မုန်းတီးမှု

ယီထျန်းယွမ်သည် အိမ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး အပေါ်ထပ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် တက်သွားသည်။ ယမ်အာသည် အိပ်ရာပေါ်တွင် လှဲလျောင်းကာ အိပ်ပျော်နေပြီး၊ အလွန်သာယာစွာ အိပ်စက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက သာမန်ပြုံးလိုက်ပြီး စောင်တစ်ထည်ကို ဆွဲယူကာ ယမ်အာ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဖုံးအုပ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဖြည်းညင်းစွာ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လော့အကြီးအကဲသည် အပြင်မှ ဝင်လာသည်။ တကယ်တော့ သူသည် ဤနေရာတွင် အချိန်အတန်ကြာ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း၊ ယီထျန်းယွမ်သည် အပေါ်ထပ်တွင် ယမ်အာအား စောင်ခြုံပေးနေသည်ကို မြင်သောကြောင့် အနှောင့်အယှက်မပေးရန် မတက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

“လော့အကြီးအကဲ... ရောက်လာပြီပဲ...” ယီထျန်းယွမ်က သူရောက်လာသည်ကို သိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် အပေါ်ထပ်မှ ချက်ချင်း ဆင်းလာခဲ့သည်။

“အင်း... ကိစ္စတွေကို ယာယီအနေနဲ့ ပြီးအောင်လုပ်ထားပြီးပြီ... အခုမှ မင်းကို ဧည့်ခံဖို့ လာတာ... တကယ်တော့ သေချာဧည့်ခံနိုင်ဖို့ လိုအပ်နေသေးတယ်...” လော့အကြီးအကဲက တောင်းပန်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... ဒီနေရာက ယမ်အာရဲ့ မိခင်နေထိုင်ခဲ့တဲ့ နေရာမဟုတ်လား...” ယီထျန်းယွမ်က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်... ဒါက ဟွမ်အာနေခဲ့တဲ့ အိမ်ပဲ... ငါ လူတွေကို မကြာခဏ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခိုင်းထားတယ်... သူပြန်လာပြီး ဒီနေရာမှာ နေမယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာ... ဘယ်သူကသိမှာလဲ...” လော့အကြီးအကဲက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။ ဆံဖြူသူက ဆံမည်းသူကို အရင်ပို့ဆောင်ရလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မြင်ခဲ့မည်နည်း။ ထို့နောက် သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ဘယ်သူက ဒီလိုလုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ငါသိသွားရင်... အဲ့ဒီကောင်ကို ဓားတစ်သောင်းနဲ့ အပိုင်းပိုင်းခုတ်ပစ်မယ်...”

လော့အကြီးအကဲ၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ လေးနက်မှုသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ ယခုပင် ကြွေကျလာသော သစ်ရွက်များသည် ချက်ချင်းပင် အမှုန့်များအဖြစ် ကွဲထွက်သွားသည်။ ဤသည်မှာ သူထိန်းချုပ်ထားသည့် အခြေအနေတွင်ပင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တကယ်ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပါက ထိုစွမ်းအားသည် မည်မျှပြင်းထန်မည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် သိသာသည်။

သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ် အဆင့်ရှစ်ရှိသူဖြစ်ပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ သန်မာလှသည်။

ယီထျန်းယွမ် ယခုအချိန်အထိ တွေ့ဖူးသမျှအနက် အင်အားအကြီးဆုံးသူဖြစ်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ် အဆင့်ရှစ်ဆိုသည်မှာ၊ သူကိုယ်တိုင် အသက်ကိုပင် စွန့်လွှတ်ကာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို အဆုံးထိ မြှင့်တင်လိုက်သည်ပင်ဖြစ်စေ၊ ရင်ဆိုင်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲမည်ဖြစ်သည်။

