ဂွါင်ယွမ်မြို့

ယီထျန်းယွမ်၏ အဆိပ်ပြေဆေးလုံးဖြင့် အဆိပ်ဖယ်ရှားမှုသည် အလွန်အမင်း လျင်မြန်လှသည်။ အဆိပ်အတွက် တိတိကျကျ စီမံဖော်စပ်ထားသော အဆိပ်ပြေဆေးလုံးသည် ထူးကဲသော အာနိသင်ကို ပြသလျက်ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် သူဖော်စပ်ထားသော အဆင့်လေးဆင့်အဆိပ်ပြေဆေးလုံးသည် သာမန်အဆိပ်ပြေဆေးလုံးများထက် အာနိသင် အနည်းငယ်မျှ ပိုမိုထိရောက်လှသည်။

ထို့ကြောင့် ခဏမျှအကြာတွင် ထျန်းလျံချန်း၏ အခြေအနေသည် သိသာစွာ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာပြီး လူတိုင်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။

“မင်းတို့ နှစ်ယောက် ဘာအန္တရာယ်မျိုးတွေနဲ့ ကြုံခဲ့ရလဲ...” ယီထျန်းယွမ်က အခြေအနေ တည်ငြိမ်လာသည်ကို မြင်ပြီးနောက် သူတို့၏ အခြေအနေကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိဘူး... ငါ ဒီကို ချက်ချင်းရောက်လာတော့ တောင်တန်းတစ်ခုထဲမှာ ရှိနေတယ်... ထွက်ပေါက်ရှာဖို့ ကြံရွယ်နေတုန်းမှာပဲ ရုတ်တရက် ဒီကို ရောက်လာတာ...” ယန်ကျီက မသိမသာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ငါကတော့ ရေအိုင်စပ်အနားမှာ ရောက်နေတာ... အတော်လေး အန္တရာယ်များတဲ့နေရာပဲ... မင်းတို့ကို ရှာဖို့ သွားမယ်လုပ်တုန်းမှာပဲ ဒီကို ရောက်လာတာ...” လျံဟူက ပြောလိုက်သည်။

“ဒါ ဘာကိစ္စလဲ... အကြီးအကဲက ငါတို့ကို ဒီကို ဆွဲခေါ်လိုက်တာလား...” ယန်ကျီက အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။

“အင်း... ငါ တစ်ခုခုလုပ်လိုက်လို့ မင်းတို့ကို ဒီကို ချက်ချင်းရောက်လာတာပဲ... မင်းတို့ အန္တရာယ်တွေနဲ့ ကြုံရမှာ စိုးလို့...”

ယီထျန်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ သိပ်တော့ မဆိုးဘူး... ငါ မြန်မြန်မလုပ်ခဲ့ရင် လျံချန်းက သေသွားနိုင်တယ်... သာမန်အဆိပ်ပြေဆေးလုံးက သက်သာစေတာတော့ မှန်ပေမဲ့ အဆိပ်က ပြင်းလွန်းလို့ လုံးဝဖယ်ရှားဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... အဓိကကတော့ သူကို တစ်ခုခုနဲ့ ရစ်ပတ်ခံထားရပုံပဲ... မသေမချင်း လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးမယ်မထင်ဘူး...”

သူသည် ထျန်းလျံချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကိုက်ခံရသည့်ဒဏ်ရာများအပြင် ရစ်ပတ်ခံထားရသည့် အမှတ်အသားများကိုလည်း တွေ့လိုက်သည်။ ထင်ရှားစွာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖမ်းချုပ်ခံထားရသည်မှာ သိသာလှသည်။ မည်သူမျှ ကယ်တင်မပေးခဲ့ပါက သေရာလမ်းသာရှိသည်။

ဤနတ်ဘုရားခေါ်ဆောင်သည့်အမိန့်သည် ထိုအဆိပ်မြွေကို အတူလိုက်ခွင့်မပေးဘဲ လူကိုသာ သီးသန့်ဆွဲယူလာပုံရသည်။ သူသာ အနည်းနှောင့်နှေးခဲ့ပါက ထျန်းလျံချန်းကို နောက်ထပ်ထာဝရတွေ့ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဤကိစ္စတွင် သူသည် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ လူသည် အသက်ရှိသည့်အရာ ဖြစ်ပြီး ဤအရာကို ဈေးဆိုင်တွင် ဝယ်ယူနိုင်သောကြောင့် မရှိမှာကို လွန်စွာ စိတ်ပူစရာမရှိပေ။ သို့သော် ဈေးနှုန်းမှာ ဆန်းကြယ်မှတ် တစ်သန်းဖြစ်ပြီး သူခံနိုင်ရည်ရှိသည့် ပမာဏဖြစ်သည်။

