အသဲအသန် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခြင်း
Vol. 15 Ch. 212
နေ့လည်ခင်း။
တားချန်းမြို့တွင်၊ ဝမ်ရှောင်ချန်နှင့် ရဲ့ဖုန်းတို့ကို ဖမ်းဆီးရန် အစီအစဉ်တစ်ခု ချမှတ်အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သည်။
မြို့တစ်မြို့လုံးရှိ လုံခြုံရေးကင်မရာများကို ဆွဲထုတ်စစ်ဆေးလိုက်သည်နှင့်၊ ဝမ်ရှောင်ချန်၏တည်နေရာကို ချက်ချင်းပင် အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။
သူမနေ့က ရှန်ချန်ကလပ်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားခြင်းမရှိခဲ့ပေ၊ သူလေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ခြင်းမရှိပါက၊ သူသေချာပေါက် အတွင်း၌ ရှိနေပေမည်။
ရဲ့ဖုန်းအတွက်မူ၊ ဤလူမှာ အန္တရာယ်အချို့ကို အာရုံခံမိပုံရပြီး မြို့ဟောင်းတစ်ခုတွင် ပုန်းအောင်းနေသည်။
အတိအကျတည်နေရာကို မသိရှိရသေးသော်လည်း၊ စေ့စေ့စပ်စပ်ရှာဖွေပါက သူ့ကိုလွယ်လွယ်ကူကူ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ရသည်။
"အရင်ဆုံး ဝမ်ရှောင်ချန်ကို ရှင်းလိုက်ကြစို့။ ရဲ့ဖုန်းကိုတော့ အခုထိမထိရသေးဘူး၊ သူ့ကိုလောလောဆယ်တော့ ချန်ထားရဦးမယ်။" ယန်ကျန့်မှာ သူ့ကိုယ်ပိုင်စဉ်းစားချက်များ ရှိနေသည်။
ပို၍လွယ်ကူသောပစ်မှတ်ကို အရင်ဆုံးကိုင်တွယ်ပြီးနောက် ရဲ့ဖုန်းကိုရင်ဆိုင်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုစဉ်းစားခြင်းက လက်ရှိအခြေအနေနှင့် ကိုက်ညီသည်။
ထို့အပြင်၊ ဤစစ်ဆင်ရေးမှာ ယန်ကျန့်တစ်ဦးတည်းအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေခြင်းမဟုတ်၊ ကျောက်ခိုင်မင်နှင့် ဆွန်ယိတို့ကလည်း ထောက်ပံ့ကူညီကြမည်ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ အထက်မှ ရှင်းလင်းသောစီစဉ်ညွှန်ကြားချက်ဖြစ်ပြီး လိုက်နာရမည်ဖြစ်သည်။
အနည်းငယ်တော့ ထေ့ငေါ့စရာကောင်းလှသည်။
ယန်ကျန့်နှင့် ကျောက်ခိုင်မင်တို့ ရန်ငြိုးရှိနေသည့်တိုင်၊ ဤအခြေအနေတွင် သူတို့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြရဦးမည်ဖြစ်သည်။
"ကျောက်ခိုင်မင်က မျက်နှာပြရုံပဲလုပ်ပြီး ဘာမှလုပ်မှာမဟုတ်ဘူး၊ သူသေချာပေါက် ဘာအားစိုက်ထုတ်မှုမှ လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဆွန်ယိအတွက်တော့ သူ့စွမ်းရည်တွေက မရှင်းလင်းသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့အရင်စကားပြောခဲ့တာတွေအရဆိုရင် သူကတော်တော်လေးအားနည်းတဲ့ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်ဖြစ်သင့်တယ်၊ အလွန်အကျွံအားကိုးလို့မရဘူး။ ဒါကြောင့် ငါကတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ အားကိုးရဦးမှာပဲ။" ယန်ကျန့်က တိတ်တဆိတ်တွေးလိုက်သည်။
ကျောက်ခိုင်မင် ရှိနေသောကြောင့်ပင် သူရဲ့ဖုန်းကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရန် မရဲဝံ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ဤလူက သူ့ကိုနောက်ကျောမှ ဓားဖြင့်ထိုးခဲ့ပါက၊ အခြေအနေမှာ ဆိုးရွားသွားပေမည်။
