လောကဘုံမှာတော့ ငါက အစ်ကိုကြီးခြေထောက်
Vol. 13 Ch. 191
ကျန်းဝေနှင့် "အစ်ကိုကြီးကျား" (သို့မဟုတ် ကျားကြီး) ဟုခေါ်သော Live Stream လွှင့်နေသူတို့ ရန်ပွဲအတွင်း နစ်မြောနေကြစဉ်၊ တပည့်ငယ်လေးတစ်ယောက်မှာမူ သူတို့ဘေးတွင်ရပ်လျက် ဖုန်းကိုင်ကာ အဖြစ်အပျက်မှန်သမျှကို တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှင့်နေလေသည်။
သူတို့နှစ်ဦး အပြင်းအထန် လုံးထွေးသတ်ပုတ်နေကြရာ၊ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် Live Stream မှတ်ချက်များမှာ ရေလို ဒလဟော ဝင်ရောက်လာတော့သည်။
"ကျားကြီး လုပ်လိုက်စမ်း၊ သူ့ဘောင်းဘီ ဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်စမ်း! ငါ ကျန်းဝေရဲ့ ဖင်ကြီးကြီးကို ကြည့်ချင်တယ်!"
"ကျားကြီးကတော့ အရမ်းမိုက်တာပဲ! တခြားသူတွေက စွန့်စားခန်းတွေ လွှင့်နေချိန်မှာ၊ သူက ဒီလိုဟာတွေ လွှင့်နေတာ! ဘယ်လောက်တောင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလိုက်သလဲ!"
"Streamer က တကယ်ပဲ ကြမ်းတာ၊ အမေက ကျွန်တော် Live Stream ကြည့်ဖို့ နားကြပ်တပ်ထားတာ ဘာလို့လဲလို့ မေးတယ်။ ကျွန်တော် ဘာမှမပြောဘဲ တင်ပါးရိုက်ခိုင်းဖို့ အနီရောင်ပန်းပွင့်လေး ဆယ်ပွင့် လှူလိုက်တယ်။"
"ကျန်းဝေ ရှုံးတော့မယ်နဲ့တူပါ့လား! သူ အစ်ကိုကြီးခြေထောက်ကို အော်ခေါ်နေပြီ၊ သူ ရှိမှရှိရဲ့လား။"
မှတ်ချက်အများအပြား ဆက်တိုက်တက်လာသည်မှာ- "အစ်ကိုကြီးခြေထောက် ရှိနေလား။ ဒီသနားစရာကောင်းတဲ့ ကလေးကို ကယ်တင်ပါဦး!"
ယန်ကျန့်သည် မြေကြီးပေါ်၌ လူးလိမ့်နေကြသော သူတို့နှစ်ဦးကို ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ် အရာတစ်ခုသဖွယ် ကြည့်နေမိသည်။ တကယ်လို့သာ သူတို့သည် အသိအကျွမ်းများ မဟုတ်ခဲ့ပါလျှင်၊ ဤရန်ပွဲကို ဝင်ရောက်ဖြန်ဖြေရန်ပင် သူ လုံးဝ မျက်နှာပူမိပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ကျန်းဝေ အရေးနိမ့်နေသည်ကို မြင်တွေ့နေရသည့်အတွက်၊ သူ ဒီအတိုင်း ထွက်သွားဖို့လည်း မဖြစ်နိုင်ချေ။
"အစ်ကိုကြီးခြေထောက်၊ ကူပါဦး! မြန်မြန်!" ကျန်းဝေ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ "ဒီကောင် ငါ့ဟာကို ဆွဲထားတယ်—"
ယန်ကျန့် လျှောက်သွားပြီး၊ "မင်းကရော သူ့ဟာကို ဆွဲထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။"
"ငါ ဆွဲထားပေမဲ့ မထိန်းနိုင်ခဲ့ဘူးကွာ၊" ကျန်းဝေ ပြန်ဖြေသည်။
ဤစကားကြားသော်၊ Live Chat မှာ နောက်တစ်ခါ ပေါက်ကွဲသွားပြန်တော့သည်။
"ဟားဟား! မင်း အဲ့ဒါကို မထိန်းနိုင်ဘူး ဟုတ်လား။ အစ်ကိုကြီးကျားဟာ တကယ်ပဲ သေးသေးလေးလား။"
"ငါ ကျန်းဝေကို အနိုင်ယူခဲ့ပေမဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကိုတော့ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီ။"
"မာနကို ဒီလောက် ထိခိုက်စေတာ၊ ဒါက အပြင်းအထန် ထိခိုက်မှုပဲ။"
ဤအချိန်တွင်၊ ယန်ကျန့် သူတို့ကို ဝင်ရောက်ဖြန်ဖြေလိုက်ပြီး၊ ကျန်းဝေကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားသော အစ်ကိုကြီးကျားကို နောက်ဆုံး၌ ဆွဲခွာနိုင်ခဲ့သည်။ "တော်လောက်ပြီ! မင်းတို့ ဒီလို ဆက်လုပ်နေဦးမယ်ဆိုရင်၊ ငါ မင်းတို့ကို အနိုင်ကျင့်တယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့တော့!"
