ကျန်းရှန်းကွေ့

"အဟမ်း၊ အဟမ်း။"

ကျန်းရှန်းကွေ့ ဧည့်ခန်းထဲက ဆိုဖာပေါ်မှာ ထိုင်နေရင်း၊ သူ့မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း အနေရခက်တဲ့ အမူအရာတစ်ခု ထင်ဟပ်နေသည်။

သူ့ရဲ့ ဒီလို မသက်မသာဖြစ်မှုကို ချောင်းဟန့်သံ အနည်းငယ်နဲ့သာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တော့တယ်။

ကျန်းဝေက သူ့ကို ထူးဆန်းတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ကြည့်နေတယ်၊ အစောပိုင်းက မြင်ကွင်းကို စိတ်ထဲမှာ ပြန်လည် မြင်ယောင်နေသလိုမျိုး။

ယန်ကျန့်ကတော့ သူတို့ဘေးမှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုင်နေပြီး၊ သူ့မျက်လုံးတွေက သူ့နှာခေါင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်ထားလို့၊ သူ့စိတ်က တခြားတစ်နေရာ ရောက်နေပုံပဲ၊ ခုနက ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ဘာမှမသိသလိုမျိုးပေါ့။

သုံးယောက်သား တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေကြပြီး၊ စကားတစ်ခွန်းမှ အပြန်အလှန် မပြောဖြစ်ကြဘူး။

"ကော်ဖီ ရပါပြီရှင်။"

ထိုအချိန်မှာ၊ အသက်သုံးဆယ်ကျော်အရွယ် ရင့်ကျက်တဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ကော်ဖီခွက်အချို့ တင်ထားတဲ့ ဗန်းတစ်ချပ်ကို သယ်ဆောင်ရင်း လျှောက်လာခဲ့တယ်။

သူမ ပထမဆုံး ယန်ကျန့်ကို ကော်ဖီတစ်ခွက် ကမ်းပေးပြီး၊ ပြီးမှ ကျန်းရှန်းကွေ့နဲ့ ကျန်းဝေကို ကမ်းပေးတယ်။

ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးမှာ၊ အမျိုးသမီးက ခေါင်းငုံ့ထားပြီး၊ သူ့မျက်နှာ ရှက်သွေးဖြန်းကာ နီရဲနေဆဲ။

ယန်ကျန့် သူ့နာမည်ကို မသိဘူး။

သူ့မျိုးရိုးနာမည်က ဟွမ်ဖြစ်ကြောင်းသာ သိတယ်။

သူမက ကျန်းဝေအိမ်က အိမ်တော်ထိန်းပေါ့။

ဒါပေမဲ့ ဘယ်အိမ်တော်ထိန်းမှ သူ့လို ရင့်ကျက်၊ လှပပြီး၊ ကောက်ကြောင်းအလှတွေ ရှိမနေဘူး။

ဒါက ရုပ်ရှင် သို့မဟုတ် ဝတ္ထုထဲက ဇာတ်ကွက်တစ်ခုခုတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူး။

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ။

ဒါက ကျန်းရှန်းကွေ့ အိမ်မှာ အဆင်ပြေပြေ ထားရှိထားတဲ့ သူ့ရဲ့ မယားငယ်ပဲ ဖြစ်ရမည်။

ကျန်းရှန်းကွေ့ရဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနဲ့ အဆင့်အတန်းအရ၊ ဒီလိုမျိုးကိစ္စက အတိအကျတော့ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပါဘူး။

တစ်ခုတည်းသော အနေရခက်တဲ့အပိုင်းကတော့ ကျန်းဝေနဲ့ ယန်ကျန့် အစောပိုင်းက မြင်ကွင်းကို မတော်တဆ တွေ့ရှိသွားခဲ့ခြင်းပဲ။

အဲ့ဒါ သူတို့ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလို့ရတဲ့ အရာတစ်ခု မဟုတ်ပေမဲ့၊ ယန်ကျန့် ကျန်းရှန်းကွေ့ကို စိတ်ထဲကနေ လက်မထောင်ပြမိတာကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ဘူး။

မြို့သားတွေ တကယ်ပဲ ပျော်တတ်ကြပါလား!