ဥပဒေက ထိုသို့သော ဆိုးသွမ်းသည့်ဇာတ်ကောင်မျိုးကို မချုပ်နှောင်နိုင်ပေ။
ပြင်ဆင်မှုအားလုံး ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ နေ့လည် ၁ နာရီ မိနစ် ၂၀ တွင် စစ်ဆင်ရေး စတင်ခဲ့သည်။
ယန်ကျန့်မှာ ပစ္စည်းအချို့ပြန်ယူရန် ပြန်သွားခဲ့သောကြောင့် အနည်းငယ်နောက်ကျခဲ့သည်။
သူရှန်ချန်ကလပ်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို လုံးဝပိတ်ဆို့ထားပြီးဖြစ်သည်။
အရာအားလုံး အမှားအယွင်းကင်းစင်စေရန်အတွက်၊ အထူးစစ်ဆင်ရေးဝန်ထမ်း တစ်ရာနီးပါးကို ဤနေရာတွင် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။
ယန်ကျန့် ကားပေါ်မှဆင်းလာသောအခါ၊ လူအုပ်ကြီးမှာ ရွှေ့ပြောင်းပြီးဖြစ်သည်။
"ယန်ကျန့်၊ ပြင်ဆင်မှုအားလုံး ပြီးဆုံးပါပြီ။ သံသယရှိသူ ဝမ်ရှောင်ချန်ရဲ့တည်နေရာကို အတည်ပြုပြီးပါပြီ၊ သူက ရှေ့ကအဆောက်အအုံရဲ့ သုံးလွှာမှာရှိနေပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အချိန်မရွေးလှုပ်ရှားနိုင်ပါတယ်။" တုံးချန်မှ ခရိုင်အကြီးအကဲက ချဉ်းကပ်လာပြီး လေးနက်စွာပြောသည်။
"ခင်ဗျားတို့လှုပ်ရှားဖို့မလိုပါဘူး၊ ဧရိယာကိုဝိုင်းထားလိုက်ရုံပါပဲ။ ကျန်တာကို ကျွန်တော့်ကိုထားလိုက်ပါ။ ဝမ်ရှောင်ချန်က အထူးအခြေအနေတစ်ခုပါ၊ သာမန်သေနတ်တွေက သူ့အပေါ်မှာ အသုံးဝင်မှာမဟုတ်ဘူး၊ အစုလိုက်အပြုံလိုက်ဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့လက်နက်တွေမသုံးရင်ပေါ့။" ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်။
"ဒီကိစ္စက အလွန်အရေးပါပါတယ်။ အထက်ကနေ တင်းကျပ်တဲ့အမိန့်တစ်ခု ထုတ်ပြန်ထားပြီးဖြစ်ပါတယ်။ စစ်ဆင်ရေးသာကျရှုံးခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့အကျိုးဆက်တွေကို ခံရမှာပါ၊ မလိုအပ်တဲ့စွန့်စားမှုတွေ မလုပ်ပါနဲ့။" အကြီးအကဲက ထပ်ပြောသည်။
ယန်ကျန့်က ပြောသည်၊ "ခင်ဗျားတို့အားလုံး ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ်သေချာလုပ်နေသရွေ့ ကျရှုံးမှုဆိုတာမဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ကျောက်ခိုင်မင်နဲ့ ဆွန်ယိတို့ရော ဘယ်မှာလဲ။"
"သူတို့ဟိုမှာပါ။" အကြီးအကဲက ညွှန်ပြလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က ဆက်ပြောသည်၊ "သူတို့ကို ဘေးနှစ်ဖက်ကို လုံခြုံအောင်လုပ်ခိုင်းထားလိုက်ပါ။ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်းဝင်သွားမယ်။"
"တစ်ယောက်တည်းလှုပ်ရှားတာက အဆင်မပြေနိုင်ပါဘူး၊ ခင်ဗျားကိုကူညီဖို့ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လွှတ်ပေးပါရစေ။" တုံးချန်၏အကြီးအကဲက တိုက်တွန်းသည်။
"မလိုပါဘူး၊ သူတို့ကိုအပြင်မှာပဲ သတိဝီရိယနဲ့နေခိုင်းထားလိုက်ပါ။" ယန်ကျန့်က ခဏစဉ်းစားပြီး ပြန်ပြောသည်။
ယန်ကျန့်၏တောင်းဆိုမှုကိုမြင်သောအခါ၊ အကြီးအကဲမှာ နောက်ထပ်မတိုက်တွန်းတော့ပေ။