"ဒါ မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ဒီအထဲက ထွက်နေစမ်း! သွားစမ်း! ငါ ဒီခွေးကို ငါ့ဟာကို ကန်လို့ သေအောင် ရိုက်မှာ—ငါ အခု အတည်ပြောနေတာ!" ဆွဲခွာခံလိုက်ရပြီးနောက်၊ အစ်ကိုကြီးကျားသည် ယန်ကျန့်ကို ဘေးသို့ တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ဒေါသ တောက်လောင်လာကာ ကျန်းဝေဆီသို့ ပြန်လည်ပြေးဝင်သွားလေသည်။
"ငါ အပေါ့သွားနေတုန်း မင်း ငါ့ကို ရိုက်ကူးပြီး အွန်လိုင်းပေါ် လွှင့်တင်ရဲတယ်ပေါ့လေ။ ငါ ဒီကိစ္စကို ဒီအတိုင်း ထားမှာမဟုတ်ဘူး! အစ်ကိုကြီးခြေထောက်၊ ငါတို့ အတူတူ ပူးပေါင်းပြီး ဒီကောင့်ကို ဖြုတ်ချကြရအောင်!"
ကျန်းဝေ အလျင်အမြန် ထရပ်လိုက်ပြီး၊ ယန်ကျန့်ဘေး၌ မကြောက်မရွံ့သော ဟန်ပန်ဖြင့် ရပ်နေကာ၊ "ဘယ်သူက ကြောက်နေလို့လဲကွ!"
အစ်ကိုကြီးကျား၏ဒေါသ ထောင်းခနဲ ထွက်လာတော့သည်။
သူ ပတ်ပတ်လည် တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး အနီးအနားက စွန့်ပစ်ထားသော လယ်ယာသုံးကိရိယာပုံထဲမှ လေးလံသော သစ်သားတုတ်အိုတစ်ချောင်းကို ဆွဲလုလိုက်သည်။
ကင်မရာဘက် လှည့်ပြီး သူ အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ "ညီအစ်ကိုတို့၊ ဒီမှာ ပြဿနာမရှိဘူး! အစ်ကိုကြီးကျား နှစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်တာ ကြည့်ကြ! ဒီနေ့၊ ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားမယ်၊ သူတို့ ဒူးထောက်ပြီး အသနားခံတောင်းပန်တာမျိုး မလုပ်မချင်း၊ ငါ ဒီအိမ်ထဲကနေ ထွက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး!"
"အစ်ကိုကြီးခြေထောက် ဟုတ်လား။ နှစ်ယောက်တစ်ယောက်ပေါ့။ ဒီနေ့၊ ငါ မင်းခြေထောက်တွေကို ချိုးပစ်မယ်ကွ!"
