စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမြှင့်ဆေးလုံး

ဆရာယွဲ့၏ စိတ်ခံစားချက်သည် အလွန်ကောင်းမွန်နေပုံရသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ယီထျန်းယွမ်အား ဆုလာဘ်များထပ်မံပေးအပ်ရန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ မူလက သန့်စင်လက်နက်နှစ်ခုနှင့် ဝိညာဉ်မြက်အနည်းငယ်သည် ပြည့်စုံသော ဆုလာဘ်ဖြစ်ပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ ဆရာယွဲ့က နောက်ထပ်ဆုလာဘ်များကိုပါ ထပ်မံပေးအပ်မည်ဖြစ်သည်။

ထိုသေတ္တာကို လူများစွာ ဖွင့်နိုင်ခြင်းမရှိသော်လည်း နည်းလမ်းသိပါက ဖွင့်ရန်မှာ မခက်ခဲကြောင်း လူတိုင်းသိရှိခဲ့သည်။ သန့်စင်လက်နက်နှစ်ခုသည် ပြည့်စုံသော ဆုလာဘ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီးဖြစ်သည်။

ဆရာယွဲ့က ပေးအပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ယီထျန်းယွမ်သည် ငြင်းဆန်ခြင်းမပြုဘဲ မည်မျှပေးသည်ဖြစ်စေ လက်ခံယူမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် မာနခံနေစရာ မလိုအပ်ချေ။

ဆရာယွဲ့သည် ဆေးလုံးတစ်မျိုးမျိုး ထုတ်ယူမပေးဘဲ ၎င်း၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ စာရွက်တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူပြီး အလျင်အမြန် ရေးသားလိုက်သည်။ ဆေးညွှန်းတစ်ခု သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ယီထျန်းယွမ်ထံ ပေးအပ်ကာ “ဒါက စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမြှင့်ဆေးလုံးပဲ... ဝိညာဉ်မြက်ရဲ့ အကျိုးသက်ရာကို အများဆုံးဖြစ်စေတဲ့ ဆေးညွှန်းပါ... ငါက မင်းက စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမြှင့်ဆေးလုံးရဲ့ ဖန်တီးနည်းကို သိမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အားဖြည့်ဆေးလုံးရဲ့ ဖန်တီးနည်းကိုပဲ သိထားတာပဲ...” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမြှင့်ဆေးလုံး...” ယီထျန်းယွမ်သည် ဆေးညွှန်းကို လက်ခံယူပြီး ၎င်းသည် စိတ်ဝိညာဉ်အားဖြည့်ဆေးလုံးနှင့် လုံးဝကွဲပြားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်သည်။ ဆေးဖက်ဝင်အပင်မျိုး အနည်းငယ်ထပ်မံထည့်သွင်းထားပြီး၊ အကျိုးသက်ရာမှုမှာ မည်သို့ရှိမည်ကို သူသေချာမသိရှိချေ။

သို့သော် ဆရာယွဲ့က ဝိညာဉ်မြက်ကို အများဆုံးအကျိုးသက်ရာဖြစ်စေနိုင်သည့် ဆေးလုံးမှာ စိတ်ဝိညာဉ်အားဖြည့်ဆေးလုံးမဟုတ်ဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမြှင့်ဆေးလုံးဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်။

“ဟုတ်တယ်... အကျိုးသက်ရာမှုက စိတ်ဝိညာဉ်အားဖြည့်ဆေးလုံးထက် အနည်းဆုံး နှစ်ဆလောက် ပိုသာတယ်... ဒီဆေးညွှန်းက အတော်လေး ရှားပါးတယ်... ငါ ဒါကို နတ်ဘုရားအင်းဆရာတစ်ယောက်ဆီက ရထားတာ... သူက တစ်ခေတ်တစ်ခါရဲ့ အလွန်ထူးချွန်တဲ့ နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးပဲ... ခုနက တတ်ယောင်ကား နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးထက် အများကြီး သာလွန်တယ်...” ဆရာယွဲ့က ချင်းယွမ်ဆရာကြီးကို မကျေနပ်သည့်ပုံဖြင့် အေးစက်စွာ ဟွှစ်ကနဲ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ သူက ဘယ်ကိုရောက်သွားမှန်း မသိတော့ဘူး... မဟုတ်ရင် ဒီသေတ္တာကို သူသေချာပေါက် ဖွင့်နိုင်မှာ... ငါလည်း ဒီမှာ ဒီလောက်ကြာအောင် အချိန်ဖြုန်းနေစရာ မလိုတော့ဘူး...” ဆရာယွဲ့က ပြုံးကာ ဆက်လက်ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ မင်းနဲ့ ဆုံရတာ အင်မတန်ကံကောင်းတယ်... ဒါကြောင့် ဒီဆေးညွှန်းကို မင်းကို ပေးလိုက်တာ... မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားအင်းကျင့်စဉ်အတွက် အများကြီး အထောက်အကူဖြစ်မှာ... ငါယုံတယ်... မင်း နောင်တစ်ချိန်မှာ နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်...”