ဤစစ်ဆင်ရေးကို သူစီစဉ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယန်ကျန့်မှာ ယခုအခါ တားချန်းမြို့၏အကြီးအကဲဖြစ်နေသောကြောင့် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို သူ၏အမြင်များကို လေးစားရမည်ဖြစ်သည်။
"မင်းတကယ်ပဲ ဝမ်ရှောင်ချန်ကို တစ်ယောက်တည်းဖြိုချဖို့ စီစဉ်နေတာလား။" ယန်ကျန့် ကလပ်၏ဝင်ပေါက်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားစဉ်၊ ကျောက်ခိုင်မင်က လှောင်ရယ်လိုက်သည်၊ "မင်းသူ့ကိုသတ်လိုက်ရင် ဝမ်ရှောင်မင်ကို ဘယ်လိုရှင်းပြမလဲ။"
"ပါမောက္ခဝမ်ရှောင်မင်ရဲ့သြဇာအာဏာက မင်းထင်ထားတာထက် ပိုကြီးမားတယ်။" ယန်ကျန့်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောသည်၊ "သူသာမသေရင် ဝမ်ရှောင်မင်က ငါ့ကိုဘယ်လိုရှင်းပြချက်ပေးမှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုရလဒ်မျိုးကတော့ မင်းမြင်ချင်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်။"
"အဲ့ဒါမှန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတကယ်ပဲ သူ့ညီကိုဒီနေ့သတ်လိုက်ရင် ဝမ်ရှောင်မင်က မင်းနောက်ကိုသေချာလိုက်မှာပဲ၊ မင်းတကယ်ပဲ ပြီးသွားမှာ။" ကျောက်ခိုင်မင်က ပြန်ပြောသည်။
"ငါသေရင်တောင် ငါမင်းနောက်ကနေ သေချာလိုက်လျှောက်မှာပဲ။ မင်းဘယ်လိုထင်လဲ။" ယန်ကျန့်က တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
ကျောက်ခိုင်မင်က ယန်ကျန့်၏စကားထဲမှ အရိပ်အမြွက်ကို သဘာဝအတိုင်း နားလည်သည်။
သူကထပ်ပြောသည်၊ "ငါမင်းကိုဘာလို့သတ်ချင်လဲဆိုတာ မင်းသိချင်စိတ်မရှိဘူးလား။ ရာထူးပြိုင်လုနေတာသက်သက်လို့ မင်းထင်နေတာလား။ ငါက ဒီဒေသခံမဟုတ်ဘူး။ တားချန်းမြို့က အကြီးအကဲရာထူးက ငါ့အတွက် ဘာမှအရေးမပါဘူး။ ငါဒီမှာမအောင်မြင်ရင် တခြားမြို့ကိုသွားပြီး ရာထူးတစ်ခုခုယူလို့ရသေးတယ်။"
"ရာထူးအတွက်မဟုတ်ရင် ဘာအတွက်လဲ။" ယန်ကျန့်က မေးသည်။
"မင်းသေတဲ့အခါ မင်းသိလိမ့်မယ်။" ကျောက်ခိုင်မင်က ပြောသည်။
ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်၊ "ဒါဆို ငါထင်တယ်၊ မင်းအသက်ရှင်နေတုန်းမှာ စောစောပြောထားသင့်တယ်၊ မဟုတ်ရင် မင်းစကားပြောခွင့်မရတော့မှာစိုးလို့။"
ကျောက်ခိုင်မင်က တိတ်တဆိတ် လှောင်ရယ်လိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က သူ့ကိုအရေးမလုပ်တော့ပေ။
ယခုမှာ ဤလူကိုကိုင်တွယ်ရန် အချိန်မဟုတ်သေးပေ။
သူအကြီးအကဲဖြစ်လာသည်နှင့်၊ သူကျောက်ခိုင်မင်ကိုရှင်းလင်းရန် သင့်တော်သောအခွင့်အရေးတစ်ခု သို့မဟုတ် အထူးနည်းလမ်းအချို့ကို ရှာဖွေရပေမည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင်။
ကလပ်၏သုံးလွှာ၌။
ဝမ်ရှောင်ချန်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး၊ အိပ်ပျော်နေပုံရသည်။
သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် အရက်ပုလင်းများစွာရှိနေပြီး၊ ခန်းမတစ်ခုလုံး အရက်နံ့ပြင်းစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သူတစ်ညလုံး အရက်အလွန်အကျွံသောက်ထားပုံရသည်။
သို့သော်၊ သူမူးနေခြင်းမဟုတ်ပေ။
သူတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာသည့်အချိန်မှစ၍၊ သူအရာများစွာကို ဆုံးရှုံးခဲ့သည်၊ သူဆာလောင်မှု သို့မဟုတ် အပူချိန်တို့ကို မခံစားရတော့ဘဲ၊ သူသေချာပေါက် မူးယစ်မည်မဟုတ်ပေ။
တစ္ဆေတစ်ကောင် သူ့အတွင်း၌ နေထိုင်နေပြီး၊ သူစားသုံးသမျှအားလုံးမှာ အခြေခံအားဖြင့် ထိုတစ္ဆေအတွက်သာ ဖြစ်သည်။
သူဘယ်လိုလုပ်ပြီး မူးယစ်နိုင်မည်နည်း။
ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ကလပ်ရှိ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်း၊ စားပွဲထိုး၊ နှင့် မန်နေဂျာအများစုမှာ နှိမ်နင်းခံထားရပြီး၊ လူကျန်အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
"သူဌေး၊ မကောင်းတော့ဘူး! ကျွန်တော်တို့အဝိုင်းခံနေရပြီ! အပြင်မှာလူတွေရှိနေတယ်!" လုံခြုံရေးအစောင့်တစ်ဦးနှင့် စားပွဲထိုးအနည်းငယ်က အပြေးအလွှားရောက်လာကြသည်။
မြေပြင်ပေါ်တွင် အရက်မူး၍အိပ်ပျော်နေသော ဝမ်ရှောင်ချန်ကိုမြင်သောအခါ၊ အစောင့်က သူ့ကိုနှိုးရန် အလျင်အမြန်ချဉ်းကပ်သွားသည်။
သူ၏လက် ဝမ်ရှောင်ချန်၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမိသည့်အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ အစောင့်မှာ ထိတ်လန့်သွားသည်။
ဝမ်ရှောင်ချန်၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အေးစက်တောင့်တင်းနေသည်၊ နှလုံးခုန်သံပင်မရှိတော့ဘဲ၊ သူယမန်နေ့ညက သေဆုံးသွားသကဲ့သို့ပင်။
"အား! သူသေပြီ!"
သို့သော်၊ အစောင့်စကားမဆုံးမီမှာပင်၊ ဝမ်ရှောင်ချန်က ရုတ်တရက်မျက်လုံးပြူးကျယ်စွာဖွင့်လိုက်ပြီး မြေပြင်မှ လျင်မြန်စွာထထိုင်လိုက်သည်၊ သေလူတစ်ယောက် ပြန်အသက်ရှင်လာသကဲ့သို့ပင်။
အစောင့်၏စကားကိုကြားသောအခါ၊ ဝမ်ရှောင်ချန်က ချက်ချင်းလှည့်၍ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
အမှန်ပင်။
အပြင်ဘက်ရှိ အဆောက်အအုံကြီးမှာ ကောင်းစွာပြင်ဆင်ထားသော ဝန်ထမ်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ကလပ်တစ်ခုလုံး ဝိုင်းရံခံထားရသည်။
"သူဌေး၊ ကျွန်တော်တို့အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ။" ကျန်ရှိနေသောလူများ ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်သွားကြသည်။
ဝမ်ရှောင်ချန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူအခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းနားလည်သည်၊ သူယမန်နေ့က စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့သည်များ အမှန်တကယ်ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။
ယန်ကျန့်က အမှန်တကယ်ပင် လှုပ်ရှားစပြုနေပြီ။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ သူတစ်ယောက်တည်းရင်ဆိုင်ရန် စီစဉ်ခြင်းမရှိဘဲ၊ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးအဖြစ် သူ၏အခွင့်အရေးများကို အသုံးပြုကာ၊ ဤကိုယ်ရေးကိုယ်တာရန်ငြိုးကို ရာဇဝတ်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
ထွက်ပြေး!
