ပွဲ စပါပြီ

အချက်အလက်များက စကားလုံးများထက် ပို၍သက်သေခံနိုင်စွမ်းရှိ၏။

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးမှာ ယခု အပြည့်အဝ ပြသလျက်ရှိရာ၊ အယုံကြည်ရဆုံး သက်သေအဖြစ် တည်ရှိနေတော့သည်။

ယခင်က အထင်သေးသော အမူအရာရှိခဲ့သည့် မစ္စတာချင်မှာ တောင့်တင်းသွားပြီး၊ သူ၏မျက်လုံးများ ယန်ကျန့်၏ နဖူးပေါ်မှ မျက်လုံးကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေမိသည်။ မစ္စတာချန်ပင်လျှင်၊ ဖြစ်ပျက်နေသော မြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သူ၊ သူ၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွားရ၏။

"ဒါ ဘာကြီးလဲ။" ကျန်းရှန်းကွေ့ သိသိသာသာပင် လန့်ဖျပ်သွားသည်။

ကျန်းဝေကမူ နှုတ်ခမ်းကိုမဲ့ကာ တိုးတိုးလေး ဆိုသည်၊ "အစ်ကိုကြီး ခြေထောက် ပေါက်ကွဲတော့မယ်နဲ့တူတယ်။ အဲ့ဒီ လူအိုငတုံးနှစ်ယောက်က သူ့ကို တကယ်ပဲ အထင်သေးခဲ့ကြတာကိုး။ အဲ့ဒီအရာရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာက လူ့စိတ်ကူးထက် ကျော်လွန်တယ်။ ကျွန်တော်က အဲ့ဒီကျောင်းကနေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့သူတစ်ယောက်ပါ အဖေ။ တချို့အရာတွေကတော့ ခင်ဗျား တကယ်ပဲ ကိုယ့်မျက်စိနဲ့ မြင်တွေ့ဖို့ လိုအပ်တယ်ဗျ။"

ထိုတစ္ဆေ၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျသာ မြင်တွေ့လိုက်ပါလေ။

"သူ့မှာ အရည်အချင်းတချို့တော့ ရှိပုံပဲ၊" ကျန်းရှန်းကွေ့ သူ့ဘာသာ တွေးတောရင်း၊ ပို၍ပို၍ စိတ်ဝင်စားလာသည်။

"အဲ့ဒီမျက်လုံးက အစစ်လား။" မစ္စတာချင် တစ္ဆေမျက်လုံးကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်၊ "အဲ့ဒါ ကပ်ထားရုံသက်သက်တော့ မဟုတ်ဘူးမလား။"

"မစ္စတာချင်၊ ကျွန်တော့်မျက်လုံးအကြောင်း စိုးရိမ်နေမယ့်အစား၊ ခင်ဗျားရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံစိုက်သင့်ပါတယ်။ ပတ်ပတ်လည်ကို တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပြီး ဘာတွေ ပြောင်းလဲသွားလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်ပါ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို ဒီအရောင်းပြခန်းရဲ့ အမှန်တရားကိုပဲ ပြသနေတာ။ တကယ်တော့၊ ဒီနေရာ တစ္ဆေခြောက်နေနှင့်ပြီ။ ခင်ဗျားတို့ အခုထိ သတိမထားမိသေးရုံပဲ။"

ယန်ကျန့် ဆိုဖာကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ဆိုဖာပေါ်တွင် သူ၏လက်ကို တင်ထားခဲ့သော မစ္စတာချင်၊ ရုတ်တရက် စေးကပ်သော တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

သူ လန့်ဖျပ်သွားပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အချိန်တစ်ခုတွင်၊ သူ ထိုင်နေခဲ့သော ဆိုဖာ သွေးများဖြင့် စိုရွှဲသွားခဲ့လေပြီ။

"ဒါ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။" သူ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ခုန်ထလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ မစ္စတာချင် မြင်လိုက်ရသည်မှာ ဆိုဖာတစ်ခုတည်းသာ မဟုတ်။

ကြမ်းပြင်၊ နံရံများ၊ မျက်နှာကျက်ပင်လျှင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သွေးကွက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

