ရေနွေး(၃)

"နားလည်ပါတယ် အဖေ။"

ရွဲ့မင်လီသည် ချက်ချင်း မတ်မတ်ထိုင်ကာ "အဖေ၊ မနေ့ညက မာစတာလေး ရှားလီကို တွေ့ရှိခဲ့တာ လင်းယွဲ့ရဲ့ နေအိမ်မှာလို့ ကြားခဲ့ရတယ်" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီလိုပဲ" ချင်ဒူနယ်စားသည် ခေါင်းညိတ်ကာ "လင်းယွဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ခဲ့လဲတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမယ့် သူက မာစတာလေး ရှားလီကို သုံးလလောက် ဖုံးကွယ်ပြီး ထောင်ချထားခဲ့တယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ရွဲ့မိသားစု၏ သားအကြီးက "ဒီကိစ္စက သာမန်လူတစ်ယောက်တည်း လုပ်နိုင်ခဲ့တာ မဖြစ်နိုင်ဘူးထင်တယ် ဟုတ်တယ်မလား။ ရှားလီရဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင်အစောင့်ကို ကိုင်တွယ်ရုံနဲ့ လင်းယွဲ့အတွက် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုပဲ၊ တာအိုဆရာတု ကူညီခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်မလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မှန်တယ်၊ အဲဒါကိုပဲ ငါလည်း တွေးနေတာ။"

ချင်ဒူနယ်စားသည် ညင်သာစွာ "ဒါဟာ ငါတို့ ရွဲ့မိသားစုအတွက် နောင်လာနောက်သား အခက်အခဲတွေကို ဖယ်ရှားဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်။ တာအိုဆရာတုက ဘိုင်လီဖုန်းကျီအတွက် ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိဘူး၊ ဒါပေမယ့် သူ လွတ်လာရင် ငါတို့ ရွဲ့မိသားစုအတွက် ဘေးဆိုးတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရွဲ့မိသားစု၏ သားအကြီးသည် ခေါင်းညိတ်ကာ "တာအိုဆရာတုရဲ့ အစစ်အမှန်ကို ဖော်ထုတ်တာက ငါတို့ ရွဲ့မိသားစုအတွက် အန္တရာယ်ရှိပေမယ့် တပ်မှူးဘိုင်လီရဲ့ မျက်နှာသာရဖို့ ထိုက်တန်တယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဖေ၊ အများကြီး စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။"

ရွဲ့မင်လီလည်း "မာစတာလေး ရှားလီဟာ လင်းယွဲ့အပေါ်မှာ နက်ရှိုင်းတဲ့ အမုန်းတွေ ရှိမှာ သေချာတယ်။ အခု လင်းယွဲ့ သေသွားပြီဆိုတော့ တာအိုဆရာတုပဲ ကျန်တော့တယ်၊ သူက သူ့ကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကံကောင်းခြင်းကို အလိုအလျောက် ရောက်လာဖို့ မမျှော်လင့်သင့်ဘူး။"

ချင်ဒူနယ်စားသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ "နောက်ပိုင်း မာစတာလေး ရှားလီနဲ့ တွေ့တဲ့အခါ ဒီကိစ္စကို ပြောဖို့ အခွင့်အရေးရှာပြီး တာအိုဆရာတုအကြောင်းကို ငါတို့ ရွဲ့မိသားစုက ဦးဆောင်ခဲ့တာကို သူ့ကို သိစေရမယ်။ တာအိုဆရာတုရဲ့ သေဆုံးမှုကို သေချာစေရုံသာမက မာစတာလေး ရှားလီရဲ့ မျက်နှာသာကိုလည်း ရရှိနိုင်တယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ချင်ဒူနယ်စား ရွဲ့ကျီရန်က မာစတာလေး ရှားလီအား အရိုအသေပြုပါတယ်"

စောင့်ကြည့်ရေးမျှော်စင်၏ အဓိကခန်းမအတွင်း၌ ချင်ဒူနယ်စားသည် သူ၏သားသုံးဦးနှင့်အတူ လင်းယွဲ့ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

မာစတာလေး ရှားလီ၏ အတိအကျ အဆင့်အတန်း၊ မင်းသား၏ အဆက်အနွယ်လား သို့မဟုတ် အဆင့်နိမ့်သူလား မသေချာသော်လည်း သူ၏ အဆင့်အတန်းသည် ၎င်းတို့ထက် အလွန်သာလွန်သောကြောင့် ဒူးထောက်ခြင်းက သင့်လျော်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

ထို့အပြင် လူအများအပြားရှိနေသောကြောင့် ဦးစွာ ဒူးထောက်သူများထဲတွင် ပါဝင်ခြင်းက ကံကောင်းသည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။

လင်းယွဲ့သည် ဂုဏ်သရေရှိသော ထိုင်ခုံတွင် ပျင်းရိစွာ ထိုင်နေပြီး ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် အနီးကပ်အစောင့်အဖြစ် သူ၏နောက်တွင် ရပ်နေသည်။

