ဖွင့်လှစ်ခြင်း

လူအားလုံးက ယီထျန်းယွမ်သည် အလွဲလုပ်နေသည်ဟု ဆွေးနွေးနေစဉ်အတွင်းမှာပင် သေတ္တာပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားအင်းများကို ရုတ်တရက် သူဖယ်ရှားလိုက်နိုင်သည်။ တစ်ကွင်းလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး အရာအားလုံးသည် ရုတ်တရက်ဆန်လွန်းလှသည်။

နတ်ဘုရားအင်းတစ်ခုထွင်းထုပြီး ၎င်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရုံဖြင့် သေတ္တာပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားအင်းများအားလုံး ပျက်စီးသွားသည်မှာ အလွန်အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဖယ်ရှားပြီးစီးသွားပြီး များစွာအချိန်မလိုအပ်ခဲ့ပေ။

အခြားနတ်ဘုရားအင်းဆရာများသည် နာရီပေါင်းများစွာ ကြိုးစားဖယ်ရှားခဲ့သော်လည်း မည်သည့်ရလဒ်မျှ မရရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်၏လက်ထဲတွင်မူ တစ်ခုသောအမွှေးတိုင်မီးထက်ပင် ပိုတိုသောအချိန်အတွင်း အောင်မြင်စွာ ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မည်မျှခက်ခဲသည်မဟုတ်ပေ။

အခြားသူများအတွက် ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့်နတ်ဘုရားအင်းနှင့်တူသော ဤနတ်ဘုရားအင်းများသည် ယီထျန်းယွမ်၏လက်ထဲတွင် စစ်မှန်သော အဆင့်ငါးနတ်ဘုရားအင်းများနှင့်သာ တူသည်။ သူသည် ၎င်းတို့ကို လွယ်ကူစွာ ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အမြန်နှုန်းသည် လူအားလုံးကို အံ့အားသင့်စေပြီး မည်သည့်အရာဖြစ်ပွားသွားသည်ကို ပြန်လည်သတိမရရှိခဲ့ကြပေ။

“ဒါ… ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ… တကယ်ဖယ်ရှားလိုက်နိုင်တယ်လား…” ချင်းယွမ်ဆရာကြီးသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး ၎င်းသည် သူ့မျက်နှာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချက်တစ်ခုနှင့် ညီမျှသည်။ မတိုင်မီကပင် သူသည် “ဒီသေတ္တာပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားအင်းကို ဖယ်ရှားနိုင်သူရှိလျှင် နောက်ကျော့လျှောက်မည်” ဟု ကြွေးကြော်ထားခဲ့သည်။

ထိုစကားပြောပြီး မကြာသေးမီ၊ သူ၏ကတိကို ဖြည့်ဆည်းရတော့မည်ဖြစ်သည်။

“ဟားဟား… အစ်ကိုကြီးကတော့ အစ်ကိုကြီးပဲ… တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖွင့်လိုက်နိုင်တယ်… ကောင်လေး… အခုနက ဘယ်သူက ငါတို့ဖွင့်မရဘူးလို့ ပြောလိုက်တာလဲ…” ယန်ကျီဝင်တို့သည် အကျယ်လောင်ရယ်မောကြပြီး အမှန်တွင် ၎င်းတို့၏စိတ်ထဲတွင် ယုံကြည်ချက်မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် တကယ်ဖွင့်နိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ၊ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီးနောက် အော်ဟစ်ဝမ်းသာခဲ့ကြသည်။

အစ်ကိုကြီးဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သည့်အရာမရှိပေ။

ထိုလူငယ်၏မျက်နှာသည် ညိုပုပ်သလိုလိုဖြစ်သွားပြီး ပြန်လည်ငြင်းခုံလိုသော်လည်း မည်သည့်စကားမျှ မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။ သေတ္တာသည် တကယ်ဖွင့်လှစ်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ရာ သူဘာကို ငြင်းခုံနိုင်မည်နည်း။

ဤအခိုက်အတန့်မှ တစ်ခုသိသာလာသည်မှာ နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးဟု ခေါ်ဆိုသူများသည် အမှန်တကယ်တော့ ဘာမဟုတ်သည့်အရာများသာဖြစ်သည်။