သွေးများမှာ ခြောက်သွေ့ခြင်းမရှိသေး၊ ခုမှဖြစ်ခဲ့သည့်အလား။

သူ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်၌ပင် လက်ဖက်ရည် မရှိတော့။

အစား၊ ၎င်း ထူထဲ ခဲနေသော သွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

"တောက် တောက် တောက်။"

မျက်နှာကျက်မှ သွေးများ မစ္စတာချန်၏ ထိပ်ပြောင်ပေါ်သို့ စက်ကျလာသည်။

သူ ၎င်းကို ထိတွေ့လိုက်ရာ၊ သူ၏မျက်နှာ ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားသည်။

"ခွေးမသား ဘာလို့ ဒီနေရာ တစ္ဆေခြောက်နေတယ်လို့ ဘယ်သူမှ မပြောခဲ့တာလဲ။ ဒီနေရာကနေ မြန်မြန် ထွက်သွားကြရအောင်!"

"မစ္စတာချန်၊ ကျွန်တော့်ကို စောင့်ပါ!" မစ္စတာချင် သူ၏ လက်ဆွဲအိတ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏အသက်ကို လု၍ ထွက်ပြေးလေတော့သည်။

"သူတို့ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ။ ဘာလို့ ရုတ်တရက် ထွက်ပြေးသွားကြတာလဲ။" ကျန်းရှန်းကွေ့ နားမလည်နိုင်စွာ၊ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားသော အမျိုးသားနှစ်ဦးကို ကြည့်ရင်း ဆိုသည်။

ယန်ကျန့် ပြုံးလိုက်ပြီး ဆိုဖာပေါ်သို့ ပြန်ထိုင်ချလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော် သူတို့ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တစ်ခုခု ပြခဲ့လို့ပေါ့။ ဒီအရောင်းပြခန်း တစ္ဆေခြောက်နေတာ မှန်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက ကျန်းဝေနောက်ကို လိုက်နေတဲ့ တစ္ဆေသက်သက်ပဲ။ အဲ့ဒီတစ္ဆေတစ်ကောင်တည်းက ဒီလူအိုကြီးနှစ်ယောက်ကို ကြောက်အောင်လုပ်ဖို့ မလုံလောက်ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူတို့ကို စိတ်အာရုံချောက်ခြားစေဖို့ ကျွန်တော် အပိုတစ်ခုခု ထပ်ထည့်လိုက်တာ။"

"သူတို့ ကြောက်လန့်ပြီး ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားရတာနဲ့၊ ညှိနှိုင်းမှုတွေက အများကြီး ပို ချောမွေ့သွားလိမ့်မယ်။"

ကျန်းရှန်းကွေ့ အံ့ဩသွားသည်။

"မင်း အဲ့လို လုပ်နိုင်လို့လား။"

"တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်းမှာ၊ ငါ မလုပ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိဘူး၊" ယန်ကျန့် လေးနက်စွာ ဆို၏။

"ဥပမာ ဘာလဲ။" ကျန်းရှန်းကွေ့ ပို၍ပင် သိလိုစိတ် ပြင်းပြလာသည်။

ယန်ကျန့် ရှင်းပြသည်၊ "ကျွန်တော် အဲ့ဒီအကြောင်း သိပ်အများကြီး ပြောရတာ မကြိုက်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အကြောင်းအရာတချို့ မျှဝေလို့တော့ အဆင်ပြေပါတယ်။ တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်းမှာ၊ ကျွန်တော် လူတွေကို စိတ်အာရုံချောက်ခြားစေနိုင်ရုံတင်မကဘူး၊ တစ္ဆေတွေကိုလည်း စိတ်အာရုံချောက်ခြားစေနိုင်တယ်။ ဒီမှာ၊ ခင်ဗျား အစစ်အမှန်လို့ ယုံကြည်တဲ့အရာက အစစ်အမှန် ဖြစ်လာပြီး၊ ခင်ဗျား အတုအပလို့ ယုံကြည်တဲ့အရာက အတုအပ ဖြစ်လာတယ်။ ဥပမာ၊ ဒီခွက်—ကျွန်တော် အဲ့ဒါကို စားပွဲပေါ်မှာ ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျားလက်ထဲမှာ ပေါ်လာအောင် လုပ်နိုင်တယ်။"

