အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော အကဲဖြတ်ခြင်း

တားချန်းမြို့၏ အကြီးအကဲ ခန့်အပ်ပွဲ။

ယန်ကျန့်က တားချန်းမြို့ရှိ သတ်မှတ်ထားသောနေရာသို့ ကားမောင်းလာခဲ့သည်။

လျိုရှောင်ယွီထံမှ သူအရင်သိရှိခဲ့သည်များအရ၊ တားချန်းမြို့၏အကြီးအကဲရာထူးအတွက် အကဲဖြတ်မှုမှာ အတော်လေးတင်းကျပ်သည်။

တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးဖြစ်ခြင်းအပြင်၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေနှင့် စာရိတ္တပိုင်းဆိုင်ရာ အကဲဖြတ်မှုများမှာလည်း အလွန်အရေးကြီးသည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ မြို့တစ်မြို့ရှိ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ကိုင်တွယ်ရမည့်အပြင် အတော်အတန်ကြီးမားသော အာဏာကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားရမည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ခန့်အပ်မှုအတွင်း ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာရှိခဲ့ပါက၊ ၎င်းက မြို့အတွက် စိတ်ကူးပင်မယဉ်နိုင်သော ဘေးအန္တရာယ်ကို သယ်ဆောင်လာနိုင်ပေသည်။

သို့သော်၊ ယန်ကျန့်မှာ တြိဂံရုံးနှင့် ဆက်နွယ်နေသည်။

ကျောက်ခိုင်မင်၏ တည်ရှိမှုကြောင့် သူတားချန်းမြို့၏ ဒုတိယမြောက်တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အထက်လူကြီးများက သူ၏ခန့်အပ်မှုကို သဘောတူညီခဲ့ခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သူပြုလုပ်ခဲ့သော ထူးခြားသည့်ပံ့ပိုးကူညီမှုများကြောင့် ဖြစ်သည်။

တံခါးခေါက်သောတစ္ဆေဖြစ်ရပ်ဖြစ်စေ၊ တစ္ဆေအရိပ်ဖြစ်ရပ်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ဟွမ်ကန်းရွာအမှုဖြစ်စေ၊ ဤအခြေအနေများက သူ၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်များကို ပြသခဲ့သည်။

ထို့အပြင်၊ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ ဖုန်းချွမ်းကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်းအပြင်၊ ထုံချန်ပါဝင်သော အစောပိုင်းဖြစ်ရပ်တို့ကြောင့် အထက်လူကြီးများက ယန်ကျန့်၏လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်ပုံကို အလွန်လေးစားခဲ့ကြသည်။

လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများကို ကယ်တင်နိုင်ပြီး အမျိုးမျိုးသောဒုက္ခပေးသည့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်သောလူတစ်ဦးကို အာဏာရှိသူများက သဘာဝအတိုင်း လျစ်လျူရှုမည်မဟုတ်ပေ။

"ငါတို့ရောက်ပြီ၊ ဒီနေရာပဲ။"

ယန်ကျန့်က အဆောက်အအုံတစ်ခုရှေ့တွင် ကားရပ်လိုက်သည်။

ခန့်အပ်ပွဲမှာ ဤနေရာတွင် ကျင်းပမည်ဖြစ်သည်။

သူကားပေါ်မှဆင်းသည်နှင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က စောင့်ဆိုင်းနေပြီးဖြစ်သည်။

"ဒါ မစ္စတာယန်လားခင်ဗျာ။ မစ္စတာယန်ကျန့်လား။" ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ အစိုးရဝန်ထမ်းတစ်ဦးနှင့်တူသော အသက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦးက ပြုံးလျက် လျှောက်လှမ်းလာသည်။

"ကျွန်တော်ပါပဲ။" ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်။

"အထက်လူကြီးတွေက မစ္စတာယန်ကို အတွင်းထဲခေါ်သွားဖို့ ကျွန်တော့်ကိုညွှန်ကြားထားပါတယ်ခင်ဗျာ။" အစိုးရဝန်ထမ်းက ပြောသည်။

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဤလူမှာ အဓိကအဆောက်အအုံထဲသို့ မဝင်ဘဲ အနီးရှိ သီးခြားဧည့်ကြိုခန်းငယ်တစ်ခုဆီသို့ လှည့်ထွက်သွားသည်။

"ခန့်အပ်ပွဲက အဆောက်အအုံထဲမှာလုပ်မှာမဟုတ်ဘူးလား။" သူကမေးသည်။

"အဲ့ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော်သိပ်မသေချာပါဘူးခင်ဗျာ။ ကျွန်တော့်အလုပ်က မစ္စတာယန်ကို ဧည့်ကြိုခန်းဆီခေါ်သွားဖို့သက်သက်ပါပဲ၊ ကျန်တာကတော့ ကျွန်တော့်လုပ်ပိုင်ခွင့်ထက် ကျော်လွန်ပါတယ်ခင်ဗျာ။" အစိုးရဝန်ထမ်းက တုံ့ပြန်သည်။

