← Chapters

လင်းယွဲ့ သေပြီလား

Vol. 3 Ch. 40

လင်းယွဲ့ သေပြီလား

Vol. 3 Ch. 40

ညည်းသံသည် မတိတ်ဆိတ်ဘဲ မရေမတွက်နိုင်သော မိုးကြိုးပစ်သံများက အဆုံးမရှိဘဲ တည်ရှိနေပုံရပြီး ရွှေနှင့်ကျောက်စိမ်းရောင်သန်းနေသော အလင်းအနှစ်များကြားတွင် မရေမတွက်နိုင်သော တံတားရှည်နှင့်တူသော သက်တံများဖြင့် ရောယှက်ကာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အရာတစ်ခု ပေါ်ထွန်းလာခြင်းကို ဂုဏ်ပြုနေသည်။

"ဒါ..."

ချင်းတုရှိ အုပ်ချုပ်သူ၏အိမ်တော်၏ ခြံဝင်းအတွင်း၌ အစေခံဖြစ်စေ သခင်ဖြစ်စေ လူတိုင်းသည် အထက်မှ မြင်ကွင်းကို ငေးကြည့်ရင်း အံ့သြတုန်လှုပ်သွားကြသည်။ အုပ်ချုပ်သူ၏အိမ်တော်သည် ချင်းတုတွင် အရေးပါသော အရှိန်အဝါရှိပြီး အစေခံများသည် ၎င်း၏ဘုန်းတော်ကို ခံစားကြသော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းကို သူတို့ ဘယ်သောအခါက မြင်ဖူးကြသနည်း။

"အဖေ ဒါ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"

ရှုမင်လီသည် မေးမြန်းခြင်းကို မရှောင်နိုင်ဘဲ အော်ဟစ်မေးလိုက်သည်။

ချင်းတုနယ်မြေအုပ်ချုပ်သူသည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ သူ့နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ်တုန်ရီနေသော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။

ခဏအကြာတွင် သူသည် မယုံနိုင်ဟန်ဖြင့် "ရှားဟုန်မျိုးနွယ်... အရင်နှစ်တွေက ကျွန်တော် ဒီဟုန်မြို့ကို တာဝန်နဲ့ သွားတုန်းက ရှားဟုန်မျိုးနွယ်ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ အမွေခံတစ်ယောက် သွေးနိုးထလာတာကို ကံကောင်းထောက်မစွာ မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ်။ သူက နယ်စားမင်းသားရဲ့ မြစ်တော်ဖြစ်ပြီး သူ့မိသားစုရဲ့နောက်ကွယ်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ ဆယ့်လေးမင်းသားရှိတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဒီမြင်ကွင်းက..."

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ဒီဟုန်မြို့ရှိ ထိုညသို့ ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုစဉ်က မိုးကြိုးပစ်သံနှင့်အတူ ကန့်လန့်ဖြတ်သက်တံတံတားများနှင့် လူ့လောကတွင် ကြဲဖြန့်ထားသော အလင်းအနှစ်များ၏ မြင်ကွင်းသည် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်သွားသည်ကို သူသည် စကားမပြောနိုင်ဘဲ အံ့သြတကြီး ကြည့်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခု သူမြင်တွေ့နေရသော ခမ်းနားထည်ဝါသော မြင်ကွင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ထိုယခင်ဖြစ်ရပ်က လုံးဝအရေးမပါပုံရသည်။

မီးပိုးနား၏ အလင်းရောင်နှင့် လပြည့်ဝန်း၏ တောက်ပမှုကဲ့သို့ ၎င်းတို့ကို မည်သို့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

"ရှားဟုန်မျိုးနွယ်ရဲ့ သွေးကြောက ပိုစစ်လေလေ၊ နိုးထလာတဲ့အခါ ပိုခမ်းနားလေလေလို့ ဆိုကြတယ်"

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုကို ချင်းတုနယ်မြေအုပ်ချုပ်သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ "အဆုံးမရှိပုံရတဲ့ မြင်ကွင်း... ဒဏ္ဍာရီလာ မင်းသားတွေထဲက တစ်ယောက်မဟုတ်ရင်တောင် အနည်းဆုံး မင်းသားတစ်ပါးရဲ့ သားတော်ဖြစ်ရမယ်..." ဟု ပြောသည်။

ရှုမင်လီသည်လည်း အံ့သြသွားပြီး "မင်းသားတစ်ပါးရဲ့ သားတော်လား။ မင်းသားကိုယ်တိုင်တောင် ဖြစ်နိုင်မလား" ဟု တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ယုံကြည်ခြင်းကြီးမားသော ယုံကြည်ခြင်း၏ လူတို့အတွက် ဘုရားဧကရာဇ်သည် တစ်ခုတည်းသော ဒဏ္ဍာရီလာ သတ္တဝါဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဘုရားဧကရာဇ်၏ အဆက်အနွယ်များသည်လည်း သာမန်ထက်လွန်ကဲသော သတ္တဝါများဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ တော်ဝင်အာဏာအကြောင်းသက်သက် မဟုတ်တော့ပေ။