“ယမ်အာရဲ့ မိခင်က ကျွန်တော့်ကို အပ်ထားတဲ့အချိန်မှာ ဘာတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ဘူး... ဖီးနစ်နယ်မြေကို ပို့ပေးဖို့ပဲ ပြောခဲ့တယ်...” ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ လောဟွမ်သည် သူ့တွင် လက်စားချေရန် အလုံအလောက်အင်အားမရှိဟု ထင်မြင်ခဲ့ပြီး၊ အဓိကကတော့ ယမ်အာကို ပြန်ပို့ပေးနိုင်ရုံသာ လုံလောက်သည်ဟု ယူဆခဲ့ပုံရသည်။ လက်စားချေခြင်းကိစ္စကိုတော့ ယာယီအနေဖြင့် ဘေးဖယ်ထားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

“ဒီကိစ္စကို ငါ လူတွေကို စေလွှတ်ပြီး အသေအချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးစေမယ်... ဘယ်လိုနည်းနဲ့ဖြစ်ဖြစ် အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ရမယ်...” လော့အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာထက်တွင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏ သမီးဖြစ်သူ သေဆုံးသွားခဲ့သည်ဆိုလျှင် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်က ဒေါသမထွက်ဘဲ ရှိနိုင်မည်နည်း။ ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်များသည် ညင်သာလာပြီး၊ အပေါ်ထပ်တွင်ရှိသော ယမ်အာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ယမ်အာ အသက်ရှင်နေသေးသည်ကို မြင်ရသည့်အတွက် အနည်းငယ်မျှ စိတ်သက်သာရာရလာသည်။

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဤကိစ္စအတွက် သူလည်း အနည်းငယ်မျှ အာရုံစိုက်ထားမည်ဖြစ်သည်။ ယမ်အာက သူ့ကို ‘အဖေ’ ဟု ခေါ်ထားသည်ဖြစ်ရာ အနည်းဆုံးတော့ ကူညီပေးရမည်ဖြစ်သည်။

“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်... ဒီတစ်ခေါက် ယမ်အာကို ပြန်ခေါ်လာပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်တယ်... မဟုတ်ရင် ငါ့မြေးလေး အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတာ ငါတောင် မသိခဲ့ဘူး...” လော့အကြီးအကဲက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး သူ့ကို ကြည့်ကာ ကျေးဇူးတင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “တခြားစကားတွေ မပြောတော့ဘူး... မင်း ယမ်အာကို ခေါ်လာပေးခဲ့တာ... ငါတို့ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်က မင်းကို ဘယ်လိုမှ အကျိုးမယုတ်စေရဘူး... ငါနဲ့လိုက်ခဲ့...”

လော့အကြီးအကဲက ဘေးတွင်ရှိသော အစောင့်အား အကြည့်တစ်ချက်ပြလိုက်သည်။ အစောင့်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြဿနာမရှိကြောင်း အမူအရာဖြင့် ဖော်ပြလိုက်သည်။ ယမ်အာသည် အပေါ်ထပ်တွင် အိပ်ပျော်နေသဖြင့်၊ သူ့ကို စောင့်ကြည့်ရန် အစောင့်အား ထားခဲ့ခြင်းပင်။

ယီထျန်းယွမ်သည် လော့အကြီးအကဲနောက်သို့ လိုက်သွားသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လော့အကြီးအကဲက မေးလိုက်သည်။ “ဆုလာဒ်အနေနဲ့... မင်းဘာလိုချင်လဲ... ယမ်အာကို ခေါ်လာပေးခဲ့တာ... ငါတို့က မင်းကို ဘယ်လိုမှ အကျိုးမယုတ်စေရဘူး... ဒါကြောင့် ပေးရမယ့်ဆုလာဒ်ကို ပေးရမှာပဲ... ဒါပေမယ့် ဒီမတိုင်ခင်... မင်းဘယ်လိုရတနာမျိုးကို လိုချင်လဲ...”

