ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းနှင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ရှားလီသည် ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို အနည်းငယ် ပြောင်လှောင်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ "နားမလည်ဘူးလား။ မင်းက ပြန်လည်ရွေးနှုတ်ခြင်းကို ပေးပြီး မင်းရဲ့ အပြစ်တွေကို ပြန်လည်ဖြေရှင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီမင်းသားက မင်းကို အခွင့်အရေးပေးနေတာ။ မင်းရဲ့ သွေးစွမ်းအင်ရဲ့ တစ်ဝက်ကို ပေးလိုက်တာနဲ့ ငါ အတိတ်ကိစ္စတွေကို မေ့ပစ်လိုက်မယ်။ ဒါဟာ လုံလောက်တဲ့ သနားကြင်နာမှု မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် အသက်ကို ဝဝရှူကာ ဖြည်းညှင်းစွာ "အရှင့်သား၊ ကျွန်တော်မျိုး အရှင့်သားနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး အမည်သစ်တစ်ခု ဖန်တီးမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်မျိုးကို ရွေးနှုတ်ပြီးသားလို့ မပြောခဲ့ဘူးလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ကမ္ဘာမှာ အချို့သော မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေဟာ အသက်သွင်းဖို့ အချို့သော အခြေအနေတွေ လိုအပ်တာ မှန်ပေမယ့် လေးပါးသင်္ကေတကောင်းကင်တံတိုင်းကို ဖောက်ထွင်းနိုင်တဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ သွေးစွမ်းအင်ရဲ့ တစ်ဝက်ကို လိုအပ်တယ်ဆိုတာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား”

သူမ သဘောပေါက်သွားပြီ။ သူမ၏ သွေးစွမ်းအင်၏ တစ်ဝက်ကို ရှားလီတောင်းဆိုခြင်းတွင် အမုန်းတရားအချို့ ရောနှောနေသည်။

သုံးလကြာ ထောင်ချခံခဲ့ရပြီး လွတ်မြောက်ပြီးနောက်၌ပင် သံသယဝင်ခံရခြင်းကြောင့် ရှားလီ၏ အာရုံခံလွယ်ပြီး နိမ့်ကျသော စိတ်နှလုံးတွင် ထိုကဲ့သို့သော အမုန်းတရားများ ရှိနေခြင်းက သဘာဝကျသည်။

"ဟုတ်လား"

ရှားလီသည် ပြုံးလိုက်ပြီး "ငါ အစောပိုင်းက ပြောခဲ့တာက မင်း ငါ့ရဲ့ အပြစ်ကို သုံးလအပြည့် ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး၊ အခုတော့ မင်းက ငါ့ရဲ့ အပြစ်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ စုံစမ်းပြီး သံသယဝင်နေတာ... အခု ဘာဖြစ်မလဲ။ တပ်မှူးဘိုင်လီမှာ မေးစရာရှိသေးလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ခံစားချက်မဲ့စွာ ဆက်ပြောသည် "ဟုတ်ပါတယ်၊ တပ်မှူးဘိုင်လီလည်း ငြင်းဆန်နိုင်ပါတယ်။ ငါ မင်းကို အတင်းအကျပ် မခိုင်းပါဘူး။ မင်းလည်း ငါ့ကို မေးခွန်းထုတ်နေတာနဲ့ တော်တော်ကို သင့်တော်ပါတယ်၊ ဒါကြောင့် ဒါအားလုံး အတုအယောင်လို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ရအောင်။"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် နောက်ထပ် အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းငုံ့ကာ လေးနက်သောအသံဖြင့် "အရှင့်သား ကျွန်တော်မျိုးမ သံသယဝင်လိုသော ဆန္ဒမရှိပါဘူး။ အရှင့်သားရဲ့ လုံခြုံရေးကိုသာ စိုးရိမ်တာကြောင့် နားလည်ပေးတော်မူပါ" ဟု လျှောက်တင်လိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် သူမသည် သူ့ကို အတော်အတန် ယုံကြည်ပြီးသားဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမသည် ရှားလီသည် အစစ်အမှန် ရှားလီဖြစ်ကြောင်း အမှန်တကယ် အတည်ပြုပြီးလျှင်ပင် သူမ၏ သွေးစွမ်းအင်၏ တစ်ဝက်ကို ပေးအပ်ရန် ဆန္ဒရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အနှစ်သာရကို ပေါင်းစပ်ခြင်း၊ သွေးကြောများအတွင်း စီးဆင်းနေသော ဝိညာဉ်ကြောသည် အညစ်အကြေးများကို ဖယ်ရှားကာ သွေးထဲတွင် အနှစ်သာရကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းသည် ကိုယ်ခံပညာရှင်အတွက် အထူးအရေးကြီးသည်။

