← Chapters

ဖြစ်ရပ် ထပ်မံ ဖြစ်ပွားခြင်း

Vol. 11 Ch. 162

ဖြစ်ရပ် ထပ်မံ ဖြစ်ပွားခြင်း

Vol. 11 Ch. 162

ဗီလာအတွင်း၌ ယန်ကျန့်၊ ကျန်းဝေ၊ ကျန်းရှန်းကွေ့၊ နှင့် အန်တီဟွမ်တို့အပြင် ပဉ္စမမြောက် လူတစ်ဦး အမှန်တကယ် ရှိနေခဲ့သည်။

သူတို့ကြားထဲတွင် ပုန်းအောင်းလျက်၊ ထွက်ခွာရန် ငြင်းဆန်နေသော တစ္ဆေတစ်ကောင်။

မည်မျှပင် စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြစေကာမူ၊ ကိုယ်တိုင်မျက်မြင် တွေ့မြင်ရခြင်း၏ ယုံကြည်စေနိုင်စွမ်းကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

ကျန်းရှန်းကွေ့ အမှန်ပင် ၎င်းကို မှန်မှတစ်ဆင့် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်—အခန်းအတွင်းရှိ လူတစ်ဦး၊ မှန်မှတစ်ဆင့်သာ မြင်နိုင်ပြီး၊ မျက်စိဗလာဖြင့် မမြင်နိုင်သောသူ။

တကယ်လို့သာ ယန်ကျန့် ထိုနေရာတွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်မနေခဲ့ပါက၊ ကျန်းရှန်းကွေ့ သူ၏သားနှင့် ချစ်သူကိုခေါ်ကာ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးနှင့်နေလောက်ပြီ။

"ခင်ဗျား မြင်လိုက်သလား။" ယန်ကျန့်က ကျန်းရှန်းကွေ့၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိပြုမိရင်း မေးလိုက်သည်။

ကျန်းရှန်းကွေ့ အတည်ပြုပြီးကြောင်း သူ သိ၏။

ကျန်းရှန်းကွေ့၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး၊ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်မှုတစ်ခု စီးဆင်းသွားသည်။ သူ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်လာကာ၊ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားရန် ပြင်းပြသော ဆန္ဒတစ်ခုဖြင့် လွှမ်းမိုးခံနေရသည်။

"ဦးလေးကျန်း၊ ထိတ်လန့်နေဖို့ မလိုပါဘူး။ ထိတ်လန့်နေခြင်းက အထောက်အကူ ဖြစ်မှာမဟုတ်သလို၊ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားခြင်းကလည်း အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒီအရာက ကျန်းဝေနောက်ကို လိုက်နေတာ။ ခင်ဗျား ဘယ်ကိုပဲသွားသွား၊ ဘာမှ ကွာခြားမှာ မဟုတ်ဘူး။ လောလောဆယ်တော့၊ အဲ့ဒီတစ္ဆေက သိပ် ခြိမ်းခြောက်မှု မပေးနိုင်သေးဘူး။ မှန်နဲ့ သိပ် အနီးကပ်မနေဖို့ပဲ လိုတယ်၊" ယန်ကျန့် သူ့ကို သတိပေးလိုက်သည်။

"မင်း ဒါကို ကိုင်တွယ်နိုင်ရဲ့လား။" ကျန်းရှန်းကွေ့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးသည်။

ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်၊ "လောလောဆယ်တော့ မဟုတ်သေးဘူး။ ဒီလောကမှာ ဘယ်သူမှ တစ္ဆေဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ်လို့ အာမမခံနိုင်ဘူး၊ သူတို့ ဘယ်လောက်ပဲ အတွေ့အကြုံရှိနေပါစေ။ တစ္ဆေတွေရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာက ကြိုတင်ခန့်မှန်းလို့မရဘူး။ သတင်းကောင်းကတော့ ဒီတစ္ဆေ အခုထိ ဘယ်သူ့ကိုမှ သတ်ဖြတ်ခြင်း မစတင်သေးဘူး ဆိုတာပဲ။"

"ကျွန်တော် ဒီကို ရောက်လာခဲ့တာက အဲ့ဒီတစ္ဆေ ကျန်းဝေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခြောက်လှန့်စပြုခဲ့သလဲဆိုတာ စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ပဲ။ ကျန်းဝေ မကြာသေးခင်က ထူးဆန်းတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ တစ်ခုခု ကြုံခဲ့သေးလား။ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ တစ်စုံတစ်ရာနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့သေးလား။ တကယ်လို့ သူ အိမ်မှာပဲ နေနေခဲ့တယ်ဆိုရင်၊ တစ္ဆေတစ်ကောင်နဲ့ ကြုံတွေ့နိုင်ခြေ နည်းပါးတယ်။ တကယ်လို့ သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရင်တောင်၊ တစ္ဆေ ဆက်ရှိနေဖွယ် မရှိဘူး။"