သူ စကားဆုံးသည်နှင့်၊ စားပွဲပေါ်က ခွက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျန်းရှန်းကွေ့၏ လက်ထဲတွင် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"အဲ့ဒါ ခင်ဗျားလက်ထဲမှာ ပေါ်လာနိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျားခန္ဓာကိုယ်အတွင်းထဲမှာ ပေါ်လာနိုင်တယ်၊" ယန်ကျန့် ရုတ်တရက် မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"လူသတ်တာလား။" ကျန်းရှန်းကွေ့ လန့်ဖျပ်သွားသည်။

ယန်ကျန့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ လူသတ်တာက အဲ့ဒီလောက် မရှုပ်ထွေးပါဘူး။ အဲ့ဒါက လိုအပ်သည်ထက် ပိုတဲ့ သတ်ဖြတ်မှု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"

တစ္ဆေနယ်မြေကို အသုံးပြု၍ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် ယင်ကောင်တစ်ကောင်ကို ရိုက်ရန် အမြောက်တစ်လက် အသုံးပြုသကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်—လုံးဝ အလဟဿ ဖြုန်းတီးခြင်း။

"တစ္ဆေနယ်မြေရဲ့ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်က တခြား တစ္ဆေတွေကို ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ပဲ၊ လူတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ မဟုတ်ဘူး။ ဘယ်သူကမှ ခြင်တစ်ကောင် သတ်ဖို့ ဒုံးပျံတစ်စင်း အသုံးပြုမှာ မဟုတ်ဘူး။ လူတွေအတွက်တော့၊ သေနတ်တစ်လက် လုံလောက်တယ်။"

သူ စားပွဲကို ပုတ်လိုက်ရာ၊ ရွှေရောင် သတ္တုပစ္စတိုတစ်လက် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

"မင်း သေနတ်တောင် ရှိနေသေးတာလား။ မင်း တကယ်ပဲ အဲ့ဒီ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတွေထဲက တစ်ယောက်လား။" ကျန်းရှန်းကွေ့ ပို၍ပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ယန်ကျန့် အံ့ဩသွားပုံရသည်။

"ဦးလေးကျန်း၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို အစောပိုင်းက လုပ်ကြံပြောနေတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာလား။ ကျွန်တော် တရားဝင် ရာထူးကို မယူရသေးပေမဲ့ ကျွန်တော် တာချန်းမြို့ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ တာဝန်ခံ ဖြစ်လာဖို့ လုံးဝနီးပါး အာမခံပြီးသား။ ကျွန်တော် လွှဲပြောင်းယူလိုက်တာနဲ့၊ မြို့ထဲက လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့အားလုံးကို စုစည်းစေခိုင်းပိုင်ခွင့် ကျွန်တော့်မှာ ရှိလာလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင်၊ ခင်ဗျားရဲ့ ဗီလာကို ချိပ်ပိတ်နိုင်ရုံတင်မကဘူး၊ လိုအပ်ခဲ့ရင် ရပ်ကွက်တစ်ခုလုံး ဒါမှမဟုတ် လမ်းတွေကိုပါ ပိတ်ဆို့နိုင်လိမ့်မယ်။"

ကျန်းရှန်းကွေ့ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

သူ ယန်ကျန့်ကို အထင်သေးခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်၏။

သူ လူငယ်လေး အနည်းငယ် ထူးခြားရုံသာဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ တာချန်းမြို့၏ အနာဂတ် အာဏာပိုင် ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်နေသည်။

၎င်းမှာ မသေးငယ်သော ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

"အစ်ကိုကြီး ခြေထောက်သာ အရည်အချင်းတချို့ မရှိခဲ့ရင် အစ်ကိုကြီး ခြေထောက်လို့ အခေါ်ခံရမှာ မဟုတ်ဘူးလေ၊" ကျန်းဝေ ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အဖေ့ကို အရင်က ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ ကျွန်တော် အစ်ကိုကြီး ခြေထောက်ဆီကနေ သေနတ်တစ်လက် ဝယ်ခဲ့တယ်လို့။"