“တကယ်တော့ ကျွန်တော် လိုချင်တာက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြည့်မြက်ပဲ... အလုံးအရင်းနဲ့ များများလိုချင်တယ်...” ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် အခြားမည်သည့်ရတနာကိုမျှ မလိုချင်ပေ။ သူတော်စဉ်လက်နက်များကိုလည်း ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။ သို့သော် နတ်ဘုရားလက်နက်များဆိုပါက၊ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်က ၎င်းတို့ကို သူ့အား ပေးမည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြည့်မြက်ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် အလွန်အဖိုးတန်သော ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

“ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြည့်မြက်တဲ့လား...” လော့အကြီးအကဲက မှင်တက်မိသွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်က ဤသို့သော ဆုလာဒ်ကို တောင်းဆိုလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။ သူထင်မြင်ထားသည့် ဆုလာဒ်များမှာ သူတော်စဉ်လက်နက်များ သို့မဟုတ် ဆေးလုံးများကဲ့သို့သော အရာများဖြစ်ပြီး၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြည့်မြက်ကိုတော့ တစ်ခါမျှ စဉ်းစားမထားခဲ့ပေ။

“ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော်လိုချင်တာက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြည့်မြက်ပဲ... အကယ်၍ အလုံးအရင်းနဲ့ များများရှိမယ်ဆိုရင်... ကျွန်တော်က တခြားပစ္စည်းတွေနဲ့ လဲလှယ်လို့ရတယ်...” ယီထျန်းယွမ်က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ဆက်လက်ဖြည့်စွက်ပြောသည်။ “ဒါက ကျွန်တော့်အတွက် အရမ်းအရေးကြီးတယ်...”

“ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြည့်မြက်တဲ့လား... ဒါက ငါတို့မျိုးနွယ်မှာ လောလောဆယ်အနေနဲ့ မရှိသေးဘူး... အရင်တုန်းကတော့ ရှိခဲ့ပေမယ့် သုံးလိုက်လို့ ကုန်သွားပြီ... ဒီဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြည့်မြက်က အတော်လေး ရှားပါးတယ်... ပုံမှန်အချိန်မှာ ရှာဖွေဖို့ သိပ်မလွယ်ကူဘူး...” လော့အကြီးအကဲက တောင်းပန်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “တခြားရတနာတွေကို ရွေးကြည့်လိုက်ပါလား... မင်းကြိုက်မယ့်ဟာတွေ ရှိမှာပါ... ပြောကြည့်လိုက်...”

လော့အကြီးအကဲက သူ့ကို အတွင်းပိုင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အစောင့်များစွာကို တွေ့မြင်ရပြီး မကြာမီတွင် သူ၏ လမ်းပြမှုဖြင့် အလွန်ကြီးမားသော ဗိမာန်တစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုဗိမာန်သည် မီးယွမ်ကျောက်များဖြင့် တည်ဆောက်ထားပြီး အထဲသို့ ခြေတစ်လှမ်းဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက်၊ မီးဝိညာဉ်စွမ်းအင်တစ်ခုသည် လှိုင်းလုံးကြီးနှင့် တူညီစွာ ရောက်ရှိလာသည်ကို ခံစားရပြီး အလွန်အံ့သြဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။

မီးအရည်အသွေးရှိသော ကျင့်စဉ်သမားများအတွက် ဤနေရာတွင် တစ်လခန့် ကျင့်စဉ်ပြုလုပ်ခြင်းသည် အပြင်ဘက်တွင် တစ်နှစ်ကျင့်စဉ်ပြုလုပ်သည်နှင့် ညီမျှသည်။ ဤသို့သော ကြီးမားသော အားထုတ်မှုကို ဖီးနစ်မျိုးနွယ်သာ ပြုလုပ်နိုင်သည်။

အထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ဗိမာန်၏ နံရံများပေါ်တွင် ကြီးမားသော ဖီးနစ်ရုပ်ပုံများကို ထွင်းထုထားပြီး ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ယံတွင် အတောင်များဖြန့်ကာ ပျံသန်းနေသည့်ပုံစံဖြစ်သည်။ ထို့အပြင်၊ ဘေးတစ်ဖက်တွင် ကြီးမားသော ဖီးနစ်များစွာသည် အနားယူလျက်ရှိပြီး ၎င်းတို့ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ တစ်ချက်မျှ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုဖီးနစ်များသည် လူသားပုံစံသို့ ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ ကြီးမားသော ဖီးနစ်ပုံစံအတိုင်းသာ ရှိနေသည်။ လော့အကြီးအကဲကဲ့သို့သော သူများသည် ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်များကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ပြောင်းလဲလာခဲ့သူများဖြစ်သည်။ ရိုးရိုးပြောရလျှင် ထိုဖီးနစ်များသည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ မူလဖီးနစ်ပုံစံအတိုင်း ရှိနေသူများဖြစ်သည်။

“လော့အကြီးအကဲ... ဒီသူက ဘယ်သူလဲ...” ထိုအချိန်တွင် အသက်ကြီးသူတစ်ဦး ဤဘက်သို့ လျှောက်လာပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အနည်းငယ် မုန်းတီးမှုအရိပ်အယောင်များ ပြလိုက်သည်။

လူသားမျိုးနွယ်သည် ဤနေရာတွင် သိပ်လက်ခံခြင်း မခံရသဖြင့် မျက်စောင်းထိုးခံရခြင်းသည် ပုံမှန်ဖြစ်သည်။

“လီအကြီးအကဲ... ဒီသူက ငါ့ရဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ သမီးလေးကို ပြန်ခေါ်လာပေးတဲ့ မိတ်ဆွေပဲ... သူ့ကို ရတနာသိုက်ထဲကို ခေါ်သွားပြီး ဆုလာဒ်တချို့ ယူပေးဖို့ လုပ်နေတာ...” လော့အကြီးအကဲက ပြောလိုက်သည်။

ဤကိစ္စသည် လူသိများခြင်းမရှိသေးသဖြင့်၊ လူအများက အမှန်တကယ်အခြေအနေကို မသိရှိကြပေ။

“ပျောက်ဆုံးနှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက သမီးလေးကို ပြန်ခေါ်လာပေးတယ်ဆိုတော့... ဒါ လောဟွမ်ရဲ့ သမီးလား...” လီအကြီးအကဲက မှင်တက်မိသွားပြီး၊ ခေါင်းညိတ်ကာ “ကောင်းပြီ... ဆုလာဒ်ပေးရမှာပဲ... ဒါပေမယ့် ဗိမာန်ထဲကို ခေါ်လာစရာမလိုဘူးမဟုတ်လား... လော့အကြီးအကဲ... စည်းမျဉ်းတွေကို သိထားမှာပဲ မဟုတ်လား...”

သူသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်သည့် အကြည့်များတွင် မုန်းတီးမှုအရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဤကိစ္စကြောင့် သူ၏ သဘောထားပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ မုန်းတီးမှုသည် ယခင်အတိုင်း တည်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

“လီအကြီးအကဲ... မင်းဘာကို ဆိုလိုတာလဲ... သူက ယမ်အာကို မိုင်ပေါင်းထောင်ချီပြီး ခေါ်လာပေးခဲ့တာ... ဒီလိုလူမျိုးကို ငါတို့ ဖီးနစ်ဗိမာန်ထဲကို ခေါ်လာပြီး လှည့်လည်ပြလို့မရဘူးလား... စည်းမျဉ်းတွေရှိတာမှန်တယ်... ဒါပေမယ့် ကျေးဇူးဆပ်တတ်ဖို့ကိုတောင် မသိရင်... အဲ့ဒါမှ စည်းမျဉ်းတွေကို ဖျက်ဆီးရာရောက်မှာ မဟုတ်ဘူးလား...”

