ရှားလီ၏ အခြေအနေ

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ရှားလီကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ "နားလည်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ရှားလီသည် တစ်ချိန်က သူမ၏ မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်၍ မျက်နှာအစစ်အမှန်ကို ကြည့်ရှုရန် တောင်းဆိုခဲ့ဖူးသော်လည်း သူမသည် သဘာဝအားဖြင့် ငြင်းဆိုခဲ့ပြီး သူတို့နှစ်ဦးသာ ဤအဖြစ်အပျက်ကို သိသည်။

ရှားလီ၏ လက်ရှိအပြုအမူသည် အရင်ကကဲ့သို့ပင် အနည်းငယ်မျှ လှုံ့ဆော်လိုက်သည်နှင့် ပေါက်ကွဲတတ်ပြီး ယခင်ကထက်ပင် ပို၍ အာရုံခံနိုင်ကာ စိတ်တိုလွယ်ပုံရသည်။ ပြီးခဲ့သည့် လအနည်းငယ်အတွင်းက အတွေ့အကြုံများကြောင့် ဖြစ်နိုင်သလော။

ထို့အပြင် သူ၏ စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများမှ ရှားလီ၏ လက်ဖဝါးသည် ထိုပါးရိုက်မှုကြောင့် အနည်းငယ် ပိတ်ဆို့နေသည်ကို သူမ ခံစားနိုင်ပြီး သာမန်လူသားခန္ဓာဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသနေသည်။

သူသည် ရှားဟုန်မိသားစုမှ မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်နေပါစေ၊ ကောင်းကင်တံတိုင်းကို မဖောက်ထွင်းမီ၊ နိုးထလာလျှင်ပင် သာမန်အသားအရေသာ ရှိသေးသည်။

သူသည် သူသည် မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို နိုးထစေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းသာဖြစ်သည်။

ဤအရာက သူမကို သူ့အား အနည်းငယ် ပိုမိုယုံကြည်စေသည်။

သို့သော် ဘိုင်လီဖုန်းကျီထံတွင် သံသယများစွာ ရှိနေသေးသည်။

သို့သော်လည်း အခြားတစ်ဖက်သားသည် နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ မျိုးဆက်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြား အမြင့်မြတ်ဆုံး သွေးနွယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူမသည် အကျဉ်းသားတစ်ဦးကို စစ်ဆေးသကဲ့သို့ သူ့ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း စိန်ခေါ်ရန် သို့မဟုတ် စစ်ဆေးရန် မဝံ့ရဲပေ။

"ကောင်းပြီလေ၊ မင်းကို ပြန်လည်ရွေးချယ်ဖို့ အခွင့်အရေးပေးမယ်။"

ရှားလီသည် ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် "ပထမဦးဆုံးအနေနဲ့ အသံလုံတဲ့ အကာအရံ ဒါမှမဟုတ် အလားတူတစ်ခုခုကို တည်ဆောက်လိုက်ပါ။ မင်း မလုပ်နိုင်ဘူးလို့ မပြောနဲ့နော်၊ ဒီအိမ်ထဲက သာမန်လူတောင် လုပ်နိုင်တယ်။ မင်း မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ ပြန်လည်ရွေးချယ်ဖို့ မေ့လိုက်တော့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်သောအခါ ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပြီး ချက်ချင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုးမက ကိုယ်ခံပညာကိုပဲ တတ်ကျွမ်းတာပါ။ မှော်ပညာနဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့ ကျွမ်းကျင်မှုမရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အသံလုံတဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုတော့ ရှိပါတယ်"

သူမသည် ငွေစာလုံးများဖြင့် ရေးထိုးထားသော အဆောင်စာရွက်တစ်ရွက်ကို ချက်ချင်းထုတ်ယူကာ ညင်သာစွာ ဆုတ်ဖြဲလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူမနှင့် ရှားလီတို့၏ ပတ်လည်တွင် မမြင်နိုင်သော အသံလုံအကာအရံတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ပြောစရာရှိလို့လား"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက မေးလိုက်သည်။

ရှားလီသည် အစစ်အမှန် ဟုတ်မဟုတ် သူမ၌ သံသယများ ရှိနေသေးသော်လည်း သူ၏ အာရုံခံလွယ်ပြီး စိတ်တိုလွယ်သော အကျင့်ကို သူမသိသောကြောင့် စုံစမ်းရန် အခွင့်အရေးများကို ရှာဖွေရင်း လိုက်လျောရန် သူမ စီစဉ်ခဲ့သည်။