ယန်ကျန့်က နောက်ထပ်မမေးတော့ပေ။

မကြာမီ၊ သူဧည့်ကြိုခန်းသို့ရောက်ရှိသွားပြီး၊ အတွင်းအပြင်၌ အစောင့်များက တကယ့်လက်နက်များကိုင်ဆောင်ကာ စောင့်ကြပ်နေကြရာ၊ အတော်လေးတင်းမာသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ဖန်တီးထားသည်။

ဧည့်ကြိုခန်းမှာ အပြင်ဘက်တွင် ကျယ်ဝန်းသော်လည်း အတွင်းဘက်တွင်မူ ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်ထားသည်။

ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ၊ သာမန်လူများမှာ ဤနေရာသို့ လုံးဝဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။

ရုံးခန်းတစ်ခုထဲသို့ သူဝင်ရောက်သွားသောအခါ၊ ယန်ကျန့်က အသက်သုံးဆယ်အရွယ်ခန့်၊ အနည်းငယ်ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး၊ စားပွဲပေါ်တွင်မှီကာ သမ်းဝေနေသော လူတစ်ဦးကိုတွေ့လိုက်သည်။

သူက စက္ကူတစ်ရွက်ကို ဖားပုံစံခေါက်နေပြီး၊ ၎င်း၏နောက်ပိုင်းကိုဖိ၍ ခုန်စေကာ၊ သူ၏ကစားပွဲတွင် အတော်လေး နှစ်မြုပ်နေပုံရသည်။

"ဒေါက်၊ ဒေါက်~!"

အစိုးရဝန်ထမ်းက ကြေညာသည်၊ "မစ္စတာဆွန်ယိ၊ ယန်ကျန့်ကို ခေါ်ဆောင်လာပါပြီခင်ဗျာ။"

"လူရောက်ပြီလား။ ကောင်းပြီ၊ ခင်ဗျားသွားလို့ရပြီ။"

ဆွန်ယိက ရုတ်တရက်ခေါင်းမော့၍ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စက္ကူဖားကို လျင်မြန်စွာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"စကားမစပ်၊ အရေးပေါ်ကိစ္စတစ်ခုခုမရှိရင် ကျေးဇူးပြုပြီးမနှောင့်ယှက်ပါနဲ့။ တားချန်းမြို့ကခေါင်းဆောင်တွေအပါအဝင် ဘယ်သူ့ကိုမှ ကျွန်တော့်ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဒီရုံးခန်းအနားကို လာခွင့်မပြုပါဘူး။"

"နားလည်ပါပြီ မစ္စတာဆွန်ယိ။"

ယန်ကျန့်က ထိုလူကို လေ့လာကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ထူးခြားသောပင်ကိုယ်အသိတစ်ခုက ဆွန်ယိမှာလည်း တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူ့ကိုပြောပြနေသည်။

သို့သော်၊ ခြိမ်းခြောက်မှုအဆင့်မှာ နိမ့်ကျပြီး၊ သူ၏တစ္ဆေအမြင်မှ ပြင်းထန်သောတုံ့ပြန်မှုတစ်စုံတစ်ရာကို မခံစားမိခဲ့ပေ၊ ယခင်ကရဲ့ဖုန်းထက်ပင် နည်းပါးသေးသည်။

"ထိုင်ပါခင်ဗျာ။"

ဆွန်ယိက ကိုယ်ကိုမတ်လိုက်ပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို လက်ဟန်ပြကာ၊ "စိတ်လှုပ်ရှားနေဖို့မလိုပါဘူး။ ဒီအကဲဖြတ်မှုက အနည်းငယ်ပေါ့ပါးပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအချို့ကိုတော့ လိုက်နာဖို့လိုပါတယ်။ ခင်ဗျားကို မေးခွန်းအနည်းငယ်မေးလို့ရမလား။ သတိပေးချင်တာကတော့ စကားပြောဆိုမှု့ကို အသံသွင်းထားမှာဖြစ်ပါတယ်။"

"ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ခင်ဗျားမေးခွန်းတွေမေးနိုင်ပါတယ်၊ အချိန်သိပ်မကြာအောင်ပဲ ကြိုးစားပါ။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ဆွန်ယိက စုံစမ်းသည်၊ "ခင်ဗျားနာမည်ဘယ်လိုခေါ်ပါသလဲ။"

"ယန်ကျန့်။"

"လိင်အမျိုးအစား။"

"အမျိုးသား။"

"ဇာတိနေရာ။"

"ဒီအချက်အလက်တွေက မှတ်တမ်းထဲမှာရှိသင့်တယ်မဟုတ်လား။" ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်။

"ပုံစံအရသက်သက်ပါ၊ တင်းမာနေဖို့မလိုပါဘူး။" ဆွန်ယိက ပြောသည်။

"ခင်ဗျားဘာလို့ တားချန်းမြို့ရဲ့အကြီးအကဲဖြစ်ချင်တာလဲ။"

"ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက်ပါ။"

"ခင်ဗျားတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူဖြစ်နေတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ။"

"တစ်လကျော်ပါပြီ။"

"ခင်ဗျားတော်တော်ငယ်ပုံရတယ်၊ ရည်းစားရှိလား။ မိသားစုထူထောင်ဖို့ စဉ်းစားဖူးလား။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်၊ "ဒီမေးခွန်းက တကယ်ပဲ အဲ့လောက်အရေးကြီးလို့လား။"

"အရမ်းအရေးကြီးပါတယ်။ ခင်ဗျားမှာရည်းစားရှိမရှိနဲ့ မိသားစုထူထောင်ဖို့ဆန္ဒရှိမရှိက တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေနဲ့ ဆက်စပ်နေပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ရိုးသားစွာဖြေကြားပါ။" ဆွန်ယိက ပြန်ပြောသည်။

"လောလောဆယ်တော့ မစဉ်းစားရသေးပါဘူး။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ဒါဆို ခင်ဗျားအရင်က စဉ်းစားဖူးတယ်လို့ ဆိုလိုတာပေါ့။"

ဆွန်ယိက ထို့နောက်မေးသည်၊ "ဒီဓာတ်ပုံတွေထဲက ဘယ်လိုအမျိုးသမီးအမျိုးအစားကို ခင်ဗျားအကြိုက်ဆုံးလဲ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်၊ သူဓာတ်ပုံတစ်ပုံချင်းစီကို ထုတ်ယူပြီး စားပွဲပေါ်တွင် ပြသလိုက်သည်။

စုစုပေါင်း ဓာတ်ပုံဆယ်ပုံရှိသော်လည်း၊ ၎င်းတို့ထဲမှအမျိုးသမီးများမှာ တကယ့်လူများထက် ကွန်ပျူတာဖြင့်ဖန်တီးထားသော ပုံရိပ်များနှင့် ပိုတူနေသည်။

တစ်ဦးချင်းစီမှာ မတူညီသောဝတ်စားဆင်ယင်မှု၊ ကွဲပြားသောရုပ်ရည်၊ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် စိတ်နေသဘောထားများ ရှိကြသည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပြောရလျှင်၊ အေးစက်တည်ငြိမ်သောအစ်မကြီးပုံစံ၊ လှပသောအိမ်ထောင်ရှင်မပုံစံ၊ ကျောင်းသူပုံစံ၊ နှင့် ချစ်စရာကောင်းသောပုံစံ အစရှိသည်တို့ ပါဝင်သည်။

"ကလေးတစ်ယောက်ကမှ တစ်ယောက်ထဲကိုရွေးမှာ၊ ယောက်ျားတစ်ယောက်ကတော့ သဘာဝအတိုင်း အားလုံးကိုလိုချင်မှာပဲ။" ယန်ကျန့်က တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ဆွန်ယိက သူ့ကို အံ့ဩသောမျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်သော်လည်း၊ သူ့အတွင်း၌ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သေစမ်း ဘာလို့သူအဲ့ဒါကို မတွေးမိခဲ့တာလဲ။ သူအရင်က အဲ့ဒီမေးခွန်းနဲ့ နှစ်နာရီကျော်လောက် ရုန်းကန်ခဲ့ရတာ။

"နောက်တစ်ခုကတော့ အဓိကအားဖြင့် အရေးပေါ်အခြေအနေဆိုင်ရာစွမ်းရည်တွေကို အကဲဖြတ်ဖို့ ရည်ရွယ်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်စစ်ဆေးမေးခွန်းအချို့ပါ။ လူငါးယောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခင်ဗျားဆီပြေးလာနေတယ်၊ သူတို့ထဲကတစ်ယောက်က တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်တယ် ဆိုပါစို့။ ခင်ဗျားသေနတ်ထဲမှာ ကျည်ဆန်နှစ်တောင့်ပဲရှိတယ်။ ကျည်ဆန်တွေက တစ္ဆေကိုသတ်နိုင်တယ်လို့ ယူဆရင်၊ ဒီအခြေအနေမှာ ခင်ဗျားဘာလုပ်မလဲ။"

ဆွန်ယိက ထို့နောက် နောက်ထပ်ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

နောက်ခံမြင်ကွင်းမှာ မှောင်မိုက်၍ ဆိတ်သုဉ်းနေသော မြို့ပြရှုခင်းတစ်ခုကို ပုံဖော်ထားပြီး၊ ကမ္ဘာပျက်ကပ်မြင်ကွင်းတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ လူတစ်ဦးက လမ်းလယ်ခေါင်တွင်ရပ်နေပြီး၊ တစ်ဖက်မှသူ့ဆီသို့ အပြေးအလွှားလာနေသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူငါးဦးကို သေနတ်ဖြင့်ချိန်ရွယ်ထားသည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများထဲမှ တစ်ဦးမှာ ဝတ်စုံပြည့်စီးပွားရေးသမားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ဦးမှာ ဈေးဝယ်ရာမှပြန်လာသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