လော့အကြီးအကဲက ချက်ချင်း မကျေနပ်သည့်အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်က သူ၏ သမီးလေးကို ပြန်ခေါ်လာပေးခဲ့သည့်အတွက် အလွန်ကျေးဇူးတင်ရှိပြီး သူ၏ ကျေးဇူးတင်မှုသည် အမှတ်နှစ်ရာနီးပါးအထိ ရောက်ရှိလုနီးနီးဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျေးဇူးတင်စိတ်ထားမှာ မည်မျှပြင်းထန်သည်ကို ဖော်ပြပြီးဖြစ်သည်။

“စကားကတော့ ဒီလိုပြောတာပေါ့... ဒါပေမယ့် သူက လူသားမျိုးနွယ်ပဲ... တခြားမျိုးနွယ်တွေဆိုရင်တော့ ကိစ္စမရှိဘူး... လူသားတွေဆိုရင်တော့... ဟင်း... ဘာမှကောင်းတာတွေ မဟုတ်ဘူး...” လီအကြီးအကဲက အေးစက်စွာ ဟွှမ်းခနဲ အော်လိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို အေးစက်စွာ စူးစိုက်ကြည့်ကာ နှလုံးသားထဲမှ မုန်းတီးမှုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်ကတော့ ဒေါသမထွက်ခဲ့ပေ။ လီအကြီးအကဲသည် လူသားမျိုးနွယ်ထံမှ တစ်စုံတစ်ခု ခံစားခဲ့ရပြီး သို့မဟုတ် သူ၏ ဆွေမျိုးတစ်ဦးဦးကို လူသားမျိုးနွယ်က တစ်စုံတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု သူ စိတ်ကူးမိသည်။

“လီအကြီးအကဲ... ကျွန်တော်တို့အပေါ် အမြင်မကြည်တာကို ကျွန်တော်လက်ခံပါတယ်... ဒါပေမယ့် လူအားလုံးက ဆိုးရွားတဲ့သူတွေလို့ ပြောလို့မရပါဘူး... ဒါကို နားလည်ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်...” ယီထျန်းယွမ်က ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါတော့ အဲ့လိုလူမျိုး တစ်ယောက်မှ မတွေ့ဖူးဘူး...” လီအကြီးအကဲက အေးစက်စွာ ဟွှမ်းခနဲ အော်လိုက်ပြီး လက်တစ်ချက်ပုတ်ကာ ထပ်မံပြောလိုက်၏။ “လော့အကြီးအကဲ... စည်းမျဉ်းတွေကို သတိထားဦး... ဆုလာဒ်ပေးတာက ပေးရမှာပဲ... ဒါပေမယ့် လွန်လွန်ကျူးကျူး မလုပ်နဲ့...”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် လက်တစ်ချက်ပုတ်ကာ ထွက်သွားပြီး ဤနေရာတွင် ဆက်လက်မနေတော့ပေ။

“ညီငယ်လေး... တောင်းပန်ပါတယ်... လီအကြီးအကဲက...” လော့အကြီးအကဲက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ဆက်လက်ပြောလိုစိတ်မရှိတော့ပေ။

“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်... ဖီးနစ်မျိုးနွယ်သားတွေကို သွေးစွမ်းအင်ထုတ်ယူတာမျိုးတွေ လုပ်ခံခဲ့ရတာဖြစ်မယ်... တကယ်တော့ မျိုးနွယ်တိုင်းမှာ ဒီလိုပဲဖြစ်တယ်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သန်မာလာအောင်လုပ်ဖို့အတွက် အချို့သော သတ်ဖြတ်မှုတွေကို ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး... ဆိုးရွားတဲ့သူတွေရှိသလို ကောင်းတဲ့သူတွေလည်း ရှိတယ်...” ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လူသားမျိုးနွယ်ကို ပြောစရာမလိုပေ။ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ပင်လျှင် သန့်ရှင်းသည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။ ဝိညာဉ်ဆေးများကို ရယူရန်အတွက် အကြီးအကျယ် တိုက်ခိုက်မှုများ ပြုလုပ်ကြသည်။ အားနည်းသူကို အားကြီးသူက စားသုံးသည့် သဘောတရားသည် ဤနေရာတွင်လည်း ရှိနေပြီးဖြစ်သည်။

အခန်း ၄၉၄ ပြီးပါပြီ။