သူတို့သည် အလျင်မလိုကြဘဲ ထျန်းလျံချန်း အနည်းငယ်မျှ ပြန်လည်သက်သာလာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှသာ လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။

“အကြီးအကဲ ယီရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါ... မင်းမရှိခဲ့ရင် ငါ ဒီမှာ သေသွားမှာ သေချာတယ်... ငါရောက်နေတဲ့ နေရာက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်... အခုမှ ထွက်လာတာ နဂါးသားရဲတွေရဲ့ နယ်မြေထဲ ရောက်နေတာ... ကံတကယ်ဆိုးလိုက်တာ...”

ထျန်းလျံချန်း ရယ်ရမလို ငိုရမလိုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူများတွင် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သူမှာ ရောက်ရောက်ချင်းပင် သေရမလိုဖြစ်နေသည်။

“ဒီလို ကျပန်းလွှတ်လိုက်တာကလည်း တကယ်ကို ကျပန်းဆန်လွန်းတယ်... အနည်းငယ်မျှ သတိမထားမိရင် ဒီမှာ သေသွားနိုင်တယ်...” ယီထျန်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။ ထျန်းလျံချန်း၏ အခြေအနေအရ ဤသို့ဖြစ်မှုများသည် နည်းမည်မဟုတ်ပေ။

ရောက်ရောက်ချင်းပင် အဆိပ်သင့်သွားရသည်မှာ သေသွားပါက တကယ်ကို ဆုံးရှုံးမှုကြီးဖြစ်လိမ့်မည်။ မြေအောက်ကမ္ဘာသို့ ခက်ခက်ခဲခဲ ရောက်လာပြီး ဤကမ္ဘာ၏ အခြေအနေကို မမြင်ရသေးခင် သေသွားရလျှင် မဖြစ်ပေ။

“ဟုတ်တယ်... ကံသီပေလို့ပေါ့...” ထျန်းလျံချန်း အားမလျှင့်စွာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အားကျစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီနေရာက ပိုလုံခြုံတယ်... ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိသလိုပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမှ မဖြေကြားပေ။ သူ့အတွက်တော့ ဤသည်မှာ သာမန်ကိစ္စသာဖြစ်သည်။ သူ၏ ကံကောင်းမှုတန်ဖိုးသည် အလွန်မြင့်မားလှပြီး ဤသို့ပင် အန္တရာယ်များသော နယ်မြေသို့ ရောက်သွားခဲ့ပါက ထိုကံကောင်းမှုတန်ဖိုးများမှာ အလဟဿဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

“ကောင်းပြီ... ငါတို့ အရင်ဆုံး နေရာတစ်ခုကို ရှာပြီး နားနေကြမယ်... နေရာသတ်မှတ်ပြီးရင် ငါ ကိစ္စတွေကို ဆက်လုပ်မယ်...” ယီထျန်းယွမ်က ဦးဆောင်လျက် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားသည်။ သူသည် ကျပန်းမပျံသန်းဘဲ ဝိညာဉ်လမ်းညွှန်မှုဦးတည်ရာသို့ တိုက်ရိုက်ပျံသန်းသွားသည်။ လမ်းတစ်လျှောက် မြို့တစ်မြို့မျှ ရှိမရှိ သိလိုသည်။

ထျန်းလျံချန်းတို့လည်း နောက်မှ လိုက်ပျံလာကြပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက်သွားကြသည်။ ဤနေရာတွင် ပျံသန်းနိုင်သဖြင့် စွမ်းဆောင်ရည် မကျဆင်းသွားသည်မှာ ကံကောင်းသည်။

