အနီးကပ် လိုက်ပါနေခြင်း

"သူ... ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီလား။" တပ်မှူးလျို၏ အသံ၌ တုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင်တို့ ရှိနေဆဲ။

သူ ခုနကမှ သက်ရှိလူတစ်ဦး သူ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်၌ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်၊ ယန်ကျန့်၏ စကားတစ်ခွန်းတည်းကြောင့်သာ။

၎င်း သူ ဒီလောက် လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်သွားနိုင်မည့် အရာတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ချေ။

"တပ်မှူးလျို၊ ခင်ဗျား နောက်နေတာ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီအရာတွေက ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလို့ ရတာမျိုး မဟုတ်ဘူးလေ။ အဲ့ဒါ အထူးတလည် အန္တရာယ်မများပေမဲ့၊ အဲ့ဒါ သေချာပေါက် သိပ် ထူးခြားတဲ့ တစ္ဆေအမျိုးအစားတစ်ခုပဲ။ ကျွန်တော် မမှားဘူးဆိုရင်၊ အဲ့ဒါ ပျောက်ကွယ်သွားတာ မဟုတ်ဘူး—အဲ့ဒါ သူ့ရဲ့ တည်ရှိနေပုံ နည်းလမ်းကို ပြောင်းလဲလိုက်ရုံပဲ။ အခုလောလောဆယ်၊ အဲ့ဒါ ငါတို့နောက်မှာ တည့်တည့် ရှိနေသင့်တယ်၊" ယန်ကျန့် ရုတ်တရက် ထပြောလိုက်သည်။

"ဘာ!" အခြားသူများ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် သူတို့၏ ဆံပင်များ ထောင်သွားကြသည်။

အလိုအလျောက်နီးပါး၊ သူတို့ ခုန်ပေါက်ကာ သူတို့၏ နောက်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ နောက်ဘက်တွင် စင်္ကြံလမ်းတစ်ခု ရှိနေပြီး၊ ဘေးဘက်တွင် ပြတင်းပေါက်များ တန်းစီလျက်။

ပြတင်းပေါက်များ၏ မှန်များတွင် ထင်ဟပ်နေသည်မှာ ရှိနေသူအားလုံး၏ အရိပ်များ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအရိပ်များကြားထဲတွင်၊ အပို လူတစ်ဦး ရှိနေသည်—ထိုနေရာတွင် မရှိသင့်သော လူတစ်ဦး။

ဤသူ အလုပ်ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ အနည်းငယ် ပိန်လှီသော ကိုယ်ဟန်အနေအထား ရှိသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူ အုပ်စုဘက်သို့ ကျောခိုင်းထားပြီး၊ လှေကားထစ်ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းနေသည်။

သူတို့ နောက်ပြန် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ အခန်းထဲက ဘယ်သူမှ မလှုပ်ရှားခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် သူတို့ ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားကြသည်။

ဘယ်သူမှ သတိပေး တိပ်များကို ကျော်ဖြတ်ပြီး လှေကားထစ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

မှန်ထဲက လူ လက်တွေ့တွင် လုံးဝ တည်ရှိမနေပေ။

သို့တိုင်၊ လက်တွေ့တွင် တည်ရှိမနေသော ဤသူ၊ အခု မှန်ထဲတွင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ထင်ဟပ်နေပြီး၊ လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် တည့်တည့်။

"ဒီတစ္ဆေက လက်တွေ့မှာ တည်ရှိမနေဘူး—အဲ့ဒါက မှန်တွေထဲမှာပဲ တည်ရှိနေတာ။ မှန်က သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို ထင်ဟပ်ပြနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အချို့သော သီးခြား အခြေအနေတွေအောက်မှာ၊ အဲ့ဒါ မှန်ထဲကနေ ထွက်လာနိုင်တယ်။ အဲ့ဒါ အခုထိ သိပ်အများကြီး ထိခိုက်မှု မပေးသေးပေမယ့်၊ တကယ်လို့ အဲ့ဒါ တခြား ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုခုနဲ့ မှန်ထဲကနေ ထွက်လာခဲ့ရင်၊ အကျိုးဆက်တွေက စိတ်ကူးကြည့်၍မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လိမ့်မယ်၊" ယန်ကျန့် ရှင်းပြသည်။

