ဖယောင်းတိုင်ငြှိမ်း၍ ထွက်ခွာခြင်း

"ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ ဒီတစ္ဆေကြိုးရဲ့ အန္တရာယ်က သိပ်မကြီးမားလှဘူး။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ဒါ အခုမှ နိုးထလာခါစမို့လို့ပဲ။ တကယ်လို့သာ ဒီကြိုးမှာ ချိတ်ဆွဲထားတာက အလောင်းကောင်မဟုတ်ဘဲ တကယ့်တစ္ဆေသာဆိုရင် အန္တရာယ်အဆင့်က ဒီထက် အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်သွားနိုင်လောက်တယ်။"

"ဒါပေမဲ့လည်း ကပ်သီးလေးပဲ လွတ်သွားခဲ့တာပါ။"

အခု အိတ်ထဲမှာ ဘေးကင်းစွာ သိမ်းဆည်းထားတဲ့ တစ္ဆေကြိုးကို ကြည့်ရင်း ယန်ကျန့် စိတ်သက်သာရာရသွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။ ဝမ်ယွဲ့ သေဆုံးပြီး တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ပြဿနာကို ယာယီဖြေရှင်းပြီးဖြစ်၍ တစ္ဆေဖြစ်ရပ် ပိုမိုဆိုးရွားမသွားအောင် တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

မဟုတ်ရင် ဒီတစ္ဆေကြိုးသာ တာချန်းမြို့ထဲမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့မယ်ဆိုရင် ကြီးမားတဲ့ ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ခဲ့လောက်ပြီ။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့...

ပတ်ဝန်းကျင် မှောင်မိုက်လာတာကို သတိပြုမိလိုက်တဲ့အခါ ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး တင်းမာသွားပြီး နိုးကြားလာ၏။

"တံခါးခေါက်တစ္ဆေ ရောက်လာပြီ။ ဒီနေရာမှာ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ မလိုအပ်တော့ဘူး။ ငါ ဒီခရီးစဉ်အတွက် ငါ့ရည်မှန်းချက်ကို ရရှိပြီးသွားပြီ။"

သူ ချက်ချင်း လှည့်ထွက်ကာ ထုံချန်ရှိရာသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ထုံချန်သည် သူမ၏လက်ထဲတွင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ကိုင်ဆောင်ထား၏။ ဖယောင်းတိုင်မှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အလင်းရောင်သည် ယခု လုံးဝမှောင်မိုက်သွားသော မြို့ထဲမှ တစ်ခုတည်းသော အလင်းရောင်ခြည် ဖြစ်နေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ အမှောင်ထုသည် ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ပြီ။

ဖယောင်းတိုင်မီး၏ အလင်းရောင် အတိုင်းအတာအပြင်ဘက်သို့ ရောက်သည်နှင့် လောကကြီးတစ်ခုလုံး မှောင်မည်းတိတ်ဆိတ်သွားကာ မည်သည့်အလင်းရောင်မဆို အမှောင်ထု၏ ဝါးမျိုခြင်းခံရပေလိမ့်မည်။ တစ်စုံတစ်ယောက် ဓာတ်မီးဖွင့်လိုက်လျှင်ပင် အလင်းရောင်မှာ မီတာအနည်းငယ်သာ ကျယ်ပြန့်နိုင်ပြီး ဖိနှိပ်နေသော အမှောင်ထုကို ထိုးဖောက်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

"ကျွန်တော့်ကို တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် ပေးပါ။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို စုစည်းလိုက်။ ငါတို့ ထွက်သွားဖို့ အချိန်တန်ပြီ၊" ယန်ကျန့် သူမထံမှ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ယူရင်း ဆိုလိုက်သည်။

ထုံချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို လျင်မြန်စွာ စုစည်းလိုက်၏။

"လူတိုင်း ဖယောင်းတိုင်မီးရဲ့ အလင်းရောင် အတိုင်းအတာအတွင်းမှာ နေကြပါ။ ကျွန်တော် ဖယောင်းတိုင်ကို ငြှိမ်းသတ်တော့မယ်၊" ယန်ကျန့် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"စောင့်ပါဦး... ကျွန်မ ထင်တာတော့ အနီးအနားမှာ လူတွေ ရှိနေသေးတယ်၊" ထုံချန် တုံ့ဆိုင်းစွာ ဆိုရင်း သူမ၏မျက်လုံးများ ဗလာကျင်းနေသော လမ်းမပေါ် ဝေ့ကြည့်နေသည်။ အဝေးမှ အမှောင်ထုထဲမှ ခြေသံများ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သူမ ကြားနေရသည်၊ တစ်စုံတစ်ယောက် နီးကပ်လာနေသည့်အလား။

