လိုဏ်ဂူအိမ်အတွင်းရှိ ရတနာ ၂

"လှုပ်ရှားမှု ရှိတယ်ဟ"

လင်းယွဲ့၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် မီးတောက်ကဲ့သို့ တောက်ပလာပြီး သူ၏နှလုံးသားက ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

ကျောက်တံခါးသည် အလယ်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာသည်ကို သူမြင်လိုက်ရသည်။ ကွေးနေသော အက်ကွဲကြောင်းကဲ့သို့၊ အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် တိုင်ချီပုံနှင့် ဆင်တူသည်။ ၎င်းသည် မျက်မြင်အရှိန်အဟုန်ဖြင့် နှစ်ဖက်သို့ ရွေ့လျားကာ လိုဏ်ဂူအိမ်၏ အတွင်းပိုင်းကို တဖြည်းဖြည်း သူ့အား ပွင့်လင်းစေခဲ့သည်။

"တကယ် ပွင့်သွားပြီ"

လင်းယွဲ့သည် သက်ပြင်းရှည်ရှည်ရှူသွင်းကာ သူ၏စိတ်ထဲရှိ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ထိန်းချုပ်ရင်း တံခါးနောက်ရှိ လိုဏ်ဂူအိမ်၏ အတွင်းပိုင်းကို ဂရုတစိုက် ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

ရိုးရှင်းပြီး အလှဆင်မှုမရှိသော ကျောက်ခန်းတစ်ခုသည် သူ၏မျက်လုံးများရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

ကျောက်ခန်း၏ မျက်နှာကျက်တွင် ကျောက်တံခါးပွင့်သည်နှင့် နူးညံ့သော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်သော ပုလဲများ မြှုပ်နှံထားပြီး တစ်ချိန်က မှောင်မိုက်နေသော အခန်းကို ချက်ချင်း လင်းထိန်စေခဲ့သည်။

ကျောက်ခန်းသည် မကျယ်ဝန်းလှဘဲ အချင်းအနည်းငယ်သာရှိပြီး အတွင်း၌ ကျောက်ဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော စားပွဲ၊ ကုလားထိုင်၊ အိပ်ရာနှင့် ရုပ်တုတစ်ခုသာရှိပြီး အားလုံးက သာမန်အတိုင်းပင် ထင်ရသည်။

ထို့အပြင် ကျောက်ရုပ်တုရှေ့တွင် အိုဟောင်းပြီး အရောင်မွဲခြောက်နေသော အပြာရောင် တရားထိုင်ခုံတစ်ခုရှိသည်။

ကျောက်စားပွဲပေါ်တွင် လက်ဝါးအရွယ်ထက် အနည်းငယ်ကြီးသော သစ်သားသေတ္တာတစ်ခုနှင့် မှောင်မိုက်သော အနီရောင်မီးတောက်တစ်ခု လောင်ကျွမ်းနေသော သွေးရောင်ကြာပွင့်ပုံ မီးအိမ်တစ်ခုရှိသည်။

"ဒါက ခေါင်းလောင်းသံငါးချက်အဆင့် လျှို့ဝှက်ချက်ရဲ့ လိုဏ်ဂူအိမ်လား..."

လင်းယွဲ့သည် လိုဏ်ဂူအိမ်၏ အဝင်ဝကို ခဏတာ စောင့်ကြည့်ပြီး အထဲသို့ အလျင်စလို မဝင်ရဲပေ။ ဦးစွာ သူသည် အကိုင်းအခက်တစ်ခုကို ယူကာ အတွင်းသို့ စမ်းသပ်ပြီးနောက် အကိုင်းအခက်ကို ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

လုံးဝ အသံမကြားရပေ။

လင်းယွဲ့၏ မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားသည်။

တုံ့ပြန်မှုမရှိရုံသာမက အကိုင်းအခက် မြေပြင်ကို ထိမှန်သည့်အသံကိုပင် မကြားရပေ။ ကျောက်ခန်းအတွင်းမှ အသံများပင် ထွက်မလာနိုင်ပေ။

ကျောက်ခန်းသည် တစ်မျိုးမျိုးသော အကာအကွယ်အစီအရင်ကို ခံနေရပုံရသည်။

ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာ မရှိကြောင်း သေချာပြီးနောက် လင်းယွဲ့သည် အထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားသည်။

သူသည် အခန်းထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် ကျောက်စားပွဲပေါ်ရှိ သွေးရောင်ကြာပွင့်ပုံ မီးအိမ်သည် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မှောင်မိုက်သော အနီရောင်မီးတောက်က တစ်ချက် တုန်ခါသွားသည်။

