သေဆုံးခြင်းနှင့် ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း

အချိန်ကား နေ့လည်ခင်းသာ ရှိသေး၍ ကောင်းကင်သည်လည်း မဲမှောင်ခြင်းမရှိသေးချေ။ စံအိမ်ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးကို သဲသဲကွဲကွဲ မြင်နေရ၏။ အထူးသဖြင့် အစည်းအဝေးခန်းမထဲမှာ ဝမ်ရှောင်ကျန် အစောပိုင်းက လွှတ်လိုက်တဲ့ တစ္ဆေလျှောက်ထွက်လာသည့်အခါတွင်မူ အခြေအနေမှာ ပိုမိုထင်ရှားလာတော့သည်။ အဆောက်အဦးအတွင်းရှိ ဝန်ထမ်းများမှလွဲ၍ အပြင်ဘက်မှ လူအချို့သည်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို တွေ့မြင်လိုက်ကြရ၏။

စံအိမ်ခြံဝင်းအပြင်ဘက်၊ အလောင်းကောင်များ စုပုံနေသည့် ကွင်းပြင်တစ်ခုဘေးတွင်…

မိမိအသက်တစ်ဝက်ကို မနည်းကယ်တင်ထားနိုင်ခဲ့သော မာယိုချိုင်မှာ မည်သည့်အချိန်မဆို ပြတ်ထွက်သွားတော့မည့်အလား ခံစားနေရသော သူ၏လည်ပင်းကို အုပ်ကိုင်ထားမိသည်။ သူ၏ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှု၊ ကြောက်ရွံ့မှုတို့မှ အခုမှ သက်သာရာရခါစ သူ့မျက်စိရှေ့မှောက်၌ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ နောက်ထပ် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုက သူ့အား အရှိန်ပြင်းစွာ ရိုက်ခတ်သွားပြန်သည်။

သူ၏မျက်နှာမှာ သွေးစုပ်ဖြန်းထားသလို ဖြူဆုတ်သွားကာ တစ်ကိုယ်လုံး အကြောသေသွားသည့်နှယ် ပျော့ခွေကျသွားလေပြီ။

လူတစ်ယောက်—ဟင့်အင်း၊ ဤသည်ကို လူတစ်ဦးဟုပင် ခေါ်ဆိုရန် မသင့်တော့။

သူ့ရှေ့မှ ပုံရိပ်မှာ အလွန်အမင်း ပုပ်သိုးဆွေးမြေ့ကာ ပုပ်အဲ့အဲ့အနံ့များ တသင်းသင်းထနေသော အလောင်းတစ်လောင်းသာတည်း။ ထိုအလောင်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အသားတို့မှာ အတော်များများ ပုပ်ရိပြတ်ထွက်လျက် ဖြူဖွေးသောအရိုးများပင် အတိုင်းသား မြင်နေရ၏။ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ကြက်သွေးရောင်အသားစများ ဦးခေါင်းခွံပေါ်တွင် ကပ်ငြိရှုပ်ပွနေပြီး၊ ပြောပလောက်သည့် မျက်လုံးဟူ၍လည်း ရှိမနေချေ။

ဤသို့သော အရာမျိုး၊ မည်သည့်နေရာ၌ပင် ချထားသည်ဖြစ်စေ၊ အလောင်းတစ်ခုဟုသာ သတ်မှတ်ကြမည်မှာ အမှန်။

သို့သော်… ၎င်းသည် အသက်ရှင်လျက် ရှိနေသည်။

ထိုမျှမက လှုပ်ရှားနိုင်သေးသည်။

အဝေးတစ်နေရာမှပင် သူ့ထံသို့ တရွေ့ရွေ့ လျှောက်လှမ်းလာနေသည်တကား။

"တစ္ဆေ ဟ!"