၎င်းသည် နှစ်ထောင်ချီကြာ မငြင်းနိုင်သော ယုံကြည်မှုဖြစ်သည်။

ဘုရားဧကရာဇ်မှ မျိုးဆက်အတော်ကြာ ကွာဝေးသော ရှားဟုန်၏ အဆက်အနွယ်များပင် သွေးကြောနိုးထခြင်း မရှိသော်လည်း အထူးအခွင့်အရေးများ ရရှိပြီး မျက်နှာသာပေးခံရဆဲဖြစ်သောကြောင့် ရှားဟုန်မျိုးနွယ်၏ မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းကို ဖော်ပြနေသည်။

ယခု ချင်းတု၊ ဤသေးငယ်သော အနောက်မြောက်နယ်စပ်မြို့သည် အလွန်စင်ကြယ်သော သွေးကြောရှိသော ရှားဟုန်မျိုးနွယ်၏ တော်ဝင်မျိုးနွယ်တစ်ဦး နိုးထလာခြင်းကို မျက်မြင်တွေ့နေရသလော။

"ဒါ ဘယ်သူဖြစ်နိုင်မလဲ"

ချင်းတု၏ နယ်မြေအုပ်ချုပ်သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၊ ဒီအရာအားလုံးကို ရှာဖွေဖို့ ချင်းတုကို ရောက်လာပြီး ရုတ်တရက် အလွန်အမင်း အော်ဟစ်ခဲ့တဲ့ ဒီတပ်မှူးကြီးက ဖြစ်နိုင်တာက ရှားလီလား"

ချင်ကျွေးလမ်းပေါ်တွင်။

ကိုယ်ရံတော်မှ သံချပ်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သားထောင်ပေါင်းများစွာသည် ချင်ကျွေ့လမ်းအနီးရှိ လမ်းသွယ်တစ်ခုသို့ စည်းစနစ်တကျ စစ်ချီနေပြီဖြစ်သည်။

တစ်ဦးစီသည် လက်နက်နှင့် သံချပ်ကာများ တပ်ဆင်ထားသော စစ်ဘက်မှ ကိုယ်ခံပညာရှင်များဖြစ်သည်။ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ခြေသံများသည် ချင်ကျွေ့လမ်းကိုပင် တုန်ခါသွားစေပုံရပြီး ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုတွင် ကျွမ်းကျင်သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုသည် မရပ်တန့်နိုင်သော အရှိန်အဟုန်ကို ပြသနေသောကြောင့် ကြည့်ရှုသူများက အလျင်အမြန် ဘေးဖယ်ပေးကြသည်။

"ဘုန်း"

သံချပ်ကာများ၏ လေးလံသော တိုက်ခိုက်သံများကြားတွင် အင်အားကြီးမားသော သံချပ်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သားတစ်ဦးစီသည် အတားအဆီးဖြစ်နိုင်သော မည်သည့်အရပ်သားနံရံကိုမဆို အလျင်အမြန် ဖျက်ဆီးကာ ဖြိုချပစ်လိမ့်မည်။ ဒေသခံများကိုလည်း အလျင်အမြန် ရွှေ့ပြောင်းခဲ့သည်။

ပိုထူပြီး ခိုင်ခံ့သော နံရံများကို တွေ့သောအခါ၌ပင် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ကိုယ်ရံတော်များအကြားမှ ကျွမ်းကျင်သော ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးသည် ချက်ချင်းပင် အရေးယူဆောင်ရွက်လိမ့်မည်။

"ဒုန်း..."

ပြိုကျသံများ ဆက်တိုက် မြည်ဟည်းနေသဖြင့် ဖုန်မှုန့်များ တက်လာပြီး ကျောက်စရစ်ခဲများ ပြန့်ကျဲသွားသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် အနီးအနားရှိ သာမန်လူများသည် သူတို့၏ပစ္စည်းများကို အလျင်အမြန် ဆုပ်ကိုင်ကာ ဝေးလံသော နေရာများသို့ ထွက်ပြေးကြသည်။

အခြားသူများစွာသည် ဤနေရာတွင် ဆူညံသံများကို သတိပြုမိပြီး အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေကြသော်လည်း တစ်လှမ်းတောင် ပို၍ မဝံ့မရဲ လာခဲ့ကြသည်။

ခဏအတွင်းမှာပဲ။

ဤလမ်းသည် ကိုက်တစ်ရာပတ်လည်တွင် အပျက်အယွင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မြေရိုင်းတစ်ခုဖြစ်လာပြီး နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော လူနေအိမ်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