"လောလောဆယ်တော့၊ ဒီမှာရှိတဲ့ အခြေအနေက ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ။ ကျွန်တော် သူ့ကို ခြေရာခံလိုက်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ တပ်မှူးလျို၊ ခင်ဗျား ကျန်တာကို ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ။"

"ကျန်းယွမ်ကကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။" တပ်မှူးလျို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ မေးလိုက်သည်။

သူ့မှာ မှန်အတွင်း၌ ပိတ်မိနေသော လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦး ရှိနေသေးသည်။

ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်၊ "တစ္ဆေရဲ့ တည်နေရာကို တိကျစွာ ရှာဖွေနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ၊ သူ့ကို ကယ်တင်ဖို့ နည်းလမ်း မရှိဘူး။ တစ္ဆေသာလျှင် မှန်ထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်တယ်—အဲ့ဒါက တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ။ ဒါကြောင့်၊ တပ်မှူးလျို၊ ခင်ဗျား စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားဖို့ လိုအပ်တယ်။ သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်ခြေက နည်းပါးတယ်။ ကျွန်တော် မကူညီချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ကူညီနိုင်မလား ဆိုတာက တစ္ဆေရဲ့ စိတ်အလိုအပေါ်မှာ လုံးဝ မူတည်နေတယ်။ ခင်ဗျား နားလည်ပြီး လက်ခံနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ဤသို့ ပြောပြီးနောက်၊ ယန်ကျန့် ချက်ချင်း မှန်ထဲက တစ္ဆေ၏ အရိပ်ထင်ဟပ်မှုနောက်သို့ လိုက်ပါသွားပြီး၊ စတုတ္ထထပ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက် ဤတစ္ဆေကြောင့် မှန်ထဲတွင် ပိတ်မိသွားသည်နှင့်၊ သူတို့ကို ကယ်တင်ရန် အလွန် ခက်ခဲလှသည်။

နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ရှန့်ကွမ်းယွန် ပိတ်မိခဲ့စဉ်က၊ လုံးဝ ကံတရားကြောင့်သာ ဖြစ်သည်—တစ္ဆေ သူနှင့်အတူ တူညီသော မှန်ထဲတွင် ရှိနေခဲ့ပြီး၊ မြောင်ရှောင်ဆန်း ငါးစာအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သည့်အတွက်၊ ယန်ကျန့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့သည်။

သို့သော် အခုကော။ အထပ်တိုင်းတွင် မရေမတွက်နိုင်သော မှန်များ ရှိနေသည်။

တစ္ဆေ ဘယ်မှန်ထဲတွင် ပေါ်လာမည်ကို ဘယ်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

ယန်ကျန့် စတုတ္ထထပ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ၊ သူ စင်္ကြံလမ်း ပြတင်းပေါက်ကို နောက်ပြန် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက်၊ အရိပ်ထင်ဟပ်မှုထဲက ပုံရိပ် တတိယထပ်ဆီသို့ လှေကားအတိုင်း ဆက်လက် ဆင်းသက်သွားသည်။

၎င်း အဆောက်အဦးမှ ထွက်ခွာသွားရန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။

ယန်ကျန့် တတိယထပ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ၊ သူ မှန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။

အရိပ်ထင်ဟပ်မှုက တစ္ဆေ လှေကားအတိုင်း ဆက်လက် ဆင်းသက်နေပြီး၊ ဒုတိယထပ်ဆီသို့ ဦးတည်နေသည်ကို ပြသနေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ ယန်ကျန့် ၎င်းနောက်သို့ ပထမထပ် ဧည့်ခန်းမဆောင်အထိ လိုက်ပါသွားသည်။

သို့သော် ထို့နောက်၊ တစ္ဆေ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဤဧရိယာတွင် မှန်များ မရှိသောကြောင့်၊ ယန်ကျန့် တစ္ဆေ၏ လားရာ သို့မဟုတ် တည်နေရာကို ဆုံးဖြတ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားတယ်။ ငါ တကယ်တော့ တစ္ဆေရဲ့ တည်နေရာကို တိကျစွာ ရှာဖွေဖို့ မလိုအပ်ဘူး။ တစ္ဆေက ကျန်းဝေ ရောက်ရှိခဲ့တဲ့ နေရာမှာသာ ပေါ်လာတာ။ ဒါကြောင့်၊ ငါ ကျန်းဝေကို ခေါ်ဆောင်သွားသရွေ့၊ တစ္ဆေ လိုက်ပါလာလိမ့်မယ်၊" ယန်ကျန့် ဤ အရေးကြီးသော အချက်ကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။

