ဒီကောင်တွေအားလုံး တစ်ယောက်တစ်မျိုးတော့ ပါရမီပါတယ်

ထိန်းသိမ်းရေးစခန်းအတွင်း၌။

ကျန်းဝေသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက် မျက်နှာထားနှင့် ခြေထောက်တစ်ဖက်ချိတ်ထိုင်ရင်း၊ မေးခွန်းတစ်ခုတည်းကိုသာ သူ၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးကာ စဉ်းစားနေမိသည်။

သူ အတိအကျ ဘာများ မှားခဲ့ပါလိမ့်။

သူ ယခင်နေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ဂရုတစိုက် ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်သော်လည်း၊ မည်မျှပင် ကြိုးစားစေကာမူ၊ သူ မည်သည့်အမှား ကျူးလွန်ခဲ့သည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။

အဆုံး၌၊ သူ အဖြေတစ်ခုဖြင့် နိဂုံးချုပ်လိုက်၏။

သူ သေချာပေါက် မတရားပြုခံခဲ့ရသည်။

ထိန်းသိမ်းရေးစခန်းမှာ လူမရှိဘဲ ဗလာကျင်းနေသည်တော့ မဟုတ်။

အမျိုးမျိုးသော ပြစ်မှုများအတွက် ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာခြင်းခံရသော အခြားသူ အများအပြားလည်း ရှိနေသည်။

အတွေးများထဲ နစ်မျောနေသော ကျန်းဝေနှင့်မတူဘဲ၊ အခြားသူများမှာမူ အချင်းချင်း စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြ၏။

"ညီအစ်ကို၊ မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ရောက်လာတာလဲ။ မင်း ဘာလုပ်ခဲ့လို့လဲ။" တစ်စုံတစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။

"ငါလည်း မသိပါဘူးကွာ။ ငါက ဒီလိုပဲ... မတော်တဆ ဒီကို ရောက်လာခဲ့တာ။"

"မင်း ဘယ်လိုလုပ် မတော်တဆ ဒီကို ရောက်လာနိုင်မှာလဲ။"

"ကဲ၊ ဒီလိုကွာ။ မနေ့က၊ ငါ မတော်တဆ အရက်နည်းနည်း များသွားတယ်။ ပြီးတော့၊ ငါ မတော်တဆ အရက်မူးနေတဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်နဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့တယ်။ မတော်တဆပဲ၊ ငါ သူမကို ဟိုတယ်တစ်ခုဆီ ခေါ်သွားခဲ့တယ်။ ပြီးတော့၊ ငါ မတော်တဆ ခလုတ်တိုက်ပြီး လဲကျသွားတယ်၊ ငါ သတိမထားမိခင်မှာပဲ ငါတို့ မနက်လင်းတဲ့အထိ အိပ်ပျော်သွားကြတယ်။ ကောင်မလေး နိုးလာတဲ့အခါ သူမ မတော်တဆ သူမဖုန်းပေါ်ကနေ ရဲကို ဖုန်းခေါ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ငါ မတော်တဆ ဒီကို ရောက်လာခဲ့တာပဲ။"

အသက် နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ် လူငယ်တစ်ဦး ထိုနေရာတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ရင်း၊ လုံးဝ အပြစ်ကင်းစင်သော အသွင်ဖြင့်။ "ပြောစမ်းပါဦး၊ ဒါက ကံဆိုးတာ သက်သက် မဟုတ်ဘူးလား။"

"အဲ့ဒါ သေချာပေါက် မတော်တဆမှုတွေ ဆက်တိုက်ပဲ။"

လူငယ်လေး မေးလိုက်သည်၊ "ဒါနဲ့ မင်းကကော ဒီကို ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲ။"