"တောက်စ်၊ သူ လိမ်နေတာ! လက်နက်သုံးနေတယ်!" ကျန်းဝေ တုန်လှုပ်စွာ နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်လိုက်ပြီး၊ ပတ်ပတ်လည် အသည်းအသန် လိုက်ရှာပေမဲ့ အသုံးဝင်တာ ဘာမှမတွေ့ခဲ့။ သူ မြေကြီးပေါ်က မြက်ပင်နှစ်ပင်ကိုသာ ဆွဲနှုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး အဲ့ဒါတွေကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာမှာ တစ်ပင် ကျိုးသွားခဲ့သည်။
"သူငယ်ချင်း၊ အဲ့ဒါ စည်းကျော်လွန်သွားပြီ! မင်း ဒီနေရာမှာ မှားနေပြီ! မင်း ကျန်းဝေဖင်ကို လွှင့်တင်ပြီး တောင်းပန်စကားတောင် မပြောခဲ့ဘူး၊ အဲ့ဒါက တစ်ချက်၊ ဒါပေမဲ့ ရန်ပွဲမှာ အခွင့်ကောင်းယူတာကရော။ ကျန်းဝေက အရင် လက်သီးစထိုးခဲ့တယ်ဆိုပေမဲ့၊ မင်း ငါတို့ကို ရှင်းလင်းချက်တစ်ခုခုတော့ ပေးသင့်တယ်။ မဟုတ်ရင်၊ ငါ့မျက်နှာ ဘယ်မှာ သွားထားရမှာလဲ၊" ယန်ကျန့်က အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ မင်း ဒီလို ဆက်လုပ်နေဦးမယ်ဆိုရင်၊ ငါ မင်းကို အလွယ်တကူ လွှတ်ထားလို့ မဖြစ်တော့ဘူး။"
"ငါ မင်းမျက်နှာကို ဂရုမစိုက်ဘူး!" အစ်ကိုကြီးကျား ပြန်အော်လိုက်ပြီး၊ တုတ်ကို ယန်ကျန့်ဆီသို့ လွှဲရိုက်လိုက်သည်။
"အစ်ကိုကြီးခြေထောက်၊ အခု မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေပြီ! သူ့မှာ လက်နက်ရှိတယ်၊ ငါ့မှာ မရှိဘူး။ ငါ မင်းကို ဘာမှ ကူညီပေးလို့မရဘူး၊ ဒါကြောင့် နောက်တွန့်မနေနဲ့၊ သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ပစ်လိုက်! ငါ နောက်ကနေ အားပေးနေမယ်။"
ဘေးချင်းယှဉ် တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေခဲ့သော ကျန်းဝေ၊ ရုတ်တရက် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး၊ အဝေးသို့ ရှောင်ထွက်သွားသည်။
ယန်ကျန့် ကျန်းဝေကို မဲမှောင်သော အကြည့်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်၊ ဒါက အကူအညီတောင်းတာ လုံးဝမဟုတ်၊ သူ ယန်ကျန့်ကို တိုက်ပွဲ၏ အဓိကဒဏ် ခံစေဖို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြိုးစားနေခြင်းသာ။
ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပြီ~!
"ဒိုင်း!"
နောက်ထပ် စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ၊ နောက်တစ်ခဏမှာ၊ သူ ပစ္စတိုတစ်လက် ဆွဲထုတ်၊ မြှောက်တင်ပြီး၊ အစ်ကိုကြီးကျားလက်ထဲက သစ်သားတုတ်ကို တည့်တည့် ချိန်လိုက်သည်။
သေနတ်သံနှင့်အတူ၊ တုတ် ချက်ချင်း အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားပြီး၊ သစ်သားစများ လွင့်စင်ကုန်သည်။
အစ်ကိုကြီးကျား၏လက် ထုံကျင်သွားပြီး တုတ် သူ၏ဆုပ်ကိုင်မှုမှ လျှောကျသွားကာ သူ၏နားများ ရုတ်တရက် နားကန်းသွားသလို အူနေတော့သည်။
ရုတ်တရက် အလှည့်အပြောင်းက အစ်ကိုကြီးကျားကို ကြောင်ငေးငိုင်သွားစေပြီး၊ ဘယ်လို တုံ့ပြန်ရမည်ကို မသေချာဖြစ်ကာ နေရာမှာတင် တောင့်တင်းသွားသည်။
အနီးအနားမှာ ရိုက်ကူးနေတဲ့ တပည့်ငယ်လေးလည်း အလားတူ တုန်လှုပ်သွား၏။
"တောက်စ်၊ ငါ့နားတွေကွာ! ငါ သူတို့ရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့အသံတွေ ကြားရအောင် အသံချဲ့ထားခဲ့တာ။"
"သေပါပြီ! အစ်ကိုကြီးခြေထောက်မှာ သေနတ်ရှိနေတာလား။ ငါ မျက်စိမှားနေတာ မဟုတ်ဘူးမလား။ သူ့မှာ တကယ် သေနတ်ရှိနေတာ၊ အဲ့ဒါ အစစ်အမှန်လား။"
"သစ်သားက ပေါက်ကွဲထွက်သွားတာလေ! အဲ့ဒါ အစစ်အမှန် မဟုတ်ဘဲ ဘယ်လိုနေမှာလဲ။"
"မြန်မြန်! တစ်ယောက်ယောက် အပစ်ခံရတော့မယ်! တစ်ယောက်ယောက် သေနတ်ပစ်နေတယ်!"
