အကာအကွယ်ပေးရေးတာဝန်

"ခင်ဗျားမျက်နှာပေါ်မှာ ချွေးစေးတွေပြန်နေတာလား။" တက္ကစီပေါ်မှ ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး၊ ကားထဲမှာ နည်းနည်းပူလို့ပါ။ အပြင်မှာ သုံးဆယ်ဒီဂရီကျော်နေတာ၊ ချွေးနည်းနည်းထွက်တာက ပုံမှန်ပါပဲ။" ယာဉ်မောင်း အဘိုးဝမ်က ပြန်ဖြေသည်။

"ခင်ဗျားကားက ဆူညံသံပိုကျယ်လာနေပြီ။ တာယာသံသက်သက်မဟုတ်ဘူး၊ တစ်ခုခုမှားနေသလိုပဲ။" ယန်ကျန့်က မှတ်ချက်ပေးသည်။

"အဲ့ဒါ ရှော့ဘားအသံထွက်နေတာပါ၊ စိုးရိမ်စရာမရှိပါဘူး။" အဘိုးဝမ်က ရှင်းပြသည်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်၊ "ခင်ဗျားအဲ့ဒီအကွေ့ကို ဒရစ်ဖ်ဆွဲလိုက်တုန်းက ငါတို့နောက်မှာ တစ်ခုခု ရုတ်တရက်ပြုတ်ကျသွားသံကြားလိုက်သလိုပဲ။"

"တကယ်လား။ ဒီကားက ဟောင်းနေပြီလေ။ အရမ်းမြန်မြန်မောင်းရင်၊ အထူးသဖြင့် ဒရစ်ဖ်ဆွဲပြီးတဲ့နောက်မှာ တစ်ခုခုပြုတ်ကျတာက ပုံမှန်ပါပဲ။" အဘိုးဝမ်က ပြန်ဖြေသည်။

"ခင်ဗျားဘာလို့ ဘရိတ်ပေါ် ခြေထောက်တင်ထားတာလဲ။" ယန်ကျန့်က စုံစမ်းလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ အဘိုးဝမ်က ဘရိတ်ကို ဆောင့်နင်းလိုက်သော်လည်း၊ ကားမှာ ရပ်တန့်မသွားဘဲ ဆက်လက်အရှိန်မြှင့်တင်နေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော်ကိုင်တွယ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါက ယာယီဘရိတ်ချို့ယွင်းမှုသက်သက်ပါ၊ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်တုန်းက ဟိုကောင်လေး ဖျက်ဆီးသွားတာဖြစ်မယ်။" အဘိုးဝမ်က ပြောသည်။

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ ထူးဆန်းသွားသည်၊ "ခင်ဗျားအပြစ်လွှဲချဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။"

"ခင်ဗျားဘာလုပ်နေတာလဲ၊ ဖုန်းခေါ်နေတာလား။ ကားမောင်းနေတုန်းမှာ ဖုန်းခေါ်ရဲသေးတယ်ဟုတ်လား။"

အဘိုးဝမ်က ပြန်ပြောသည်၊ "ကျွန်တော်အရေးကြီးကိစ္စတစ်ခု သတိရလိုက်လို့ပါ၊ ကျွန်တော့်မိန်းမကို ကျွန်တော်ဘေးကင်းကြောင်း အသိပေးဖို့ ဖုန်းဆက်နေတာပါ။ စိတ်လှုပ်ရှားမနေပါနဲ့၊ အဆင်ပြေပါတယ်။"

သူစကားပြောနေစဉ်မှာပင်၊ သူယန်ကျန့်၏ရှေ့မှောက်တွင် နံပါတ်တစ်ခုကို ခေါ်ဆိုလိုက်သည်: "ဟယ်လို၊ မိန်းမလား။ ငါ အဘိုးဝမ်ပါ။ အားလုံးအဆင်ပြေပါတယ်။ ငါအခုလေးတင် တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်ကို အမှုတစ်ခုမှာကူညီဖို့ တင်ဆောင်လာခဲ့လို့ နည်းနည်းနောက်ကျနိုင်တယ်။ ငါ့ကိုမစောင့်ဘဲ ညစာစားလိုက်တော့နော်၊ ကလေးတွေကိုတော့ အိပ်ရာဝင်ခိုင်းလိုက်ပါ။ အော်၊ စကားမစပ်၊ ငါ မင်းကို အမြဲတမ်းပြောချင်ခဲ့တဲ့အရာတစ်ခုရှိတယ်။"