ဆရာယွဲ့သည် ယီထျန်းယွမ်အား နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီး၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။ ယီထျန်းယွမ်ပြသခဲ့သော နည်းပညာသည် အလွန်မြင့်မားသော ကျွမ်းကျင်မှုမလိုအပ်သည့်အတွက်၊ သူ၏အဆင့်မှာ ထူးကဲလှသည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် ယီထျန်းယွမ်သည် အလွန်ငယ်ရွယ်ပုံပေါ်သည်။

အကယ်၍ အမြင့်ဆုံးဖြစ်လျှင်လည်း နတ်ဘုရားအင်းဆရာအဆင့်သာဖြစ်မည်ဟု ဆရာယွဲ့က အကဲဖြတ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို အားပေးရန် ပြောဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သာမန်လူများက ဤဖြစ်စဉ်ကို ကြည့်ရှုရုံသာ ဖြစ်ပြီး ဆရာယွဲ့သည် နတ်ဘုရားအင်းဆရာမဟုတ်သဖြင့် ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းရည်ကို အမှန်တကယ် မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။

တကယ်တမ်းတွင် ယီထျန်းယွမ်သည် နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးအဆင့်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သို့မဟုတ်လျှင် ထိုနတ်ဘုရားအင်းကို ထွင်းထုရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ ၎င်း၏ ခက်ခဲမှုသည် အလွန်မြင့်မားလှသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြန်လည်ငြင်းဆိုခြင်းမပြုခဲ့ပေ။ ဆရာယွဲ့က မည်သို့ထင်မှတ်သည်ဖြစ်စေ ထိုအတိုင်းသာ ထားလိုက်သည်။

“- ‘ဆရာယွဲ့အား သေတ္တာဖွင့်ရန် ကူညီပေးခြင်း’ ဆိုသည့် ဘေးထွက်တာဝန်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ပြီးပါပြီ... ဆုလာဘ်အဖြစ် အတွေ့အကြုံအမှတ် သန်းသုံးဆယ်၊ ဆန်းကြယ်မှတ် တစ်သိန်းနှင့် ဆရာယွဲ့၏ ချစ်ခင်မှုအမှတ် တစ်ရာရရှိပါသည်...”

အတွေ့အကြုံအမှတ်များစွာနှင့် ဆန်းကြယ်မှတ်များစွာကို အလွယ်တကူပင် ရရှိလာသည်။ ဤသို့သော တာဝန်များသည် များများလုပ်လေ ကောင်းလေဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အပြင်တွင် အခြားဆုလာဘ်များလည်း ရှိသေးသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဤသို့သော တာဝန်များကို အလွန်နှစ်သက်သည်။

“လူကြီးမင်းရဲ့ ကောင်းသောစကားအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါထက် ဝိညာဉ်မြက်ကို နည်းနည်းလောက် ပိုလိုချင်တယ်... ဆရာယွဲ့မှာ ဘယ်လောက်ရှိလဲ... ဘယ်လောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဈေးနှုန်းပြောပြလိုက်... ကျွန်တော် ပိုက်ဆံနဲ့ဝယ်လို့ရတယ်...” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်မြက်ထက် ပိုအရေးကြီးသော အရာရှိပါမည်လား။

သန့်စင်လက်နက်များသည် ဘေးဖယ်ထားလိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။ သူလိုအပ်သည်မှာ အတွေ့အကြုံအမှတ်များစွာဖြစ်သည်။ လက်နက်များကဲ့သို့သော အရာများသည် ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းမျှသာဖြစ်ပြီး ကိုယ်ပိုင်ကျင့်စဉ်သည်သာ အမြဲတမ်း အခြေခံဖြစ်သည်။

