နတ်ဘုရားအင်းထွင်းထုခြင်း

ချင်းယွမ်ဆရာကြီးသည် တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး သူ၏မျက်နှာသည် ညိုပုပ်သလိုလိုဖြစ်လာသည်။ သေတ္တာကို ဖွင့်ရန် မည်သို့မျှ အောင်မြင်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် သူ၏ဂုဏ်သတင်းပျက်စီးပြီး ဤနေရာတွင် အရှက်ကွဲနေပြီဖြစ်သည်။

အစပိုင်းတွင် သေတ္တာကို ဖွင့်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ထားခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ရှုံးနိမ့်မှုဖြင့်သာ ပြီးဆုံးခဲ့သည်။ ဤသေတ္တာပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားအင်းများသည် အဆင့်ငါးသာဖြစ်သည်ဟု ဆိုထားသော်လည်း၊ နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးတစ်ဦးပင် ဖယ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိသည်မှာ မည်သို့သော အခြေအနေမျိုးလဲ။

ဤနေရာသို့ စုရုံးလာသူများသည် ချင်းယွမ်ဆရာကြီးသည် နတ်ဘုရားအင်းများကို ဖယ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိသည်ကို သံသယဝင်လာကြသည်။

“ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား… ချင်းယွမ်ဆရာကြီးတောင် ဒီသေတ္တာပေါ်က နတ်ဘုရားအင်းတွေကို ဖယ်မရဘူးတဲ့လား…”

“ဒါက မဖြစ်နိုင်ပါဘူး… သူက ဆရာကြီးတစ်ဦးပဲ… အဆင့်ငါးနတ်ဘုရားအင်းတွေကိုတောင် ဖယ်မရဘူးလား…”

“ချင်းယွမ်ဆရာကြီးက အတုအယောင်မဟုတ်လား… ဒါမှမဟုတ် ဒီသေတ္တာပေါ်က နတ်ဘုရားအင်းတွေက တကယ်တော့ အဆင့်ငါးမဟုတ်ဘူးလား…”

“အဆင့်ငါးမဟုတ်ရင်တောင် ဆရာကြီးအဆင့်ဆိုရင် ဖွင့်နိုင်ရမှာပဲ…”

လူများသည် ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။ အချို့က ချင်းယွမ်ဆရာကြီး၏ အဆင့်သည် နိမ့်ကျလွန်းသည်ဟု ထင်ကြပြီး၊ အချို့က သေတ္တာသည် အလွန်ဆန်းကြယ်လွန်းသည်ဟု ထင်ကြသည်။ သို့သော် မည်မျှဆန်းကြယ်သည်ဖြစ်စေ၊ ဆရာကြီးအဆင့်သည် ဖွင့်နိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ သကျသို့မဟုတ်လျှင် သေတ္တာပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားအင်းများသည် ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့်နတ်ဘုရားအင်းများဖြစ်နေရမည်။

၎င်းသည် ဖြစ်နိုင်ဖွယ်မရှိသော အရာဖြစ်သည်။ ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့်နတ်ဘုရားအင်းများသည် ဒဏ္ဍာရီလာဖြစ်ပြီး၊ မည်သူမျှ တွေ့ဖူးခြင်း မရှိပေ။ ဖန်တီးသူအဆင့်ပင် လက်ရှိတွင် မည်သူမျှ မတွေ့ဖူးပေ။

ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှပြီး၊ နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးအဆင့်နောက်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိခြင်းသည်ပင် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။

“ဘာလဲ… ဖွင့်မရဘူးလား… ဖွင့်မရရင် နောက်တစ်ယောက်ကို အလှည့်ပေးလိုက်… မသေမချင်း အတင်းကြိုးစားမနေနဲ့…” ဆရာယွဲ့က မျက်နှာအမူအရာ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ချင်းယွမ်ဆရာကြီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူသည် ချင်းယွမ်ဆရာကြီးသည် ဖွင့်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပုံရသည်။

“ဘယ်သူ… ဘယ်သူက ငါဖွင့်မရဘူးလို့ ပြောလဲ… ငါ ဒါကို ဖွင့်ဖို့ နည်းနည်းအချိန်ပိုလိုတာပဲ…” ချင်းယွမ်ဆရာကြီးသည် အတင်းဆက်လက်ကြိုးစားနေပြီး နတ်ဘုရားအင်းကို မည်သို့ဖယ်ရှားရမည်ကို ဆက်လက်လေ့လာနေသည်။ သူသည် အရှက်ရမှုကို မလိုချင်ပေ။