ခဏတာရပ်တန့်ပြီးနောက်၊ သူပြောသည်၊ "မိန်းမ၊ ကိုယ်မင်းကိုချစ်တယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့်၊ အဘိုးဝမ်က သူ၏ဖုန်းကိုချထားလိုက်ပြီး၊ စတီယာရင်ကိုလွှတ်ကာ ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

မီးညှိလိုက်ပြီး၊ သူပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ဗလာနတ္ထိငေးမောကြည့်ရင်း မီးခိုးငွေ့တစ်လိပ်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့လေက နည်းနည်းဆူညံတယ်။ နေဝင်ချိန်က ထုံးစံထက်စောနေတယ်။ တားချန်းမြို့ရဲ့ညရှုခင်းက တော်တော်လှတယ်၊ နောက်တစ်ခါခံစားခွင့်ရဦးမလားတော့ မသိဘူး။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်၊ "ယာဉ်မောင်း၊ ခင်ဗျားဘာလို့ဒီစကားတွေအားလုံး ပြောနေရတာလဲ။ ခင်ဗျားလက်တွေ စတီယာရင်ပေါ်မှာထားပြီး လမ်းကိုကြည့်သင့်တယ်။ ဒီအရှိန်နဲ့ ဒီလိုကားမောင်းတာ ဘယ်လောက်အန္တရာယ်များလဲဆိုတာ ခင်ဗျားသိရဲ့လား။"

"ကျွန်တော်သိပါတယ်။" အဘိုးဝမ်က ပြာအချို့ကို ခါချလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘရိတ်တွေက လုံးဝပျက်သွားပြီ။ ကျွန်တော့်ခြေထောက် ဘရိတ်နင်းခုံပေါ်မှာ ကနေတာ ခင်ဗျားမမြင်ဘူးလား။ စတီယာရင်ကိုင်ထားတာက အခုသိပ်အရေးမကြီးတော့ဘူး။ ဒီအရှိန်နဲ့ဆိုရင် တစ်မိနစ်အတွင်း မြစ်ထဲထိုးကျသွားနိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ပိုဆိုးတာပေါ့။ မင်းမှာ အသက်ကယ်အင်္ကျီရှိလား။ ဒီမှာနှစ်ထည်ရှိတယ်၊ အရင်ကမြို့ရေကြီးတုန်းက ဝယ်ထားခဲ့တာ။"

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ ခက်ထန်သွားသည်။

သူမှားကြားခဲ့ခြင်းမဟုတ်၊ အဘိုးဝမ်၏ယာဉ်မောင်းပုံမှာ အလွန်မြန်ဆန်သွားပြီး အန္တရာယ်များလာသည်။

"ကျွန်တော်ရေသိပ်မကူးတတ်ဘူး။ ကျွန်တော်ကားပေါ်က ခုန်ချသင့်တယ်ထင်တယ်။"

"မလုပ်နဲ့! ဒီအရှိန်နဲ့ခုန်ချရင် မင်းသေသွားလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော့်ကိုယုံပါ၊ ငါတို့မြစ်ထဲကျသွားရင် မထိတ်လန့်နဲ့။ ကားနစ်တဲ့အထိစောင့်။ သိပ္ပံနည်းကျပြောရရင် အတွင်းထဲကို ချက်ချင်းရေဝင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ တံခါးကိုအလျင်စလိုမဖွင့်နဲ့၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အပြင်ဘက်ကရေဖိအားက အရမ်းများလို့ တံခါးပွင့်မှာမဟုတ်ဘူး။"