သူသည် ချင်ဒူနယ်စား၏ မိသားစုကို စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှု့ပြီး ရုတ်တရက် "မင်း ဘာလက်ဆောင်ယူလာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ချင်ဒူနယ်စားသည် အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး မာစတာလေး ရှားလီသည် ထိုကဲ့သို့ တိုက်ရိုက်မေးလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားပုံရသည်။ သူ၏ စိတ်နေသဘောထားသည် ကောလာဟလများအရ အမှန်ပင် မာနကြီးပြီး ထိန်းချုပ်မှုကင်းမဲ့ပုံရသည်။

သူသည် ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည် "မာစတာလေး ရှားလီရဲ့ သွေးနွယ်နိုးထလာတာကို ကြားသိရတဲ့အတွက် နောင်မှာ ကျင့်ကြံဖို့အတွက် အနှစ်သာရပုလဲတွေ လိုအပ်မယ်လို့ ယူဆပါတယ်၊ ဒါကြောင့် အရှင့်သား ကြင်နာစွာ လက်ခံတော်မူမယ်လို့ မျှော်လင့်ပြီး အနှစ်သာရပုလဲ ကိုးလုံးကို ပြင်ဆင်ထားပါတယ်။"

နယ်စားပြောသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အခန်းထဲတွင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော တိုးတိုးပြောဆိုသံများ ပေါ်လာသည်။

"အနှစ်သာရပုလဲတွေလား"

လင်းယွဲ့သည် ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို ကြည့်ကာ "သူတို့ရဲ့ တန်ဖိုးက ဘယ်လောက်လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အနှစ်သာရပုလဲတစ်လုံးဟာ ရွှေသုံးသောင်းလောက် တန်ဖိုးရှိပြီး ဈေးကွက်မှာ တန်ဖိုးဖြတ်မရပါဘူး။"

ရှားလီ၏ စရိုက်ကို နားလည်သော ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ချက်ချင်း ရှင်းပြသည် "ဒီချင်ဒူနယ်စားရဲ့ မိသားစုဘဏ္ဍာတိုက်က အရမ်းပြည့်စုံတာ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတချို့ထက်တောင် ချမ်းသာတာ အံ့သြစရာပဲ၊ သူတို့က သူတို့ရဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို သိမ်းဆည်းဖို့ အနှစ်သာရပုလဲတွေကို ဝယ်ထားပုံရတယ်။"

လင်းယွဲ့၏ မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားသည်။

ရွှေသည် တန်ဖိုးကို ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တန်ဖိုးတက်လာသော အနှစ်သာရပုလဲများလောက် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်ပေ။

သူသည် ချင်ဒူနယ်စားကို ပြုံးပြကာ "နယ်စားတစ်ယောက်ရဲ့ လစဉ်လစာဟာ ငွေတရာကျော်လေးပဲလို့ ကြားတယ်၊ ဒါပေမယ့် မင်းက အနှစ်သာရပုလဲ ကိုးလုံး ဝယ်နိုင်တယ်ပေါ့။ တကယ်တော့ မြေကြီးရဲ့ အဆီအနှစ်ကို ရယူရတာ လွယ်ကူတယ်၊ နယ်စားရာထူးက တော်တော် အမြတ်အစွန်းများပုံရတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချင်ဒူနယ်စားသည် မာစတာလေး ရှားလီသည် ထိုကဲ့သို့ တိုက်ရိုက်ပြောလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသောကြောင့် ချွေးအေးများ စီးကျလာသော်လည်း ဘာကိုမှ သဘောတူရဲခြင်းမရှိဘဲ အတင်းအကြပ် ပြုံးနေရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

"တော်ပြီ မင်း သွားလို့ရပြီ။"

လင်းယွဲ့သည် သူ၏လက်ရှည်အင်္ကျီကို ဝှေ့ယမ်းကာ "ကျန်တဲ့သူတွေကို ရှေ့တိုးခိုင်းလိုက်" ဟု ခံစားချက်မဲ့စွာ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"လျန်ကျိုးက ဝူမိသားစုရဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင် ဝူယွမ်ပင်နဲ့ သားဖြစ်သူတို့ဟာ မာစတာလေး ရှားလီကို အရိုအသေပြုပြီး အနှစ်သာရပုလဲ ငါးလုံး ဆက်သပါတယ်"

"ချင်ဒူမြို့ရဲ့ မြို့တော်တပ်မှူး ဆောင်ကိုင်ဟုန်ဟာ မာစတာလေး ရှားလီကို အရိုအသေပြုပြီး လျှို့ဝှက်သံမဏိဓားတစ်လက် ဆက်သပါတယ်"

...