"ငါက မင်းထက်တောင် ပို အပြစ်ကင်းသေးတယ်။ ငါက လျှပ်စစ်စက်ဘီးတွေ ရောင်းတာ။ တစ်နေ့က ဖောက်သည်တစ်ယောက်က တစ်စီး ဝယ်ဖို့ ငါ့ကို တောင်းဆိုလို့၊ ငါ ပစ္စည်းတချို့ သွားယူဖို့ စောစော ထခဲ့ရတယ်။ ဆိုင်တစ်ဆိုင်အရှေ့မှာ အသစ်စက်စက် လျှပ်စစ်စက်ဘီးတစ်စီး ရပ်ထားတာ ငါ တွေ့လိုက်တယ်၊ ဒါနဲ့ ငါ သော့ဖောက်ပြီး အဲ့ဒါကို ယူသွားတော့မလို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ ဖောက်သည်ဆီကို မပို့ဆောင်နိုင်ခင်မှာပဲ၊ ငါ အဖမ်းခံလိုက်ရတယ်။ သူတို့ ငါ့ကို ခိုးမှုနဲ့ စွပ်စွဲတယ်! အဲ့ဒါ ရယ်စရာ မကောင်းဘူးလား။ ငါက ငါ့အလုပ်ကိုပဲ လုပ်နေခဲ့တာ၊ တရားဝင် စီးပွားရေးတစ်ခု လုပ်ကိုင်နေတာ။ ငါ ဘယ်လိုလုပ် သူခိုးလို့ အခေါ်ခံလိုက်ရတာလဲ။"

"ဒါ တကယ် အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။"

"မင်း တကယ် ကံဆိုးတာပဲ သူငယ်ချင်း။ မင်းကကော ဘယ်လိုလဲ။ မင်း ဒီကို ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲ။" လူငယ်လေး ကျန်းဝေကို မေးလိုက်သည်။

ကျန်းဝေ ပြန်ဖြေသည်၊ "ညက၊ ငါ လမ်းပျောက်သွားခဲ့တယ်။ ဘယ်လိုမှန်းမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ မရင်းနှီးတဲ့ လမ်းကြားတစ်ခုထဲကို ရောက်သွားခဲ့တယ်။ အဘွားကြီးတစ်ယောက် ငါ့ဆီ ချဉ်းကပ်လာပြီး ငါ့ကို 'နှိပ်' ချင်သလားလို့ မေးခဲ့တယ်။ ဒါပေါ့၊ ငါ ငြင်းခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြီးတော့ သူ ငါတို့ 'ကြက်သားစား' (PUBG ကစား) လို့ရတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်၊ ဒါနဲ့ ငါ သဘောတူလိုက်တယ်။ ငါတို့ အခန်းကို ရောက်တဲ့အခါ၊ ငါ မသိတဲ့ တခြား အဘွားကြီးတစ်ယောက် ဝင်လာပြီး ငါ့ဘောင်းဘီကို ဆွဲချွတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ သဘာဝအတိုင်း၊ ငါ အဲ့ဒါကို ဖြစ်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါ သူ့ကို ကန်ထုတ်လိုက်တယ်။ နောက်တစ်ခု ငါ သိလိုက်တာက၊ ငါ ဒီကို ခေါ်ဆောင်လာခြင်း ခံလိုက်ရတာပဲ။"

"မင်းတို့ ပြောစမ်းပါဦး၊ အရွယ်ရောက်ပြီးသား ယောက်ျားတစ်ယောက် 'ကြက်သားစား' (PUBG ကစား) ချင်တာက ဘာမှားလို့လဲ။ အဲ့ဒီမှာ ဘာမှားနေတာ ရှိလို့လား။ ဒါပေါ့ မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် ငါ မတရားပြုခံခဲ့ရတာ သေချာတယ်။"

"မင်းက ငါတို့အားလုံးထဲမှာ အကံအဆိုးဆုံးပဲ။ ဒီနေ့ခေတ် ရဲတွေက တကယ်ပဲ လုံလောက်အောင် စေ့စပ်သေချာမှု မရှိဘူး။ မင်း ဘယ်လို ခံစားနေရလဲဆိုတာ ငါ အတိအကျ သိတယ်၊" အနီးအနားက ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားတစ်ဦး ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းဝေ မေးလိုက်သည်၊ "ဒါဆို မင်းကကော ဒီကို ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲ။"