ကျောက်ခန်းက အခြားကမ္ဘာတစ်ခုနှင့်တူသည်။ လေအပူချိန်သည် သင့်တင့်လျောက်ပတ်ရုံသာမက လိုဏ်ဂူကဲ့သို့ စိုစွတ်မှုလည်း မရှိပေ။

"ဒါပဲ ရှိတာလား"

လင်းယွဲ့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှု့သော်လည်း အခြားထူးခြားသောအရာကို မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။

ရုပ်တုသည် တော်ဝင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ရုပ်တုဖြစ်ပြီး အလွန်အသက်ဝင်စွာ ထုလုပ်ထားသောကြောင့် သူမ၏မျက်နှာတွင် သနားကြင်နာပြီး ဝမ်းနည်းဖွယ်အမူအရာကို ဆောင်သည်။

သို့သော် ရုပ်တုတစ်ခုလုံးက ကျောက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း နှုတ်ခမ်းများသည် ထူးဆန်းသော နီရဲရောင်ဖြစ်ပြီး သွေးစိမ်းရှင်ရှင်ဖြင့် သုတ်လိမ်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

လင်းယွဲ့သည် ၎င်းကို မထိရဲဘဲ ကျောက်စားပွဲပေါ်ရှိ ပစ္စည်းနှစ်ခုကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

သွေးရောင်ကြာပွင့်ပုံ မီးအိမ်က အလွန်ထူးခြားပုံရပြီး မည်သည့်ရတနာဖြစ်သည်ကို ခန့်မှန်းရန်ခက်ခဲသည်။

သူသည် ဂရုတစိုက်ကြည့်ရှု့လိုက်ရာ သွေးရောင်ကြာပွင့်၏ အလယ်တွင် မှောင်မိုက်သော အနီရောင်မီးတောက်က တကယ်တမ်း မီးစာဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ သို့သော် ဤမီးစာကိုယ်တိုင်သည် တစ်ပိုင်းတစ်စ ပွင့်လင်းမြင်သာပြီး အတွင်း၌ မှောင်မိုက်သော အလင်းရောင် လည်ပတ်နေသောကြောင့် ပထမတစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် တုန်ခါနေသော မီးတောက်တစ်ခုနှင့်တူနေသည်။

မီးစာပတ်လည်တွင် သွေးနှင့်တူသော အလွန်ပါးလွှာသော နီရဲရောင် မီးဆီအလွှာတစ်ခုရှိသည်။

လင်းယွဲ့သည် မီးအိမ်ကို တိုက်ရိုက်မထိခဲ့ပေ။ ထိုကဲ့သို့သော မသိရသော ရတနာကို သူ့အား ပေးအပ်ခဲ့လျှင်ပင် သာမန်လူတစ်ဦးဖြစ်သော သူ့အတွက် အသုံးဝင်မည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။

တွန့်ဆုတ်ပြီးနောက် သူသည် ကျောက်စားပွဲပေါ်ရှိ သစ်သားသေတ္တာကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

သစ်သားသေတ္တာသည် သူ့လက်ဝါးထက် ကြီးသော်လည်း အလွန်ပေါ့ပါးသည်။

ဂရုတစိုက်ဖွင့်လိုက်သောအခါ အတွင်း၌ ပစ္စည်းအနည်းငယ်ကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။

စာတစ်စောင်။

အပြစ်အနာအဆာမရှိသော အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားတစ်ခု။

လက်ညှိုးနှင့် လက်နှစ်လုံးခန့်ထူသော၊ အရောင်မဲ့ပြီး ပွင့်လင်းမြင်သာသော ဖန်သေတ္တာတစ်ခု၊ ရွှေရောင်အစက်အပြောက်များပါသော နီရဲရောင် အနှစ်သွေးဖြင့် တစ်ဝက်ခန့် ပြည့်နေသည်။

သစ်သားသေတ္တာအတွင်းရှိ ပစ္စည်းများကို ကြည့်ရင်း လင်းယွဲ့သည် စိုးရိမ်စိတ်နှင့် ရောယှက်နေသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဖြစ်နိုင်တာက...

