← Chapters

ရေနွေး (၂)

Vol. 4 Ch. 52

ရေနွေး (၂)

Vol. 4 Ch. 52

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဒါဆို ကျွန်တော်မျိုးမ ထွက်ခွာပါတော့မယ်"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် လက်အုပ်ချီကာ အရိုအသေပြုပြီး ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားသည်။

သူမ ထွက်သွားပြီးနောက် လင်းယွဲ့သည် အိပ်ရာပေါ်တွင် ထိုင်ကာ အတွေးများ နစ်မြောနေသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှင်းလင်းသော အကြံဥာဏ်တစ်ခု ရရှိပြီး စမ်းသပ်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်ရန် အချိန်အတော်ကြာ ကြာခဲ့သည်။

...

နောက်တစ်နေ့နံနက်။

"အရှင့်သား မနေ့ညက ကျင့်ကြံတာ စတင်ခဲ့တာလား"

လင်းယွဲ့သည် အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်ကို မြင်သော ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် အံ့သြသွားပြီး "အဲ့လောက် မြန်မြန် စဉ်းစားပြီးပြီလား။ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် စဉ်းစားကြည့်ပါလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

သူသည် ရုပ်ခန္ဓာနှင့် မူလစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန် လမ်းကြောင်းနှစ်ခုကို ရွေးချယ်ခဲ့သော်လည်း ကိုက်ညီသော ဂုဏ်သတ္တိရှိသော အနှစ်သာရတစ်ခုကို ရွေးချယ်ရန် လိုအပ်သေးသည်။

သို့သော်...

လူတစ်ဦး ခံစားသိရှိနိုင်သော အနှစ်သာရအရေအတွက်က အကန့်အသတ်ရှိသည်။ အနည်းဆုံး တစ်ခုတည်းကိုသာ ခံစားသိရှိနိုင်ပြီး ပို၍ အာရုံခံနိုင်သောသူများသည် သုံးခု သို့မဟုတ် ငါးခုကို ခံစားသိရှိနိုင်သည်။ ၎င်းသည် ပါရမီနှင့် သက်ဆိုင်ပြီး သွေးနွယ်နှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။ ရှားဟုန်မျိုးနွယ်၏ မင်းသားများပင် ခြွင်းချက်မရှိပေ။

ရှားလီသည် သဘာဝအနှစ်သာရ တစ်မျိုး သို့မဟုတ် နှစ်မျိုးကိုသာ ခံစားသိရှိနိုင်သည်လား။

အကယ်၍ တစ်မျိုး သို့မဟုတ် နှစ်မျိုးသာ ခံစားသိရှိနိုင်ပါက သဘာဝကျကျ ရွေးချယ်စရာ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

"အခြေအနေအရ ဒါဟာ အကောင်းဆုံးဖြေရှင်းနည်းဖြစ်ပုံရတယ်။"

လင်းယွဲ့သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မှတ်ချက်တစ်ခုပေးပြီးနောက် ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်းရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ မင်း ငါ့ကို သနားနေတာလား။ မင်းကို ထပ်ရိုက်ခိုင်းချင်တာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အရှင့်သားက အများကြီး တွေးနေတာပါ။"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ခိုင်မာစွာ ငြင်းဆိုကာ ခေါင်းစဉ်ကို ပြောင်းလိုက်ပြီး "အရှင့်သားက အကောင်းဆုံးဖြေရှင်းနည်းကို ပြောခဲ့တာလား။ အရှင့်သား ဘယ်လိုရွေးချယ်ခဲ့လဲဆိုတာ မေးခွင့်ပြုပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့သည် တအိအိမြည်ကာ "ငါ့လို ပါရမီမျိုးနဲ့ဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုက သဘာဝကျကျ အပြစ်အနာအဆာမရှိဘူး။ ငါဟာ ရုပ်ခန္ဓာကို အားဖြည့်ဖို့ မြေဓာတ်အနှစ်သာရကို သက်သက်သုံးပြီး သင့်တော်တဲ့ ခိုင်မာမှုရှိအောင် လုပ်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ "မြေကြီးက ကောင်းကင်နဲ့ အရာအားလုံးကို ထောက်ပံ့ထားတာဆိုတော့ မြေဓာတ်အနှစ်သာရနဲ့ အားဖြည့်ထားတဲ့ ရုပ်ခန္ဓာက အခိုင်မာဆုံး ဖြစ်မှာ သေချာတယ်။ မူလစွမ်းအားကိုရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ အရှင့်သား ဘယ်လိုရွေးချယ်ခဲ့ပါသလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့သည် ရယ်မောကာ "မူလစွမ်းအားအတွက် ရွေးချယ်မှုက အကောင်းဆုံးပဲ။ ငါ ရေနဲ့ မီးရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေကို ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး မူလစွမ်းအား သုံးမျိုးကို ပေါင်းစပ်လိုက်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ရေ၊ မီးနဲ့ လေလား"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် အံ့သြသွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "အရှင့်သား၊ မနေ့ညက ကျွန်တော်မျိုး သတိမပေးခဲ့ဘူးလား။ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားလမ်းဟာ ဘယ်ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းထက်မဆို သဘာဝရဲ့ နိယာမတွေနဲ့ ပိုကိုက်ညီပါတယ်။ မှားယွင်းတဲ့လမ်းကို လိုက်လျှောက်ရင် လူတစ်ယောက်ရဲ့ အနာဂတ်ဟာ အကန့်အသတ်ရှိသွားပါလိမ့်မယ်။ ရေ၊ မီးနဲ့ လေရဲ့ ဒီပေါင်းစပ်မှုက..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