သူမ၏ နက်ရှိုင်းသော သံသယများ မရှိပါက သူမသည် လုံးဝ စုံစမ်းရန် မဝံ့ရဲပေ။

သူမသည် မတော်တဆ ရှားလီကို ဒေါသထွက်စေပါက သူမ၏ တစ်သက်တာ ရည်မှန်းချက်များပင် လုံးဝ ပျက်စီးသွားနိုင်သည်။

"ဒီရက်ပိုင်း ငါ အများကြီး စဉ်းစားနေတယ်။"

ရှားလီသည် ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို ကြည့်ကာ မျက်နှာသည် တည်ကြည်နေပြီး "နောက်ပိုင်း မင်း ငါ့အတွက် ပြဇာတ်တစ်ခု ကူညီကပြပေးရမယ်၊ အဲဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ ရွေးချယ်မှုကို ငါ စဉ်းစားမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ပြဇာတ်တစ်ခုလား…

ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ မျက်လုံးများတွင် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးမှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသော်လည်း သူမက "ဆိုလိုတာက..." ဟု မေးလိုက်သည်။

"အသေးစိတ်အစီအစဉ်ကို နောက်မှ ပြောပြမယ်။"

ရှားလီ၏ အကြည့်သည် အနည်းငယ် မှိုင်းမှိန်နေပြီး "အခုတော့ မင်းကို ငါ့အတွက် အယောင်ဆောင်မှုတစ်ခု လိုတယ်လို့ပဲ ပြောနိုင်တယ်။ ငါ မင်းသားရှားလီအနေနဲ့ ဒီဟုန်မြို့ကို သွားလို့မဖြစ်ဘူး၊ ငါ မသေချင်ဘူး။"

"ဘာ"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး "အရှင်သားတော်ရယ်၊ အဲဒီလို မြင့်မြတ်တဲ့ ရာထူးမျိုးမှာ ရှိတဲ့ မင်းသားတစ်ပါးအနေနဲ့ ဘယ်လိုများ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလဲ..."

ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မြင့်မြတ်တယ်။ မြင့်မြတ်တာ ဘာမှမဟုတ်ဘူး"

ရှားလီသည် ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီးနောက် တည်ကြည်စွာ "ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီလို အခြေအနေဆိုးမျိုးထဲကို နောက်တစ်ခါ မရောက်ချင်ဘူး၊ မဟုတ်ရင် ငါသေရဦးမယ်ဆိုရင် ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် အေးစက်စွာ "မင်း ငါ့အတွက် အယောင်သစ်တစ်ခု ဖန်တီးပေးဖို့ လိုတယ်၊ တခြားသူတွေက ငါ မင်းသားမဟုတ်ဘူး၊ တခြားတစ်ယောက်ဖြစ်တယ်လို့ ယုံကြည်အောင် လုပ်ပေးရမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"တခြားသူတွေက မင်း မင်းသားမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်စေချင်တာလား"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"တကယ်လုံခြုံမှုမရှိခင်အထိ ငါ ဒီမင်းသားဆိုပြီး ထင်ပေါ်မလာချင်ဘူး။"

ရှားလီသည် လေးလေးနက်နက် "ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ရဲ့ မင်းသားဆိုတဲ့ အကြောင်းကို သိတဲ့သူ အနည်းငယ်ပဲရှိတယ်။ တခြားတစ်ယောက်က ငါ့နေရာကို ယူလိုက်တာနဲ့ လူတိုင်းက အဲဒီလူကို မင်းသားလို့ ထင်သွားရင် ငါ ပုန်းနေဖို့ ပိုလုံခြုံသွားလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ နားလည်ပါတယ်။"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရှားလီကို ကြည့်ပြီးနောက် "ဒါပေမယ့် အခု ချင်ဒူမှာ လူတော်တော်များများက မင်းဟာ ရှားဟုန်မိသားစုက နိုးထလာတဲ့သူလို့ သံသယဝင်နေနိုင်တယ်။ အဲဒီအမြင်ကို ပြောင်းဖို့ ခက်ခဲနိုင်တယ် မဟုတ်လား" ဟု ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"စစ်အရာရှိတွေက မိုက်မဲလိုက်တာ။ သူတို့မှာ စဉ်းစားဖို့ ဦးနှောက်မရှိဘူးလား"

ရှားလီက ကဲ့ရဲ့လိုက်သည်။

"အရှင့်သားပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဒီကျွန်တော်မျိုးမက ဉာဏ်မမီပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ရှင်းပြတော်မူပါ။ ဒီအကြောင်းအရာရဲ့ အသေးစိတ်ကို နားထောင်ဖို့ ကျွန်တော်မျိုးမ အင်မတန် စိတ်အားထက်သန်နေပါတယ်"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ခေါင်းညွှတ်ရင်း တည်ငြိမ်သောအကြည့်ဖြင့် ရှိနေသည်။ သူမသည် ရှားလီ၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို သိသောကြောင့် ဒေါသမထွက်ရဲပေ။