"ငါက မင်းထက်တောင် ပို မတရားပြုခံခဲ့ရသေးတယ်။ ငါ လမ်းပေါ်က မိန်းကလေးအနည်းငယ်ဆီကနေ သူတို့ရဲ့ ပိုက်ဆံအိတ်တွေကို တောင်းခဲ့ရုံပဲ။ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောရရင်၊ သူတို့ ဆန္ဒအလျောက် ငါ့ကို ပေးခဲ့ကြတာ။ ငါ သူတို့ကို အတင်းအကျပ် မလုပ်ခဲ့ဘူး။ သူတို့ မလိုချင်တော့လို့၊ ငါ ယူခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ပြီးတော့ ကင်းလှည့် ရဲအရာရှိတချို့ ငါ့ကို မြင်သွားပြီး မေးခွန်းတွေ လာမေးကြတယ်။ သူတို့ အထင်လွဲမှာကို ငါ ကြောက်လို့၊ ငါ ငါ့အိတ်ကပ်ထဲမှာ ငါ့လက်နဲ့ 'ရှစ်' ဆိုတဲ့ အမူအရာ လုပ်ပြလိုက်တယ်၊ ငါ့ကို လွှတ်ပေးဖို့ ဆိုလိုတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါ့မှာ သေနတ် ရှိပြီး အန္တရာယ်များတယ်လို့ ထင်သွားတယ်။ သူတို့ ချက်ချင်း ငါ့ကို မြေပြင်ပေါ် လုံးထွေးဖမ်းဆီးလိုက်ကြတယ်။ ပြောစမ်းပါဦး၊ အဲ့ဒါ ငါ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်နေတာ သက်သက် မဟုတ်ဘူးလား။" ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသား သိသိသာသာ စိတ်ပျက်နေသည်။

"အခု ငါ ဒီကို ရောက်နေမှတော့၊ ငါ ဘယ်တော့ ပြန်ထွက်ရမလဲ ငါမသိဘူး။ အဲ့ဒီ ပိုက်ဆံအိတ်တွေကို ငါ အမှိုက်ပုံးတစ်ခုထဲမှာ ထားခဲ့တာ။ အခုအချိန်ဆို၊ အမှိုက်သိမ်းသမားတွေ ယူသွားလောက်ပြီ။ အဲ့ဒါတွေက အဲ့ဒီ မိန်းကလေးတွေဆီကနေ လက်ဆောင်တွေလေ၊ မင်း သိတယ်မလား။"

"မင်းရဲ့ ပိုက်ဆံအိတ်တွေက ဘာမှမဟုတ်ဘူး။ ငါ ဖောက်သည်ဆီကို လျှပ်စစ်စက်ဘီးတောင် မပို့ဆောင်ရသေးဘူး။ ဒီ ခိုင်မာတဲ့ အရောင်းအဝယ် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။ ဖောက်သည်က ဖြစ်နိုင်တာက ငါ့အကြောင်းပြန်ကို စောင့်နေတုန်းပဲ။ တကယ်လို့ ငါ ကုန်ပစ္စည်းတွေ မပို့ဆောင်ခဲ့ရင်၊ ဒီ ရိုးသားတဲ့ စီးပွားရေးမှာ ငါ နှစ်ပေါင်းများစွာ ခက်ခက်ခဲခဲ ရယူထားတဲ့ ဂုဏ်သတင်း ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။"

"သိပ် စိတ်ဓာတ်မကျပါနဲ့ကွာ။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒါက အထင်လွဲမှားမှု သေးသေးလေးတစ်ခု သက်သက်ပဲ။ အဲ့ဒါ ရှင်းလင်းသွားတာနဲ့၊ အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ။ ငါတို့ ဒီမှာ ကြာကြာ နေရမှာ မဟုတ်ဘူး၊ အများဆုံး နာရီ အနည်းငယ်လောက်ပဲ။"

အုပ်စု ဆက်လက် စကားစမြည်ပြောဆိုရင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နှစ်သိမ့်နေကြသည်။