“ကောင်းပြီ… နည်းနည်းအချိန်ထပ်ပေးမယ်… ဒါပေမဲ့ မသေမချင်းကြိုးစားနေရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပိုပြီး အရှက်ရစေမှာပဲ…” ဆရာယွဲ့က မွှေးပျံ့သော လက်ဖက်ရည်ကို ဆက်လက်သောက်ရင်း သူ့ကို လုံးဝဂရုမစိုက်ပေ။

ချင်းယွမ်ဆရာကြီးသည် အားအပြည့်ဖြင့် ဆက်လက်ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားသော်လည်း မည်သည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မရှိခဲ့ဘဲ ဆက်လက်ဖွင့်မရခဲ့ပေ။

ဘေးတွင်ရှိသော ယန်ကျီဝင်တို့က ချက်ချင်း ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ “အခုနက အရမ်းမာနထောင်လွှားနေတာပဲ… အခုတော့ ဖွင့်မရဘူးမဟုတ်လား… ကောင်လေး… မင်းအခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ… မင်းဆရာက သေချာဖွင့်နိုင်မယ်ဆို… အခုရော ဘယ်လိုလဲ…”

“ငါ… ငါ… ငါ့ဆရာက သေချာဖွင့်နိုင်မှာပဲ… နည်းနည်းအချိန်ပိုလိုတာပါ… လူအများကြီးတောင် ဖွင့်မရတာ… ငါ့ဆရာဆိုရင်တောင် အားထည့်နည်းနည်းပိုလုပ်ရမှာပေါ့… ဖွင့်နိုင်ရင် အချိန်နည်းနည်းပိုကုန်တာက ဘာမှမဟုတ်ဘူး…” ထိုလူငယ်သည် လည်ပင်းတင်းထားရင်း မည်သို့မျှ အရှုံးမပေးလိုပေ။

“ဟုတ်လား… ဒါဆို မြန်မြန်လုပ်စမ်းပါ… ကောင်းကင်တောင် မှောင်လာတော့မယ်… ငါတို့ခရီးစဉ်ကို မနှောင့်ယှက်စမ်းနဲ့…” ယန်ကျီဝင်တို့က မကျေမချမ်းအသံဖြင့် တစ်ချက်ဟမ့်လိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “အစ်ကိုကြီး… ဒီမှာ ဆက်နေရင် မင်းရဲ့ခရီးစဉ်ကို နှောင့်နှေးစေမှာမဟုတ်လား… ငါတို့အကုန်လုံး ဒီကွမ်ယွမ်မြို့မှာ မင်းကို စောင့်နေလို့ရတယ်…”

“မစိုးရိမ်နဲ့… အချိန်က အများကြီးရှိသေးတယ်…” ယီထျန်းယွမ်က စိတ်မပူပေ။ သူသည် မြေအောက်ကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်ပြီး ယခုမူ မစ်ရှင်တစ်ခုကို ပြီးမြောက်နိုင်မည်ဖြစ်ရာ ဘာကြောင့် မလုပ်ရမည်နည်း။ ထို့အပြင် အချိန်သိပ်မကြာလှဘဲ မကြာမီ သူ၏အလှည့်ရောက်လာလိမ့်မည်ပင်။

အချိန်သည် တစ်နာရီခန့် ကုန်လွန်သွားပြီး နာရီအနည်းငယ်ကြာသည့်တိုင် ချင်းယွမ်ဆရာကြီးသည် နတ်ဘုရားအင်းကို ဖယ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဤသို့ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေပါက ဖွင့်နိုင်မည်မဟုတ်ပုံရသည်။

ချင်းယွမ်ဆရာကြီးသည် ထရပ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီသေတ္တာက သာမန်အဆင့်ငါးနတ်ဘုရားအင်းမဟုတ်ဘူး… လက်ရှိအထိ ဘယ်သူမှ ဖွင့်နိုင်တာ မတွေ့ရသေးဘူး… အခြားဆရာကြီးတွေတောင် လွယ်လွယ်နဲ့ ဖွင့်လို့မရဘူး…”

လူအားလုံးသည် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးအဆင့်ပင် ဤနတ်ဘုရားအင်းကို ဖယ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိသည်မှာ အလွန်ထူးဆန်းလှသည်။