အဘိုးဝမ်က လေးနက်စွာပြောသည်၊ "မင်းတိတ်တဆိတ်စောင့်နေရုံပါပဲ။ ကားထဲရေပြည့်ပြီး ဖိအားညီမျှသွားတဲ့အခါ ကျွန်တော်ဒီတူနဲ့ ပြတင်းပေါက်ကိုရိုက်ခွဲလိုက်မယ်။ ပြီးရင် ကျွန်တော်ပြတင်းပေါက်ကနေတွားထွက်ပြီး ဆယ်စက္ကန့်အတွင်း ရေမျက်နှာပြင်ပေါ် ပေါ်လာနိုင်တယ်။"

"ကောင်းပြီလေ၊ ကောင်းပါပြီ။ ကျွန်တော်ခင်ဗျားကို နောက်တစ်ခါယုံလိုက်ဦးမယ်။"

ယန်ကျန့်က သူမည်မျှပညာရှင်ဆန်ဆန်ပြောနေသည်ကိုမြင်၍ ခုန်ချခြင်းကို ဆန့်ကျင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ အဘိုးဝမ်က စတီယာရင်ကို စူးရှစွာချိုးကွေ့လိုက်ပြီး၊ လမ်းသွားလမ်းလာများကိုရှောင်တိမ်းကာ အနီးရှိလူလုပ်မြစ်တစ်ခုထဲသို့ တည့်တည့်မောင်းချလိုက်သည်။

အရာအားလုံး သူ၏အစီအစဉ်အတိုင်းဖြစ်သွားသည်: ကားမှာ ရေထဲသို့ထိုးကျသွားပြီး၊ ရပ်တန့်ကာ နစ်မြုပ်သွားသည်။

ပြီးပြည့်စုံသွားပြီ။

သို့သော်၊ ခဏအကြာတွင်၊ အဘိုးဝမ်၏အပြုံးမှာ ရှုံ့မဲ့သောမျက်နှာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"လူကြံ ပုဂံမရောက်၊ ဘုရားကြံမှ ဒဂုံရောက်သတဲ့၊ ဒီနေ့တော့ ကောင်းကင်ဘုံက ငါ့ကိုခေါ်ချင်နေပြီထင်တယ်။ ကားက မြစ်အောက်ခြေကိုကျသွားတဲ့အခါ ဘာလို့ဇောက်ထိုးမှောက်ခုံဖြစ်သွားရတာလဲ။ အခုပြတင်းပေါက်က ရွှံ့ထဲနစ်မြုပ်နေပြီး လေလုံပိတ်နေပြီ။ ငါ့လက်ထဲကဒီတူက အခုအသုံးမဝင်တော့ဘူး။ ငါပြတင်းပေါက်ကိုရိုက်ခွဲလိုက်ရင် ရွှံ့တွေတိုးဝင်လာပြီး ငါပိုမြန်မြန်သေသွားလိမ့်မယ်။"

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ယန်ကျန့်က ခရီးသည်ထိုင်ခုံတွင် ခေါင်းစိုက်၍ တင်ပါးမြှောက်လျက် ထိုင်နေသည်။

ရေများက အရပ်လေးမျက်နှာမှ တိုးဝင်လာသည်၊ သူအသက်ရှူကြပ်တော့မည်။

အမှန်ပင်၊ သူဤအတွေ့အကြုံရှိယာဉ်မောင်းကို မယုံကြည်ခဲ့သင့်ပေ။

အကယ်၍ သူ၏ကျွမ်းကျင်မှုများသာမရှိခဲ့ပါက၊ သူအဘိုးဝမ်၏ထင်ရာစိုင်းယာဉ်မောင်းမှုကြောင့် သေဆုံးပြီးလောက်ပြီ။

"ကောင်လေး၊ မင်းမှာရည်းစားရှိလား။ ကြည့်ပါဦး၊ ဒါငါ့ချစ်စရာသမီးလေးပဲ။ သူဒီနှစ် စတုတ္ထတန်းရောက်ပြီ၊ လှတယ်မဟုတ်လား။" အဘိုးဝမ်က ဝမ်းနည်းပူဆွေးသောမျက်နှာအမူအရာဖြင့် ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