“တကယ်ဖယ်ရှားလိုက်နိုင်တယ်လား…”

ဆရာယွဲ့သည် ထရပ်လိုက်ပြီး လေပြည်တစ်ချက်ကဲ့သို့ ယီထျန်းယွမ်ဘေးသို့ ရောက်လာကာ သေတ္တာကို ယူလိုက်ပြီး နတ်ဘုရားအင်းများကို ဂရုတစိုက်စစ်ဆေးသည်။ အမှန်ပင် နတ်ဘုရားအင်းတစ်ခုမှ မကျန်ရှိတော့ဘဲ ကျန်ရှိသည်မှာ ပြောင်လက်နေသော သေတ္တာတစ်လုံးသာဖြစ်ပြီး ၎င်းကို အလွယ်တကူ ဖွင့်နိုင်သည်။

“ဆရာယွဲ့၊ သေချာစစ်ဆေးကြည့်ပါ…”

ယီထျန်းယွမ်က ဆရာယွဲ့အား စစ်ဆေးရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ဆရာယွဲ့သည် သေတ္တာပေါ်ရှိ ခလုတ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာပင် အဖုံးကို မြှောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မီးတောက်တစ်ခု၏ အငွေ့အသက်သည် အထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပင် ဆရာယွဲ့သည် အဖုံးကို ချက်ချင်း ပြန်ပိတ်လိုက်သဖြင့် အထဲတွင် မည်သည့်အရာရှိသည်ကို မည်သူမျှ မမြင်ရပေ။

ယီထျန်းယွမ်လည်း အထဲကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် သေးငယ်သော အက်ကွဲလေးတစ်ခုသာဖြစ်ရာ မည်သူက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်မည်နည်း။ ဆရာယွဲ့ပင်လျှင် မမြင်ရဖွယ်ရှိသည်။ သို့သော် ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်မှ အထဲတွင် မည်သည့်အရာရှိသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိသည်။ အလွန်သန်မာသော မီးအချက်အလက်ရှိသော ရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်။

ထွက်ပေါ်လာသော မီးတောက်သည် ဇက်ပြတ်ထွက်သွားသော မြင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ဆရာယွဲ့က လျင်မြန်စွာ အဖုံးပိတ်မထားခဲ့လျှင် မီးတောက်များသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားဖွယ်ရှိသည်။ သို့သော် မီးတောက်အငွေ့အသက်တစ်ခုကိုမူ သူဖမ်းယူမိခဲ့သည်။

ဖီးနစ်မီးတောက်: အဆင့်မြင့်မြေကမ္ဘာအဆင့်မီးတောက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးကို မီးလောင်စေနိုင်ပြီး ဖီးနစ်ငှက်အား မီးဖြင့် ပြန်လည်မွေးဖွားစေနိုင်ကာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ရောက်ရှိရန် အခြေအနေများကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သော မီးတောက်ဖြစ်သည်။

စူးစမ်းမျက်လုံးသည် ဤမီးတောက်၏ မူလဇစ်မြစ်ကို ချက်ချင်းခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ဖီးနစ်မီးတောက်ဖြစ်သည်မှာ အလွန်အံ့အားသင့်ဖွယ်ဖြစ်သည်။ ဤသေးငယ်သော သေတ္တာထဲတွင် ဖီးနစ်မီးတောက်ကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး ၎င်းသည် ဖီးနစ်မီးတောက်နှင့် ဆက်စပ်နေသော ရတနာတစ်ခုဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။

သို့သော် ဆရာယွဲ့က လျင်မြန်စွာ အဖုံးပိတ်လိုက်သဖြင့် ယီထျန်းယွမ်သည် အထဲတွင် မည်သည့်အရာရှိသည်ကို မမြင်ရခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် အလွန်ထူးကဲသော ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု သိရှိထားသော်လည်း ဤမျှခိုင်မာသော သေတ္တာထဲတွင် သာမန်ပစ္စည်းတစ်ခုသာရှိခဲ့ပါက အမှန်တကယ် စိတ်ပျက်စရာဖြစ်လိမ့်မည်။

