ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းနှင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း(၃)

ချက်ချင်းပင် ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် သူမပြင်ဆင်ထားသော သန့်ရှင်းသော အကြီးစားပန်းကန်လုံးတစ်ခုထဲသို့ အားလုံးသောဝိညာဉ်သွေးသန့်စင်ကျောက်စိမ်းကို ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ရေအိတ်ထဲမှ ဖုန်းကျီ၏ သွေးစွမ်းအင်ကို ပန်းကန်လုံးထဲသို့ လောင်းထည့်ကာ အပြစ်အနာအဆာမရှိသော ကျောက်မျက်ရတနာကို စိမ်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများက မျှော်လင့်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသည် ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ သွေးစွမ်းအင်တစ်ဝက်ကို ရှာဖွေလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သဘာဝအားဖြင့် ဤအားလုံးသောဝိညာဉ်သွေးသန့်စင်ကျောက်စိမ်းအတွက် သွေးပူဇော်ခြင်းကို ပြုလုပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဖြစ်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် လေးပါးသင်္ကေတကောင်းကင်တံတိုင်းကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့သော အစစ်အမှန် အင်အားကြီးမားသူဖြစ်သည်။ သူမပင် မလုပ်နိုင်ပါက အနောက်မြောက်ဘက်ရှိ သူရဲကောင်းဂိတ်မှ တပ်မှူးများ၏ သွေးစွမ်းအင်ကို ရယူရန် နည်းလမ်းရှာရမည်ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ သွေးစွမ်းအင်သည် အားလုံးသောဝိညာဉ်သွေးသန့်စင်ကျောက်စိမ်းနှင့် ထိတွေ့သောအခိုက်အတန့်တွင် လင်းယွဲ့သည် မူလက သန့်ရှင်းပြီး အပြစ်အနာအဆာမရှိသော ကျောက်မျက်ရတနာသည် ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ သွေးစွမ်းအင်ကို အံ့သြဖွယ်ကောင်းသောနှုန်းဖြင့် စတင်စားသုံးနေသည်ကို သတိပြုမိသည်။

သူသည် သွေးစွမ်းအင်ကို မည်မျှလောင်းထည့်စေကာမူ ကျောက်မျက်ရတနာသည် သူအားလုံးကို စုပ်ယူသွားသည်။

သွေးစွမ်းအင်ကို ပို၍ပို၍ ထည့်သွင်းလာသည်နှင့်အမျှ မူလက စင်ကြယ်သော အဖြူရောင်ဖြစ်သော ကျောက်မျက်ရတနာသည် သွေးကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော နီရဲရောင်အစက်အပြောက်များ စတင်ပေါ်လာသည်။

သွေးနီရဲရောင်အစက်အပြောက်များသည် အရေအတွက် တိုးလာကာ ကျောက်မျက်ရတနာ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် စဉ်ဆက်မပြတ် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ကျောက်မျက်ရတနာသည် စင်ကြယ်ပြီး တောက်ပသော သွေးနီရောင်သို့ လုံးဝပြောင်းလဲသွားသောအခါ ရေအိတ်ထဲရှိ ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ သွေးစွမ်းအင်၏ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော်ကို စားသုံးပြီးဖြစ်ကာ အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်။

သွေးပူဇော်ခြင်းသည် ပြီးစီးခဲ့သည်။

"ကောင်းတယ်၊ ဘိုင်လီဖုန်းကျီဟာ သူမရဲ့ ကတိကို တကယ်တည်ခဲ့တယ်။"

လင်းယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်သွားသည်။ သူသည် ရေအိတ်ကို ဘေးဖယ်ကာ ယခု လုံးဝပြောင်းလဲသွားသော ကျောက်မျက်ရတနာကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

သွေးစွန်းပြီး စီးကျနေသော သွေးသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။

သူသည် သွေးသစ်ထဲတွင် လုံးဝစိမ်ထားသော သွေးနီရောင်ကျောက်စိမ်းနှင့် တူသည်။

ကျောက်မျက်ရတနာပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော သမုဒ္ဒရာပုံသဏ္ဍာန်များသည် ဤအချိန်တွင် အသက်ဝင်လာပုံရသည်။ လင်းယွဲ့၏ အကြည့်အောက်တွင် ဒီဇိုင်းဆွဲထားသော လှိုင်းများသည် အိပ်မက်ကဲ့သို့ လှုပ်ရှားကာ အချိန်မရွေး နက်ရှိုင်းသော နီရဲရောင်လှိုင်းများကို ထစေနိုင်သော သွေးပင်လယ်အစစ်အမှန်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သကဲ့သို့ ညင်သာစွာ တက်လာသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ဆိုးယုတ်ပြီး နတ်ဆိုးဆန်သော သဘောသဘာဝသည် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သွေးကို သန့်စင်ရန်နှင့် ဝိညာဉ်များကို ဖမ်းယူရန် အသုံးပြုသော နတ်ဆိုးလမ်းကြောင်း၏ ရတနာဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