သူလုံးဝမျှော်လင့်ချက် လက်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏မလွဲမသွေရောက်ရှိလာတော့မည့်သေဆုံးမှုကို လက်ခံစပြုနေပြီ။

"အဲ့ဒါကို လောလောဆယ်မဆွေးနွေးကြသေးဘူး။ ကျွန်တော်မေးချင်တာက ခင်ဗျားကားမောင်းလာတာ အနှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်း တစ်ခါမှမမှောက်ဖူးဘူးမဟုတ်လား။ ခင်ဗျားဇနီးကိုတောင် အနိုင်ရခဲ့သေးတယ်လေ။" ယန်ကျန့်က မေးသည်။

အဘိုးဝမ်က ပြန်ပြောသည်၊ "ကျွန်တော်ကားမမှောက်ဖူးပေမဲ့ မတော်တဆမှုတွေတော့ ကြုံဖူးတယ်။ ကျွန်တော့်ဇနီးကို ဆေးရုံမှာတွေ့ခဲ့တာ၊ သူက သူနာပြုဆရာမတစ်ယောက်လေ။"

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ နောက်ထပ်အဲ့လိုမလုပ်နဲ့တော့။" ယန်ကျန့်က သူ၏ပခုံးကိုပုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အနာဂတ်မှာ အဘိုးဝမ်၊ သေသေချာချာမောင်းပါ။ ဒရစ်ဖ်ဆွဲဖို့ နောက်ထပ်မစဉ်းစားနဲ့တော့၊ ကျွန်တော့်အတွက်တင်မကဘူး၊ ခင်ဗျားရဲ့သူနာပြုဇနီးနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ချစ်စရာသမီးလေးအတွက်လည်း ထည့်စဉ်းစားပါ။"

"ဘယ်ဖြစ်ပါ့မလဲ! နောက်ဘဝသာရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော်ပြိုင်ကားမောင်းသမားတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်တယ်။ အဲ့ဒါ ကျွန်တော့်ဘဝတစ်လျှောက်လုံးရဲ့အိပ်မက်ပဲ။" အဘိုးဝမ်က ပြတ်သားစွာ ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

"ဒါက အိပ်မက်တွေအကြောင်းပြောဖို့ မှန်ကန်တဲ့နေရာမဟုတ်ဘူး၊ အကြောင်းအရာပြောင်းလိုက်ကြရအောင်။" ယန်ကျန့်က သက်ပြင်းချရင်း၊ အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်ကာ အဘိုးဝမ်ကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူတို့နှစ်ဦး မြစ်အောက်ခြေမှပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ အနီးရှိလူသွားစင်္ကြံပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

"အား!" အဘိုးဝမ်က မြေပြင်ပေါ်သို့လဲကျသွားပြီး၊ မှင်တက်မိန်းမောစွာ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့ခုလေးတင် မြစ်အောက်ခြေမှာ ရှိနေခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက် လူသွားစင်္ကြံပေါ် ရောက်လာရတာလဲ။

အော်၊ ဟိုလူငယ်လေး။

ပတ်ပတ်လည်ကိုကြည့်လိုက်သောအခါ၊ ယန်ကျန့်၏အရိပ်အယောင်ပင်မရှိတော့၊ သူတစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ပင်။

ခဏအကြာတွင်၊ ယန်ကျန့် ယခင်နေရာ၊ ရှောင်ချန်ကလပ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

၎င်းမှာ လုံးဝပိတ်ဆို့ခံထားရပြီး၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဝန်ထမ်းများက ဝမ်ရှောင်ချန်ကိုဆန့်ကျင်သည့် သက်သေခံပစ္စည်းများ စုဆောင်းနေကြသည်။

"တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူယန်၊ ဘယ်လိုအခြေအနေရှိလဲ။ ဝမ်ရှောင်ချန်ကို အောင်မြင်စွာဖမ်းမိခဲ့ပြီလား။" ဒါရိုက်တာက ယန်ကျန့်ကိုမြင်သောအခါ အလျင်အမြန်ချဉ်းကပ်လာသည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်၊ "ဝမ်ရှောင်ချန်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ကိစ္စ ဖြေရှင်းပြီးသွားပါပြီ၊ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် သူ့ကိုသတ်ခဲ့ပါတယ်။ အသေးစိတ်ကို ကျွန်တော်အရင်ကတည်းက သတင်းပို့ပြီးပါပြီ။ မတော်တဆမှုက အဲ့ဒီနေရာမှာပဲဖြစ်ခဲ့တာပါ။ အလောင်းကိုရှာဖို့မလိုပါဘူး၊ ခင်ဗျားတို့သူ့လိုအလောင်းမျိုးကို မကိုင်တွယ်နိုင်ပါဘူး — ကျွန်တော်အဲ့ဒါကို စီစဉ်ပြီးပါပြီ။"

"အဲ့ဒါကောင်းပါတယ်။"

ဒါရိုက်တာက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ ယန်ကျန့်၏လက်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

အကယ်၍ ဝမ်ရှောင်ချန်သာ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပါက၊ တာဝန်မှာ သူ၏အပေါ်သို့ အကြီးအကျယ် ကျရောက်ပေမည်။

"ယန်ကျန့်၊ ခင်ဗျားအချိန်ကိုက်ပြန်ရောက်လာတာပဲ။ ကောင်းကင်က နည်းနည်းမှားနေသလို ခင်ဗျားသတိပြုမိလား။ မှောင်လာနေပြီ၊ ညဉ့်တောင်မဝင်သေးဘူး။" ဆွန်ယိက လျှောက်လှမ်းလာရင်း မှတ်ချက်ပေးသည်။

"ကျွန်တော်လည်း အဲ့ဒါကိုသတိပြုမိပါတယ်။ ကျွန်တော်မမှားဘူးဆိုရင် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေဖို့ အလွန်ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်၊ လက်ရှိအခြေအနေအရဆိုရင် အတော်လေးကျယ်ပြန့်တဲ့အတိုင်းအတာရှိပုံပဲ။" ယန်ကျန့်က မျက်နှာအမူအရာတည်ကြည်စွာဖြင့် ပြန်ပြောသည်။

အကယ်၍ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ် ပေါက်ကွဲထွက်လာပါက၊ ဟွမ်ကန်းရွာဖြစ်ရပ်ထက် များစွာပို၍ပြင်းထန်ပေမည်။

ဟွမ်ကန်းရွာဖြစ်ရပ်မှာ ရွာတစ်ရွာတည်းကိုသာ သက်ရောက်မှုရှိခဲ့သော်လည်း၊ ဤတစ်ခုမှာမူ မြို့တစ်မြို့လုံးကို သက်ရောက်မှုရှိပုံရသည်။

"ကျွန်တော်သတင်းရထားတာက တားကျန်းမြို့ကို ပိတ်ဆို့ထားပြီးပြီတဲ့။ အစည်းအဝေးတစ်ခု ကျင်းပနေတယ်။ အခြေအနေက ကျွန်တော်တို့ထင်ထားတာထက် ပိုဆိုးရွားနေတယ်။ ယန်ကျန့်၊ ယာယီစစ်ပြေငြိမ်းရေးလုပ်ကြရင်ဘယ်လိုလဲ။ ဒီအချိန်မှာ ငါတို့အချင်းချင်းတိုက်ခိုက်နေတာက ပိုမြန်မြန်သေဆုံးဖို့ပဲ ဦးတည်သွားလိမ့်မယ်။" ကျောက်ခိုင်မင်က တုတ်ကောက်တစ်ချောင်းဖြင့် ထော့နဲ့ထော့နဲ့ လျှောက်လှမ်းလာသည်။

ယန်ကျန့် ဝမ်ရှောင်ချန်ကိုရှင်းလင်းပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူ သို့မဟုတ် ရဲ့ဖုန်းမှာ နောက်ထပ်ပစ်မှတ်ဖြစ်လာဖွယ်ရှိသည်ဟု သူတွက်ဆမိသည်။