"အဲ့ဒါတွေ လူတွေ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က တစ္ဆေကျွန်တွေ၊ ပြီးတော့ သူတို့ အရေအတွက် တော်တော်များတယ်၊" ယန်ကျန့် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းရင်း ဆို၏။

ထုံချန် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်သော်လည်း ယန်ကျန့်မူ မြင်နိုင်သည်။ မှောင်မိုက်သော လမ်းမပေါ်တွင် မျက်နှာဖြူဖျော့ပြီး အသက်မဲ့သော မျက်လုံးများရှိသော အလောင်းကောင်များနှင့် ဆင်တူသော ပုံရိပ်များ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာနေကြသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အနည်းဆုံး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီး လူအမျိုးမျိုး ပါဝင်နေ၏။

ယန်ကျန့် သူတို့ထဲမှ သူ၏ယခင်အတန်းဖော်အချို့ကိုပင် မှတ်မိနေသည်—ချန်ဝမ်ဟောက်၊ အတွင်းဖုန်၊ ကျန်းဖေး...

သို့သော် ယခု သူတို့ လူသားများ မဟုတ်ကြတော့။

သူတို့ တံခါးခေါက်တစ္ဆေ၏ ထိန်းချုပ်ခြင်းခံထားရသော တစ္ဆေကျွန်များ ဖြစ်သွားခဲ့ကြပြီ။

အမှောင်ထု နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူမြင်တွေ့နိုင်သော တစ္ဆေကျွန်အရေအတွက် တိုးပွားလာနေသည်။ ယခုအခါ တစ်ရာကျော်လွန်သွားဖွယ်ရှိသည်။

"ဒီအဘိုးကြီးတစ္ဆေ လူဘယ်နှစ်ယောက်ကို ထိန်းချုပ်ထားခဲ့တာလဲ။ သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ လူတိုင်းကို သူ့ရဲ့ တစ္ဆေကျွန်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်နေတာလား။" ယန်ကျန့် သူ၏ကျောရိုးကို အေးစက်မှုတစ်ခု စီးဆင်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

အဲ့ဒီလိုသာဆိုလျှင် အမှန်တကယ် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ယန်ကျန့်၊ လူတိုင်း ဒီမှာပဲ။ ဒါတွေက ကျန်ရှိနေတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေပဲ။ တချို့ အစောပိုင်းက ထွက်ပြေးသွားကြပြီ၊" ထုံချန် ဆို၏။

ယန်ကျန့် ပတ်ပတ်လည် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ဒါဇင်ခန့်သာ ကျန်တော့သည်။

အစောပိုင်းက တစ္ဆေကြိုး ပြန်လည်နိုးထမှုက လူအများအပြားကို ထွက်ပြေးသွားစေခဲ့သည်။ သူတို့ ယန်ကျန့်၏ မြင်ကွင်းမှ ထွက်ပြေးသွားသည်နှင့် တစ္ဆေနယ်မြေထဲတွင် လမ်းပျောက်သွားခဲ့ကြလေပြီ။ ယန်ကျန့် သူတို့ကို တစ်ဦးချင်းစီ ရှာဖွေပြီး ကယ်တင်ရန် အချိန်မရှိချေ။

"အသင့်ပြင်ထားကြ။ ကျွန်တော် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ငြှိမ်းသတ်လိုက်တာနဲ့ ခင်ဗျားတို့အားလုံးကို ဒီနေရာကနေ ခေါ်ထုတ်သွားမယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအခိုက်အတန့်မှာ ခင်ဗျားတို့လည်း တစ္ဆေတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်း ခံရလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် အဲ့ဒီအချိန်မှာ ခင်ဗျားတို့ ကိုယ့်ကံကြမ္မာကိုယ် အားကိုးရလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ ကံဆိုးပြီး ကျန်ရစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အဲ့ဒါက ဒီအတိုင်းပဲ ဖြစ်သွားမှာပဲ။"