တစ်ဦးမှာ ကျောင်းမှပြန်လာသော ကျောပိုးအိတ်လွယ်ထားသည့် ကလေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

တစ်ဦးမှာ အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတစ်ဦးမှာ အရေးအကြောင်းများဖြင့်ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာရှိသည့် အဘွားအိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"ဒါက အဖြေသတ်မှတ်ချက်မရှိတဲ့ ပွင့်လင်းမေးခွန်းတစ်ခုပါ။" ဆွန်ယိက ပြောသည်။

"ကျွန်တော်လှည့်ထွက်ပြေးသွားမှာပဲ၊ သူတို့ငါးယောက်လုံး တစ္ဆေတွေပဲ။" ယန်ကျန့်က မြင်ကွင်းကိုတစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခပ်ပြတ်ပြတ်ပြောလိုက်သည်။

ဆွန်ယိ အံ့အားသင့်သွားသည်၊ "ခင်ဗျားရဲ့ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုကို ရှင်းပြပါဦး။"

"ကျွန်တော်တကယ်ရှင်းပြဖို့လိုလို့လား။ လူမိုက်တစ်ယောက်တောင် မြင်နိုင်ပါတယ်။ ပထမတစ်ယောက်က ဝတ်စုံပြည့်နဲ့၊ လက်ဆွဲအိတ်ကိုင်ထားပြီး အလုပ်သွားမယ့်ပုံပဲ၊ နောက်ခံကမြို့ကတော့ ပြိုလဲကျသွားပြီလို့ယူဆရတယ်။ ဘယ်သူမှ အလုပ်ဆက်သွားမှာမဟုတ်ဘူး၊ ကုန်စိမ်းတွေဝယ်မှာမဟုတ်ဘူး၊ ကလေးတွေကိုကျောင်းပို့မှာမဟုတ်ဘူး၊ ဟိုအမျိုးသမီးကလည်း သိပ်သန့်ရှင်းပြီး လှနေတယ်၊ ရှုပ်ထွေးမှုတွေနဲ့ မထိတွေ့ရသေးသလိုပဲ။"

"အဲ့ဒီအဘွားအိုကတော့ သံသယဖြစ်စရာမရှိသင့်ဘူးမဟုတ်လား။" ဆွန်ယိက မေးသည်။

"အဘွားအိုက ရှေ့ကနေဦးဆောင်နေတာ၊ အဲ့ဒါက အသက်ကြီးတဲ့လူတစ်ယောက်ရှိသင့်တဲ့ အမြန်နှုန်းလား။" ယန်ကျန့်က တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားသာ ဒီလိုသဘာဝမေးခွန်းတွေ ဆက်မေးနေမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်ခင်ဗျားရဲ့ ပညာရှင်အဆင့်အရည်အချင်းကို သံသယဝင်စပြုလာနိုင်တယ်။"

"ဒါမှမဟုတ် မေးခွန်းထုတ်တဲ့သူက သိပ်မထက်မြက်လို့လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။"

ဆွန်ယိက ပြောသည်၊ "ခဏလေး၊ ဒါက ပထမဆုံးမေးခွန်းပဲရှိသေးတယ်။ နောက်တစ်ခုက ဒုတိယမေးခွန်းပါ။"

"အတူတူပဲအခြေအနေအောက်မှာ ဟိုလူငါးယောက်ထဲကတစ်ယောက်က လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်တယ်ဆိုပါစို့။ ခင်ဗျားဒီလူကို ဘယ်လိုကယ်တင်မလဲ။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်၊ "ကျွန်တော်ဘယ်သူ့ကိုမှ မကယ်ဘူး။ လူငါးယောက်၊ တစ္ဆေလေးကောင်၊ လူတစ်ယောက်။ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော့်အသက်က သာမန်လူတစ်ယောက်ထက် ပိုတန်ဖိုးရှိတယ်။ တစ္ဆေလေးကောင်ကြားမှာ အဆင်ပြေနေတဲ့ သာမန်လူတစ်ယောက်ကိုကယ်ဖို့ ကျွန်တော်ဘာလို့ ကိုယ့်အသက်ကိုယ်စတေးရမှာလဲ။ ကျွန်တော်သာ အစပြုလုပ်ဆောင်လိုက်ရင် ပိုမြန်မြန်သေဆုံးသွားဖို့များတယ်။"