လင်းယွဲ့၏ လက်ချောင်းများသည် နီရဲသော ကျောက်မျက်ရတနာကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ယခင်ကနှင့်မတူသော အရောင်တစ်ခု ရှိနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် မိမိကိုယ်ကို အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် တောင့်တခဲ့သော ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာသည် စိတ်ဓာတ်ထက်သန်သော ရန်ငြိုးများနှင့် လွင့်မျောနေသော နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များ၏ ကမ္ဘာဖြစ်သည်။

သို့သော် အဖြစ်မှန်မှာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်...

"ဒီကမ္ဘာမှာ တကယ်တော့ လမ်းတစ်ခုပဲရှိတယ်။ မကောင်းမှုကို မကောင်းမှုနဲ့ တားဆီးဖို့ပဲ။"

လင်းယွဲ့သည် အိပ်ရာပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ရှားဟုန်လီကို လှည့်ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ "အရှင့်သား ရှားဟုန်လီ၊ အဲဒီလိုဏ်ဂူထဲမှာ အရှင့်သား ပြောခဲ့တယ်... ဒီကမ္ဘာမှာ ကျွန်တော့်ထက် မြင့်မြတ်တဲ့သူတွေ အများကြီးရှိတယ်၊ တချို့လူတွေရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ကျွန်တော်ဟာ အလိုရှိတိုင်း သတ်ဖြတ်လို့ရတဲ့ မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်သက်သက်ပဲ မဟုတ်လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် လက်ထဲရှိ သွေးနီရောင်ကျောက်မျက်ရတနာကို လက်ချောင်းဖြင့် ညင်သာစွာ တို့ထိလိုက်သည်။ သူ၏ အတွေးများ ရွေ့လျားသွားသည်နှင့်အမျှ ကျောက်မျက်ရတနာပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော သွေးပင်လယ်အလယ်ရှိ ရေပန်းသည် တကယ်ပင် ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်လာသည်။

ကျောက်မျက်ရတနာပေါ်ရှိ ရေပန်းသည် ပို၍ပို၍ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်လာသည်နှင့်အမျှ အခန်းထဲတွင် မမြင်နိုင်သော လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု တကယ်ပင် ပေါ်လာပုံရသည်။ လေဆင်နှာမောင်း၏ အဆုံးစွန်တွင် မြေပြင်နှင့် ထိတွေ့နေသောနေရာသည် သူ၏ လက်ချောင်းသည် ကျောက်မျက်ရတနာကို ထိတွေ့နေသောနေရာဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ အဖြေကတော့... ကျွန်တော့်ကို သူတို့ထဲမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်ခွင့်ပေးပါ။"

လင်းယွဲ့သည် ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးများကို မှေးမှိတ်ကာ ယခု အသက်ဝင်လာသော အားလုံးသောဝိညာဉ်သွေးသန့်စင်ကျောက်စိမ်းကို ရှားဟုန်လီ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ကပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ရှားဟုန်လီ၏ မျက်နှာက ရုတ်တရက် အလွန်ကြောက်ရွံ့သော မျက်နှာသို့ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူသည် လုံးဝ ရုန်းကန်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။ သူသည် မမြင်နိုင်သော စုပ်ယူအားတစ်ခုသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အရေးပါသောအရာတစ်ခုကို စဉ်ဆက်မပြတ် ဆွဲထုတ်နေသည်ဟုသာ ခံစားနိုင်သည်။

သူသည် သွေးသက်သက်မဟုတ်ဘဲ ပို၍နက်ရှိုင်းပြီး အရေးပါသောအရာလည်း ဖြစ်သည်...

"ဒါက မကြာခင် ပြီးဆုံးမှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်။"

လင်းယွဲ့သည် ကျောက်မျက်ရတနာအား ရှားဟုန်လီ၏ သွေးနွယ်နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို စားသုံးခွင့်ပေးကာ ပေါ့ပေါ့ဆဆ "ကံကောင်းစွာနဲ့ ဘိုင်လီဖုန်းကျီက အခုအချိန်ထိ ငါ့ကို လုံးဝမယုံကြည်သေးရင်တောင် သူမ ဒီအိမ်ထဲကို ခြေတစ်လှမ်းတောင် မဝင်ရဲဘူး၊ မင်း ယုံကြည်လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှားဟုန်လီ တုံ့ပြန်သည်ဖြစ်စေ မတုံ့ပြန်သည်ဖြစ်စေ သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ သွေးကြာပန်းမီးအိမ်မှ အကာအရံဖြင့် ဘိုင်လီဖုန်းကျီပင် အကာအရံအတွင်းရှိ လှုပ်ရှားမှုများကို ချောင်းကြည့်၍ မရနိုင်ပေ။