ဤရတနာများထဲတွင် သူ့ကိုကယ်တင်နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်ရှိကောင်းရှိနိုင်သည်။

သူသည် ဦးစွာ အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကို ကောက်ယူကာ အနီးကပ် စစ်ဆေးကြည့်ရှု့လိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားတွင် သမုဒ္ဒရာမြင်ကွင်းတစ်ခုနှင့်တူသော အရာတစ်ခုကို ထွင်းထုထားသည်။ အကယ်၍ သူသည် ပင်လယ်၏ အပေါ်စီးမြင်ကွင်းကို မမြင်ဖူးပါက ထွင်းထုထားသော လှိုင်းများနှင့် အလယ်ဗဟိုရှိ ရေပတ်လည်မှ ခွဲခြားရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

သွေးပါသော ဖန်သေတ္တာအတွက်မူ တစ်ချက်တွန်းလိုက်ရုံဖြင့် အပေါက်တစ်ခု ပွင့်သွားလောက်သည်။

သို့သော် ဖန်သေတ္တာကို အနည်းငယ်ဖွင့်ရုံနှင့် လင်းယွဲ့သည် သူ့နှာခေါင်းဆီသို့ လွင့်လာသော အနည်းငယ်သော အနံ့ကို ချက်ချင်းရလိုက်သည်။ ကတိုးနံ့လိုလို သစ်ခေါက်နံ့လိုလို တူနေသဖြင့် မည်သူ၏သွေးဖြစ်သည်ကို မသေချာပေ။

သူသည် ထပ်မံနမ်းရှိုက်ရန် မရဲဘဲ ဖန်သေတ္တာကို အမြန်ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားနှင့် ဖန်သေတ္တာကို ကျောက်စားပွဲပေါ်သို့ ပြန်တင်ပြီးနောက် သူသည် သစ်သားသေတ္တာ၏ အောက်ခြေတွင် ထားရှိသော စာကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

စာထဲတွင် "ငါ့တပည့် လင်းယွဲ့ထံ" ဟု ရေးထားသည်။

လင်းယွဲ့သည် ချက်ချင်းပင် ဤစာသည် တပည့်တစ်ဦးထံ ရေးထားသော စာဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။

သူသည် ခဏတာ တွန့်ဆုတ်သော်လည်း စာကိုဖွင့်ကာ ဂရုတစိုက် ဖတ်ရှု့လိုက်သည်။

"ဒီစာကို မင်းမြင်ပြီဆိုရင် ငါတို့ ပြန်ဆုံတွေ့ကြပြီပေါ့။ ဒီစာကို တွေ့သွားတာ ငါဝမ်းသာပါတယ်”

“ငါ့ကလေး… မင်းပြန်လာဖို့ ဆန္ဒရှိလို့ ဒီစာကို မြင်တဲ့အချိန်မှာ မင်းရဲ့ဆရာ သေသွားပြီဆိုတာ မင်းသိသင့်တယ်။ မင်းကျေနပ်ရဲ့လား”

“ကျေးဇူးတရားနဲ့ လက်စားချေမှု ဘယ်ဟာက ပိုအရေးကြီးလဲဆိုတာကို မင်းနောက်ထပ် စိတ်ဆင်းရဲစရာမလိုတော့ဘူး”

“မင်းရဲ့ဆရာက မင်းအတွက် အသုံးဝင်နိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့တယ်”

“ဒီကျောက်စိမ်းဆွဲပြားက 'ဝိညာဉ်တစ်သောင်း သွေးကျောက်စိမ်း' ပဲ။ သွေးတစ်စက်နဲ့ အသိအမှတ်ပြုလိုက်ရုံနဲ့ အဲဒီထဲမှာပါတဲ့ အချက်အလက်တွေကို မင်းနားလည်လိမ့်မယ်။ ဖန်သေတ္တာထဲမှာ မီးငှက်ရဲ့ အနှစ်သွေးနဲ့ ဝိညာဉ်ရှိတယ်။ ဝိညာဉ်တစ်သောင်း သွေးကျောက်စိမ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မင်းဖော်ထုတ်ပြီးရင် အဲဒါရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မင်း အလိုလို နားလည်လာလိမ့်မယ်။

အရင်တုန်းက မင်းကို နာကျင်စေခဲ့တာ၊ မင်းရဲ့ တာအိုလမ်းကို ဖြတ်တောက်ခဲ့တာ ငါပဲ။ မင်း တာအိုလမ်းကို လိုက်လျှောက်ဖို့ ဆန္ဒရှိသေးရင် ခန္ဓာကိုယ်အသစ်တစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ပြီး ဒါမှမဟုတ် ပြန်ဝင်စားပြီးရင် ဒီရတနာက မင်းအတွက် ပိုမိုချောမွေ့တဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိမ့်မယ်။

