အငြင်းပွားမှု

"ရှင် ဘာလို့ ဒီလောက် အလျင်စလို လုပ်နေရတာလဲ။ ရှင်မှာ အဲ့ဒီတစ္ဆေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိနေတာ ရှင်းနေတာပဲ။ ကျွန်မကို နောက်ထပ် သုံးမိနစ်လောက် အချိန်ပေးပါ၊ ကျွန်မ ကျန်ရှိနေတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအားလုံးကို ခေါ်ထုတ်လာနိုင်တယ်။ ခင်ဗျား ကူညီဖို့ ဒီကို ရောက်လာမှတော့၊ ခင်ဗျား အစွမ်းကုန် လုပ်ဆောင်သင့်ပြီး နောက်တွန့်မနေသင့်ဘူးလေ။"

လူသူကင်းမဲ့နေသော လမ်းမပေါ်တွင်၊ ထုံချန် ရှေ့မှ လျှောက်လှမ်းနေသော ယန်ကျန့်နောက်သို့ လိုက်မီသွားပြီး အနည်းငယ် စိတ်ပျက်ဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူမဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

"ခင်ဗျား ဒီလိုမျိုး စကားတွေ ဆက်ပြောနေဦးမယ်ဆိုရင်၊ ခင်ဗျားအပေါ် ကျွန်တော် ထားရှိခဲ့တဲ့ စေတနာ အနည်းငယ်တောင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။"

"ဒါ့အပြင်၊ အခု လူတိုင်း ဘေးကင်းလုံခြုံနေပြီလို့ ခင်ဗျား ဘာအကြောင်းကြောင့် ထင်မြင်နေရတာလဲ။ တစ္ဆေနယ်မြေက ဒီမှာ ရှိနေတုန်းပဲ၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီတစ္ဆေလည်း ထွက်မသွားသေးဘူး။ နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုက အသက်တွေကို ဆက်ပြီး ချွေယူသွားဦးမှာပဲ။ ဒီတစ်ကြိမ် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအများစုကို ခေါ်ထုတ်လာနိုင်ခဲ့တာကိုက မယုံနိုင်လောက်အောင် ထူးကဲတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်။ ခင်ဗျား ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဘုရားသခင်လို့ ထင်နေတာလား၊ ဘာ ထိခိုက်သေဆုံးမှု တစ်စုံတစ်ရာမှ မရှိဘဲ လူတိုင်းကို ကယ်တင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်နေတာလား။"

"ခင်ဗျားကို အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတစ်ယောက်လို့ ကျွန်တော် ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ခင်ဗျား အတွေ့အကြုံနုလွန်းနေသေးပုံပဲ။ ခင်ဗျား တစ္ဆေဖြစ်ရပ်တွေရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာနဲ့ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို အပြည့်အဝ နားမလည်သေးဘူး။"

"မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်မ ကြုံတွေ့ပြီးသားပါ။ အတိအကျအားဖြင့် အဲ့ဒီအကြောင်းကြောင့်ပဲ၊ ကျွန်မ တစ္ဆေတွေရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို နားလည်တယ်။ ဒါကြောင့် ငါတို့ ဒီမြို့ကို ကာကွယ်ပြီး သာမန်လူတွေကို တစ္ဆေဖြစ်ရပ်တွေထဲကို ဆွဲသွင်းမခံရအောင် တားဆီးရမယ်၊" ထုံချန် အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

"ဒါကြောင့် ကျွန်မ လူတစ်ဦးချင်းစီကို ကယ်တင်ဖို့ ကြိုးစားမှု မလျှော့ဘဲ လုပ်ဆောင်ရမယ်။"

ယန်ကျန့် ပြန်ပြောသည်၊ "ခင်ဗျား ဒီလို ဆက်လုပ်နေခဲ့ရင်၊ ခင်ဗျား သိပ် မြန်မြန် သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။"

