သူသည် နောက်ထပ် သက်ပြင်းရှည်ရှည်ရှူသွင်းပြီး ဇယားကွက်ပေါ်ရှိ ဂဏန်းစဉ်အတိုင်း နံရံပေါ်ရှိ နေရာတစ်ခုစီကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ခေါက်လိုက်သည်။