မာယိုချိုင် ကြောက်လွန်း၍ မေ့လဲသွားတော့မတတ် ဖြစ်သွားသည်။

ဤတစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူများ၊ ရန်ငြိုးရှိတစ္ဆေများနှင့် ဆက်ဆံရခြင်းမှာ သွေးပျက်ထိတ်လန့်ဖွယ်မှန်း သူ သိပြီးသားဖြစ်သော်လည်း၊ တကယ့်တစ္ဆေတစ်ကောင် သူ့မျက်စိရှေ့မှောက် တကယ်တမ်း ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါဝယ် လူတစ်ဦး၏ ပုံမှန်စိတ်အခြေအနေကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ရိုက်ချိုးပစ်ရန် လုံလောက်သည်။

နေမင်းသည်လည်း ဦးခေါင်းထက်မှ တောက်ပစွာ ပူလောင်လျက်ရှိနေသည်။

ဤ ဇူလိုင်လ၏ အပူရှိန်ထဲ၌၊ ပုံမှန်ဆိုလျှင်တော့ နေရောင်အောက်ဝယ် ပြင်းပြင်းရှရှအပူကိုသာ ခံစားရမည်ဖြစ်သော်ငြား၊ ဤအခိုက်အတန့်တွင်မူ မာယိုချိုင်မှာ အရိုးထိအောင် အေးစက်တောင့်တင်းနေခြင်းမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အရာမျှ မခံစားရတော့။

သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှ သွေးများပင် ထိုတစ်ခဏ၌ ခဲသွားသယောင်။

အလွန်အမင်း ပုပ်သိုးဆွေးမြေ့နေသော တစ္ဆေသည် ဝမ်ရှောင်ကျန်၏ အလောင်းဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားပြီးလျှင် ရပ်တန့်လိုက်၏။

"ဒါ ဘာလုပ်ချင်နေတာပါလိမ့်။" မာယိုချိုင် ထိတ်လန့်တကြား တွေးတောရင်း ထွက်ပြေးရန် စိတ်ကူးမိသော်လည်း၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က သူ့အမိန့်ကို နာခံခြင်းမရှိတော့။

သူ့ထံ၌ ဘာအင်အားမျှ ထုတ်ယူ၍မရ။

ဤသည်မှာ အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့်လော သို့တည်းမဟုတ် ယန်ကျန့်က အစောပိုင်းတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အခြားတစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် လဲလှယ်ပစ်ခဲ့သောကြောင့်လော ဆိုသည်ကိုမူ သူ ဝေခွဲမရနိုင်ခဲ့။

တစ္ဆေသည် မာယိုချိုင်နောက်သို့ မလိုက်ပေ။

၎င်း ဖြည်းညှင်းစွာ ငုံ့ချလိုက်ပြီး၊ ဝမ်ရှောင်ကျန်၏ အလောင်းအတွင်းသို့ လက်နှိုက်ကာ၊ အတွင်းကလီစာတို့ကို တစ်ခုချင်းစီ၊ အလျင်စလိုမရှိဘဲ ဆွဲထုတ်ယူနေသည်။

ပြီးလျှင် သူ ထိုအရာတို့ကို သူ၏ကိုယ်ပိုင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထိုးထည့်လိုက်၏။

အခေါင်းပေါက်ဖြစ်နေသော အရိုးစုမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြည့်တင်းလာသည်။

အလောင်းအတွင်းမှ ကလီစာများ ကုန်စင်အောင် ထုတ်ယူပြီးသည့်နောက်၊ တစ္ဆေသည် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အသားနှင့် အရေပြားတို့ကို ဆွဲဖြဲကာ သူ့ကိုယ်ပေါ်၌ ပြန်လည်ကပ်ငြိစေသည်။

လှုပ်ရှားမှုတို့မှာ ကြမ်းတမ်းလှသော်လည်း၊ ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားတစ်မျိုးကို ဆောင်လျက်ရှိသည်။

ကလီစာများ အတွင်းသို့ ထိုးထည့်ပြီးသည်နှင့်၊ ၎င်းတို့ အသက်ဝင်လာကြတော့သည်။

နှလုံးသည် ပြန်လည်ခုန်လာ၏၊ အူတို့သည် လူးလွန့်လာကြ၏၊ ပြီးလျှင် အသားတို့သည် ပုပ်သိုးနေသော အရိုးစုပေါ်၌ သဘာဝအတိုင်း ထိုနေရာမှာတင် ပေါက်ဖွားလာသကဲ့သို့ ကပ်ငြိသွားပြီး၊ ပြုတ်ကျခြင်းလည်း မရှိတော့။

"ဝေါ့~! အု!"