မကြာမီတွင် သူတို့သည် သိပ်မဝေးလှသော နေရာတွင် ကျယ်ပြန့်လှသော မြက်ခင်းပြင်အတွင်း၌ မသေးငယ်သော မြို့တစ်မြို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မြင့်မားသော မြို့ရိုးများဖြင့် ဝိုင်းထားသည်ကို မြင်ရသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့ ဤနေရာသို့ ရောက်လာပြီးနောက် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရသော မြို့ကြီးဖြစ်ပြီး ပုံစံအားဖြင့် သိပ်မထူးခြားသလို ရှိသင့်ရှိထိုက်သမျှလည်း ရှိနေသည်။ ထူးထူးခြားခြား ပြောင်းလဲမှုမျိုး မတွေ့ရပေ။

“ဂွါယွမ်မြို့...”

ယီထျန်းယွမ်တို့သည် မြေပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာပြီး မြို့ပေါ်တွင် ရေးထိုးထားသော နာမည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဤမြို့တံခါးမှတစ်ဆင့် အထဲတွင် စည်ကားသော လမ်းများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်ရပြီး ကျင့်စဉ်သမားများ အသွားအလာ များပြားလှသည်။ ဝေးဝေးမှပင် ဈေးရောင်းသံများကို ကြားရသည်။

သူတို့သည် အထဲသို့ ဝင်သွားကြရာ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ အစောင့်များက သူတို့ကို တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်ဘဲ အကာအကွယ်ကြေးမျိုးလည်း မကောက်ခံပေ။ ကျင့်စဉ်သမားများကို လွတ်လပ်စွာ ဝင်ရောက်ခွင့်ပေးထားသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် အထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် တစ်ချက်မျှ အကြည့်လွှဲကြည့်လိုက်ရာ အိမ်တန်းတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး ဆိုင်များကို တွေ့လိုက်သည်။ ဆေးလုံးများနှင့် လက်နက်များ အမျိုးမျိုး ရောင်းချနေကြသည်။ လိုအပ်သမျှ အားလုံးနီးပါး ရှိပြီး ငွေရှိသရွေ့ လိုချင်သည့်အရာကို ဝယ်ယူနိုင်သည်။

အသွားအလာရှိသော ကျင့်စဉ်သမားများ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် မြင့်သူလည်းရှိ၊ နိမ့်သူလည်းရှိသော်လည်း အနိမ့်ဆုံးမှာ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ်ထက် မနိမ့်ကြပေ။ အများစုမှာ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရစုစည်းမှုနယ်ပယ်အထက်တွင် ရှိကြပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူများမှာ ဤနေရာတွင် အတော်အတန်များပြားလှသည်။

အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူများကိုပင် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အနည်းဆုံး လေးငါးယောက်မျှ မြင်တွေ့ရသည်။ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ရှိသူများမှာ ရှားပါးသော်လည်း ဤနေရာတွင် တံခါးဝင်ဝင်ချင်း မြင်တွေ့ရသည်။

ကျင့်စဉ်အဆင့်များမှာ သိပ်မြင့်မားမနေဘဲ အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ် အဆင့်တစ်နှင့်နှစ်အတွင်း အတက်အကျရှိကြပြီး မြင့်မားသူများမှာ အဆင့်သုံးနှင့်လေးအထိ ရှိကြသည်။

ဤနေရာ၏ အခြေအနေသည် စည်ကားလှပြီး လူတိုင်း မိမိတို့၏ အကောင်းဆုံးပစ္စည်းများကို ရောင်းချရင်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဈေးညှိနှိုင်းနေကြသည်။

“ဟေ့... မင်းတို့ လေးယောက်က ဒီကို အသစ်ရောက်လာကြတာလား... ငါ့ဆီမှာ အဆင့်မြင့်မြေကမ္ဘာအဆင့် သိုင်းပညာရှိတယ်... ရှားပါးတယ်... သေချာပေါက် မင်းတို့ ကျေနပ်မှာ...”

“ငါ့ဆီမှာ အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်တွေရှိတယ်... သူတော်စဉ်လက်နက်တောင် ရှိတယ်... လာကြည့်ကြဦး...”

