ဘယ်သူမှ မနိုင်

တစ္ဆေနယ်မြေကိုပင် ဆွဲဖြဲနိုင်စွမ်းရှိသော တစ္ဆေသွားအစုံ။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပေါ့ဆစွာ ထိုအရာမျိုးဖြင့် အကိုက်ခံလိုက်ရပါက၊ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူမှာလည်း သေဆုံးသွားဖွယ်ရှိသည်။

"ဒီရဲ့ဖုန်းက တကယ်ပဲ ဒီလောက်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့တစ္ဆေမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား။ ဒါပေမဲ့ အရင်ကတော့ သူအဲ့ဒါကိုသုံးတာ ငါတစ်ခါမှမမြင်ဖူးဘူး။ အဲ့ဒါကိုသုံးရတဲ့ကုန်ကျစရိတ်က အရမ်းကြီးမားပြီး သူတတ်နိုင်တာထက် ကျော်လွန်နေလို့ သူပေါ့ပေါ့ဆဆ မသုံးရဲတာဖြစ်မယ်။" ယန်ကျန့်က သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။

"အခု သူ့တစ္ဆေနှစ်ကောင်လုံးရဲ့စွမ်းအားတွေ ပေါ်ထွက်လာပြီးမှတော့ သူ့ကိုသတ်ဖို့ ငါဘယ်လိုနည်းလမ်းမျိုး သုံးသင့်လဲမသိတော့ဘူး။" မကြာမီ၊ သူအတွေးနက်ထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ကျရောက်သွားသည်။

တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများ၏ ကန့်သတ်ချက်များမှာ အလွန်မြင့်မားလှသည်၊ အထက်အောက် နှစ်မျိုးစလုံးတွင်ပင်။

ယန်လီ၊ ရဲ့ကျွင်း၊ နှင့် ဝမ်ယွဲ့တို့ကဲ့သို့သော အချို့တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများမှာ ကိုင်တွယ်ရန် အတော်အတန်လွယ်ကူသည်။

သို့သော်၊ ဝမ်ရှောင်ချန်နှင့် ရဲ့ဖုန်းတို့ကဲ့သို့သောသူများမှာ သတ်ရန် အများကြီးပို၍ခက်ခဲသည်။

သာမန်နည်းလမ်းများမှာ အသုံးဝင်မည်မဟုတ်ပေ။

အောင်မြင်ရန်အတွက် ဆိုးရွားသောတစ္ဆေများ၏စွမ်းအားကို အားကိုးရန် လိုအပ်သည်။

သို့သော်၊ ရဲ့ဖုန်း၏အမိန့်အောက်မှ တစ္ဆေနှစ်ကောင်မှာ အနည်းငယ်ပြီးပြည့်စုံလွန်းနေသည်၊ အကာအကွယ်ပေးသောလုံချည်နှင့် တစ္ဆေအစွယ်များက အပြစ်အနာအဆာကင်းသော ပေါင်းစပ်မှုတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားသည်။

ပြန်လည်နိုးထလာသော တစ္ဆေကြိုးများပင် သူ့ကိုလောလောဆယ် ကိုင်တွယ်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူအတွေးနက်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသည်။

သို့သော် ဂရုတစိုက်စဉ်းစားပြီးနောက်၊ ယန်ကျန့်က ရဲ့ဖုန်းကိုရင်ဆိုင်ရာတွင် သူအရှုံးပေးရတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

တစ္ဆေနယ်မြေက သူ့ကိုမထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ၊ တစ္ဆေအစွယ်များဖြင့် ဆွဲဖြဲခံထားရသော အပေါက်မှာ လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာနေသည်။

မကြာမီ၊ ရဲ့ဖုန်း တစ္ဆေနယ်မြေမှ လွတ်မြောက်နိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

"ငါသူ့ကို ဒီအတိုင်းလွတ်မြောက်သွားတာ ကြည့်နေရုံပဲလား။ မဟုတ်ဘူး၊ လုံးဝမဟုတ်ဘူး။"

သူ၏မျက်နှာအမူအရာက အေးစက်သွားသည်။

ရဲ့ဖုန်း ထွက်ခွာရန်ပြင်ဆင်နေသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍၊ သူတစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ပြန်လည်မီးညှိကာ ပြန်လာခဲ့သည်။

ရဲ့ဖုန်း လမ်းရှင်းသွားသည်နှင့်၊ ယန်ကျန့်က ဝမ်ရှောင်ချန်ကို အရင်ဆုံးရှင်းလင်းပြီး၊ ထိုထူးဆန်းသောလက်ချောင်းကို ပြန်လည်ရယူကာ၊ ၎င်းတစ္ဆေနယ်မြေကို ဆက်လက်ကန့်သတ်နေခြင်းမှ တားဆီးရန် လိုအပ်သည်။