တစ္ဆေကို ခြေရာခံလိုက်ခြင်းက သိပ် ခက်ခဲလွန်းသည်။

အစား တစ္ဆေ သူ့နောက် လိုက်ပါလာစေခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ စိတ်ထဲ ရည်ရွယ်လျက်၊ သူ ချက်ချင်း ဝန်ထမ်းတစ်ဦးဘက်သို့ လှည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်၊ "ကျွန်တော့်ကို ထိန်းသိမ်းရေးစခန်းဆီ ခေါ်သွားပါ။ ဒါက အထူးအခြေအနေတစ်ခုပါ၊ ခင်ဗျား ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ဝန်ထမ်း မသေမချာ ဖြစ်နေပုံရသည်။

"ရှောင်လျို၊ သူနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုက်ပါ။ သူက အထူးဖြစ်ရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ ဒီကို ရောက်နေတာ။ အဲ့လို ကိစ္စတွေရဲ့ ဦးစားပေးအဆင့်ကို မင်း သိတယ်မလား—အထူးဖြစ်ရပ်တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်တွေ့ရရင် ငါတောင် ဘေးဖယ်ပေးရတယ်၊" အောက်ထပ်သို့ အလျင်စလို ဆင်းလာခဲ့သော တပ်မှူးလျို၊ ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဆရာ၊" ရှောင်လျို ပြောလိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ လေးနက်သွားကာ လျင်မြန်စွာ အလေးပြုလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်နောက် လိုက်ခဲ့ပါ။"

သူ စင်္ကြံလမ်းတစ်ခုအတိုင်း ရှေ့မှ ဦးဆောင်သွားသည်။

"ထိန်းသိမ်းခံထားရတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ နောက်ဘက်မှာ ရှိနေပါတယ်။"

"ကျွန်တော် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ခေါ်ထုတ်သွားဖို့ လိုအပ်တယ်။ သူက အထူးဖြစ်ရပ်တစ်ခုမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်၊ ပြီးတော့ သူ့ကို ဒီမှာ ထိန်းသိမ်းထားခြင်းက ခင်ဗျားတို့အတွက် ဒုက္ခကိုပဲ ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။ တစ္ဆေကို တခြားနေရာဆီ ဆွဲဆောင်ခေါ်ယူဖို့ ကျွန်တော် သူ့ကို ချက်ချင်း ခေါ်ထုတ်သွားဖို့ လိုအပ်တယ်၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"နားလည်ပါတယ်၊" ရှောင်လျို ပြန်ဖြေသည်။

"အထူးအမှုအခင်းတွေ အထူး ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမှု လိုအပ်ပါတယ်။ ခင်ဗျား သူ့ကို အခု ခေါ်သွားနိုင်ပါတယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော် စာရွက်စာတမ်းလုပ်ငန်းတွေကို နောက်မှ ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ့မယ်။ အထက်လူကြီးတွေ နားလည်ပေးပါလိမ့်မယ်။"

"အဲ့ဒါ ကောင်းတာပေါ့၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

မကြာမီ၊ ထိန်းသိမ်းရေးစခန်း တာဝန်ခံ ဝန်ထမ်း အမိန့်ကို လက်ခံရရှိပြီး ပြောလိုက်သည်၊ "ငါတို့ ကျန်းဝေလို့ အမည်ရတဲ့ လူကို လွှတ်ပေးတော့မှာလား။ ပြဿနာမရှိပါဘူး—သူ ဘာ ပြင်းထန်တဲ့ ပြစ်မှုမှ ကျူးလွန်ထားခြင်း မရှိပါဘူး။"

"သူ့ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေ တည်ငြိမ်ရဲ့လား။" ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

"သူ မနေ့က နည်းနည်း စိတ်ဓာတ်ကျနေခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ ဒီနေ့ စိတ်အခြေအနေ ပြန်ကောင်းလာခဲ့ပြီ။ သူ စိတ်ခံစားချက် ကောင်းနေပြီး လက်ရှိမှာ သီချင်းဆိုနေပါတယ်၊" ဝန်ထမ်း ပြန်ဖြေသည်။

ယန်ကျန့် ဝင်ရောက်ပြီး ကျန်းဝေကို ပြန်လည်ရယူရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်၊ သူ ကျန်းဝေ၏ သီချင်းဆိုသံ လွင့်ပျံထွက်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ကွမ်တုံက လူတွေ သိပ်အများကြီး သာယာမှု ခံစားပြီးနောက် အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားကြပြီ။ တစ်ခါတစ်ရံ ငါတို့ အတူတူ ရှိခဲ့တဲ့ နေ့ရက်ဟောင်းတွေကို ငါ လွမ်းမိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရာရာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ..."