အနှစ်သာရ၏ ဤဂုဏ်သတ္တိသုံးမျိုးသည် မည်သို့သော ပေါင်းစပ်အာနိသင်ရှိနိုင်မည်နည်း။

"ရေနွေးတည်တာပဲလေ"

လင်းယွဲ့သည် ပေါ့ပေါ့ဆဆ "ဒါဟာ သဘာဝရဲ့ နိယာမတွေနဲ့ မကိုက်ညီဘူးလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ရေနွေးတည်တာလား" ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့သြမှုအချို့ဖြင့် "အရှင့်သားက သာမန်လူတွေ ရေနွေးတည်တာကို အတုခိုးဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား။ ဒါပေမယ့် သာမန် ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေတောင် ရေနွေးကို မကြောက်ကြဘူး၊ အထက်ကန့်သတ်ချက်ကလည်း..."

"မင်းမှာ အမြင်မရှိဘူး၊ မင်းရဲ့ နက်နဲမှုကို နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

လင်းယွဲ့သည် ရှင်းပြရန် ပျင်းရိပြီး "ပြီးတော့ ရေနဲ့ မီးဓာတ်စွမ်းအားတွေက လက်နက်ကို ပျော့ပျောင်းအောင် လုပ်သလို ဒါမှမဟုတ် ရွှံ့စေးကို မီးဖုတ်သလို ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုပြီး ပျော့ပျောင်းအောင် လုပ်နိုင်တယ်" ဟု ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ... တကယ်ပါပဲ" ဘိုင်လီဖုန်းကျီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူမသည် ရေနွေးတည်ခြင်းသည် အဘယ်အဓိပ္ပာယ်ရှိသနည်းဟု နားမလည်သေးပေ။

လင်းယွဲ့သည် သူ့စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူ၏ ယခင်ဘဝရှိ လူသားတို့၏ စွမ်းအင်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသမိုင်းကို ပြန်ကြည့်လျှင် ရေနွေးတည်ခြင်းအကြောင်း အမြဲတမ်းဖြစ်ပြီး နျူကလီးယားစွမ်းအင်ကိုပင် ရေနွေးတည်ရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။

ရေနွေးတည်ခြင်း၏ အနှစ်သာရသည် ရေ၊ မီးနှင့် လေသက်သက် မဟုတ်ပါလား။

မူလစွမ်းအားသည် နောက်ဆုံးတွင် စွမ်းအင်သက်သက်ဖြစ်သည်။ မူလစွမ်းအားသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုကြီးမားလာသည်နှင့်အမျှ ရေ၊ မီးနှင့် လေတို့ဖြင့် ရေနွေးတည်ခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုအားကောင်းလာမည်ဖြစ်သည်။ အခြေခံအနှစ်သာရများအကြား အစောပိုင်းအဆင့်များတွင် ၎င်းသည် သင့်တော်သော အသုံးချမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

သူသည် လျှပ်စစ်သံလိုက်သဘောရှိသော အနှစ်သာရကို မခံစားမိခဲ့ခြင်းသည် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်။ မဟုတ်ပါက သူသည် သတ္တုဓာတ်အနှစ်သာရကို ရုပ်ခန္ဓာကို အားဖြည့်ရန်နှင့် ရေနွေးငွေ့ဖြင့် လျှပ်စစ်ထုတ်လုပ်ခြင်းအတွက် ရွေးချယ်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ 'မြေ၊ လေ၊ ရေ၊ မီး' က ပိုပြီး သဟဇာတဖြစ်ပုံရလို့လည်း ဖြစ်ပါတယ်။

"သို့သော်..."