ထို့ကြောင့်၊ သူတစ္ဆေနယ်မြေ၏အဆုံးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ပိန်လှီသောလက်ချောင်းက ထိုနေရာတွင်ရပ်နေပြီး၊ တစ္ဆေနယ်မြေကို မြေကြီးတွင် ခိုင်မာစွာ တံသင်ရိုက်ထားသည်။

ဝမ်ရှောင်ချန် ထွက်ခွာမသွားဘဲ၊ ယန်ကျန့် ၎င်းကိုမယူနိုင်စေရန် ခြောက်သွေ့နေသောလက်ချောင်းအနီးတွင် ဆက်လက်ရှိနေသည်။

ဤသည်မှာ သူတို့၏ယခင်အစီအစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်၊ သူထိုအရာဝတ္ထုကို ကာကွယ်ထားသရွေ့၊ ယန်ကျန့်ကိုဆန့်ကျင်သည့် သူတို့၏အကြံအစည်အတွက် ခိုင်မာသောအခြေခံတစ်ခု ရှိနေပေမည်၊ သို့မဟုတ်ပါက အရာအားလုံးမှာ အချည်းနှီးပင်။

သို့သော်၊ နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ယန်ကျန့်က တစ္ဆေနယ်မြေမှ ခြေလှမ်းထွက်လာပြီး၊ သူ၏လက်ထဲတွင် အနီရောင်ဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ၊ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ထွက်ခွာလာသည်။

ဟုတ်သည်၊ သူတစ္ဆေနယ်မြေမှ တက်ကြွစွာ လျှောက်ထွက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ တစ္ဆေနယ်မြေမှာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိတော့ပေ။

"ဟွန်း?"

ခြောက်သွေ့နေသောလက်ချောင်းကို စောင့်ကြပ်နေသော ဝမ်ရှောင်ချန်က ယန်ကျန့်ကို မျက်လုံးပြူးကျယ်စွာဖြင့် မြင်လိုက်ရပြီး၊ ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်၊

"မင်းဘာလို့ ခုထိမသေသေးတာလဲ။"

"ရဲ့ဖုန်းသေပြီလားဆိုတာ မင်းဘာလို့သွားမမေးတာလဲ။" ယန်ကျန့်က ဖယောင်းတိုင်ကိုမြှောက်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ၊ မြေကြီးပေါ်တွင်ရပ်နေသော လက်ချောင်းဆီသို့ တည့်တည့်လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

ဝမ်ရှောင်ချန်က သူ၏လုပ်ရပ်များကို သတိပြုမိပြီး ချက်ချင်းပင် သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်၊ "မင်းအဲ့ဒီအရာကို လွယ်လွယ်ကူကူ ယူသွားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ငါဒီမှာရှိနေသရွေ့ မင်းမရဘူး။"

"ဘောင်း!" သေနတ်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူမြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်၊ သူ၏ဦးခေါင်းတွင် သန့်ရှင်းသောကျည်ဆန်ပေါက်တစ်ပေါက်၊ သွေးများနှင့် ဦးနှောက်များ နေရာအနှံ့ စင်ကျန်နေသည်။

ယန်ကျန့်က သူ၏လက်ထဲမှသေနတ်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်၊ "မင်းတကယ်ပဲ စကားအရမ်းများတယ်။ မင်းမသေနိုင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအပြင်၊ မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲကတစ္ဆေသာ ထွက်မလာသရွေ့ မင်းငါ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုအနည်းငယ်ပဲရှိတယ်။"

မြေပြင်ပေါ်တွင်လဲလျောင်းနေသော ဝမ်ရှောင်ချန်မှာ မျက်လုံးပြူးကျယ်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး၊ တဖြည်းဖြည်း အရောင်ပျောက်ကွယ်ကာ ပြာနှမ်းသွားသည်။

သို့သော်၊ နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထူးဆန်းစွာ ပြန်လည်လှုပ်ရှားလာသည်၊ အနည်းငယ်တောင့်တင်းနေသော်ငြားလည်း။

သူက သူ၏လက်ဖဝါးကို သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဦးခေါင်းထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်ပြီး၊ ရွှေရောင်ကျည်ဆန်ကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ၊ ထို့နောက် သူ၏ဦးခေါင်းခွံမှ ပေါက်ပြဲနေသောအပိုင်းကို ပြန်ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး၊ စုတ်ပြဲနေသောအမာရွတ်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုနောက်မှာပင်၊ ဝမ်ရှောင်ချန်က မျက်လုံးလှန်လိုက်ပြီး၊ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်အသက်ရှင်လာသည်။

"ခွေးမသား။"