"တကယ်တော့ ငါ ဘယ်တော့မှ တခြားသူတွေထက် မြင့်မြတ်တဲ့သူဖြစ်ဖို့ မစဉ်းစားခဲ့ဘူး၊ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း နေချင်ရုံပဲ။"

လင်းယွဲ့သည် ရှားဟုန်ကို ပြောနေသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ သူ့ကိုယ်သူ ပြောနေသကဲ့သို့လည်းကောင်း "ဆူဇီချူးလည်း အဲဒီလိုပဲ စဉ်းစားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် ကမ္ဘာကြီးရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ငါတို့ကို အလိုမရှိပုံရတယ်၊ အရက်သမားကြီးတောင် ဘာမှ ပြောင်းလဲလို့မရတဲ့ အချိန်ရောက်လာတယ်..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှားလီသည် ငေးငေးကြီး နားထောင်နေပြီး သူ၏ အကြည့်သည် တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးလာကာ ဗလာကျင်းသွားသည်။

"ဒါပေမယ့် စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး။"

လင်းယွဲ့သည် ရှားဟုန်လီကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ "မင်းရဲ့ မင်းသားအဖြစ်ကို ငါယူမယ်... ဒါပေမယ့် မင်းသားရှားဟုန်လီအနေနဲ့ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ကိုယ်ငါ့အနေနဲ့ပဲ။ မင်းရဲ့ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းပြီး မုန်းတီးဖွယ်ကောင်းတဲ့ မျက်နှာနောက်မှာ ပုန်းအောင်းပြီး ငါ့ဘဝကို ဖြတ်သန်းဖို့ ဆန္ဒမရှိဘူး၊ နားလည်လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အမှန်တကယ် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှိသော်လည်း ရှားဟုန်လီကို ရှင်းပြရန် သူ အလွန်ပျင်းရိနေသည်။

အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ လူသား မျက်နှာ၏ ဖုံးကွယ်နိုင်စွမ်းကို သူ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှု မရှိခြင်းဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် "လူသား၏ မျက်နှာ" ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်သော ကျင့်ကြံသူများ ရှိရမည်။ မဟုတ်ပါက သူသည် ငါးကွင်းအဆင့်၏ လျှို့ဝှက်ချက် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူသည် မင်းသားရှားဟုန်လီအဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး အင်ပါယာမိသားစုက သူ့ကို တွေ့ရှိပါက အင်ပါယာမိသားစု၏ အင်အားကြီးမားသော ကျင့်ကြံသူများသည် သူသည် ရှားဟုန်လီမဟုတ်ဘဲ လင်းယွဲ့ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားနိုင်သည်။

ရှားဟုန်လီ မဟုတ်သော်လည်း အင်ပါယာသွေးနွယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းက သူ၏ အဆုံးသတ်သည် မည်သည့်အရာမှ မပြောလျှင်ပင်သိသာထင်ရှားနေခြင်းပင်။

သို့သော် ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ အစီအစဉ်ကို အကြောင်းပြချက်အဖြစ် အသုံးပြုခြင်းဖြင့် သူသည် ရှားလီသည် လင်းယွဲ့ကို ဘေးအန္တရာယ်မှ ကာကွယ်ရန် ထားရှိသော မင်းသားအတု၊ လင်းယွဲ့ကို ကာကွယ်ရန်နှင့် မင်းသားအစစ်ကို ဖုံးကွယ်ရန်သာ တည်ရှိသော မင်းသားအတုတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ကမ္ဘာကို ယုံကြည်စေနိုင်သည်။

သာမန်လူတစ်ဦး၏ အတိတ်ကို ဟန်ဆောင်ခြင်းအတွက် ဖန်တီးထားသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူသည် မိဘမဲ့ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဖခင်မည်သူဖြစ်ကြောင်းပင် မသိပေ။

ထို့ကြောင့် ကမ္ဘာအတွက် သူ လင်းယွဲ့တစ်ဦးတည်းသာ မင်းသားအစစ်ဖြစ်လိမ့်မည်။

နောက်ထပ် "လူသား၏ မျက်နှာ" ကို အသုံးပြု၍ ဖုံးကွယ်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

သူသည် လင်းယွဲ့သည် သူ၏ အခက်အခဲကို အပြီးအပိုင် ဖြေရှင်းရန် အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားခဲ့သော တစ်ခုတည်းသော အဖြေဖြစ်သည်။

