ပြန်လည်နိုးထလာသော တစ္ဆေကြိုး
Vol. 14 Ch. 200
တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများ သို့မဟုတ် လူသားများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ သင်၏စွမ်းရည်များ မည်မျှအစွမ်းထက်သည်ဆိုသည်ထက် သင်မည်မျှ သတင်းအချက်အလက် ပြည့်စုံကြွယ်ဝသည်ဆိုသည့်အချက်ပင် ဖြစ်သည်။
သတင်းအချက်အလက်သည် အဓိကသော့ချက်ဖြစ်သည်။
တစ္ဆေများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း၊ သင်သူတို့နှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံပြီး၊ သူတို့၏အပြုအမူပုံစံများကို နားလည်ကာ၊ သူတို့ကိုသတ်ဖြတ်ရန် နည်းလမ်းများကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ သိရှိပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိန်းချုပ်နိုင်သောအရာများ ဖြစ်လာနိုင်သည်။
ထိုအသိပညာကို လက်ဝယ်ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်အခါ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုတစ်ခုမှ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ရန် များစွာပို၍လွယ်ကူလာသည်။
အချို့သော ရှင်းပြမရနိုင်သည့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များမှလွဲ၍၊ အခြေအနေအများစုတွင် အနည်းဆုံး မျှော်လင့်ချက်အစအနတစ်ခုတော့ ရှိစမြဲပင်၊ ထိုအခွင့်အရေးကို သင်ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိအပေါ်တွင်သာ အားလုံးမူတည်နေသည်။
ဝမ်ရှောင်ချန်သည် ယန်ကျန့်ကို ရင်ဆိုင်ရန် ရဲ့ဖုန်းကို ခေါ်ဆောင်လာစဉ်က ကြိုတင်ပြင်ဆင်လာခဲ့သည်။
ယခုအချိန်တွင်၊ သူတို့သည် သူ့အကြောင်း သိသင့်သိထိုက်သမျှ အားလုံးကို သိရှိနေလောက်ပေပြီ။
သို့သော်၊ ယန်ကျန့်မှာမူ ရဲ့ဖုန်း၏အခြေအနေနှင့်ပတ်သက်၍ လုံးဝအမှောင်ထဲတွင် စမ်းတဝါးဝါးဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားနေရသည်။
သူသိသမျှမှာ ရဲ့ဖုန်းက တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို အမိန့်ပေးနိုင်ပြီး၊ သူ့ကို အလွန်အန္တရာယ်များသော တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်စေသည်ဆိုသည့်အချက်မျှသာ။
ထိုမှတစ်ပါး၊ သူမှာ ပဟေဠိတစ်ခုပင်။
ဤသည်မှာ မျှတသောပြိုင်ပွဲတစ်ခုဟု ဆိုရန် ခက်ခဲလှသည်။
အစမှအဆုံး၊ ယန်ကျန့်မှာ အသာစီးမရခဲ့ပေ။
သူအသက်ရှင်နေသေးခြင်းမှာ တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်း သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်နိုင်သည့် သူ၏နားလည်ရခက်သော စွမ်းရည်ကြောင့်သာဟု ဆိုရပေမည်။
သူ့နေရာတွင် အခြားမည်သည့်တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ ဖြစ်စေ၊ သူတို့ သေဆုံးပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်တန်ရာသည်။
