ဗိုလ်ချုပ်သုံးဦးကို ခေါ်ယူခြင်း။

တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လူဖုန်းနှင့် ၎င်း၏အဖွဲ့သာလျှင် ကျန်ရှိတော့သည်။ ကျန်သူများသည် ချက်ချင်းထွက်ပြေးသွားကြပြီး ဤနေရာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် မဝံ့မရဲဖြစ်နေကြသည်။

“ယီညီငယ်... ဒီတစ်ကြိမ် မင်း မြေအောက်ဘုံကို သွားမှာ... ဘာလုပ်ဖို့လဲဆိုတာ အနည်းငယ်လောက် ပြောပြလို့ရမလား...” လူဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

“လုပ်စရာရှိတဲ့ ကိစ္စလေးတစ်ခု သွားလုပ်မလို့ပါ... ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ...” ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို ကြည့်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။

“ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး... ငါက ဒီနေရာမှာ အမြဲနေခဲ့တာဆိုတော့ မြေအောက်ဘုံကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးဘူး... ဒါကြောင့် လမ်းမှာ အဖော်ရှိရင် ပိုကောင်းမယ်လို့ ထင်တယ်...” လူဖုန်းက ပြုံးလျက် ဆက်ပြောသည်။ “မင်းနဲ့ အတူလိုက်သွားလို့ရမလား မသိဘူး...”

“အခုလောလောဆယ်တော့ မလိုအပ်သေးဘူး... ငါ့မှာ လုပ်စရာရှိတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုရှိလို့ လူအပိုဆောင်သွားဖို့ မအဆင်ပြေဘူး...” ယီထျန်းယွမ်က ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ သူသည် ဖီးနစ်နယ်မြေသို့ သွားရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး ထျန်းလျံချန်တို့ပင် လိုက်ပါရန် မသင့်တော်ပေ။

ဖီးနစ်နယ်မြေသည် လူသားများကို အလွန်ဖယ်ကြဉ်ထားသည့်နေရာဖြစ်ပြီး လူအများလိုက်ပါသွားပါက ပဋိပက္ခများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် လူဦးရေနည်းသည်ထက် ပိုနည်းလျှင် ပဋိပက္ခများ နည်းပါးသွားနိုင်သည်။

“ဒါဆိုရင်... ယီညီငယ်က မြေအောက်ဘုံနဲ့ အနည်းငယ်ရင်းနှီးပြီးသားလား...” လူဖုန်းသည် ယီထျန်းယွမ်၏ စကားထဲမှ အဓိပ္ပါယ်တစ်ခုကို ဖမ်းမိလိုက်သည်။

အကယ်၍ မြေအောက်ဘုံသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် သွားမည်ဆိုပါက မည်သည့်ကိစ္စမျှ ရှိမည်မဟုတ်ဘဲ ပထမဦးစွာ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ရင်းနှီးရန် လိုအပ်ပြီး ထို့နောက်မှ အခြားအစီအစဉ်များကို ချမှတ်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်က ကိစ္စတစ်ခုရှိသည်ဟု ချက်ချင်းပြောလိုက်သဖြင့် လူဖုန်းက ထိုအဓိပ္ပါယ်ကို ဖမ်းမိသွားသည်။

“သိပ်တော့ ရင်းနှီးတာမဟုတ်ဘူး... လုပ်စရာရှိတဲ့ ကိစ္စလေးတစ်ခုကို သိထားလို့ သွားလုပ်ရမှာပဲ...” ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ဖြေလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ...” လူဖုန်းသည် ယီထျန်းယွမ်က သိပ်ပြောလိုဟန်မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ဆက်လက်မမေးတော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆိုလည်း ငါ ထပ်မပြောတော့ဘူး... အနာဂတ်မှာ ထပ်ဆုံကြမယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်...”

ထို့နောက် လူဖုန်းသည် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအစီအရင်ထဲသို့ ဝင်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ မြင်ကွင်းထဲမှ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

၎င်းထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ထျန်းလျံချန်တို့သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထရပ်လိုက်ကြပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်ကို ခိုင်မာသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ယီညီငယ်... ကျွန်တော်တို့ မင်းနဲ့အတူ လိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ... မင်း ဘယ်ကို သွားသွား ကျွန်တော်တို့ လိုက်သွားမယ်... မင်းအတွက် မအဆင်ပြေသေးရင် ကျွန်တော်တို့ တစ်နေရာမှာ စောင့်နေလို့ရတယ်...”