"အမ်..." ဆွန်ယိ ခဏတာ တောင့်ခဲသွားသည်။

ဤအဖြေမှာ သမားရိုးကျ လုံးဝမဟုတ်ပေ။

"ကောင်းပြီ၊ တတိယမေးခွန်းအတွက်၊ အရင်မေးခွန်းကို ဆက်လိုက်ကြရအောင်။ ဟိုငါးယောက်ထဲမှာ တစ်ယောက်ပဲတစ္ဆေဖြစ်ပြီး၊ ကျန်လေးယောက်က လူသားတွေဖြစ်တယ်လို့ ယူဆပါ။ ခင်ဗျားရဲ့ကျည်ဆန်နှစ်တောင့်နဲ့ သူတို့ထဲမှာပုန်းအောင်းနေတဲ့တစ္ဆေကို ဘယ်လိုပစ်မလဲ။"

ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်၊ "ဒီမေးခွန်းက အရင်ဉာဏ်ရည်နိမ့်တဲ့မေးခွန်းနှစ်ခုထက် အခက်အခဲတစ်ဆင့်တက်သွားပြီ။ သူ့ရဲ့ရှုပ်ထွေးမှုက သာမန်လူတစ်ယောက်ရဲ့အဆင့်မှာပဲရှိပေမဲ့ ရိုးရှင်းနေတုန်းပဲ။ ကျွန်တော်သူတို့ကို မြေကြီးပေါ်မှာဝပ်ပြီး မလှုပ်ရှားဖို့ သတိပေးမယ်။ ရှေ့ဆက်ပြေးလာတဲ့ဘယ်သူ့ကိုမဆို ပစ်သတ်မယ်။"

"ခင်ဗျားအဲ့လိုလုပ်ရင် အပြစ်မဲ့တဲ့လူတွေကို မတော်တဆထိခိုက်မိနိုင်တယ်။"

ဆွန်ယိက မှတ်ချက်ပေးသည်။

"ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေကိုသတ်မိနိုင်ခြေလည်း ရှိတယ်မဟုတ်လား။ ကျွန်တော့်မှာ ကျည်ဆန်တစ်တောင့်နဲ့ တစ္ဆေကိုပစ်မိဖို့ ငါးပုံတစ်ပုံအခွင့်အရေးရှိတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်တော့်စကားနားထောင်ပြီး ဝပ်နေလိုက်ရင် ကျွန်တော့်အခွင့်အရေးက လေးပုံတစ်ပုံအထိ တက်သွားမယ်။ သုံးယောက်လောက်ဝပ်နေရင် ကျွန်တော့်ကျည်ဆန်နှစ်တောင့်နဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို သေချာပေါက်ထိမှန်လိမ့်မယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သာမန်သတိပေးချက်ကြားတဲ့ဘယ်သူမဆို ပင်ကိုယ်အသိနဲ့ ရပ်တန့်သင့်လို့ပဲ။"

"သေနတ်သံတစ်ချက်ထွက်ပြီး တစ်ယောက်သေသွားချိန်မှာ နောက်တစ်ယောက်က ဆက်ပြေးလာနေသေးတယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီလူက တစ္ဆေဖြစ်ရမယ်။"

ဆွန်ယိက မေးသည်၊ "ဘာလို့ လေထဲမှာ သတိပေးပစ်ခတ်မှုတစ်ချက် မလုပ်တာလဲ။"

ယန်ကျန့်က ရယ်လိုက်သည်၊ "အဲ့ဒါက အမိုက်မဲဆုံးလုပ်ရပ်ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်ကျည်ဆန်တစ်တောင့် အလဟဿဖြစ်သွားမယ်၊ သတိပေးမှုက အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိရင် ကျွန်တော့်တစ္ဆေကိုထိမှန်နိုင်ခြေက ငါးပုံတစ်ပုံအထိ ကျဆင်းသွားပြီး၊ အဲ့ဒါက တစ်ယောက်ယောက်ကို အရင်ရှင်းပစ်လိုက်တာထက် အများကြီးပိုဆိုးတယ်။ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော့်ပထမဆုံးပစ်ခတ်မှုနဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို သတ်မိနိုင်ခြေလည်း ရှိသေးတယ်။"

"ခင်ဗျားက လူတွေရဲ့အသက်နဲ့ လောင်းကြေးထပ်နေတာ၊ အဲ့ဒါက အလွန်အမင်း တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့လုပ်ရပ်ပဲ။" ဆွန်ယိက ငြင်းခုံသည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်၊ "မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော်က ဖြစ်နိုင်သမျှအမျှတဆုံး လုပ်ဆောင်နေတာ။ မမေ့ပါနဲ့၊ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူကလည်း အဲ့ဒီအထဲမှာပါနေတယ်၊ သူသာတစ္ဆေကိုမသတ်နိုင်ရင် သူလည်းသေဆုံးသွားမှာပဲ။ သေနတ်ပစ်ဖို့ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူကို ရွေးချယ်ရတဲ့အကြောင်းရင်းက ရှိနေတဲ့လူခြောက်ယောက်ထဲမှာ သူကတစ္ဆေမဟုတ်မှန်း သူသိပြီးသားဖြစ်နေလို့ပဲ။ ကျန်ငါးယောက်နဲ့ပတ်သက်ပြီး မသေချာမရေရာမှုတွေရှိနေမှာ သူရွေးချယ်မှုတစ်ခုလုပ်ရမယ်။ ဒီရွေးချယ်မှုက အသက်တစ်ချောင်းနှစ်ချောင်းလောက် ဆုံးရှုံးစေနိုင်ပေမဲ့ လုံးဝပျက်စီးခြင်းထက်တော့ ပိုကောင်းပါတယ်။"