ရှားလီက သူမကို လှုံ့ဆော်နေကြောင်းလည်း သူမသိသည်။

သို့သော် ဤသဘောထားသည် သူမ၏ သစ္စာခံမှုကို ကတိပြုရန် သူမနေရစ်သည်ဖြစ်စေ ဂရုမစိုက်ဟန် တကယ်ပင် ပေါ်နေပါသလား။

သူမသည် မိမိကိုယ်ကို ကောင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားသည်ဟု ထင်ခဲ့ပြီး အပြင်လူများက ရှားလီနောက်လိုက်ရန် သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် သူမ၏ အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်နှင့် သက်ဆိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ရှားလီ၏ စိတ်တိုင်းကျ လွှမ်းမိုးခံရခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် သူမသည် သဘာဝအားဖြင့် အနည်းငယ်မျှပင် မဖော်ပြခဲ့ပေ။

ဤအရာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် ရှားလီသည် သူမ၏ နေရစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ထွက်ခွာခြင်းကို အမှန်တကယ် ဂရုမစိုက်ပုံရသလော။

ကောင်းပြီလေ၊ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ရှားဟုန်မိသားစု၏ မြင့်မြတ်သော မင်းသားဖြစ်သည်...

"ငါ့ရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်နေတာလား"

ရှားလီသည် ရယ်မောကာ ကဲ့ရဲ့လိုက်ပြီး "ဘာအန္တရာယ်လဲ။ ငါ မင်းရှေ့မှာ ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ မင်း မမြင်ဘူးလား။ ဒီလို လက်တွေ့မကျတဲ့ အရာမျိုးကို ပြောနေတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိလို့လဲ။ မေးခွန်းထုတ်တာက မေးခွန်းထုတ်တာပဲ၊ ဘာလို့ ဆင်ခြေတွေ အများကြီးပေးနေတာလဲ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လျက်ရှိသော ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး "မင်းရဲ့ အသံလုံတဲ့ အဆောင်ကို ယူပြီး ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် လှည့်ကာ အိမ်တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် သူမမျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သော်လည်း ကျန်ရှိသော အသံလုံအဆောင်တစ်ဝက်ကို ယူကာ ထရပ်ပြီး လိုက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် အဝင်ဝရှိ တံခါးနှစ်ချပ်အနက်မှ တစ်ချပ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျနေပြီး ကျန်တစ်ချပ်သည် လျော့ရဲနေပုံရကာ မည်သည့်အချိန်တွင် ပြိုကျသွားနိုင်သည်ဟု ထင်ရသည်။

ရှားလီသည် တံခါးဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာကာ ဘောင်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော အကန့်ကို ချက်ချင်း ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး သူ့လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဆွဲလိုက်သောအခါ တံခါးအကန့်က ပြုတ်ထွက်သွားသည်။

"ဒုန်း"

တံခါးအကန့်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဘေးသို့ ပစ်ချပြီးနောက် သူသည် နေရာလွတ်စေရန် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်သည်။

ဗလာကျင်းကျန်ရစ်သော တံခါးပေါက်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဘိုင်လီဖုန်းကျီအား ဝင်ရန် လက်ဟန်ပြကာ ခံစားချက်မဲ့စွာ "လာစမ်းပါ တပ်မှူးဘိုင်လီ၊ ဝင်ပါဦး။ အိမ်ထဲမှာ အစစ်အမှန် ရှားလီ ရှိတယ်။ မင်းက ငါ့ကို မင်းသားအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေတယ်လို့ သံသယဝင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ သွားပြီး မင်းရဲ့ အစစ်အမှန် မင်းသားကို ရှာလိုက်ပါဦး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် အံတင်းတင်းကြိတ်ထားလိုက်သည်။

သူမ မြင်နိုင်သည်။

ဤ မင်းသား ရှားဟုန်လီသည် သူ၏ အာရုံခံလွယ်ပြီး နိမ့်ကျသော စိတ်နှလုံးဖြင့် အမှန်တကယ် လှုံ့ဆော်ခံခဲ့ရပုံရသည်။

သူမ၌ သံသယများ ရှိနေသေးသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ ခြေထောက်များသည် ခဲများပြည့်နေသကဲ့သို့ လေးလံနေပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းမျှ မတိုးနိုင်တော့ပေ။

"အရှင့်သား..."