၎င်းတို့သုံးဦးစလုံးသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ခိုင်မာသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေပြီး ၎င်းကို လုံးဝအပြည့်အဝ ယုံကြည်လက်ခံထားပုံရသည်။

“ဘာကြောင့် ဒီလိုလုပ်ကြတာလဲ... မူလက ဒီကို အတူလာပြီးရင် အုပ်စုဖွဲ့ပြီး ကိုယ်စီကိုယ်စီ ခွဲသွားမယ်လို့ စီစဉ်ထားတာမဟုတ်လား...” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

“မူလက အဲဒီလို စီစဉ်ထားတာပါ... ဒါပေမယ့် အခု မတူတော့ဘူး... ယီညီငယ်ရဲ့ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ကျွန်တော်တို့ကို မစွန့်ပစ်ခဲ့တဲ့ အပြုအမူက ကျွန်တော်တို့ရင်ကို အရမ်းထိမိစေတယ်... ကျွန်တော်တို့ မင်းနောက်ကို ထာဝရလိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ... မင်းအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်...” ထျန်းလျံချန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်တို့က အပြင်မှာ လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်စဉ်သမားတွေဖြစ်ပြီး အမြဲတမ်း လှည့်လည်ပြီး မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေခဲ့ရတယ်... ဒါကြောင့် မင်းအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်... အထူးသဖြင့် အရင်တုန်းက မင်းက ကျွန်တော်တို့ကို ဦးဆောင်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိတယ်လို့ ထင်တယ်... မင်းက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အကြီးအကဲဖြစ်လာနိုင်တယ်...”

“ဟုတ်တယ်... မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က အမြင့်ဆုံးဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ကို မစွန့်ပစ်ခဲ့ဘူး... ကျွန်တော်တို့က မင်းရဲ့ ခြေထောက်ကို ဆွဲချနေတာကိုတောင် ဂရုမစိုက်ဘူး... ဒီအချက်တစ်ခုထဲနဲ့တင် ငါ မင်းနဲ့အတူ လိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ... ဒီလို အကြီးအကဲမျိုးရှိရင် ငါတို့ လိုက်နာဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်...”

“ငါလည်း အတူတူပဲ...” လျံဟူက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ၎င်း၏ မသာယာသော အပြုံးကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ၎င်း၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း ထိုနည်းတူ တွေးထားကြောင်း သက်သေပြသည်။

၎င်းတို့အားလုံးသည် ခိုင်မာသော အကြည့်များဖြင့် ယီထျန်းယွမ်ကို လုံးဝယုံကြည်လက်ခံထားကြသည်။ ယခင်တောင်တက်စဉ်က ယီထျန်းယွမ်၏ အပြုအမူများက ၎င်းတို့ကို နက်ရှိုင်းစွာ ထိမိစေခဲ့ပြီး ဤအချက်တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို လိုက်နာရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။

“တကယ်တော့ ငါက တော်တော်ကောင်းတဲ့ အင်အားစုတစ်ခုရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပဲ... မင်းတို့ ငါ့အင်အားစုထဲ ဝင်ဖို့ ဆန္ဒရှိလား...”

၎င်းတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ပြီး အကြည့်များဖြင့် ဆက်သွယ်ပြီးနောက် ထျန်းလျံချန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါက ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး... မင်းရဲ့ အင်အားစုထဲ ဝင်နိုင်ရင် သေချာပေါက် မဆိုးဘူးလို့ ထင်တယ်...”