"မင်း ပြောတာ မှန်တယ်။ အိမ်မှာ မဟုတ်ခဲ့ဘူး။ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်မှာ ဖြစ်ခဲ့တာ။ ငါ သူ့ကို လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က အဲ့ဒီကို ခေါ်သွားခဲ့တယ်၊" ကျန်းရှန်းကွေ့ ပြောလိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်ခုံးများ နက်ရှိုင်းစွာ တွန့်ချိုးနေသည်။

"ခင်ဗျား ဘယ်လို သေချာနေနိုင်ရတာလဲ။" ယန်ကျန့် နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။

ကျန်းရှန်းကွေ့ ရှင်းပြသည်၊ "ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင် မကြာသေးခင်က ပိတ်ထားခဲ့ပြီး၊ အလုပ်သမားတချို့ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် ခုနက အဲ့ဒီအရာကို ကိုယ့်မျက်စိနဲ့ မြင်ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါက ဆောက်လုပ်ရေးအလုပ်သမား ယူနီဖောင်း ဝတ်ဆင်ထားခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် အဲ့ဒါ လုပ်ငန်းခွင်ကနေ လာခဲ့တာ သေချာတယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တာ။"

"သြော်၊ ဒီလိုလား၊" ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အဲ့ဒါ အဓိပ္ပာယ်ရှိသားပဲ။"

ကျန်းရှန်းကွေ့ လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီ။

တကယ်လို့ သူ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့လျှင်၊ သူ့မှာ ကြီးမားသော အလားအလာ ရှိပေလိမ့်မည်။

တစ္ဆေများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်းသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်သော ဦးနှောက်နှင့် အရေးမပါဟုထင်ရသော အသေးစိတ်အချက်များမှ အရေးကြီးသော သဲလွန်စများကို သုံးသပ်နိုင်စွမ်း လိုအပ်သည်။

"မင်းက ကျန်းဝေရဲ့ အတန်းဖော် ဖြစ်နေပေမဲ့၊ ငါ ရိုးသားဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ ခံစားမိတယ်။ ဒါက ကျန်းဝေရဲ့ အသက်နဲ့ သက်ဆိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ သူက ငါ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သားပဲ။ ငါ မင်းကို ကူညီဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒါပေါ့၊ ငါ မင်းကို အလကား လုပ်ခိုင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းရဲ့ ဈေးနှုန်းကို ပြောပါ၊ ငါ တတ်နိုင်သရွေ့၊ ငါ တုံ့ဆိုင်းနေမှာ မဟုတ်ဘူး၊" ကျန်းရှန်းကွေ့ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဆို၏။

သူ့အတွက်မူ၊ လူများက ငွေကြေးထက် ပို၍ အရေးကြီးသည်။

ထို့အပြင်၊ သူ၏ ပွင့်လင်းသော သဘောထားနှင့်ဆိုလျှင်၊ ယန်ကျန့် အလွန်အမင်းများပြားသော ပမာဏကို တောင်းရဲလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု သူ ခံစားမိသည်။

"အဖေ၊ ခင်ဗျား ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ အစ်ကိုကြီး ခြေထောက်က ပိုက်ဆံမရှားပါဘူး။ ခင်ဗျား ပိုက်ဆံသုံးပြီး လူတွေကို စော်ကားလို့မရဘူး။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို အမြဲ သင်ပေးခဲ့တယ်လေ၊ ငါတို့မှာ ပိုက်ဆံနည်းနည်း ရှိရုံနဲ့ ငါတို့ ပိုတော်တယ်လို့ ပြုမူမနေဖို့၊" ကျန်းဝေ ဝင်ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် သူ့ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဘယ်သူက ငါ ပိုက်ဆံမရှားဘူးလို့ ပြောလဲ။ ငါ ပိုက်ဆံအတွက် ငါ့အသက်ကို စွန့်စားနေခဲ့ရတာ။

ငါ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ရုန်းကန်မှုတွေ—မင်းလို သူဌေးသားတစ်ယောက်က ဘယ်လို နားလည်နိုင်မှာလဲ။

"ဒီဖြစ်ရပ်က တခြား တစ္ဆေဖြစ်ရပ်တွေနဲ့ မတူဘူး။ အဲ့ဒါ နည်းနည်း ထူးခြားတယ်။ ငါတို့ သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်နေမှတော့၊ ငါ ကူညီဖို့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပေးပါ့မယ်။ ငါ ကျန်းဝေ သေဆုံးသွားတာကို ဒီအတိုင်း ရပ်ကြည့်နေလို့မဖြစ်ဘူး၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူး အများကြီး တင်ပါတယ်၊" ကျန်းရှန်းကွေ့ ကျေးဇူးတင်စွာ ဆို၏။ "ခင်ဗျား ဘယ်တော့ စတင်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ။"

ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်၊ "ကျွန်တော် စတင်နှင့်နေပြီ။ အရင်းအမြစ်က ဒီအိမ်ထဲမှာ မရှိမှတော့၊ ငါတို့ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်ဆီ သွားဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ ငါတို့ အရင်းအမြစ်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ရင်၊ အဲ့ဒီတစ္ဆေ ငါတို့နောက်ကို ဆက်လိုက်နေလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ မကြာခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ကျရင်၊ တစ်ခုခု ဆိုးရွားတာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"

"အခုပဲ သွားကြရအောင်။ အန်တီဟွမ်၊ ပစ္စည်းတွေ ထုပ်ပိုးလိုက်ပါ။ ငါတို့ ထွက်သွားပြီး ပြန်မလာတော့ဘူး။ မဟုတ်ဘူး၊ ထုပ်ပိုးတာကို မေ့လိုက်ပါ။ ဒီအတိုင်းပဲ သွားကြရအောင်၊" ကျန်းရှန်းကွေ့ ပြောလိုက်ပြီး၊ ခဏ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ သူ၏ စိတ်ကို ပြောင်းလိုက်သည်။

အန်တီဟွမ် ခဏတာ တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ဆိုသည်၊ "အဆင်ပြေပါတယ်။ တကယ်လို့ အိမ်မှာ တန်ဖိုးရှိတာ တစ်ခုခု ရှိခဲ့ရင်၊ ခင်ဗျား ထုပ်ပိုးနိုင်ပါတယ်။ ဒါ ဖြေရှင်းပြီးတဲ့အထိ ခင်ဗျား ပြန်လာရဲမှာ မဟုတ်လောက်ဘူး။ ပြီးတော့ ကျွန်တော် ဒီမှာ ရှိနေမှတော့၊ ဘာမှ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ကျွန်တော့်ကို ဆယ်မိနစ် အချိန်ပေးပါ၊" ကျန်းရှန်းကွေ့ ဆို၏။

သူ့မှာ အိမ်တွင် အရေးကြီးသော ပစ္စည်းအချို့ အမှန်ပင် ရှိနေသည်—ရွှေ သို့မဟုတ် ရတနာများ မဟုတ်ဘဲ၊ အရေးကြီးသော စာရွက်စာတမ်းများနှင့် ဖိုင်များ။

"အစ်ကိုကြီး ခြေထောက်၊ မင်း ငါ့ကို ဖုံးကွယ်ပေးရမယ်။ ငါလည်း ပစ္စည်းတချို့ သွားယူဦးမယ်၊" ကျန်းဝေ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ ဘာမှ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး၊" ယန်ကျန့် သူ့ကို အာမခံလိုက်သည်။

တစ္ဆေ ကြောက်စရာကောင်းပုံရသော်လည်း၊ သူ၏ စွမ်းရည်များ အားနည်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

လောလောဆယ်တော့၊ ၎င်း သိပ် ခြိမ်းခြောက်မှု မပေးနိုင်သေး။

မကြာမီ၊ ကျန်းရှန်းကွေ့ စာရွက်စာတမ်းတစ်ပုံနှင့်အတူ ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ အန်တီဟွမ် ရတနာတစ်ပုံကို သယ်ဆောင်လာကာ၊ ကျန်းဝေ သူ၏ ကွန်ပျူတာမှ ဟာ့ဒ်ဒရိုက်အနည်းငယ်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

သူတို့ တခြား ဘာမှ မယူဆောင်ခဲ့ကြ။

"သွားကြရအောင်၊" ယန်ကျန့် ဆို၏။

သူတို့ ကားဖြင့် ဗီလာမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

"အန်တီဟွမ်၊ ဒီပစ္စည်းတွေကို ပြန်ယူသွားပြီး လုံခြုံရေးသေတ္တာထဲမှာ သော့ခတ်ထားလိုက်ပါ။ တကယ်လို့ တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့ရင်၊ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်မှာ ကျွန်တော့်ကို လာရှာပါ၊" ကျန်းရှန်းကွေ့ ပြောလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ချစ်သူကို လမ်းခုလတ်တွင် ချထားခဲ့သည်။

သူ သူမကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ယုံကြည်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။

ထိုနောက်၊ သုံးယောက်သား ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ တာချန်းမြို့၏ စည်ကားသော ဧရိယာတစ်ခုတွင်၊ ရို့စ်ဘားဟုခေါ်သော ဘားတစ်ခု ရှိလေ၏။

ပုံမှန်အားဖြင့်၊ ဘားသည် သက်ဝင်လှုပ်ရှားပြီး လူထူထပ်သော်လည်း၊ နေ့ခင်းဘက်တွင်၊ စီးပွားရေးမှာ နှေးကွေးသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ဘား၏ ဒုတိယထပ်ရှိ သီးသန့်အခန်းကြီးတစ်ခုအတွင်း၌၊ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ ယူနီဖောင်းဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦး ရွှေရောင် တုတ်ကောက်တစ်ခုကို မှီလျက်။