တစ်ခုပြီးတစ်ခု ချင်ဒူမှ သြဇာရှိသော မိသားစုများသည် လင်းယွဲ့ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ ၎င်းတို့ယူလာသော လက်ဆောင်များကို လိမ္မာပါးနပ်စွာ ဖော်ပြကာ လက်ဆောင်များ ဆက်သကြသည်။

မိသားစုခုနစ်ခုအနက် ငါးခုသည် အနှစ်သာရပုလဲများကို ယူလာခဲ့သော်လည်း ချင်ဒူနယ်စားမှလွဲ၍ အခြားသူများသည် အများဆုံး အနှစ်သာရပုလဲ ငါးလုံးအထိသာ ဆက်သနိုင်ခဲ့သည်။

၎င်းသည် လင်းယွဲ့အား သူ၏ ယခင်နားလည်မှုသည် အနည်းငယ် မှားယွင်းနေကြောင်း သိရှိစေခဲ့သည်။

ယခင်က ချင်ဒူတွင် အချမ်းသာဆုံးမိသားစုသည် မြို့အနှံ့ လုပ်ငန်းများ ဖြန့်ကျက်ထားသော ဝူမိသားစုဖြစ်သည်ဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုတွင် ချင်ဒူနယ်စားသည် ထိုဘွဲ့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပုံရသည်။

"မင်းတို့ရဲ့ စေတနာတွေကို ငါ လက်ခံလိုက်တယ်။"

လင်းယွဲ့သည် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ကာ ပေါ့ပေါ့ဆဆ "မင်းတို့အားလုံး ဂရုတစိုက် စဉ်းစားထားတာကို ငါ ပြောနိုင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ချင်ဒူနယ်စားကို ကြည့်ကာ "နယ်စားရဲ့ လက်ဆောင်နဲ့ ငါ အကျေနပ်ဆုံးပဲ၊ မင်းရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောနိုင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချင်ဒူနယ်စားသည် ချက်ချင်း ခေါင်းညွှတ်ကာ "ဘာပြောနေတာလဲ မာစတာလေး ရှားလီ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ဆောင်တွေက မရိုးမသား ရည်ရွယ်ချက် မပါပါဘူး၊ တကယ်တော့ တောင်းပန်တဲ့သဘောပါ။ ဘာတောင်းဆိုရဲမှာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"တောင်းပန်တာလား" လင်းယွဲ့က သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ချင်ဒူနယ်စား၏ မျက်နှာတွင် ရှက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာပြီး "ပြောရမှာ ရှက်စရာကောင်းပေမယ့် မာစတာလေး ရှားလီဟာ ချင်ဒူမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ အခက်အခဲတွေ ကြုံခဲ့ရတယ်၊ ဒါပေမယ့် လင်းယွဲ့ရဲ့ ယုတ်မာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိဖို့ ကျွန်တော် နောက်ကျခဲ့တယ်။ ဒါဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်ပျက်ကွက်မှု အမှန်ပါပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အခြားမိသားစုများသည် ထိုကျေးကျွန်ကို စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲခြင်းကို မရှောင်နိုင်ကြပေ။

လင်းယွဲ့သည် ဘိုင်လီဖုန်းကျီပင် ဖမ်းဆီးနိုင်ခြင်းမရှိသော လူတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် ပေါ့ဆမှုအတွက် တာဝန်ခံဟန်ဆောင်ရန် အဘယ်ကြောင့်နည်း။

လက်ဆောင်ပေးရန် ဆင်ခြေတစ်ခုရှာပြီး ပေါင်းသင်းဆက်ဆံကာ မျက်နှာသာရရန် ကြိုးစားပါ။

"မာစတာလေး ရှားလီ၊ ကျွန်တော်မျိုးလည်း နောင်တရပါတယ်။"

ရွဲ့မင်လီသည် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ "ကျွန်တော်မျိုး လင်းယွဲ့နဲ့ အကယ်ဒမီမှာ အတူတူ သင်ယူခဲ့ပေမယ့် ဒီသုံးလအတွင်း သူ့ရဲ့ ယုတ်မာပြီး မိုက်မဲတဲ့ စရိုက်ကို သတိမထားမိခဲ့ဘူး။ အဲဒါကို စောစောသိခဲ့ရင် အဲဒီလို လူယုတ်မာကို သတ်ပြီး မာစတာလေး ရှားလီကို လက်စားချေနိုင်ခဲ့မှာပါ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက အနည်းငယ်မျှပင် စကားမပြောဘဲ နားထောင်နေသည်။ ဤသည်မှာ သေခြင်းကို တောင်းခံခြင်းနှင့် တူသည်။

"အို"

လင်းယွဲ့သည် နယ်စားအိမ်တော်၏ မိသားစုကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို လှည့်ကြည့်ကာ "ချင်ဒူနယ်စားရဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သတ်လိုက်ရင် ကျွန်တော့်မှာ ဘာအခက်အခဲမှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။