“နောက်တစ်ယောက်…”

ဆရာယွဲ့က လက်ကို တစ်ချက်ဝှေ့ရမ်းလိုက်ပြီး ချင်းယွမ်ဆရာကြီးကို ဆင်းသွားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

“ဟမ့်…”

ချင်းယွမ်ဆရာကြီးသည် လက်ခါလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားချိန်တွင် နောက်ကျောမှ နတ်ဘုရားအင်းဆရာများကို အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက မင်းတို့ဖယ်ရှားနိုင်တဲ့အရာမဟုတ်ဘူး… အနည်းဆုံး ဖန်တီးသူအဆင့်နီးပါးရှိမှ ဖွင့်နိုင်မှာ…”

“ဟုတ်တယ်… ငါ့ဆရာတောင် ဖွင့်မရဘူး… မင်းတို့ကတော့ ပိုပြီးမဖွင့်နိုင်ဘူး… မြန်မြန်ပြန်သွားကြစမ်းပါ…” ထိုလူငယ်က လက်ဝှေ့ရမ်းလိုက်ပြီး တန်းစီထားသူများကို ထွက်သွားရန် အချက်ပြသည်။

ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သေတ္တာရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး လေ့လာရန် စတင်သည်။ သူသည် ထိုင်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ကောင်းကင်မျက်လုံးကို အသုံးပြုကာ သေတ္တာပေါ်ရှိ အသေးစိတ်အချက်များကို စစ်ဆေးသည်။ ဂရုတစိုက် ကြည့်ရှုပြီးနောက် အားနည်းချက်မရှိသလောက်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဤသည်မှာ အဆင့်ငါးနတ်ဘုရားအင်းများဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်စပ်လျက်ရှိပြီး သေမင်းကြိုးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ အကယ်၍ သီးခြားဖြစ်နေပါက အားနည်းချက်များစွာ ပေါ်ပေါက်ပြီး လွယ်ကူစွာ ဖယ်ရှားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤဆက်စပ်မှုကြောင့် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု၏ အားနည်းချက်များကို ဖြည့်စွမ်းပေးထားပြီး ဤအဆင့်ငါးနတ်ဘုရားအင်းများသည် အလွန်ရှုပ်ထွေးလှပြီး အားနည်းချက်မရှိသလောက်ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ၎င်းကို ထွင်းထုနိုင်ခဲ့သည်ဆိုပါက ဖယ်ရှားနိုင်သည့်နည်းလမ်းလည်း ရှိရမည်ဖြစ်သည်။

“ဆက်စပ်နေတာလား… ဒါဆိုရင် ငါ ဒီဟာရဲ့ ဟန်ချက်ကို ဖျက်ဆီးပြီး အားနည်းချက်တစ်ခုကို အတင်းထွင်းထုလိုက်မယ်…” ယီထျန်းယွမ်သည် ဝိညာဉ်ထိန်းသိမ်းစုတ်တံတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူ့တွင် အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားအင်း စက္ကူမရှိသဖြင့် ယခင်ကသုံးခဲ့သည့်အရာကိုသာ အစားထိုးအသုံးပြုပြီး သေတ္တာပေါ်တွင် နတ်ဘုရားအင်းတစ်ခု ထွင်းထုရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

“ဒီကောင်လေး… ဘယ်လိုပြောပြော နားမထောင်ဘူးပဲ… မင်းကိုယ်မင်း ဖွင့်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား…” ထိုလူငယ်က မထီမဲ့မြင်စွာ ပြောလိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် ကိုယ့်စွမ်းရည်ထက် လွန်ကျူးစွာ ကြိုးစားနေသည်ဟု ထင်မြင်နေသည်။

ချင်းယွမ်ဆရာကြီးက လက်ကို တစ်ချက်ဝှေ့ရမ်းလိုက်ပြီး ပြောသည်။

“တချို့ကိစ္စတွေကို သူတို့ကိုယ်တိုင် စမ်းကြည့်မှ သိလာမှာပဲ… လူအထက်မှာလူရှိတယ်… ကောင်းကင်အထက်မှာ ကောင်းကင်ရှိတယ်ဆိုတာ မကြားဖူးဘူးလား…”