သူ၏ မျက်နှာ မဲမှောင်ပြီး ဆိုးရွားလှသည်။

"ဝမ်ယွဲ့၊ မင်း ကောင်းကောင်း သိပါတယ်၊ တကယ်လို့ ယန်ကျန့် မသေဘူးဆိုရင်၊ သူ ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးအတွက် မကြာခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ကျရင် ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီကလေးက ဒုတိယတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာဖွေတွေ့ရှိထားပြီ၊ သူ့တစ္ဆေ ပြန်လည်နိုးထချိန်မတိုင်မီ အချိန်ကို အကြီးအကျယ် နှောင့်နှေးစေတယ်။ သူ သူ့ရဲ့ တစ္ဆေစွမ်းရည်တွေကို မဆင်မခြင် အသုံးမပြုသရွေ့၊ သူ အနည်းဆုံး နောက်ထပ် တစ်နှစ် အသက်ရှင်နိုင်တယ်။"

"တစ်နှစ်အတွင်းမှာ၊ သူ တာချန်းမြို့ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ တာဝန်ခံ ဖြစ်လာနိုင်ခြေက သိပ် မြင့်မားတယ်။ မင်း မြို့တစ်မြို့ကို ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ် ကောင်စုတ်လေးတစ်ယောက်က စီမံခန့်ခွဲတာကို မလိုလားလောက်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။"

ကြီးမားသော သားရေဆိုဖာတစ်ခုပေါ်တွင် အပူရှိန်ရှိနေသော်လည်း ထူထဲသော ပဝါတစ်ထည်ဖြင့် ပတ်ထားသော အရပ်ရှည်ရှည် အမျိုးသားတစ်ဦး ထိုင်နေသည်။

သူ စီးကရက်တစ်လိပ် ဖွာရှိုက်နေပြီး သူ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ဂါဝန်တို ဝတ်ဆင်ထားသော လှပသည့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦး ထိုင်နေသည်။

သူ၏ နာမည်မှာ ဝမ်ယွဲ့၊ ရို့စ်ဘား၏ ပိုင်ရှင် ဖြစ်သည်။

"ကျောက်ခိုင်မင်၊ မင်း နားလည်ထားဖို့ လိုတာက ယန်ကျန့်က မင်းအတွက် ပြဿနာတစ်ခု၊ ငါ့အတွက် မဟုတ်ဘူး၊" ဝမ်ယွဲ့က ပြုံးရင်း၊ သူ၏ စီးကရက်ကို တစ်ချက် ဖွာရှိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို ယန်လီနဲ့ သူ့မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သတ်ရာမှာ ကူညီပေးခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါက ငါ မင်းလို တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူအသစ်ကို မျက်နှာသာပေးခဲ့တာပဲ။ အရင် တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ၊ ကျိုးကျန့်၊ ငါ့ဆီ လာခဲ့တုန်းက၊ ငါ ဒီလောက် ယဉ်ကျေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ နောက်ဆက်တွဲ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ ဘယ်သူ ဖြစ်လာမလဲ ဆိုတာကတော့၊ ငါ့အတွက် အရေးမကြီးဘူး။"

သူ သူ၏ စီးကရက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး မီးခိုးวงတစ်ကွင်း မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"မင်း ယန်ကျန့်ကြောင့် ခြေထောက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါ မင်းရဲ့ ပြဿနာပဲ။ ငါ့ကို မင်းတို့ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ တိုက်ပွဲတွေထဲကို ဆွဲမသွင်းနဲ့၊ ဟုတ်ပြီလား။"

ကျောက်ခိုင်မင်၊ သူ၏ ရွှေရောင် တုတ်ကောက်ကို မှီလျက်၊ ခြေထော့နဲ့ဖြင့် လျှောက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ဆိုးရွားသော မျက်လုံးများ ဝမ်ယွဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ "မင်း ပါဝင်ပတ်သက်ပြီးသား။ ယန်ကျန့်က ယန်လီနဲ့ သူ့မိသားစုအတွက် ကလဲ့စားချေချင်နေတယ်။ မင်း အဲ့ဒါကို မသိဘူးလို့ ငါ့ကို မပြောနဲ့ ဟုတ်လား။ ဝမ်ရှောင်ကျန်ရဲ့ ကလပ် သူ့ကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။ ရှယ်ယာရှင်တစ်စု သေဆုံးခဲ့ပြီး၊ မာယိုချိုင်လို့ခေါ်တဲ့ တစ်ယောက်တည်းသာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။"