မင်းမလိုချင်ရင် မင်းနှစ်သက်တဲ့ ဂျူနီယာတစ်ယောက်ကို ပေးလိုက်လို့ရတယ်။

ငါ ဘယ်လိုသေဆုံးခဲ့ပါစေ မင်း စိတ်ပူစရာမလိုဘူး။ ငါက တစ်ကိုယ်တည်းနေထိုင်ခဲ့ပြီး အများအားဖြင့် တရားထိုင်ခုံနဲ့ သွေးကြာမီးအိမ်နဲ့ပဲ အဖော်ပြုခဲ့တယ်။ အဲဒါတွေ မင်းစိတ်ဝင်စားရင် မင်းနဲ့အတူ ယူသွားလိုက်။

သွေးကြာမီးအိမ်က မင်းမနှစ်သက်နိုင်တဲ့ နတ်ဆိုးလမ်းက အမွေအနှစ်တစ်ခုဖြစ်ပေမယ့် မင်းရဲ့ဆရာကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားတဲ့ အကာအကွယ်အစီအရင်ရတနာတစ်ခုပဲ။ လောင်စာအဖြစ် သွေးစိမ်းရှင်ရှင်ပဲ လိုအပ်ပြီး ချီကို သက်သာစေတယ်။ မင်း အဲဒါကို မသုံးချင်ရင် ဒီမှာပဲထားခဲ့လိုက်။

မင်း ဘေးကင်းစေဖို့ ဆုမွန်ကောင်းတောင်းပေးပါတယ်။"

စာ၏အဆုံးတွင် သင်ကြားရန် တာအိုမကျန်တော့ဟု လက်မှတ်ရေးထိုးထားသည်။

"တာအို မရှိတော့ဘူးတဲ့လား"

ထိုအခါ လင်းယွဲ့သည် ဤစာသည် နောက်ဆုံးစာဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

မင်း ဘေးကင်းစေဖို့ ဆုမွန်ကောင်းတောင်းပေးပါတယ်ဟူသော အပိတ်စကားသည် အများအားဖြင့် ငယ်ရွယ်သော အမျိုးသမီးဆွေမျိုးများအတွက်သာ သုံးလေ့ရှိသည်။ ထင်ရှားစွာပင် အမျိုးသမီးတပည့်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

"အကာအကွယ်အစီအရင်ရတနာ"

လင်းယွဲ့သည် ကျောက်စားပွဲပေါ်ရှိ သွေးကြာမီးအိမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် လိုဏ်ဂူခန်းထဲသို့ အကိုင်းအခက်များ ပစ်ထည့်သောအခါ အသံမကြားရခြင်းအကြောင်းကို နားလည်လာသည်။ ၎င်းသည် သွေးကြာမီးအိမ်မှ ပြုလုပ်ထားသော အကာအကွယ်အစီအရင်ကြောင့်လော။

သို့သော် လင်းယွဲ့သည် စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။

ဤသွေးကြာမီးအိမ်နှင့် ဖန်သေတ္တာအတွင်းရှိ မီးငှက်သွေးတို့သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှားပါးသော ရတနာများဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူ၏လက်ရှိအခြေအနေတွင် သူတို့က လက်တွေ့အသုံးဝင်ပုံမပေါ်ပေ။

"ကျန်တာဆိုလို့ ဒီဝိညာဉ်တစ်သောင်း သွေးကျောက်စိမ်းပဲရှိတော့တယ်"

လင်းယွဲ့သည် သက်ပြင်းရှည်ရှည်ရှူသွင်းကာ စာကိုဘေးချထားပြီး စားပွဲပေါ်မှ အပြစ်အနာအဆာမရှိသော ကျောက်စိမ်းဆွဲပြား ဝိညာဉ်တစ်သောင်း သွေးကျောက်စိမ်းကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် အမာရွတ်များကျန်နေသော လက်ချောင်းထိပ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လှီးဖြတ်ကာ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားပေါ်သို့ သွေးစက်တစ်ခုကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

သွေးစက်သည် ကျောက်စိမ်းဖြင့် လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူသွားပြီး ဆွဲပြားပေါ်ရှိ ပင်လယ်ပုံသဏ္ဍာန်အတွင်းရှိ ထွင်းထုထားသော ရေပတ်လည်သည် တဖြည်းဖြည်း နီရဲသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်…

"ဝူး..."