မသိစိတ်နီးပါးမှပင်၊ ဤစကားလုံးတစ်လုံးက သူ့စိတ်ထဲသို့ လှိုင်းလုံးထတက်လာသည်။
သို့သော် ထို့နောက်၊ သူတွေဝေသွားသည်။
သူဘယ်ကိုထွက်ပြေးနိုင်မည်နည်း။
သူမျက်နှာပြသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သူတားချန်းမြို့တစ်မြို့လုံးတွင် အလိုရှိခံရသူဖြစ်သွားပေမည်။
သူအခြားမြို့တစ်မြို့သို့ ထွက်ပြေးလျှင်ပင်၊ အတူတူပင်ဖြစ်ပေမည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ စားပွဲထိုးတစ်ဦး၏ဖုန်း ရုတ်တရက်မြည်လာသည်။
"ဟယ်လို!" စားပွဲထိုးက အလျင်အမြန်ဖုန်းကိုင်လိုက်သည်။
"ဝမ်ရှောင်ချန်ကို ဖုန်းကိုင်ခိုင်းလိုက်။" တစ်ဖက်မှ ဝမ်ရှောင်မင်၏အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"သူဌေး၊ ဖုန်းလာနေတယ်" စားပွဲထိုးက ပြောသည်။
ဝမ်ရှောင်ချန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ခဏတာတွေဝေပြီးနောက်၊ သူဖုန်းကိုင်လိုက်သည်။
"ကလပ်အပြင်ဘက်ကအခြေအနေကို မြင်ပြီးပြီလား။ အခုလောလောဆယ် အထူးစစ်ဆင်ရေးဝန်ထမ်းတစ်ရာက မင်းကိုတကယ့်သေနတ်တွေနဲ့ ချိန်ထားတယ်၊ ပြီးတော့ အနီးအနားကလမ်းတွေကို ပိတ်ဆို့ထားပြီးပြီ။ ဒါ့အပြင် ကျောက်ခိုင်မင်နဲ့ အထက်ကလွှတ်လိုက်တဲ့ အကဲဖြတ်ရေးဝန်ထမ်း ဆွန်ယိတို့လည်း သူတို့ထဲမှာပါတယ်။ သူတို့အချိန်မရွေး ထောက်ပံ့ကူညီပေးနိုင်တယ်။"
"အခုမင်း တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူသုံးယောက်နဲ့ တားချန်းမြို့ရဲ့အင်အားစုအပြည့်အစုံကို ရင်ဆိုင်နေရပြီ။"
လိုင်း၏တစ်ဖက်စွန်းမှ၊ ဝမ်ရှောင်မင်မှာ ရဟတ်ယာဉ်တစ်စင်းထဲတွင် ထိုင်နေပုံရပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှဆူညံသံများမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။ "မင်းအသက်ရှင်ချင်ရင် ငါ့အမိန့်တွေကိုနားထောင်။ အောက်ထပ်မှာ ပြိုင်ကားအနည်းငယ်ရပ်ထားတယ်။ အဲ့ဒါတွေကိုမောင်းပြီး အိမ်ရှေ့တံခါးကနေ တိုက်ရိုက်ထွက်ပြေးလိုက်။ မင်းလုံလောက်အောင်မြန်သရွေ့ မင်းမြို့ပြင်ရောက်တာနဲ့ မြို့ပတ်လမ်းမကြီးပေါ်မှာ ငါမင်းကိုလာကြိုမယ်။"
"မင်းငါ့ဆီရောက်နိုင်သရွေ့ ငါမင်းရဲ့လုံခြုံရေးကို အာမခံနိုင်တယ်။ ယန်ကျန့် အပေါ်ထပ်တက်သွားနှင့်ပြီ။"
သူစကားဆုံးသည်နှင့်၊ ဖုန်းလိုင်း ရုတ်တရက်ပြတ်တောက်သွားသည်။
"ခွေးမသား။" ဝမ်ရှောင်ချန်က သွားကြိတ်ရင်း၊ အတွင်းစိတ်ထဲတွင် ရုန်းကန်နေသည်။
နောက်ဆုံးတွင်၊ သူ၏အသက်ရှင်လိုစိတ်က သူ၏အစ်ကိုကြီး ဝမ်ရှောင်မင်အပေါ်ထားရှိသော နာကြည်းမှုကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။
"မသေချင်တဲ့ဘယ်သူမဆို ဓာတ်လှေကားထဲဝင်ပြီး လက်နက်ချလိုက်ကြ။ နောက်ကျရင် သေနတ်နဲ့အပစ်ခံရတာ ငါ့အပြစ်မဟုတ်ဘူး။" သူအော်ဟစ်လိုက်သည်။
အခြားသူများ ခဏတာ တောင့်ခဲသွားပြီးနောက် ရုတ်တရက်ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်ကာ အပြင်သို့ အပြေးအလွှားထွက်သွားကြသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ဝမ်ရှောင်ချန်က သုံးလွှာရှိပြတင်းပေါက်ကို တိုက်ရိုက်ဖွင့်လိုက်ပြီး လွယ်လွယ်ကူကူမမြင်နိုင်သောနေရာတစ်ခုသို့ ခုန်ချလိုက်သည်။
"ဒင်ဒေါင်~!"