ယန်ကျန့် ဖယောင်းတိုင်မီးအောက်တွင် စုဝေးနေသော တုန်ယင်နေသည့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်၏ အတိုင်းအတာအတွင်း၌ သူ၏ကိုယ်ပိုင် တစ္ဆေစွမ်းအားများ ဖိနှိပ်ခံထားရသည်။ သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေကို အသက်သွင်းပြီး ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားရန် ဖယောင်းတိုင်ကို ငြှိမ်းသတ်ရမည်။

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ကျန်ရှိနေသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ ပို၍ပင် ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားကြသည်။

"သူ ရောက်လာပြီ၊" ထုံချန် ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်ရာ သူမ၏အသံ တင်းမာနေပြီး လားရာတစ်ခုခုကို ကြည့်နေသည်။

အရေးအကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အလောင်းကောင်ကဲ့သို့ မျက်နှာတစ်ခု အမှောင်အစက်အပြောက်များ ဖုံးလွှမ်းလျက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဖယောင်းတိုင်မီး၏ လင်းထိန်စေမှုကြောင့် အမှောင်ထုထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်း၏ ဟောက်ပက် အသက်မဲ့သော မျက်လုံးများ၌ ဘာခံစားချက်မှ မရှိဘဲ သူတို့ရှေ့မှောက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သော အလောင်းတစ်လောင်းနှယ်။

၎င်းကို အနီးကပ် မြင်တွေ့လိုက်ရုံမျှဖြင့်ပင် တစ်စုံတစ်ဦး၏ ကျောရိုးကို ချမ်းတုန်သွားစေရန် လုံလောက်သည်။

"အား!!!"

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများထဲမှ တစ်ဦး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်၏။

သို့သော် ယန်ကျန့်မှာမူ မလှုပ်မယှက်။

တံခါးခေါက်တစ္ဆေမှာ ဖယောင်းတိုင်မီး၏ လင်းထိန်စေခြင်းကိုသာ ခံနေရသည်။ ၎င်း ဖယောင်းတိုင်၏ တောက်ပမှု အတိုင်းအတာအတွင်းသို့ ခြေမချရသေး။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တံခါးခေါက်တစ္ဆေ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မှာ ပို၍ လျင်မြန်စွာ လောင်ကျွမ်းလာသည်။ အစမှ ယခုအချိန်အထိ ဖယောင်းတိုင်မှာ သူ၏အရှည်၏ သုံးပုံတစ်ပုံ လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့လေပြီ။ ယန်ကျန့် နောင်တအနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရ၏။ သို့သော် ဖယောင်းတိုင် လောင်ကျွမ်းမှုအများစုမှာ တံခါးခေါက်တစ္ဆေကြောင့် မဟုတ်။ ၎င်းမှာ လမ်းမီးတိုင်အောက်မှ တစ္ဆေကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ငါတို့ ထပ်တွေ့ကြသေးတာပေါ့၊" ယန်ကျန့် လေးနက်စွာ ဆိုရင်း ဖယောင်းတိုင်မီးအပြင်ဘက် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံရှည်နှင့် အဘိုးအိုကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ၎င်း အဘိုးအိုတစ်ဦးတည်းသာ မဟုတ်။ သူတို့ ဘက်ပေါင်းစုံမှ တစ္ဆေများဖြင့် ဝန်းရံခံထားရသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ဖြူဖျော့သည့် မျက်နှာများ သူတို့ဘက်သို့ လှည့်ထားကြပြီး တစ္ဆေပုံရိပ်ပင်လယ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် အခြားသူများ သူတို့ကို မမြင်နိုင်ကြ။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် ငြှိမ်းသတ်လိုက်သည်နှင့် ဤတစ္ဆေများ အလုံးအရင်းဖြင့် တိုးဝင်လာပြီး လူတိုင်းကို အစိမ်းလိုက် ဆွဲဖြဲကြပေလိမ့်မည်။

"ဝှစ်!"

ယန်ကျန့် သူ၏လက်ထဲက တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ရုတ်တရက် မှုတ်ငြိမ်းလိုက်သည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အလင်းရောင် ပျောက်ကွယ်သွားကာ အမှောင်ထု အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွား၏။

"ဒုန်း၊ ဒုန်း၊ ဒုန်း!"