"ငါမင်းကို လွယ်လွယ်ကူကူပဲ ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းငါ့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ကတော့ အများကြီးပိုခက်လိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့တစ္ဆေနှစ်ကောင်လုံး ကစားကွင်းထဲရောက်နေမှာ၊ မင်းဒီအထိပဲ တတ်နိုင်တော့မှာပဲ။" ရဲ့ဖုန်းက ယန်ကျန့်နောက်ဆုတ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သောပြုံးရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
သူတို့၏အစီအစဉ်အရ၊ သူယန်ကျန့်၏တစ္ဆေနယ်မြေကို ကန့်သတ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သူ့ကိုကိုင်တွယ်ရန်မှာ ရိုးရှင်းသောအလုပ်တစ်ခု ဖြစ်လာပေမည်။
ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး တုံ့ပြန်ခြင်းမပြုသော်လည်း၊ သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် သတိကြီးစွာထားသော အငွေ့အသက်တစ်ခုက ဝန်းရံနေသည်။
ရဲ့ဖုန်းဝတ်ဆင်ထားသော လုံချည်ကို သူလုံးဝဂရုမစိုက်၊ သူ့ကိုစိုးရိမ်ပူပန်စေသောအရာမှာ ဒုတိယတစ္ဆေမှာ အဘယ်အရာဖြစ်သည်ဆိုသည့်အချက်ပင်။
အကယ်၍ ထိုအရာကို သူဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါက၊ ဤတွေ့ဆုံမှုမှာ လျင်မြန်စွာ အဆုံးသတ်သွားနိုင်သည်။
အချိန်ဆွဲခြင်းမှာ နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် ကောင်းကျိုးရှိမည်မဟုတ်ပေ။
ပြင်းထန်သောတစ္ဆေတစ်ကောင်၏ စွမ်းအားကို အလွန်အကျွံအသုံးပြုခြင်းက ထိုတစ္ဆေကိုယ်တိုင် ပြန်လည်နိုးထလာသည့်အခါ သေဆုံးခြင်းသို့ ဦးတည်သွားနိုင်သည်၊ ဤသည်မှာ တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားသူများအတွက်ပင် မှန်ကန်သည်။
"ဒီအဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေအားလုံးက ဘာအတွက်လဲ။ မင်းရဲ့အရည်အချင်းက ဒါအကုန်ပဲလား။" ယန်ကျန့်က စိန်ခေါ်လိုက်သည်။
"မလောပါနဲ့၊ တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့သူတွေကြားမှာတောင် ကွာခြားချက်တွေရှိတယ်ဆိုတာ မင်းမကြာခင် နားလည်လာလိမ့်မယ်။" ရဲ့ဖုန်းက စကားပြောရင်း ယန်ကျန့်ထံသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာသည်။
သူလှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းတွင်၊ သူ့လုံချည်၏လက်အောက်မှ သွေးများက တစက်စက် ယိုစီးကျလာသည်၊ ထိုနီရဲသောအရည်မှာ ထူထဲနက်မှောင်နေပြီး၊ အချိန်ကြာမြင့်စွာ သေဆုံးပြီးဖြစ်သော အလောင်းကောင်တစ်ခုမှ ထုတ်ယူထားသောသွေးနှင့် တူလှသည်။
ထိုသွေးကိုမြင်သောအခါ၊ ယန်ကျန့်မှာ တစ္ဆေသွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေခဲ့သော ယန်လီကို မတွေးဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။
သို့သော်၊ ဤသည်မှာ ရဲ့ဖုန်း၏စွမ်းအားဖြစ်သည်ဟု သူ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။
တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့်၊ တူညီသောစွမ်းရည်နှစ်ခု ရှိမနေသင့်ပေ။