သူ စကားပြောရင်း၊ သူ သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ လက်နှိုက်လိုက်ပြီး ရွှေရောင် ဒဲဆတ်အီးဂဲလ်တစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"မင်း လူဆိုးလေး၊ ငါ့ကို အဲ့ဒါ ပြစမ်း။"

ကျန်းရှန်းကွေ့ လျင်မြန်စွာ သေနတ်ကို ယူလိုက်သည်။

သူ၏ လက်ထဲက အေးစက် လေးလံသော အလေးချိန်က ၎င်း အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သူ့ကို ပြောပြနေသည်။

"မင်း ဒီလိုမျိုးအရာ ဝယ်ရဲတယ်ပေါ့လေ။" ကျန်းရှန်းကွေ့ ဆူပူလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်။ ကျန်းဝေကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်ဖို့ သိမ်းထားခိုင်းလိုက်ပါ။ တကယ်လို့ ခင်ဗျား တစ်လက် လိုအပ်ခဲ့ရင်၊ ဦးလေးကျန်း၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို တစ်လက် ရောင်းပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒီအရာတွေက နိုင်ငံအတွင်းမှာ ရှားပါးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နိုင်ငံရပ်ခြားမှာတော့၊ သူတို့ မီးဖိုချောင်သုံး ဓားတွေထက်တောင် ပိုများနိုင်လောက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ဟာတွေက အထူး ပြုလုပ်ထားတာ—လူတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ မဟုတ်ဘူး၊ တစ္ဆေတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ပဲ။"

ကျန်းရှန်းကွေ့၏ မျက်နှာအမူအရာ စိတ်မသက်မသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

စီးပွားရေးသမားတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သူ ထိုကဲ့သို့သော အရာများနှင့် ပါဝင်ပတ်သက်ရန် မရဲခဲ့ပေ။

၎င်း တရားမဝင်ဖြစ်ပြီး၊ တကယ်လို့ သူ အဖမ်းခံခဲ့ရလျှင်၊ သူ ထောင်ကျသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ စီးပွားရေး ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

"ဒါဆို အခု... မင်း တစ္ဆေဖြစ်ရပ်တွေကို အသုံးပြုပြီး မစ္စတာချင်နဲ့ မစ္စတာချန်တို့ကို သူတို့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ကျွန်တော့်ဆီ ဈေးနှုန်းနိမ့်နိမ့်နဲ့ ရောင်းချဖို့ ခြောက်လှန့်နေတာပေါ့။"

"အကြမ်းဖျင်းတော့ ဟုတ်တယ်၊" ယန်ကျန့် ဝန်ခံလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါ နည်းနည်း မသမာရာကျမနေဘူးလား။" ကျန်းရှန်းကွေ့ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒါ အတိအကျတော့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတာ မဟုတ်ဘူးပေါ့လေ။"

ယန်ကျန့် ပုခုံးတွန့်လိုက်သည်။

"အခု အဲ့လို ပြောဖို့ နည်းနည်း နောက်ကျသွားပြီ၊ ဦးလေးကျန်း။ အဲ့ဒီအကြောင်း စိုးရိမ်နေမယ့်အစား ခင်ဗျား စာချုပ်တွေ ပြင်ဆင်စပြုသင့်ပြီ။"

"ဒါပေမဲ့ သူတို့ ထွက်ပြေးသွားနှင့်ပြီလေ။ သူတို့ သဘောတူလိမ့်မယ်လို့ ခင်ဗျား ဘယ်လို သေချာနိုင်မှာလဲ။" ကျန်းရှန်းကွေ့ မေးလိုက်သည်။

"သူတို့ ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့် ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ၊ သူတို့ ဒီအခန်းထဲကနေတောင် ထွက်သွားလို့မရဘူး။ ပြီးတော့ သူတို့ သေချာပေါက် သဘောတူလိမ့်မယ်။ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကနေ ဆောင်ကြဉ်းလာတဲ့ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာက လူတိုင်း ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ အရာတစ်ခု မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျား တစ္ဆေဖြစ်ရပ်တစ်ခု မကြုံတွေ့ဖူးသေးဘူး၊ ဦးလေးကျန်း၊ ဒါကြောင့် ခင်ဗျား နားလည်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျန်းဝေကတော့ နားလည်တယ်၊" ယန်ကျန့် ဆို၏။