သုံးလွှာရှိဓာတ်လှေကား တံခါးများပွင့်လာသည်။
ယန်ကျန့်က ရွှေရောင်တုတ်တစ်ချောင်းကိုင်ဆောင်ကာ ဓာတ်လှေကားထဲတွင် ရပ်နေသည်။
သို့သော်၊ ဓာတ်လှေကားတံခါးပွင့်သည်နှင့်၊ သူလူအများအပြား ထိတ်လန့်တကြား အတွင်းသို့ အပြေးအလွှားဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
"ငါက ယန်ကျန့်၊ တားချန်းမြို့ရဲ့အကြီးအကဲပဲ။ မသေချင်တဲ့ဘယ်သူမဆို ဝပ်ပြီးခေါင်းကိုအုပ်ထား!" သူက မျက်နှာအမူအရာတည်ကြည်စွာဖြင့် ချက်ချင်းအော်ဟစ်လိုက်သည်။
ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်နေသောလူအုပ်ကြီး လျင်မြန်စွာဝပ်၍ ခေါင်းကိုအုပ်လိုက်ကြသည်။
"ဝမ်ရှောင်ချန်ဘယ်မှာလဲ။" ယန်ကျန့်က မေးသည်။
"သူအတွင်းထဲမှာပါ။" တုန်ရီနေသောစားပွဲထိုးတစ်ဦးက ပြန်ဖြေသည်။
ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ ခက်ထန်သွားသည်: "သူတို့အချိန်ဆွဲနေတာလား။ ဒီလိုဆိုရင် သူထွက်ပြေးဖို့ကြံရွယ်နေတာပေါ့။"
သုံးလွှာခန်းမသို့ရောက်သောအခါ၊ ပြိုင်ကားအင်ဂျင်သံဟိန်းသံကို သူကြားလိုက်ရပြီး အပြာရောင်ပြိုင်ကားတစ်စီး အောက်ထပ်မှထွက်ပေါ်လာကာ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ တည့်တည့်ဦးတည်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
အကွာအဝေးမှာ ချက်ချင်းပင် ကျယ်ပြန့်သွားသည်။
၎င်းမှာ သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေ လွှမ်းခြုံနိုင်သောအကွာအဝေးကို ကျော်လွန်သွားပြီးဖြစ်သည်။
"မင်းထွက်ပြေးနိုင်မယ်လို့ ဘာကများထင်စေခဲ့တာလဲ။" သူပြတင်းပေါက်ဘေးတွင်ရပ်ရင်း၊ တံခါးဝတွင်ချထားသော အတားအဆီးကိုကြည့်ကာ အလိုအလျောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ယန်ကျန့်၏ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင်၊ ဤသို့သောထွက်ပြေးမှုမျိုးမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။
မင်းဒီနေရာကနေ ဖောက်ထွက်နိုင်ရင်တောင်၊ တားချန်းမြို့ကနေ ထွက်ပြေးနိုင်မှာလား။ တိုင်းပြည်ကနေ ထွက်ပြေးနိုင်မှာလား။
"ဝမ်ရှောင်ချန်ပဲ။"
ဘေးနှစ်ဖက်တွင် တပ်စွဲထားသော ဆွန်ယိနှင့် ကျောက်ခိုင်မင်တို့က ပြိုင်ကားထဲမှလူကို လျင်မြန်စွာ သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။
ဝမ်ရှောင်ချန်မှာ အနည်းငယ်ရူးသွပ်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ဆိုးရွားသောမျက်နှာအမူအရာရှိနေကာ အိမ်ရှေ့တံခါးဝရှိအတားအဆီးများကို လျစ်လျူရှုလျက်၊ အရှိန်ပြင်းစွာရရန် လီဗာကို ပြင်းထန်စွာနင်းချလိုက်သည်။
"သူဘယ်ကိုသွားမယ်ထင်နေတာလဲ။" ကျောက်ခိုင်မင်က သူ၏တုတ်ကောက်ကိုမှီ၍ ရှေ့သို့သင်္ကေတသဘောအရ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်လှမ်းလိုက်ပြီး၊ တရားခံကိုခြေရာခံရန် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။
ဆွန်ယိက အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ "ခွေးမသား၊ ပြိုင်ကားလား ဝမ်ရှောင်ချန်က တကယ်ပဲ အဲ့လောက်ချမ်းသာတာလား။"
"မြန်မြန်၊ ဘေးဖယ်၊ သတိထား!" ဝင်ပေါက်ရှိအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက အရေးတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
လူအုပ်ကြီး ကွဲလွင့်သွားသည်။
အတားအဆီးမှာ ချက်ချင်းပင် တိုက်ချိုးခံလိုက်ရပြီး၊ ဝမ်ရှောင်ချန်၏ပြိုင်ကားက ကွေ့အပြင်းစားတစ်ခုကွေ့လိုက်ပြီးနောက် ပင်မလမ်းမကြီးအတိုင်း မြောက်ဘက်သို့ တည့်တည့်ဦးတည်သွားသည်။