"မဟုတ်ဘူး၊ ဒါသွေးမဟုတ်ဘူး၊ သူ့လုံချည်အောက်မှာ တခြားတစ်ခုခုရှိနေတယ်။" ယန်ကျန့်က သူ့အတွေးများကို စုစည်းလိုက်စဉ် သူ့မျက်နှာအမူအရာက စူးရှစွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ရဲ့ဖုန်း၏လုံချည်အောက်တွင် တစ်စုံတစ်ခု လူးလွန့်နေသည်ကို သူမြင်လိုက်ရသည်၊ အပြင်သို့ဖောင်းထွက်နေသည်၊ ထိုအရာမှာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ အလွန်အမင်းထူးဆန်းပြီး အန္တရာယ်များသောအရာတစ်ခုခု ဖြစ်ရမည်၊ သူ့လုံချည်ပင် ၎င်း၏လှုပ်ရှားမှုများကို မထိန်းချုပ်နိုင်လောက်အောင်ပင်။
ယန်ကျန့်ကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့ပင်၊ တစ္ဆေမျက်လုံးနှင့် တစ္ဆေအရိပ်မှာ ဟန်ချက်ညီနေပုံရသော်လည်း၊ အားသာမှုအဆင့်ဆင့် ရှိနေသည်။
တစ္ဆေမျက်လုံးက တစ္ဆေအရိပ်ကို အားနည်းစေပုံရသည်၊ ဤနေရာတွင်လည်း ထိုသို့ပင်ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။
ရဲ့ဖုန်း၏လုံချည်မှာ ၎င်း၏အောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသောအရာကို မဖိနှိပ်နိုင်သည်မှာ သေချာသည်။
ယိုစီးကျနေသောသွေးမှာ ရဲ့ဖုန်း၏ဒုတိယတစ္ဆေ စတင်လှုပ်ရှားလာနေသည့် လက္ခဏာမျှသာ ဖြစ်သည်။
"သေချာအောင်တော့၊ သူ့ကို ပထမဆုံးလှုပ်ရှားခွင့်မပေးနိုင်ဘူး၊ ငါသူ့ကို နှိမ်နင်းရမယ်။" ယန်ကျန့်၏မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
သူတစ္ဆေနယ်မြေအတွင်း ဆက်တိုက်နောက်ဆုတ်နေသော်လည်း၊ မကြာမီ သူလွတ်မြောက်ရန်နေရာမရှိတော့ပေ။
ရဲ့ဖုန်း၏ မသိရှိရသေးသော ဒုတိယတစ္ဆေကို သတိထားနေရမည့်အစား၊ သူက ပထမဦးစွာ လှုပ်ရှားရန် ပိုနှစ်သက်သည်။
သို့သော်၊ သူ့တစ္ဆေမျက်လုံးမှ ပေါက်ဖွားလာသော တစ္ဆေနယ်မြေမှာ ထိုခြောက်သွေ့နေသောလက်ချောင်းဖြင့် မြေကြီးတွင် တံသင်ရိုက်ခံထားရပြီး၊ တစ္ဆေအရိပ်မှာ ရဲ့ဖုန်းကို ထိခိုက်နာကျင်စေနိုင်စွမ်းမရှိတော့ပေ၊ သူရွေးချယ်စရာများ ကုန်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ပင်။
သို့သော် အခြေအနေများမှာ ထင်သလောက် ဆိုးရွားခြင်းမရှိသေးပေ။
သူ့မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင် ကျန်ရှိနေသေးသည်။
တားကျန်းမြို့၏အသည်းနှလုံးတွင် ဝမ်ယွဲ့ကို အောင်မြင်စွာ အကျဉ်းချနိုင်ခဲ့သော တစ္ဆေကြိုးပင်။
ပြင်းထန်သောတစ္ဆေများကို ချည်နှောင်နိုင်သော ကြိုးတစ်ချောင်းမှာ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးကို သေချာပေါက် ချုပ်နှောင်နိုင်ပေမည်။
သို့သော် ထိုအရာမှာ လက်ရှိတွင် ဗီလာထဲ၌ ရှိနေသည်။
ဆုတ်ခွာရန်အချိန်ပင်။
ယန်ကျန့်က မျက်လုံးမှေးစင်းလိုက်ပြီး၊ သူ့တစ္ဆေနယ်မြေက အနီးရှိဗီလာဆီသို့ တိုးချဲ့သွားသည်။
ချုပ်နှောင်ခံထားရသော်လည်း၊ တစ္ဆေနယ်မြေ၏အကျယ်အဝန်းမှာ ပြောင်းလဲနိုင်သေးသည်။