"လေထဲပစ်ခတ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ခင်ဗျားမှာကျည်ဆန်တစ်တောင့်ပဲ ကျန်တော့မယ်၊ အဲ့ဒါကို အသက်ငါးချောင်းနဲ့ယှဉ်ပြီးသုံးစွဲတာက တာဝန်မဲ့ဆုံးရွေးချယ်မှုပဲ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တာဝန်မယူနိုင်ရင် တခြားသူတွေအတွက် သေချာပေါက်တာဝန်ယူနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"လူတိုင်းက အသက်ကယ်ချင်ကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက ဘယ်သူ့ကိုမှမကယ်တင်နိုင်ဘူးဆိုတာကို အာမခံတယ်။ ကျွန်တော်စာအများကြီးမဖတ်ဖူးပေမဲ့ ကောင်းမြတ်မှုကြီးမားတာတွေရရှိဖို့ အသေးအဖွဲမကောင်းမှုတွေကို ရှောင်ရှားဖို့လိုတယ်ဆိုတာတော့ ကျွန်တော်သိတယ်၊ တခါတလေ လိုအပ်တဲ့စတေးမှုတွေက တန်ဖိုးရှိပါတယ်။"

ဆွန်ယိမှာ စကားအကျပ်ရိုက်သွားပြီး၊ ထိုသို့သောအဖြေနောက်ကွယ်မှ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုမှာ အလေးချိန်ရှိကြောင်း ဝန်ခံလိုက်ရသည်။

သို့သော်၊ ယခင်က ပြီးပြည့်စုံသောအဖြေမှာ သတိပေးပစ်ခတ်မှုပြုလုပ်ရန် ဖြစ်သည်။

၎င်းကိုလျစ်လျူရှုသော မည်သူမဆို သေချာပေါက်တစ္ဆေဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် နောက်တစ်ကြိမ်ပစ်ခတ်ရမည်။

ဤနည်းလမ်းမှာ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ၏ပုံစံနှင့် ကိုက်ညီပြီး လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်မှုစံနှုန်းများနှင့်လည်း သဟဇာတဖြစ်ကာ၊ ကျောင်းသုံးစာအုပ်အဖြေတစ်ခုကို ပေးစွမ်းသည်။

သို့သော်၊ ယန်ကျန့်က ခိုင်လုံသောအချက်တစ်ခုကို ထောက်ပြခဲ့သည် — သတိပေးပစ်ခတ်မှု လျစ်လျူရှုခံရပါကကော။ ကျည်ဆန်တစ်တောင့်က တစ္ဆေတစ်ကောင်ကိုသတ်ရန် ငါးယောက်ထဲမှ မည်သို့ရွေးချယ်မည်နည်း။

"ကောင်းပြီ၊ ခင်ဗျားအဖြေကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီးပါပြီ။ နောက်စတုတ္ထမေးခွန်းကို ဆက်လိုက်ကြရအောင်၊ အရင်တစ်ခုနဲ့ပဲ ဆက်စပ်နေပါတယ်၊ အတူတူအခြေအနေအောက်မှာ၊ ခင်ဗျားမှာကျည်ဆန်တစ်တောင့်ပဲ ကျန်တော့တယ်ဆိုရင်၊ ပြီးတော့ လူငါးယောက်ထဲမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိနေတယ်ဆိုရင်၊ ခင်ဗျားဘယ်တစ်ယောက်ကို ပစ်မလဲ။ ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျားရဲ့ပင်ကိုယ်အသိက သူတို့ထဲကဘယ်တစ်ယောက်က တကယ်တစ္ဆေဖြစ်နိုင်တယ်လို့ အကြံပြုပါသလဲ။" ဆွန်ယိက နောက်တစ်ကြိမ်မေးသည်။

ယန်ကျန့်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်၊ "ဒါက ဖြေရှင်းလို့မရတဲ့အခြေအနေတစ်ခုမဟုတ်လား။"

"တော်တော်လေးတော့ ဟုတ်ပါတယ်။" ဆွန်ယိက ခေါင်းညိတ်သည်။

စတုတ္ထမေးခွန်းမှာ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦး ဖြေရှင်းမရနိုင်သော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး၊ ရွေးချယ်မှုတစ်ခုပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ရွေးချယ်ရန်ပျက်ကွက်ပါက သေဆုံးခြင်းသို့ ဦးတည်သွားနိုင်သည်။