မာယိုချိုင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာနှင့် စက်ဆုပ်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းကြောင့် မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ ဘေးဘက်သို့ အန်ထုတ်လိုက်မိသည်။

သို့သော် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်၌ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ၊ တစ္ဆေ၏လုပ်ဆောင်ချက်တို့က ရပ်တန့်မသွားခဲ့။

နာရီဝက်မပြည့်မီပင်၊ တစ္ဆေ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပို၍ မှတ်မိလွယ်သော ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေပြီ။

မညီမညာဖြစ်နေသော အသားစတို့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်၌ ကပ်ငြိနေလျက်၊ နေရာတော်တော်များများတွင် အရိုးများ ပေါ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ ဤသည်က သူ့ကို အနည်းငယ်မျှပင် ဟန့်တားနိုင်ပုံမရပေ။

နောက်ဆုံး၌၊ တစ္ဆေသည် ဝမ်ရှောင်ကျန်၏ ဦးခေါင်းကို မြေပြင်ပေါ်မှ ကောက်ယူလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်ကျန်၏ ဦးခေါင်း၌ ဦးခေါင်းခွံ မရှိချေ၊ အတွင်းထဲ၌ ပျော့ဖတ်ဖတ်ပုံစံသာ ရှိနေသည်။

တစ္ဆေက ၎င်းကို ကောက်ယူပြီး၊ လူတစ်ဦး ခေါင်းစွပ်စွပ်သည့်အလား၊ ဆွဲဆန့်ဖွင့်လှစ်ကာ သူ၏ကိုယ်ပိုင် ဦးခေါင်းပေါ်သို့ အတင်းအကျပ် တင်လိုက်တော့သည်။

ယခုအခါ၊ ကျိုးပဲ့ပြီး မပြည့်မစုံဖြစ်နေသော ဝမ်ရှောင်ကျန်သည် မာယိုချိုင်၏ ရှေ့မှောက်၌ ရပ်နေလေပြီ။

သူ၏မျက်နှာမှာ သေလူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့လျက်၊ သူ၏ဦးခေါင်း တစ်ဖက်စောင်းနင်း၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ စုတ်ပြတ်ပြီး ဖာထေးထားသော အစပ်အဆက်တစ်ခုနှယ်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌၊ သေဆုံးနေသော ဝမ်ရှောင်ကျန် ရုတ်တရက် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်၏။

အသက်မဲ့ မီးခိုးရောင်မျက်လုံးတို့ တဖြည်းဖြည်း တက်ကြွမှု အရိပ်အယောင်အချို့ ပြန်လည် ရရှိလာသည်။

အနည်းငယ် တုန်ခါမှုနှင့်အတူ၊ ဝမ်ရှောင်ကျန် ပြန်လည် အသက်ဝင်လာခဲ့လေပြီ။

"ခွေးကောင် ၊ အကျင့်မကောင်းတဲ့ကောင်၊ ငါ နောက်တစ်ခါ သေပြန်ပြီလား။ အဲ့ဒီတစ္ဆေ တကယ်ပဲ ငါ့အလောင်းကို ကိုယ်လက်အင်္ဂါဖြတ်ပြီး ပြန်ဆက်စပ်ခဲ့တယ်၊ ငါ ထင်ခဲ့သလိုပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ဒီခန္ဓာကိုယ်က တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပို ပိုပြီး ပျက်စီးလာနေပြီ၊" သူ မြည်တွန်တောက်တီးရင်း၊ သူ၏အခြေအနေကို ကြည့်ကာ၊ တုန်လှုပ်ပြီး ဒေါသထွက်နေသည်။

သူ ဤခန္ဓာကိုယ် နောက်ထပ် ဘယ်နှစ်ကြိမ် အသုံးပြုနိုင်မည်ကို မသိတော့။

အသုံးမဝင်တော့သည်နှင့်၊ တစ္ဆေက သူ့ကို စွန့်ပစ်သွားမည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။