ရုတ်တရက်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားလာခြင်းက ယာယီငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် အခွင့်အလမ်းတစ်ခု ပေးအပ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က မျက်လုံးမှေးစင်းလိုက်ပြီး ကျောက်ခိုင်မင်ကို ကြည့်လိုက်သည်၊ "ခင်ဗျားတကယ်ပဲ အချိန်အခါကို ရွေးတတ်တာပဲ။ ဝမ်ရှောင်ချန်သေပြီ၊ ခင်ဗျားကြောက်နေတာလား။"

ကျောက်ခိုင်မင်၏စစ်ပြေငြိမ်းရေးအဆိုပြုချက်မှာ ဖြစ်ပေါ်နေသောသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကြောင့်သာမက၊ ဝမ်ရှောင်ချန်၏သေဆုံးမှုမှ ခြိမ်းခြောက်ခံရသည်ဟု သူခံစားရသောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

"ဒါက ကြီးမားတဲ့သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်၊ ကျွန်တော်တို့တိုင်းပြည်မှာ ရှားရှားပါးပါးဖြစ်တတ်တဲ့အရာမျိုးပေါ့။ ဖြစ်ပွားခဲ့ရင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ဒါမှမဟုတ် ရာပေါင်းများစွာ ထိခိုက်သေဆုံးရုံတင်မကဘူး၊ မြို့တစ်မြို့လုံးအတွက် အဆုံးသတ်ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ ခင်ဗျားမှာလည်း ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ရမယ့်လူတွေ ရှိနေသေးတယ်မဟုတ်လား။ ဆွေမျိုးသားချင်းတွေ၊ သူငယ်ချင်းတွေရော။ ဒီမှာတိုက်ခိုက်ပြီး ခင်ဗျားရဲ့စွမ်းအင်တွေကိုဖြုန်းတီးနေမယ့်အစား ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အရင်ဆုံးဂရုစိုက်လိုက်ပါလား၊ ကျွန်တော် ရိုးရိုးသားသားပြောတာပါ။" ကျောက်ခိုင်မင်က ပြောသည်။

ယန်ကျန့် စကားပြောတော့မည်အပြု၊ သူ၏ဂြိုလ်တုဖုန်း မြည်လာသည်။

"ခဏစောင့်ပါဦး၊ ကျွန်တော်ဒီဖုန်းကိုင်ဖို့လိုတယ်။"

"ဟယ်လို၊ ဘယ်သူပါလဲ။"

တစ်ဖက်မှ၊ လျိုရှောင်ယွီ၏အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်၊ "ယန်ကျန့်၊ တားကျန်းမြို့မှာ အလွန်အထူးသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားနေပြီး၊ အခြေအနေက အလွန်အရေးပေါ်နေပါတယ်။ အခုကစပြီး သတင်းအချက်အလက်ဖလှယ်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ ၂၄ နာရီပတ်လုံး အဆက်အသွယ်ရှိနေဖို့လိုပါတယ်။"

"ငါတို့ ၂၄ နာရီပတ်လုံး အဆက်အသွယ်ရှိနေဖို့မလိုပါဘူး၊ မင်းမခံနိုင်မှာစိုးလို့ပါ။" ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်။

"??"

လျိုရှောင်ယွီက ခဏတာတွေဝေပြီးမှ ပြောသည်၊ "ဒါ့အပြင်၊ ပါမောက္ခဝမ်က အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် တားချန်းမြို့ကနေ အချိန်မီမထွက်ခွာနိုင်ခဲ့ဘဲ အခုပိတ်မိနေပါတယ်။ တားချန်းမြို့က သီးခြားခွဲထုတ်ထားတဲ့အခြေအနေမှာပါ၊ အပြင်ကလူတွေဝင်လို့မရသလို အတွင်းကလူတွေလည်း ထွက်လို့မရပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့အကူအညီမရောက်ခင်မှာ ပါမောက္ခဝမ်ရဲ့လုံခြုံရေးကို ရှင်အာမခံပေးနိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"သူဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မှာ သေလို့မဖြစ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်၊ "အဲ့ဒါနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ကျွန်တော်က သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကိုကိုင်တွယ်ဖို့ပဲ တာဝန်ရှိတာ၊ လူတွေကိုကာကွယ်ဖို့မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားဝမ်ရှောင်မင်ကိုကာကွယ်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက်လိုချင်ရင် ကိုယ်ရံတော်ငှားသင့်တယ်၊ ကျွန်တော့်ဆီလာရှာနေဖို့မဟုတ်ဘူး။"