ကျန်းဝေ သူ့ဘာသာ တွေးလိုက်သည်၊ ဒီမှာရှိတဲ့လူတိုင်းက တစ်ယောက်တစ်မျိုးတော့ ပါရမီပါတယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့အားလုံး သိပ် ပျော်စရာကောင်းတာပဲ။ ငါ ဒီနေရာကို သဘောကျစပြုလာပြီ။

သို့သော် တစ်ဖန်၊ အစ်ကိုကြီး ခြေထောက် သူ့ကို လာကယ်တင်ပါ့မလား။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်။

ရဲစခန်း၌။

လျိုကျန့်ကော်နှင့် တပ်မှူးလျိုတို့နှင့် ဖုန်းပေါ်တွင် စကားပြောပြီးနောက်၊ ယန်ကျန့် သူတို့နှင့် တွေ့ဆုံရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

သူ ရောက်ရှိသွားသောအခါ၊ စခန်းတစ်ခုလုံး လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် စည်ကားနေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

လူတိုင်း အမျိုးမျိုးသော အမှုအခင်းများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေပုံရသည်၊ အချို့မှာ ပြင်းထန်ပြီး၊ အချို့မှာ အသေးအဖွဲ—အိမ်နီးချင်း အငြင်းပွားမှုများ၊ အိမ်တွင်းရေး ရန်ဖြစ်မှုများ၊ နှင့် ထူးဆန်းသော တစ္ဆေဖြစ်ရပ်အချို့ပင်။

ဤအမှုအခင်းများကို မှတ်တမ်းတင်ပြီး ချက်ချင်း သတင်းပို့ရန်၊ ထို့နောက် သင့်လျော်သော ဌာနများသို့ လွှဲပြောင်းရန် လိုအပ်သည်။

တပ်မှူးလျို၊ အဖွဲ့၏ အကြီးအကဲအဖြစ် ဖိအား အများဆုံးကို ထမ်းဆောင်နေရသည်။

အရေးပေါ်အခြေအနေများအတွင်း၊ သူ အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ရသည်။

အခြေအနေများ တည်ငြိမ်နေသည့်အခါ၊ သူ စီမံခန့်ခွဲရေးဆိုင်ရာ တာဝန်များကို ကိုင်တွယ်ရသည်။

"ရှောင်ကျန်း၊ အဲ့ဒီ စာရွက်စာတမ်းက အရေးကြီးတယ်။ အဲ့ဒါကို ချက်ချင်း အထက်ကို ပို့လိုက်။"

"ငါ့ကို ဘာလုပ်ရမလဲလို့ မမေးနဲ့။ သူတို့ကို အရင် ဖမ်းဆီးလိုက်ရုံပဲ။ ဘာလဲ။ သူတို့ ထွက်ပြေးသွားကြပြီလား။ စောင့်ကြည့်ကင်မရာကို စစ်ဆေးပြီး သူတို့ကို ဖမ်းခေါ်ခဲ့။ ငါတို့ သူတို့ကို လွှတ်ထားလို့မဖြစ်ဘူး။"

"အဲ့ဒီ ရပ်ကွက်က ရှုပ်ထွေးတယ်။ အဲ့ဒါက အထူးအမှုတစ်ခုနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်။ အခြေအနေကို အရင် တည်ငြိမ်အောင်လုပ်။ ထိတ်လန့်မှု မပျံ့နှံ့စေနဲ့။ ငါတို့ အခု ဘာ ပရမ်းပတာမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အထက်လူကြီးတွေ တာချန်းမြို့ရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မဆို ထိန်းသိမ်းထားဖို့ တင်းကျပ်တဲ့ အမိန့်တွေ ပေးထားတယ်။ ပိတ်ဆို့ထားခြင်းက ဒေသခံတွေရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အကျိုးအတွက်ပဲ။ တကယ်လို့ သူတို့ နားမလည်ခဲ့ရင်၊ သူတို့ကို စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ ရှင်းပြလိုက်။"

"ရလဒ်တွေ။ ငါ ရလဒ်တွေ လိုအပ်တယ်၊ အစီရင်ခံစာတွေ မဟုတ်ဘူး။ အစီရင်ခံစာတွေ ဒီလောက်များများ ရေးနေလို့ ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိမှာလဲ။ ဆက်ပြီး စစ်မေးနေ။ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေပေါ် အချိန်မဖြုန်းနဲ့။"

