ဒုက္ခရောက်နေသူ

"ကျောက်ခိုင်မင်... သူ တံခါးခေါက်တစ္ဆေ ဖြစ်ရပ်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်ပါ့မလား။ တကယ်လို့ သူသာ အဲ့ဒီ တစ္ဆေဖြစ်ရပ်ကနေ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ ဒီလူ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များတယ်လို့ ဆိုလိုရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ သေသွားခဲ့ရင်တော့၊ အဲ့ဒါ ငါ့အတွက် သတင်းကောင်းပဲ ဖြစ်မှာ။" ယန်ကျန့် သူ၏ ဂြိုလ်တု တည်နေရာပြ ဖုန်းကို သိမ်းလိုက်ရင်း သူ့ဘာသာ တွေးနေမိသည်။

တံခါးခေါက်တစ္ဆေ ဖြစ်ရပ်မှာ၊ လက်ရှိအချိန်၌၊ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တစ္ဆေဖြစ်ရပ်တစ်ခုပင်။

၎င်းမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်ခြေမှာ နည်းပါးလှသည်။

၎င်း၏ စည်းမျဉ်းများကို မသိရှိဘဲ၊ ၎င်း ဟွမ်ကန်းရွာ ဖြစ်ရပ်နှင့် တန်းတူဖြစ်၏—နှစ်ခုစလုံး လုံးဝနီးပါး ဖြေရှင်းမရနိုင်ချေ။

"ကျန်းဝေကို ရှာတွေ့ပါပြီ။ သူ တကယ်ပဲ အဖမ်းခံခဲ့ရတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စကြီးကြီးမားမားတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ စာရွက်စာတမ်းလုပ်ငန်းတွေ ပြီးသွားတာနဲ့၊ သူ့ကို လွှတ်ပေးလို့ ရပါပြီ၊" ဝန်ထမ်းတစ်ဦး ချဉ်းကပ်လာရင်း သတင်းပို့သည်။

တပ်မှူးလျို ပြောလိုက်သည်၊ "ပြဿနာမရှိဘူးဆိုရင် သူ့ကို လွှတ်လိုက်။ ငါတို့ မကြာသေးခင်က အမှုအခင်းတွေ အများကြီး ကိုင်တွယ်နေရတယ်၊ ဒါကြောင့် တတ်နိုင်သလောက် မြန်မြန် ဖြေရှင်းကြရအောင်။ ကြန့်ကြာမှု မရှိစေနဲ့။ ယန်ကျန့်ကို မင်းနဲ့အတူ ခေါ်သွားပြီး ကျန်းဝေကို သွားခေါ်ခိုင်းလိုက်။"

"ဟုတ်ကဲ့၊ တပ်မှူး၊" ဝန်ထမ်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"တပ်မှူးလျို၊ ကျွန်တော် အခုပဲ ပြန်ခွင့်ပြုပါဦး၊" ယန်ကျန့် နှုတ်ဆက်စကား ဆိုလိုက်သည်။

တပ်မှူးလျို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် စကားပြောသည်၊ "အနာဂတ် အထူးအမှုအခင်းတွေမှာ ဖြစ်နိုင်တဲ့အခါ မင်း တစ်တပ်တစ်အား ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။ တာချန်းမြို့က တစ္ဆေဖြစ်ရပ်တွေကို လူတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလို့မရဘူး။ ကျောက်ခိုင်မင်က ဒီကိစ္စတွေကို တကယ် ဂရုစိုက်တဲ့သူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။ တကယ်လို့ မင်း ကူညီဖို့ ဆန္ဒရှိခဲ့ရင်၊ ငါ အလွန် ကျေးဇူးတင်မိမှာပါ။"