"ဝမ်ရှောင်ကျန် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး။ ဟွမ်ကန်းရွာ ဖြစ်ရပ် ရှောင်ကျန်ရဲ့ ကလပ်ကို တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ ငါးယောက် ဒါမှမဟုတ် ခြောက်ယောက် ကုန်ကျစေခဲ့တယ်။ သူ့ကလပ်ထဲမှာ ကျန်ရှိနေတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော အရည်အချင်းရှိသူက ရဲဖုန်းလို့ခေါ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ။ တခြား တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ နှစ်ယောက် သို့မဟုတ် သုံးယောက်က တစ္ဆေတစ်ကောင်စီပဲ ထိန်းချုပ်ထားကြတယ်။ တကယ်လို့ သူတို့ ယန်ကျန့်နဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရင်၊ သူတို့ တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမှုကြောင့် သေချာပေါက် သေဆုံးလိမ့်မယ်။ သူတို့ မျက်နှာပြမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"တကယ်လို့ ရဲဖုန်း တကယ်ပဲ ယန်ကျန့်နောက် လိုက်ခဲ့ရင်၊ အဲ့ဒါက တစ်ဦးချင်း တိုက်ပွဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ အနိုင်ရနိုင်ခြေက သူ့ဘက်မှာ မရှိဘူး။ ဒါကြောင့်၊ ငါ မမှားဘူးဆိုရင်၊ ဝမ်ရှောင်ကျန် မင်းနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ ရောက်လာလိမ့်မယ်။"

"ဒါဆို၊ မင်း ငါ့ကို ဝမ်ရှောင်ကျန်နဲ့ ရဲဖုန်းတို့နဲ့ အတူတူ ယန်ကျန့်ကို သတ်ဖို့ သဘောတူစေချင်နေတာလား။ ပြီးတော့ မင်း၊ ကြိုးကိုင်သူ၊ ငါတို့ သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်နေချိန်မှာ အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်ပြီး အကျိုးအမြတ်တွေ ရိတ်သိမ်းနေမှာလား။"

ဝမ်ယွဲ့ သူ၏ စီးကရက်ကို တစ်ချက် ဖွာရှိုက်လိုက်ပြီး မဲ့ပြုံးပြုံးကာ၊ သူ၏ ဦးခေါင်းကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "ငါ မမိုက်မဲဘူး၊ ကျောက်ခိုင်မင်။ ငါ့ကို အရူးတစ်ယောက်လို မဆက်ဆံနဲ့။ ငါ တစ္ဆေဖြစ်ရပ် အများအပြားကနေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီးပြီ။ ငါ့ကို နည်းနည်း လေးစားမှု ပြစမ်းပါ၊ ဟုတ်ပြီလား။"

ကျောက်ခိုင်မင် ဒုတိယထပ်ရှိ ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး၊ စည်ကားသော လမ်းမကို အပြင်သို့ ငေးကြည့်နေသည်။ "ဒီလောက် အချက်အချာကျတဲ့ နေရာ၊ ဒီလောက် သက်ဝင်လှုပ်ရှားတဲ့ ဘား။ ငွေတွေ အများကြီးရနေမှာပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား။ တကယ်လို့ အဲ့ဒါ ပိတ်သိမ်းခံလိုက်ရရင် နှမြောစရာပဲ။"

"ပိတ်သိမ်းလိုက်လေ။ ငါ ကြိုက်သလောက် ဘားတွေ ဖွင့်နိုင်တယ်။ မင်း ငါ ဒါကနေ ပိုက်ဆံရှာတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာကတည်းက၊ ငါ လုံလောက်အောင် ပိုက်ဆံ ရှာပြီးပြီ။ ငါ ဒီဘားကို မိန်းမတွေနဲ့ ပျော်ပါးဖို့ပဲ ဖွင့်ခဲ့တာ။"

သူ စကားပြောရင်း၊ ဝမ်ယွဲ့ သူ၏ ရင်ခွင်ထဲက အမျိုးသမီးကို နမ်းလိုက်သည်။

"သူဌေးဝမ်၊ ကျွန်မလည်း တစ်ယောက် လိုချင်တယ်၊" အခြား အမျိုးသမီးက ချွဲနွဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရတယ်၊ ရတယ်၊ မင်းလည်း တစ်ယောက် ရမှာပါ။ မင်းတို့ ဒီလို ချစ်စရာကောင်းအောင် ပြုမူနေတာကို ငါ သဘောကျတယ်၊" ဝမ်ယွဲ့ ရယ်မောလိုက်သည်။

ကျောက်ခိုင်မင် ပြောလိုက်သည်၊ "တကယ်လို့ မင်း အနာဂတ်အတွက် အစီအစဉ် မဆွဲထားဘူးဆိုရင်၊ မင်း လက်တလောမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ ရှိလိမ့်မယ်။ ဝမ်ယွဲ့၊ မင်း ရေရှည် စဉ်းစားဖို့ လိုအပ်တယ်။ တကယ်လို့ မင်း ဝမ်ရှောင်ကျန်ကို ကူညီဖို့ သဘောတူခဲ့ရင်၊ ငါ မင်းကို ရွှေ ကီလိုဂရမ် တစ်ရာနဲ့ ဒီ စီးပွားရေးလမ်းမတစ်ခုလုံးကို ပေးမယ်။"

မိန်းမများနှင့် ပရောပရည်လုပ်နေခဲ့သော ဝမ်ယွဲ့၊ ရုတ်တရက် ပြုံးခြင်း ရပ်တန့်သွားသည်။ "ပြီးတော့ တကယ်လို့ ငါ သဘောမတူခဲ့ရင်ရော။"

ဘိုင်း!