လင်းယွဲ့သည် ရုတ်တရက် လှိုင်းများထန်စွာ တက်လာသံကို ကြားလိုက်ရသည်၊ သမုဒ္ဒရာသည် သူ၏နားထဲတွင် ဟိန်းဟောက်နေသကဲ့သို့၊ ကမ်းစပ်ရှိ လှိုင်းလုံးကြီးများ ပေါက်ကွဲသံနှင့် အနည်းငယ် ရောယှက်နေသည်။

ထို့နောက် နက်ရှိုင်းသောအသံတစ်ခုက ရုတ်တရက် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"ကံကောင်းတဲ့ ဂျူနီယာလေး မင်းက ငါ့ရဲ့ နတ်ဆိုးလမ်းက တစ်ယောက်လား ဒါမှမဟုတ် ဘာသာသုံးပါးက တစ်ယောက်လားလို့ ငါတွေးမိတယ်။ ဒါမှမဟုတ် ရှားဟုန်မိသားစုရဲ့ မုန်းတီးခံရတဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်လား။

ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေ အရေးမပါတော့ဘူး၊ ငါကိုယ်တိုင်တောင် သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်ရတော့မယ်... ဟီး၊ တကယ်ကို သနားစရာလည်းကောင်းတယ်၊ ရယ်စရာလည်းကောင်းတယ်။

ဒီဆွဲပြားနှစ်ခုကို ငါသေခါနီးမှာ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ သန့်စင်ပြီး ပြန်ဝင်စားဖို့ ဒါမှမဟုတ် ပိုင်ဆိုင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့သူတွေအတွက် အသင့်တော်ဆုံးပဲ။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အကာအကွယ်ကို မဖောက်ထွင်းနိုင်သေးတဲ့သူတွေဟာ ကမ္ဘာပေါ်က ဝိညာဉ်သောင်းချီရဲ့ အနှစ်သွေးကို ကျင့်ကြံဖို့ ဒီဆွဲပြားတွေကို အသုံးချပြီး သူတို့ရဲ့သွေးကြောတွေနဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တယ်။

ဒီဆွဲပြားတွေကို အသက်သွင်းဖို့ သွေးယဇ်ပူဇော်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဒြပ်စင်ငါးပါး ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အကာအကွယ်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူကိုးယောက်က သူတို့ရဲ့ အနှစ်သွေးရဲ့ တစ်ဝက်ကို ပူဇော်ရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် သင်္ကေတလေးပါး ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အကာအကွယ်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က သူတို့ရဲ့ အနှစ်သွေးရဲ့ တစ်ဝက်ကို ပူဇော်ရမယ်။ ဒါက ခက်ခဲမှာမဟုတ်ပါဘူး။

ဆွဲပြားက သွေးစိမ်းရှင်ရှင်အရောင်အထိ လုံးဝပြောင်းလဲသွားတာနဲ့ သွေးယဇ်က ပြီးဆုံးသွားပြီး သန့်စင်နိုင်စွမ်းကို ပေးအပ်နိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းလမ်းက သဘာဝရဲ့ အစီအစဉ်နဲ့ ဆန့်ကျင်ပြီး ကောင်းကောင်း အသုံးချရမယ့် အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ ပေးတယ်။ ဒီကမ္ဘာမှာ နတ်သားရဲတွေရဲ့ အနှစ်သွေးက အကောင်းဆုံးပဲ၊ ဝိညာဉ်ကြောတစ်ခုလုံး သန့်စင်ပြီးသားသူတွေအတွက် အောင်မြင်မှုက အလွယ်ဆုံးပဲ"

ကမ္ဘာ့သောင်းဂဏန်းဝိညာဉ်တို့ကို သန့်စင်ခြင်းလား။

သူတို့၏သွေးကြောများနှင့် ဝိညာဉ်များကို မိမိပိုင်အဖြစ် ပေါင်းစည်းခြင်းလား။

လင်းယွဲ့သည် အံ့အားသင့်သွားသည်ကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ပေ။

ထို့နောက် ထိုနက်ရှိုင်းသောအသံက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် ဒီကမ္ဘာမှာ အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုက နတ်ဘုရင်ကိုယ်တိုင်ရဲ့ သွေးကြောပဲ၊ အထူးသဖြင့် အသန့်စင်ဆုံးသွေးရှိတဲ့ မင်းသားတွေရဲ့ သွေးကြောပဲ။

အလကားပဲ၊ သူက ရှားဟုန်သွေးကြောရဲ့ အရင်းအမြစ်ဖြစ်ပြီး ငါကိုယ်တိုင်တောင် မင်းသားတစ်ပါးရဲ့ အသက်ကို မလိုချင်ရဲဘူး။ မဟုတ်ရင် ငါ နတ်ဘုရင်ဆီက ကပ်ဘေးကို သေချာပေါက် ဆွဲဆောင်မိလိမ့်မယ်။ ဒါပဲ ငါပြောပြမှာ..."

ထိုစကားနှင့်အတူ ထိုနက်ရှိုင်းသောအသံက တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။