ရွေးချယ်စရာများမှာ ဝတ်စုံပြည့်စီးပွားရေးသမား၊ ဈေးဝယ်ရာမှပြန်လာသော အမျိုးသမီး၊ ဂရုတစိုက်ဝတ်စားဆင်ယင်ထားသော အလှပဂေး၊ ကျောပိုးအိတ်လွယ်ထားသော ကျောင်းသားလေး၊ သို့မဟုတ် အရေးအကြောင်းများဖြင့်ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာရှိသည့် အဘွားအိုတို့ ဖြစ်သည်။

ကျည်ဆန်တစ်တောင့်၊ ပြီးတော့ ကျည်ဆန်တစ်တောင့်တည်းသာ ပစ်ခတ်ခွင့်ပြုသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော်တစ်ယောက်ယောက်ကို ပစ်ရမယ်ဆိုရင် ကျောပိုးအိတ်လွယ်ထားတဲ့ကလေးကို ရွေးမယ်။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"အဲ့ဒါဘာကြောင့်လဲ။" ဆွန်ယိက မေးသည်။

ယန်ကျန့်က ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်သည်၊ "စီးပွားရေးသမားက အလုပ်အတွက် ဒီမြို့ထဲမတော်တဆရောက်လာတာဖြစ်နိုင်တယ်၊ အမျိုးသမီးက ဈေးဝယ်ရာကပြန်လာတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ယောက်ဖြစ်နိုင်တယ်၊ သူ့ကုန်စိမ်းတွေက စွန့်ပစ်ထားတဲ့စူပါမားကတ်တစ်ခုက ဖြစ်နိုင်တယ်၊ လှပတဲ့အမျိုးသမီး — တစ္ဆေတစ်ကောင်က သူ့ရုပ်ရည်အတွက် ဒီလောက်အားထုတ်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော်သံသယရှိတယ်၊ အဘွားအိုအတွက်တော့ သူက သူ့အိမ်ကိုမစွန့်ခွာချင်တဲ့တစ်ယောက်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ်။"

"ကျောပိုးအိတ်လွယ်ထားတဲ့ကလေးတစ်ယောက်ပဲ သံသယဖြစ်စရာကောင်းတယ်လို့ ကျွန်တော်ခံစားမိတယ်။ အဲ့လောက်ငယ်တဲ့ကလေးတစ်ယောက် မိသားစုအပါအဝင် အဲ့ဒီကလေးပါ သေဆုံးသွားခြင်းမရှိဘဲ မြို့ထဲမှာ ကြီးကြပ်မှုမရှိဘဲ လျှောက်သွားနေဖို့ ဘာအကြောင်းရင်းမှ ကျွန်တော်မစဉ်းစားတတ်ဘူး။"

ဆွန်ယိက တုံ့ပြန်သည်၊ "အဲ့ဒီကလေးက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူမိသားစုတစ်ခုကနေ ကစားဖို့ခိုးထွက်လာတာဆိုရင်ကော။"

"ကလေးတစ်ယောက်က ကစားဖို့ထွက်လာရင် ကျောပိုးအိတ်လွယ်မှာမဟုတ်ဘူးမဟုတ်လား။ မြို့တစ်မြို့ပြိုလဲကျသွားတဲ့အခြေအနေမျိုးမှာ အမျိုးသမီးတွေနဲ့ ကလေးတွေကို အရင်ဆုံးရွှေ့ပြောင်းကယ်ဆယ်မှာမဟုတ်ဘူးလား။"

"ခင်ဗျားမေးချင်တဲ့တခြားမေးခွန်းတစ်ခုခု ရှိသေးလား။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ဆွန်ယိက ပြန်ပြောသည်၊ "နောက်တစ်ခု၊ ဒါက ခင်ဗျားရဲ့အနာဂတ်လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်ပုံနဲ့ ဆက်စပ်နေပါတယ်၊ မြို့ရဲ့အကြီးအကဲတစ်ယောက်အနေနဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ခင်ဗျားဘယ်လိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ စီစဉ်ထားပါသလဲ။"

နောက်ဆက်တွဲမေးခွန်းများမှာ အခြေခံအားဖြင့် အနာဂတ်အတွက် လုပ်ငန်းအစီအစဉ်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းခြင်းပင်။

ယန်ကျန့်က သူ၏တုံ့ပြန်မှုများတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးရှိပြီး၊ သူ၏အဖြေများမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရှိကြောင်း သေချာစေခဲ့သည်။

မေးမြန်းမှုမှာ နှစ်နာရီအပြည့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