သေနတ်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ ရင်ခွင်ထဲက အမျိုးသမီး ချက်ချင်း သွေးများဖြင့် လွင့်စင်သွားသည်။

"တကယ်လို့ မင်း သဘောမတူခဲ့ရင်၊ ဒါက မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊" ကျောက်ခိုင်မင် ပြောလိုက်ပြီး၊ သူ၏ သေနတ် မီးခိုးများ ထွက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများ ရူးသွပ်မှု အရိပ်အယောင်ကို ဆောင်နေသည်။

"အား!"

အခြား အမျိုးသမီး၊ ခဏတာ တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက်၊ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အရူးတစ်ယောက်လို အခန်းထဲမှ ပြေးထွက်သွားသည်။

ဝမ်ယွဲ့ သူမကို မတားဆီးခဲ့ပေ။

သူ သူ၏ စီးကရက်ကို ချထားလိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာမှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ကာ၊ အမူအရာကင်းမဲ့စွာ ထရပ်လိုက်သည်။

သူ ဒေါသဖြင့် ပေါက်ကွဲတော့မည့် သားရဲတစ်ကောင်နှင့် တူနေပြီး၊ သူ၏ လည်ချောင်းအတွင်းထဲမှ ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်နေသည်၊ "ကျောက်ခိုင်မင်၊ မင်း သေချင်နေတာလား။"

"တကယ်လို့ ယန်ကျန့် မသေဘူးဆိုရင်၊ ငါ သူ့လက်ထဲမှာ မကြာခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ကျရင် သေဆုံးရလိမ့်မယ်။ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရတာ ငါ သိပ် ယုံကြည်မှု မရှိဘူး။ သူ အမှတ်မထင် ငါ့ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ယူသွားနိုင်ခဲ့တယ်၊ သူ ငါ့ခေါင်းကိုလည်း ယူသွားနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရတာ၊ ငါ နည်းနည်း ပို ယုံကြည်မှု ရှိတယ်လို့ ထင်တယ်။ ပြီးတော့ မင်း မိန်းမတစ်ယောက်အတွက် ငါနဲ့ ရန်ဖြစ် ချင်တာ သေချာလို့လား။ မလုပ်ခင် သေသေချာချာ စဉ်းစားပါ။ အခုလောလောဆယ်၊ ငါ တာချန်းမြို့ရဲ့ တာဝန်ခံ ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ တကယ်လို့ မင်း ငါ့ကို သတ်ခဲ့ရင်၊ မင်း အလိုရှိသူ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"

ကျောက်ခိုင်မင် သူ၏ မျက်လုံးများကို အဆိပ်ပြင်းသော မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။

"အလိုရှိသော ရာဇဝတ်ကောင်တစ်ဦးအဖြစ် ယန်ကျန့် လွှဲပြောင်းယူလိုက်တာနဲ့၊ သူ ပထမဆုံး လုပ်မယ့်အရာက မင်းကို ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ပဲ။ တကယ်လို့ သူ မလုပ်ခဲ့ရင်တောင်၊ ဌာနချုပ်က အမိန့်ပေးလိမ့်မယ်။ မင်းကို လူသားဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို အန္တရာယ်ပြုခြင်းဖြင့် တရားစွဲဆိုခံရလိမ့်မယ်၊ တစ္ဆေဖြစ်ရပ်များထက် ဦးစားပေးအဆင့်တစ်ခုပေါ့။"

"မင်းမှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။"

ဝမ်ယွဲ့၏ အသက်ရှူသံ လေးလံလာပြီး၊ သူ၏ ဒေါသ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မတတ်။

သို့သော် သူ၏ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်တုံတရား သူ့ကို ထိန်းချုပ်ထားလိုက်သည်။

ကျောက်ခိုင်မင် မှားယွင်းနေခြင်း မရှိပေ။

သူ့ကို အခု တိုက်ခိုက်ခြင်းက ဘာအကျိုးကျေးဇူးမှ ဆောင်ကြဉ်းလာမည် မဟုတ်ပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်၊ ၎င်း သူ့ကို ထောင့်တစ်နေရာသို့ တွန်းပို့လိမ့်မည်။

သို့သော် ကျောက်ခိုင်မင်နှင့် ဝမ်ရှောင်ကျန်တို့နှင့် အတူတကွ ယန်ကျန့်ကို သတ်ဖြတ်ရန် သဘောတူညီခြင်းကလည်း သူ့အတွက် သိပ် သဘောမကျလှပေ။

သူ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူများကြားက တိုက်ပွဲများတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ချင်စိတ် မရှိပေ။