ယန်ကျန့် ပြုံးလိုက်သည်၊ "တပ်မှူးလျို၊ ကျွန်တော့်ကို အထင်မလွဲပါနဲ့။ ကျွန်တော် တစ္ဆေဖြစ်ရပ် အတော်များများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးသားပါ။ မှတ်တမ်းတွေ အာဏာပိုင်တွေဆီမှာ ရှိနေပါတယ်၊ လူထုကို မသိရှိစေပေမယ့်ပေါ့။ ဖူရမ်ကုန်တိုက် ဖြစ်ရပ်၊ မြို့အပြင်ဘက်က ဟွမ်ကန်းရွာ ဖြစ်ရပ်၊ ပြီးတော့ အနာဂတ် တစ္ဆေဖြစ်ရပ်မှန်သမျှ—ကျွန်တော် သေချာပေါက် ဝင်ရောက် ကူညီပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ အများပြည်သူနဲ့ဆိုင်တဲ့ ကိစ္စတွေ ရောက်လာရင်၊ ကျွန်တော် ကျောက်ခိုင်မင်နဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဖို့ မတတ်နိုင်ဘူး။ သတိထားဖို့ လိုအပ်ချက်ကို ခင်ဗျား နားလည်ပေးလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"မင်းရဲ့ အာမခံချက်နဲ့ဆို၊ ငါ စိတ်အေးသွားပြီ၊" တပ်မှူးလျို လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ပြောပလောက်အောင် မဟုတ်ပါဘူး။ ငါတို့အားလုံး ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ် လုပ်နေကြတာပဲလေ၊" ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်။

"တပ်မှူးလျို၊ တစ်ခုခု မှားနေပြီ! ဒုက္ခရောက်နေပြီ!" နောက်ထပ် ဝန်ထမ်းတစ်ဦး အလျင်စလို ပြေးလာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့ ထိတ်လန့်နေသည်၊ ယန်ကျန့် အခြား ဝန်ထမ်းနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင်။

"ရှောင်ကျူ၊ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ စိတ်တည်ငြိမ်ထားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြ၊" တပ်မှူးလျို သူ့ကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

ကျူဟု အမည်တွင်သော ဝန်ထမ်း ဧည့်ခန်းမဆောင်ရှိ နေရာတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ပြီး ပြောသည်၊ "ဟိုမှာ... မှန်ထဲမှာ... ငါတို့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက် ပိတ်မိနေတယ်!"

"ဘာလဲ။ ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။" တပ်မှူးလျို၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထို့နောက် သူ ယန်ကျန့်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ဤသည်ကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

အခြေအနေ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရသည်။

လူတစ်ဦး မှန်အတွင်း၌ ပိတ်မိနေသည် ဟုတ်လား။ သူ ကေတီဗီ (KTV) တွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော တစ္ဆေ အတူတူ ဖြစ်နိုင်မလား။ အဲ့ဒီတစ္ဆေ သူ့နောက် လိုက်လာခဲ့လေသလား။

တာချန်းမြို့လို ကြီးမားသော မြို့ကြီးတစ်မြို့နှင့်၊ သူ အဘယ်ကြောင့် ၎င်းနှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ကြုံတွေ့ရသနည်း။ ၎င်း တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုလား၊ သို့မဟုတ် ရှောင်လွှဲမရနိုင်သော အရာတစ်ခုလား။

"ယန်ကျန့်၊ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။" တပ်မှူးလျို မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်၊ "သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ၊ ဒါက အထူးအမှုတစ်ခုပဲ။ တပ်မှူးလျို၊ ခင်ဗျား စိတ်ကို ပြင်ဆင်ထားဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဒါပေါ့၊ တကယ်လို့ ခင်ဗျား အကူအညီ လိုအပ်ခဲ့ရင်၊ ခင်ဗျားကို လေးစားသောအားဖြင့် ကျွန်တော် တစ်တပ်တစ်အား ကူညီဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ အဲ့ဒါ ကျွန်တော့်တာဝန် မဟုတ်ပေမယ့်၊ ကျွန်တော် ဒီမှာ ရှိနေလျက်သားနဲ့ ဘာမှ မလုပ်ဘဲ နေရတာက မမှန်ကန်သလို ခံစားရလိမ့်မယ်။"

"အဲ့ဒါ ကောင်းလိုက်တာ! ကျေးဇူးပြုပြီး၊ ကျွန်တော်နဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ၊" တပ်မှူးလျို ကျေးဇူးတင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ အမိန့်ပေးလိုက်သည်၊ "ရှောင်ကျူ၊ တခြားသူတွေကို ဧရိယာကနေ ချက်ချင်း ရွှေ့ပြောင်းဖို့ ညွှန်ကြားလိုက်။ ဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ တည်နေရာကို ချိပ်ပိတ်ထားလိုက်။ ငါတို့ဆီမှာ ဒါကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ ပညာရှင်တွေ ရှိနေပြီ။ တခြား ဘယ်သူမှ အနီးအနားကို ချဉ်းကပ်ခွင့် မရှိဘူး။ အထူးအမှုအခင်းတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေကို ငါ ထပ်ပြောဖို့ မလိုအပ်လောက်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။"