"လူတိုင်း သေဆုံးရမှာပဲ။ ငါတို့ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတွေ ဖြစ်လာခဲ့တဲ့နေ့ကစပြီး၊ ငါတို့လိုလူတွေ ဒီတာဝန်နဲ့ မစ်ရှင်ကို ထမ်းဆောင်ဖို့ ကံကြမ္မာပါလာခဲ့ပြီးသား။ ငါတို့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး၊" ထုံချန် ဆို၏။

ယန်ကျန့် ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားလောက် မြင့်မြတ်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော် မိဘတစ်ဦးတည်းရှိသော မိသားစုမှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရတာ၊ ပြီးတော့ ငါတို့ ဆင်းရဲခဲ့ကြတယ်။ ဘဝက မလွယ်ကူခဲ့ဘူး။ အခု ကျွန်တော် တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှတော့၊ ကျွန်တော့်မှာ ဆန္ဒတစ်ခုပဲ ရှိတယ်: အသက်ရှင်ဖို့၊ ပြီးတော့ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အသက်ရှင်ဖို့။ ဒါကြောင့်၊ ကျွန်တော် အဲ့ဒီ သာမန်အရာတွေကို လိုက်စားတယ်၊ အဲ့ဒါတွေက ခင်ဗျားရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ စံနှုန်းတွေနဲ့ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေတာ။"

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ကယ်တင်ခဲ့တာက ခင်ဗျား တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ကယ်တင်ခဲ့တာက ကျောက်ကျန့်ကော် ကျွန်တော့်လိုအပ်ချက်တွေကို သဘောတူခဲ့လို့ပဲ။ ဒါ့အပြင်၊ ခင်ဗျား အချက်တစ်ချက်ကို သဘောပေါက်ဖို့ လိုအပ်တယ်: ဒီမှာ၊ ကျွန်တော်သာ မရှိရင်၊ ခင်ဗျား အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျား တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခုထဲကနေ လမ်းလျှောက်ထွက်သွားလို့ မရဘူး။"

"ဒါဆို၊ ရှင့်မှာ ဒီတစ္ဆေဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ ယုံကြည်မှု ရှိနေတယ်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ လှုပ်ရှားမယ့်အစား၊ ရှင် ကိုယ့်အတွက် အကျိုးအမြတ်တစ်ခုခု ရရှိဖို့ အချိန်အခါကောင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေတာလား၊" ထုံချန် ဆို၏။

ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျား လုံးဝ မှန်တယ်။ အဲ့ဒါ ကျွန်တော် လုပ်ကိုင်ပုံပဲ။ အဲ့ဒါ ခင်ဗျား သင်ယူနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခု မဟုတ်ဘူး။"

"ဘယ်လောက်တောင် ငွေအတွက်သာ လုပ်တဲ့သူလဲ။ ရှင် လူ့အသက်တွေကို အကျိုးအမြတ်နဲ့ တကယ်ပဲ တိုင်းတာနိုင်လို့လား၊" ထုံချန် ပြန်ပြောသည်။

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာ အေးစက်သွားပြီး သူ သူမဘက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရား အမြင့်ဆုံးနေရာမှာ ရပ်ပြီး ခင်ဗျားရဲ့ ကယ်တင်ရှင်ကို ဝေဖန်မနေနဲ့။ တကယ်လို့ ခင်ဗျား သူတော်စင် လုပ်ချင်နေတယ်ဆိုရင် သွားပြီး အဲ့ဒီ အဘိုးကြီးကို ဖမ်းလိုက်လေ။ အဲ့ဒါက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အသက်တွေကို ကယ်တင်ပြီး ခင်ဗျားကို အဆုံးမရှိသော ကုသိုလ် ရရှိစေလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ၊ ခင်ဗျား လုပ်နိုင်သမျှက ကျွန်တော့်ကို ဝေဖန်ဖို့ပဲလား။ မမေ့ပါနဲ့၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အသက်တွေက ကျောက်ကျန့်ကော် ကျွန်တော်နဲ့ ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ အပေးအယူတစ်ခုနဲ့ ဝယ်ယူခဲ့ရတာ။"

" ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ၊ ကယ်တင်ခြင်း ခံခဲ့ရသူတစ်ဦးအနေနဲ့၊ ခင်ဗျား လေးစားမှု အချို့ ပြသတတ်အောင် သင်ယူသင့်တယ်။ ဒါက ယဉ်ကျေးမှု ကိစ္စသက်သက် မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒါက ရှင်သန်ရေး ကိစ္စပဲ။"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ကယ်တင်နိုင်သလို၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို သတ်ပစ်နိုင်တယ်—သူတို့ကိုပါ အပါအဝင်ပဲ။"

သူ စကားပြောရင်း သူ၏ အကြည့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအပေါ် ဝေ့သွားသည်။

"ကျွန်မ ရှင့်ကိုဝေဖန်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မ မျှော်လင့်တာက၊ ရှင့်မှာ စွမ်းရည် ရှိနေမှတော့၊ ရှင် အမြဲတမ်း အကျိုးအမြတ်အကြောင်း စဉ်းစားနေမယ့်အစား လူတွေ ပိုများများကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ရင်လို့ပါ၊" ထုံချန် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဆို၏။

"တကယ်လို့ ကျွန်မရဲ့ သေဆုံးမှုက ဒီတစ္ဆေဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ ကျွန်မ တုံ့ဆိုင်းနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မရဲ့ သေဆုံးမှုက ဒီနေရာက အခြေအနေတွေကို ပို ရှုပ်ထွေးသွားစေရုံပဲ ရှိလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း၊ ရှင် ကျွန်မတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့မှတော့၊ ကျွန်မ ကျေးဇူးတင်သင့်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက သီးခြားကိစ္စတစ်ခုပါ။ ကျွန်မ ခင်ဗျား တခြားသူတွေကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်နေဆဲပါပဲ။"

ယန်ကျန့် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထုံချန်နှင့် ကျိုးကျန့်တို့မှာ အတူတူပင် လူစားမျိုး ဖြစ်ကြသည်။

ဖြောင့်မတ်၊ ခေါင်းမာ၊ စွဲလန်းမှု အစွန်းသို့ နီးကပ်လုနီးပါး၊ သို့သော် ရဲရင့်၊ ကြောက်ရွံ့မှုကင်းမဲ့ပြီး အလျှော့မပေးသောအကျင့်ရှိသည်။

ဤ အရည်အချင်းအားလုံး ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ ယန်ကျန့် သူမထံ၌ ယုံကြည်ချက်တစ်ခုနှင့် ဆင်တူသော အရာတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ကိုယ်ကျိုးစွန့်သော စိတ်ဓာတ်၊ တကယ်လို့ အဲ့ဒါက တခြားသူတွေကို ကယ်တင်ခြင်းကို ဆိုလိုခဲ့လျှင် ငရဲသို့ပင် ခြေလှမ်းဝင်ရန် ဆန္ဒရှိခြင်းပင်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအတွက်၊ ထုံချန်နှင့် ကြုံတွေ့ရခြင်းမှာ ဖြစ်ပွားနိုင်သမျှထဲတွင် အကံအကောင်းဆုံးအရာ ဖြစ်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ သဘာဝအရ သူမ ဘယ်သူ့ကိုမှ လွယ်လွယ်ကူကူ စွန့်ပစ်လိမ့်မည် မဟုတ်သောကြောင့်တည်း။

သို့သော် ယန်ကျန့်အတွက်မူ...

သူမ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေဖြစ်ရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာတွင်၊ အလွန်အမင်း ဆုံးဖြတ်ချက် မပြတ်သားခြင်းက လူအများအပြားကို သေဆုံးစေလိမ့်မည်။