“မင်းက ဝိညာဉ်မြက်ကို အရမ်းတန်ဖိုးထားပုံပဲ... ဝိညာဉ်မြက်က အဆင့်မြင့်တာမဟုတ်ပေမဲ့ အလွန်ရှားပါးတယ်... မင်း ပိုလိုချင်ရင်တောင် ငါ့မှာ မရှိတော့ဘူး... ငါ့မှာ သုံးပင်ပဲရှိတယ်... ဒီထက်ပိုပြီးတော့ တကယ်မရှိဘူး...” ဆရာယွဲ့က ခေါင်းယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။ “ရှားပါးမှုအရ ဝိညာဉ်မြက်က အဆင့်ခြောက်အထက် ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေနဲ့ ယှဉ်နိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ အကျိုးသက်ရာမှုကတော့ အဆင့်ခြောက်အထက် ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေထက် အများကြီး နိမ့်ကျတယ်... ဒီအပင်ကို များများလိုချင်ရင် တကယ်ကို ခက်ခဲလွန်းတယ်...”

“ကောင်းပါပြီဗျာ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အလွန်စိတ်မသက်မသာဖြစ်သွားသည်။ ဝိညာဉ်မြက်ကို များများလိုချင်သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် ၎င်းကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် ဆရာယွဲ့သည် ဝိညာဉ်မြက်သုံးပင်နှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်အချို့ကို ထုတ်ယူပေးကာ “ဒါက ဝိညာဉ်မြက်နဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တချို့ပဲ... ဒါတွေနဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမြှင့်ဆေးလုံးသုံးဖုံ ဖန်တီးနိုင်တယ်... မင်း ဆေးဆရာကောင်းတစ်ယောက်ရှာပြီး ဖန်တီးခိုင်းလိုက်... ငါကိုယ်တိုင်လည်း ဖန်တီးပေးနိုင်ပေမဲ့ အခုတော့ အချိန်မအားဘူး... မင်းမမြန်လှချင်ရင် လပိုင်းလောက်စောင့်ပြီး ငါ့ဆီ ပြန်လာခဲ့... ငါ အခမဲ့ ဖန်တီးပေးမယ်...” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဒါကတော့ မလိုအပ်ပါဘူး... ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ့မယ်... ဆရာယွဲ့ရဲ့ ဆေးညွှန်းအတွက် ကျေးဇူးပါ...” ယီထျန်းယွမ်က ကျေးဇူးတင်စကားဆိုလိုက်သည်။

“ဒါက အပေးအယူသဘောပဲကို... ပုံမှန်ပါ...” ဆရာယွဲ့က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ “အခု ငါ အလုပ်ရှုပ်နေလို့... မင်းတို့ တစ်ခုခု ကြည့်ချင်တာရှိရင် ငါ့တပည့်နဲ့ ပြောလိုက်... သက်သာတဲ့ဈေးနဲ့ ရောင်းပေးမယ်...”

“အခုတော့ မလိုအပ်သေးပါဘူး... ကျွန်တော်တို့ အရင်သွားတော့မယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် အခြားဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို လုံးဝစိတ်မဝင်စားချေ။ ကိစ္စများ ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်သဖြင့် ထွက်ခွာရန်သာ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ... နောင်အခါ အချိန်ရရင် လာလည်ခဲ့ဦး...” ဆရာယွဲ့သည် ယီထျန်းယွမ်အပေါ် သဘောထားမှု များစွာပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤဖြစ်ရပ်သည် သူ့အတွက် မရေမတွက်နိုင်သော အကူအညီဖြစ်ခဲ့သဖြင့် ဝမ်းမြောက်နေသည်။

ယီထျန်းယွမ်ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဖူးရန်က ထိုသေတ္တာကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ “ဆရာ... ဒီသေတ္တာထဲမှာ...”

“အပြင်မှာ ဒီနှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှာ ဒီသေတ္တာကို ဖွင့်နိုင်ခဲ့ပြီ... ဒါက ငါတို့ ပြန်သွားနိုင်ပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ်ပဲ...” ဆရာယွဲ့၏ မျက်ဝန်းများသည် တလလက်လက်တောက်ပကာ ဆက်လက်ပြောလိုက်သည်။ “ပစ္စည်းတွေကို သိမ်းဆည်းလိုက်... ခဏကြာရင် ငါတို့ ပြန်သွားမယ်...”