“စကားအများကြီးပြောနေတာပဲ… ကိုယ်တိုင်ဖွင့်မရတိုင်း တခြားသူလည်း ဖွင့်မရဘူးလို့ ပြောလို့ရမလား ဖွင့်မရရင် မြန်မြန်ဖယ်သွားစမ်း… ဒီမှာ လမ်းပိတ်မနေနဲ့…” ဆရာယွဲ့က အေးစက်စွာ သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏လုပ်ငန်းကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

“မင်း…”

ချင်းယွမ်ဆရာကြီးက ဆရာယွဲ့ကို ဒေါသတကြီးဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။ “ငါက သူတို့ရဲ့အချိန်ကို မဖြုန်းစေချင်လို့ပါ… ဒီလိုဆက်သွားရင် ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိဘူး… သူတို့က ဒီသေတ္တာကို ဖွင့်နိုင်ရင် ငါ နောက်ကျော့လျှောက်မယ်…”

“တိတ်စမ်း…”

ဆရာယွဲ့က မကျေမချမ်းအသံဖြင့် တစ်ချက်ဟမ့်လိုက်ပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အင်အားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ချင်းယွမ်ဆရာကြီးကို ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ဆုတ်သွားစေပြီး၊ ဤအင်အားသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်မှ ဖြစ်သည်ဖြစ်ရာ သူသည် ထပ်မံစကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောရဲတော့ပေ။

ဆရာယွဲ့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး လူအားလုံးကလည်း သူ့ဆီသို့ အကြည့်များ ရောက်ရှိလာသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် သေတ္တာပေါ်တွင် နတ်ဘုရားအင်းထွင်းထုနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် လူအားလုံးကို အံ့အားသင့်စေသည်။ လူတိုင်းသည် ဖယ်ရှားရန်သာ ကြိုးစားခဲ့ကြပြီး မည်သူမျှ နတ်ဘုရားအင်းထွင်းထုရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။

သို့သော် နတ်ဘုရားအင်းထွင်းထုခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်ရှိပါသလား။

“သူက နတ်ဘုရားအင်းထွင်းနေတာလား… ဟာသလုပ်ဖို့လာတာလား…”

“လူတိုင်းက ဖယ်ရှားဖို့လာတာ… သူကတော့ နတ်ဘုရားအင်းထွင်းနေတယ်… ဟားဟား… နတ်ဘုရားအင်းပေါ်မှာ နတ်ဘုရားအင်းထွင်းတာက မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သူမသိဘူးလား…”

“ရပါတယ်… ဒီကောင်လေးက အလွန်အားလပ်နေလို့ လာကြည့်တာပဲ… သူ့သဘောပဲ…”

နောက်ကျောမှ နတ်ဘုရားအင်းဆရာများသည် ရယ်မောလိုက်ကြပြီး ချင်းယွမ်ဆရာကြီးပင် ရယ်မောကာ ဤသည်မှာ အမိုက်ဆုံးသော နတ်ဘုရားအင်းဆရာတစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု ထင်မြင်နေသည်။

လူအားလုံးက ယီထျန်းယွမ်သည် အလွဲလုပ်နေသည်ဟု ထင်မြင်နေချိန်တွင်၊ “ဒင်း” ဆိုသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ သေတ္တာပေါ်တွင် နတ်ဘုရားအင်းတစ်ခု ထွင်းထုပြီးစီးသွားသည်။ အောင်မြင်စွာ ထွင်းထုပြီးနောက်၊ လူအားလုံး၏ အကြည့်များသည် ထိတ်လန့်တစ်မျိုးဖြစ်သွားပြီး မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သေတ္တာကို အားပြည့်ဖြင့် ရိုက်လိုက်သည်။

“ဘုန်း”

ထိုအသံတစ်ခုနှင့်အတူ ယခင်က ထွင်းထုထားသော နတ်ဘုရားအင်းသည် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကျန်ရှိသော နတ်ဘုရားအင်းများသည် ဆက်စပ်တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုကဲ့သို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားသည်။ အသက်တစ်ရှိုက်စာ အချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သေတ္တာပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားအင်းများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“- ဆင့်ငါးနတ်ဘုရားအင်းဆက်စပ်မှုကို အောင်မြင်စွာ ဖယ်ရှားပြီးစီးပါပြီ။ အတွေ့အကြုံရမှတ် ၂ သန်း၊ ကျွမ်းကျင်မှုရမှတ် ၂၀၀၀ ရရှိပါသည်”

အခန်း ၄၈၇ ပြီးပါပြီ။