တပ်မှူးလျို ရုံးခန်းထဲတွင် အလုပ်များနေပြီး၊ အမှုအခင်းများစွာ သူ၏ ထည့်သွင်းစဉ်းစားမှုကို လိုအပ်နေသည်။

သူ တစ်နေ့လျှင် နှစ်ဆယ့်လေးနာရီပင် မလုံလောက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူ၏ ခရိုင်တစ်ခုတည်းသာ ဤသို့ မဟုတ်ပေ။

အခြား ခရိုင်များလည်း အလားတူ ရှုပ်ထွေးနေသည်။

ဤသည်တို့မှာ ထူးကဲသော အချိန်အခါများ ဖြစ်သည်။

တပ်မှူးလျို သူ၏ နားထင်များကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

သူ မောပန်းနွမ်းနယ်နေသလို ခံစားရသော်လည်း၊ သူ သူ၏ တာဝန်များ ကြီးမားလှကြောင်းလည်း သိရှိသည်။

သူ သူ၏ ရာထူးတွင်၊ ဘာအမှားအယွင်းမှ ပြုလုပ်၍ မဖြစ်ပေ။

"တပ်မှူးလျို၊ ခင်ဗျား တကယ် အလုပ်များနေပုံပဲ၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် အချိန်အခါမကောင်းမှာ ရောက်လာခဲ့ပြီး ခင်ဗျားအလုပ်ကို နှောင့်ယှက်မိသလို ဖြစ်သွားတယ်။"

တပ်မှူးလျို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ယန်ကျန့်ကို မြင်သောအခါ ခပ်မဲ့မဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး၊ မင်း မှားနေတယ်။ မင်းရဲ့ ရောက်ရှိလာမှုက တကယ်တော့ ငါ့အတွက် အနားယူချိန်တစ်ခုပဲ။ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေအရ၊ အထူးအမှုအခင်းတွေက ဦးစားပေးပဲ။ အသေးအဖွဲကိစ္စတွေတောင် ကိစ္စကြီးတွေ ဖြစ်သွားတတ်တယ်။ တခြားအရာအားလုံး စောင့်ဆိုင်းနိုင်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေက တာချန်းမြို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်တယ်။"

"လူ သန်းပေါင်းများစွာရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးထက် ပို အရေးကြီးတဲ့ ဘယ်အမှုက ရှိနိုင်ဦးမှာလဲ။"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်၊ "အဲ့ဒီလောက် လေးနက်အောင် မလုပ်ပါနဲ့။ ကျွန်တော် သန်းပေါင်းများစွာရဲ့ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ဖို့ အရည်အချင်း မရှိပါဘူး။ အဲ့ဒါက အစိုးရရဲ့ အလုပ်ပါ။ ကျွန်တော် ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ကိစ္စတစ်ခုအတွက် ဒီကို ရောက်လာခဲ့တာ။"

"မင်း ဖုန်းပေါ်မှာ မင်း ကျောက်ခိုင်မင်ကို ရှာနေတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား။"

တပ်မှူးလျို ထရပ်လိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်အတွက် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ဖျော်ရန် အခွင့်အရေးကို အသုံးချလိုက်သည်။

"မင်း လက်ဖက်ရည်နည်းနည်း သောက်ချင်လား။"

"တော်ပြီ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊" ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

တပ်မှူးလျို ပြောလိုက်သည်၊ "ငါ့မှာ ကျောက်ခိုင်မင်ကိုဆက်သွယ်ဖို့ အချက်အလက် ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ သူ့ကို အထူးအမှုအခင်းတွေအတွင်းမှာပဲ ဆက်သွယ်လေ့ရှိတယ်။ ပုံမှန်အားဖြင့်၊ ငါ သူ့ကို အကြောင်းပြချက် ကောင်းကောင်း မရှိဘဲ ဖုန်းခေါ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူက ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရ လွယ်ကူတဲ့လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒါက နားလည်ပေးနိုင်ပါတယ်။ သူလို အထူးစွမ်းရည်တွေ ရှိတဲ့လူတွေမှာ မကြာခဏ သူတို့ရဲ့ ထူးခြားချက်လေးတွေ ရှိတတ်ကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ စိတ်နေသဘောထားက အမြဲတမ်း သိပ်... ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တတ်တာ မဟုတ်ဘူး။"