ချို့ယွင်းချက်အချို့ ရှိနေသေးသော်လည်း အစီအစဉ်သည် ယေဘုယျအားဖြင့် အဆင်ပြေပါသည်။

အချိန်သည် စက္ကန့်တိုင်း တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားသည်။

ယခု လင်းယွဲ့နှင့် တူညီသော အိပ်ရာပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသူရှားဟုန်လီသည် တဖြည်းဖြည်း ပို၍ ပိန်လှီလာကာ သူ၏ အရေပြား တောက်ပမှု ကင်းမဲ့လာပြီး အနည်းငယ် တွန့်လိမ်သွားသည်။

ရှားဟုန်လီသည် လင်းယွဲ့ကို ငေးငေးကြည့်ကာ သူ့မျက်လုံးများ တဖြည်းဖြည်း မှိန်လာသည်။

သူ၏ စိတ်သည် လည်နေသော မီးအိမ်ကဲ့သို့ အတိတ်၏ အမှတ်တရများမှတစ်ဆင့် လည်ပတ်သွားသည်။

သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် မျက်နှာများ ပေါ်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ နောက်ဆုံး မှတ်မိသည်မှာ မဟာယုံမှ စောစောထွက်သွားသော သူ၏မိခင် သို့မဟုတ် ရှာအိမ်တော်၏ ဟန်ဆောင်ထားသော မိသားစုဝင်များ မဟုတ်...

သို့သော် သူ့ကို လျှို့ဝှက်စွာ အစားအစာယူလာပေးသော ကျွန်မလေးဖြစ်သည်။

သူမ မျှဝေခဲ့သော အေးစက်သော နှမ်းမုန့်တစ်ခြမ်းသည် သူ၏ တစ်သက်တာတွင် စားခဲ့ဖူးသမျှ အစားအစာများထဲတွင် အရသာအရှိဆုံးဖြစ်သည်။

ခဏတာ၊ ချိုမြိန်ခြင်း၊ ချဉ်ခြင်း၊ ခါးခြင်း... အရသာမျိုးစုံသည် သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။

"ငါ လိုချင်တာက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပျော်ရွှင်မှုလေးတစ်ခုပဲ... မင်းသားဖြစ်ရတာ ဘာကောင်းတာလဲ။ သူမ ငါနဲ့အတူရှိနေသရွေ့ ငါ တစ်သက်လုံး သာမန်လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်ရတာ ပိုကြိုက်တယ်..."

ရှားလီသည် တိတ်တဆိတ် တွေးတောကာ သူ့မျက်လုံးများ တဖြည်းဖြည်း လေးလံလာသည်နှင့်အမျှ မျက်ရည်များသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ မျက်လုံးထောင့်များကို စိုစွတ်စေခဲ့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ သွေးနွယ် နောက်ဆုံးအရင်းအမြစ်ကို ဝိညာဉ်တစ်သောင်း၏ သွေးနီရောင်ကျောက်စိမ်းမှ လုံးဝ ဆွဲထုတ်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်နှင့်အတူ။

သူ သေဆုံးသွားသည်။

ရှားဟုန်မျိုးနွယ်မှ မင်းသား ရှားဟုန်လီသည် ထိုသို့ တိတ်တဆိတ် ကမ္ဘာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

အရုဏ်ဦးမတိုင်မီ မှေးမှိန်သွားသော ကြယ်တစ်လုံးကဲ့သို့ ကမ္ဘာကို မတောက်ပသေးဘဲ ခြေရာလက်ရာမရှိ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

လူသတ်သမားသည် မပြောပလောက်သော သာမန်လူသားသက်သက်ဖြစ်သည်။

...

ထိုအချိန်တွင် လင်းယွဲ့၏ လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်တစ်သောင်း၏ သွေးနီရောင်ကျောက်စိမ်းသည် ကျိုးပဲ့သွားပြီး ဘာမျှမရှိသော အဖြစ်သို့ ပြိုကွဲသွားကာ မျက်ရည်ကဲ့သို့ တောက်ပသော သွေးပုလဲတစ်လုံးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဤသွေးပုလဲတစ်စက်သည် သူ၏ နဖူးထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

နွေးထွေးမှုသည် သန္ဓေသားမှ မွေးကင်းစကလေး၏ စွမ်းအားကဲ့သို့ သူ့ကို လွှမ်းခြုံထားပြီး အဆုံးမရှိ ပေါ်ထွက်ကာ ဘဝဟောင်းကို စွန့်လွှတ်စေသည်။

ပြန်လည်မွေးဖွားလာသကဲ့သို့ပင်။