"သတိပြုပါ၊ သတိပြုပါ! သံသယရှိသူမှာ တောင်ဘက်မှမြောက်ဘက်သို့ အပြာရောင်ပြိုင်ကားဖြင့် ထွက်ပြေးနေပါသည်။ လမ်းဆုံရှိယူနစ်တိုင်း၊ ကြားဖြတ်တားဆီးရန် သေချာစေပါ!" တပ်မှူးချုပ်က အရေးတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူမျက်နှာပူသွားသည်။
ဤမျှကောင်းမွန်စွာစီစဉ်ထားသော ဝိုင်းရံဖမ်းဆီးရေးစစ်ဆင်ရေးတစ်ခုမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ သံသယရှိသူကို အပေါက်တစ်ပေါက်ရှာဖွေ၍ ဖောက်ထွက်ခွင့်ပြုလိုက်ရသည်။
"ဟေ့၊ ယန်ကျန့်၊ အထဲမှာဒီအတိုင်းမနေနဲ့လေ၊ ဝမ်ရှောင်ချန်ထွက်ပြေးသွားပြီ။ မင်းမြင်လိုက်လား။" ဆွန်ယိက အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူဂြိုလ်တုတည်နေရာပြဖုန်းကိုအသုံးပြု၍ သူ့ကိုဆက်သွယ်လိုက်သည်။
သုံးလွှာရှိပြတင်းပေါက်ဘေးတွင်ရပ်နေသော ယန်ကျန့်က အဝေးသို့ပြေးထွက်သွားသော ပြိုင်ကားကိုကြည့်ရင်း၊ မျက်နှာအမူအရာတည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြန်ပြောသည်၊ "ငါသိပါတယ်။ သူလွတ်မှာမဟုတ်ဘူး။"
"အဲ့လိုမပြောနဲ့လေ။ သူက ပြိုင်ကားထဲမှာ၊ တစ်နာရီ မိုင် ၂၀၀ ကျော်နဲ့မောင်းနေတာ၊ ငါတို့ယာဉ်တွေက လိုက်မမီနိုင်ဘူး!" ဆွန်ယိက ပြောသည်။ "မင်းရော ဘာလို့ပြိုင်ကားတစ်စီးမဝယ်ခဲ့တာလဲ။ ငါ့ကိုပါခေါ်သွားလေ၊ ငါ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ပြိုင်ကားတစ်ခါမှမစီးဖူးဘူး။"
"ငါမင်းကိုပြောခဲ့တယ်၊ သူထွက်ပြေးလို့မရဘူးလို့။"
ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာပြောရင်း၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု တဖြည်းဖြည်းထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူ၏နဖူးပေါ်မှတစ္ဆေမျက်လုံး ချက်ချင်းပင် ပွင့်ထွက်လာသည်။
ကလပ်မှ အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အစွမ်းထက်သောဓာတ်မီးတစ်လက်ကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ယန်ကျန့် ဝင်ပေါက်တွင် ပေါ်လာသည်။
"ဟမ်?"
အနီးအနားမှလူများ ယန်ကျန့်၏ရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာမှုကြောင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး၊ မျက်လုံးများမှာ အံ့ဩမှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားကြသည်။
အကယ်၍ နေ့ခင်းကြောင်တောင်မဟုတ်ခဲ့ပါက၊ သူတို့တစ္ဆေခြောက်လှန့်နေသည်ဟု ထင်မိကြပေမည်။
"တစ္ဆေနယ်မြေလား။" ကျောက်ခိုင်မင်က ယန်ကျန့်မှထွက်ပေါ်လာသော အနီရောင်အလင်းတန်းနှင့် ယခုပွင့်နေသောတစ္ဆေမျက်လုံးကိုကြည့်ရင်း၊ ဤလူ အလေးအနက်ထားတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း အပြည့်အဝသိရှိလိုက်သည်။
ပြင်းထန်သောတစ္ဆေများ၏စွမ်းအားများကို အသုံးပြုရာတွင် ချုပ်တည်းခြင်းမရှိတော့ပေ။
ယန်ကျန့်က ကျယ်ပြန့်သောလမ်းမကြီးအတိုင်း မြောက်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ဝမ်ရှောင်ချန်၏ကားမှာ အဝေးသို့ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်တော့ပေ။
ဝမ်ရှောင်ချန် သူ၏ဘဝတွင် အတန်ဖိုးအရှိဆုံးအသုံးစရိတ်မှာ ဤသန်းပေါင်းများစွာတန်သော ပြိုင်ကားဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းနိုင်သည်။