နောက်ထပ် မှတ်ချက်အများအပြား Chat Room ထဲသို့ ဒလဟော ဝင်ရောက်လာသည်။
"ဒီနေ့ လူငယ်တွေ ဒီလောက် ဒေါသထွက်ဖို့ မလိုအပ်ပါဘူးလေ! ငါတို့ အော်ဟစ်ရန်ဖြစ်မနေဘဲ စကားအနည်းငယ်ကို တည်ငြိမ်စွာ နားထောင်လို့မရဘူးလား၊" ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
အစ်ကိုကြီးကျား သတိပြန်ဝင်လာဖို့ ခဏတာ အချိန်ယူလိုက်ရသည်။ သူ့နားတွေ အူနေဆဲဖြစ်သော်လည်း အခုတော့ သူ့အရေပြားကို ထိမှန်ခဲ့တဲ့ သစ်သားစတွေကြောင့် သူ့မျက်နှာမှာ စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်း နာကျင်မှုကို ခံစားနေရပြီး၊ သွေးအနည်းငယ် စီးကျလာသည်။
"မင်း…မင်း…"
ယန်ကျန့်လက်ထဲက သေနတ်ကို ကြည့်ရင်း အစ်ကိုကြီးကျား အခြေအနေရဲ့ လေးနက်မှုကို သဘောပေါက်သွားပြီး၊ သူ့မျက်လုံးများ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။
"ဘာလဲ။ မင်း ဆက်တိုက်ချင်သေးလို့လား။ လုပ်လေ၊ ဘာများ အရေးကြီးလို့လဲ။ မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို လူကြမ်းကြီးတစ်ယောက်လို့ ထင်နေတာ မဟုတ်လား။ အခုရော မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို လူကြမ်းကြီးလို့ ထင်နေတုန်းပဲလား ကြည့်ကြသေးတာပေါ့၊" ယန်ကျန့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး! အစ်ကိုကြီးခြေထောက် ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ချမ်းသာပေးပါ! ချမ်းသာပေးပါ!" အစ်ကိုကြီးကျား တောင်းပန်လိုက်ပြီး၊ ငိုလုနီးပါးဖြစ်ကာ၊ သူ့ခြေထောက်များ ပျော့ခွေသွားပြီး ဒူးထောက်ကျသွားသည်။
ယန်ကျန့် သူ့ကို ဘာမှလုပ်ဖို့ စီစဉ်မထားပေ၊ သူ သူ့ကို နည်းနည်း ခြောက်လှန့်ရုံ၊ သူ့ကို ဘယ်လို ပြုမူနေထိုင်ရမလဲ သင်ပေးပြီး အွန်လိုင်းပေါ်မှာ နာမည်နည်းနည်းကြီးရုံနဲ့ လူတွေကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ မဆက်ဆံဖို့ သတိရစေချင်ရုံသာ။
"မင်းကို ချမ်းသာပေးရမှာလား။ အဲ့ဒါ ငါ့ညီလေး ဘယ်လိုသဘောရသလဲ ဆိုတာအပေါ် မူတည်တယ်ကွ၊" သူ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်ပြီး၊ သေနတ်ကို အစ်ကိုကြီးကျားမျက်နှာပေါ် အသာအယာ ပုတ်လိုက်သည်။
"ဝေ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ချမ်းသာပေးပါ! ချမ်းသာပေးပါ!" အစ်ကိုကြီးကျား ဆက်လက် တောင်းပန်နေပြီး၊ သူ့မျက်နှာမှာ ဒုက္ခဆင်းရဲရောက်နေသော ပုံစံဖြစ်နေသည်။
ဤအချိန်တွင် Live Stream အတွင်း မှတ်ချက်များ ပို၍ပင် ဒလဟော ဝင်ရောက်လာပြီး၊ မျက်နှာပြင်ကို ပြည့်နှက်သွားသည်။
"အစ်ကိုကြီးကျားမှာ တုတ်ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုကြီးခြေထောက်မှာ သေနတ်ရှိတယ်! ဒီတစ်ခါတော့ သူ အကြပ်အတည်းနဲ့တွေ့ပြီနဲ့ တူတယ်!"