“အရင်က အင်အားစုထဲ ဝင်ရင် ချုပ်နှောင်ခံရမှာ စိုးရိမ်တယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား...” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“အဲဒါ... ယီအကြီးအကဲနဲ့အတူ လိုက်နိုင်ရင် သေချာပေါက် အောင်မြင်မှုတွေ ရလာမယ်လို့ ထင်တယ်... အရင်က ကျွန်တော်တို့က ဂိုဏ်းတွေရဲ့ လှည့်ဖျားမှုကို ကြောက်ခဲ့တာ... ဒါပေမယ့် ယီအကြီးအကဲလို ထက်မြက်တဲ့ ခေါင်းဆောင်ရှိရင် ဘယ်လိုလှည့်ဖျားခံရမှာလဲ...” ယန်ကျီကျီက ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်ပြီး ၎င်း၏ ခေါ်ဆိုမှုပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။ “ယီအကြီးအကဲရဲ့ အင်အားစုက ဘယ်ဟာလဲဆိုတာ ပြောပြလို့ရမလား... ကျွန်တော်တို့ ကြားဖူးလားလို့ သိချင်လို့...”

“ငါ့ရဲ့ မူလနာမည်က ယီထျန်းယွမ်ပဲ... ထျန်းယွမ်အိမ်တော်ရဲ့ အိမ်တော်သခင်ဖြစ်ပြီး ထျန်းယွမ်အင်ပါယာကို တည်ထောင်မယ့် အနာဂတ်ဧကရာဇ်လည်း ဖြစ်တယ်... ဒါကို သိလား...” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် အမှန်တရားကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဘာရယ်...”

၎င်းတို့သုံးဦးသည် မျက်လုံးပြူးကြည့်ရင်း ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤသတင်းသည် ၎င်းတို့အတွက် အလွန်ကြီးမားသော ထိတ်လန့်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး အချိန်အတန်ကြာမှ အနည်းငယ်ပြန်လည်တည်ငြိမ်လာသည်။

“ထျန်းယွမ်အိမ်တော်ရဲ့ အိမ်တော်သခင်... ထျန်းယွမ်အင်ပါယာရဲ့ အနာဂတ်ဧကရာဇ်... ယုံမင်အင်ပါယာကို ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ သူရဲကောင်းက မင်းတဲ့လား...” ယန်ကျီကျီက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ဖြေသည်။ ၎င်း၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းသည် အတော်လေး ထင်ရှားနေပုံရသည်။

“ဒါ... ဒါက တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ... ဒဏ္ဍာရီလို ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက ကျွန်တော်တို့ဘေးမှာ ရှိနေတယ်... ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ယီအကြီးအကဲဖြစ်နေတယ်...”

ထျန်းလျံချန်တို့သည် အံ့အားသင့်ရင်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်နေကြပြီး ၎င်းတို့ထင်ထားသည်ထက် မယုံနိုင်စရာကောင်းလှသည်။ ၎င်းတို့သည် ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်နှင့် ထိတွေ့ခွင့်ရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် ၎င်းတို့၏ ဘေးတွင် အမြဲရှိနေခဲ့သည်။

“ဘယ်လိုလဲ... ဝင်ဖို့ ဆန္ဒရှိလား...”

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

“သေချာပေါက် ဆန္ဒရှိပါတယ်...”

၎င်းတို့သည် တစ်သံတည်းဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

“ကောင်းပြီ... ထျန်းယွမ်အိမ်တော်ထဲ ဝင်လာကြဖို့ ကြိုဆိုပါတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ပြောပြီး အောက်အဆင့် သန့်စင်လက်နက်သုံးခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

“ဒါက မင်းတို့အတွက် တွေ့ဆုံပွဲလက်ဆောင်ပဲ... ပုံမှန်အခါမှာ ဒါကို ထုတ်ပြီး ကြွားလုံးထုတ်တာမျိုး မလုပ်ကြနဲ့...”

“သန့်စင်လက်နက်...”

၎င်းတို့သည် အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ စတင်လက်ဆောင်အနေဖြင့် သန့်စင်လက်နက်များကို ပေးအပ်ခြင်းသည် အလွန်ရက်ရောလွန်းသည်မဟုတ်လား။

ဤသန့်စင်လက်နက်များသည် ယီထျန်းယွမ်က စုဆောင်းထားခဲ့သည့်အရာများဖြစ်ပြီး ရောင်းချခြင်းမပြုခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့ကို ဆန်းကြယ်မှတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲရောင်းချမည့်အစား ၎င်း၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ပေးကာ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

“အခုမှ စဝင်လာတာတောင် ဒီလို တွေ့ဆုံပွဲလက်ဆောင်ကြီးကို ပေးတယ်... ယီအကြီးအကဲကတော့ တကယ်ကို ထူးချွန်တယ်...”