ထို့အပြင် သူမ၏ ငယ်ရွယ်စဉ်ဘဝတွင် ခံစားခဲ့ရသော အရှက်တကွဲဖြစ်မှုသည် ယခု သူမရင်ဆိုင်နေရသည်ထက် များစွာသာလွန်သည်။

ဤမင်းသားသည် သူမ၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်ပြီး သူမသည် သဘာဝအားဖြင့် ဂရုမစိုက်ပေ။

"ဒါဆိုရင် ငါ မင်းကို သေချာရှင်းပြမယ်။"

ရှားလီသည် အေးစက်စွာ "ဒီအချိန်အတွင်း မင်းရဲ့ အရည်အချင်းမရှိမှုကြောင့် လင်းယွဲ့ဆိုတဲ့ သာမန်လူအောက်တန်းစားက ငါ့ကို နေရောင်ခြည်မရှိတဲ့ မြေအောက်ခန်းထဲမှာ ထောင်ချထားတယ်။ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲတော့ မသိပေမယ့် ငါ အများကြီး စဉ်းစားခဲ့တယ်။ လင်းယွဲ့ကို သတိထားပြီး ဆက်ဆံတာအပြင် ငါ ဆက်စဉ်းစားနေခဲ့တယ်...

"ငါ ဒီကနေ လွတ်မြောက်ခဲ့ရင် နောင် ဒီလိုအခြေအနေမျိုးတွေ ကြုံလာရင် ငါ ဘာလုပ်သင့်လဲ။

"အထူးသဖြင့် မင်းသားလို နာမည်ကြီးတဲ့ ရာထူးနဲ့ လူအများရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ခံနေရရင် ဘယ်သူမှ ငါ့ကို မစော်ကားရဲဘူးလား။

"လူတွေက ခန့်မှန်းရခက်တယ်၊ လင်းယွဲ့ဆိုတဲ့ ဒီအောက်တန်းစားတောင် လျှော့မတွက်သင့်တဲ့ နည်းလမ်းတွေရှိတယ်။ နောင်ကျယ်ပြန့်တဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ငါ ဘယ်လောက်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အကျပ်အတည်းတွေကို ထပ်ကြုံရနိုင်မလဲ။

"အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကတော့ နောက်တစ်ခါ မဖြစ်အောင် တားဆီးဖို့ပဲ"

သူသည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ တိုးညှင်းစွာ "ဒါကြောင့် ဒီမင်းသားဆိုတဲ့ ရာထူးကို တခြားတစ်ယောက်ဆီ လွှဲပြောင်းပေးဖို့ စဉ်းစားထားတယ်၊ ဒါဆိုရင် ငါ သဘာဝကျကျ လုံခြုံသွားလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို အရှင့်သားက မြေအောက်ခန်းထဲမှာ ထောင်ချခံခဲ့ရတာလား"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက အခွင့်အရေးရတုန်း စုံစမ်းလိုက်သည် "ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်မျိုးမ လင်းယွဲ့ရဲ့ အိမ်ကို စုံစမ်းခိုင်းလိုက်တော့ ဘယ်အခန်းမှ မတွေ့ဘူး။"

"အဲဒါ မင်းက အရည်အချင်းမရှိတဲ့ လူအုပ်စုကို စေလွှတ်လိုက်လို့ပဲ"

ရှားလီသည် သူမ၏ မျက်နှာကို ခံစားချက်မဲ့စွာ ကြည့်ကာ "လင်းယွဲ့က ထောင်ချောက်အဆောင်နဲ့ ကြာပန်းမီးအိမ်လို ရတနာကိုသုံးပြီး မြေအောက်မှာ အကာအရံတစ်ခု တည်ဆောက်ထားတာ၊ မင်းလူတွေ ရှာမတွေ့တာကို မင်းကိုယ်တိုင် လာရှာကြည့်ပါလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ခေါင်းညွှတ်ကာ "အရှင့်သား ကျွန်တော်မျိုးမလည်း လာရောက်စုံစမ်းကြည့်ခဲ့ပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မတွေ့ခဲ့ပါဘူး။ ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ။ အကာအကွယ်က အရမ်းအဆင့်မြင့်တော့ ကျွန်တော်မျိုးမရဲ့ ရှာဖွေနိုင်တဲ့ အဆင့်ထက် အများကြီး သာလွန်နေလို့ပါ" ဟု လျှောက်တင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် သူ့ကို အနည်းငယ် ယုံကြည်နေပြီဖြစ်သည်။