အမျိုးမျိုးသောလှည့်စားတတ်သည့်မေးခွန်းများနှင့် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာနှစ်သက်မှုများကို စေ့စေ့စပ်စပ်မေးမြန်းခဲ့သည်၊ ဥပမာ သူရုပ်ရှင်ကြည့်ရတာကြိုက်လား၊ ဘယ်လိုအမျိုးအစားတွေကိုပိုကြိုက်လဲ၊ ဂိမ်းကစားလား၊ ပြီးတော့ သူ့ဘဝရဲ့တစ်ချိန်ချိန်မှာ လူသတ်မှုကျူးလွန်ဖို့ စဉ်းစားဖူးလား အစရှိသည်တို့ ဖြစ်သည်။

ကဲကွာ၊ ရုပ်ရှင်ကြည့်တာနဲ့ ဂိမ်းကစားတာက လူတိုင်းနေ့စဉ်လုပ်နေကြတဲ့အရာပဲလေ။

ယန်ကျန့်က သူဝမ်ရှောင်ချန်နဲ့ ရဲ့ဖုန်းတို့ကို ဒီနေ့ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတာ စဉ်းစားခဲ့ပုံ၊ သူတို့ရဲ့သေဆုံးမှုကို ဆင်ခြင်ခဲ့ပုံတွေကို တွေးတောနေမိသည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ ဒီနေ့ကစပြီး ခင်ဗျားက တရားဝင် တားချန်းမြို့ရဲ့အကြီးအကဲဖြစ်သွားပါပြီ။ ရှေ့ဆက်ပြီးလုပ်ငန်းဆောင်ရွက်မှုတွေမှာ ခင်ဗျားရဲ့ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုတွေကို မျှော်လင့်နေပါတယ်။"

နောက်ဆုံးမေးခွန်းကို ဖြေကြားပြီးနောက်၊ ဆွန်ယိက မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ယန်ကျန့်နှင့် ရွှင်လန်းစွာ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ဒါပဲလား။ ငါတို့ပြီးပြီလား။" ယန်ကျန့်က မေးသည်။

"ဟုတ်ကဲ့။" ဆွန်ယိက ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါဆို အရင်ကမေးခွန်းတွေအားလုံးရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကဘာလဲ။" ယန်ကျန့်က ဖိမေးသည်။

ဆွန်ယိက ခဏစဉ်းစားပြီး၊ "အတိအကျပြောရရင်တော့ အဓိပ္ပာယ်မရှိပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခင်ဗျားက ရာထူးအတွက် သတ်မှတ်ပြီးသားဖြစ်နေတာကိုး၊ ဒါက ပုံစံအရသက်သက်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီအကဲဖြတ်မှုကို အသံသွင်းရုံတင်မကဘူး၊ ဗီဒီယိုပါရိုက်ကူးထားပါတယ်၊ ပြီးတော့ ဒီမှတ်တမ်းက ခင်ဗျားဘဝတစ်လျှောက်လုံး ခင်ဗျားနဲ့အတူလိုက်ပါနေမှာပါ။"

"..."

ယန်ကျန့်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ သူတကယ်ပဲ အချိန်ဖြုန်းနေခဲ့တာပဲ။

"ပြီးတော့၊ ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ဂြိုလ်တုဖုန်းအသစ်နဲ့ မှတ်ပုံတင်ပါ။"

စကားပြောပြီးနောက်၊ ဆွန်ယိက ဖုန်း၊ မှတ်ပုံတင်၊ နှင့် ယူနီဖောင်းတို့ပါဝင်သော လက်ဆွဲသေတ္တာတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ကျိုးကျန့်ရဲ့ဂြိုလ်တုဖုန်းကို ပြန်သိမ်းဖို့လိုပါတယ်၊ ခင်ဗျားစိတ်ထဲထားမှာမဟုတ်ဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။" ဆွန်ယိက ထပ်ပြောသည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ရပါတယ်။"

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"နောက်တစ်ခု၊ ခင်ဗျားရဲ့အနာဂတ်လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်မှုတွေကို လွယ်ကူချောမွေ့စေဖို့ တားချန်းမြို့က ဌာနအသီးသီးက အဓိကဝန်ထမ်းအချို့နဲ့ တွေ့ဆုံသင့်ပါတယ်။ အော်၊ ပြီးတော့ အရင်တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ ကျောက်ခိုင်မင်လည်း အဲ့ဒီမှာရှိနေမှာပါ။" ဆွန်ယိက မှတ်ချက်ချသည်။

ကျောက်ခိုင်မင်လား။

ထိုနာမည်ကိုကြားသောအခါ၊ ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာက တည်ကြည်သွားသည်။

သူ၏ရည်ရွယ်ထားသောပစ်မှတ်များစာရင်းတွင်၊ ပထမအဆင့်၌ရှိနေသူမှာ ရဲ့ဖုန်း သို့မဟုတ် ဝမ်ရှောင်ချန်မဟုတ်ဘဲ၊ ဤကျောက်ခိုင်မင်ပင် ဖြစ်သည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင်၊ သူက အရာအားလုံးနောက်ကွယ်မှ တကယ့်လျှို့ဝှက်ကြိုးကိုင်သူပင်။