"ကျန်းဝေ၊ သီချင်းဆိုတာ ရပ်လိုက်တော့။ တစ်စုံတစ်ယောက် မင်းကို လာခေါ်နေပြီ။ စာရွက်စာတမ်းလုပ်ငန်းတွေ ပြီးသွားပြီ၊ ဒါကြောင့် မင်း အခု ထွက်သွားလို့ရပြီ၊" ဝန်ထမ်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟင်။" ကျန်းဝေ နားမလည်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ ယန်ကျန့် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူ၏ မျက်နှာ ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ဝင်းပသွားသည်။

"အစ်ကိုကြီး ခြေထောက်! မင်း ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ သိသားပဲ! မင်း ငါ့ကို စွန့်ပစ်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ သိခဲ့တယ်!"

"မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဒုက္ခအကြီးအကျယ်ထဲ ဆွဲသွင်းခဲ့ပြီး၊ မင်း သီချင်းဆိုဖို့ စိတ်ခံစားချက် ရှိနေတုန်းပဲလား။" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"မြန်မြန် ငါနဲ့အတူ ထွက်သွား။ မင်း ဒီမှာ ကြာကြာ နေလေ၊ ဒီအဆောက်အဦးထဲက လူတိုင်း ပို အန္တရာယ်များလေပဲ။"

"အားဝေ၊ မင်း ထွက်သွားတော့မှာလား။ ငါတို့ ဒီလောက်အချိန်ကြာ အတူတူ နေခဲ့ပြီးနောက်၊ ငါတို့ လမ်းခွဲရဦးမယ်လို့ ငါ ဘယ်တော့မှ မထင်ခဲ့ဘူး၊" သူ၏ ဘေးမှ လူငယ်တစ်ဦး ဝန်လေးသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ထွက်သွားပြီးနောက်၊ တကယ်လို့ မင်း လျှပ်စစ်စက်ဘီး ဝယ်ဖို့ လိုအပ်ခဲ့ရင်၊ ငါ့ကို ဖုန်းဆက်ဖို့ သတိရပါ။ ငါ့ဆီမှာ ပစ္စည်းအစုံအလင် ရှိတယ်။"

"ပြီးတော့ လမ်းပေါ်မှာ ရမ်းသမ်း လက်အမူအရာတွေ လျှောက်မလုပ်နဲ့—အဲ့ဒါ အန္တရာယ်များတယ်။ ငါ 'ရှစ်' ဆိုတဲ့ အမှတ်အသား လုပ်မိရုံနဲ့ အဖမ်းခံလိုက်ရတာ။ အဲ့ဒါကို မှတ်ထား။"

အခြားသူများလည်း သူတို့၏ နှုတ်ဆက်စကားများကို ပြောဆိုနေကြပုံရသည်။

"စိတ်မပူကြပါနဲ့၊ ငါ မင်းတို့ကို မမေ့ပါဘူးကွာ၊" ကျန်းဝေ ပြောလိုက်ပြီး၊ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။

ခဏအကြာတွင်၊ ယန်ကျန့် ကျန်းဝေကို စခန်းမှ ထုတ်ခေါ်သွားပြီး လူထူထပ်သော ဧရိယာမှ ကားမောင်းထွက်ခွာသွားသည်။

"ဝိုး၊ မာစီးဒီးဘန့်ဇ်ပါလား! ဒါ မင်းကားလား၊ အစ်ကိုကြီး ခြေထောက်။ မင်း အခု ငွေတွေ များများ ရနေပြီပဲ! မင်း ဒါကို ဘယ်တုန်းက ရခဲ့တာလဲ။" ကျန်းဝေ အံ့ဩစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"တစ်စုံတစ်ယောက် ငါ့ကို ပေးခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ မင်း အခု ဘယ်လောက် အန္တရာယ်များနေလဲဆိုတာ မင်း သဘောပေါက်ရဲ့လား။ မင်းကို တစ္ဆေတစ်ကောင်က ပစ်မှတ်ထားနေပြီ။ မင်း နားလည်ရဲ့လား။" ယန်ကျန့် ကားမောင်းရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ ဘာလဲ။" ကျန်းဝေ ပစ္စည်းထည့်အကန့်ထဲ မွှေနှောက်ရှာဖွေရင်း အတွင်းထဲတွင် လက်ပစ်သေနတ် အများအပြား တွေ့ရှိလိုက်သည်။