ယန်ကျန့် သူ့ကော်ဖီကို တစ်ငုံ သောက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပဲ၊ ကျန်းဝေ သူ့ကို တားဆီးလိုက်တယ်။

"စောင့်ဦး၊ အစ်ကိုကြီး ခြေထောက်၊ အဲ့ဒါ မသောက်နဲ့ဦး။ ကော်ဖီက တစ်ခုခု လွဲနေသလိုပဲ၊" ကျန်းဝေ ပြောလိုက်ပြီး၊ သူ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတာကို ခုမှ သဘောပေါက်သွားသလို မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။" ယန်ကျန့် မေးလိုက်တယ်။

ကျန်းဝေ ပြန်ဖြေတယ်၊ "ငါ အစောပိုင်းက စစ်ဆေးကြည့်ခဲ့တယ်၊ အိမ်က ရေလည်း ပြတ်တောက်နေတယ်။ ဒါဆိုရင် ဒီကော်ဖီအတွက် ရေက ဘယ်က လာတာလဲ။ မဟုတ်ရင်တော့..."

သူ ကော်ဖီကို အနံ့ခံကြည့်လိုက်ပြီး၊ ပြီးတော့ အန်တီဟွမ်ကို သံသယဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။

"ဒါပေမဲ့လည်း၊ ကော်ဖီသုံးခွက် ဖျော်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အရည်ပမာဏက... ကဲ၊ မင်း သိတဲ့အတိုင်းပဲလေ... အဲ့ဒီကနေ လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ကော်ဖီက အဆင်ပြေသင့်တယ်၊ အစ်ကိုကြီး ခြေထောက်။ မင်း သောက်လို့ရတယ်။"

"မင်း ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ။" ကျန်းရှန်းကွေ့ ပက်ခနဲ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။

ကျန်းဝေ ပြန်ပက်တယ်၊ "အဖေ၊ တကယ်ပဲ စိတ်ဓာတ်ကောက်ကျစ်တာပဲ။ ဒီနောက်ပိုင်း အဖေနဲ့ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံဖို့ ကျွန်တော့်အတွက် ခက်ခဲလိမ့်မယ်၊ အထူးသဖြင့် အခန်းထဲက ဖြစ်ရပ်ပြီးနောက်မှာပေါ့။ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း မြင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး၊ အစ်ကိုကြီး ခြေထောက်လည်း မြင်ခဲ့တာ။ ကျွန်တော် အခု သူငယ်ချင်းတွေ ဘယ်လို လုပ်ရမှာလဲ။"

"အဟမ်း၊ အဟမ်း။ ဒါက အထင်လွဲမှားမှုတစ်ခု သက်သက်ပါ။ ငါ တစ်ခုခု ပစ်ကျသွားလို့ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ လိုက်ရှာနေခဲ့တာ။ အန်တီဟွမ်က မတော်တဆ ခလုတ်တိုက်ပြီး ငါ့အပေါ် လဲကျသွားခဲ့တာ။ ငါတို့ကြားထဲမှာ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။ အထင်မလွဲပါနဲ့၊" ကျန်းရှန်းကွေ့ ရှင်းပြရင်း၊ သူ့မျက်နှာ နီရဲသွားတယ်။

"ရှင်းပြဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ကလေးတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ပါဘူး။ ကျွန်တော့် ကွန်ပျူတာထဲမှာ၊ 'အကီနာတောင်တိုက်ပွဲ' လို့ခေါ်တဲ့ ဖိုင်တွဲတစ်ခု ရှိတယ်၊ အဲ့ဒါက အဲ့လိုမျိုး အရာတွေနဲ့ ပြည့်နေတာ။ ကျွန်တော် အဲ့ဒါကို လေ့လာနေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ အဆင့်မြင့် လှုပ်ရှားမှုတွေက ကျွန်တော့်အတွက် သိပ် ကျော်လွန်နေတယ်၊" ကျန်းဝေ လေးနက်စွာ ဆို၏။

"..."