"စကားမစပ်၊ ကျောက်ခိုင်မင်ကို ငါ အဲ့လို ပြောခဲ့တယ်လို့ မပြောလိုက်နဲ့နော်။ မဟုတ်ရင်၊ ငါ နောက်တစ်ခါ ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်။"

ယန်ကျန့် ရယ်မောလိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော် မပြောပါဘူး။ ကျွန်တော်က အတင်းအဖျင်းပြောတတ်တဲ့သူ တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော် ကျောက်ခိုင်မင်ကိုလည်း အထူးတလည် နှစ်သက်တာ မဟုတ်ဘူး။"

"မင်း သူ့ဆီကနေ ဘာလိုအပ်လို့လဲ။" တပ်မှူးလျို မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်၊ "တစ်ခုခုကို အတည်ပြုဖို့ သက်သက်ပါ။"

"ကောင်းပြီ၊ ငါ မင်းကို သူ့ရဲ့ ဂြိုလ်တုဖုန်းနံပါတ် ပေးမယ်။ မင်း သူ့ကို ဖုန်းခေါ်ကြည့်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဆက်သွယ်ရေးမှူးလည်း ဒါကို သိသင့်တယ်။ ဘာလို့ ဒီလောက်အဝေးကြီးအထိ လာခဲ့ရတာလဲ။" တပ်မှူးလျို မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်၊ "ကျွန်တော့်မှာ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ကိစ္စတစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်။ ကျွန်တော် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ထုတ်ခေါ်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ ခင်ဗျား အဲ့ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကူညီပေးလို့ ရမလားလို့ ထင်ပါသလား။"

"သူတို့ ဘာလုပ်ခဲ့လို့လဲ။ တကယ်လို့ အဲ့ဒါက ပြင်းထန်တဲ့ အမှုတစ်ခု ဆိုရင်၊ ငါ ကူညီနိုင်မှာ မဟုတ်မှာကို ကြောက်မိတယ်၊" တပ်မှူးလျို ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့လို မဟုတ်လောက်ဘူး။ အဲ့ဒါက အထင်လွဲမှားမှုတစ်ခု သက်သက် ဖြစ်နိုင်လောက်ပါတယ်၊" ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

တပ်မှူးလျို ပြောလိုက်သည်၊ "ငါ့ကို နာမည် ပေးပါ၊ ပြီးတော့ ငါတစ်စုံတစ်ယောက်ကို စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်မယ်။ တကယ်လို့ အဲ့ဒါက တကယ်ပဲ အသေးအဖွဲကိစ္စတစ်ခု ဆိုရင်၊ ငါတို့ သူတို့ကို စောစော လွှတ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ အဲ့ဒါက အဓိက အမှုတစ်ခု ဆိုရင်၊ မင်း သူတို့ကို ထုတ်ခေါ်ချင်ရင်တောင်၊ ငါ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။ အဲ့ဒါက ဥပဒေရဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပါ။ မင်းနားလည်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"ဒါပေါ့၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အကျပ်အတည်းဖြစ်အောင် လုပ်ချင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်း နာမည်က ကျန်းဝေပါ။ သူ ကျွန်တော့်အသက်အရွယ်လောက်ပဲ ရှိတယ်။ သူ သေချာပေါက် ဒုက္ခရှာတတ်တဲ့ အမျိုးအစား မဟုတ်ပါဘူး။"

"ကောင်းပြီ၊ ဒီမှာ ကျောက်ခိုင်မင်ရဲ့ ဂြိုလ်တုဖုန်းနံပါတ်။ မင်း သူ့ကို ဆက်သွယ်နိုင်ပါတယ်။"

တပ်မှူးလျို ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ကျန်းဝေဟု အမည်ရသော လူ၏ အမှုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။