လင်းယွဲ့ သေပြီလား (၂)

"ဟုတ်ကဲ့"

ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ချူးက ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

တပ်မှူးသည် ထိုလူငယ်သခင် ရှားလီကို အဘယ့်ကြောင့် ဤမျှ တန်ဖိုးထားကြောင်း သူ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။

ထိုလူငယ်သခင် ရှားလီသည် တော်ဝင်မိသားစု၊ ရှားဟုန်မျိုးနွယ်မှ ဖြစ်သောကြောင့်လား။

ထိုကဲ့သို့သော အံ့သြဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်နှင့်အတူ သူသည် ရှားဟုန်မျိုးနွယ်အတွင်းမှ အထူးသန့်စင်သော သွေးကြောရှိသူဖြစ်ရမည်၊ မင်းသားတစ်ပါး၏ တိုက်ရိုက်အဆက်အနွယ် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သလော။

ဒါမှမဟုတ် ပိုမြင့်တဲ့အဆင့်...

သူသည် သူ၏စိတ်ကူးကို ထပ်မံလွင့်မျောခွင့် မပြုဝံ့ပေ။

"ဟင်"

ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ချူးသည် အိမ်ခြံဝင်းအတွင်းရှိ အိမ်ကို လှမ်းကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ကာ မယုံနိုင်စွာ "အရှင်မင်းကြီး၊ အဲဒီအိမ်ခြံဝင်းထဲမှာ ဘယ်သူမှ ရှိနေတာကို ကျွန်တော် မခံစားမိဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ မျက်လုံးများသည် တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ရှိနေပြီး လျစ်လျူရှုစွာ "ကျွန်မလည်း ဘာလှုပ်ရှားမှုကိုမှ မခံစားမိဘူး၊ အသက်ရှင်နေတဲ့ သတ္တဝါရဲ့ အသက်ရှူသံ အနည်းငယ်မျှတောင် မခံစားမိဘူး" ဟု ပြောသည်။

"မင်းတောင် ဘာမှ မခံစားမိဘူးလား။ ဒါက..."

ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ချူးသည် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

"အတားအဆီးတစ်ခု ရှိရမယ်။ ရှားဟုန်မျိုးနွယ်ရဲ့ သွေးနိုးထမှုဖြစ်စဉ်ကို မတားဆီးနိုင်ပေမယ့် တခြားအသက်ရှူသံတွေကိုတော့ ပိတ်ဆို့နိုင်တယ်။ ဒီအတားအဆီးရဲ့ အဆင့်က မနိမ့်ဘူးလို့ ကျွန်မ ထင်တယ်။"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့်လည်း ကျွန်မ ရမ်းကားစွာ မလုပ်ရဲတာ။ အခုအတွင်းမှာ အခြေအနေကို ကျွန်မ သိပ်မသိဘူး"

သူမသည် သူ၏သွယ်လျသော မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်ကျဉ်းမြောင်းကာ "ဒါပေမယ့် လင်းယွဲ့ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ ကျွန်မ စေလွှတ်ထားတဲ့ သူလျှိုရဲ့ ပြောကြားချက်အရ ဖြစ်ရပ်မစခင်မှာ လင်းယွဲ့ရဲ့ အိမ်မှာ သူနဲ့ ဆူဇီချူးနှစ်ယောက်တည်းပဲ အမြဲရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ဖြစ်ရပ်စတင်တဲ့အချိန်မှာ နားထောင်ရာမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ သူလျှိုက ဘာမှ မကြားတော့ဘူး"

"လင်းယွဲ့"

ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ချူးသည် အိမ်ငယ်လေးကို လှမ်းကြည့်ပြီး မေးမြန်းခြင်းကို မရှောင်နိုင်ဘဲ "သခင်မ သခင်လေးရှားလီ ဘယ်လိုလုပ် လင်းယွဲ့ရဲ့အိမ်ကို ရောက်သွားတာလဲ"

"ငါ မသိဘူး"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အသံနိမ့်ဖြင့် "မနေ့ကမှ လင်းယွဲ့ကို သံသယဝင်လာပေမယ့် သူ အများကြီး လုပ်နိုင်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမယ့်... အခုကြည့်ရတာ၊ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်၊ သူက ငါတို့ကို အချိန်တိုင်း လှည့်စားနေတာလား" ဟု ပြောသည်။

"သခင်မ လင်းယွဲ့ကလည်း လျှို့ဝှက်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်မလား။ သခင်မရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ရှောင်ရှားနိုင်တဲ့အထိ စွမ်းရည်ရှိတာလား"

ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ချူးသည် မေးမြန်းခြင်းကို မရှောင်နိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ချက်ချင်းပင် "သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျွန်မကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးပြီး သူ့သွေးကို စမ်းသပ်ခဲ့တယ်။ သူက သေချာပေါက် သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲ။ သူက ကျွန်မကို လှည့်စားနိုင်ရင် သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံရေးအဆင့်ဟာ ကျွန်မထက် အများကြီး မြင့်ရမယ်၊ ဒါဆို ဘာလို့ သူက ကျွန်မရှေ့မှာ ဝပ်တွားပြီး ဟန်ဆောင်နေရမှာလဲ" ဟု ပြောသည်။

သူမသည် ခဏရပ်ပြီး "သူဟာ တကယ်ကို ထူးခြားပေမယ့် သူဟာ တကယ်ကို သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲ" ဟု ထပ်လောင်းပြောကြားခဲ့သည်။

ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ချူးသည် ပို၍ပင် မယုံနိုင်စရာဖြစ်လာသည်။

"ဒါပေမယ့်... လင်းယွဲ့ ဘယ်လိုလုပ်... သခင်လေးရှားလီက သခင်မရဲ့ အနီးကပ်ယုံကြည်ရတဲ့သူရဲ့ အကာအကွယ်အောက်မှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှိနေတာ။ လင်းယွဲ့ ဘယ်လိုလုပ်နိုင်ခဲ့တာလဲ"

"ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တာက တာအိုဆရာတုက လုပ်ဆောင်ခဲ့တာပဲ။ တကယ်လို့ အဲဒါမှန်တယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ပြုမူပုံက ထောင်ထဲမှာ ကျွန်မကို မြင်စေဖို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့တာလည်း အဓိပ္ပာယ်ရှိသွားပြီ"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက ပြက်ရယ်ပြုကာ "ဒါမှမဟုတ် လင်းယွဲ့က ထူးဆန်းပြီး လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို သုံးခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ကိုယ်ခံပညာကျင့်ကြံသူတွေအပေါ်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိတဲ့ အံ့ဖွယ်ဆေးဝါးမျိုးလား။ ကျွန်မရဲ့ ယုံကြည်ရတဲ့သူက အမြဲတမ်း သတိရှိပေမယ့် ပေါ့ဆတဲ့ အချိန်မျိုးတွေ မရှိခဲ့ဘူးလို့ မပြောနိုင်ဘူး၊ အဲဒီလို လှည့်ကွက်မျိုးကို ခံရနိုင်တယ်" ဟု ပြောသည်။

ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ချူးသည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး သာမန်ဖြစ်ပုံရသော အိမ်ငယ်လေးကိုသာ ငေးကြည့်နေသည်။

သူသည် မယုံကြည်နိုင်သေးပေ။

သူသည် လင်းယွဲ့ဟုခေါ်သော လူငယ်နှင့် ပထမဆုံးတွေ့ဆုံသောအခါ ထိုသူ၌ ရဲရင့်မှုအချို့ရှိသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သာမန်လူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် လင်းယွဲ့သည် မတရားသော ဘေးဒုက္ခကြောင့် ထိခိုက်ခံရသော သနားစရာကောင်းသူတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူ၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်သော ဇနီးအပေါ် သစ္စာရှိပြီး ဂရုစိုက်တတ်သူဖြစ်ကြောင်း၊ ချစ်ခင်မြတ်နိုးပြီး ဖြောင့်မတ်သူဟု ခေါ်ထိုက်သူဖြစ်ကြောင်း သူရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ယခု သူသည် အကြောင်းပြချက်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ခန့်မှန်းနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

ထိုသူသည် သူထင်ထားသည်ထက် ပို၍ရဲရင့်ပြီး ပို၍ချစ်ခင်မြတ်နိုးကာ ဖြောင့်မတ်ပြီး... သူ့ကျောရိုးကိုပင် အေးစိမ့်သွားစေသော လိမ္မာပါးနပ်မှုအတိမ်အနက်နှင့်လည်း ပြည့်စုံသူဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်းတုအထက်ရှိ မိုးကြိုးပစ်သံများ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး နဂါးနှင့်တူသော မိုးကြိုးပစ်သံများသည် လျှပ်စီးအလင်းရောင်မှိန်ပျပျလေးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ရှိ သက်တံတံတားများသည် အလွန်ရှားပါးလာသည်။ ရွှေရောင်၊ ကျောက်စိမ်းရောင်တောက်ပြောင်သော ညနေခင်းလေဖြင့် ရွှေရောင်အစက်အပြောက်များအဖြစ် ကွဲထွက်ကာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသည်။