ကျောက်ခိုင်မင်ကို ယန်လီ သတ်ဖြတ်ရာတွင် ကူညီပေးခဲ့ခြင်းမှာ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူအသစ်ကို မျက်နှာသာပေးခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး၊ အနှောင့်အယှက် မခံရစေရန် ဖြစ်သည်။

သူ သိရှိခဲ့ခြင်း မရှိသည်မှာ၊ ယန်လီမှာ ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူ့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်းက ဝမ်ယွဲ့ကို ဤ ရှုပ်ထွေးသော ပဋိပက္ခထဲသို့ ဆွဲသွင်းသွားခဲ့သည်။

"ယန်ကျန့်ကို သတ်လိုက်၊ ပြီးတော့ အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်။ မင်း တာချန်းမြို့ရဲ့ မြေအောက် သူဌေး ဖြစ်နေဦးမှာပဲ။ ငါ့သက်တမ်းအတွင်း မင်းရဲ့ အကူအညီကို တောင်းဆိုတာ ဒါ နောက်ဆုံးအကြိမ် ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ကတိပေးတယ်။ နောက်တစ်ကြိမ် ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊" ကျောက်ခိုင်မင် ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ယွဲ့ အချိန်ကြာမြင့်စွာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် လျှောက်သွားပြီး ကျောက်ခိုင်မင်၏ မျက်နှာကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးလိုက်သည်။

ကျောက်ခိုင်မင် ခုခံခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

သူ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး၊ သူ၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ တစိမ့်စိမ့် ထွက်နေသည်။

"ဟက်၊ ဒါဆိုရင် သဘောတူညီပြီးပြီ။ မင်း ကံကောင်းပါစေ။"

သူ သူ၏ တုတ်ကောက်ဖြင့် ရုန်းကန်ပြီး ထရပ်လိုက်ကာ၊ သူ၏ ပါးစပ်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး၊ အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်း လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက သေဆုံးခဲ့သင့်တယ်။ မင်းက လူတစ်ယောက်ထက် တစ္ဆေတစ်ကောင်နဲ့ ပိုတူတယ်။"

ဝမ်ယွဲ့ ရှန်ပိန်တစ်လုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ တစ်ကျိုက် မော့သောက်လိုက်ကာ၊ ထို့နောက် နံရံဆီသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

၎င်း ကျယ်လောင်သော ခလွမ်းခနဲအသံဖြင့် ကွဲကြေသွားသည်။ "ထွက်သွား။ မင်းကို နောက်တစ်ခါ ငါ မမြင်ချင်တော့ဘူး။"

ကျောက်ခိုင်မင် သူ၏ မျက်နှာပေါ် ဖိတ်စဉ်ကျသွားသော ရှန်ပိန်များကို သုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခြေတုဖြင့် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ "ယန်ကျန့်ရဲ့ အရိပ်နဲ့ သူ့မျက်လုံးတွေကို သတိထားပါ။ သူ့ရဲ့ ဖိုင်နာမည်က တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်ပဲ။ အဲ့ဒီ တစ္ဆေမျက်လုံးက အထူး စပယ်ရှယ် ဖြစ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင်၊ သူ ဟွမ်ကန်းရွာ ဖြစ်ရပ်ကနေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဖြစ်နိုင်ရင်၊ အဲ့ဒီ တစ္ဆေမျက်လုံးကို ဖမ်းဆီးဖို့ ငါ အကြံပြုတယ်။"

"အဲ့ဒါက ဒီခရီးစဉ်ကနေ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အကျိုးအမြတ်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်လောက်တယ်။"

"ထွက်သွား။"

ဝမ်ယွဲ့ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သီးသန့်အခန်းထဲက မီးများ တဖျပ်ဖျပ် လင်းသွားပြီး ထို့နောက် လုံးဝ ငြိမ်းသေသွားကာ၊ အခန်းကို အမှောင်ထုထဲသို့ ကျရောက်သွားစေသည်။

ကျောက်ခိုင်မင် ရယ်မောလိုက်ပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်၊ သူ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်က နံရံများ ပုပ်သိုးစပြုလာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ဆေးများ လျင်မြန်စွာ ကွာကျလာပြီး၊ ရေညှိများ ပေါက်ဖွားစပြုလာသည်။

အနံ့ဆိုးတစ်ခု လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။

သီးသန့်အခန်း၏ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော မှန်တံခါးမှတဆင့်၊ သူ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသော အနက်ရောင် ဝတ်ရုံရှည် ဝတ်ဆင်ထားသည့် အရပ်ရှည် ပိန်လှီသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို မှိန်ဖျော့စွာ မြင်လိုက်ရသည်။

"ဒါ… မင်းရဲ့ စွမ်းရည် မဟုတ်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။" ကျောက်ခိုင်မင် နောက်ပြန် လှည့်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ယွဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာ လေးနက်သွားသည်။

သူ ချက်ချင်း လှည့်ပြီး ကြမ်းပြင်မှ မျက်နှာကျက်အထိ ရှိသော ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ အလျင်စလို သွားကာ၊ လမ်းမကို အပြင်သို့ ငေးကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ အပြင်ဘက်က လမ်းမ မည်းမှောင်သွားခဲ့ပြီ။