"ဟုတ်ကဲ့၊ တပ်မှူး။ ကျွန်တော် ချက်ချင်း ပြီးမြောက်အောင် လုပ်လိုက်ပါ့မယ်၊" ကျူဟု အမည်တွင်သော ဝန်ထမ်း လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားသည်။

အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင်၊ ဝန်ထမ်းအများအပြား ဧည့်ခန်းမဆောင်မှ လူများကို ရွှေ့ပြောင်းစပြုလာပြီး နံရံအနီးရှိ မှန်ကဲ့သို့သော မျက်နှာပြင်တစ်ခုကို ပိတ်ဆို့ ကာရံကာ၊ ပတ်လည်အတားအဆီးတစ်ခု တည်ဆောက်လိုက်ကြသည်။

၎င်း အတိအကျ မှန်တစ်ချပ်တော့ မဟုတ်၊ သို့သော် ၎င်း၏ တောက်ပမှုကြောင့် တစ်ခုနှင့် ဆင်တူသော အလင်းပြန် နံရံကပ်ပြားတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

"တပ်မှူးလျို၊ ခင်ဗျားရဲ့ အတွေ့အကြုံက တကယ်ပဲ ပြသနေတယ်၊" သူတို့ လျှောက်လှမ်းနေစဉ် ယန်ကျန့် မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

သူ မှန်တစ္ဆေ၏ စည်းမျဉ်းများနှင့် ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သောကြောင့်၊ ဤဖြစ်ရပ် သူ့အတွက် အထူးတလည် ခက်ခဲခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် တပ်မှူးလျို၏ အခြေအနေကို ကိုင်တွယ်ပုံမှာ အမှန်ပင် ကျွမ်းကျင်လှသည်။

အသေးစိတ်အချက်အလက်များကိုပင် မမေးမြန်းဘဲ၊ သူ ချက်ချင်း ရွှေ့ပြောင်းမှုနှင့် သီးခြားခွဲထုတ်မှု အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ တစ္ဆေဖြစ်ရပ်များကို ရင်ဆိုင်နေရသော သာမန်လူများအတွက် အမှန်ကန်ဆုံး ချဉ်းကပ်နည်း ဖြစ်သည်။

၎င်း အစကတည်းက မလိုအပ်သော သေဆုံးထိခိုက်မှုများကို လျှော့ချပေးသည်။

မဆင်မခြင် ပြေးဝင်သွားခြင်းက အပြစ်မဲ့သော အသက်များ ပိုမို ဆုံးရှုံးဖို့သာ ဦးတည်သွားလိမ့်မည်။

"မင်း သိပ် ကြင်နာတတ်တာပဲ။ ဒါက အတွေ့အကြုံ မဟုတ်ဘူး—ဒါက ငါ လုပ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသောအရာ သက်သက်ပဲ၊" တပ်မှူးလျိုက ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံး အထူးအမှုတစ်ခုအတွင်းမှာ၊ ငါ လူတွေ ဆယ့်ငါးထပ်ကနေ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ ခုန်ချနေတာကို အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေခဲ့ရုံပဲ တတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ငါ သူတို့ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့တာတောင် မဟုတ်ဘူး။ ဒီလိုမျိုး တစ်ခုခု ဒီမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ဘယ်တော့မှ မထင်ခဲ့ဘူး။"

"ပြီးတော့ ဒီတစ်ကြိမ်၊ အဲ့ဒါ ငါတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက်ပဲ။ ယန်ကျန့်၊ ငါ ဒီတစ်ကြိမ် မင်းကို တကယ် အားကိုးနေရပြီ။ သူတို့က လူကောင်းတွေပါ။ တကယ်လို့ သူတို့ အလုပ်ပေါ်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့ရင်၊ ငါ အဲ့ဒါကို လက်ခံနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ အဲ့ဒီအရာတွေရဲ့ လက်ထဲမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့ သေဆုံးလို့မဖြစ်ဘူး။ အဲ့လို သေဆုံးမှုမျိုးက အကျိုးမရှိဘူး။"