ကျန်းဝေ တည်ကြည်လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျား အဲ့လိုမျိုး တစ်ခုခုနဲ့ ရင်ဆိုင်တွေ့ရတဲ့အခါ၊ ခင်ဗျား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ဖို့ ဘာမဆို လုပ်လိမ့်မယ်။ အဲ့ဒါက ခင်ဗျားရဲ့... ကဲ၊ ခင်ဗျား သိတဲ့အတိုင်းပဲလေ... အဲ့ဒါကို ကမ်းလှမ်းရမယ် ဆိုရင်တောင်မှပေါ့။"

"သူတို့ သဘောတူဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်လဲ။" ကျန်းရှန်းကွေ့ မေးလိုက်သည်။

"နာရီဝက်အတွင်းမှာပါ။ ဘယ်သူမှ အဲ့ဒီလို စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို မခံနိုင်ဘူး၊" ယန်ကျန့် ဆို၏။

ကျန်းရှန်းကွေ့ ချက်ချင်း ဆိုသည်၊ "ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် စာချုပ်တွေ သွား ပြင်ဆင်လိုက်မယ်။"

ယန်ကျန့် နောက်ထပ် ဘာမှ မပြောတော့ပေ။

သူ သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ စွမ်းအင်ကို တစ္ဆေနယ်မြေအပေါ် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

သူ သူဌေးနှစ်ဦးအတွက် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ပြကွက်တစ်ခု ပြသတော့မည်။

ပြီးတော့ သူတို့က ပွဲရဲ့ အဓိကဇာတ်ဆောင်တွေ ဖြစ်သည်။

ဝန်ခံရမည်ဆိုလျှင်၊ သူ၏ နည်းလမ်းများ အတိအကျတော့ မြင့်မြတ်ခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် ဘီလီယံပေါင်းများစွာ ပိုင်ဆိုင်မှု ရှိသော ဘယ် ချမ်းသာကြွယ်ဝသည့် စီးပွားရေးသမားက သူတို့၏ လက်များ လုံးဝ သန့်ရှင်းသည်ဟု အခိုင်အမာ ပြောနိုင်မည်နည်း။

ကျန်းဝေ၏ အဖေ၊ ကျန်းရှန်းကွေ့ပင်လျှင် ထိုသို့ အခိုင်အမာ မပြောနိုင်ပေ။

ယန်ကျန့် ချမ်းသာသူများထံမှ ယူငင်ပြီး ကံမကောင်းသူများကို ကူညီရာတွင် ဘာ အပြစ်စိတ်မှ မရှိပေ။

ဒါ့အပြင်၊ သူ ဤသူဌေးနှစ်ဦးကို ပိုက်ဆံအနည်းငယ် ဆုံးရှုံးစေရုံသာ၊ သူတို့၏ အသက်ကို မဟုတ်ပေ။

ပြီးတော့ ဤဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင် တစ္ဆေဖြစ်ရပ်များဖြင့် ဒုက္ခရောက်နေနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်ကို ထည့်စဉ်းစားလျှင်၊ တကယ်လို့ ယန်ကျန့် အခု ၎င်းကို မကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့လျှင်၊ တစ္ဆေဖြစ်ရပ်များ နောက်ဆုံးတွင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ ပိုင်ဆိုင်မှုမှာ တန်ဖိုးမဲ့သွားပေလိမ့်မည်။

ရလဒ်မှာ ဈေးနှုန်းနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ရောင်းချခြင်းထက် များစွာ ပို ဆိုးရွားပေလိမ့်မည်။

ဤအကြောင်း စဉ်းစားမိသောအခါ၊ ယန်ကျန့် သူ့ဘာသာ သက်ပြင်းချမိခြင်းကို မထိန်းနိုင်ခဲ့:

ငါက တကယ်ပဲ လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ၊ အမြဲတမ်း တခြားသူတွေအတွက် စဉ်းစားပေးတတ်တယ်။