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် သူမ၏ မျက်စိရှေ့တည့်တည့်ရှိ အိမ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပွင့်နေသော တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် အတွင်းဘက်နေရာ၏ တစ်ဝက်နီးပါးကိုပင် မြင်နိုင်သည်။

မှောင်မိုက်နေသည်မှာ သေချာသော်လည်း ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ သွေးကွက်အမြောက်အမြားကို သူမ ခွဲခြားနိုင်သေးသည်။ အိမ်သည် အကာအရံဖြင့် လုံးဝနီးပါး ဖုံးလွှမ်းထားသောကြောင့် အတွင်းဘက်မှ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှု သို့မဟုတ် အရောင်အဝါကိုမျှ ခံစား၍ မရနိုင်ပေ။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် အသက်ကို ဝဝရှူကာ ဖြည်းညှင်းစွာ သူမခြေထောက်ကို အိမ်ဘက်သို့ မြှောက်လိုက်သည်။

ရှားလီသည် ဤအမူအရာကို သတိမထားမိပုံရသည်။ သူ၏ မှောင်မိုက်နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများသည် ညနှင့် ခွဲခြား၍ မရနိုင်လောက်အောင် ရောယှက်နေပြီး တုန်လှုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် မျက်နှာထားပြောင်းလဲခြင်း လက္ခဏာကို မပြသပေ။

"အရှင့်သား"

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် ခြေထောက်ကို အနည်းငယ်မျှ မြှောက်ပြီးနောက် ချက်ချင်း ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လိုက်သည်။

သူမသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းငုံ့ကာ လေးနက်သောအသံဖြင့် "ကျွန်တော်မျိုးမရဲ့ အပြစ်ကို ဝန်ခံပါတယ် အရှင့်သား။ ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်မျိုးမမှာ အရှင့်သားကို ထိခိုက်စေလိုတဲ့ ဆန္ဒ လုံးဝမရှိဘူးဆိုတာကို ကျိန်ဆိုရဲပါတယ်" ဟု လျှောက်တင်လိုက်သည်။

ရှားလီသည် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်စွာ "နှုတ်နဲ့တောင်းပန်တာကို ငါ မကြိုက်ဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် သူ၏ ဆိုလိုရင်းကို သဘာဝကျကျ နားလည်သည်။

သူမသည် အံကြိတ်ကာ သူမ၏ နောက်ကျောမှ အိတ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ အတွင်းရှိ အရည်ကို လျင်မြန်စွာ သွန်ပစ်ပြီးနောက် ဓားမြှောင်ကို ဆွဲထုတ်ကာ သူမ၏ ညာဘက်လက်ဖဝါးကို ခွဲလိုက်သည်။ သူမ၏ အရေပြားအောက်တွင် အနည်းငယ် တောက်ပမှု ပေါ်လာပြီး တောက်ပသော သွေးကဲ့သို့ အလင်းတန်းများသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ညင်သာစွာ စီးဆင်းနေသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းအမျိုးမျိုးမှ စုစည်းလာသော တောက်ပမှုသည် သူမ၏ ညာဘက်လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း စုစည်းလာသည်။

မကြာမီ သူမ၏ လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာမှ တောက်ပသော နီရဲသော သွေးစက်များ စဉ်ဆက်မပြတ် စီးဆင်းလာပြီး သူမ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော အိတ်ထဲသို့ ကျဆင်းလာသည်။

ရှားလီက ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်နေသည်။

ဤသွေးသည် သာမန်သွေးနှင့် မတူသော်လည်း သွေးတစ်စက်စီသည် အနည်းငယ်သော ပြင်းထန်သော အဖြူရောင်အလင်းဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး သွေးအတွင်း၌ ရွှေရောင်အစက်အပြောက်များ တောက်ပနေသည်။

သို့သော် ထိုသွေးကို အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသည်ဟု သူ ခံစားမိသည်။ ခဏတာ ပြန်လည်သတိရပြီးနောက် သူသည် ဤကဲ့သို့သော သွေးမျိုးကို အရင်က ဘယ်မှာ မြင်ဖူးကြောင်း သတိရသွားသည်။