"ရှားလီရဲ့ သွေးနိုးထမှုက ပြီးဆုံးတော့မယ်"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ယခု ပျောက်ကွယ်လုဆဲဆဲ ဖြစ်ရပ်ကို မော့ကြည့်ပြီး ချက်ချင်းပင် ဤအချက်ကို သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သူမသည် သက်ပြင်းရှိုက်ကာ သူမလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူမ၏ အေးစက်ခမ်းနားသော အသံသည် ပျံ့နှံ့သွားကာ ညအချိန်၌ ခဏတာ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားသော တိတ်ဆိတ်မှုကို ချိုးဖျက်လိုက်သည်။

"စစ်သားအားလုံး အာရုံစိုက်ကြ”

...

အိမ်ခြံဝင်းအတွင်းရှိ အခန်းငယ်လေးထဲတွင်။

တန်းလျားမှ ချိတ်ဆွဲထားသော တောက်ပသောလုံပုလဲက တောက်ပနူးညံ့သော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ အတွင်းပိုင်းကို လင်းထိန်စေသည်။

စားပွဲပေါ်တွင် သွေးရောင်အနီရောင်ကြာပန်းပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော 'သွေးကြာပန်းဆီမီး' သည် လက်ရှိတွင် မှိန်ဖျော့သော အနီရောင်မီးတောက်ကို လောင်ကျွမ်းနေသည်။

ဆီမီး၏ ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်အောက်တွင် ကမ္ဘာနှင့် အဆက်ပြတ်နေသကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော တည်ငြိမ်မှုတစ်ခု ရှိနေသည်။

လင်းယွဲ့သည် အိပ်ရာဘေးတွင် တိတ်တဆိတ်ထိုင်ကာ သု့လက်ထဲမှ သတ္တဝါပေါင်းစုံ၏ မျက်နှာဖုံးကို ကိုင်တွယ်နေသည်။

အိပ်ရာပေါ်တွင် ရှားဟုန်လီသည် မူလအခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်နေပြီး အိပ်ရာခင်းဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားကာ အားနည်းနေပုံရသော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ထူးဆန်းသောအလင်းတန်းများနှင့် အဆက်မပြတ် ပေါင်းစည်းနေသည်။

ဤအလင်းရောင်များတွင် လျှပ်စစ်ဓာတ်စီးကြောင်းများ၊ သက်တံနှင့်တူသော စီးကြောင်းများစွာနှင့် ရွှေရောင်၊ ကျောက်စိမ်းရောင်တောက်ပြောင်သော ပလာစမာများသည် သူ့အပေါ် အဆက်မပြတ် ကျရောက်နေသည်။

လင်းယွဲ့သည် ပြင်ပဖြစ်ရပ်ကို လေ့လာရန် ပြတင်းပေါက်များကို မဖွင့်သော်လည်း ဒဿနိကဗေဒဆိုင်ရာ စာပေများတွင် အလားတူမှတ်တမ်းများကို သူဖတ်ဖူးသောကြောင့် ဤသည်မှာ ရှားဟုန်လီ၏ သွေးနိုးထမှုဖြစ်စဉ်ဖြစ်ကြောင်း သဘာဝကျကျ သိသည်။

ရှားဟုန်လီ၏ မူလက အလွန်ဖျော့တော့ပြီး အားနည်းသော မျက်နှာသည် နိုးထမှုဖြစ်စဉ်မှတစ်ဆင့် ပို၍ကျန်းမာလာပြီး ပန်းရောင်သန်းလာကာ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာတော့မည့်ပုံရသည်။

"မကြာခင်..."

လင်းယွဲ့သည် အိပ်ရာဘေးတွင် မျက်နှာမဲ့လျက်ထိုင်ကာ ရှားဟုန်လီ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်ကို ကြည့်နေပြီး မည်သည့်အရေးယူမှုမှ လုပ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။

သူတို့ဘေးရှိ စားပွဲပေါ်တွင် ဝိညာဉ်ပေါင်းစုံ၏ သွေးရောင်စုံကျောက်မျက်နှင့် မီးငှက်၏သွေးပါသော ဖန်ခွက်တို့ တည်ရှိနေသည်။

ဝိညာဉ်ပေါင်းစုံ၏ သွေးရောင်စုံကျောက်မျက်သည် ရှားလီ၏ မျိုးနွယ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်နိုင်သော်လည်း ၎င်းကို အသက်သွင်းရန် သွေးပူဇော်ခြင်း လိုအပ်သည်။