“မင်း တကယ်ဖွင့်နိုင်ခဲ့တယ်… ငါ လူကြည့်မှန်သွားပြီပဲ…” ဆရာယွဲ့သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်ပြီး မူလက အိုမင်းနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် နီရဲလာသည်။

“ဆရာယွဲ့က ငါ့ကို အစကတည်းက ဖွင့်နိုင်မယ်လို့ မြင်ထားတာလား…” ယီထျန်းယွမ်ကိုယ်တိုင်ပင် ဖွင့်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု ထင်ခဲ့ပြီး နည်းလမ်းတစ်ခုကို စမ်းကြည့်ရုံသာဖြစ်သည်။ သို့သော် တကယ်ဖွင့်နိုင်ခဲ့သည်။

မည်မျှသော နတ်ဘုရားအင်းဆရာများသည် ဖယ်ရှားနိုင်ခြင်းမရှိခဲ့သည်မှာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် နတ်ဘုရားအင်းအဆင့်နိမ့်ကျမှုကြောင့်မဟုတ်ဘဲ နည်းလမ်းမမှန်ကန်မှုကြောင့်ဖြစ်သည်။ နည်းလမ်းမမှန်ပါက မည်မျှသန်မာသည်ဖြစ်စေ အလဟဿဖြစ်သည်။

“ငါက မင်းဖွင့်နိုင်လိမ့်မယ်လို့သာ ထင်ခဲ့တာပါ… လာသူတွေထဲမှာ မင်းက ငါ့အတွက် ထိုးထွင်းသိမြင်မရတဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူပဲ… ဒါပေမဲ့ အဓိကကတော့ ငါ့ရဲ့အလိုလိုသိမြင်မှုပဲ…” ဆရာယွဲ့သည် အလွန်ဝမ်းသာနေပြီး သူတော်စဉ်လက်နက်နှစ်ခုကို ညွှန်ပြပြီး ပြောသည်။ “ဒီသူတော်စဉ်လက်နက်တွေက မင်းအတွက်ပဲ… ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့… ဝိညာဉ်မြက်လည်း ထပ်ပေးမယ်…”

“ဒါဆိုရင် ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်…” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး သူတော်စဉ်လက်နက်နှစ်ခုကို ယူကာ သိမ်းလိုက်သည်။

ဘေးတွင်ရှိသော ဖူးရန်သည် ယီထျန်းယွမ်ကို အပေါ်အောက် ကြည့်ရှုရင်း သူ့အပေါ် အလွန်သိချင်နေသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ အသက်အရွယ်သည် သူနှင့် သိပ်မကွာပုံရသော်လည်း မည်သို့လုပ်၍ ဤသေတ္တာကို ဖွင့်နိုင်ခဲ့သနည်း။

“ဒီကောင်လေးက သက်ကြီးနတ်ဆိုးတစ်ကောင်ဖြစ်နေမလား…” ဖူးရန်သည် အလွန်သိချင်နေသည်။

ထို့နောက် ဆရာယွဲ့သည် လူအုပ်ကို ဆိုင်သို့ ပြန်ခေါ်သွားပြီး ယီထျန်းယွမ်လည်း ခေါ်သွားစဉ် ချင်းယွမ်ဆရာကြီးက သူ့ကို တားပြီး မေးသည်။ “မင်း ဘယ်လိုလုပ်နိုင်ခဲ့တာလဲ…”

“ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ ဟုတ်လား… ငါအခုနက ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲဆိုတာ မင်းမမြင်ဘူးလား…” ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဪ… အရင်က မင်းကတိပေးထားတာကို မမေ့ပါနဲ့… နောက်ကျော့လျှောက်ရမယ်နော်…”

တစ်ခါတစ်ရံ ဤသို့သော စကားများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မပြောသင့်ပေ။ ၎င်းသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အရှက်ရစေရုံသာဖြစ်သည်။

“မင်း... ဒီကောင်လေး… ငါက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိလား…” ချင်းယွမ်ဆရာကြီးသည် ဒေါသထွက်လာပြီး သူ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို အသုံးပြုကာ ဖိအားပေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

“ထွက်သွား…” ဆရာယွဲ့က အေးစက်စွာ သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သေတ္တာကို ဖွင့်မရသည်ထား ယခုမူ ပြဿနာရှာဖွေနေသည်မှာ သူ့ကို စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေသည်။