"ဒီမစ်ရှင်အတွက် ဆုလာဘ်ရှိပါတယ်။" လျိုရှောင်ယွီက ပြောသည်။

"ကျွန်တော်ပိုက်ဆံကို စိတ်မဝင်စားဘူး။" ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်။

"ခင်ဗျားဒီမစ်ရှင်ကိုလက်ခံရင် တားချန်းမြို့က အဓိကဘဏ်တွေက ရွှေအရံအားလုံးကို စုစည်းအသုံးပြုခွင့်အာဏာ ရှင့်မှာရှိလာလိမ့်မယ်။ အများပြည်သူအတွက်ဖြစ်စေ၊ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအတွက်ဖြစ်စေ ကိစ္စမရှိဘူး၊ ပါမောက္ခဝမ်အသက်ရှင်နေသရွေ့ပေါ့။" လျိုရှောင်ယွီက ပြောသည်။

ယန်ကျန့်က ချက်ချင်းပင်မေးသည်၊ "အဲ့ဒီဝမ်ရှောင်မင် အခုဘယ်မှာလဲ။"

"ကျွန်မရှင့်ကို အသေးစိတ်အကြောင်းကြားပါ့မယ်၊ ပြီးတော့ ရှင်စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ပြင်ဆင်ထားလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။" လျိုရှောင်ယွီက ပြန်ပြောသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ယန်ကျန့်က ကျောက်ခိုင်မင်ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်၊ "တချို့လူတွေက အသက်ရှင်နေပေမဲ့ သူတို့သေပြီးသားပဲ။ တချို့ကသေဆုံးသွားပေမဲ့ သူတို့ရဲ့စိတ်ဓာတ်က ဆက်လက်ရှင်သန်နေတယ်။ ဝမ်ရှောင်ချန်မှန်တယ်၊ ငါတို့အတိတ်ကရန်ငြိုးတွေကို လွှတ်ချပြီး ငါတို့ရဲ့နာမည်ဆိုးကို ပြုံးရယ်ကျော်ဖြတ်သင့်တယ်။ ကြီးမားတဲ့အကျပ်အတည်းကာလတွေမှာ ငါတို့ယာယီစစ်ပြေငြိမ်းရေးကို အမှန်တကယ်ရှာဖွေသင့်တယ်၊ ငါတို့အချင်းချင်းတိုက်ခိုက်နေတာက အပြန်အလှန်ဖျက်ဆီးခြင်းကိုပဲ ဦးတည်သွားလိမ့်မယ်။"

"ရှေ့ဆက်ပြီး ငါတို့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခွင့်ရလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။" သူလက်ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားယာယီစစ်ပြေငြိမ်းရေးကို သဘောတူတာနဲ့ လုံလောက်ပါပြီ။"

ကျောက်ခိုင်မင်က လက်မဆွဲနှုတ်ဆက်ခဲ့ပေ၊ သူယန်ကျန့် နောက်ထပ်ခြေလက်အင်္ဂါတစ်ခုကို ဖယ်ရှားမည်ကို မလိုလားခဲ့ပေ။

သူလည်း ပါမောက္ခဝမ်ကိုကာကွယ်ရန် မစ်ရှင်ကို ခုလေးတင်လက်ခံရရှိထားသည်။

ဤသည်မှာ အကျပ်အတည်းတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း၊ အခွင့်အလမ်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

ဆက်လက်၍ အတွင်းပိုင်းရန်ဖြစ်နေခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပညာမဲ့ရာကျသည်။