"တခြားသူတွေအားလုံး သေကုန်ကြပြီလား။ အဲ့ဒီ ယန်ကျန့်က တကယ် ရက်စက်တာပဲ။ သူ ဘီလီယံ ဆယ်ဂဏန်း၊ ရာဂဏန်းတန်တဲ့ ကုမ္ပဏီသူဌေးတွေကို တစ်ယောက်မှ အလွတ်မပေးခဲ့ဘူး။ ဟင်။ မာယိုချိုင်၊ မင်း ဘာလို့ အသက်ရှင်နေသေးတာလဲ။ ယန်ကျန့် မင်းကို မသတ်ခဲ့ဘူးလား။" ဝမ်ရှောင်ကျန် လက်မြှောက်ပြီး သူ့လည်ပင်းပေါ်က အသားစကို ညှိလိုက်ကာ၊ သူ့ခေါင်းကို နည်းနည်း ပြန်မတ်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျား… ခင်ဗျား အသက်ရှင်နေတုန်းပဲလား။ ခင်ဗျားက လူလား၊ ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေလား။" မာယိုချိုင်က မေးလိုက်ရာ၊ သူ့အသံ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အံ့ဩမှုတို့ ရောနှောကာ တုန်ယင်လျက်။

ဝမ်ရှောင်ကျန် ဤအခြေအနေ၌ပင် ပြန်လည် အသက်ဝင်လာခဲ့သည်။

"ငါ ပြောသားပဲ၊ ငါ့တစ္ဆေက အထူးစပယ်ရှယ်ကွ။ အဲ့ဒီ ယန်ကျန့်က သိပ်ကောက်ကျစ်တာ။ သူ ငါ တစ္ဆေလွှတ်လိုက်တာနဲ့ သူသိပြီး အစည်းအဝေးခန်းမကနေ တန်းထွက်သွားတာ၊ တစ္ဆေရဲ့ ရစ်လုံးထဲ မဝင်အောင် ရှောင်သွားတယ်၊" ဝမ်ရှောင်ကျန် ပြောလိုက်သည်။

သူ ထရပ်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ သူ ငါ သေပြီလို့ ထင်ခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် သူ ထွက်သွားတာက သဘာဝကျတယ်။ ပုံမှန်မဟုတ်တာက သူ မင်းကို ချမ်းသာပေးခဲ့တာပဲ။"

"မင်း သူ့လက်ကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ဘာတန်ဖိုး ပေးဆပ်ခဲ့လဲ။ မာယိုချိုင်၊ မင်း ငါ့ကို ပြောပြဖို့ စိတ်ထဲ မထားဘူးမလား။"

မာယိုချိုင် စကားထစ်သွားသည်၊ "ကျွန်… ကျွန်တော် သိပ်အများကြီး မပြောမိပါဘူး။ ကျွန်တော် သူ့ကို ကျွန်တော့်ကုမ္ပဏီ ပေးဖို့ပဲ ပြောခဲ့တာပါ။ ယန်ကျန့်က မယုံဘူးဗျ။ သူ… သူ ကျွန်တော့်ခေါင်းကို လေဟူရဲ့ ကိုယ်နဲ့ လဲပစ်လိုက်တယ်လေ။ ကြည့်ပါဦး…"

သူ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ခန္ဓာကိုယ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

သန်မာ ထွားကျိုင်းသော ကိုယ်လုံးသည် ယခု သက်လတ်ပိုင်း၊ ထိပ်ပြောင် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ဦးခေါင်းကို ဆောင်ထားသည်။

၎င်း လုံးဝ မလိုက်ဖက်ပေ

"အဲ့ဒါက သူ့ရဲ့ ဒုတိယမြောက် တစ္ဆေရဲ့ စွမ်းရည်ပဲ။ မင်း ကံကောင်းတယ်။ သူ မင်းရဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို တပ်မက်နေပုံရတယ်၊ ဒါကြောင့် သူ မင်းအသက်ကို ချမ်းသာပေးခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ သူ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်မှာ ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုလည်း ထားရှိခဲ့တယ်။ ငါ မမှားဘူးဆိုရင်၊ သူ မင်းရဲ့ ခေါင်းကို ဘယ်အချိန်မဆို ပြန်လဲလှယ်နိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် လုံးဝ ဖယ်ရှားပစ်နိုင်တယ်။ ဒီအချိန်ကစပြီး၊ မင်း သူ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကနေ ဘယ်တော့မှ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"မင်း သေဆုံးသွားတာက လွဲရင်ပေါ့။"

သူ စကားပြောရင်း၊ ဝမ်ရှောင်ကျန် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ၏ ဖုန်းပေါ်တွင် စာအနည်းငယ် ပေးပို့လိုက်သည်။