ဘက်ပေါင်းစုံမှ နီးကပ်လာသော ခြေသံများ ကြားနေရသည်။

ဖြူဖျော့သော လက်များ အမှောင်ထုထဲမှ လှမ်းထွက်လာပြီး အနီးဆုံး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို ဖမ်းဆွဲနေကြသည်။ အဘိုးအိုပင်လျှင် တောင့်တင်းသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာကာ တစ်ဖန် နီးကပ်လာပြန်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖိနှိပ်နေသော အမှောင်ထုကို ထိုးဖောက်သွားသည်။ အနီရောင်အလင်းတန်း ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထုတ်လွှတ်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့ကာ ဧရိယာကို ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် အနီရောင်အလင်းတန်း ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားပြီးနောက် အမှောင်ထုထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ၎င်းနှင့်အတူ ယန်ကျန့်၊ ထုံချန်၊ ကျန်ရှိနေသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၊ နှင့် အနီးအနားက ကားတစ်စီးလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အမှောင်ထု ဧရိယာကို လုံးဝ လွှမ်းမိုးသွား၏။ သို့သော် မှိန်ဖျော့စွာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံအချို့ အမှောင်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ကြောက်ရွံ့မှု၊ အကူအညီမဲ့မှု၊ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု၊ နှင့် ပြိုလဲကျဆုံးမှု။

အချို့ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ကြသော်လည်း အချို့မှာ တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်း၌ အတင်းအကျပ် ချန်ထားခြင်းခံခဲ့ရကာ ပိတ်မိနေကြသည်။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် ငြှိမ်းသတ်ခြင်းနှင့် တစ္ဆေနယ်မြေ အသက်သွင်းခြင်းကြားမှ စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအချို့ သားကောင်အဖြစ် ကျဆုံးသွားခဲ့ရပြီ။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ လူသူကင်းမဲ့သော လမ်းမတစ်ခုပေါ်တွင် အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ချက် ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွား၏။

ယန်ကျန့်နှင့် အခြားသူများ လမ်းမပေါ်တွင် လေထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါ်လာကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ယခင်ကနှင့် ဘာမှမခြားနားသလို ထင်ရသော်လည်း တစ်ခုတည်းသော ပြောင်းလဲမှုမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး အေးစက်သော အငွေ့အသက် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

လမ်းမီးများ လမ်းကို လင်းထိန်စေပြီး ကောင်းကင်၌ ကြယ်များနှင့် လမင်းကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ မှောင်မည်းတိတ်ဆိတ်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

"ငါတို့ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ။" ထုံချန် နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

"တာချန်းမြို့ထဲမှာပဲ၊ တစ္ဆေနယ်မြေအပြင်ဘက်ပေါ့၊" ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီမှာရှိတဲ့ မစ်ရှင် ပြီးသွားပြီ။ ရှင်းလင်းရေးကတော့ အထူးစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ခင်ဗျားအလုပ်ပဲ။ ကျန်တာတွေက ကျွန်တော့်တာဝန် မဟုတ်တော့ဘူး။"

ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီး အရာအားလုံး အဆင်ပြေကြောင်း သေချာစေပြီးနောက် သူ ကားတံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်နှင့် တစ္ဆေကြိုးကို သိမ်းဆည်းကာ စက်နှိုးပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"စောင့်ပါဦး၊ ရှင် ဒီအတိုင်းပဲ ထွက်သွားတော့မှာလား။" ထုံချန် မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပုခုံးတွန့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျား တခြား ဘာများ မျှော်လင့်နေသေးလို့လဲ။ ရှစ်နာရီကျော်နေပြီ။ ကျွန်တော် အိမ်ပြန်ပြီး အိပ်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ သူတို့ မနက်ဖြန် အလုပ်ရှိကြတယ်။ လူတိုင်း အလုပ်များနေကြတယ်၊ ခင်ဗျား သိတဲ့အတိုင်းပဲ။"

ထုံချန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ မေးလိုက်သည်၊ "တကယ်လို့ တစ်ခုခု ဖြစ်လာခဲ့ရင် ကျွန်မ ရှင့်ကို ဘယ်လို ဆက်သွယ်ရမလဲ။"