ယန်ကျန့် သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး လုံးဝ စိတ်လွတ်နေကြပြီလို့ ခံစားလိုက်ရတယ်။

ကျန်းရှန်းကွေ့၏ မျက်နှာ ပို၍ပင် နီရဲလာပြီး သူ အကြောင်းအရာကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလိုက်သည်။

"ဒီအကြောင်း နောက်ထပ် မပြောကြနဲ့တော့။ ဒါ မင်းရဲ့ အတန်းဖော်လား။ သူ ကြည့်ရတာ တော်တော်လေး ကောင်းမွန်တဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ပဲ။ မင်း သူ့ကို မိတ်ဆက်ပေးတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား။"

ကျန်းဝေ ပြောလိုက်သည်၊ "ဒါက ယန်ကျန့်၊ ကျွန်တော့် အတန်းဖော်ပါ။ သူ့နာမည်ပြောင်က အစ်ကိုကြီး ခြေထောက်။ ကျွန်တော် သူ့အကြောင်း အရင်က ပြောပြဖူးပါတယ်။ မကြာသေးခင်က၊ အိမ်မှာ တစ္ဆေလှုပ်ရှားမှုတချို့ ရှိနေတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် အစ်ကိုကြီး ခြေထောက်ကို လာပြီး ကြည့်ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တာ။"

"သြော်၊ ဒါဆို မင်းအတန်းဖော်က ဖုန်းရွှေနဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အတတ်ပညာတွေအကြောင်း သိတယ် ဟုတ်လား။" ကျန်းရှန်းကွေ့ အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်၊ "ကျွန်တော် ဖုန်းရွှေ ဒါမှမဟုတ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အတတ်ပညာတွေအကြောင်း သိပ်မသိပါဘူး။ ကျွန်တော် ရံဖန်ရံခါ လူတွေကို တစ်ချို့... ထူးဆန်းတဲ့ အခြေအနေတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာမှာ ကူညီပေးရုံ သက်သက်ပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး မရယ်ပါနဲ့၊ ဦးလေးကျန်း။"

"ဘယ်လိုမျိုး ထူးဆန်းတဲ့ အခြေအနေတွေလဲ။ ငါ့ကို ပို ပြောပြလို့ ရမလား။ ငါထူးဆန်းပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အရာတွေကို တော်တော် စိတ်ဝင်စားတယ်၊" ကျန်းရှန်းကွေ့ ပြောလိုက်သည်။

"အဖေက အန်တီဟွမ်ကို ပို စိတ်ဝင်စားတာပါ၊" ကျန်းဝေ နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

ကျန်းရှန်းကွေ့ သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ကောင်စုတ်လေး၊ အရိုက်ခံချင်နေတာလား။"

"ကျွန်တော် အခွင့်အရေးရရင် ဒီအကြောင်း အမေ့ကို ပြောပြမယ်၊" ကျန်းဝေ ပြန်ပက်လိုက်သည်။

"မင်း အဲ့ဒီ သန်းသုံးဆယ်တန် ပြိုင်ကား လိုချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ငါ မင်းကို မနက်ဖြန် ဝယ်ခွင့်ပြုမယ်။ ဒါ ဘယ်တုန်းကမှ မဖြစ်ခဲ့သလိုပဲ သဘောထားလိုက်၊ ဟုတ်ပြီလား။" ကျန်းရှန်းကွေ့ ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

ကျန်းဝေ မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"သဘောတူတယ်။"

