ထွက်ခွါခြင်း(၄)

ဤရွေးချယ်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူကိုယ်တိုင် သေဆုံးခြင်းကို ပို၍ နှစ်သက်လိမ့်မည်ပင်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဘိုင်လီဖုန်းကျီ သို့မဟုတ် အနောက်မြောက်တံခါးဝ၏ တပ်မှူးထံမှ စတင်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း...

"ခဏလေး... အခွင့်အရေး ရှိသေးပုံရတယ်"

ရုတ်တရက် လင်းယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော အကြံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဒီလိုဆိုရင် ဖြစ်နိုင်တယ်၊ အနည်းဆုံး ဘိုင်လီဖုန်းကျီအဖြစ် ဟန်ဆောင်တာထက် ပိုယုံကြည်ရလိမ့်မယ်..."

ခဏကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အစီအစဉ်တစ်ခု၏ အစပြုပုံစံ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် အစီအစဉ်၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များနှင့် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ဖြည်းညင်းစွာ စဉ်းစားကာ တဖြည်းဖြည်း ပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သေးသည်။

"ဒါပေမယ့် နောက်ထပ် အခက်အခဲတစ်ခု ရှိနေသေးတယ်"

ဝိညာဉ်တစ်သောင်း သွေးကျောက်စိမ်းမှ ချန်ထားခဲ့သော သတင်းစကားက လင်းယွဲ့၏ မှတ်ဉာဏ်တွင် အလွန်ရှင်းလင်းသည်။

"ဒီကျောက်မျက်လက်ဆောင်ရဲ့ ပိုင်ရှင်က ဝိညာဉ်သွေးကြောအားလုံး ပွင့်နေသူတွေဟာ အလွယ်ဆုံး အောင်မြင်နိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါက... ဘာကျင့်ကြံရေး အရည်အချင်းမှ မရှိဘူး၊ ဝိညာဉ်သွေးကြောလည်း လုံးဝမရှိဘူး။ အောင်မြင်နိုင်ခြေ ဘယ်လောက်ရှိလဲ"

သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။

ကိုယ်ခံပညာ ကျင့်ကြံသူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဘာသာသုံးပါးမှ လူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သို့မဟုတ် အခြားကျင့်ကြံရေးနည်းပညာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျင့်ကြံရန် ဝိညာဉ်သွေးကြောများ ရှိရန် လိုအပ်သည်။

ဝိညာဉ်သွေးကြောများ။

သူတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သယ်ဆောင်သော လမ်းကြောင်းများဖြစ်ပြီး သူ၏ယခင်ဘဝတွင် ပစ္စည်းများ သယ်ယူပို့ဆောင်ရန် အသုံးပြုသော လမ်းကြောင်းများနှင့် ဆင်တူသည်။ ဝိညာဉ်သွေးကြောများ ပိုများလေ၊ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်က သဘာဝအားဖြင့် ပိုမြန်လေဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်သွေးကြောတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ကျင့်ကြံမှုအရှိန်က နှေးကွေးသော်လည်း တိုးတက်မှုရရန် မျှော်လင့်ချက်ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်သွေးကြောတစ်ခုမျှပင် မရှိပါက အခြေခံငါးပါး ကောင်းကင်ဘုံအတားအဆီးကို ကျော်လွှားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"အောင်မြင်ဖို့ ဘယ်လောက်အထိ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိမလဲ မသိဘူး"

လင်းယွဲ့သည် သက်ပြင်းချကာ သူ့လက်ထဲမှ ဝိညာဉ်တစ်သောင်း သွေးကျောက်စိမ်းကို နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး "အဲဒီအသံအရ ဒီနည်းလမ်းက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အမိန့်နဲ့ ဆန့်ကျင်ပြီး အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်သာ ရှိတယ်။ ကျရှုံးရင် ဝိညာဉ်တစ်သောင်း သွေးကျောက်စိမ်း နောက်တစ်ခုတောင် အသုံးမဝင်တော့ဘူး..."

ထိုနက်ရှိုင်းသောအသံက ကျောက်မျက်လက်ဆောင်နှစ်ခုဟု ဖော်ပြခဲ့သော်လည်း ဝိညာဉ်တစ်သောင်း သွေးကျောက်စိမ်း နှစ်ခု ပြုလုပ်ထားသည်မှာ ရှင်းလင်းသော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက် အခြားတစ်ခု ဘယ်မှာရှိသည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မျှော်လင့်ချက်ရှိတာက မရှိတာထက် ပိုကောင်းတယ်၊ ငါ ချင်းတုကို အရင်ပြန်သင့်တယ်"

လင်းယွဲ့သည် သက်ပြင်းရှူသွင်းကာ တည်ငြိမ်သွားပြီးနောက် ကျောက်သားခန်းမကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် လှည့်ပတ်ကြည့်ကာ ထရပ်လိုက်သည်။

...