"ကျွန်တော် အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ အရာတွေအကြောင်း ဆက်ပြီး ငြင်းခုံနေချင်စိတ် မရှိတော့ဘူး။ ဒီဖြစ်ရပ်ပြီးရင်၊ ငါတို့ နောက်တစ်ခါ တွေ့ဆုံကြတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျား ခင်ဗျားရဲ့ စံနှုန်းတွေကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ခင်ဗျား တာဝန်ယူထားတဲ့ မြို့ကို ကာကွယ်နိုင်ပါတယ်။ အနာဂတ်မှာ တာချန်းမြို့နဲ့ ဝေးဝေးမှာပဲ နေပါ။ ဒီနေရာက ဒီအချိန်ကစပြီး ကျွန်တော့် နယ်မြေ ဖြစ်လာတော့မှာ၊" ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ဆိုပြီး၊ လှည့်ထွက်သွားသည်။

ထုံချန် ပြန်ဖြေသည်၊ "တကယ်လို့ ရှင် ကျွန်မရဲ့ အထောက်အပံ့ကို မလိုအပ်ဘူးဆိုရင်၊ ကျွန်မ ဝမ်းမြောက်မိမှာပါ။"

"ခင်ဗျား... ခင်ဗျားတို့အားလုံး၊ ကြည့်ကြ! ဟိုရှေ့က လမ်းမီးတိုင်အောက်မှာ လူတစ်ယောက် ရပ်နေတယ်!" ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများထဲမှ အမျိုးသားတစ်ဦး၊ ရှေ့သို့ လက်ညှိုးထိုးပြရင်း တုန်ယင်သော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

အန္တရာယ်အများဆုံး ဧရိယာမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီးနောက်၊ ပတ်ဝန်းကျင် လုံးဝ အမှောင်ထုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေခြင်း မရှိတော့ပေ။

၎င်း မှိန်ဖျော့နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူတို့ ဘာမှ မမြင်နိုင်သည့်အထိတော့ မဟုတ်ပေ။

ပတ်ပတ်လည်တွင် အလင်းရောင်အချို့ပင် ရှိနေသေးပြီး၊ ၎င်း အခြား အန္တရာယ်ရှိသော ဇုန်များနှင့် ကွဲပြားခြားနားစေသည်။

ရှေ့မှ မှိန်ဖျော့သော လမ်းမီးတိုင်တစ်ခုအောက်တွင်၊ လူတစ်ဦး လုံးဝ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး၊ အုပ်စုဘက်သို့ ကျောခိုင်းလျက် ရှေ့သို့ မျက်နှာမူထားသည်။

သူတို့၏ ချဉ်းကပ်ပုံများအကြောင်း ငြင်းခုံနေခဲ့သော ထုံချန်နှင့် ယန်ကျန့်၊ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ လေးနက်သွားကာ နှစ်ဦးစလုံး ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ရှေ့မှောက်တွင်၊ ဘယ် အငြင်းပွားမှုမဆို ဘေးဖယ်ထားရမည်။

"အခြေအနေအများစုမှာ၊ တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခုထဲမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်တည်းပဲ ရှိတတ်တယ်—ခင်ဗျား အစောပိုင်းက ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ တစ်ကောင်၊ တံခါးခေါက်တစ္ဆေပေါ့။ တကယ်လို့ တခြား ဘယ်ဟာမဆို ရှိခဲ့ရင်၊ သူတို့ ဖြစ်နိုင်ခြေများများ တစ္ဆေကျွန်တွေပဲ၊" ယန်ကျန့် လျင်မြန်စွာ ဆို၏။

"အဲ့ဒါကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းကြရအောင်၊" ထုံချန် ဆိုပြီး၊ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ အဲ့ဒါကို ပတ်သွားမယ်။ တစ္ဆေကျွန်တစ်ကောင်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ အချိန်ဖြုန်းနေဖို့ မလိုအပ်ဘူး။ လုံးဝ မလွှဲမရှောင်သာမှလွဲရင်၊ ဘယ်တစ္ဆေရဲ့ စွမ်းအားကိုမဆို အသုံးပြုခြင်းက အလဟဿ ဖြုန်းတီးခြင်းပဲ။ ဒါ့အပြင်၊ ခင်ဗျား တစ္ဆေကျွန်တစ်ကောင်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့ရင်တောင်၊ ဒုတိယတစ်ကောင်၊ တတိယတစ်ကောင် ရှိလာလိမ့်ဦးမယ်... ခင်ဗျား အရင်းအမြစ်ကို ဖြတ်တောက်မပစ်မချင်းပေါ့။"