ယန်ကျန့် ဝင်ပြောသည်၊ "ဦးလေးကျန်းရဲ့ တာချန်းမြို့ထဲက အဆင့်အတန်းနဲ့ အဆက်အသွယ်တွေနဲ့ဆို၊ ဒီပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတချို့အကြောင်း မကြားဖူးဘူးလား။ ဥပမာအားဖြင့်၊ သတ္တမမြောက် အထက်တန်းကျောင်းက တစ္ဆေဖြစ်ရပ်ပေါ့။ ခင်ဗျား အဲ့ဒီအကြောင်း ဘယ်လောက် သိထားလဲ။"

"ငါကောလာဟလတချို့ ကြားဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါတွေက အများအားဖြင့် တစ်ဆင့်စကားတွေပဲ။ ဘာက အမှန်လဲဆိုတာ ပြောရခက်တယ်၊" ကျန်းရှန်းကွေ့ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ သတ္တမမြောက် အထက်တန်းကျောင်း ဖြစ်ရပ်ကို လူတစ်ယောက်ကို စုံစမ်းခိုင်းခဲ့တယ်။ သံသယဖြစ်ဖွယ် အစိတ်အပိုင်းတချို့ သေချာပေါက် ရှိနေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လူတွေ အဲ့ဒါ တစ္ဆေခြောက်တယ်လို့ ပြောနေကြပေမယ့်၊ ငါ သံသယဝင်နေဆဲပဲ။ တချို့အရာတွေက မယုံကြည်နိုင်ခင် ကိုယ့်မျက်စိနဲ့ မြင်တွေ့ဖို့ လိုအပ်တယ်၊" သူ ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။

"သံသယဝင်တာက ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီဖြစ်ရပ်က အစစ်အမှန်ပဲ။ ပြီးတော့ တစ္ဆေတွေ ရှိတဲ့နေရာမှာ၊ သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းတဲ့ လူတွေလည်း ရှိကြတယ်။ အဲ့ဒါ ကျွန်တော် လုပ်တဲ့အလုပ်ပဲ။ တကယ်လို့ စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင်၊ ဦးလေးကျန်း၊ အဲ့ဒီအကြောင်း ပို လေ့လာထားတာက မထိခိုက်စေပါဘူး၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဒီနယ်ပယ်မှာ အလုပ်လုပ်တယ်လို့ ပြောတယ်။ မင်းမှာ ဘာ သက်သေအထောက်အထားမှ ရှိလို့လား။" ကျန်းရှန်းကွေ့ ပြုံးရင်း မေးလိုက်သည်။

"မင်းက ကျန်းဝေရဲ့ အတန်းဖော် ဖြစ်နေမှတော့၊ ငါ မင်းကို သံသယဝင်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီ တစ္ဆေဖြစ်ရပ်တွေ တကယ် အမှန် ဟုတ်မဟုတ် ငါ အတည်ပြုချင်ရုံ သက်သက်ပါ။ ငါ မကြာသေးခင်က သူတို့အကြောင်း အများကြီး ကြားနေရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ မသေချာနိုင်ဘူး။ ဒီနေ့ မင်းနဲ့ တွေ့ဆုံရတာက ကိစ္စတွေကို ရှင်းလင်းဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုပဲ။"

"အဖေ၊ ကျွန်တော် သက်သေပြနိုင်တယ်။ ငါတို့အိမ်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင် ရှိနေတယ်၊" ကျန်းဝေ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းရှန်းကွေ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ။ တကယ်လို့ အိမ်ထဲမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင် ရှိနေခဲ့ရင်၊ ဘာလို့ ငါ အဲ့ဒါကို မမြင်ခဲ့ရတာလဲ။"

"ကျန်းဝေ ပြောတာ အမှန်ပါ။ ဗီလာ ချိပ်ပိတ်ခံခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက တစ္ဆေလှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းသိမ်းပြီး အဲ့ဒါ ပျံ့နှံ့မသွားအောင် တားဆီးဖို့ပဲ။ ဓာတ်ငွေ့ ယိုစိမ့်မှုက ဖုံးကွယ်မှုတစ်ခု သက်သက်ပဲ။ ကျွန်တော် ဒီနေ့ ဒီကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ရောက်လာခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ဦးလေးတို့နှစ်ယောက်နဲ့ ကြုံတွေ့လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။ စကားမစပ်၊ ပိတ်ဆို့ထားတာ ရှိနေလျက်သားနဲ့ ဒီထဲကို ဘယ်လို ဝင်လာနိုင်ခဲ့တာလဲ။" ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