"အစ်ကိုကြီးခြေထောက်က အထင်ကြီးစရာကောင်းပြီး အင်အားကြီးတယ်၊ သေနတ်ဆွဲထုတ်ရဲတဲ့ တကယ့်ယောက်ျားပဲ!"
"ငါ သူ့ကို ကြေးစားတိုက်ခိုက်ရေးသမားလောက်ပဲ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်တော့ သူက ဘုရင်တစ်ပါးပါလား! အစ်ကိုကြီးခြေထောက်ကို ဦးညွှတ်ပါတယ်၊ ငါ ပြန်သွားပြီး သူ့ကို ကိုးကွယ်ရမယ်၊ အစ်ကိုကြီးခြေထောက် ထောင်ထဲမှာ သာယာပျော်ရွှင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်။"
ယန်ကျန့် ဆက်လက်လွှင့်တင်နေသော Live Stream ကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး၊ သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်၊။
"ဒီကို လာခဲ့။"
"ကျွန်-ကျွန်တော်…" တပည့်ငယ်လေး ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်ယင်နေပြီး ဘာလုပ်ရမည်ကို မသေချာဖြစ်နေသည်။
"အစ်ကိုကြီးခြေထောက်က မင်းကို အာရုံစိုက်နေပြီ၊ ကင်မရာသမား! ပြေးတော့!"
"ပြေး ဟုတ်လား။ မင်း ကျည်ဆန်ကို ရှောင်ပြေးနိုင်လို့လား။ မြန်မြန် ဒူးထောက်၊ အမှားဝန်ခံ၊ ပြီးတော့ လွှင့်တင်နေတာကို မမေ့နဲ့!"
"ကျားကြီး ခွေးဖြစ်သွားတာ ကြည့်လိုက်! လောကဘုံမှာတော့ ငါက အစ်ကိုကြီးခြေထောက်၊ ကြမ်းပြီး စကားနည်းတယ်!"
ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်၊ "ဒီကို လာရပ်၊ ဖုန်းကို ငါ့အပေါ် ချိန်ထား။ အဲ့ဒီအတိုင်းပဲ။"
"ငါက တာချန်းမြို့ရဲ့ တာဝန်ခံ၊ ကောလာဟလတွေထဲက တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူ၊ တာချန်းမြို့က အထူးအမှုအခင်းတွေအတွက် တာဝန်ရှိသူ၊ လက်ရှိ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူပဲ။"
"အစ်ကိုကြီးခြေထောက်က တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူလား။"
"လိမ်နေတာ! သူ့ကို မယုံနဲ့!"
"ငါ့မှာ အတွင်းသတင်း ရှိတယ်: အစ်ကိုကြီးခြေထောက် ပြောနေတာ အမှန်ပဲ! အဲ့ဒါ တာဝန်ခံအတွက် ချပေးထားတဲ့ ဂြိုလ်တုဖုန်းပဲ။ မြို့တစ်မြို့မှာ တာဝန်ခံ တစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်၊ အာဏာက အဆုံးအစမရှိဘူး! သူတို့ မင်းကို အစိုးရက ဝင်စစ်တော့မယ်! ဒါက ဒဏ္ဍာရီဆန်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပဲ၊ ငါ ပုံမှန်အားဖြင့် တစ်ယောက်တောင် တွေ့ဆုံလို့မရဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတစ်ယောက်ကို တကယ် တွေ့မြင်ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး! ဘယ်လောက် တန်ဖိုးရှိလိုက်သလဲ!"