"တစ်ခုခု ဖြစ်လာခဲ့ရင် ကျွန်တော့်ကို မဆက်သွယ်နဲ့။ ပြီးတော့ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ရင်လည်း ကျွန်တော့်ကို မဆက်သွယ်နဲ့၊" ယန်ကျန့် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆိုလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား တာဝန်ယူထားတဲ့ မြို့ကို ပြန်သွားလိုက်ပါ။ တာချန်းမြို့ကို နောက်ထပ် မလာပါနဲ့တော့။ ဒီမှာရှိတဲ့ အခြေအနေက ခင်ဗျား ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ သိပ် ရှုပ်ထွေးလွန်းတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အကြံဉာဏ်တချို့ ပေးပါရစေ—ခင်ဗျားရဲ့ ကိုယ်ပိုင်တစ္ဆေ နိုးထလာမှုကို နှောင့်နှေးစေဖို့ ဒုတိယတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားပါ။ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ တစ္ဆေဖြစ်ရပ်တွေထဲမှာ ပါဝင်ပတ်သက်မနေပါနဲ့။"

"ခင်ဗျား တာဝန်သိပြီး ကြင်နာတတ်တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် ဝန်ခံပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ခင်ဗျားအထဲမှာ ဘာမျှော်လင့်ချက်မှ မမြင်ဘူး။ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုပဲ မြင်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခင်ဗျား အသက်ရှည်ရှည် နေရမှာ မဟုတ်ဘူး။ အသက်ရှည်ရှည် မနေရမယ့်လူတစ်ယောက်မှာ မျှော်လင့်ချက် မရှိဘူး။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တယ်လို့ ထင်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလောကမှာ၊ တစ်ကိုယ်ကောင်းမဆန်တဲ့လူတွေက အသက်ရှည်ရှည် မနေရဘူး။ ငါတို့အားလုံးမှာ အသက်တစ်ချောင်းစီပဲ ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော် ထင်တာက တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတွေရဲ့ အသက်တွေက သာမန်လူတွေရဲ့ အသက်တွေထက် ပို တန်ဖိုးရှိတယ်။ အဲ့ဒါ ခင်ဗျားအပေါ်မှာ မူတည်တယ်။ ကျွန်တော် ပြောစရာ ရှိတာ ဒါအကုန်ပဲ။"

ဤသည်မှာ သူ၏ စေတနာကောင်းဖြင့် အကြံပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ ကျိုးကျန့်ကဲ့သို့သော တစ်စုံတစ်ယောက်၊ သူ၏ တာဝန်သိစိတ်ကြောင့် တစ္ဆေဖြစ်ရပ်တစ်ခုတွင် သေဆုံးသွားခဲ့သူမျိုးကို မြင်တွေ့ချင်စိတ် လုံးဝမရှိပေ။

၎င်းမှာ ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုပြီး သူ လီဗာကို နင်းလိုက်ကာ မောင်းထွက်သွားသည်။

ထုံချန် ယန်ကျန့် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း နက်ရှိုင်းစွာ စဉ်းစားနေမိသည်။

ထို့နောက် သူမ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဆယ်ယောက်အောက်သာ ကျန်တော့သည်။

ရှင်းလင်းစွာပင် သူတို့၏ လွတ်မြောက်မှုအတွင်း နောက်ထပ် အများအပြား သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့သော တစ္ဆေဖြစ်ရပ်များ၏ ရှေ့မှောက်တွင် သာမန်လူများ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန် အခွင့်အလမ်း လုံးဝ မရှိပေ။

ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် နည်းလမ်း မရှိ။

တကယ်လို့ ယန်ကျန့် သူတို့ကို ဦးဆောင်ခေါ်ထုတ်မသွားခဲ့လျှင် ထုံချန်ကိုယ်တိုင်ပင် သေဆုံးသွားလောက်ပြီ။

ခဏတာ စဉ်းစားဆင်ခြင်ပြီးနောက် ထုံချန် သူမ၏ အတွေးများမှ လန့်နိုးလာသည်။

သူမ သူမ၏ ဂြိုလ်တုဖုန်းကို ထုတ်ယူပြီး ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"မစ်ရှင် ကျရှုံးသွားပါတယ်။ ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တာချန်းမြို့က တံခါးခေါက်တစ္ဆေ ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပါဘူး... ပြီးတော့ ကျွန်မ ကျွန်မရဲ့ တစ္ဆေစွမ်းအားကို အလွန်အကျွံ အသုံးပြုခဲ့မိပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်ပိုင်တစ္ဆေ နိုးထလာမှု နီးကပ်နေပါပြီ။ ကျွန်မ ဒုတိယတစ္ဆေ ထိန်းချုပ်မှု အစီအစဉ်အတွက် လျှောက်ထားချင်ပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ အရည်အချင်းတွေအရ ကျွန်မ အရည်အချင်း ပြည့်မီသင့်ပါတယ်။"