ရုတ်တရက်၊ အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက မြေပြင်တစ်လျှောက် ဖျတ်ခနဲလင်းလက်သွားပြီး၊ မလှမ်းမကမ်းရှိ ဗီလာဆီသို့ တည့်တည့်သွားကာ ၎င်း၏နံရံများအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"ထွက်ပြေးဖို့ ကြံနေတာလား။" ရဲ့ဖုန်းက ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ သူ့နောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားသည်။
ထူးဆန်းသောစွမ်းအားတစ်ခုခုကို အားကိုး၍ သူက တစ္ဆေနယ်မြေထဲသို့ တည့်တည့် ဖောက်ဝင်သွားသည်။
ယန်ကျန့် နည်းလမ်းများကုန်ဆုံးသွားပြီဟု သိရှိသောကြောင့် သူအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
အကယ်၍ သူယန်ကျန့်ကို ယနေ့ မရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့ပါက၊ အနာဂတ်တွင် သူ့အတွက် ကြီးမားသောဒုက္ခများ ပေါက်ဖွားလာပေမည်။
သူ့လုံချည်ခြုံထားသော အပြင်ပန်းမှ ယိုစီးကျနေသောသွေးများမှာ ပို၍မကြာခဏ ဖြစ်လာသော်လည်း၊ ရဲ့ဖုန်းက သူ့အခြားတစ္ဆေကို ဆက်လက်ထိန်းထားဆဲဖြစ်သည်။
လှုပ်ရှားရန်အချိန်မှာ မရောက်ရှိသေးပေ။
ယခုကျုံ့ဝင်သွားသော တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်းတွင်၊ လှုပ်ရှားရန်နေရာမှာ အကန့်အသတ်ရှိနေပြီး၊ လုံချည်ဝတ်ဆင်ထားခြင်းက သူ့ကို အခြားပြင်းထန်သောတစ္ဆေများ၏ စွမ်းအားများမှ ခုခံနိုင်စွမ်းရှိစေသည်။
"ဘောင်း!"
သေနတ်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မမြင်နိုင်သောနေရာတစ်ခုမှ ကျည်ဆန်တစ်တောင့် ပျံသန်းလာကာ ရဲ့ဖုန်းကို တည့်တည့်ထိမှန်သွားသည်။
သို့သော်၊ ရဲ့ဖုန်းမှာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရှိပေ။
ကျည်ဆန်က သူ့လုံချည်မှ အားနည်းစွာ ပြုတ်ကျသွားသည်။
"အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ တစ္ဆေဝတ်ရုံက အဝတ်တစ်ထည်သက်သက်မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒါက တစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲ။ ကျည်ဆန်အနည်းငယ်နဲ့ ငါ့ကိုဖြိုချနိုင်မယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား။ အိပ်မက်မက်နေတာပဲ။" ရဲ့ဖုန်းက ကြေညာလိုက်သည်။
"ဘောင်း!"
နောက်ထပ်သေနတ်တစ်ချက် ပစ်ခတ်လိုက်ပြီး၊ ဤတစ်ကြိမ်မှာ ရဲ့ဖုန်း၏ဦးခေါင်းကို ချိန်ရွယ်ထားသည်။
သို့သော်၊ လုံချည်မှာ ထူးဆန်းသောလေတစ်ချက် တိုက်ခတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားပြီး၊ သူ့မျက်နှာကို ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။
ကျည်ဆန်မှာ ပါးလွှာသောအဝတ်စဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ခိုင်မာစွာ တားဆီးခံလိုက်ရသည်။
မည်သည့်ထောင့်မှ တိုက်ခိုက်မှုမဆို ရဲ့ဖုန်းကို အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်နာကျင်စေနိုင်ခြင်းမရှိပေ။
သူ၏ဒုတိယတစ္ဆေကိုထားလိုက်ဦး၊ တစ္ဆေဝတ်ရုံကိုယ်တိုင်ပင် နားလည်ရခက်သော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
ပြင်းထန်သောတစ္ဆေများ၏ အင်အားဖြစ်စေ၊ သေနတ်လက်နက်များ၏ အင်အားဖြစ်စေ သူ့ကို ထိခိုက်စေနိုင်ခြင်းမရှိပေ။