သူတို့အားလုံး စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောဆိုနေကြပြီး လက်ထဲရှိ ပစ္စည်းများကို ရောင်းထုတ်လိုကြသည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်က တစ်ချက်မျှ အကြည့်လွှဲကြည့်လိုက်ရာ သူလိုချင်သောအရာ လုံးဝမတွေ့ရပေ။

ယခုအခါ သူအလိုရှိဆုံးမှာ အတွေ့အကြုံမှတ်များကို သိသာစွာ တိုးတက်စေနိုင်သော ဝိညာဉ်မြက်ပင်ဖြစ်သည်။

“မင်းတို့မှာ ဝိညာဉ်မြက် ရှိလား...” ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

“ဝိညာဉ်မြက်... အဲဒါတော့ မရှိဘူး...” ဈေးရောင်းနေသော ကျင့်စဉ်သမားတစ်ဦးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ဒီသူငယ်ချင်း... ဝိညာဉ်မြက် လိုချင်တာလား...” မည်သည့်နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာမှန်း မသိသော ကျင့်စဉ်သမားတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ပုံစံမှာ မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်။ “ကျွန်တော်က မောက်ရှုပါ... ရှေ့မှာ ရှိမယ်ထင်တယ်... ကျွန်တော် ခေါ်သွားပြပေးရမလား...”

“အို့... ဒါဆို လမ်းပြပေး...” ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို လမ်းပြရန် ပြောလိုက်သည်။ ကျပန်းမေးမိရာမှ ဝိညာဉ်မြက် ရှိသည်ဟု မထင်မှတ်ထားပေ။

သို့သော် ဤနာမည်မှာ ထူးဆန်းလှသည်။

မောက်ရှု... သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် မည်းနက်နေပြီး မသက်မသာပုံစံဖြင့် နာမည်နှင့် အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်နေသည်။

မောက်ရှုက ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ဖြင့် သူတို့ကို ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ လမ်းတစ်လျှောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆိုင်များမှ ကျင့်စဉ်သမားများက သူ့ကို မြင်သောအခါ အော်ပြောကြသည်။

“ဟေ့ ကြွက်နီ... မိတ်ဆက်ပေးမယ့်သူ ရှိလား...”

“ဟီး... ယာယီတော့ မရှိသေးဘူး... ရှိရင် မင်းတို့ဆီ လူခေါ်လာပေးမယ်...” မောက်ရှုသည် ဤနေရာရှိ လူများနှင့် ဆက်ဆံရေး အလွန်ကောင်းမွန်ပုံရပြီး သူကဲ့သို့ လမ်းပြသူများလည်း မနည်းပေ။

ယီထျန်းယွမ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကျပန်းစူးစမ်းကြည့်ရာ အခြားကျင့်စဉ်သမားများလည်း လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ လမ်းပြမှုဖြင့် ပစ္စည်းဝယ်ယူရန် သွားနေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဤသူများမှာ ဧည့်ခံသူများကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး သူတို့ကို လိုချင်သောအရာ ဝယ်ယူရန် ခေါ်ဆောင်သွားကာ မိမိတို့လည်း ကော်မရှင်အနည်းငယ်မျှ ရရှိကြသည်။

မောက်ရှု၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် သူတို့သည် မြို့ထဲရှိ ဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ မောက်ရှု မခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပါက ဤနေရာကို ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။ အဓိကကတော့ ဆိုင်တံခါးပိတ်ထားပြီး နေ့ခင်းကြီးတွင် တံခါးပိတ်ထားသည်မှာ ထူးဆန်းလှသည်။

“ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...” မောက်ရှုက တံခါးကို ခေါက်လျက် အော်ပြောလိုက်သည်။ “ဆိုင်ရှင်... တံခါးဖွင့်ပါဦး... ဝိညာဉ်ဆေးဝယ်မယ့်သူ ရှိတယ်...”

ခဏအကြာတွင် တံခါးသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာပြီး သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦး၏ မျက်နှာသည် တံခါးကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ပုံစံမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာဖြစ်နေသည်။

ယီထျန်းယွမ်က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ဤဆိုင်ရှင်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် မနိမ့်ကြောင်း တွေ့ရသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ် အဆင့်နှစ်အထိ ရှိနေပြီး ဤဂွင်ယွမ်မြို့သည် ဝံပုလွေများ ရှိနေသည့်နေရာဖြစ်သည်။

အခန်း ၄၈၃ ပြီးပါပြီ။