"သူ့ထွက်ပြေးမှုမှာ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုရှိတယ်။ သူမြောက်ဘက်ကို U-turn လုပ်ပြီးပြန်လှည့်ရတာကို ပိုနှစ်သက်တယ်၊ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုပဲရှိတယ်။ အဲ့ဒီမှာ သူ့ကိုလာကြိုဖို့စောင့်နေတဲ့လူတွေရှိနေတယ်။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်၊ "ဝမ်ရှောင်ချန်ရဲ့လက်ရှိအခြေအနေအရ၊ အလိုရှိခံရတဲ့ရာဇဝတ်သားတစ်ယောက်ဖြစ်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကိုထွက်ပြေးလွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးချင်နေသေးတယ်။ ငါ့စိတ်ထဲမှာတော့ တစ်ယောက်တည်းပဲ အဲ့ဒါကိုလုပ်နိုင်တယ်။"
ပါမောက္ခဝမ်ရှောင်မင်။
တစ်နည်းအားဖြင့်၊ ဝမ်ရှောင်ချန်၏အစ်ကို ဝမ်ရှောင်မင်ပင်။
"သူမြို့ပြင်မထွက်ခင် ကြားဖြတ်တားဆီးလိုက်။ သူဝမ်ရှောင်မင်နဲ့ အဆက်အသွယ်မရအောင်လုပ်ရမယ်။"
သူဝမ်ရှောင်မင်၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်၊ အခြေအနေမှာ အလွန်ရှုပ်ထွေးသွားပေမည်။
ဝမ်ရှောင်မင်၏အဆင့်အတန်းနှင့် ဂုဏ်ဒြပ်အရ၊ သူ၏ညီကိုလုံခြုံအောင်ထိန်းသိမ်းရန်မှာ မခက်ခဲသင့်ပေ။
ချက်ချင်းပင်၊ အေးစက်သောသတ်ဖြတ်လိုစိတ်တစ်ခု ယန်ကျန့်၏မျက်လုံးများတွင် ဖျတ်ခနဲလင်းလက်သွားပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှတစ္ဆေနယ်မြေမှာ အရပ်လေးမျက်နှာကို ဖုံးလွှမ်းခြင်းမရှိတော့ဘဲ၊ လူတစ်ဦးလျှောက်လှမ်းရန်အတွက် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖွဲ့စည်းကာ ရှေ့သို့တိုးချဲ့သွားသည်။
သူဤအကြောင်းကို မနေ့က အချိန်ကြာမြင့်စွာ စဉ်းစားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
သူတစ္ဆေနယ်မြေကို အသုံးပြုရန် နောက်ထပ်နည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားခဲ့သည်။
ဝမ်ရှောင်ချန်၏ ကျုံလှီခြောက်သွေ့နေသော လက်ချောင်းများက သူ့ကို စိတ်ကူးစိတ်သန်းများ ပေးခဲ့သည်။
တစ္ဆေနယ်မြေ၏လွှမ်းခြုံဧရိယာမှာ ပုံသေဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်း၏ပုံသဏ္ဍာန်ကို ပြုပြင်မွမ်းမံလိုက်သရွေ့၊ အကွာအဝေးကို တိုးချဲ့နိုင်သည်။
အကယ်၍ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုဖုံးလွှမ်းပါက၊ ယန်ကျန့် အများဆုံး မီတာသုံးဆယ်အထိ တိုးချဲ့နိုင်သည်။
သို့သော် အကယ်၍ ကျဉ်းမြောင်းသောလမ်းတစ်ခု၏အကွာအဝေးကိုသာ ဖုံးလွှမ်းပါက၊ ယန်ကျန့်၏တစ္ဆေနယ်မြေမှာ အနည်းဆုံး မီတာသုံးရာအထိ ရှေ့သို့တိုးချဲ့နိုင်သည်။
သူ့စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်ကြည့်ရာ၊ သိပ်ကွာခြားမည်မဟုတ်ပေ။
တစ်နည်းအားဖြင့်၊ မီတာသုံးရာအကွာအဝေးကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြတ်ကျော်နိုင်သည်။
အကယ်၍ ဤလူ ထိပ်တန်းပြိုင်ကားတစ်စီးကို မောင်းနှင်နေခြင်းမဟုတ်ခဲ့ပါက၊ ယန်ကျန့်က သူ့ကို မီတာနှစ်ရာကိုးဆယ့်ကိုးမီတာ ဦးဆောင်ခွင့်ပေးလျှင်ပင် ပြဿနာမရှိဟု ခံစားမိသည်။
တစ်ခဏချင်းမှာပင်၊ သူသူ့နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူအနီရောင်အလင်းတန်းများဖုံးလွှမ်းနေသော အဆုံးစွန်နေရာ၊ မီတာသုံးရာအကွာတွင် ပေါ်လာသည်။
ထို့နောက် တစ္ဆေနယ်မြေ နောက်တစ်ကြိမ်တိုးချဲ့သွားပြီး၊ ယန်ကျန့် ထိုနေရာမှ နောက်တစ်ကြိမ် ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။