"သေပါပြီ! ရွှေရောင် ဒဲဆတ်အီးဂဲလ်ပါလား! မင်းဆီမှာ ဒီလိုမျိုးအရာ ဘယ်လို ရှိနေရတာလဲ။" သူ တောက်ပြောင်နေသော ရွှေရောင် ပစ္စတိုကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး၊ ၎င်းကို ချမထားနိုင်ဘဲ၊ သူ၏ မျက်လုံးများ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပနေသည်။

"လက်ဆောင်ရထားတာပဲ။ ငါ မင်းကို အခု လူသိပ်မရှုပ်တဲ့ နေရာတစ်ခုဆီ ခေါ်သွားနေတယ်။ မင်း မကြာသေးခင်က ထူးဆန်းတဲ့ တစ်စုံတစ်ရာနဲ့ ထိတွေ့ဆက်ဆံမိခဲ့သလားဆိုတာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်စမ်း၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျည်ဆန်တွေကကော။ မင်းဆီမှာ ကျည်ဆန်မပါဘဲ သေနတ်တွေ ဘယ်လို ရှိနိုင်မှာလဲ။ စောင့်ဦး၊ ဒီအရာက အစစ်ရော ဟုတ်ရဲ့လား။" ကျန်းဝေ သူ၏ လက်ထဲက မှာယူပြုလုပ်ထားသော ပစ္စတိုဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကစားနေသည်။

ယန်ကျန့် ပြန်မဖြေမီ၊ ကျန်းဝေ ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်၊ "အစ်ကိုကြီး ခြေထောက်၊ မင်းဆီမှာ ဒီလိုမျိုးတွေ အများကြီး ရှိနေတာ။ ငါ့ကို တစ်လက်လောက် ပေးပါလား။ ရွှေရောင် ဒဲဆတ်အီးဂဲလ်—အဲ့ဒါ ငါ့ရဲ့ တစ်သက်တာ အိပ်မက်ပဲ။ ငါ့ကို သနားပြီး အဲ့ဒါကို အကောင်အထည်ဖော်ပေးပါကွာ။"

"အဲ့ဒါ တရားမဝင်ဘူး။"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ အိမ်မှာပဲ သိမ်းထားမှာပါ။"

"ဒီအရာတွေက ဈေးကြီးတယ်။ သူတို့ကို အထူး မှာယူပြုလုပ်ထားတာ၊ လုံးဝ ရွှေချည်းပဲ။ ဒီထဲက တစ်လက်က ဗီလာတစ်လုံးစာ တန်ဖိုးရှိတယ်။ ငါ အဲ့ဒါတွေထဲက အနည်းငယ်ပဲ ရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ ငါ သူတို့ကို အရန်အဖြစ် သိမ်းထားဖို့ စီစဉ်နေခဲ့တာ၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ပြောလေ၊ ငါ ပို စိတ်လှုပ်ရှားလေပဲ။ ရွှေစင် ဒဲဆတ်အီးဂဲလ်—ငါ အဲ့ဒါကို အဆောက်အဦးတစ်ခုနဲ့တောင် မလဲလှယ်ဘူး။ ဒီလိုလုပ်ပါလား: မင်း ငါ့ကို တစ်လက် ပေး၊ ပြီးတော့ ငါ မင်းကို ဗီလာသုံးလုံး ပေးမယ်။ မဟုတ်ဘူး၊ ဗီလာသုံးလုံး အပေါင်း ဆိုင်သုံးဆိုင်။ မင်း ဘယ်လို သဘောရလဲ။"

ကျန်းဝေ ဆက်ပြောသည်၊ "အစ်ကိုကြီး ခြေထောက်၊ မင်း ငါ့ကို သိတယ်မလား—ငါ့မှာ သိပ်အများကြီး မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ပိုက်ဆံတော့ နည်းနည်း ရှိတယ်။ ငါ့ကို အထင်မသေးပါနဲ့။"