ချင်းယွမ်ဆရာကြီးသည် စကားများပိတ်ဆို့သွားပြီး အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်သော်လည်း ဆရာယွဲ့၏ စွမ်းအားကြောင့် ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။ သို့သော် သူသည် နောက်ကျော့လျှောက်ရန် မလုပ်ပေ။ ၎င်းသည် အလွန်အရှက်ရစရာဖြစ်သည်။

သူသည် မျက်နှာမည်းမှောင်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်စဉ်သမားများသည် လက်ညှိုးထိုးကာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။ ဤသတင်းသည် မကြာမီ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ချင်းယွမ်ဆရာကြီးသည် အမည်မသိ လူငယ်တစ်ဦးအား ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်ဟု လူအများသိရှိလာမည်ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်တို့သည် ဆရာယွဲ့နောက်သို့ လိုက်ကာ ဆိုင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည်။ ၎င်းနေရာသည် ထွက်ခွာသွားချိန်နှင့် သိပ်မကွာခြားပေ။ မည်သူမျှ ခိုးယူရန် ဝင်ရောက်ရဲခြင်းမရှိပေ။ ဆိုင်ထဲသို့ ရောက်ရောက်ချင်း ယီထျန်းယွမ်သည် သူတော်စဉ်လက်နက်နှစ်ခုကို ရန်လျန်ချန်းတို့ထံ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး ပြောသည်။ “ဒီသူတော်စဉ်လက်နက်နှစ်ခုကို မင်းတို့ယူထားလိုက်… မင်းတို့အတွက် အကူအညီဖြစ်မှာပဲ…”

“ဒါ… ဒါ… အစ်ကိုကြီး မင်းမသုံးဘူးလား…” ရန်လျန်ချန်းတို့သည် ထိတ်လန့်သွားပြီး သူတော်စဉ်လက်နက်နှစ်ခုကို ဤမျှလွယ်လွယ်ကူကူ ပေးလိုက်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဘေးတွင်ရှိသော ဆရာယွဲ့သည် ၎င်းကို မြင်သောအခါ၊ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုအချို့ပေါ်လာသည်။ အခြေခံအဆင့် သူတော်စဉ်လက်နက်များသည် သူ့အတွက် သိပ်မတန်ဖိုးရှိသော်လည်း ကျင့်စဉ်အဆင့်နိမ့်သူများအတွက်မူ အိပ်မက်မက်နေရသည့် ပစ္စည်းများဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ကို ရန်လျန်ချန်းတို့ထံ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပေးလိုက်ခြင်းသည် သူတို့ကို အလွန်တန်ဖိုးထားရာ သို့မဟုတ် ထိုလက်နက်တို့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုရာရောက်သည်ပင်။

“ဒီမိတ်ဆွေ… နာမည် ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ…” ဆရာယွဲ့သည် ယခုမှ သူ၏အမည်ကို မေးမြန်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ၎င်းသည် ယီထျန်းယွမ်ကို အသိအမှတ်ပြုကြောင်း သက်သေပြသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူတစ်ဦး၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိရန်သည် အလွန်ရှားပါးသည်။

“ယီထျန်းယွမ်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူ၏အမည်ရင်းကို ဖွင့်ပြောလိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် သူ၏အမည်ရင်းကို မည်သူမျှ မသိသဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

“ယီထျန်းယွမ်… ယီထျန်းယွမ်… ကောင်းတယ်… မင်းနာမည်ကို ငါမှတ်ထားပြီ… ဒီတစ်ခေါက် မင်းက ငါ့ကို အများကြီး ကူညီပေးခဲ့တယ်… နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ဒီနတ်ဘုရားအင်းကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဘူး…” ဆရာယွဲ့က ကျေးဇူးတင်စွာပင် ဆက် ပြောလိုက်သည်။ “ဒီအတွက် ငါ မင်းကို နောက်ထပ်တစ်ခုလက်ဆောင်ပေးမယ်…”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူတစ်ဦးက လက်ဆောင်ပေးမည့် အရာသည် သေချာပေါက် သာမန်မဟုတ်နိုင်ပေ။

အခန်း ၄၈၈ ပြီးပါပြီ။