ထျန်းလျံချန်က ရယ်မောလျက် ပြောသည်။ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို လိုက်နာရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းသည် အမှန်ပင် တော်လှန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည်ဟု ခံစားရသည်။

“- ကစားသမား ‘ယီထျန်းယွမ်’ သည် လုံးဝသစ္စာရှိဗိုလ်ချုပ် ထျန်းလျံချန်ကို အောင်မြင်စွာ ခေါ်ယူပြီးစီးပြီ... ဦးဆောင်မှုတန်ဖိုး ၁၀၀ မှတ်ထပ်တိုးသည်။ ကျင့်စဉ်အဆင့်မြှင့်တင်မှုနှင့်အတူ အတွေ့အကြုံများကို အဆက်မပြတ် ရရှိနိုင်ပြီး ထိုအရာသည် ဘယ်သောအခါမှ ရပ်တန့်မည်မဟုတ်ပေ။ ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်သောအခါ အတွေ့အကြုံ၊ အရူးစွမ်းအင်နှင့် အပြစ်တန်ဖိုးများအပါအဝင် သက်ဆိုင်ရာ ဆုလာဘ်များကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်”

“- ကစားသမား ‘ယီထျန်းယွမ်’ သည် လုံးဝသစ္စာရှိဗိုလ်ချုပ် လျံဟူကို အောင်မြင်စွာ ခေါ်ယူပြီးစီးပြီ... ဦးဆောင်မှုတန်ဖိုး ၁၀၀ မှတ်ထပ်တိုးသည်...”

“- ကစားသမား ‘ယီထျန်းယွမ်’ သည် လုံးဝသစ္စာရှိဗိုလ်ချုပ် ယန်ကျီကျီကို အောင်မြင်စွာ ခေါ်ယူပြီးစီးပြီ... ဦးဆောင်မှုတန်ဖိုး ၁၀၀ မှတ်ထပ်တိုးသည်...”

“- ကစားသမား ‘ယီထျန်းယွမ်’ သည် သစ္စာရှိဗိုလ်ချုပ်သုံးဦးကျော်ကို အောင်မြင်စွာ ခေါ်ယူပြီးစီးပြီ... ထပ်ဆောင်းဆုလာဘ်အဖြစ် အတွေ့အကြုံ သန်း ၁၀၀ ၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၁ သန်းနှင့် နတ်ဗိုလ်ချုပ်ဆင့်ခေါ်အမိန့်တစ်ခု ရရှိသည်...”

နတ်ဗိုလ်ချုပ်ဆင့်ခေါ်အမိန့်။ ၎င်းသည် သစ္စာရှိသော ဗိုလ်ချုပ်များကို အကွာအဝေးမည်မျှပင်ရှိစေကာမူ ချက်ချင်းဆင့်ခေါ်နိုင်ပြီး ၎င်းတို့ကို မိမိအနားသို့ ခေါ်ယူနိုင်သည်။ အကြိမ်သုံးကြိမ်သာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး ပမာဏမခွဲခြားဘဲ အသုံးပြုပြီးနောက် ပြိုကွဲသွားမည်။

စနစ်အသံများသည် အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဗိုလ်ချုပ်များကို ခေါ်ယူခြင်းသည် ဆုလာဘ်များစွာ မပေးသော်လည်း သတ်မှတ်ထားသော ဦးရေသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ဆုလာဘ်များကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် နတ်ဗိုလ်ချုပ်ဆင့်ခေါ်အမိန့်သည် ဗိုလ်ချုပ်များကို အချိန်မရွေး ဆင့်ခေါ်နိုင်ပြီး ဦးရေမခွဲခြားသည့်အတွက် အလွန်အံ့ဩဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။

အနာဂတ်တွင် ၎င်း၏ နတ်ဗိုလ်ချုပ်များ အများအပြားရှိလာပါက တစ်ခါတည်း ဆင့်ခေါ်လိုက်လျှင် ရန်သူများကို အဆုံးမဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အခန်း ၄၈၁ ပြီးပါပြီ။