ဝမ်ရှောင်ချန်က မြေပြင်မှ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင်၊ ယန်ကျန့်မှာ ထူးဆန်းသောလက်ချောင်း၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီးဖြစ်သည်။

သတိကြီးစွာဖြင့်၊ သူက တစ္ဆေအရိပ်ကို လက်ချောင်းပြန်လည်ရယူရန် စေလွှတ်လိုက်သည်။

သူ့ခြေဖဝါးအောက်မှအရိပ်က ခြောက်သွေ့နေသောလက်ချောင်းကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး၊ မကြာမီ မည်းနက်နေသောလက်တစ်ဖက်က ၎င်းကိုဆုပ်ကိုင်ကာ မြေကြီးမှ ဆွဲနှုတ်လိုက်သည်။

အံ့ဩစရာတစ်စုံတစ်ရာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်းမရှိပေ။

သို့သော်ငြားလည်း၊ ယန်ကျန့်က လက်ချောင်းမှာ အေးစက်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး၊ ဆိုးရွားသောအရိပ်အငွေ့တစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိသည်၊ ၎င်းကို တစ္ဆေ၏လက်မှ အတင်းအကျပ် ဆွဲနှုတ်ခဲ့ခြင်းဟုတ်မဟုတ် သူ မသေချာသော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် အရင်းစစ်အမြစ်စုံကို သိရှိရန် အရေးမကြီးတော့ပေ။

လက်ချောင်းကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်နှင့်၊ တစ္ဆေနယ်မြေ၏ ကန့်သတ်ချက်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူလွတ်လပ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ရဲ့ဖုန်းလည်း တစ္ဆေနယ်မြေမှ ဖောက်ထွက်လာပြီး၊ မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေသည်။

ယန်ကျန့်နှင့် မည်းနက်သောအရိပ်ထဲမှ ခြောက်သွေ့နေသောလက်ကို သူမြင်လိုက်သည်နှင့်၊ လူနှစ်ဦးလုံး အပြန်အလှန်ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နားလည်သွားကြသည်။

ဤတိုက်ပွဲမှာ ဘယ်သူမှ မနိုင် သရေ အခြေအနေဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။

အောင်နိုင်သူမရှိခဲ့ပေ။

အကယ်၍ ရှုံးနိမ့်သူတစ်ဦးရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ရှုံးနိမ့်သူများ ဖြစ်ကြပေမည်။

ရဲ့ဖုန်းမှာ ဆိုးရွားသောဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အလွန်အကျွံအသုံးပြုခဲ့ပြီး ရန်သူတော်တစ်ယောက် တိုးခဲ့ရသလို၊ ယန်ကျန့်မှာမူ တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရပြီး သူ၏တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် တစ်ဝက်နီးပါး လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့သည်။

၎င်းမှာ အပြန်အလှန်ဖျက်ဆီးခြင်း အခြေအနေတစ်ရပ်ပင်။

"ရဲ့ဖုန်း၊ မင်းပေါ်လာတာ တကယ်ပဲ စိတ်အေးသွားတာပဲ။ အခြေအနေတွေ နည်းနည်းပြောင်းလဲသွားပေမဲ့၊ ငါတို့ဆက်ပြီး ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်နေသရွေ့ ဒီယန်ကျန့်ကို ဖြိုချနိုင်သေးတယ်။" ဝမ်ရှောင်ချန်က ရဲ့ဖုန်းကိုမြင်သောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူက ရဲ့ဖုန်း တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်း သေဆုံးသွားပြီဟု ထင်ခဲ့သည်။

သူမသေသေးသောကြောင့်၊ တိုက်ခိုက်ရန် တန်ဖိုးရှိနေသေးသည်။

"မင်းပါးစပ်ပိတ်ထား။"

ရဲ့ဖုန်းက ဝမ်ရှောင်ချန်ကို ယဉ်ကျေးမှုတစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်ချန်မှာ မှင်တက်သွားပြီး၊ အနည်းငယ် အငိုက်မိသွားသည်။

ရဲ့ဖုန်း၏သဘောထားမှာ အစောပိုင်းကနှင့် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်၊ တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်း ဘာဖြစ်ခဲ့သနည်း။

ရဲ့ဖုန်းက ဝမ်ရှောင်ချန်ကို ဆက်လက်အရေးမလုပ်တော့ဘဲ ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့တော့ ဒီမှာပဲရပ်လိုက်ကြရအောင်။ ငါမင်းကိုနောက်ထပ် ပစ်မှတ်မထားတော့ဘူး။ ငါအရင်ကပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ငါရှောင်ချန်ကလပ်ကနေ နုတ်ထွက်မယ်။ ငါတို့အားလုံးက ဒီမှာ လူကြီးတွေချည်းပဲ၊ လျစ်လျူရှုလို့မရတဲ့အရာ ဘာမှမရှိဘူး။ ငါတို့ဆက်ပြီးတိုက်ခိုက်နေရင် ဒီမှာပဲ သေဆုံးသွားနိုင်တယ်။"