"ရှယ်ယာရှင်တွေနဲ့ လူတွေ ဒီလောက်များများ သေဆုံးသွားမှတော့၊ ဒီရှုပ်ထွေးမှုပြီးရင် ကလပ် ဖျက်သိမ်းဖိုများသွားပြီ။ တကယ်လို့ သူ မသေဘူးဆိုရင်၊ ကလပ် တာချန်းမြို့မှာ အခြေချ တည်ထောင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒီလူ သိပ် အန္တရာယ်များတယ်။ သူ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့တာ အချိန်တိုလေးပဲ ရှိသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ ဒုတိယမြောက် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာဖွေတွေ့ရှိနှင့်နေပြီ။ ငါ့အစ်ကိုကြီး ငါ့ကို တမင်တကာ သတင်းအချက်အလက် ဝှက်ထားခဲ့တာလား။ ဘာလို့ သူ ဓာတ်ခွဲခန်းကို သွားတဲ့အကြောင်း ဘာသတင်းမှ ငါ မရရှိခဲ့ရတာလဲ။"

"ဟွမ်ကန်းရွာ အဝင်ဝမှာ၊ အဲ့ဒီနေ့က အတိအကျ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ။ အဲ့ဒါ ဒါနဲ့ သက်ဆိုင်နေနိုင်သလား။"

ဝမ်ရှောင်ကျန်၏ စိတ်ထဲတွင် မှန်းဆချက်များ အလျင်အမြန် လည်ပတ်နေသော်လည်း၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဒီနေ့က ဖြစ်ရပ်များ အခုထိ မပြီးဆုံးသေးချေ။

တစ်ဦးတည်းသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ၊ မာယိုချိုင်သည် ဝမ်ယွဲ့အကြောင်း အမှန်တရားကို ဝမ်ရှောင်ကျန်ထံသို့ ထုတ်ဖော်မပြောခဲ့ပေ။

သူ သူ၏ အသက် ယန်ကျန့်၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေကြောင်း သဘောပေါက်နှင့်နေပြီ။

တကယ်လို့ သူ ဝမ်ရှောင်ကျန်ကို အမှန်တရား ပြောပြခဲ့ပြီး ယန်ကျန့် သိရှိသွားခဲ့လျှင်၊ သူ သေချာပေါက် သေဆုံးလိမ့်မည်။

ဒါကြောင့်၊ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အသက်အတွက်၊ သူ သတင်းအချက်အလက်ကို ဝှက်ထားခဲ့ရသည်။

"ဒီ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတွေအားလုံး မိစ္ဆာကောင်တွေပါလား။ ငါ အရင်က ဒါကို ဘာလို့ သတိမထားမိခဲ့ပါလိမ့်။" မာယိုချိုင် တွေးတောရင်း၊ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်ယင်နေဆဲ။

ပြန်လည် အသက်ဝင်လာသော ဝမ်ရှောင်ကျန်၊ သူ၏ အတွင်းထဲတွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့်အတူ၊ ယန်ကျန့်၊ လူများ၏ ဦးခေါင်းများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖယ်ရှားပြီး သူတို့ကို ပျောက်ကွယ်သွားစေနိုင်သူ၊ နှင့် ဝမ်ယွဲ့၊ သူ၏ စွမ်းရည်များ ထုတ်ဖော်ပြသခြင်းပင် မပြုရသေးသူ—ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့ လူသားများ မဟုတ်ကြတော့။

သူတို့အားလုံး လူ့အရေပြားခြုံထားသော နတ်ဆိုးဝိညာဉ်များသာ။

သူတို့ မျက်တောင်တစ်ချက်မခတ် သတ်ဖြတ်ကြသည်။

"မာယိုချိုင်၊ ဒီနေ့ ဒီလောက် ထိခိုက်နစ်နာမှု ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်၊ မင်း ကလဲ့စားချေသင့်တယ်လို့ မထင်ဘူးလား။ တကယ်လို့ ယန်ကျန့် မသေဘူးဆိုရင်၊ မင်း သူ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ မင်းရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ ဘဝတစ်ခုလုံး နေထိုင်ရလိမ့်မယ်။ သူ့ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းအားဖြင့်သာ မင်း ဘေးကင်းလုံခြုံနိုင်မယ်၊" ဝမ်ရှောင်ကျန် ရုတ်တရက် သူ့ဘက်သို့ လှည့်ပြီး ဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်… ကျွန်တော် ဒီလိုမျိုး ကိစ္စတွေထဲမှာ နောက်ထပ် ပါဝင်ပတ်သက်ချင်စိတ် မရှိတော့ပါဘူး၊" မာယိုချိုင် တုန်ယင်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