လောကကြီးထဲက အလင်းရောင် ပျောက်ကွယ်နေပြီး၊ လမ်းပေါ်က လမ်းသွားလမ်းလာများနှင့် ကားများ ခြေရာကင်းမဲ့စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။

ဘက်ပေါင်းစုံမှ အမှောင်ထု ထူထဲသော မြူခိုးကဲ့သို့ နီးကပ်လာနေပြီး၊ ၎င်း၏ လမ်းကြောင်းထဲက အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

"ဒါပေါ့၊ အဲ့ဒါ ငါ့စွမ်းရည် မဟုတ်ဘူး၊" ဝမ်ယွဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်၊ ဒါဆိုရင် ငါတို့ ဒီနေ့ ကံဆိုးပုံရတယ်။ ဒါက တစ္ဆေဖြစ်ရပ်တစ်ခု… ပြီးတော့ အဲ့ဒါ ငါတို့ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာ၊" ကျောက်ခိုင်မင် ပြောလိုက်ပြီး၊ တံခါးမှ ဖြည်းညှင်းစွာ နောက်ဆုတ်သွားသည်။

တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသော အနက်ရောင် ဝတ်ရုံရှည် ဝတ်ဆင်ထားသည့် အရပ်ရှည် ပိန်လှီသော ပုံရိပ် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

တကယ့်တစ္ဆေတစ်ကောင်။

ဒေါက် ဒေါက် ဒေက်

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ တံခါးမှ ခေါက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်း လေးလံပြီး မွန်းကျပ်ကာ၊ တူတစ်လက် သူတို့၏ နှလုံးသားများကို ထုရိုက်နေသည့်အလား၊ အသက်ရှူရန် ခက်ခဲစေသည်။

"ဒါက… တံခါးခေါက်တစ္ဆေလား။" ကျောက်ခိုင်မင်၏ မျက်ဆံများ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားသည်။

သူ အစောပိုင်းက ယန်ကျန့်နှင့် ဖုန်းပြောဆိုစဉ်အတွင်း ခေါက်သံကို ကြားခဲ့ဖူးသည်။

သူ အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိသောကြောင့်သာ ဝမ်ယွဲ့နှင့် ဝမ်ရှောင်ကျန်တို့ကို ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရန် စီစဉ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ ဤတစ္ဆေဖြစ်ရပ်နှင့် ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ကြုံတွေ့လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"ဘာလဲ တံခါးခေါက်တစ္ဆေဆိုတာ။" ဝမ်ယွဲ့ မေးလိုက်သည်။

ကျောက်ခိုင်မင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ "အဲ့ဒါ တာချန်းမြို့က တစ္ဆေဖြစ်ရပ်တစ်ခုပဲ။ အဲ့ဒီထဲကနေ လူ ခုနစ်ယောက်ပဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်၊ ယန်ကျန့်က သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ပဲ။ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ ဌာနက အဲ့ဒါကို တံခါးခေါက်တစ္ဆေ ဖြစ်ရပ်လို့ နာမည်ပေးခဲ့တယ်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာအဆင့်: A၊ ကပ်ဘေးအဆင့်။ သြော်၊ ပြီးတော့ အရင် တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ၊ ကျိုးကျန့်လည်း အဲ့ဒီ ဖြစ်ရပ်မှာ သေဆုံးခဲ့တယ်။"

"ဘာလဲ။ ကပ်ဘေးအဆင့် တစ္ဆေ ဟုတ်လား။"

ဝမ်ယွဲ့၏ မျက်နှာ ဒေါသဖြင့် မဲ့ရွဲ့သွားသည်။ "ကျောက်ခိုင်မင်၊ မင်း ငါ့ကို ဒုက္ခပေးခဲ့ပြီ။"

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းလိုပဲ၊ ငါလည်း သားကောင်တစ်ယောက်ပဲ။ ယန်ကျန့်က တံခါးခေါက်တစ္ဆေ ဖြစ်ရပ်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိပုံရတယ်။ ဒါကြောင့်၊ တကယ့်ရန်သူက သူပဲ၊ ငါ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက ဒေါသထွက်ရမယ့် အချိန် မဟုတ်ဘူး။ အရင်ဆုံး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ဖို့ကို အာရုံစိုက်ကြရအောင်။ ကပ်ဘေးအဆင့် တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ အန္တရာယ်အဆင့်က ဘာ ရှင်းလင်းချက်မှ မလိုအပ်လောက်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။" ကျောက်ခိုင်မင် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ခွေးမသား…"

ဝမ်ယွဲ့ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း၊ လက်ရှိအခြေအနေက သူ့ကို ကျောက်ခိုင်မင်နှင့် အကြွေးရှင်းရန် ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။

ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်

ခေါက်သံ နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

All Chapters