"ဗီလာ ပြုပြင်မွမ်းမံတုန်းက ငါ လျှို့ဝှက်ထွက်ပေါက်တစ်ခု တည်ဆောက်ခဲ့တယ်၊" ကျန်းရှန်းကွေ့ ရှင်းပြသည်။

ထို့နောက် သူ ယန်ကျန့်ကို အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"စောင့်ဦး၊ ပိတ်ဆို့မှုနဲ့ လုံခြုံရေးအစီအမံတွေကို စီစဉ်ခဲ့တာ မင်းလား။"

သာမန် အထက်တန်းကျောင်းသားတစ်ဦးမှာ အဲ့ဒီလောက် သြဇာအာဏာ ရှိနေတာလား။

သို့သော် ကျန်းဝေ ယန်ကျန့်ပတ်လည်တွင် သစ္စာရှိသော နောက်လိုက်တစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုမူနေပုံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်၊ ဒီကောင် တကယ့် အရည်အချင်းအချို့ ရှိပုံရသည်။

မဟုတ်လျှင်၊ ကျန်းဝေ ဤမျှ ယုံကြည်လက်ခံလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒီအလုပ်က ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေမှာ အထူးအခွင့်အရေးတချို့ ရှိတတ်ကြတယ်။ အဲ့ဒါ အထူးအဆန်းတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဒီဗီလာထဲမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင် ရှိနေတယ်လို့ ပြောမှတော့၊ မင်း အဲ့ဒါကိုငါ့ကို ပြသပေးလို့ ရမလား။" ကျန်းရှန်းကွေ့ မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်၊ "တစ္ဆေဖြစ်ရပ်တွေက အမျိုးမျိုး ကွဲပြားကြတယ်၊ တစ္ဆေတွေ ပေါ်လာပုံ နည်းလမ်းတွေလည်း အတူတူပဲ။ ဒီကိစ္စမှာတော့၊ ဗီလာထဲက တစ္ဆေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိဖို့ လွယ်ကူပါတယ်။ မှန်တစ်ချပ် သုံးပြီး ပတ်ပတ်လည် ကြည့်လိုက်ရုံပဲ။ တကယ်လို့ ဘာမှ မှားမသွားခဲ့ရင်၊ တစ္ဆေရဲ့ တည်နေရာကို လွယ်လွယ်ကူကူ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သင့်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဗီလာက သိပ် မကျယ်ဘူးလေ။"

"အန်တီဟွမ်၊ ငါ့ကို မှန်တစ်ချပ် ယူခဲ့ပေး၊" ကျန်းရှန်းကွေ့ ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

အမျိုးသမီး လျင်မြန်စွာ မှန်ငယ်လေးတစ်ချပ် ယူလာခဲ့သည်။

"ဒါနဲ့ ရရဲ့လား။"

ကျန်းရှန်းကွေ့ ယန်ကျန့်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဒါ လုံလောက်ပြီ။"

ကျန်းရှန်းကွေ့ မှန်ကို ယူလိုက်ပြီး ၎င်းဖြင့် အခန်းကို စတင် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"အဖေ၊ ဟိုမှာ! အဲ့ဒါ ကျွန်တော် အစောပိုင်းက တစ္ဆေကို မြင်ခဲ့တဲ့ နေရာပဲ။ တကယ်လို့ အစ်ကိုကြီး ခြေထောက်သာ ဒီမှာ မရှိခဲ့ရင်၊ ကျွန်တော် ထွက်ပြေးသွားလောက်ပြီ၊" ကျန်းဝေ ပြောလိုက်ပြီး၊ ဆိုဖာနောက်ဘက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