"ဘာလဲ။ မင်းမခံနိုင်တော့ဘူးလား။" ယန်ကျန့်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ငါမခံနိုင်တော့တာမဟုတ်ဘူး၊ မတန်လို့ပါ။ ငါတို့လိုလူတွေအတွက် တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကိုထိန်းချုပ်ရတာ မလွယ်ဘူး။ သာမန်ဘဝအတိုင်းနေရင် ပြဿနာမရှိဘဲ နှစ်အတော်ကြာ အသက်ရှင်နိုင်သင့်တယ်။ ဒီမှာသေဆုံးသွားရင် အကြီးအကျယ်ဆုံးရှုံးမှုပဲ။" ရဲ့ဖုန်းက ပြောသည်၊

"ဟုတ်တယ်၊ မင်းမှာတစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တွေရှိပြီး တတ်နိုင်တယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။ အလားတူပဲ၊ ငါလည်း လွယ်လွယ်နဲ့ အားအင်ချည့်နဲ့သွားမှာမဟုတ်ဘူး။"

"ငါတို့ရဲ့ အဓိကလက်နက်တွေအားလုံး ပေါ်ထွက်ပြီးသွားပြီ။ မင်းငါ့ကိုသတ်နိုင်ခဲ့ရင် တစ္ဆေနယ်မြေထဲမှာ မင်းအရင်ကတည်းက လှုပ်ရှားပြီးလောက်ပြီ။ အလားတူပဲ၊ ငါသာမင်းကိုသတ်နိုင်ခဲ့ရင် မင်းအရှင်လတ်လတ် ထွက်သွားနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ အခုစစ်ပြေငြိမ်းတယ်လို့ ကြေညာတာက တစ်ခုတည်းသောအဖြေပဲ။"

"စောင့်ပါဦး ရဲ့ဖုန်း၊ ဒါက ငါတို့အရင်ကဆွေးနွေးခဲ့တာနဲ့ မတူဘူး။" ဝမ်ရှောင်ချန်က ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

ရဲ့ဖုန်းက သူ့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်၊ "ငါမင်းပါးစပ်ပိတ်ထားလို့ ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား။ နောက်တစ်ခွန်းပြောရင် မင်းကိုငါအခုချက်ချင်း သတ်ပစ်မယ်။"

ဝမ်ရှောင်ချန်မှာ ထိုစူးရှသောငြင်းပယ်မှုကြောင့် မျက်နှာဖြူဖျော့သွားသည်။

သူတုံ့ပြန်လိုသော်လည်း ထိုလူကိုဒေါသထွက်အောင် မလုပ်ရဲခဲ့ပေ၊ အထူးသဖြင့် သူမှာ တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကိုထိန်းချုပ်ထားသူဖြစ်ပြီး၊ လုံးဝကွဲပြားသောအဆင့်အတန်းတစ်ခုတွင် ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

ယန်ကျန့်က လေးနက်စွာ စဉ်းစားနေသည်။

သူအကျိုးအမြတ် သို့မဟုတ် ဆုံးရှုံးမှုများကို စဉ်းစားနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ရဲ့ဖုန်းကို သူမည်သို့သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ကို စဉ်းစားနေခြင်းဖြစ်သည်။

စံပြအိပ်မက်မှာ ချီးကျူးဖွယ်ဖြစ်သော်လည်း၊ လက်တွေ့မှာ ကြမ်းတမ်းလှသည်။

သူဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် မသင့်တော်တော့ပေ။

"မင်းငါ့ကိုလာရှင်းတဲ့နေ့က မင်းဘဝရဲ့အကြီးမားဆုံးအမှားဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒီနေ့ငါမင်းကိုမသတ်နိုင်ပေမဲ့ နောက်တစ်ခါကျရင်တော့ မတူတော့ဘူး။"

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာက ခက်ထန်သွားပြီး၊ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးများက ရဲ့ဖုန်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်၊ "နောက်တစ်ခါ ငါတို့တွေ့ဆုံတဲ့အခါ၊ ငါတို့ထဲကတစ်ယောက်ပဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်လိမ့်မယ်။ လောလောဆယ်တော့ မင်းသွားလို့ရပြီ။"

ရဲ့ဖုန်း၏နှလုံးသား နစ်ဝင်သွားသည်။

ထိုစကားများကိုကြားသောအခါ၊ သူ့စိတ်ထဲတွင် စကားလုံးတစ်လုံး ပေါ်လာသည်။

‘’ အရူး ’’