“နောက်ဆုံးတော့ ပြန်သွားနိုင်တော့မှာလား...” ဖူးရန်မျက်လုံးများ တလက်လက်တောက်ပကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် နှစ်ပေါင်းဆယ်ချီပြီးမှ သွားနိုင်မယ်လို့ ထင်ထားတာ...”

“ဒီလောက်ကြာစရာမလိုဘူး... အကြီးအကဲက ငါ့ကို ဒီအမိန့်ပေးခဲ့တာ... ပြီးမြောက်ပြီဆိုရင် ပြန်သွားလို့ရပြီ... မျိုးနွယ်ထဲမှာ အခုဘယ်လိုအခြေအနေဖြစ်နေလဲ မသိဘူး... ဒီလောက်ကြာတဲ့အထိ ဘယ်သူမှ ငါတို့ကို လာမခေါ်ဘူး...” ဆရာယွဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ မသိဘူး...”

“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မလဲ... ငါတို့ကို ဘယ်သူက ထိခိုက်နိုင်မှာလဲ...” ဖူးရန်၏ မျက်ဝန်းများသည် အေးစက်သွားပြီး မီးတောက်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

……

ယီထျန်းယွမ်တို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ထျန်းလျံချန်တို့အား ကွမ်ယွမ်မြို့တွင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် သို့မဟုတ် အပြင်သို့လှည့်လည်သွားလာရန် ပြောထားသည်။ သို့သော် ဤမြို့သည် ၎င်းတို့၏ စုဝေးရာနေရာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။

“ခဏကြာရင် ကျွန်တော် ပြန်လာမယ်... ဘယ်လောက်ကြာမယ်ဆိုတာ မသေချာပေမဲ့၊ ကိစ္စတွေ ပြီးသွားရင် မင်းတို့ကို လာရှာမယ်...” ယီထျန်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ... ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာ အစ်ကိုကြီးပြန်လာတာကို စောင့်နေမယ်...” ၎င်းတို့သုံးဦးစလုံးက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဘယ်သို့မျှ သွားရန် မစီစဉ်ကြချေ။ ဤနေရာတွင် ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်ပြီး အဆင့်တက်ရန်သာ ရည်ရွယ်ထားသည်။ အကယ်၍ အစ်ကိုကြီးပြန်လာချိန်တွင် ၎င်းတို့သည် ကျင့်စဉ်ပိတ်မိနေနိုင်သည်။

ညွှန်ကြားချက်များပေးပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်သည် အလျင်အမြန် ပျံသန်းထွက်ခွာကာ ဖီးနစ်အသိုက်ရှိရာသို့ ဦးတည်သွားသည်။ သို့သော် မသွားမီ သူသည် အဆင်ပြေသည့် ဂူတစ်ခုထဲသို့ ရွေးချယ် ပျံဝင်သွားပြီး စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမြှင့်ဆေးလုံးကို ဖန်တီးရန် စတင်လိုက်သည်။

သူသည် ဤစိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမြှင့်ဆေးလုံး၏ အကျိုးသက်ရာမှုသည် မည်မျှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရှိမည်ကို သိလိုသည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် ၎င်းသည် သူ့အား ချက်ချင်းအဆင့်တက်စေနိုင်သည်။

“မြန်မြန်ဖန်တီးကြည့်ရအောင်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဝိညာဉ်မြက်ကို ထုတ်ယူပြီး စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမြှင့်ဆေးလုံးကို ဖန်တီးရန် စတင်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ပထမဆုံး အဆင့်လေးဖန်တီးမှုကို ရည်မှန်းလိုက်ရာ အောင်မြင်နှုန်းသည် ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသာရှိသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်အားဖြည့်ဆေးလုံးကို အဆင့်လေးဖန်တီးရာတွင် ရာနှုန်းပြည့်အောင်မြင်နှုန်းရှိပြီး၊ အဆင့်ငါးတွင်ပင် ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းနီးပါးရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအဆင့်လေးတွင် ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသာရှိသည်။

သူသည် အဆင့်ငါးဖန်တီးမှုကို ကြိုးစားကြည့်ရာ အောင်မြင်နှုန်းသည် နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသာရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။ ၎င်းသည် အလွန်နိမ့်ကျလွန်းလှသည်။

အခန်း ၄၈၉ ပြီးပါပြီ။