သူ၏ သား ထိုသို့ ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ၊ ကျန်းရှန်းကွေ့ အနည်းငယ် ပို ယုံကြည်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျန်းဝေ အနည်းငယ် ဒုက္ခရှာသူ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင် ဤသို့သော ကိစ္စတစ်ခုအကြောင်း လိမ်ညာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့်၊ ကျန်းရှန်းကွေ့ မှန်ကို ဆိုဖာနောက်ဘက် ဧရိယာဆီသို့ ချိန်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုနေရာတွင် ဘာမှမရှိပေ။

သူ ဘယ်ညာ ဝေ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း၊ ဘာမှ ရှာမတွေ့သေးပေ။

အခန်း လုံးဝ သာမန်အတိုင်းပင်။

"ဒီမှာ ဘာမှမရှိဘူး၊" ကျန်းရှန်းကွေ့ ပြောလိုက်ပြီး၊ ပြုံးရင်း သူ၏ ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။

သူ တကယ်ပဲ ကျောင်းသားတစ်ဦး၏ စကားကို ယုံကြည်ခဲ့မိသည်ကို သူ မယုံကြည်နိုင်ခဲ့။

သူ မကြာသေးခင်က ကြားနေခဲ့ရသော တစ္ဆေပုံပြင်အားလုံး သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဝေဝါးစေခဲ့ပုံရသည်။

သူ့သားက တစ်မျိုး၊ ဒါပေမဲ့ သူ ယန်ကျန့်နှင့်အတူ ဤ ဟန်ဆောင်ကစားပွဲလေးတွင်ပင် ပါဝင်ခဲ့သည်။

ဘီလီယံနာ CEO တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ တကယ်လို့ သတင်း ပေါက်ကြားသွားခဲ့လျှင်၊ သူ မြို့၏ ရယ်စရာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူ မှန်ကို ကော်ဖီစားပွဲပေါ်သို့ ချထားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင်၊ သူ၏ အပြုံး အေးခဲသွားသည်။

ဒုတိယထပ် လက်ရန်းပေါ်တွင်။

ပုံရိပ်တစ်ခု ထိုနေရာတွင် လုံးဝ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။

ထောင့်အနေအထားကြောင့်၊ သူ လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခြမ်းကိုသာ မြင်နိုင်သော်လည်း၊ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ—၎င်း သေချာပေါက် လူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

မှန်၏ ထင်ဟပ်မှု ကြည်လင်ပြတ်သားနေသည်။

မှားယွင်းစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

"ဟင်။"

ကျန်းရှန်းကွေ့၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ လျင်မြန်စွာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ဒုတိယထပ် လက်ရန်း ဗလာကျင်းနေသည်။

ထိုနေရာတွင် ဘာမှမရှိပေ။

သူ မှန်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

ထင်ဟပ်မှုထဲတွင်၊ ပုံရိပ် လှည့်ထွက်သွားပြီး၊ ဒုတိယထပ်ရှိ စင်္ကြံလမ်းထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"တစ္ဆေရဲ့ တည်နေရာက မတည်ငြိမ်ဘူး။ အဲ့ဒါ အစောပိုင်းက ဆိုဖာနောက်မှာ ရှိနေခဲ့နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါ တစ်နေရာတည်းမှာ မနေဘူး။ မင်း အဲ့ဒါကို ရှာဖွေတွေ့ရှိဖို့ စိတ်ရှည်မှု အနည်းငယ် လိုအပ်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါ သေချာပေါက် အိမ်ထဲမှာ ရှိနေတယ်၊" ယန်ကျန့် ရှင်းပြသည်။

"အ-အစ်ကိုကြီး ခြေထောက်၊ ခင်ဗျား ခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ။"

ကျန်းရှန်းကွေ့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ အသံ တုန်ယင်နေကာ၊ သူ၏ မျက်လုံးများ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။