သို့သော် ယန်ကျန့်က သတ်ရန်ပစ်ခတ်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ အချိန်ဆွဲရန်မျှသာ ဖြစ်သည်။
တစ္ဆေနယ်မြေမှတစ်ဆင့် သူဗီလာသို့ရောက်ရှိသွားပြီး တံဆိပ်ခတ်ထားသော ရွှေရောင်အိတ်ကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။
အတွင်းထဲတွင် တစ္ဆေကြိုး ရှိနေသည်။
"ဒီအရာက လုံးဝပြန်လည်နိုးထလာပြီ၊ သာမန်လူတွေက ဒါကိုမထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး။ အကယ်၍ လွှတ်ထုတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ဒီနေရာတင်မကဘူး၊ မြို့တစ်မြို့လုံး ဒုက္ခရောက်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ဒါကို တစ္ဆေနယ်မြေရဲ့ ဘောင်အတွင်းမှာပဲ အသုံးပြုရမယ်။" ယန်ကျန့်က စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုအပြည့်ဖြင့် မှတ်ချက်ချသည်။
တံခါးခေါက်သောတစ္ဆေနှင့် တစ္ဆေကြိုး ပြန်လည်နိုးထလာမှုတို့ပါဝင်သော ဖြစ်ရပ်ကို သူပြန်သတိရလိုက်သည်။
လမ်းတစ်လျှောက်လုံး တစ်ချိန်က သေစေနိုင်သော မြက်ကြိုးတစ်ချောင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံခဲ့ရဖူးသည်။
၎င်းနှင့်ထိတွေ့မိသော မည်သူမဆို ချက်ချင်းပင် ပတ်ရစ်ခံရပြီး ကြိုးဆွဲချခံရပေမည်။
တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများပင် ချွင်းချက်မရှိပေ။
ထို့ကြောင့်၊ ဤအရာဝတ္ထုမှာ လက်တွေ့ဘဝတွင် ပေါ်ထွက်လာနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ၊ နောက်ဆက်တွဲ ထိန်းသိမ်းမှုလွယ်ကူစေရန် သတ်မှတ်ထားသော အတိုင်းအတာတစ်ခုအတွင်းတွင်သာ ချုပ်နှောင်ထားရမည်ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ်မစဉ်းစားတော့ဘဲ၊ ယန်ကျန့်က တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်းမှ ရွှေရောင်အိတ်ကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။
အိုဟောင်းနေသော မြက်ကြိုးတစ်ချောင်း သူ့ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။
အချိန်တစ်စက္ကန့်မျှမဆိုင်းဘဲ၊ ယန်ကျန့်က ၎င်းကို ချက်ချင်းပင် ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။
"အဲ့ဒါဘာလဲ။" ရဲ့ဖုန်းက တစ္ဆေကြိုးကို မမြင်လိုက်ပေ။
သူက တစ်စုံတစ်ခု သူ့ဆီသို့ ပျံသန်းလာသည်ကိုသာ သတိပြုမိပြီး အလိုအလျောက် ဖမ်းယူလိုက်သည်။
သူ့လက်များက ကြမ်းတမ်း၍ အေးစက်သော မျက်နှာပြင်နှင့် ထိတွေ့မိသည်၊ လမ်းဘေးမှ တန်ဖိုးမရှိသောမြက်ပင်များဖြင့် ရက်လုပ်ထားသကဲ့သို့ပင်။
၎င်းမှာ ခြိမ်းခြောက်မှုရှိပုံမပေါ်ပေ။
သို့သော်၊ ရဲ့ဖုန်း ထိုအရာဝတ္ထုကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သောအခါ၊ သူ့မျက်လုံးများက ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားပြီး၊ "ဝမ်ယွဲ့ရဲ့ တစ္ဆေကြိုးလား။" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ခွေးမသား!
နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူကြိုးကို လွှတ်ချလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
သို့သော်၊ သူ့အထက်တွင် တစ္ဆေကြိုးများစွာ ပျံဝဲနေသည်ကို သူရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်သည်။
တစ်နေရာတည်းမှမဟုတ်ဘဲ၊ ရှေ့နှင့်နောက်မှပါ — တစ်ချောင်းပြီးတစ်ချောင်း၊ မြက်ကြိုးများမှာ မမြင်နိုင်သောစွမ်းအားတစ်ခုခုဖြင့် ထိန်းချုပ်ခံထားရပုံရပြီး၊ အားလုံး သူ့ဆီသို့ ပျံဝဲလာနေသည်။
"ယန်ကျန့်၊ မင်းပြန်လည်နိုးထလာတဲ့ ပြင်းထန်တဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို လွှတ်ထုတ်ရဲတယ်ဟုတ်လား။" ရဲ့ဖုန်းက ဤအရာဝတ္ထု တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ၏လက်ထဲမှ လွတ်ထွက်သွားပြီး ယခုပြန်လည်နိုးထလာသည့်အခြေအနေတွင် ရှိနေကြောင်း ချက်ချင်းပင် မှတ်မိလိုက်သည်။
အံ့ဩမှုနှင့် ဒေါသက သူ့အပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း သက်ရောက်လာသည်။
"မင်းကိုကိုင်တွယ်ရတာ ခက်ခဲပေမဲ့၊ ငါတို့အခု ဒီတစ္ဆေနယ်မြေထဲမှာ ဘယ်သူပိုကြာကြာအသက်ရှင်နိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်သင့်တယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်။" ယန်ကျန့်က နောက်ဆုတ်ရန်နေရာ အနည်းငယ်သာကျန်တော့သဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
သူက တည်ငြိမ်စွာရပ်နေပြီး၊ ရဲ့ဖုန်းကို တစ်စက်မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။
တစ္ဆေကြိုး ဆက်လက်ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ တစ္ဆေနယ်မြေမှာ မကြာမီ ၎င်းဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပေမည်။
၎င်း၏ထိန်းချုပ်မရနိုင်သော သဘာဝကြောင့်၊ ရဲ့ဖုန်းနှင့် ယန်ကျန့်နှစ်ဦးစလုံး အန္တရာယ်ကျရောက်နိုင်သည်၊ ပြင်းထန်သောတစ္ဆေများက မိတ်ဆွေနှင့်ရန်သူကို ခွဲခြားခြင်းမရှိပေ။
သူ့အရင်က ဝမ်ရှောင်ချန်ကဲ့သို့ပင်၊ သူ၏အတွင်းမှတစ္ဆေကို လွှတ်ထုတ်ရန် ရှောင်ကြဉ်ခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းက ရဲ့ဖုန်းကို ထိခိုက်စေပြီး သူတို့၏စစ်ဆင်ရေးတစ်ခုလုံးကို ပျက်ပြားစေမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
"မင်းငါ့ကို မင်းနဲ့အတူ ဆွဲချဖို့ကြိုးစားနေတာလား။" ရဲ့ဖုန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး၊ သူ့တည်ငြိမ်မှုမှာ ယိမ်းယိုင်သွားသည်။
ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်၊ "မဟုတ်ဘူး၊ နောက်ဆုံးသေဆုံးမယ့်သူက မင်းပဲဖြစ်မှာသေချာတယ်၊ ငါမင်းထက်ပိုကြာကြာခံနိုင်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်။"
သူတို့ရှေ့တွင် တစ္ဆေကြိုးများက ရှေ့ဆက်ရန်လမ်းကြောင်းမှန်သမျှကို ဖြတ်တောက်ထားသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်း ချုပ်နှောင်ခံထားရစဉ်၊ သူတို့နှစ်ဦးလုံး၏ကံကြမ္မာမှာ မရေမရာဖြစ်နေသည်။
တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ တစ္ဆေကြိုးများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မည်သူက ပထမဆုံးခံစားရမည်ဆိုသည့်အချက်ပင်။