အနည်းငယ်ဟောင်းနွမ်းသော တဲအိမ်ငယ်လေးဖြစ်ပြီး အရွယ်အစားသေးငယ်သောကြောင့် ရောင်းလျှင်ပင် များစွာ မရနိုင်ပေ။

ခြံဝင်းထဲတွင် ရွှေရောင်အယ်လ်မ်ပင်တစ်ပင်သည် အပျက်အယွင်းများကြားတွင် တိတ်တဆိတ် တည်ရှိနေသည်။

သို့သော် စစ်သားတစ်ဦးမျှ ထိုအိမ်ငယ်လေးကို မချဉ်းကပ်ခဲ့ပေ။

တံခါးသည် အပြည့်အဝပွင့်နေသော်လည်း အိမ်အတွင်းရှိ တံခါးများကို အရှေ့မှ ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သည်။

သို့သော် မည်သူမျှ အတွင်းသို့ မဝင်ခဲ့ပေ။

၎င်းသည် အပျက်အယွင်းများကြားတွင် တစ်ခုတည်းသော သန့်ရှင်းသော မြေဖြစ်ပုံရသည်။

"ဟင်"

မီးတောက်လောင်နေသော စစ်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ငွေရောင်မျက်နှာဖုံးကို ဆောင်းထားသော အရပ်ရှည်ရှည်သွယ်သွယ်ရှိသည့် ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ပွင့်လင်းသော နေရာတွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ ကျဉ်းမြောင်းသော ဖီးနစ်မျက်လုံးများက မဝေးလှသော ထိုအိမ်ငယ်လေးကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုနေသည်။

"သခင်မ"

ထိုအချိန်တွင် ဒုတိယတပ်မှူးလုသည် အဝေးမှ လမ်းကြားများမှ ပေါ်လာပြီး တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ရောက်ရှိလာကာ မကြာမီ ဘိုင်လီဖုန်းကျီရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"ပြင်ဆင်မှုတွေ ဘယ်လိုလဲ"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် အိမ်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ ခေါင်းကိုပင် မလှည့်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"အားလုံး အဆင်သင့်ပါပဲ။ လင်းယွဲ့ရဲ့အိမ်ကို အပြည့်အဝ ဝိုင်းရံထားပြီး စစ်ဘက်အတားအဆီးကိုလည်း တည်ဆောက်ပြီးပါပြီ"

ဒုတိယတပ်မှူးလုက "ပြိုင်ဘက်ရဲ့ အဆင့်က အလွန်မြင့်မားမှလွဲရင် လေးပါးသော သင်္ကေတ ကောင်းကင်ဘုံအတားအဆီးကို ကျော်လွှားနိုင်တဲ့ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်တောင် ထွက်ပြေးဖို့ မျှော်လင့်ချက်ရှိဖို့ ကိုယ်ရံတော်ရဲ့ တစ်ဝက်ကျော်ကို သတ်ဖို့ လိုလိမ့်မယ်" ဟု ပြောသည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ "ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ရံတော်တွေဟာ တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းဟာ တိုင်းပြည်ရဲ့ ကာကွယ်သူတွေဖြစ်ပြီး ယုံကြည်ခြင်းကြီးမားသော ယုံကြည်ခြင်းအတွက် အလွန်ချီးကျူးခံရတဲ့ စစ်သည်တော်တွေပဲ။ သူတို့ကို ရမ်းကားစွာ သတ်ဖြတ်ဖို့ ရဲဝံ့တဲ့ ဘယ်ကျင့်ကြံသူမဆို အပြစ်နဲ့ လုံးဝပတ်သက်သွားလိမ့်မယ်" ဟု ပြောသည်။

"ဆရာ ကျွန်တော်တို့ တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်သင့်လား" ဟု ဒုတိယတပ်မှူးလုက မေးသည်။

"ဒီမှာ စောင့်ရအောင်"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် လျစ်လျူရှုစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရှားဟုန်မျိုးနွယ်ရဲ့ ရှားလီက လက်ရှိမှာ သူ့ရဲ့ သွေးနိုးထမှုဖြစ်စဉ်ကို ခံယူနေပြီး ပြိုင်ဘက်က လွန်ခဲ့တဲ့လအနည်းငယ်အတွင်း ရှားလီကို ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ဘူး။ တခြားအကြောင်းပြချက်တွေ ရှိနိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် သူတို့လည်း စိုးရိမ်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ညှိနှိုင်းဖို့ အခွင့်အရေး ရှိသေးတာကြောင့် ရမ်းကားစွာ ဝင်မတိုက်တာ ပိုကောင်းတယ်"

All Chapters