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ရုတ်တရက် တုံ့ပြန်ကာ "အရှင့်သား ဒီလေးခုကို သဘာဝရဲ့ အနှစ်သာရတွေထဲက ရွေးချယ်ခဲ့တာလား။ ဆိုလိုတာက အရှင့်သား ဒီလေးမျိုးထက် ပိုပြီး ခံစားသိရှိခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးပေါ့နော်"

ဟု မေးလိုက်သည်။

"တစ်ဒါဇင်လောက်" လင်းယွဲ့က ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပြောလိုက်သည်။

"တစ်ဒါဇင်"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက ခဏတာ အံ့သြသွားသည်။

သူမသည် တစ်သက်တာတွင် မြင်ဖူးသမျှ အကျယ်ပြန့်ဆုံးသော ပါရမီမှာ သဘာဝအနှစ်သာရ ဆယ်ခုထက်ပို၍ ခံစားသိရှိနိုင်သောသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သောလတွင်။

ထို့အပြင် သူမသည် ရှားလီ၏ သဘာဝအနှစ်သာရများကို ခံစားသိရှိနိုင်စွမ်းကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက စမ်းသပ်ပြီးဖြစ်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် လင်းယွဲ့ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြည့်ကာ လက်အုပ်ချီပြီး "အရှင့်သားမှာ တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ အရည်အချင်းတွေ ရှိတော်မူတာပဲ" ဟု လျှောက်တင်လိုက်သည်။

လင်းယွဲ့သည် စားပွဲတွင် ထိုင်ကာ ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ ကိုယ်ရံတော်၏ ချက်ပြုတ်သူများ ပြင်ဆင်ပေးသော နံနက်စာကို စတင်သုံးဆောင်သည်။

"အရှင့်သား။"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ရုတ်တရက် "ဒီနေ့ အရှင့်သားနဲ့ တွေ့ဖို့ ဖိတ်စာတွေ အများကြီး ရောက်နေသလို တန်ဖိုးကြီးတဲ့ လက်ဆောင်တွေလည်း ပါလာပါတယ်။ အရှင့်သား တွေ့ချင်ပါသလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ" လင်းယွဲ့က ပျင်းရိစွာ မေးလိုက်သည်။

"ချင်ဒူနယ်စားနဲ့ သူ့သားတော်တော်များများ၊ မြို့စောင့်တပ်ရဲ့ မြို့တော်တပ်မှူး၊ ပြီးတော့ လျန်ကျိုးမြို့က အဓိကမိသားစုတွေရဲ့ ကိုင်းအနည်းငယ်။"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက "ဒီလူတွေက အရှင့်သားရဲ့ အင်အား မခိုင်မာသေးတဲ့အချိန်မှာ အကူအညီပေးနိုင်ရင် နောင်မှာ အရှင့်သား သူတို့ကို မှတ်မိလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေကြပုံရတယ်။ ဒါဟာ သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူတို့မှာ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိတာကို မြင်ပြီး အရှင့်သား ကျင့်ကြံခြင်းအရင်းအမြစ်တွေ လိုအပ်နေတာကို သိလို့ ကျွန်တော်မျိုးမ မငြင်းခဲ့ပါဘူး။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ယင်ကောင်က ဘယ်လောက်သေးသေး မဆို အသားပဲ။"

လင်းယွဲ့သည် ပေါ့ပေါ့ဆဆ မုန့်တစ်ပိုင်းကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး "ဒါဆို သူတို့နဲ့ တွေ့ရအောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

...

ဆောင်းဦးပေါက်နံနက်ခင်းတွင် ခမ်းနားထည်ဝါစွာ အလှဆင်ထားသော မြင်းရထားတစ်စီးသည် နယ်စားအိမ်တော်မှ စောင့်ကြည့်ရေးမျှော်စင်ဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာလာသည်။

ရထားပေါ်တွင် ချင်ဒူနယ်စားနှင့် သူ၏သားသုံးဦးတို့သည် တောင့်တင်းစွာ ထိုင်နေကြပြီး စနစ်တကျ သန့်ရှင်းစွာ စီစဉ်ထားသော အဝတ်အစားများ တွန့်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မလှုပ်မရှားရဲကြပေ၊ ထိုသို့ပြုမူခြင်းသည် ရိုင်းစိုင်းသည်ဟု ထင်ရပေမည်။

"အဖေ၊ မနေ့က သွေးနွယ်နိုးထလာတဲ့ ရှားဟုန်မျိုးနွယ်က လူက တကယ်ပဲ အဲဒီ မာစတာလေး ရှားလီလား" ရွဲ့မင်လီသည် မေးမြန်းခြင်းကို မရှောင်နိုင်ပေ။

"ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များတယ်။"

ချင်ဒူနယ်စားသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ "မဟုတ်ရင် တပ်မှူးကြီး ဘိုင်လီဖုန်းကျီက အနောက်မြောက်ဂိတ်ကနေ သူ့ကို ရှာဖို့ အထူးလာခဲ့ပါ့မလား။ ပြီးတော့ မနေ့ညက ဘိုင်လီဖုန်းကျီရဲ့ ကိုယ်ရံတော်တွေ ဆူညံခဲ့တာက ရှားလီအတွက် ဆိုတာ ထင်ရှားတယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် အနည်းငယ် လျော့ရဲနေသော သားဖြစ်သူကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး "ကောင်းကောင်းထိုင်" ဟု ဆူလိုက်သည်။

All Chapters