သူ လမ်းမီးတိုင်အောက်က လူဆီသို့ မချဉ်းကပ်ဘဲ အစား ၎င်းကို ပတ်သွားရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ထုံချန် ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိဘဲ သူ၏ အကြံပေးချက်ကို လိုက်နာခဲ့သည်။

သူတို့ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပြောင်းလိုက်ကြသည်။

ခဏ လျှောက်လှမ်းပြီးနောက်၊ ထုံချန် မေးမြန်းခြင်းကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်၊။ရှင် ကျွန်မတို့တစ္ဆေနယ်မြေကနေ ထွက်သွားလို့မရဘူးလို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါဆိုရင် ဘာလို့ ဒီမှာ လှည့်ပတ်သွားလာနေတုန်းပဲလဲ။"

"ဘယ်သူက ငါ ထွက်သွားဖို့ ကြိုးစားနေတယ်လို့ ပြောလဲ။" ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်။

"ငါ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေဖို့ ဒီကို ရောက်နေတာ။"

"ရှင့်မှာလည်း ကယ်တင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိနေတာလား။" ထုံချန် အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။

သူမ သူ့လောက် အေးစက်သော တစ်စုံတစ်ယောက် တခြားသူတွေကို ကယ်တင်ခြင်းအကြောင်း ဂရုစိုက်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ယန်ကျန့် ဆိုသည်၊ "ဒါက ကျွန်တော့် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စပဲ။ အဲ့ဒါ ခင်ဗျားနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ ကျွန်တော့်အကြောင်း စိုးရိမ်နေမယ့်အစား ခင်ဗျား အဲ့ဒီ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို ဂရုစိုက်သင့်တယ်။ သူတို့ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေက သူတို့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပြီး ထွက်ခွာသွားနိုင်လောက်အောင် ကြာကြာ တောင့်ခံထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်။"

သူ စကားပြောရင်း၊ သူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများဘက်သို့ နောက်ပြန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့ နောက်မှ လိုက်ပါနေကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်နှာများ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ၊ ပတ်ပတ်လည်ကို အဆက်မပြတ် ကြည့်ရှုနေကြသည်။

အသေးငယ်ဆုံး လှုပ်ရှားမှု သို့မဟုတ် အသံ သူတို့ကို လန့်ဖျပ်သွားစေလိမ့်မည်။

သို့တိုင် ယခင်ကထက် ပိုကောင်းသည်။

အနည်းဆုံးတော့ မြေပြင်ပေါ် လဲကျနေသူများ သို့မဟုတ် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ခွေခေါက်နေပြီး၊ လုံးဝ စိတ်ဓာတ်ကျိုးပျက်နေသူများ မရှိတော့ပေ။

အသင့်တော်ဆုံးသူသာ ရှင်သန်ကျန်ရစ်ခြင်း။

ထိုဆိုရိုးစကား မှန်ကန်လှသည်။

ဤအခြေအနေတွင်၊ ယန်ကျန့် သူတို့ ယာယီ ဘေးကင်းလုံခြုံသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

တံခါးခေါက်တစ္ဆေ သူတို့နောက် လိုက်ပါလာခဲ့ဖွယ် မရှိပေ။

ကြည့်ရသည်မှာ၊ တံခါးခေါက်တစ္ဆေတွင် အခြား ပုံစံတစ်ခု ရှိသည်။

တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ရှောင်ရှားပြီးနောက်၊ ၎င်း ချက်ချင်း နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဖုန်းခေါ်လိုက်ပါ။ တခြားသူတွေကို သူတို့ ရှိနေတဲ့နေရာမှာပဲ အနားယူဖို့ ပြောလိုက်၊" ယန်ကျန့် ဆိုပြီး၊ သူ၏ ဖုန်းကို ထုတ်ယူကာ ကျန်းယန်၏ နံပါတ်ကို ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

"ငါပါ၊ ယန်ကျန့်။ အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ။ မင်း မသေသေးဘူးဆိုရင်၊ အသံတစ်ခုခု ပြုလိုက်စမ်း။"

"ကျွိ~!"