တောက်စ်၊ ဒါ တကယ် ကြွားဝါတာပဲ။

"တကယ်လို့ မင်း ငါ့ကို ဗီလာသုံးလုံးနဲ့ ဆိုင်သုံးဆိုင် တကယ် ပေးနိုင်ခဲ့ရင်၊ ဒါဆိုရင် ငါ မင်းကို သေနတ် ပေးမယ်။ တစ်ခုဝယ် တစ်ခုလက်ဆောင်—ငါ ကျည်ဆန်အနည်းငယ်တောင် ထည့်ပေးလိုက်ဦးမယ်။ ဒီကျည်ဆန်တွေကလည်း အထူးကျည်ပဲ—သူတို့ မှောင်ခိုဈေးကွက်မှာ တစ်တောင့်ကို ၁၀၀,၀၀၀ တန်ဖိုးရှိတယ်။ သူတို့က သာမန်လူတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ မဟုတ်ဘူး—သူတို့က တစ္ဆေတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ပဲ။ သူတို့ကို ဖြုန်းတီးမပစ်နဲ့။"

ယန်ကျန့် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ရွှေရောင် ကျည်ဆန်ငါးတောင့်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ကျန်းဝေဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

သူ့မှာ သေနတ်အများအပြား ရှိနေပြီးသား၊ ဒါကြောင့် တစ်လက်ကို ဗီလာအနည်းငယ်နှင့် လဲလှယ်ခြင်းက ဆိုးရွားသော အပေးအယူတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

"အစ်ကိုကြီး ခြေထောက်၊ မင်းက အကောင်းဆုံးပဲ! သဘောတူတယ်!" ကျန်းဝေ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကစားမနေနဲ့တော့ အာရုံစိုက်။ မင်း အဲ့ဒီတစ္ဆေနဲ့ ဘယ်လိုတောင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာလဲ။" ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

ကျန်းဝေ၊ သေနတ်ကို သူ၏ အသက်ရှုငွေ့ဖြင့် ပွတ်တိုက်နေဆဲ၊ ပြောလိုက်သည်၊ "ငါ အိမ်မှာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာ။"

"ဒါဆိုရင် ငါတို့ မင်းအိမ်ကို သွားတော့မယ်၊" ယန်ကျန့် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

သူတို့ ပြဿနာ၏ အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေရန် လိုအပ်သည်။

သို့သော် သူ ကားကို လှည့်လိုက်စဉ်၊ သူ ကားရှေ့မှန်မှတဆင့် အလုပ်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော၊ မျက်နှာဖြူဖျော့နေပြီး ကျန်းဝေနှင့် အတိအကျ တူညီသော အမျိုးသားတစ်ဦး လမ်းလယ်ခေါင်တွင် ရပ်နေပြီး၊ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"သူ ဒီမှာလား။" ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ၊ သူ လီဗာနင်းလိုက်ပြီး ပုံရိပ်ဆီသို့ တည့်တည့် မောင်းဝင်သွားလိုက်သည်။

သို့သော် ကား ဖြတ်သန်းသွားသည့်အခါ၊ ဘာ ထိခိုက်မှုမှ မရှိခဲ့ပေ။

၎င်း ထင်ယောင်ထင်မှားတစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် နောက်ကြည့်မှန်ထဲသို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ သူ ဗလာကျင်းနေခဲ့သော နောက်ခုံ၊ အခု တစ်စုံတစ်ယောက် ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပုံရိပ် မလှုပ်မယှက်၊ အလုပ်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားဆဲ၊ ဖြူဖျော့သော လက်များ သူ၏ ဒူးများပေါ်တွင် တင်ထားသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းနေသည်၊ အလောင်းတစ်လောင်းကဲ့သို့။

အခု၊ တစ္ဆေ ကားအတွင်းထဲတွင် ရှိနေသည်။

ယန်ကျန့် ခရီးသည်ထိုင်ခုံမှ ကျန်းဝေကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်လေးမှာ အန္တရာယ်အာရုံ လုံးဝ မရှိ—သူ သေနတ်ပြောင်းဝကိုပင် လျက်နေပြီး၊ အရသာခံနေသည့်အလား နှုတ်ခမ်းသပ်နေသည်။

သူ လူမိုက်တစ်ယောက်လား။