ဝမ်ရှောင်ကျန် ပြောသည်၊ "ငါ မင်းကို ပါဝင်ပတ်သက်ခိုင်းနေတာ မဟုတ်ဘူး။ ကလပ်ကို ဘီလီယံတစ်ထောင် ရန်ပုံငွေ ထောက်ပံ့လိုက်ရုံပဲ။ ဒီကိစ္စ ဖြေရှင်းပြီးသွားလိမ့်မယ်။ မင်းအတွက်၊ ဘီလီယံတစ်ထောင်က အများကြီး၊ ဒါပေမဲ့ ရှာဖွေစုဆောင်းဖို့ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။ မူလက ငါ တခြား ရှယ်ယာရှင်တွေကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မျှဝေခံယူစေချင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ယန်ကျန့် သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်ခဲ့ပြီ။ နောက်ပိုင်း အမွေဆက်ခံခြင်းနဲ့ ခွဲဝေခြင်းကိစ္စတွေမှာ ပြဿနာတွေ အများကြီး ရှိလာလိမ့်မယ်၊ ဒါကြောင့် ကလပ် ရန်ပုံငွေ ဆက်လက် ရရှိနိုင်ခြေ နည်းပါးတယ်။"

"တစ်ဦးတည်းသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ရှယ်ယာရှင်တစ်ဦးအနေနဲ့၊ မာယိုချိုင်၊ တာဝန်က မင်းအပေါ်မှာပဲ ရှိတယ်။"

"ကျွန်… ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားကြည့်ပါ့မယ်၊" မာယိုချိုင်က ငြင်းပယ်ခြင်းလည်းမဟုတ်၊ လုံးဝ သဘောတူညီခြင်းလည်းမဟုတ်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်ကျန် ဆိုသည်၊ "ရန်ပုံငွေ စုဆောင်းဖို့ ငါ မင်းကို သုံးရက် အချိန်ပေးမယ်။ ငါလည်း ပြင်ဆင်မှုတချို့ လုပ်ဖို့ လိုအပ်တယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီး၊ သူ မာယိုချိုင်၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်၊ သူ့ကို ကြီးမားသော တာဝန်တစ်ခု ယုံကြည်စွာ တာဝန်ပေးအပ်လိုက်သည့်အလား၊ ပြီးတော့ ထွက်ခွာသွားသည်။

သူ လှည့်ထွက်သွားသည်နှင့်၊ ဝမ်ရှောင်ကျန်၏ မျက်နှာ ခက်ထန်သွားပြီး၊ မနည်း ဖိနှိပ်ထားသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် သူ၏ အတွင်းထဲတွင် တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာသည်။

သူ အသက်ရှင်နေရခြင်းမှာ သူ၏ အတွင်းထဲက တစ္ဆေ သူ့ကို အခုထိ မစွန့်ပစ်သေးဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဆက်လက် နေထိုင်ရန် ဆန္ဒရှိနေသောကြောင့်သာ။

အမှန်တကယ်တော့၊ သူ ယန်ကျန့်၏ လက်ချက်ဖြင့် တစ်ကြိမ် သေဆုံးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

သူ၏ နာမည် ရှောင်ကျန် (အဓိပ္ပာယ်မှာ ခံနိုင်ရည်ရှိသူ သို့မဟုတ် မကြောက်မရွံ့သူဟု မကြာခဏ သုံးနှုန်းလေ့ရှိသောအသုံးအနှုန်း) ဖြစ်လင့်ကစား၊ ၎င်း သူ သတ်ဖြတ်၍မရနိုင်ဟု မဆိုလိုချေ။

တကယ်လို့ သူ နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် သေဆုံးခဲ့လျှင်၊ နောက်ဆုံး၌ မတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားလာပြီး၊ သူ ပြန်လည် အသက်ရှင်လာနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။