ခဏအကြာ။

ဂူအိမ်တော်၏ လျှို့ဝှက်တံခါးက ဖြည်းညင်းစွာ ပိတ်သွားပြီး ယခု ဂူအိမ်တော်အတွင်းက လုံးဝ ဗလာကျင်းသွားတော့သည်။

တစ်ချိန်က လှပလွန်းသော အမျိုးသမီးရုပ်တုရှေ့တွင် ချထားခဲ့သော ဟောင်းနွမ်းသော မှောင်မိုက်သော အပြာရောင်တရားထိုင်ခုံအပါအဝင် အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"ဟမ် ဟမ်"

သူထွက်ခွာတော့မည့်အချိန်တွင် ယခု ကျောက်စိမ်းရောင်အလှအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော လင်းယွဲ့သည် သံချေးတက်နေသော သံဓားကို ကျော်သွားပြီးမှ ထိုဓားက ရုတ်တရက် ကြည်လင်ပြတ်သားသော အရေးပေါ် ဓားမြည်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

တွန့်ဆုတ်နေတာလား။

လင်းယွဲ့သည် ဓားမြည်သံထဲမှ ခံစားချက်ကို အနည်းငယ် ခွဲခြားသိမြင်လိုက်သည်။

သူသည် ခဏတာ ရပ်တန့်ကာ သံချေးတက်နေသော သံဓားဆီသို့ ဦးခေါင်းလှည့်၍ "ခဏ ဒီမှာ စောင့်နေဦး၊ ခဏကြာမှ မင်းကို လာယူမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ၏အသံက ယခု ကျောက်စိမ်းရောင်အလှ၏ ချိုမြိန်နူးညံ့သော အသံဖြစ်သည်။

သံချေးတက်နေသော သံဓားသည် သူ၏စကားကို နားလည်ဟန်ဖြင့် ဓားမြည်သံများ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

လင်းယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ငါ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာရမယ်။

...

လင်းယွဲ့သည် ဂူမှထွက်လာပြီး အယောင်ပြအစီအရင်၏ အတားအဆီးကို ကျော်လွန်သောအခါ နေသည် ဝင်လုဆဲဆဲ ဖြစ်နေပြီ။

ယနေ့ ချင်းတုမှ ရှားဟုန်လီနှင့်အတူ ထွက်ခွာချိန်သည် စိအချိန်လွန်ခါစဖြစ်ပြီး ယခု သုံးလေးနာရီကြာပြီးပြီဖြစ်သည်။ နောက်ကျမှ ထွက်လာခဲ့ပါက မှောင်မိုက်သွားဖွယ်ရှိသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ပြန်ဖို့ တစ်နာရီတောင် မကြာဘူး။ ညမိုးချုပ်ခင် ပြန်ရောက်မှရမယ်"

တစ်ဖန် ပြောင်းလဲသွားသော ရှားဟုန်လီကို သယ်ဆောင်ကာ လင်းယွဲ့သည် ကျောက်တောကို လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားပြီး တောင်ကုန်းနိမ့်ကို ဆင်းကာ မကြာမီ မြင်းရထားကို တွေ့လိုက်သည်။

တစ်နာရီခန့်အကြာ။

ညနေခင်း၏ အရောင်အဝါသည် နေဝင်ချိန်ကို ထင်ဟပ်စေကာ ကောင်းကင်သည် နက်ရှိုင်းသော အရက်မူးနေသည့်အလား နီရဲလာပြီး တဖြည်းဖြည်း နက်ရှိုင်းသော ညနေဆည်းဆာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားကာ မကြာမီ နောက်ဆုံးအလင်းရောင်က ကောင်းကင်ယံဖြင့် ဝါးမြိုခံရတော့မည်ဖြစ်သည်။

ချင်းတု၏ အနောက်ဘက်မြို့တံခါးဝတွင်။

ရိုးရှင်းသော မီးခိုးရောင်ဖုံးအုပ်ထားသော မြင်းနှစ်ကောင်ဆွဲရထားသည် မြို့တံခါးပိတ်ခါနီးတွင် နောက်ဆုံး၌ မြို့တွင်းသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

မှောင်မိုက်မသွားမီ အချိန်မီ ပြန်ရောက်လာခဲ့ခြင်းက ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ရှီလျန်တွင် နေ့တာရှည်သည်... လင်းယွဲ့သည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချကာ ချင်ကျွေးလမ်းမှ အိမ်သို့ တစ်လမ်းလုံး ရထားကို မောင်းနှင်ခဲ့သည်။

လမ်းထောင့်ကို ကွေ့လိုက်ပြီး အိမ်ရောက်တော့မည့်အချိန်တွင် သူ၏မျက်နှာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားတော့သည်။

ကျန်ရစ်သော ညနေဆည်းဆာတွင် သူ၏အိမ်ရှေ့ဝင်းတံခါးဝတွင် သံချပ်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သားတစ်စုကသူပြန်လာရန် စောင့်ဆိုင်းနေပုံရသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။