ကျန်းယန်၏ အသံ ဖုန်းမှတဆင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်၊ "မင်း ဘယ်မှာလဲ။"

ကျန်းယန်၏ အသံ တင်းမာနေသည်။

"ငါ… ငါ မသိဘူး။ ငါ လမ်းတစ်လမ်းပေါ်မှာ၊ ကားမောင်းနေတာ။ ခုနက၊ ငါ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်း ခံခဲ့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ လီဗာနင်းပြီး လွတ်မြောက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ငါ အခု ဘေးကင်းသွားပြီနဲ့ တူတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ လမ်းပျောက်နေပြီ။ ရှေ့က လမ်းက ဆက်သွားနေရုံပဲ၊ ငါ ဘယ်လောက်ပဲ ကားမောင်းသွားပါစေ၊ ငါ အဆုံးကို မရောက်နိုင်ဘူး။ ငါ ဘာလုပ်သင့်လဲ။"

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူ ကျန်းယန် တစ္ဆေနယ်မြေထဲတွင် လမ်းပျောက်နေကြောင်း သိရှိသည်။

သူမ လောလောဆယ် ဘေးကင်းသော်လည်း၊ သူမ နောက်ဆုံးတွင် ပိတ်မိပြီး ဒီနေရာတွင် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။

"ငါ ဒီနေရာထဲကို ဝင်ရောက်ပြီးနှင့်နေပြီ။ မင်း ထွက်ခွာသွားဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက ငါ မင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိဖို့ပဲ။ မဟုတ်ရင်၊ မင်း ဒီမှာ သေဆုံးလိမ့်မယ်၊" ယန်ကျန့် ဆို၏။

"ငါ မသေချင်ဘူး! ယန်ကျန့်၊ ငါ့ကို ကယ်တင်ပါ! မင်းကို ဘယ်လို ရှာရမလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြပါ!" ကျန်းယန်၏ အသံ မျက်ရည်များ ဝဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

"မင်း ငါ့ဆီ လာဖို့ မလိုအပ်ဘူး။ မင်း လုံးဝ လမ်းပျောက်နေပြီ—လားရာ၊ တည်နေရာ၊ မင်းရှေ့မှာ မြင်တွေ့နေရတာတွေတောင် အစစ်အမှန် ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက ငါ မင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိဖို့ပဲ၊" ယန်ကျန့် ဆို၏။

"ဒါဆို ဒီတစ်ကြိမ် အဲ့ဒါ မင်းရဲ့ ကံတရားအပေါ်မှာ မူတည်နေပြီ။"

"ဒါဆို မင်း ငါ့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရမယ်!" ကျန်းယန် တောင်းပန်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်၊ "ငါ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်။ လောလောဆယ်တော့ ဒါပဲ။"

ထိုသို့ပြောပြီး၊ သူ ဖုန်းချလိုက်သည်။

ဤ တစ္ဆေနယ်မြေ သူ ယခင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ပထမတစ်ခုထက်ပင် ပိုမို ကြီးမားသည်။

၎င်း လမ်းအနည်းငယ်ကိုသာ ဖုံးလွှမ်းထားပုံရသော်လည်း၊ အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်၊ နေရာ အဆုံးမရှိ ကျယ်ပြန့်သွားသည်။

ထို့အပြင်၊ ယန်ကျန့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တစ္ဆေနယ်မြေကို ဤနေရာတွင် လွတ်လပ်စွာ အသုံးမပြုနိုင်ပေ။

တကယ်လို့ သူ အသုံးပြုခဲ့လျှင်၊ နယ်မြေနှစ်ခု တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အာနိသင် ပျက်ပြယ်သွားစေပြီး၊ သူ ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ မမျှော်လင့်ဘဲ ထွက်ခွာသွားရဖွယ်ရှိသည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအတွက် အဲ့ဒါက ကောင်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူ့အတွက်မူ မဟုတ်ပေ။