သူ အလွန်အမင်း လေးနက်စွာ၊ တောင်းပန်သည့်အနေဖြင့်ပင် စကားပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်၊" ယန်ကျန့် ဤသို့သာ ပြန်ဖြေနိုင်သည်။

သူ အနည်းငယ် ယုံကြည်မှု ရှိသော်လည်း၊ တစ္ဆေဖြစ်ရပ်များနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ဘယ်သူက ဘာကို အာမခံနိုင်မည်နည်း။

မကြာမီ၊ တပ်မှူးလျိုနှင့် ယန်ကျန့် ဧည့်ခန်းမဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ယခုအချိန်တွင်၊ ဝန်ထမ်းများစွာ အနီးအနားတွင် စုဝေးနေကြသော်လည်း၊ သီးခြားခွဲထုတ်မှု အစီအမံများကြောင့်၊ သူတို့ မှန်ကို အဝေးမှသာ စောင့်ကြည့်နိုင်ပြီး၊ ပိုမို နီးကပ်စွာ ချဉ်းကပ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

"တပ်မှူး။"

"တပ်မှူး။"

အခြားသူများ အလေးပြုလိုက်ကြသည်။

"ပုံစံတွေ မလိုအပ်ပါဘူး။ အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ။" တပ်မှူးလျို မေးလိုက်သည်။

"ပါဝင်ပတ်သက်နေသူက ငါတို့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်၊ ကျန်းယွမ်၊ အသက် ၂၇ နှစ်ပါ..." ဝန်ထမ်းတစ်ဦး ဖိုင်တစ်ခုမှ စတင် ဖတ်ကြားလိုက်သည်။

သူ သိပ်မဝေးသေးမီ၊ တပ်မှူးလျို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်၊ "ကျန်းယွမ်ရဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို ငါ သိတယ်။ ဖိုင် ဖတ်ပြီး အချိန်ဖြုန်းနေဖို့ မလိုအပ်ဘူး။ ငါ သိချင်တာက ဒီဖြစ်ရပ် အကြမ်းဖျင်း ဘယ်အချိန် ဖြစ်ပွားခဲ့သလဲ ဆိုတာပဲ။"

"ရှောင်ကျန်းက အခြေအနေကို ပထမဆုံး သတိပြုမိခဲ့တာပါ။ သူ ကျန်းယွမ် မှန်ထဲမှာ ပိတ်မိနေတာကို ဆယ်မိနစ်အကြာက မြင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ စောင့်ကြည့်ကင်မရာ မှတ်တမ်းဗီဒီယိုအရ၊ ဖြစ်ရပ်က ဒီမနက်ပိုင်း ဖြစ်ပွားခဲ့ဖွယ် ရှိပါတယ်၊" ဝန်ထမ်း သတင်းပို့သည်။

တပ်မှူးလျို အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ "ဘာလဲ။ ငါတို့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက် ဒုက္ခရောက်နေခဲ့တာ၊ ငါတို့ တစ်ဝက်တစ်ပျက်နေ့ ကြာမှ သတိပြုမိခဲ့တာလား။"

ဝန်ထမ်း ရှက်ရွံ့သော အသွင်ဖြင့်၊ "ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်၊ တပ်မှူး။ ငါတို့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အရမ်း အလုပ်များနေခဲ့ကြလို့ ငါတို့ လုံလောက်အောင် အာရုံမစိုက်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။"

ယန်ကျန့် ထပြောလိုက်သည်၊ "တပ်မှူးလျို၊ ခင်ဗျား တခြားသူတွေကို သတိမပြုမိခဲ့တဲ့အတွက် အပြစ်မတင်နိုင်ပါဘူး။ ကျွန်တော် မမှားဘူးဆိုရင်၊ ကျန်းယွမ် မှန်ထဲမှာ ပိတ်မိနေတာအပြင်၊ ဒီမှာ နောက်ထပ် ကျန်းယွမ်တစ်ယောက် ရှိနေတယ်။ သူ ရှိနေခဲ့တဲ့အတွက်၊ ဘယ်သူမှ တစ်စုံတစ်ယောက် ပျောက်ဆုံးနေကြောင်း သဘောမပေါက်ခဲ့ဘူး။ မဟုတ်ရင်၊ နေ့စဉ် အလုပ်မှာ၊ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ တစ်စုံတစ်ယောက် ပျောက်သွားတာကို ဘယ်လို သတိမပြုမိဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။"

"ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ လူတစ်ဦး မှန်တစ်ခုအတွင်း၌ ပိတ်မိနေခြင်းက မယုံကြည်နိုင်စရာ ဖြစ်နှင့်နေပြီ၊ ပြီးတော့ အခု ဒီမှာ နောက်ထပ် ကျန်းယွမ်တစ်ယောက် ရှိနေတယ် ဟုတ်လား။" တပ်မှူးလျို တုန်လှုပ်သွားသည်။

"ထူးဆန်းမှု မရှိခဲ့ရင်၊ အဲ့ဒါ အထူးအမှုတစ်ခု ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီအခြေအနေတွေမှာ၊ ပို ထူးဆန်းတဲ့ အရာတွေတောင် ဖြစ်ပျက်နိုင်သေးတယ်၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

အခြေအနေကို ကြည့်ရင်း၊ သူ အခု သေချာသွားပြီ။

မှန်တစ္ဆေ သူ့နောက် လိုက်လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

မဟုတ်လျှင်၊ ဖြစ်ရပ် ဒီမနက်ပိုင်း ဖြစ်ပွားခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

၎င်း တကယ်ပဲ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်မလား။

သို့သော် ယန်ကျန့် ထိုသို့ မဟုတ်ဟု ဝေဝါးစွာ ခံစားနေရသည်။

တာချန်းမြို့လောက် ကြီးမားသော မြို့တစ်မြို့တွင်၊ တူညီသော တစ္ဆေနှင့် တစ်နေ့တည်း နှစ်ကြိမ် ကြုံတွေ့ခြင်းမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါးပုံရသည်။

သူ လျစ်လျူရှုထားမိသော အကြောင်းအချက်တစ်ခုခု ရှိရမည်။

"ငါတို့ သွားကြည့်လို့ ရမလား။" တပ်မှူးလျို မေးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါ ပြဿနာ မရှိပါဘူး၊" ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

နှစ်ဦးသား ချဉ်းကပ်သွားသည်နှင့်၊ သူတို့ အမှန်တကယ် မှန်အတွင်း၌ ထိုင်နေသော၊ စိတ်ပျက်အားငယ်ပြီး အကူအညီမဲ့နေပုံရသည့် လူတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ မှန်အတွင်း၌ စကားလုံးများစွာ ရေးသားထားခဲ့ပြီး၊ သဲလွန်စများစွာ ချန်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ဖြတ်သွားဖြတ်လာ ပြုလုပ်နေသော လူများ အလျင်စလို ဖြစ်နေသောကြောင့်၊ ဘယ်သူမှ သတိမပြုမိခဲ့ပေ။

တစ်ချက် လှမ်းမြင်လိုက်သူများ အရေးမပါသော အရိပ်ထင်ဟပ်မှုတစ်ခုဟုသာ ထင်မှတ်ပြီး သိပ် အာရုံမစိုက်ခဲ့ကြပေ။

"ဒါ ရှန့်ကွမ်းယွန်ရဲ့ အခြေအနေနဲ့ အတိအကျ တူညီတယ်၊" ယန်ကျန့် သူ့ဘာသာ တွေးလိုက်သည်။

"ကျန်းယွမ်၊ မင်း ငါ ပြောတာ ကြားလား။" တပ်မှူးလျို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်၊ "အသုံးမဝင်ပါဘူး။ သူ ခင်ဗျား ပြောတာ မကြားနိုင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ အပြင်ဘက်မှာ ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာ မြင်နိုင်တယ်။ တကယ်လို့ ခင်ဗျား တကယ် ဆက်သွယ်ပြောဆိုချင်တယ်ဆိုရင်၊ ခင်ဗျား စာရေးနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခု အဲ့ဒါအတွက် မလိုအပ်တော့ဘူး။"

"အဲ့ဒါ ဘာကြောင့်လဲ။" တပ်မှူးလျို နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲ့ဒါက ရောဂါလက္ခဏာကိုသာ ကုသခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ရောဂါအရင်းအမြစ်ကို ကုသခြင်းမဟုတ်လို့ပဲ၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စတင် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ ပင်ကိုယ်အသိဉာဏ်က "အခြား ကျန်းယွမ်" ဒီမှာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ထွက်ခွာသွားခြင်း မရှိသေးကြောင်း သူ့ကို ပြောပြနေသည်။